Geschreven door: Poep Luier


Haar ogen werden groter toen ze geinteresseerd naar mij keek. Ik trilde van de zenuwen toen ik mijn neus snoot en verder ging met mijn verhaal. Maar wacht, sta me toe je even vanaf het begin in te lichten.

Mijn naam is Bob Thompson. De vrouw is Dr. Rosenbloom, een psychologe voor seksuele problemen. Ik wilde mijn huwelijk redden, dus hier was ik. Zo, ik was juist begonnen met de dokter mijn probleem te vertellen en hoe ik dacht dat het was gekomen. Zie je, ik draag luiers en plastic broeken gedurende bijna heel mijn leven.

Het begon allemaal in de jaren '60 toen ik ongeveer zeven jaar oud was. Ik denk dat je kunt zeggen dat mijn leven niet meer normaal verliep sinds toen. Ik ben de jongste van drie kinderen en heb nooit geleden onder armoe en zo. Ondanks dat mijn vader ons enkele jaren daarvoor had verlaten, voedde onze moeder ons goed op. Ze was eigenaresse van een kleine boetiek, waarvan de inkomsten genoeg waren om de rekeningen te betalen en onze wensen te vervullen.

Mijn twee zusjes deelden een slaapkamer en ik had er een aan de andere kant van de gang. Cindy, de oudste, paste meestal op ons als moeder op reis moest voor een nieuwe collectie voor de winkel. Dit was nooit erg omdat moeder meestal maar een paar dagen per keer weg was. Ik zat ik de tweede klas en Bonnie, mijn andere zus, zat in de zesde. Vaak liepen we samen van school naar huis en we bleven dan bij de poort zitten totdat Cindy kwam. Zij ging al naar het middelbaar onderwijs en daardoor moest ze een half uur langer fietsen om thuis te komen.

Het was september en het was kouder geworden. Moeder was net op reis gegaan zodat Cindy voor het eten zorgde. Direct na het eten, begonnen mijn zussen aan de afwas en ik ging spelen. We hadden een oude schuur achter in de tuin dat we gebruikten voor opslag en ik speelde daar vaak, fantaserend dat het mijn eigen kleine huis was, zo ook deze avond.

Ik had niet zoveel vriendjes, behalve enkele op school, dus speelde ik meestal alleen. Op deze avond startte een reeks gebeurtenissen die voor de rest van mijn leven in mijn geheugen gegrift zouden blijven. Ik zat voor het raam van de schuur, kijkend door de vuile glaspanelen en ik verveelde me.

Rondkijkend door de schuur, op zoek naar iets om mee te spelen zag ik een paar kartonnen dozen in een hoek staan. Ik had ze wel eens eerder gezien maar er nooit zoveel aandacht aan geschonken. Nieuwsgierig liep ik er naar toe en deed er een open.

De doos was gevuld met oude kleren en wat schoenen. Ik rommelde wat door de inhoud om te kijken of er iets interessants in zat toen mij handen iets zachts en zijdeachtig voelden, toen kwam er een vreemd maar plezierig gevoel over me.

Me afvragend wat het was wat mijn handen voelden, haalde ik het uit de doos en bekeek het bij het raam. Het was een van Cindy's oude nylon onderjurken. Het was een onderjurk vol met roesjes en roze satijnen lintjes. Een sensationeel gevoel schoot door mij heen bij het visioen hoe het zou zijn als ik deze onderjurk aantrok. Mijn polsslag vloog omhoog toen ik spelenderwijs de onderjurk rond mijn heup hield, fantaserend dat ik het aanhad. Alleen al het feit dat het een taboe was om meisjeskleren aan te trekken wond me op en ik zocht in de doos naar een complete garderobe om me te verkleden.

Na enig zoekwerk vond ik een oude jurk, een paar schoenen en een legging. Snel schoof ik de doos aan de kant en opende een andere. Deze doos was gevuld met babykleren, luiers, babypoeder en alle andere dingen die iemand nodig kon hebben voor een baby. Sommige van de onderbroekjes waren roze en afgezet met roesjes. Ik onderzocht ze, zoekend naar een broekje wat mij zou passen. Ook de grootste waren aan de kleine kant maar toch legde ik ze apart van de anderen. Mijn nu complete garderobe spreidde ik uit over een stoel, waarna ik de rest weer in de dozen deed. Mijn hart ging als een razende tekeer terwijl ik door de ramen keek op zoek naar een spoor van mijn zusjes, maar de kust leek veilig.

