(deel 2)

"Och, wat is het toch een grote jongen die zo lekker zijn fruithapje helemaal zonder te morren op te eet." zei Annemiek terwijl ze Ralph zijn fruithapje aan het voeren was. "Daar word je een echte grote jongen van" zei de vriendin van tante er nog achteraan. Annemiek maakte Ralph zijn gezichtje schoon met zijn slabbetje en haalde jongen uit zijn kinderstoel.
Ralph werd meegenomen naar de zitbank en Annemiek nam de jongen op schoot en begon hem een beetje te knuffelen. "Nou Ralph, nu mag je even alleen gaan spelen" zei Annemiek. Ze liet de jongen staan en gaf hem een klap op zijn luierkontje. Ralph liep weer beduusd naar zijn hoekje en begon te spelen met zijn blokken en model auto's.
Ondertussen maakten de drie dames verdere plannen voor wat ze die dag van plan waren. Ralph ving flarden van het gesprek op. Hij werd er een beetje nerveus van en zo nerveus dat er een plasje bij Ralph opkwam wat pardoes in de luier terechtkwam. Ralph schrok een beetje van het gevoel, die warme urine in zijn luier. Het leek wel of hij alle controle over zijn blaas had verloren. Het gesprek ging over naar de stad gaan winkelen met de kleine jongen en die kleine jongen was hijzelf!
"Wel," zei tant,; "ik denk dat we het er wel over eens zijn. Ralph, kom eens hier" riep ze naar de jongen. Ralph stond op uit zijn hoekje en liep een beetje schuchter naar tante die feilloos aanvoelde dat er iets niet helemaal in orde was met de jongen. "Kom maar even bij tante op schoot" en ze streek haar rok glad en tilde Ralph op haar schoot. Ze legde haar ene hand op de voorkant van de luier van de jongen en met de andere streek ze door de jongen zijn haar.
"Lieverd we gaan zo naar de stad met je, daar is een kapper die zich heeft gespecialiseerd in het knippen van haar van kleine jongens. En aangezien je haar zo lang wordt dat het voor die mooie oogjes gaat hangen, vinden we dat het tijd wordt dat je lekker geknipt wordt". Ralph voelde van zenuwen weer een plas opkomen en was niet bij machte om hem binnen te houden en liet deze ook weer in zijn luier lopen. Aangezien de hand van tante nog steeds op de voorkant van de luier lag van Ralph voelde tante duidelijk de warmte van Ralph’s plasje.
"Wat voel ik nu toch allemaal?" zei tante met een gemaakte verschrikte stem. "Heeft het jongetje zo'n natte broek?" Annemiek zag haar kans schoon en vroeg aan tante: "Tante, mag ik Ralph een schone, droge broek geven?" Ralph voelde zich hoe langer hoe kleiner worden! Verschoond worden door een meisje van 14? Hij voelde tot zijn schrik dat hij er opgewonden van werd en zijn piemel begon hard te worden.
"Dat is goed hoor meisje", zei tante. "Neem Ralphje maar mee naar de babykamer".
"Kom maar", zei Annemiek tegen de jongen en pakte Ralph bij zijn hand en nam hem mee naar zijn babykamer. Ze had al gemerkt dat in het pofbroekje een bobbel stond. In de babykamer aangekomen maakte ze het pofbroekje van Ralph los en hielp hem uit zijn broekje. "Zo, je piemeltje staat helemaal stijf!" zei het meisje, terwijl ze het stropdasje afdeed en zijn overhemdje los knoopte zodat ze zijn kale jongensbuik zag. "Gaan we fijn onze Ralph weer een droge kont geven", en maakte de drukknoopjes los tussen de benen van de jongen.
"Kom maar." Ze leidde de jongen naar de commode en gebaarde hem hierop te gaan liggen. Zijn stijve piemel was duidelijk te zien. Het 14 jarige meisje begon het plastic broekje van de 16 jarige babyjongen uit te trekken en van zenuwen spoot Ralph ook nog eens zaad in de al natte luier. Annemiek merkte dit en lachte een klein beetje naar de jongen, terwijl ze de vier spelden in zijn luier losmaakte.
"Oh, oh, oh, oh." mompelde ze. "Wat hebben we hier een vieze luier." Ze lichtte de jongen zijn benen op om de luier onder zijn billen vandaan te halen. Ze schrok van de gigantische penis die te voorschijn kwam. "Goh wat is je piemeltje stijf zeg! Gaan we je lekker wassen, he ventje van me?" zei ze en pakte een zacht washandje en begon Ralph’s stijve penis en ballen heel secuur te wassen.
