Komt er een vervolg?

Deel 2:De luier
Plots gaat de deur open, en daar staat mama met een grote handdoek.
 Kom jongen je hebt er nu wel lang genoeg onder gestaan, je zou nu wel schoon zijn.
Peter zet de straal uit en stapt uit de cabine, gelijk voelt hij de handdoek om zijn lichaam slaan en voelt hoe zijn moeder hem grondig droog maakt.
Vervolgens duwt ze hem richting zijn slaap kamer, en daar ziet Peter dat zijn bed al afgehaald is.
Alleen het matras ligt er nog met een grote vlek er op.

Mama pakt vervolgens iets van het bureau wat ze klaar had gelegd, en duwt hem daarna door naar de slaapkamer van mama en papa.
 In mama’s handen ziet hij zijn kleren, die stoere trui en een spijkerbroek.

Gelukkig, geen luier ik hoop dat ze het vergeten is.
Dan stappen ze de slaapkamer binnen en Peter staan plots stil.
Daar op bed ligt het, daar ligt het ding waar hij zo bang voor is, het is wit en opgevouwen, en er staan allemaal kinderlijke plaatjes op.
Mama duwt hem ondertussen door en zegt vraagt of hij op bed wil gaan liggen.

Terwijl ze de luier uitvouwt vertelt ze Peter dat toen ze hem vorige week bij de middel op aan het meten was dit niet voor nieuwe kleding was, ze had bij de apotheek gevraagd welke luier het beste was voor Peter, en deze luiers kwamen er uit, ze zouden precies passen,  want gewoon incontinentie materiaal was nog te groot voor Peter, en dat zou dan gaan lekken.


Ondertussen ligt Peter op bed, hellemaal naakt, starend naar het plafon, Dan voelt hij hoe mama zijn benen optilt en de luier onder zijn billen schuift. Vervolgens zijn bennen weer naar op bed legt en de luier tussen zijn benen door haalt.
Met een vloeiende bewegen legt ze zijn plasser naar beneden en duwt  de luier er over.
Vervolgens gaan de plakstrips dicht en  glijden haar vingers tussen de luier en zijn benen door, en voelt hij hoe de elastieken band zich op de juiste plaats zet.

Mama kijkt nog een keer tevreden naar haar werk en kietelt Peter op zijn buik, zo jongen zo erg is het toch niet. Trek nu maar snel je kleren aan, dan kunnen we zo gaan.
Snel trekt Peter zijn spijkerbroek aan, maar de luier zit hoger dan zijn broek, je ziet nog steeds de luier boven de broek uitkomen. Gelukkig bedekt zijn T-shirt en trui de luier wel.
Snel wil hij naar beneden lopen, maar merkt al bij de eerste stap dat het niet zo soepel gaat als normaal. Die prop tussen zijn benen maakt het er niet makkelijker op.
Niet aan denken gewoon door gaan, ik ga deze week lekker snowboarden, en niks kan mij daar van tegen houden.
Als hij benende komt ziet hij dat mama al klaar is om weg te gaan. Ze heeft een tas ingepakt met eten en lekkers.
Samen lopen ze naar de auto en Peter klimt achterin.  Naast hem liggen ook allemaal spullen, en dan ziet hij tussen al het spul de pak luiers staan, wel verdekt opgesteld, maar makkelijk bereikbaar.
Mama ziet hem kijken en zegt hem geen zorgen te maken, als hij moet  plassen moet hij het maar zeggen. Dan zouden ze stoppen bij de eerst volgende stop, en dan kon hij gewoon op de wc plassen.
en als ze niet op tijd bij de wc zouden zijn was het nog niet erg.

Het was niet nodig om te melden dat zijn luier nat was, mama zou nu en dan het wel even controleren, en als hij nat was zou mama hem wel een schone luier omdoen.
Bij de gedachten gingen de rillingen weer over zijn rug. Het was toch niet te geloven, daar zat hij dan, achter in de auto, met onder zijn kleren verborgen een babyluier. Hij hoopte maar dat hij deze niet zou hoeven te gebruiken, en met deze gedachte voelde hij hoe zijn ogen langzaam dicht gingen en hij in slaap viel.