Snel liep ik naar een donkere hoek en trok mijn kleren uit. Nerveus stapte ik in het onderbroekje. Mijn handen trilden toen ik het broekje langs mijn benen omhoog trok. De pijpjes waren erg smal en het elastiek klemde om mijn benen toen ik het broekje op z'n plaats trok. Het voelde raar aan rond mijn billen en het streelde langs mijn piemel, ik verloor bijna de controle over mijn lichaam van de opwindende schok. Gehaast trok ik de onderjurk over mijn hoofd en probeerde die op z'n plek te trekken. Ook deze was aan de kleine kant maar het lukt me om het redelijk naar beneden te trekken. Nu de legging nog, ik rekte mij uit om die van de stoel te pakken.

Plotseling ging het licht aan en ik hoorde de deur tegen de muur slaan. In dit afschuwelijk ogenblik, draaide ik me om naar de deur en zag Cindy met ongeloof in haar ogen naar me kijken.

"Wat ben jij in vredesnaam aan het doen Bobby?" Zei ze, terwijl ze binnenkwam. Ik was zo geschrokken dat ik niet kon praten of mij bewegen. Na een ogenblik stilte glimlachte ze, waarna ze hard begon te lachen. Het lachen ging over in een akelig, tartend lachje. Met een duivelse toon in haar stem zei ze:

"Laten we naar huis gaan en Bonnie haar nieuwe kleine zusje laten zien." Ik werd met afschuw vervuld toen ze mijn hand pakte en me door de tuin naar het huis sleepte, terwijl ze mij heel de weg haar kleine zusje noemde. Ik trok zo hard als ik kon om te ontsnappen aan haar greep maar ze was te sterk.

"Alsjeblieft laat Bonnie mijn niet zo zien! Ik had het maar heel even aan om te proberen, ik beloof dat ik het nooit meer zal doen." Mijn woorden waren aan dovemansoren gericht, ze trok me door de achterdeur en dwong me bij de bank te gaan staan.

"Bonnie! Wil je een ogenblikje hier komen? Ik moet je wat laten zien." Ik was hard gaan huilen toen het gevoel van hulpeloosheid me overviel. Toen ik Bonnie aan de andere kant van de kamer zag aankomen draaide ik mijn hoofd om. Haar uitbarsting in lachen zorgde voor een golf van schaamte. Ik kon haar zien staren naar mijn nieuwe kleren toen ik met een betraand gezicht opkeek. Ze rolde bijna over de grond van het lachen toen Cindy haar begon te vertellen wat ze had gezien.

"Is ons kleine zusje niet leuk in haar onderjurk en slipje?" zei ze tartend. Ik werd helemaal rood van schaamte.

"Ik denk dat we haar dit maar heel de dag moeten laten dragen, vindt je niet, Bonnie?"

"Ja! Het lijkt mij leuk om een klein zusje te hebben waar we mee kunnen spelen." Op dat moment greep Cindy weer mijn armen gebood me om de kleren aan te houden totdat zij mij zou vertellen dat ik ze uit mocht doen. Niet in staat om hier iets tegen in te brengen, zei ze me dat ze het moeder zouden vertellen als ik niet zou gehoorzamen. Trillend van schaamte knikte ik met mijn hoofd.

Plotseling voelde ik iets warms langs mijn piemel lopen en ik greep naar mijn piemel in het slipje. Cindy zag wat ik deed en trok snel mijn hand weg. Terwijl ik mijn plas door het slipje voelde lopen realiseerde ik me wat er gebeurde en werd ik opnieuw rood van schaamte.

"Oh Nee!" Gilde ik geschokt terwijl mijn zusjes verbaasd naar de druppels die op de grond lekten keken. Bonnie's mond viel open van verbazing en Cindy liet verbaasd mijn arm los. Na een moment van dodelijke stilte begonnen ze langzaam om mijn situatie te lachen.