Ondertussen kwam tante ook de kamer binnen en keek naar Ralph die daar zo te kijk lag, en keek daarna naar de natte luier. Ze zei: "O, je hebt een stijf plassertje, he lekker klein kereltje van me?" “Ja, hij heeft ook nog ondeugend zijn zaad gespoten in de luier, de stoute jongen!” zei Annemiek. Tante keek Ralph even streng aan. “Foei, stoute jongen, dat mag toch niet!” Ze streek de jongen even over zijn wang en stopte hem daarna een speentje in zijn mond, waar Ralph met veel geluid direct aan begon te sabbelen.
Het was eigenlijk geen gezicht hoe het jongetje er bij lag: beentjes wijd en armpjes ook bij zijn hoofdje omhoog, zijn jongenspiemel stijf op zijn buik en zijn ballen in een slappe zak tussen zijn benen, en een meisje van 14 wat hem aan het verzorgen was. Maar tante genoot hiervan.
"Ik zal een droge luier voor Ralph pakken en ander bovenbroekje" zei tante en verder vroeg ze nog "Heeft de luier doorgelekt, anders moet hij ook een ander rompertje aan?"
"Nee hoor." zei Annemiek. "Ralph kan zijn rompertje wel aanhouden. Maar ik heb nu wel een handdoek nodig om zijn billetjes en zijn piemeltje en balletjes te drogen en zijn nieuwe luier met een schoon plastic broekje".
Tante kwam op Annemiek af en gaf haar een handdoek en de andere dingen waar ze om had gevraagd. "Zo, knulletje nu even meewerken." zei Annemiek terwijl ze de billen van de jongen oplichtte en droogde met een handdoek. "Nu gaan we lekker die mooie billetjes van je zalven en poederen, zodat je geen luieruitslag oploopt." Ralph lag vertwijfeld aan zijn speentje te sabbelen en ademde door zijn neus wat nogal een kabaal opleverde. Annemiek vond het een heel vertederend gezicht.
"Zo," zei Annemiek en schoof de dikke luier onder de billen van Ralph en trok de luier tussen zijn beentjes en maakte deze heel strak en secuur vast met de spelden. "Zo"; zei Annemiek terwijl ze even over de voorkant van de luier wreef bij de jongen en controleerde of de luier goed strak zat omgespeld. "Kom maar ga maar staan, dan zal ik je verder helpen met aankleden".
De jongen kwam van de commode of en het leek wel of de luier die hij om had wat dunner en minder opvallend was dan de luier die hij hiervoor aanhad. Hij kon tenminste zijn benen sluiten en het hinderde hem niet zo met lopen. Annemiek pakte een ander, blauw overhemdje en zijn eigen gele stropdas met de Donald Duckkopjes erop. Ook pakte ze een ander broekje voor Ralph. Annemiek hielp het jongetje met zijn broekje en zei; "Zo, dat is een mooi broekje Ralph". "Je lijkt zo net op een groot jongetje zelfs je luier is een minder stuk opvallend". Waarbij ze de jongen over zijn luierkontje wreef. En een paar liefdevolle klapjes op gaf. Je kon zo duidelijk horen dat de jongen een luier en plastiek broekje onder zijn tuinbroek aanhad.
De jongen werd meegenomen naar beneden en dat 'hij weer voor bij de passpiegel kwam kon Ralph het niet nalaten om er ook even in te kijken.
Het kon Ralph eigenlijk niets meer schelen het jongetje wat voor de spiegel stond leek in de verste niet meer op de normale Ralph. Hier stond een jongetje gekleed in een helderblauw overhemd en een gele stropdas en een korte tuinbroek waarvan onder pijpen een randje luier uitkwam. Het was net of Ralph naar een vreemde stond te kijken.
Beneden aangekomen stond tante al te wachten op de jongen. "Zo hoe is het met je jochie", vroeg tante aan de jongen. Ralph stond een beetje ongelukkig voor zich uit te staren en wat te voelen aan zijn broekje.
Het huilen stond de jongen nader als het lachen. "Het is prachtig weer buiten we gaan eens fijn een rondje om". "Dan krijg je van die lekkere hele bruine benen". En tante pakte de Nike sportschoenen van Ralph en deed ze aan. "Het is zulk mooi weer buiten dat je wel zonder jas naar buiten kunt". ;zei tante. "En misschien willen jullie ook wel mee"; zei tante tegen haar vriendin en Annemiek.
"Ja" zei Annemiek, "gaan we fijn de eendjes voeren". Dat is wel leuk voor de kleine jongen. "Ik zal wel even wat brood pakken om aan de eendjes te voeren" Ralph stond nu heel bedrukt te kijken en wist niet goed hoe hij nu moest reageren op al die vernederingen. Wat zullen de mensen wel niet denken als ik buiten loop met zo'n broekje aan. Zal het opvallen als ik buiten loop. Want de luier voel ik toch heel duidelijk tussen mijn benen en aan de voorkant zit mijn broekje heel strak om de luier heen.
