Deel 14  – Waar is de baby ?

Ik hoorde hoe Gertrude  naar de kinderkamer toe rende. Niet veel later kwam ze terug. “Ronald is niet op zijn kamer, “ zei ze,”eerlijk antwoorden nu anders zwaait er wat. Heeft iemand van jullie wat gezien de afgelopen uren ?” Zowel Patrick, Kim als ik moesten dat ontkennen. “Ik geloof jullie,” zei Gertrude,”de voordeur was op slot en alleen ik heb de sleutel, dus hij moet nog in huis zijn.  Blijf hier wachten.”
Niemand van ons durfde zicht te verroeren terwijl Gertrude weg liep. Ze rende de trap af en even later weer op. "Alle ramen zaten nog dicht en zijn nu op slot,'" zei ze. "Ook alle deuren zitten op slot. Hij kan nergens heen. Het spijt me Kim maar dat wordt een korte wasbeurt voor jou.”
Daarna tilde ze mij op haar arm, droeg me naar mijn slaapkamer en legde me op de commode. Sneller dan ooit had ik een dikke, schone luier om en mijn pyjama weer aan. Daarna pakte ze een slotje uit een la van de commode en zette de bovenkant van mijn rits vast. “Zo,”zei ze,” ik vind het erg schattig hoe snel Kim en jij elkaar gevonden lijken te hebben, maar ik wil niet hebben dat er meer gebeurd. Jullie zijn nog peuters.” Daarna legde ze me in mijn bed. Gertrude liep mijn kamer uit en ik hoorde haar de trap oplopen. Waarschijnlijk werd nu eerst Patrick op bed gelegd en daarna Kim gewassen.

Vlak nadat Gertrude de trap op was gelopen hoorde ik een stem van onder mijn bed vandaan komen.
“Psst Mark,” hoorde ik iemand fluisteren, “ik moet hier weg. Ik wil naar huis. Kun je me helpen ?”
Ronald lag onder mijn bed ? Lef had hij wel blijkbaar.
“Houd je kop Ronald,” fluisterde ik terug,” ik wil niet weten wat Gertrude met ons doet als ze hier achter komt.” “Maar ik moet weg hier Mark," antwoordde Ronald,"snap je dat dan niet ? Ik wacht al dagen op deze kans, de baby-act was de enige manier om veel alleen te kunnen zijn.”
Het enige wat ik kon zeggen was:”Dit kan niet goed gaan Ronald, straks komt Gertrude weer terug met Kim en waar ga je dan heen ? Alle deuren en ramen zitten op slot, je kunt nergens heen. Je moet het opgeven en met haar praten, misschien mag je dan ook peuter zijn, of zo. Misschien mag je zelfs wel eerder weg.”

Voetstappen op de trap verraadde dat Gertrude eraan kwam. Ze kwam mijn slaapkamer binnen met Kim op haar arm, gewikkeld in een dikke badhanddoek. Ze legde Kim op de commode en hurkte naast het bed, zodat haar gezicht op dezelfde hoogte was als dat van mij. “Wat zie je er zenuwachtig uit Mark,” zei ze,”moet je me wat vertellen ?” Ik durfde niet te liegen tegen Gertrude, maar wilde Ronald ook niet verraden.
Na een korte stilte herhaalde Gertrude haar vraag, nu op wat dwingender toon:”Is er iets dat je me moet zeggen Mark, geeft antwoord, NU.” “Ik, ik, weet niet,” stotterde ik.
“Hoezo, je  weet niet ?,” antwoordde Gertrude boos. “Ik kan heel vervelend worden voor kinderen die liegen Markje. Was Ronald hier ?” Ik schrok van zo’n directe vraag, wat genoeg antwoord was voor Gertrude.
Ze pakte me stevig bij mijn schouders en draaide me op mijn buik. “Geef antwoord Mark, anders krijg je het grootste pak billenkoek dat iemand ooit gehad heeft.” Ik rilde bij die gedachte, maar wilde Ronald nog steeds niet verraden. Met een doffe klap liet Gertrude haar hand op mijn kont neerkomen. De pijn  schoot als een intense steek door mijn billen en  de tranen schoten in mijn ogen.  “Nog steeds niets Markje ?,” vroeg Gertrude en wat volgde waren drie harde klappen. Mijn billen leken nu haast in brand te staan en de pijn schoot door mijn rug naar mijn hoofd. Ik kon me niet bedwingen en begon zachtjes te jammeren,”Alstublieft tante Gertrude, ik moet iets vertellen.”
 “Te laat Mark,” zei ze wreed en ik kreeg nog 5 harde klappen.