Opeens zag hij het bordje P opdoemen. Eindelijk het was zo ver, eindelijk werd hij verlost van dat vieze ding tussen zijn benen. Hij had er wel geen last van, dat wil  zeggen hij voelde het wel, maar het voelde niet nat. Maar alleen de gedachten was hem al te veel.
Papa draaide de parkeerplaats op recht voor de Mc Donald, Jes we gaan naar de Mc.
Dat vond hij altijd geweldig.  Lekker eten, en daarna in de ballenbak spelen.
Volgens het bordje was hij wel te oud, maar niemand kom zien dat hij al 12 was. Hij kon makkelijk voor 8 door gaan, en niemand zou er over zeuren.
Mama doet de deur open voor Peter en hij stapt uit, hij voelt gelijk het gewicht van de luier trekken aan zijn lichaam.  Daar zit dus toch nog wel wat in, Ongemakkelijk loopt hij met mama en papa naar binnen, en zoeken een plekje om te zitten.
Maar Peter wil niet zitten, hij moet er niet aan denken, als hij gaat zitten voelt hij gelijk die natte luier weer, en dat wil hij niet, mama kijkt hem aan en vraagt hem of hij liever gelijk een schone luier wil?

Peter krijgt gelijk een rood hooft en kijkt verschrikt om zich heen, gelukkig met al dat lawaai heeft niemand het gehoord. En kijkt mama boos aan.
Waarom zei je dat zo hard? Vraag hij, iemand kon het wel horen.
Boos kijkt mama hem aan. Ik wil geen boos woord uit jou mond horen, anders blijft die luier mooi om.
Vraag mij maar eerst of ik jou wel een schone luier om wil doen.
Maar mama, dat is gemeen, waarom moest hij er nu om vragen.
Ook papa mengt zich in het gesprek, Peter het is niet mama’s schuld dat je luier nat is. Het minste wat je kan doen is even vriendelijk vragen of mama je wil helpen met je luier.

Peter buigt zijn hooft en begint te stotteren.
Mam…. Wilt.. u … mij… een … sch… lui…..aandoen?

Daar verstond ik niks van zegt mama, kijk me nu maar gewoon aan, en vraag  het me en dit keer zonder halve woorden weg te laten, je lijkt wel een klein kind, ik heb vroeger nog zo mijn best gedaan om je te leren praten, en nu brabbel je gewoon weer.

Weer begint Peter opnieuw, hij kijkt mama en vraagt het nog eens, Mama wilt u mij een schone luier aandoen?

Kijk Peter dat was toch niet zo moeilijk? Zegt papa
Mama staat op en pakt haar tas, en duwt Peter richting de kassa.
Vervolgens vraagt mama iets in het Duits, maar Peter snapt er niks van. Maar zo te zien de vrouw achter de kassa ook niet.
Mama probeert zo te zien met haar beste Duits iets te vragen maar wat?

Dan wijst mama naar Peter en trekt een luier uit de tas, Peter schrikt, maar gelukkig stopt mama hem snel weer terug voor al te veel mensen het kunnen zien.
Met een rood hooft ziet hij hoe de vrouw mama een sleutel geeft en hij vervolgens door mama richting de wc’s wordt geduwd.
Waarom moest je nu mijn luier laten zien vraag Peter boos aan mama? Waarom?
Nou jongen begint mama, ik moet je verschonen, en dat doen we niet op de grond. Daar heb ik dus een verschoontafel voor nodig, maar daar hebben ze hier een aparte kamer voor, met een slot er op, aangezien het anders afgebroken word.
Dus als ik je wil verschonen heb ik een verschoonplek nodig, en daar moet ik de sleutel voor vragen, maar die mevrouw begreep mij niet, vandaar dat ik het zo heb gedaan.
Peter begrijpt het wel, maar vond dat het ook anders had gekund.  Ze komen aan bij een deur met een plaatje van een baby op een plakje er op.
Mama maakt de deur open en ze komen in een kleine ruimte. Aan de zijkant van de ruimte zit een plank aan de muur. Mama loopt er heen en tilt Peter er op, en zegt hem te gaan liggen.
Vervolgens maakt ze zijn broek los, en trekt deze naar zijn enkels.
De broek hoeft niet hellemaal uit hoor jongen, zo wil het ook. Ze maakt de plakkers los van de luier en schuift en schuift de luier onder peter vandaan.
Vervolgens rolt ze hem op en gooit hem in een bak.
Vervolgens pakt ze uit de tas een doosje waar een beertje op staat en een baby en trekt er wat doekjes uit.
Daarmee begint ze hem schoon te maken.
Peter kijkt ondertussen met een rood hooft naar het plafon en hoopt dat dit alles snel zal over gaan.