Tante zag ook wel dat de jongen zich niet erg op zijn gemak voelde en troostte hem een beetje door te zeggen; "Ralph, rustig maar je hebt een heel lekker kontje zo en de mensen zullen nog niet eens merken dat je een luier draagt" Maar Ralph was er toch niet helemaal gerust op. Annemiek was ook terug gekomen met het brood en pakte het handje van Ralph. Dit alles maakte Ralph niet rustiger, want wat zouden ze nu weer van plan zijn.
"Zo"; zei tante; en deed de deur open "Gaan we fijn een rondje om, dat is goed voor kleine jongens". En pakte de hand van Ralph. Een beetje nerveus liep Ralph met tante mee. Annemiek en de vriendin van tante liepen opgetogen mee naar buiten en sloten de buitendeur af. "Kom maar Ralph" zei Annemiek en nam het handje van de jongen over, "dan kunnen mijn moeder en jouw tante even met elkaar praten terwijl ik jouw in de gaten hou". Het was niet druk op straat. Een moeder kwam met een dochtertje aan haar hand hen tegemoet en toe ze elkaar passeerden riep het meisje: “Kijk dat jongetje heeft een stropdas met Donald Duck!” “Ja, dat vindt het jongetje vast heel leuk.”antwoordde de moeder en het meisje keek nog een paar maal achterom. Het was prachtig weer en de stoet was op weg naar een plekje waar de jongen eendjes kon voeren. Erg genieten van het mooie weer kon Ralph niet. Daar was hij veel te zenuwachtig voor. Mee aan het handje lopen en dan ook nog een luier om. De luier was dan niet zo dik als die hij binnen had gedragen maar toch.
"Nu dat we toch in de buurt zijn van het winkelcentrum", zei tante "Ik moet ook nog een paar boodschappen doen". "Kunnen we gelijk in een moeite door doen". Ralph liep als verdoofd mee.
Bij het winkelcentrum aangekomen wees Annemiek op een kapperszaak. "Is dit die aardige kapper die u bedoelde tante". "Die zo leuk met kleine kinderen overweg kan die bang zijn voor de kapper?" De jongen keek angstig naar de drie vrouwen die hem nu zo in hun macht hadden. "Maar alleen tegen jongetjes die hun broekjes nog droog weten te houden", wist tante te vertellen. En tante liep op Ralph af en voelde eens uitgebreid aan het broekje van Ralph. Ralph voelde de hand over de luier strijken en af en toe op verschillende plaatsen ook in de luier knijpen.
"Wat ben jij nog een grote jongen", zei tante tegen Ralph. En streek de jongen door zijn haar. "De haartjes van Ralph zijn toe aan een knipbeurt" zei tante tegen Annemiek en haar vriendin. "We zullen eens binnen gaan kijken of je geknipt kan worden" zei tante tegen de jongen. Annemiek klapte in haar handen van vreugde en Ralph wilde weglopen. Annemiek merkt dit op en liep op Ralph af. "Haartjes knippen doet geen pijn hoor. En je knapt er zo van op als je haartjes voor die mooie oogjes weg zijn." En ze deed deur van de kapperszaak open en trok Ralph mee naar binnen.
De kapperszaak was volgehangen met ballonnen, want het was kinderknipdag vandaag. De jongen werd op de stoel gezet en er kwam een vriendelijke kapster naar de kwelgeesten van Ralph en vroeg: "Dag dames, is er iets van uw dienst". En ze keek naar de kleine jongen. "Oh, wat een schattig jochie en wat heeft hij een leuke stropdas om, met Donald Duck he?! " zei ze verrukt: "Ik zie het al, dit peutertje moet zeker geknipt worden?" En ze liep op de jongen af, die heel gespannen de verwikkelingen waarin hij terechtgekomen was af stond te wachten. Hij stond te bibberen op zijn knieën en dit kwam niet omdat de jongen het koud had. Maar louter zenuwen!
"Ja" antwoordde Annemiek; "zijn haartjes moeten nodig geknipt worden, vindt u ook niet?" De kapster liep op Ralph af en woelde eens dor zijn haar. "Hij zal er erg van opknappen. Vooral die ogen van hem komen dan veel beter uit, als we hem een lekker kort koppie aanmeten. Ik zelf sta te denken om hem een pagemodel aan te meten" zei de kapster.
"Dat zal heel leuk staan bij zijn gezicht". Ze nam de jongen mee naar de wasbak om zijn haar te wassen en hierbij moest de jongen iets voorover staan. Terwijl hij dit deed was heel duidelijk een randje van zijn luier zichtbaar evenals het plastic broekje en het rompertje van de jongen. De kapster merkte dit ook op en lachte eens. En klopte de jongen eens op de achterkant van zijn broek. Ze voelde heel duidelijk de luier van de jongen en haalde het pijpje ook nog eens extra omhoog om maar eens goed te kunnen zien of de jongen werkelijk een luier om had. Hierbij merkte ze natuurlijk ook op dat de jongen ook een rompertje aanhad. En zei tegen de jongen dat hij er schattig uit zag. Ralph vroeg zichzelf af waar hij dit nu aan verdiende. En dit viel de dames ook op en hadden er duidelijk plezier in.