Plotseling schreeuwde een stem van onder het bed vandaan:”Stop, houdt op, Mark kan hier niets aan doen.” Meteen dook Gertrude onder het bed en trok ze Ronald onder het bed vandaan. “Kleine baby’s worden altijd sneller groot dan je denkt,” zei ze met een stem waar ik direct bang van werd. “Jij hebt heel wat uit te leggen Ronald.” Ik zag hoe Ronald in elkaar kromp van de angst. “Blijf daar in die hoek zitten terwijl ik Kim op bed leg en daarna ga jij mij alles vertellen.”
Daarna liep Gertrude weer naar de commode. Ze deed Kim een luier om en haar pyjama weer aan. Ook bij haar deed ze een slotje om de sluiting van de rits. Daarna legde ze Kim naast mij in bed. Gertrude tilde Ronald op als een baby en liep met hem te trap op.

De pijn in mijn kont en onderrug was nog altijd niet weggetrokken en ik kon niet helpen dat ik nog zachtjes lag te huilen. “Dat was erg dapper van je Mark,” zei Kim zachtjes,””jij bent echt heel goed voor je vrienden.”
Daarna gaf ze me een kus op mijn wang en begon zachtjes over mijn rug te wrijven. “Sssst,” zei ze,” stil maar, ik ben bij je nu. Ga maar lekker slapen en morgen is alles weer goed. Mijn moeder kon niet anders. Ik weet zeker dat ze alleen maar meer respect voor je gekregen heeft nu.” Door de lieve woorden van Kim en het zachte masseren van haar hand voelde ik mezelf warm worden van binnen en slaperig. Het laatste wat ik voelde was nog een kus op mijn wang voordat ik in een diepe slaap viel.

verlang naar het vervolg , super 

Zo, eindelijk weer de tijd genomen voor een vervolg.
Bij deze weer 2 delen.
Ik hierna ga ik naar een einde toewerken en beginnen aan een nieuw verhaal.

Deel 15  – Zondagochtend

Toen ik wakker werd na mijn eerste nacht in het huis van Gertrude, zag ik dat Kim al uit bed gehaald was. Ik lag alleen in de kinderkamer en ik merkte dat ik mijn speen nog in mijn mond had en mijn pandabeer nog steeds stevig omarmd had. Mijn luier was behoorlijk nat en ik had ook al gepoept.
Ik besloot dat ik geen zin had om langer te blijven liggen in die luier en stapte uit bed. Ik nam mijn knuffelbeer mee en hield mijn speen in mijn mond.
Ik wilde op zoek gaan naar Gertrude en haar vragen om een schone luier. Toen ik de deur van mijn slaapkamer open deed, hoorde ik Kim praten en daarna Patrick en Gertrude lachen.  Het geluid kwam uit de keuken. Ik liep door de gang en stapte voorzichtig de keuken in.
“Hé, daar is mijn kleine slaapkop,” begroette Gertrude me. “Je lag zo lekker te slapen dat ik je maar heb laten liggen. Wij waren alvast begonnen met het ontbijt.
Ik zal je meteen verschonen en aankleden.” Daarna stond ze op en pakte mijn hand vast.
“Julie blijven rustig zitten hier hè,” zei ze tegen Kim en Patrick. Die knikten van ja en daarna begeleidde Gertrude me terug naar de slaapkamer.

Ze tilde me op de commode en legde me op mijn buik. Gertrude maakte het slotje van mijn pyjama los en trok de rits omlaag. Daardoor werd de scherpe lucht van mijn poepluier pas echt sterk. “Pfoeh, kleine scheiterd,” zei Gertrude en tikte op mijn kont. Ze keerde me op mijn rug en deed mijn pyjama uit.
Daarna maakte ze mijn luier los. Ze tilde mijn benen op, zodat mijn kont loskwam van de luier. Met wc-papier haalde ze het grootste deel van de viezigheid van mijn billen. Daarna trok ze de luier onder me vandaan en maakte me beter schoon met natte doekjes. Daarna legde ze een handdoek op haar arm, tilde me erop en liep met mij op haar arm de trap op en naar de badkamer.
Nadat ik gewassen was en afgedroogd, droeg ze me weer naar beneden. Ze legde me op het bed van Kim en mij en ruimde mijn vieze luier op.
Daarna kreeg ik een schone luier om op de commode en dezelfde broek als de dag ervoor en ook weer het pandashirt. Ze zette me op de grond en gaf me een tik op mijn geluierde kont. “Snel naar de keuken maar Markje, tijd voor jouw ontbijt,” zei Gertrude.