"Kijk! Zusje plast in haar broekje." riep Bonnie lachend. Cindy zei:

"Ik denk dat ons zusje nog maar een baby is. Een kleine baby. Baby plast in haar broek." Ze bleven het zeggen. Onbeheerst huilend smeekte ik hun om op te houden en me mijn eigen kleren weer aan te laten trekken. Cindy reikte naar de onderjurk en tilde die omhoog om naar het natte slipje te kijken. Met een sarcastisch lachje riep ze:

"Kijk baby zusje moet verschoond worden." Toen vroeg ze Bonnie om de doos met oude babykleren uit de schuur te gaan halen. Een golf van afschuw en ongeloof kwam over me toen ze dit vroeg en ik wierp me naar de deur. Bonnie blokkeerde de uitgang terwijl Cindy mijn arm weer greep en me gebood terug te gaan, zeggend dat ze het anders aan moeder zouden vertellen. Binnen enkele minuten, kwam Bonnie terug met de doos terwijl ze glimlachte van plezier over wat ze gingen doen.

Spelenderwijs groeven ze in de doos naar baby spullen en haalden er diverse dingen uit, ook twee babyflesjes. Plotseling stopten ze met zoeken in de doos en draaiden zich naar me om met een grote glimlach op hun gezicht.

"Je hebt geluk baby." Lachte Cindy. Toen trok ze een stapeltje luiers uit de doos en zwaaide ermee naar mij, terwijl ze zei:

"Kijk wat we gevonden hebben. Dit is wat we nodig hebben." Opnieuw smeekte ik ze om me te mogen omkleden. Cindy lachte en zei sarcastisch:

"OK!" Mijn hart begon tot rust te komen toen ik haar bedankte en naar mijn kamer wilde lopen.

"Stop daar!" zei ze. "Ik zei dat je je mocht omkleden, maar niet in wat voor kleren." Wetende wat ze bedoelde begon ik opnieuw te trillen van schaamte.

"Ik meen het serieus." bitste ze me toe. "Nu ga je doen wat ik zeg of ik vertel tegen moeder dat we je in een luier in de schuur gevonden hebben." Bonnie zei dat ze Cindy zou steunen.

"Ik wil wedden dat moeder je langer hierin zal laten rondlopen als wij. Misschien zal ze je er wel in laten slapen ook. Wil je dat?" Met gebogen hoofd schudde ik nee. Omdraaiend naar Bonnie grinnikte ze om mijn netelige positie. Ik moest de onderjurk uittrekken en toen gebood Cindy mij om op de grond te gaan liggen.

Toen vroeg ze Bonnie haar te helpen en trok het slipje naar beneden. Ik draaide mijn hoofd opzij zodat ik ze niet naar mijn naaktheid zag staren. Bonnie pakte een luier en glimlachte naar mij toen ze de luier aan Cindy gaf. Ik voelde me erg vreemd toen ik over mijn naakte lichaam naar Cindy keek die de luier aan het vouwen was.

Ze vroeg me mijn billen omhoog te doen en schoof de gevouwen luier onder me. Bonnie begon opnieuw te lachen toen ik met tegenzin gehoorzaamde.

"Geef me eens een paar veiligheidsspelden, zus?" Bonnie gaf er haar een paar en knielde naast me neer terwijl ik voelde hoe de luier om mijn benen werd gelegd.

"Alsjeblieft, laat me geen luier dragen." smeekte ik. Ze lachten alleen en begonnen tegen me te praten of ik een baby was. Bonnie kirde tegen me toen ik opnieuw in huilen uitbarstte.

"Lig stil nu, zodat ik je niet prik met de speld." zei Cindy, terwijl ik opnieuw naar haar keek. Ze maakte de spelden vast zodat de luier op z'n plaats bleef. Nog beschaamder voelde ik me toen ik zag dat de veiligheidsspelden roze waren. Op het moment dat de tweede speld vast zat voelde ik een golf van hulpeloosheid en overgave over me heen komen. Ik was verlaagd tot een hulpeloze baby en verloor alle weerstand.

Omhoogkomend zei Cindy me om te gaan staan. Nu kwam ook nog een plastic broek, waar ik in moest stappen. Dit was een roze en iets groter dan het slipje die ik had gevonden. Met de extra dikte van de luier erbij knelde de plastic broek toch nog wel een beetje.