"Och, wat is er toch met mijn kleine schatteboutje" vroeg tante aan de jongen met een gemaakte stem (ze wist drommels goed wat er aan de hand was) en streek de jongen over zijn rug. "Ja" zei tante tegen de kapster, "dit ventje is nu voor de eerste keer in zijn leven bij de kapper". "Och, ik begrijp het wel hoor", zei de kapster tegen de jongen en streek hem over de achterkant van zijn broek en genoot van het strijken over de luier van de jongen.
"Ralphje" zei tante, "je moet je nu niet zo aanstellen hoor haartjes knippen doet geen pijn". De haren van Ralph werden gewassen en Ralph moest mee naar de kappersstoel waar tot overmaat van ramp ook nog een verhoging werd ingezet. "Dit is speciaal voor kleine jongens" vertelde de kapster tegen de dames, "dan kan ik heel makkelijk overal bij". Ralph zat in de stoel en Annemiek merkte op dat het eigenlijk wel jammer was dat ze het fototoestel vergeten waren mee te nemen. Het waren een paar leuke plaatjes geworden. En Annemiek liep op Ralph af en streek hem over zijn wang.
"Als je nu een grote jongen blijft gaan we straks voor verrassing een ijsje eten", zei ze tegen de jongen. De kapster kwam nu op Ralph af met een kappers schort. Ze deed dit Ralph voor en zei tegen de jongen terwijl ze even aan de voorkant van de luier van de jongen voelde of de jongen nog droog was; "Goh, wat ben jij een lekker jochie, zo heerlijk aangekleed met een luier en zo'n mooi stropdasje" "En je luier is nog droog ook zo te voelen. Wat zal je moeder trots zijn op zo'n grote jongen". Zei de kapster tegen de jongen. De laatste zin werd erg spottend uitgesproken. Maar Ralph had het nog niet eens in de gaten. Hij voelde zich heel erg ongemakkelijk en voelde tot overmaat van ramp nog een plasje opkomen ook. Hij wipte een beetje heen en weer om het maar zo lang mogelijk binnen te houden. De kapster die Ralph’s haar aan het kammen was merkte dit natuurlijk ook op.
"Knulletje, wil je wat drinken? En willen de dames een kopje koffie?" Vroeg de kapster. De dames hadden wel zin in een kopje koffie en Ralph moest even niet aan drinken denken. Maar de kapster kwam terug en had voor de dames en zichzelf koffie en voor de jongen cola in een babyflesje. "Netjes met twee handen vastpakken hoor", zei de kapster tegen de jongen. Ralph kon zijn plasje niet langer binnen houden en voelde zijn warme plas in zijn luier stromen en was niet meer bij machte om het te stoppen. Als het nu maar niet gaat doorlekken dacht hij. En de dames zaten heerlijk te keuvelen. En natuurlijk de jongen in de gaten te houden en merkten ook de uitdrukking van zijn gezicht op dat Ralph in zijn luier plaste. Annemiek liep op de jongen af voelde aan zijn broekje en merkte heel snel op dat de jongen een flinke plas had gedaan in zijn luier. "Maar goed he lieverd dat je een luier draagt, stel je toch eens voor dat je hier nu had gezeten zo zonder je luier, was er een hele plas in de stoel en op de vloer gekomen. Maar drink lekker je cola op hoor, want voor we weggaan uit de kapperswinkel zullen we je nog wel een droge broek geven".
De kapster had haar kopje koffie uitgedronken en kwam er ook bijstaan om maar niets van het schouwspel te hoeven missen. En kon het natuurlijk ook niet nalaten om aan de broek van de jongen te voelen. Ook zij voelde de warmte van Ralph’s plas door zijn broekje heen. "We gaan meteen maar lekker je haartjes knippen" zei ze tegen de jongen die nog uit zijn flesje aan het drinken was. "Drink maar lekker door hoor"; zei ze tegen de bedeesde jongen, "Daar wordt je een grote jongen van". En ze begon de jongen zijn haar in een kort kleuterkapsel te veranderen. De jongen kreeg een kort page model aangemeten. En de dames vonden het een prachtig gezicht. Ralph zo te zien zitten met een hoogrode kleur van schaamte een babyflesje aan zijn mond en met een drijfnatte luier rond zijn billen.
"Maar goed, dat je eraan heb gedacht om voor Ralph een verschoning mee te brengen"; zei de vriendin van tante. "Ja" zei tante als antwoord "Je zal het altijd zien, die kleine jongens kunnen je wel eens in een onaangename situatie brengen. Stel je voor dat we hier nu hadden gezeten en dat joch had geen luier om gehad? Dan zou ik me hier niet meer durven te vertonen" zei tante.