Dat liet ik me geen twee keer zeggen en ik holde naar de keuken. Ik bleef staan bij mijn kinderstoel. Toen Gertrude binnenkwam moest ze lachen door hoe ik bij de stoel stond te wachten. Ze tilde me in mijn kinderstoel en begon een boterham voor me te smeren.
Ik besloot dat dit een goed moment was om te vragen hoe het met Ronald was. “Gertrude ?,” begon ik. “Ja Markje, zeg het eens,” was het antwoord.
Ik ging verder met:”Hoe gaat het eigenlijk met Ronald ?” “Jullie babyvriendje heeft deze morgen straf. Hij blijft heel de morgen vastgebonden liggen in zijn wieg en krijgt niets te eten. Vanmiddag ga ik wel eens met hem praten.”
Meer wilde ze er blijkbaar niet over kwijt, want daarna zweeg ze. Gelukkig verbrak Kim de stilte met: “Kleine baby’s horen toch niet aan tafel.” Iedereen moest lachen.

Nadat we allemaal twee boterhammen op hadden en een beker melk, Haalde Gertrude ons uit de kinderstoelen en liep met ons naar de woonkamer.
“Ik had eigenlijk met jullie in de tuin willen zitten vandaag,” zei ze,”want er was heel goed weer voorspeld. Maar nu is het nog behoorlijk bewolkt. Misschien dat het vanmiddag beter wordt. “ Ik had best zin om naar buiten te gaan die middag en om dat te laten blijken ging ik op mijn knieën op de bank zitten, met mijn gezicht naar het raam. “Inderdaad niet goed weer Tante Gertrude,”  zei ik,”  jammer.”
Daarna kwamen Patrick en Kim ook naar de bank gerend en naast mij zitten om uit het raam te staren.  “Daar kun je vast goed verstoppertje spelen,” zei Patrick.
“Of tikkertje,” zei Kim, “kan ik jullie eens lekker op jullie luierkontjes slaan !” “Dat wordt gezellig vanmiddag merk ik al,” zei Gertrude met een grote glimlach op haar gezicht. “Ik zelf heb wel behoefte aan een paar uurtjes met een boekje op een tuinstoel. Maar dat is pas voor vanmiddag.
Willen jullie tot die tijd een film kijken ?”  “Jaaaa,” riepen we alle drie in koor. Daarop tilde Gertrude eerst Kim op en zette haar in de box. “Maar dan wel vanuit de box, dan kan ik even de kamer uit,” zei ze. Nadat ook Patrick en ik in de box gezet waren, pakte ze de DVD van de Leeuwenkoning en zette ze die aan. Daarna liep ze richting de keuken, maar bleef halverwege staan.
“Ahh, veel schattiger kan het niet worden,” zei ze. “Drie kleine peuters netjes naast elkaar en helemaal geobsedeerd door het begin van de film. Het is dat ik bewust geen foto’s neem, maar anders zou deze zeker een prijs kunnen winnen ! Nu braaf blijven zitten schatjes, dan ga ik even een hartig woordje wisselen met Ronald.
Dan is dat ook maar uit de lucht.” Daarna liep ze de kamer uit en de trap op.
Ik had nu al medelijden met Ronald.

super!

Het is zo ver.
Nog net in 2011: het laatste deel van dit verhaal.
Ik vind dat ik dit niet verder uit moet melken.
Ik beloof dat ik snel begin aan een nieuw verhaal hierna.

Nogmaals bedankt voor alle leuke reacties !