Als mama klaar is pakt ze een nieuw luier uit de tas, vouwt hem open en tilt Peter’s benen weer op, schuift vervolgens de luier onder zijn billen en sluit hem weer aan de bovenkant met 2 plakstrips.

Vervolgens gaat zijn broek weer omhoog en dicht en word hij van de tafel getild. Als hij richting de deur wil lopen geeft zijn moeder hem nog een tikje voor de billen, zo jongen helle maal klaar, nu gaan we lekker eten en kan je daarna nog even spelen.

Peter loopt de kamer uit en mama doet de deur weer op slot. Ze geven de sleutel weer aan de dame, die Peter vriendelijk toe spreekt en iets in het Duits tegen hem zegt. Maar peter begrijpt er niks van.
Knik maar gewoon ja. Zegt mama, en peter knikt, vervolgens lopen ze terug naar papa.

Wat vroeg die mevrouw nou aan mij mama? Vraagt Peter?
Die mevrouw wou weten of je blij was dat je weer een schoon luiertje om had.

Peter krijgt een rood hooft en gaat boos naast papa zitten, wat gemeen, Nee hij was niet blij met een nieuw schone luier, hij wilde hellemaal geen luier, hij was wel blij dat hij nu niet meer die natte luier voelde, maar hij had liever geen luier gehad. Als het aan hem had gelegen was die luier er nooit geweest.
Papa had terwijl ze weg waren geweest al eten gehaald, en Peter had een happymeal.
Na dat hij alles op had mocht hij nog even spelen in de ballen bak.
Hij rende en vloog heen en weer, en dook in de ballen, nergens dacht hij meer aan, niks kon hem gebeuren, hij was de koning van de ballenbak, en iedereen moest voor hem buigen.
Plots stond er een klein meisje voor hem, die naar hem wijst.
Waarom wijst ze naar mij? Wat wil ze van me?
Jij hebt de zelfde luiers als mij zegt het meisje dan plots.
Hoe kon ze nu weten dat hij een luier om had? Hoe wist ze dat, hij kijkt naar beneden en ziet dat door al dat rennen en vliegen langzaam zijn broek wat lager is gaan zitten, en doordat zijn kleren heen en weer gingen was zijn luier meerdere malen goed zichtbaar geweest.

Hoe stom van hem, waarom had hij daar niet op gelet, hij rende weg, en zag nu al de kinderen naar hem kijken en wijzen, ze hadden eerder al naar hem gewezen, maar hij dacht dat dit was omdat hij zo geweldig kon klimmen en duiken, maar dit was dus geweest omdat  iedereen zijn luier kon zien.
Terwijl hij terug rende naar de tafel zag hij dat papa en mama al opgestaan waren en onderweg waren naar hem.

Gelukkig je ben er al uit, we wouden je net op halen, normaal duurt het uren voor we je er uit hebben.
Mama iedereen zag mijn luier…. Begon Peter te snotteren.
Ow zegt mama, en wat zijden ze dan?
Niks? Ze wezen alleen ging Peter verder.
Kijk zoon, niemand kent jou hier, al zou je met alleen je luier rond rennen. Dan nog zou niemand het uit maken, ze zien je toch nooit weer, zo erg is het dus niet. Toch zoon?

Peter knikte, en op het moment dat hij dit deed voelde hoe zijn broek naar beneden werd getrokken.
Verschrikt keek hij naar beneden, mama was door haar knieën gegaan en had zijn broek naar beneden getrokken,  voor dat Peter wat kon doen zat haar vinger al weer achter de luier.