Ondertussen had de kapster een zachte borstel gepakt om de haartjes uit het gezichtje van Ralph te vegen. "Goh, wat ben je opgeknapt"; zei de kapster tegen de jongen, "je hebt een koppie wat precies bij je leeftijd past". En tilde de jongen uit de kappersstoel vandaan. "Ga maar naar je moeder toe om te laten zien hoe knap je geworden bent knul". En ze kon het niet nalaten om de jongen een klap op zijn dikke luierkontje te geven. Het geluid liet duidelijk horen dat Ralph’s luier niet een beetje maar heel erg nat was. Ondertussen was Annemiek de kapster aan het betalen terwijl Ralph zich aan alle kanten moest laten zien aan tante en haar vriendin.
Tante controleerde de luier van de jongen en waar Ralph al een beetje bang voor was gebeurde! "Nu zitten we nog met een probleem", zei tante tegen de kapster "We willen nog even verder winkelen maar Ralph’s luier is behoorlijk nat, zouden we hier de kleine jongen een droge kont kunnen geven?" De kapster had hier geen bezwaar tegen en de jongen kon wel door de grond gaan van schaamte. Er werd van achter een verschoonkussen gehaald en Ralph werd zo midden in de winkel verschoond. Er waren een paar moeders met kinderen die ook geknipt moesten worden de winkel binnen gekomen. “He kijk mama dat jongetje heeft een luier en een stropdas om!” riep een jongetje. Drie meisjes van een jaar of 4 en een jongetje van 8 kwamen op Annemiek en Ralph af en bleven met open mond staan kijken hoe Annemiek de jongen verschoonde. En Ralph voelde zich doodongelukkig terwijl hij daar zo midden en de winkel werd uitgekleed. Zijn piemel werd gigantisch stijf toen hij de kinderen zo naar zich zag kijken. Als een paal stond hij omhoog! “Wat een penis heeft dat jochie!”riep het jongetje. “Moeten jullie eens kijken.”zei Annemiek en ze pakte Ralphs penis tussen duim en wijsvinger en rolde het huidje af. De kinderen keken met open mond naar de grote eikel die te voorschijn kwam. “Trek dit huidje maar eens op en neer meisje.”zei Annemiek tegen een van de kleine meisjes. Het meisje pakte aarzelend de stijve penis van Ralph vast en begon deze op en neer te bewegen. De andere kinderen keken er naar. De ballen van de babyjongen begonnen te wiebelen en de meisjes moesten erom lachen. Het duurde niet lang of Ralph begon krachtig te spuiten. De kinderen zagen het witte spul uit zijn eikel omhoog schieten en in de luier neer komen. “Kijk mam, die baby spuit, kijk!!”riep het jongetje. De moeders bleven lachend bij de kassa staan kijken. Nadat Ralph het laatste sperma had gespoten ging Annemiek door met het verwisselen van de luier. Het leken wel uren te duren die verschoning. Maar nadat Ralph een droge luier om had en weer was aangekleed kreeg de jongen van de kapster nog een lolly omdat hij zo flink geweest was.
"Nou", vroeg tante aan de jongen "Wat zeg je dan?" En een beetje verlegen stamelde de jongen een dankjewel tegen de kapster die met volle teugen van het schouwspel. Ralph moest weer een handje geven aan Annemiek die bijna huppelend met de jongen de winkel uitliep. "Zo", zei Annemiek, "wat ben jij al een groot jongetje".
Dat ze weer buiten liep met de jongen. "Je haartjes weer mooi in model, een lekkere droge luier om je billen". Ze streelde de jongen eens over zijn nog steeds stijf staande penis in zijn broek. Ralph liep te sabbelen aan zijn lolly en de mensen die voorbij het schouwspel liepen reageerden heel verschillend. Er was in het winkelcentrum veel volk. En ze liepen langs een groepje meisjes die Ralph begonnen uit te lachen nadat een van de meisjes opmerkte; "moet je nu eens kijken naar die jongen met die gele stropdas om die daar aan het handje meeloopt van zijn zusje! Het lijkt wel een kleuter met die lolly in zijn mond en hij heeft nog een stijve penis ook!!" nu, dit lokte natuurlijk de nodige reacties uit van de andere meisjes uit de groep en een ander meisje merkte ook op, "hij lijkt ook wel een luier om te hebben". "Moet je eens kijken naar zijn billen wat dik het daar zit".