Deel 17  – Slot

Na ongeveer een kwartier kwam Gertrude de woonkamer weer binnen. Vol spanning keken wij drieën haar vanuit de box aan. “Ach, wat zijn jullie ook een schatjes,” zei Gertrude “En vanaf nu heb ik vier schatjes. Ronald heeft besloten dat hij graag wil blijven. Hij wilde graag net zo oud zijn als jullie, dus nu heb ik vier peutertjes.”
Dat laatste zei Gertrude met zo’n lieve stem en met zo’n grote glimlach dat wij alle drie begonnen te lachen. “Ik heb Ronald natuurlijk eerst even geholpen. Jullie kennen de regel, peutertjes hier in huis hebben geen controle en gebruiken gewoon hun luiertjes. Hij slaap nu nog, door de verdoving. Over een uurtje kunnen jullie hem weer zien.”
“Oh ja,” ging Gertrude verder, ”ik heb vanaf woensdag een betaalde klus gekregen, dus ik ben bang dat deze vakantie maar tot en met dinsdag kan duren. Woensdagochtend moeten jullie jammer genoeg weer naar huis. Dan zal de verdoving bij jullie ook wel uitgewerkt zijn denk ik. Bij Ronald natuurlijk nog niet, maar die vond dat geen probleem zei hij.”
Toen Gertrude uitgepraat was begonnen wij enthousiast door elkaar te kwebbelen. “Ik ben benieuwd wat voor pyjama Ronald aan heeft,” zei Kim.
Patrick vroeg zich af wat voor knuffel hij zou kiezen. Ik vroeg me vooral af of het weer beter zou worden vanmiddag, ik had nog steeds zin om de tuin in te gaan.

Ongeveer drie kwartier later was de film afgelopen. “Zo,” zei Gertrude, “ik ga even bij Ronald kijken, blijven jullie maar rustig zitten spelen.” Daarna liep ze de kamer uit en hoorden we haar de trap oplopen. Een paar minuten later kwam ze naar beneden. Toen ze de kamer binnen kwam zagen we Ronald op haar arm zitten.
Hij had een zelfde soort wijde spijkerbroek aan als Patrick en ik en op zijn T-shirt stond een olifant. Ook had hij een grote olifantenknuffel in zijn armen.
Gertrude liep naar de box en zette Ronald tegenover ons in de box. “Ik zal wat boterhammetjes maken voor ons allemaal, dan kunnen we vroeg lunchen en hebben we een lange middag in de tuin,” zei Gertrude,” Ik zie dat het zonnetje al doorgebroken is gelukkig.” En inderdaad zag ik nu door het raam ook het felle zonlicht dat verraadde dat de wolken aan het verdwijnen waren.

Direct nadat Gertrude de woonkamer uit ging, richting de keuken,  sprong Patrick bovenop Ronald.  “Foei jochie,” zei hij,” wil je ons niet meer zo laten schrikken. Vervelende idioot. Voor hetzelfde geld had Gertrude ons allemaal een dag lang gestraft.” Het lukte Ronald om weg te rollen en op zijn beurt duwde hij Patrick mijn kant op.
Lachend dook ik op Patrick, waarna een ouderwets partijtje stoeien was losgebarsten. Kim bekogelde ons met knuffels.
“Uchum,” hoorde we Gertrude zeggen en plotseling zagen we haar naast de box staan. “Stelletje lawaaierige opdonders,” zei ze en één voor één haalde ze ons uit de box,
gaf ons een tik op onze luierkont en een klein zetje richting de keuken. “Tijd voor een boterham en een beker melk,” zei ze, “ kunnen we daarna lekker de tuin in.”

De rest van onze vakantiedagen bij Gertrude waren om nooit meer te vergeten. Na die lunch hebben we heel de middag in de tuin mogen stoeien en verstoppertje spelen. Gertrude lag in een stoel, met een boek, en keek af en toe verliefd onze kant op, of waarschuwde ons als we te ruw werden. Ik merkte op een gegeven moment ik bij het stoeien voornamelijk bezig was om Kim te beschermen tegen Ronald en Patrick. Dat had Patrick ook door en af en toe gaf hij me een vriendschappelijke por op mijn schouder en een knipoog. “Dat gaat goed zo Markje,” zei hij aan het eind van de middag,” misschien ben jij nu ook eindelijk niet meer de verstokte vrijgezel.”
Ik moest schuchter lachen na die opmerking, maar inderdaad voelde ik nu ook dat ik deze kans moest grijpen.

