Ilona voelt ook dat ze moet plassen, maar dat durft ze echt niet te doen in deze luier, want dan gaat hij zeker lekker denkt ze. Ze probeert het op te houden en hoopt dat ze pas over een paar uur hoeft. Want aan haar moeder vragen of ze naar het toilet mag durft ze ook niet.
"Zo dan zal ik maar is beginnen aan deze smerige klus" zegt de moeder van Ilona. Ze trekt eerst Ilona haar broek omlaag en haar trui een stukje omhoog. Ilona begint te bibberen want in dat donkere hokje is het best koud, ook al is het buiten meer dan 30 graden. Als haar broek uit is trekt haar moeder ook haar plasticbroek naar beneden. Het stinkt vreselijk zeggen zowel Ilona als haar moeder tegelijk. "Dat is je eigen schuld Ilona!" Roept haar moeder hard "Dan had je maar niet als een klein kind in je broek moeten poepen". Voordat Ilona's moeder de luier opent pakt ze eerst een nieuwe luier uit de tas. Een tena maxi. "Ik denk dat ik je maar een heel dik luierpakketje aan ga geven Ilona, want jou luiers zijn zo vol merk ik al wel". Ilona kan niks anders doen dan toeknikken.
Haar moeder trekt de plakstrips van haar luier los "o kijk, dat is waar ook mevrouw had voor straf haar onderbroekje nog aan, die kan ik ook wel meteen weggooien" Dat is ook wat Ilona's moeder nu doet. Ze gooit het hele pakket zonder pardon de vuilnisbak in. "Zo, daar zijn we vanaf kleintje" zegt Ilona's moeder sarcastisch. Ilona voelt dat ze helemaal gewassen wordt. Haar moeder wast haar overal en niet geheel zachthandig. Haar vagina en haar poepgaatje worden niet overgeslagen. Na veel ge "auw mamma niet doen" is haar moeder eindelijk klaar. "Zo Ilona nu hoef ik je alleen nog even af te drogen, je ruikt namelijk weer heerlijk!"
Nadat haar moeder Ilona heeft afgedroogd wil Ilona gaan zitten. "nee jongedame! Jij moet eerst een luiertje aan he! Dat weet je". Ilona was het stiekem vergeten en wilde alweer weggaan. Maar ging weer voor haar moeder liggen. "Kijk Ilona, deze luier schuif ik nu even onder je kontje" Het is een grote tena maxi die ilona in de lucht ziet bungelen en daarna onder haar kontje voelt. "Hierbij stop ik voor de zekerheid 2 van deze grote inleggers. Deze kunnen veel vocht opnemen en dan hoef ik je niet iedere keer zo te verschonen". Nadat moeder de inlegger bij de luier had ingesloten trekt moeder de luier heel erg strak dicht. "Niet zo strak mamma! ik kan bijna niet meer ademen". "Maak je niet zo druk meid, de luier zal straks nog even een beetje gaan uitrekken en anders gaat hij lekken, dat wil je toch ook niet?". Nadat moeder de luier had gecontroleerd pakte ze een schaar en maakt wat inkervingen in het plastic van de luier. "Mam wat doe je nou? zo ga ik zeker lekken". "Nee schat ik doe er nog een luier overheen, zo kan het vocht van de ene naar de andere luier. Nu heb je lekker een dik pakketje om".
Nadat haar moeder alle luiers had dichtgeplakt en gecontroleerd had moest Ilona weer in het plasticbroekje stappen. Alleen dit broekje paste niet meer zo goed. Haar moeder probeerde het broekje op alle manieren uit te rekken. Hierna moest ilona het nog een keer proberen. Met veel gevloek ging het broekje aan. Maar het zat super strak! Ilona huilde zachtjes. Hierna werd geprobeerd haar spijkerbroek weer aan te trekken, maar helaas was dit zonder succes. "Sorry ilona" zei haar moeder "ik denk dat je zo naar de auto moet lopen. hou anders maar deze luiertas voor je kruis, zo valt je luier tenminste niet zo heel veel op. Ik zal wel achter je lopen zodat bijna niemand je luiertje hoeft te zien" Ilona huilde hard, maar er zat niks anders op.
Haar moeder deed de deur van het hokje open en gebaarde Ilona naar buiten te gaan. Ilona liep met de tas voor haar kruis naar buiten toe. Toen ze buiten kwam keek de toiletjuffrouw haar doordringend aan. Ilona probeerde geen oogcontact te maken en zocht naar de auto van haar vader. Deze auto stond zeker 500 meter verderop en het was best druk op de parkeerplaats. Ilona begon erg snel te lopen en haar moeder kwam vlak achter haar aan. Opeens hoorde ze een hele grote knal op de snelweg. Het bleek een ongeluk! Iedereen bukte omdat er een grote vuurbal vrijkwam. Nadat iedereen weer was gekalmeerd stonden ze op. "Ren maar snel naar je vader toe Ilona, daar zijn we wel veilig" Ilona begon te rennen. Toen ze bij haar vader aankwam keek haar vader haar aan. "Ik dacht dat je moeder je verschoont had?". "Ja pap, kijk ik heb een nieuwe dikkere luier om" toen ze eenmaal zelf keek was haar luier nat. Ze had niet gemerkt dat ze van de schrik van de knal daarnet in haar broek geplast had. 1 minuut een nieuwe luier. En nu al weer nat. "Wat hoor ik? is ze nu al weer nat? gelukkig heeft ze een dikke luier om, en kunnen er zeker meerdere plasjes in. Sorry Ilona maar ik ga je nu echt niet verschonen zei haar moeder". Ilona snikte en ging in de auto zitten met een dekentje over haar benen.