Het kon Ralph eigenlijk heel weinig meer schelen hoe er over hem werd gedacht en liet het allemaal maar over zich heen komen. Maar echt prettig vond hij het niet. Vooral toen Annemiek ook nog vroeg aan het meisje wat het hardst om Ralph stond te lachen; "vindt je het niet een leuk gezicht". "Ralphje is ook net bij de kapper geweest" Het meisje proestte het uit van het lachen en gaf als antwoord; "Dat joch is met dat Donald Duckstropdasje een snoeper om te zien ik zou hem wel op kunnen vreten. En dat broekje staat hem ook zo enig, net een klein kleutertje". "Ja"; antwoordde Annemiek "het is een lieve jongen en heeft helemaal niet gehuild bij de kapper, nou een heel klein beetje" De meisjes kwamen nu helemaal niet meer bij van het lachen en Ralph stond zenuwachtig aan zijn broekje te voelen. Daarbij kwamen de pijpjes van het broekje een beetje omhoog en onbewust liet Ralph aan de meisjes een heel gedeelte van zijn toch aparte ondergoed zien. En hij kleurde rood tot diep achter zijn oren.
Tante nam Ralph's handje over van Annemiek en liep met de jongen verder terwijl Annemiek nog uitgebreid aan de meisjes aan het vertellen hoe spannend het wel niet was om Ralph zo als een kleine jongen te verzorgen en vertelde ze erbij dat het streven was om hem weer net zo te gaan behandelen als een baby.
Ondertussen liep tante met haar vriendin een drogisterij binnen met de jongen tussen hun in. Ralph had nog steeds de lolly in zijn mond en toen hij langs de spiegel liep schrok hij een beetje van het beeld.
Zo tussen de dames in allebei een handje en een lolly in zijn mond. En natuurlijk zijn kleding. Ze liepen naar de toonbank en de verkoopster vroeg aan de twee vrouwen of ze iets wilden. "Nou", werd er geantwoord door tante, "Onze kleine jongen hier heeft nodig een paar nieuwe plastic luierbroekjes nodig. "En nu we hier toch zijn, verkoopt u ook wat grotere speentjes voor dit jongetje". En tante duwde Ralphje een beetje naar voren. "Plastic broekjes dat zal wel gaan, die zijn er wel in de maat, van de kleine jongen, maar voor speentjes heeft het jochie pech want die zijn uitverkocht".
De verkoopster liep een beetje giechelend af op Ralph. En bekeek de jongen eens goed. "Wat heeft hij een leuk stropdasje om. Het is wel een scheetje he"; zei de verkoopster tegen tante. De verkoopster liep terug naar de toonbank en kwam terug met een broekje wat ze uit het plastic haalde en voor de taille van Ralph paste. "Dit broekje zal wel groot genoeg voor hem zijn, ziet u wel?" "Ik denk wel dat zijn hele luier eronder komt, of voor de zekerheid maar een maatje groter?"
Tante begon ook uit te leggen dat de jongen bij het slapen dikkere luiers om had en deze broekjes dan een beetje te klein waren voor de dikte van de luier. Ondertussen waren er ook mensen bij gekomen in de winkel die mee stonden te genieten van de situatie. Er waren er zelfs bij die zich ermee begonnen te bemoeien. “Heb je een lekker stijf piemeltje, knul?” vroeg een mevrouw met een klein meisje aan haar hand die Ralph verlegen aan stond te kijken. “Voel eens Anja, hier zit dit jongetje zijn stijve piemeltje, voel je wel?” Het meisje greep in de bobbel die uit het broekje naar voren stak. Toen ze dat gevoeld had werd haar aandacht gegrepen door een hondje dat aan het blaffen was.
Het broekje werd ingepakt en er werden er meerdere gekocht in een wat grotere maat en eindelijk gingen ze dan de winkel uit. Tot grote opluchting van Ralph. Annemiek liep ondertussen te zoeken waar tante haar moeder en Ralph waren. En dat haar verteld werd wat ze had gemist in de drogisterij werd ze nog een beetje kwaad ook. Ze had er wel bij willen zijn. Mar vertelde ze het was ook leuk met die meisjes en misschien willen ze een keertje langs komen. En een van hun heeft ook aangeboden om een keertje op Ralph te passen als we een keertje weg moeten. En tegen de kleine jongen zei ze; "dat is ook wel leuk voor jouw, want anders zie je almaar dezelfde mensen om je heen". En dat vonden tante en haar vriendin ook.
Eindelijk maakten de dames weer aanstalten om terug naar huis te gaan dit ook tot grote opluchting van Ralph die zich werkelijk heel ongemakkelijk voelde. Hij voelde de ogen in zijn rug priemen van de mensen die voorbij kwamen. En ook voelde de jongen onder zijn pijpjes van zijn korte broek naar de luier. Hij had het idee dat de luier die hij om had onder zijn broek vandaan kwam. En hoe meer de jongen aan zijn broekje stond te plukken hoe meer hij er de mensen op attent maakte dat hij anders aangekleed was.
Maar gelukkig waren ze nu bijna bij tante haar huis. En Annemiek merkte op dat ze nog helemaal geen eendjes hadden gevoerd met Ralph. Maar gelukkig zei ze er achteraan dan komt dat wel een ander keertje. Want Ralphje zal ook wel een beetje moe zijn, misschien is het wel verstandig om hem even een tukje te laten doen in zijn bedje. Meestal worden jongens van die leeftijd knap vervelend als ze een beetje slaap te kort komen.