Die nacht, toen Ronald en Patrick in de babykamer lagen en Kim en ik samen in onze kinderkamer, stelde ik haar de verlossende vraag.
Zenuwachtig en stotterend begon ik haar te vertellen dat ik haar erg leuk vond en dat ik haar graag vaker zou willen zien na deze vakantie.
Pesterig zei Kim:” Mannen, jullie zijn net kleine jongens he, wat wil je nou eindelijk vragen ?”  Daarop vroeg ik of ze mijn vriendin wilde worden, waarna ze zei: “ Was dat nou zo moeilijk ? Tuurlijk wil ik dat. Je denkt toch niet dat ik je voorlopig nog laat gaan he….Kom hier.” 
En wat volgde was de meest intieme en lekkerste zoen die ik ooit gehad heb.  Na nog een aantal zoenen, draaide ze zich uitdagend op haar andere zij en zei:” Maar hier zijn we eerst nog peutertjes, dus handjes boven de dekens he.” Ik wenste haar welterusten en ging op mijn rug liggen. Pas na een uur was het zweverige gevoel in mijn buik zo veel minder geworden dat ik ook in slaap kon vallen.

De maandag en dinsdag verliepen vergelijkbaar aan de zondag. In de ochtenden speelden wij vieren in de box, terwijl Gertrude het huishouden deed of boodschappen ging doen. ’s Middags speelde Gertrude met ons in de tuin.
De tijd vloog om en voor we het wisten was het woensdagochtend. Het was een gek idee om mijn eigen kleding weer aan te moeten. Voor de zekerheid deed Gertrude ons allemaal een luier om voor onder onze kleding, maar ik had niet het idee dat het nodig was. Die ochtend was ik al niet meer nat wakker geworden, dus de verdoving was waarschijnlijk uitgewerkt.  Na het ontbijt liep Gertrude met Patrick en Ronald  richting de bus. Zij werden eerst thuisgebracht. Ik bleef nog even achter met Kim,  tot Gertrude terug was. Wij ruimden de rommel in de keuken op. Ik doorbrak de stilte:” Het voelt heel gek om nu alleen naar huis te gaan, weet je dat Kim ?”
“Tuurlijk snap ik dat Markje, “ zei ze en gaf me een knuffel en een zoen. “Als je wilt kom ik vanavond al bij je langs hoor, “ zei Kim, “ ik zou ook niet weten wat ik nu alleen thuis zou willen doen.”

Al vrij snel kwam Gertrude terug. “Ik kom dit liefdeskoppeltje even uit elkaar halen,” zei ze, waarbij ze zichtbaar glunderde van geluk. “Kom je Mark ?,” vroeg ze.
Ik gaf Kim nog een korte afscheidszoen en liep met Gertrude naar buiten. Vanuit de deuropening kreeg ik nog een kushandje van Kim.
Stil zat ik naast Gertrude in de bus op weg naar mijn huis. “Ik wil je laten weten dat je altijd langs mag komen bij me Mark,” zei Gertrude. Kim heeft me vanmorgen verteld dat jullie elkaar willen blijven zien en ik wil dat je weet dat ik daar erg blij om ben.” Ik wist niks anders te zeggen dan:”Dankuwel tante Gertrude.”
Gertrude moest lachen en zei:” Jij bent al netjes opgevoed zeg, maar je mag het tante wel weglaten hoor vanaf nu.”

Thuis aangekomen zei ik Gertrude gedag en stapte ik alleen mijn huis binnen. Nog nooit voelde ik me zo alleen thuis. Gelukkig had ik niet teveel tijd om me ongelukkig te voelen, want na een dringend nodige schoonmaakbeurt en boodschappen, ging de deurbel alweer en stond Kim voor mijn deur.
Ze sprong in mijn armen en zei,” ik miste je nu al.” Toen we binnen waren zei ze:” Oh ja, en ik moet ook een schone luier.” Dat laatste zei ze met één vinger in haar mond en met een hoog kinderstemmetje.” Ik antwoordde met:” Ja, maar,  ik ben zelf ook niet zo groot hoor, en moet ook alweer een schoon luiertje om.”
Ik leidde haar naar mijn slaapkamer en nadat onze luiers af waren duwde ze me op mijn bed en wat volgde was de fijnste vrijpartij die ik ook heb gehad. Daarna deden we elkaar weer een luier om.
Samen lagen we geluierd op mijn bed na te genieten. “Ik ga jou erg gelukkig maken, mijn kleine peutertje,” hoorde ik Kim zeggen en ik beloofde haar hetzelfde.
En met heel mijn hart hoopte ik dat dit gevoel nooit meer voorbij zou gaan.

Absoluut prachtig,.. heerlijk einde,... wat eigenlijk geen einde is maar een nieuw en schitterend begin voor Marcje :-D

Dank je voor je prachtig schrijven,.. ben blijf nog steed je nr 1 fan 

Groetjes x