Mijn nichtje Sofie.
door pinokio
1. Wat voorafging.
Ik woonde met mijn broer en mijn ouders in een groot huis. Een herenhuis was het, met een immense tuin en vele grote en hoge kamers. Beneden had mijn moeder een winkel. Oorspronkelijk waren mijn ouders een drukkerij met boekenwinkel begonnen, maar al snel was de winkel uitgebreid. Nu werd er van alles verkocht, behalve voeding. Ik was acht, mijn broer was een pak ouder dan ik, vijftien reeds.
Ik was een bedplasser. Mijn nachten werden maar niet droog. Tot mijn zesde was ik ook overdag nog niet droog en kreeg ik dag en nacht een luier om. Nu ging het overdag wel goed, maar ’s nachts had ik nog steeds een luier nodig. Mijn moeder had reeds vaker geprobeerd me zonder naar bed te sturen, maar steeds bezweek ze weer voor de vuile lakens. Ze had het te druk met de winkel om ook nog eens elke dag lakens te wassen. Mijn vader had te veel werk met de drukkerij.
Daar ik tot mijn zesde een luier gewoon was overdag, deed ik er nu ook regelmatig stiekem één aan. Ik droeg eigenlijk wel graag een luier, het voelde goed, veilig. Ik vond er de geborgenheid in die ik miste bij mijn ouders. Ik betrapte mezelf er wel eens op dat ik droog wakker werd met een enorme plasdrang. In plaats van naar de wc te gaan en de luier af te doen, liet ik het gewoon lopen. Eigenlijk was ik bang dat ze mijn luier zouden afnemen, en dat wilde ik eigenlijk niet.
Zaterdag was steeds een drukke dag in de winkel. Mijn tante kwam dan helpen. Sofie, haar dochter kwam dan steeds mee. Tante was alleen, haar man was bij haar weggegaan na de geboorte van Sofie en wilde met hen niets meer te maken hebben. Sofie was niet graag alleen thuis, dus kwam ze maar mee. ’s Morgens deden we ons schoolwerk, en ’s middags speelden we samen. Sofie was even oud als mijn broer, maar op zaterdag speelden we samen. Sofie hield van kinderen, dus ze vond het fijn om met me samen te spelen. Mijn broer speelde dan ook mee, hoewel hij me anders steeds te klein vond.
Op een woensdagmiddag had mijn broer me betrapt met een luier om. Hij wist niet wat hij zag en vroeg onmiddellijk of ik hier niet een beetje te groot voor was. Hij vond het een schande dat ik de luier ook gebruikt had waar hij voor diende. Ik moest me schamen. En dat deed ik ook, ik wist niet meer wat ik moest doen. Sinds die dag leefde ik in angst dat hij het tegen mijn moeder zou vertellen.
De zaterdag nadien zou ik het geweten hebben. Zoals gewoonlijk deden we ’s morgens samen met ons nichtje ons schoolwerk. Na de middag echter trokken we naar de zolderkamers. Deze ruimtes gebruikten we eigenlijk niet. Er lagen allerlei spullen opgestapeld van vroeger, die niet meer nodig waren, maar die mijn moeder nog niet kon weggooien. Ik kwam hier nooit eerder, maar mijn broer wist blijkbaar wel wat hier te vinden was. Voor mij was het een openbaring. De zolder was groot en bestond uit verschillende kamers. Er stond oud meubilair en dozen, stapels dozen. Veel tijd om te kijken had ik niet, mijn broer had iets in petto.
Deze middag zouden we gezinnetje spelen. Ik zou het baby’tje zijn, Sofie mijn mama en mijn broer mijn papa. Mijn broer had begrepen dat ik graag luiertjes droeg, dus deze middag zou ik ook zo behandeld worden. Mijn nichtje vond dit wel spannend, dus ze speelde graag mee. Zo gebeurde, er werden babyspullen tevoorschijn getoverd en ik zou mijn lot gedwee ondergaan. Eigenlijk zou ik er van genieten, hier droomde ik al lang van.
Aangekomen op de zolder mocht ik enkel nog kruipen. Ik mocht niet spreken, enkel wat kirren. Ik moest me volledig schikken in mijn rol. Hoewel mijn broer me dacht te vernederen, genoot ik die middag. Eerst werd ik door mijn nichtje geluierd waarna ik een speentje in de mond kreeg. Ik herkende de knalrode tut. Deze gaf ik op mijn zesde aan de sint. Ik kreeg wat babyspeelgoed toegestopt en werd in mijn oud park gezet. Ondertussen gingen mijn broer en nichtje op in hun ouderrol. Mijn broer las de krant met een oude pijp van papa in zijn mond, Sofie deed strijk en kookte. Na een tijdje moest ik nodig plassen. Wijselijk besloot ik het maar gewoon in de luier te doen. Op een bepaald ogenblik mocht ik uit mijn parkje. Ik zou nog eten krijgen en dan moest ik naar bed.