Op het moment dat Cindy de plastic broek omhoog trok, fluisterde Bonnie iets in haar oor. Ik verstond het niet maar het voorspelde weinig goeds. Cindy knikte bevestigend en Bonnie verliet de kamer. Terwijl Cindy een stap achteruit deed, kijkend naar het gedane werk vertelde ze me wat een leuke baby ik was geworden.

"Voelt baby zich niet beter nu, met een schone luier om?" vroeg ze gniffelend. Precies op dat moment kwam Bonnie weer de kamer in.

"Oh Nee! Niet dat!" Ze had haar kleinste babydoll uit de kast gepakt. Terwijl ze de babydoll voor me hield zei ze opgewonden:

"Kijk wat zus heeft voor onze baby. Je zult er schattig uitzien als je deze aan hebt." Smekend keek ik naar Cindy maar ook zij grinnikte.

"Sta stil nu of ik geef baby een pak voor z'n broekje." zei ze ondertussen de babydoll over mijn hoofd trekkend.

"Kijk! Het is zo kort dat je nog steeds de luier en plastic broek kunt zien." grinnikte Bonnie.

"Nu blijf je zo gekleed totdat wij je zeggen dat je je mag verkleden, hoor je?" gebood Cindy. "Als je goed je best doet om baby te spelen dan laten we je je wel weer omkleden. Dit betekend dat je moet praten als een baby als je iets wilt. Een woord grote mensen taal en je moet je luier tot morgen aanhouden." Hun ogen glansden van plezier toen ze weer begonnen te giechelen. Ik hield mijn hoofd gebogen van schaamte en zag de babydoll als een babyjurkje om mijn lichaam. De luier zat als een prop tussen mijn benen en zo stond ik voor mijn zusjes die lachten en sarcastische opmerkingen maakten.

Het leek uren te duren zoals ik daar met mijn luier en plastic broek aan voor mijn zusjes stond die telkens weer aan mijn luier voelden of ik nog niet nat was. Uiteindelijk werd me gezegd op de vloer te gaan zitten en Cindy zei tegen Bonnie dat ze baby moest vermaken en ging naar de keuken.

Bonnie zei dat ik precies moest doen wat ze zei omdat ze anders Cindy zou vertellen dat ik tegen haar gepraat had. Ze pakte een fopspeen van de tafel en stopte die in mijn mond. Toen ging ze op de bank zitten en liet me in mijn luier en plastic broek naast haar komen zitten terwijl ze elke keer mijn aan de luier voelde of die nog niet nat was. Om de paar minuten haalde ze de fopspeen even uit mijn mond. Toen de avond viel stopte ik met huilen en probeerde alles te doen wat ze zeiden, hopende dat het snel over was. Cindy was uit de keuken gekomen met een babyfles warme melk die ik moest opdrinken.

De rest van de avond ging voorbij terwijl ik gedwongen werd met baby speelgoed te spelen. Toen ze wat rustiger waren geworden probeerde Cindy mij opnieuw te vernederen door me op mijn buik door de kamer te laten kruipen. Ik deed alles wat ze zeiden omdat ik wist dat het geen nut had me te verzetten.

Het werd al behoorlijk laat dacht ik en het zou nu wel gauw voorbij zijn.

"Kijk! Baby gedraagt zich goed nu." zei Cindy. "Het is een goede baby geweest de laatste uren. Laten we nog een laatste test doen om te kijken of ze gehoorzaamd. Als ze gehoorzaamd mag ze zich omkleden."

"Waar denk je aan?" vroeg Bonnie hopende dat ik nog meer vernederd zou worden.

"Kleine Baby! Sta op en kom bij mammie!" gebood Cindy lachend. Ik stond op en liep naar haar toe met een smachtende blik in mijn ogen hopende op een einde van deze nachtmerrie.

"Denk je dat je er genoeg van hebt om in luier en plastic broekje rondte lopen?" vroeg Cindy. Ik knikte ja terwijl ik mijn hoofd gebogen hield.

"Wil je mij beloven dat je voortaan precies doet wat ik je zeg?" Opnieuw knikte ik.