Gelukkig je bent nog droog, en mama trok Peter zijn luier weer omhoog.
Waarom was dat dan? Begon Peter?
Nou het zou niet de eerste keer zijn dat je tijdens het spelen een ongelukje hebt. En zo lang we je makkelijk kunnen verschonen, doe ik het liever hier. En iedereen heeft je luier toch al gezien, dus het maakte niet veel verschil.
Maar hup hup, naar de auto, we gaan weer verder.
Ik wil geen gezeur  meer over je luier horen, of je zit de helle week in de luiers.
Boos liep Peter weer terug naar de auto en ging zitten, papa en mama stapte in en ze gingen verder.
Naar een poos gereden te hebben voelde Peter zijn blaas opspelen, hij had maar een kleine cola gehad, maar toch moest hij nu nodig.
Met een bibberende stem melde hij zijn moeder dat hij heel nodig moest.
Mama vroeg daarna aan papa wanneer de volgende stop is, maar papa meld dat ze er bijna zijn, nu nog stoppen zou jammer van de tijd zijn, en Peter had toch een luier om, dus er was geen probleem.
Boos kijkt Peter mama aan, Je had het belooft zegt hij zachtjes. Mama knikt, ja jongen ik weet het, maar op dit moment kan ik er ook niks aan doen, papa wil niet stopen, maar we zijn er bijna, probeer het maar zo lang op te houden.
Peter knikt maar weet dat dit een missie is die nooit zal slagen.

Hij probeert van alles om maar niet aan het plassen te denken.  Maar niks helpt. Dan plots voelt hij hoe de dammen het niet meer houden, een klein scheutje was door de dam heen gekomen, en maakt zich nu een weg de luier in. En nog geen tel later brak de dan.
Peter voelde hoe hij zijn blaas leegde en hij niks kon doen om dit ook maar tegen te houden.
Hij zuchtte opgelucht en zag hoe zijn moeder glimlachten naar hem keek door de spiegel,  dat is toch een helle opluchting of niet jongen. Als we zo bij het hotel zijn zal ik je gelijk verschonen.
Enkele uren later  kwamen ze aan bij het hotel.

mooi verhaal wanneer komt het vervolg hier van

Het was nog maar 5 uur, en ze waren dus mooi op tijd aangekomen.

Papa was aan het praten met een man, en die gaf vervolgens een sleutel aan papa.
Zo mensen, we kunnen naar onze kamer.

Snel gingen ze naar binnen, mama nam haar tas waar verschoon luiers inzaten ook gelijk mee.
Aangekomen op de kamer keken ze rond, het was ook mooie kamer, en zag er perfect uit.

Alles zat er in, maar toch onbrak er iets dacht Peter,
Waar moest hij slapen? Er stond maar 1 bed, een 2 persoons bed.
de andere kamer was leeg, de kamer waar zijn hoorde te staan was leeg.
Papa keek mama een en melden dat hij het ging regelen.
Ondertussen zou mama dan Peter kunnen verschonen en zouden ze daarna gaan eten.

Peter was opgelucht, eindelijk zou die stomme luier uitgaan en zou hij weer normaal ondergoed aan hebben tot hij naar bed ging.
Hij klom al vast het bed van papa en mama op en ging vast klaar liggen.
Zo jongen jij hebt er haast bij, wil je zo graag van die vieze luier af?
Peter knikte, liever gisteren dan vandaag zei hij, en mama maakte zijn spijkerbroek los,
Maar trok hem niet uit.

Peter dacht er niet bij na, hij was al lang blij dat die luier eindelijk uit ging.
Vervolgens ging mama er met doekjes langs en zag peter hoe mama weer met de hand in de tas ging.
Maar daar kwam niet uit wat hij er uit wou zien komen.
Het was geen onderbroek, het was weer een luier.
Terwijl mama de luier uitvouwde vroeg peter waarom hij nu een luier om moest?
Ze had toch belooft alleen op de heen en terug reis en de nachten? Nu waren ze niet meer onderweg, nu hoefde het niet meer.
Nee jongen begon mama, dit is allemaal voor de zekerheid, we zijn de helle dag onderweg geweest, iedereen is moe en duf. Straks val je in slaap aan de tafel, of laat je alles lopen omdat je zo moe bent.
Het is echt voor je eigen bestwil.

Peter kon het niet begrijpen waarom maar wist dat hij niks opschoot als hij lastig ging doen.
Het was niet anders, ze zouden zo gaan eten en daarna was het lekker slapen en morgen lekker snowboarden en geen luier. Hij kon niet wachten.