Sofie had voor mij een flesje klaargemaakt, maar om alles wat echter te laten lijken gaf ze me eerst de borst. Sofie knoopte haar bloesje los en bracht haar rechtertepeltje naar mijn mond. Zalig was het, ook al kwam er niets uit. Het was uiteindelijk maar een spel. Na een paar minuten kreeg ik de andere tepel in de mond, waarna ik dan definitief te drinken kreeg uit een flesje. Ook dit had mijn broer ergens uit een doos opgediept.
Mijn broer hield alles van op een afstand in het oog. Hij werd steeds nijdiger en was jaloers op mijn behandeling. Hij wilde ook wel aan mijn nichtjes borsten liggen, maar er was nu geen weg terug. Dit had hij niet voorzien. In plaats dat hij zich op mij had kunnen wreken had hij me de middag van mijn leven bezorgd. Hij was pisnijdig.
De weken nadien herhaalde dit spelletje zich. Mijn broer bepaalde in grote lijnen het scenario. Het viel me wel op dat mijn babybehandeling steeds korter werd. Ik moest steeds vroeger zogezegd in bed. Meestal zelfs als we nauwelijks een half uur boven waren. Ook was er één en ander veranderd boven. Er was ook nog een “ouderlijk” bed vrijgemaakt. Het spel verplaatste zich steeds meer naar een zogezegd later uur. Nadat ze mij instopten, gingen ze dan zelf ook slapen. En dat was waar mijn broer op uit was. Samen met mijn nichtje in bed kruipen. Mooier kan ik het niet omschrijven, want ook zij zat gevangen in zijn web. Ik moest zwijgen of mijn broer vertelde mijn luierwens tegen mijn ouders, Sofie moest zwijgen of ze zou niet meer voor mij kunnen zorgen.
Al snel ving ik verdachte geluiden op vanuit de kamer van mijn gespeelde ouders. Hoewel ik toen die geluiden niet kon plaatsen, is me nu wel alles duidelijk. Ik hoorde gehijg en gekreun, maar ook gehuil en geween. Wat er toen gebeurde wist ik pas later, maar ik vertel het hier reeds. Mijn broer maakte weer eens van de situatie misbruik. Hij had mijn nichtje zover gekregen echt moedertje en vadertje te spelen. Hij chanteerde haar eigenlijk met mijn luierliefde. Als hij alles zou vertellen, dan zou ook aan het licht komen dat ze me de borst gaf en als baby behandelde. Mijn nichtje nam me in bescherming en onderging haar verschrikkelijke lot. Kortom, die middag werd mijn nichtje voor de eerste maal misbruikt door mijn broer. Mijn nichtje huilde, maar mijn broer beukte op haar door, enkel uit op zijn eigen genot. Nog lange tijd zou dit scenario zich herhalen. Iedereen zweeg uit vrees voor de gevolgen.
Ik genoot van de zaterdagse behandelingen, en moest er niet eens iets misgegaan zijn, was het waarschijnlijk nooit uitgekomen. Maar zoals gewoonlijk gebeurt er dan plots iets onverwachts. Ongeveer twee jaar nadat ons spelletje begon, kwam plots mijn nichtje niet meer opdagen. Haar moeder vertelde ons dat ze een vriendje had en niet meer zou meekomen. Ik kon het bijna niet geloven. Van de ene week op de andere was het gedaan met het babyspel. Ik trok nog wel naar boven, maar vond de ene week na de andere steeds minder babyspullen terug. Het leek wel of onze zolder door iemand werd opgeruimd. Ik begreep er niets meer van.
Op een zaterdagmiddag trok ik weer naar de zolder. Ik had mezelf een luier aan gedaan en ging op zoek naar een flesje en een tutje. Vanmiddag wilde ik baby zijn, desnoods zou ik mezelf verwennen. Ik moet al even in alle dozen aan het snuffelen geweest zijn toen mijn broer naar boven kwam. Ik had hem niet gehoord en werd door hem verrast. Een tutje had ik reeds gevonden, maar ik was nog op zoek naar een papfles. Mijn broer vroeg waar ik naar zocht en ik vertelde het hem, me van geen kwaad bewust. Hij wist namelijk van mijn luierliefde, dus waarom zou ik het voor hem verstoppen. Hij wist me te vertellen dat ik dat niet meer zou vinden want dat mijn moeder tussendoor de zolder aan het opruimen was. Ze had reeds vele spullen naar de kringwinkel gebracht, waaronder de papflesjes. Maar hij kon me wel een flesje bezorgen. Niets beseffend stemde ik toe.