"Goed!" Zei ze. "Laat maar eens zien dat je het meent. Als je nu in je luier plast dan mag je daarna je kleren weer aan. Ik kan toch niet een droge baby verschonen! Kom plas in je luier voor mammie." Kirde ze. Ik gluurde naar Bonnie en zag haar ogen lachend oplichten van deze nieuwe vernedering. Opnieuw voelde ik mijn hart te keer gaan, toen mijn vermoeide lichaam begon te trillen van schaamte. "Alsjeblieft laat me dat niet doen!" Riep ik keer op keer.

"Als je je luier uit wil kun je beter doen wat ik zeg, anders laat ik je heel de nacht in je luier liggen." Ik wist dat Cindy niet te vermurwen was. Uiteindelijk ging ik akkoord, nadat ik haar belofte kreeg dat ik direct daarna mijn eigen kleren weer aan mocht.

Geforceerd probeerde ik in de luier te plassen, mijn hoofd werd rood maar het lukte me niet. Ik probeerde de jaren van wc-training te vergeten en perste en perste om in de luier te plassen. Ik huilde dat het me niet lukte terwijl ze bleven staren naar de plastic broek.

Mijn zussen spraken af dat ze even niet zouden kijken totdat ik zou zeggen dat het gelukt was. Na een paar minuten voelde ik een dun straaltje langs mijn piemel in de luier lopen, de luier werd langzaam verzadigd met plas. Ik voelde me beschaamd toen er meer en meer bleef komen, sneller en sneller.

Bonnie draaide zich abrupt om, roepende:

"Hij doet het! Hij plast echt in zijn luier." De vernedering nam beslag van me terwijl ik probeerde te stoppen. Maar hoe hard ik het ook probeerde het bleef komen totdat de luier drijf en drijf nat was geworden en de plas door de plastic broek begon te lekken.

Mijn zussen schenen onder de indruk van mijn gehoorzaamheid maar begonnen toch opnieuw mij uit te lachen.

"Je bent een goede baby, je bent nu een echte baby." Riepen ze. De geur van verse urine kwam in mijn neus, terwijl ik opnieuw begon te huilen smekend om mij de luier uit te doen. Cindy greep de babydoll en trok hem uit, mij in mijn natte luier en plastic broek voor haar laten staand.

"Ga nu op je knieen en kruip voor ons." giechelde ze. "Je hebt me beloofd dat ik de luier uit mocht als ik deed wat je zei." zei ik met tranen in mijn ogen!

"Over een minuutje." grinnikte Cindy. "Ik laat je wel weten wanneer." En opnieuw gebood ze mij om op mijn knieen voor hun rond te kruipen zodat ze konden zien dat ik een goede baby was. Ik voelde me naakt met alleen die luier en plastic broek. De natte luier voelde vreemd op mijn huid terwijl ik hulpeloos rond kroop voor hun vermaak.

"OK! Dat is genoeg. Ik geloof dat we nu wel genoeg plezier hebben gehad. Je mag nu de luier uit doen." Op dat moment sprong ik op en trok de plastic broek en luier van mijn lijf. Het kon met niets schelen dat ze me helemaal bloot zagen, alles wat ik wilde was wegkomen van die natte luier.

"Pak de luier op en breng hem naar de wasmand." zei Cindy. "Daarna neem je een bad terwijl ik je kleren haal." Met een zucht van opluchting liet ik me enkele minuten daarna in het warme water zakken. Zoals beloofd, kwam Cindy even later met mijn pyjama.

Toen ik uit de badkamer kwam riep Cindy mij naar hun kamer. Ik moest voor het bed gaan staan, waar hun waren gaan zitten.

"We willen je even laten weten dat als je moeder ook maar iets verteld van wat er net gebeurd is, wij je de volgende keer dat ze weg is nog eens zullen pakken. Dus vergeet onze afspraak niet. Je kunt maar beter alles doen wat wij je zeggen, want de volgende keer maken we het nog erger. Is dat begrepen?" Met gebogen hoofd zei ik ja, en terwijl ik naar bed liep hoorde ik ze giechelen:

"Slaapje, slaapje gaan doen baby zus!" Doodmoe van de gebeurtenissen viel ik als een blok in slaap.