Dat kunnen we beter voorkomen en kneep Ralph even in zijn wang en streek hem over zijn dik ingepakte kontje.
Eindelijk liepen ze weer op bekend terrein voor Ralph, de straat waar zijn tante woonde en dat ze eindelijk voor de deur stonden ging er een zucht van verlichting door zijn lijfje. En helemaal toen de deur eindelijk openging en hij weer in een vertrouwde beschermde omgeving was.
Maar of dit helemaal een goede gedachte was ?
Dat deur achter de dames dichtviel en Ralph opgelucht ademhaalde, nam Annemiek hem mee naar zijn kamer. En hielp de jongen in zijn ledikantje. Natuurlijk vergat ze niet de jongen een tuigje om te doen want stel dat de kleine jongen uit zijn bedje zou vallen.
Ralph lag in zijn bed de situatie eens te overdenken en voelde ook naar zijn plasser die ondanks alles flink was gaan groeien. Het gevoel wat het gaf aan de jongen was heel fijn en Ralph kon het niet na laten om over zijn luier te wrijven. En de bewegingen werden hoe langer hoe wilder.
Maar dit werd natuurlijk opgemerkt want wat Ralph niet in de gaten had was dat de babyfoon aan stond en de dames beneden precies konden horen wat Ralph aan het uitspoken was.
Annemiek ging eens uit nieuwsgierigheid boven kijken. En zag natuurlijk wat Ralph aan het doen was. "Foei, Foei" zei Annemiek tegen Ralph. Die zich wild schrok. Hier had hij helemaal niet op gerekend dat hij betrapt zou worden. Annemiek liep op het ledikantje af en begon Ralphs luier af te doen en heel hatelijk zijn stijve penis af te trekken. En de kleinerende opmerkingen waren niet van de lucht. En ze bracht de jongen zonder aarzeling naar zijn hoogtepunt. Ralph wist niet waar hij kijken moest van schaamte terwijl het meisje hem liet spuiten. Dit was toch wel een hele vernederende situatie voor de jongen. En of dit nog niet genoeg waren de opmerkingen van die "meid" er, die er duidelijk lol in had om Ralph te kleineren.
Annemiek streek over de haren va de jongen en innerlijk genoot ze van zijn opgewonden kleur en zijn ogen die nu zo heel erg mooi glinsterden. "Ga maar lekker even slapen nu"; zei ze terwijl ze hem een kus op zijn wang gaf en door zijn haren streek. Dat heb je nu wel verdiend. En voor Ralph in een diepe slaap weggleed had ze een beertje bij hem gelegd en de jongen ook een speentje in zijn mond gedaan.
Annemiek ging de kamer uit en liep naar beneden stilletjes te genieten van de handelingen die ze bij Ralph had verricht. En bracht verslag uit aan de dames. Maar vertelde er niet bij dat ze Ralph had geholpen.
Er werd nog even nagepraat door de dames over de ochtend. En alle drie waren ze het wel over eens dat het spel wat er gespeeld was met die jongen nog even moest worden doorgezet. Ze genoten ervan om die jongen op deze manier te behandelen. En vooral de weerstand die door de jongen werd geboden om uit zijn toch wel benarde en vernederende situatie te komen ervaarden ze als "leuk".
Ondertussen was Ralph weer wakker geworden en lag ook eens zijn situatie te overdenken. De jongen voelde een plasje opkomen en eigenlijk zonder er bij na te denken liet hij het in zijn luier lopen.
Hij schrok een beetje van het gevoel wat hem dat gaf. Hij begon het zelfs een prettig gevoel te vinden, zo lekker dat warme gevoel. En begon zich weer een beetje op te winden.
Ralph wilde zich verdraaien maar werd een beetje gehinderd door het tuigje waar hij mee aan bed vast lag. Hij tilde zijn hoofd op en keek eens naar de onderkant van zijn lichaam. Hij voelde eens aan zijn luier. En schudde zijn hoofd weer een natte broek dacht hij bij zichzelf. Hij had totaal geen idee van tijd en lag daar maar naar het plafond te staren.
Zo af en toe sloot hij zijn benen en voelde dan heel duidelijk de luier tussen zijn benen zitten. Die op een heel vakkundige manier was vastgezet. En eigenlijk vond hij het helemaal niet een naar gevoel. Het was juist wel een lekker gevoel om zo te liggen hij voelde zich veilig en beschermd.
Annemiek kwam weer naar boven ze had beneden wat ritselen gehoord en kwam de kamer van Ralph binnen. Ze liep meteen op de jongen af en streek hem door zijn haren. En over zijn wang. Ralph werd er een klein beetje verlegen van en terwijl ze allerlei lieve woordjes tegen de jongen zei trok ze het dek van de jongen helemaal weg en maakte zijn tuigje los. "Kom maar"; zei ze en hielp de jongen uit zijn bed vandaan. Terwijl de jongen zo voor haar stond voelde ze met haar hand over de luier van Ralph.