Ondertussen had mama zijn luier al weer om en zat zijn broek weer dicht.
Papa kwam de kamer binnen en vertelde dat het gelukt was.
Ze hadden te veel mensen in het hotel, en te weinig bedden.
Mensen die een dag eerder waren geweest kwamen een bed te kort en die hadden ze van deze kamer gehaald.
In het helle hotel was geen bed meer vrij, en nu had de verhuurder alleen nog maar 1 “speciaal “ bed over, maar deze was precies goed voor Peter zo wist papa te vertellen.
Peter hoefde zich geen zorgen te maken, het was een normaal bed, maar dan een klein beetje aangepast, maar daar merkte je niks van.
Ze liepen naar beneden en gingen aan tafel. Peter kon nergens anders aan denken dan zijn speciale bed. Wat kom dit wezen, wat kon dit zijn. Papa had gezegd zich geen zorgen te maken, maar een speciaal bed is en blijft anders dan een normaal bed.
Na het eten liepen ze terug naar hun kamer, en zagen net 2 mannen uit hun kamer komen.
Aah het bed is geplaatst zuchtte vader, ik was al bang dat het een latertje zou worden.
Peter liep zijn kamer binnen en kreeg de schrik van zijn leven.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wat daar stond was geen normaal bed. Ja vroeger, maar nu was hij aangepast en “speciaal” gemaakt.
In de kamer stond nu een bed, het formaat van een normaal bed, maar er omheen zat een soort houten kooi.
Overal om het bed heen en er boven zaten houden tralies, en aan een kant zat een gat, daar zat een deurtje van houten tralies. Met een slotje er op.

Boos draaide Peter zich om. Dit is geen normaal bed, dit bed is raar, daar wou hij absoluut niet in slapen.
Papa pakte hem vast en keek hem recht in de ogen aan.
Jonge man ten eerste slaap jij daar wel in, omdat deze mensen veel moeite hebben gedaan om een bed voor jou te regelen.
Ten tweede is het zo dat jij vorig jaar ook al stiekem uit bed ben geweest om te snoepen. En dat willen we voorkomen.
en  ten derde beweerde je vorig jaar dat dit kwam omdat je hier last had van slaapwandelen.
Nou dit is dan de beste oplossing. En jij zult er in slapen. Dat garandeer ik je.
En nu hup je omkleden wat je gaat ook direct naar bed.
Gelijk trok hij zijn broek uit en zijn t-shirt en trui, tot hij alleen nog maar in een luier in de kamer stond.
Goedzo jongen, nu gaan we zoeken naar je pyjama zuchtte mama, en pakte Peter bij de hand en liep terug naar de grote kamer. Daar stonden al wat tassen en mama begon te zoeken naar zijn pyjama.

Eenmaal gevonden trok Peter deze aan en liep naar het bed toe, kroop door het deurtje en ging onder de dekens liggen.
Het is allemaal voor je eigen best wil zei mama terwijl ze het deurtje dicht deed en het slot dicht draaide, vervolgens haalde ze de sleutel er uit.
Als er iets is roep je maar gewoon, oke schat? En ze aaide Peter nog een keer door zijn haar.
Voor dat Peter het wist sliep hij, en droomde van hoe hij de volgende dag wel niet de piste af zou komen.
Plots schrok hij weer wakker , hij keek om zich heen en zag alleen maar houten spijlen om hem heen.
Hij voelde dat er weer iets was gebeurt, maar wist niet wat.
Snel voelde hij onder de dekens en voelde zijn luier, Ja hoor hij had in zijn luier geplast, zonder dat hij het door had.
Gelukkig had hij een luier aangehad anders was het bed ook nat geweest.
Toch niet zo verkeer zo’n luier dacht hij terwijl hij weer in slaap viel.

Hm, leuk verhaal, maar het is allemaal een beetje veel van hetzelfde.. Hij krijgt een luier om, hij schaamt zich, hij plast zijn luier vol, hij wordt verschoond, hij schaamt zich, en dat steeds opnieuw in een steeds iets andere setting. Beetje jammer als je het mij vraagt

hallo komt er nog een vervolg???