Plotseling werd ik wakker van een raar geluid en wilde me omdraaien, ik voelde een weerstand en deed mijn ogen open. Daar stond Cindy die het tuigje vast probeerde te maken aan het bed.

"Wat doe je?" vroeg ik, terwijl ik probeerde om te kijken wat ze deed.

"Ik leg je vast met een tuigje," zei Cindy, "zodat we je straks weer je luiertje aan kunnen doen." Ik smeekte haar om dat niet te doen, maar toen het tuigje vast zat trok ze mijn pyjamabroek naar beneden en pakte een luier en plastic broek. Daar lag ik als een echte baby, naakt op een luier en plastic broek na, vastgebonden in bed. Bonnie kwam binnen en giechelde om mijn kleding. Ze gaf Cindy de zuigfles, die zo te zien was gevuld met een sapje.

"Hier baby," zei Cindy, "drink dit maar lekker op." Ze stopte de speen in mijn mond. Gatver, riep ik terwijl ik een teugje probeerde door te slikken.

"Wat is dat voor troep!"

"Dat is een flesje wonderolie." zei Bonnie en ze begon te lachen. Ik moest het opdrinken en walgend slikte ik dat spul door. Na enkele minuten begon mijn maag te rommelen en ik voelde dat ik moest poepen.

"Maak me los," smeekte ik, "ik moet poepen!" Maar hoe harder ik smeekte hoe harder mijn zusjes begonnen te lachen.

"Baby'tje poept in z'n broekje." riepen ze terwijl ik met samengeknepen billen in bed lag. Plotseling voelde ik een dunne stroom poep in de luier lopen, tegelijkertijd ontspande mijn blaas zich zodat er ook een straal urine de luier in liep. Mijn zusjes gierden van de lach en zeiden dat ik zo maar eens een tijdje moest blijven liggen. Mij achterlatend in een drijfnatte stinkend luier verlieten ze de kamer.

Ik keek naar Dr. Rosenbloom die met open mond naar mijn verhaal had zitten luisteren. Ze vroeg me of ik nu ook nog luiers droeg.

"Ja," zei ik, "ik draag nu luiers als ik alleen thuis ben of als ik voor de zaak eens in een hotel moest overnachten. Daarom ben ik nu ook hier."

"Vorige maand was ik namelijk alleen thuis en ik was met alleen een wegwerpluier aan tv gaan kijken. Mijn vrouw was naar een bijeenkomst van haar werk en zou pas om een uur of elf thuis komen. Om een uur of acht ging de bel, ik trok snel een kamerjas aan en liep naar de deur. De luier knisperde onder de kamerjas. Voor de deur stond onze buurvrouw, die een doosje garen en ritsen terug kwam brengen. Ze liep langs mij de kamer in en wilde het doosje op tafel zetten. Het gleed echter van tafel af en de inhoud lag verspreid op de grond. Tijdens het oprapen van de klosjes garen zag ik haar ineens naar mijn kruis kijken en besefte ik dat ze de luier moest kunnen zien."

"Snel probeerde ik de kamerjas weer dicht te trekken maar ze greep de rand daarvan beet en trok hem helemaal open. De luier was al een beetje nat geworden en ze greep in mijn kruis om er aan te voelen. Ze heeft me toen gedwongen om in mijn luier te blijven wachten tot mijn vrouw thuiskwam. Mijn vrouw wil nu geen seks meer met mij en eist dat ik altijd een luier draag totdat ze weet hoe ze mijn afwijking moet behandelen. Ze zegt dat ze geen seks kan hebben met een baby."

"De buurvrouw komt nu bijna elke avond om samen met haar mij te verschonen. Alles wat ze doen nemen ze op op video en ze hebben gedreigd om de banden aan anderen te laten zien. Ook hebben ze samen in een zaak voor incontinentieartikelen luiers en plastic broeken gekocht. De kast ligt nu vol met allerlei soorten wegwerpluiers. De plastic broeken hebben ze vol getekend met baby figuurtjes en ze hebben zelfs luierhemdjes met drukknopen in mijn maat gemaakt. Soms moet ik uren in mijn luier rondlopen en hun bedienen, ook gebeurt het dat ze van mij eisen dat ik in mijn luier poep. Als ik naar bed mag wordt ik in een luier en plastic broek vastgebonden. Pas de volgende ochtend mag ik dan weer los, mits ik eerst in de luier heb geplast."