Mijn broer zegde dat ik mijn ogen maar moest sluiten en me inbeelden dat ik een baby was. Nu, dat was voor mij geen probleem, dat deed ik elke avond in bed. Mijn broer nam me op schoot en wiegde me. Al snel verkeerde ik in een ware babytrance. Wat was mijn broer ineens lief voor me. Plots beroerde een rond, warm voorwerp mijn lippen. Ik dacht dat het een flesje met warme melk was, maar dan wat groter. Nog steeds met gesloten ogen nam ik het speentje in de mond en begon er aan te zuigen. Het leek me wel groot voor een speen, maar ik was me van geen kwaad bewust. Mijn broer begon plots zwaar te ademen. Omdat ik dacht dat er iets mis was met hem opende ik de ogen. Ik wist niet wat ik zag, ik had niet een speentje in de mond, maar de penis van mijn broer. Ik trok mijn hoofd terug, maar dat was buiten mijn broer gerekend. Als ik niet verder deed, dan zou hij alles aan mijn moeder vertellen, anders zou hij zorgen dat ik weer aan babyspullen geraakte. Ik stemde toe, wat kon ik ook anders. Ik zoog verder aan de piemel van mijn broer, tot een lading warm vocht mijn mond vulde. Ik moest alles doorslikken en nadien ook nog zijn piemel schoonlikken om geen sporen na te laten. Diep gekrenkt ging ik terug naar beneden. Maar ik kon niets zeggen, want dan zou ik mezelf verraden.
De tijd nadien vond ik regelmatig nieuwe babyspullen in mijn bed. En hoewel ik dat wel leuk vond, wist ik dat er iets minder prettigs tegenover stond. Meer en meer begon mijn broer langs te komen op mijn kamer en moest ik hem klaarpijpen. Nadien zou ik ook te weten komen dat hij de babyspullen in de winkel van mijn moeder stal en ze zo aan mij bezorgde. Ook doorzocht hij de dozen die mijn moeder klaarzette voor de kringloopwinkel. Mijn moeder had alles door, maar wilde de kat uit de boom kijken om mijn broer te betrappen. Mijn babygedrag vond ze eigenlijk niet zo erg, maar ze wilde mijn broer wel een hak zetten en straffen voor zijn seksueel misbruik. Dit alles zou ze me jaren later vertellen.
Op een dag toen ik van school kwam, ik was reeds twaalf ondertussen, was de winkel gesloten. Ik trof mijn moeder en vader huilend aan. Ze vertelden me dat ze deze middag mijn broer hadden gevonden. Hij was dood, hij had zich verhangen aan een balk op zolder. Waarom, wist niemand, hij had geen afscheidsbrief achter gelaten. Alles was verzegeld, dus we konden in een aantal kamers niet meer binnen. De weken nadien waren er steeds vreemde mensen in huis en werd iedereen ondervraagd. Toen kwam aan het licht dat ik van luiers hield en graag baby speelde. Mijn moeder aanvaarde dat het zo was en liet me doen. Ze bezorgde me zelfs luiers en kinderspullen, dingen die einde reeks waren in de winkel. Luiers had ze zowiezo voor mij, omwille van mijn bedplassen, maar nu kocht ze er gewoon meer, zodat ik ze overdag ook kon dragen als ik wilde.
Hoewel het niet op een leuke manier was, vond ik het toch wel gezelliger zonder mijn broer. Van mij viel een zware druk af, ik moest nu voor niemand meer bang zijn en geen dingen meer doen die ik niet graag deed. De jaren gingen voorbij. Ik maakte mijn middelbare school af en vond al snel werk. Ik had kunstonderwijs gedaan en kon na mijn studies onmiddellijk aan de slag bij een reclamebureau. Het was leuk werk, temeer daar één van onze klanten een luierbedrijf had en er dus regelmatig reclames voor luiers nodig waren. Die werden steevast naar mij doorgeschoven, want mijn baas had wel door dat ik iets met dat onderwerp had. Ook werkten we veel voor geboortewinkels, ik was daar echt wel op de juiste plaats terecht gekomen. Al snel zocht ik een huisje en ging alleen wonen
Ik moet daar ongeveer een jaar gewerkt hebben toen er op een ochtend een nieuwe collega binnen stapte. Het was een vrouw halfweg de twintig. Ze kwam me bekend voor, maar ik wist echt niet van waar ik ze zou kennen. Een huismus als ik was kende ik bijna niemand, en voor een klasgenoot was ze te oud. Ze stelde zich voor als Sofie. Plots wist ik wie ze was, ze was mijn nichtje die ik reeds jaren niet meer had gezien. Al snel gingen we aan de praat. Veel werd er die ochtend niet gewerkt, maar mijn baas liet het oogluikend toe. ’s Anderendaags hervatten we het gewone ritme. Sofie was een toffe collega en al snel werden we goede vrienden.