"Het knulletje is toe aan droge broek" en terwijl ze de jongen begon uit te kleden ging er een rilling door het lijfje van Ralph. Ze hielp Ralph uit zijn broekje en maakte het luierpakje los. "Kom maar", en ze hielp Ralph op de commode en daar maakte ze het plastic broekje van Ralph los en verloste de jongen ook van zijn natte luier. "Hier was het mannetje aan toe he?" En Ralph wist eigenlijk niet waar hij kijken moest. Het gevoel er zo bij te liggen deed hem verschrikkelijk schamen maar tegelijkertijd wond het hem ook zo op. Annemiek maakte de jongen weer schoon en zalfde zijn billen weer in en schoof een dikke luier onder de billen van Ralph. "Zo" zei ze tegen Ralph "Nog even en je bent weer helemaal een schoon Ralphje". En Ralph wist niet goed hoe hij moest reageren. Heimelijk lag hij te genieten van het verschonen maar er voor uitkomen dat durfde hij niet goed.
Ondertussen was Annemiek klaar met de luier van de jongen en gebaarde hem te gaan staan. "Zo" zei ze tegen de jongen terwijl ze hem van top tot teen bekeek en hem zacht over zijn luierkontje wreef. "Dat zit beter he?" Ralph knikte verlegen en beaamde het alles was beter dan zo'n vervelende natte luier. En terwijl Annemiek hem verder hielp met aan kleden bekeek Ralph zich ook weer eens voor de spiegel. Een raar idee eigenlijk, dacht hij. het is tijden maar dan ook tijden terug dat ik me zo heb laten gaan en heb toegestaan dat ik hulp kreeg bij het aankleden.
Wat gebeurt er eigenlijk met me?
Ralph moest weer mee naar beneden waar hij op de vloer van de woonkamer moest gaan spelen met zijn autootjes, blokken en ander speelgoed wat voor kinderen bedoeld was. Kleine kinderen wel te verstaan.
Tante keek vertederend naar de jongen en riep hem bij zich. Ze trok de jongen op schoot en knuffelde hem wat en streek de jongen door zijn haar. Ralph wist niet goed waar hij moest kijken. Hij werd er verlegen van. Tante praatte helemaal niet tegen de jongen maar streek en aaide hem over zijn rug, over zijn wang en door zijn haar. Ralph voelde zich langzaam helemaal ontspannen. En rustte ook helemaal tegen tante aan.
Tante pakte een speentje voor de jongen en stak dit in zijn mond. En gaf hem een kusje op zijn voorhoofd. Ralph kleurde tot diep in zijn nek. "Hoe is het me je luier?" vroeg tante aan de jongen. En zonder het antwoord van Ralph af te wachten voelde ze bij de jongen onder zijn broekspijpjes door naar de luier van de jongen.
Ze kuste de jongen nogmaals op zijn voorhoofd terwijl Ralph zich heel ontspannen voelde. "Je bent nog helemaal een grote jongen" zei tante helemaal een beetje verbaasd.
Ralph voelde zich innerlijk nog een beetje trots ook. "Moet je nog geen plasje?" en keek Ralph een beetje spottend aan. Ralph schudde zijn hoofd van nee en had ook niet helemaal in de gaten dat tante hem eigenlijk een beetje voor de gek hield.
Het was natuurlijk ook geen gezicht hoe die jongen daar op schoot zat.
Helemaal tegen die oudere vrouw aan, een speen in zijn mond en aangekleed wezen als een kleuter en zich er ook zo naar gedragen. Ralph zat wijdbeens zodat de jongen genoeg inkijk had. Je kon heel duidelijk zien dat er een dikke luier onder zijn tuinbroekje zat. Sterker nog je kon zijn luier heel duidelijk zien zitten. Overtrokken door een plastic broekje en een luierpakje.
Het maakte Ralph allemaal niet heel veel meer uit. Hij begon zich te schikken in zijn situatie en er eigenlijk ook een beetje heimelijk van te genieten.
Ondertussen was Annemiek de woonkamer binnengekomen en liet Ralph zien wat ze had meegebracht een flesje en een slabbetje.
"Kom maar", zei ze tegen de jongen; "dan zal ik je je slabbetje voordoen en dan krijgt onze knul zijn flesje". Ralph kreeg een zetje van Tante die gebaarde hem vlug naar Annemiek te gaan, Ralph liep een beetje verlegen naar Annemiek en had eigenlijk helemaal niet door dat hij onder zijn arm zijn teddybeer had gestoken en helemaal niet meer dat hij ook nog met een speen liep. Door de dikte van de luier was Ralph wel genoodzaakt om een beet wijdbeens te lopen.
Ondertussen was Annemiek gaan zit