"Ik weet niet meer wat ik moet doen, deze vernederingen worden steeds erger. Soms belt mijn vrouw naar mijn werk om te vragen of ik al nat ben. Ze heeft me verteld dat ze een tuigje met slotjes aan het maken zijn waardoor de luiers niet meer uit kunnen zodat ik als dat klaar is ook op de zaak in een luier kan rondlopen. Ik wordt langzamerhand wanhopig, ik weet niet meer wat ik moet doen. Kunt u mij helpen?"

Dr. Rosenbloom keek mij nog steeds met open mond aan. Ze slikte enkele malen en zei toen:

"Ik denk dat ik vanavond maar eens bij u thuis langs kom. We zullen dan eens met z'n vieren hierover praten." Thuis gekomen wilde mijn vrouw weten wat de dokter gezegd had, ik vertelde haar niet dat de dokter 's avonds langs zou komen, maar zei dat er nog veel gesprekken nodig waren.

Net voor het eten moest ik een luier aan, mijn vrouw liet me op bed gaan liggen en trok me een wegwerpluier aan. Daaroverheen moest ik een grote plastic broek aantrekken. Deze stond bol van de luier. Tijdens het eten greep mijn vrouw af en toe in mijn kruis om te voelen of ik al nat was.

Na het eten kwam de buurvrouw. Ze had een tasje bij zich waarin enkele babyflessen met spenen zaten en ze begon er een te vullen met een mix van vieux en cola. Daarna moest ik de fles leegzuigen.

Toen om iets voor acht de bel ging trokken ze een beetje wit weg, ik lag half dronken in een natte luier op de bank en ze wisten niet zo goed hoe ze mij snel uit het zicht moesten krijgen. Mijn vrouw deed de deur open waarbij dokter R. direct naar binnen stapte.

"Wat denkt u te gaan doen?" riep mijn vrouw nog, maar de dokter liet zich niet tegenhouden. Ze struinde recht de kamer in waar de buurvrouw probeerde mijn luier met een kussen te bedekken.

"Zo," zei de dokter, "ik ben hier dus goed. Jij moet de buurvrouw zijn, trek dit maar eens aan." zei ze, terwijl ze uit haar tas een babydoll haalde.

"Voor jou," zei ze, zich naar mijn vrouw richtend, "heb ik een rubber broekje. Hier, aantrekken!"

Mijn vrouw en de buurvrouw stonden met open mond te kijken, de dokter trok haar regenjas uit en stond ineens in een volledig meesteres outfit. In het open kruis zag ik een volledig kaal geschoren vagina.

"Jullie houden toch van spelletjes," zei ze tegen de twee wit weggetrokken vrouwen. Ze liep op mij toe en trok het kussen weg.

"Wat een prachtige luier heb je aan." zei ze tegen mij, ze boog zich over mij heen en voelde in de luier.

"Je bent ook al lekker nat." zei ze en kwam met haar kruis boven mijn hoofd hangen.

"Lik me!" zei ze en terwijl ik met mijn tong over haar kutje gleed zag ik dat mijn vrouw en de buurvrouw zich uitkleden. De buurvrouw hield haar slipje aan en trok de babydoll eroverheen. Mijn vrouw probeerde de rubber broek aan te trekken, binnenin zat echter een grote kunstlul en ze kreeg die niet in haar vagina gepropt.

"Kom baby!" zei de dokter tegen mij, "je vrouwtjes vagina is niet nat genoeg, lik haar maar eens." Ze trok me aan mijn haar naar mijn vrouw toe. Ik likte de vagina van mijn vrouw en na enkele ogenblikken liep het geile sap eruit. Toen propte de dokter de kunstlul in haar vagina en hees de broek omhoog. Hierna was de buurvrouw aan de beurt, ze moest haar slipje uit trekken en op tafel gaan liggen. De dokter pakte een wegwerpluier uit haar tas en deed die vakkundig bij de buurvrouw om.