2. Onverwacht bezoek
Het was zaterdagavond. Zoals gewoonlijk had ik niet veel te doen. Ik was geen uitgaanstype. Ik had gekookt en ging net eten, toen er gebeld werd. Het was Sofie. Ze had niets te doen vanavond en kwam maar even langs. Ik zegde dat het niet stoorde en als ze wilde dat ze kon aanschuiven aan tafel. Dat vond ze een goed idee, want ze had ook nog niet gegeten. Ik kookte steeds voor twee dagen, dus kon ik nu gemakkelijk delen. Ik opende een flesje wijn en we genoten samen van mijn kookkunsten.
Sofie wilde eens met me praten, ze had steeds minder zin om uit te gaan, maar ze wilde eigenlijk ook wel een vriend ontmoeten en ze zag daar geen andere mogelijkheid voor dan uitgaan. Ze wilde eigenlijk wel eens weten hoe ik zo makkelijk alleen kon zijn. Zo raakten we aan de praat en het gesprek werd eigenlijk wel heel serieus. We leerden veel over elkaar, en al snel waren we ook over het verleden bezig, over onze spelletjes boven. Toen ik over mijn broer vertelde kwam ook mijn luierliefde ter sprake. Ze vond hem maar een smeerlap en was blij dat hij niet meer leefde. Ik was het wel een beetje met haar eens maar vond haar uitspraak wel wat cru. Inderdaad, mijn broer had me tot seks gedwongen toen ik tien was, maar daarvoor moest hij toch ook niet dood. Sofie begon te huilen. Ze moest terug denken aan wat met haar gebeurd was en hoe het haar leven had verpest. Hier wist ik niets van.
Sofie begon te vertellen. Het begon onschuldig, als een moeder en vaderspelletje. Ik genoot ervan, Sofie vond me lief, dus zij genoot er ook van als ik genoot. Al snel bleek dat mijn broer jaloers was op mijn behandeling. Sofie gaf me de borst, maar mijn broer mocht enkel kijken. Na een paar weken had ook zij het gevoel niet meer terug te kunnen. Mijn broer bepaalde het scenario en had ons allebei in zijn macht. Anders zou alles uitkomen, en dat wilden we niet. Op een dag had hij dan ook een groot bed ontruimd. Vanaf nu zouden hij en Sofie ook gaan slapen ’s middags. Ze kreeg niet veel tijd meer voor mijn babybehandeling, de nadruk kwam te liggen op het gaan slapen. Nadat ze mij dus had klaar gemaakt voor de denkbeeldige nacht, kropen ze dan samen in het bed. De gevolgen hiervan had ze nooit verwacht. Het ging mijn broer duidelijk om meer dan slapen. Mama’s en papa’s maken kindjes, en dat gebeurt niet zomaar. Sofie moest dus haar kleren uitdoen, want in mijn broers fantasie sliepen ouders naakt. Ook hij deed zijn kleren uit. Ze lagen nog maar net onder de dekens of mijn broer begon over haar te strelen. Met zijn stijve piemel duwde hij tegen haar aan terwijl hij met zijn handen haar borstjes kneedde en haar schaamlippen beroerde. Sofie weende, maar dat deerde hem niet. Hij duwde Sofie op de rug en rukte haar benen open. Als een bronstige stier stootte hij toe. Sofie verbeet de pijn, bang dat ik onraad zou ruiken, bang dat mijn ouders iets zouden horen. Het duurde niet lang, hooguit een minuut. Een krachtige straal sperma vulde haar kutje. Na afloop moest ze hem nog schoonlikken. Voor haar was het de eerste keer, ze had pijn, ze had verdriet. Ze voelde zich gekrenkt in haar meisje zijn. Elke week herhaalde zich dit scenario, tot ze op een dag schrik kreeg. Haar maandstonden kwamen niet meer door, ze was toen zeventien. Haar moeder merkte ook, dat het maandverband onaangeroerd bleef en ging met haar naar de dokter. Ze bleek zwanger. Ze schikte zich in haar lot, abortus wilde ze niet. Ze mocht niet meer naar ons komen, maar omwille van het aanzien van de familie werd alles stil gehouden. Na enkele maanden kreeg ze een miskraam. Het kindje was volledig misvormd en niet levensvatbaar. Waarschijnlijk door de vermenging van hetzelfde bloed. Dit gebeuren had haar hele leven omgegooid. Ze was gestopt met studeren en als poetsvrouw aan het werk gegaan. Na de zelfmoord van mijn broer was ook zij veelvuldig ondervraagd geweest. Ze was depressief geworden, want alles werd weer naar boven gehaald. Ze werd in een psychiatrische kliniek opgesloten, maar daar had ze wel de kans gekregen haar studies af te maken. Zodoende kon ze nu toch nog iets van haar leven maken. Ze had reeds enkele vriendjes gehad, maar telkens ze met hen seks probeerde te hebben klapte ze dicht. Nu was ze blij met haar nieuwe werk en dat ze mij terug ontmoet had. Bij mij voelde ze zich goed, ik was helemaal anders dan mijn broer.
Sofie was uitverteld. Ik was er stil van geworden. Tijdens het verhaal had een plas mijn broek gevuld, en omdat ik nog geen luier om had was het dus een rotzooi. Sofie merkte dit ook op. Ze zou me zo wel even helpen, maar eerst moest ze zelf nog naar de WC.
3. De verschoning.
Ik wachtte geduldig in de zetel. Ik was zodanig in de war geraakt van het verhaal, het had me zo diep geraakt, dat ik zonder het te beseffen in mijn broek had geplast. Toen ik het voelde stromen was het reeds te laat. Ik hield het dan ook maar niet in. Teruggekomen van de wc bekeek Sofie de schade. Ik leek haar wel een echte baby. Sofie nam me mee naar boven. Hierop was ik niet voorzien. Nog nooit was er iemand op mijn kamer geweest, en daar Sofie onverwacht was gekomen had ik ook niets opgeruimd. Sofie stoorde zich er niet aan, integendeel, ze maakte gretig gebruik van de situatie.
Sofie stroopte mijn broek naar beneden en deponeerde ze in de wasmand. Ook de rest van mijn kleren deed ze uit. Sofie nam werkelijk het initiatief, ik mocht alles alleen maar gedwee ondergaan. Na mijn slipje te hebben verwijderd nam ze de klaarstaande vochtige doekjes en maakte me helemaal schoon. Ik genoot, de zachte strelingen over mijn piemel deden deze zachtjes oprijzen. Sofie zag dat dat deeltje van mij toch met zijn tijd was meegegaan en zou daar snel verandering in brengen. Ik moest blijven staan en wachten, Sofie ging naar de badkamer. Ze kwam terug binnen met scheergerief. Ik moest op bed gaan liggen, ze schoof een handdoek onder mijn kont en knipte mijn langste schaamheren af met een schaar. Daarna zeepte ze me in met scheerschuim en met een scheermesje ontdeed ze me voorzichtig van alle overblijvende stoppeltjes. Ze bekeek het resultaat en was tevreden, ik was nu ook daar terug een baby.
Ze verving de handdoek door een andere en zocht in mijn kasten naar alles wat ze nodig had voor mijn verdere behandeling. Sommige dingen, zoals mijn tutje, lag gewoon naast mijn hoofdkussen, andere dingen diepte ze op uit mijn kleerkast. Ik lag daar naakt voor mijn nichtje en genoot. Ik dacht weer aan vroeger, aan onze wekelijkse spelletjes. Ik vertrouwde Sofie en liet haar maar begaan. Sofie kwam terug naar me toe en vouwde een luier voor me open. Ze had een dikke nachtluier genomen. Het verbaasde me met hoeveel zelfvertrouwen Sofie al deze handelingen uitvoerde. Het leek wel of ze dit dagelijks deed. Ze schoof de luier onder me en smeerde me nog wat extra in met babyzalf. Nadien nog poederen en de luier ging dicht. Ze deed me een body om en daarover een lekker warme hansop. Ze stopte mijn tutje in mijn mond, streelde nog eens over mijn haren en dekte me lekker toe. “Ik zorg wel voor de rest”, zegde ze.
Sofie verliet de kamer, ik viel gelukzalig in slaap.
4. De ochtend nadien.
Ik werd wakker toen het licht van de zon de kamer vulde. Ik had zalig geslapen, maar nu zag het er minder goed uit. Ik was nat, mijn luier had blijkbaar gelekt vannacht. Bovendien kwam er een zure geur van onder de lakens. Ik had een poepluier. Dat gebeurde wel meer, vooral na emotionele momenten, maar nu vond ik het eerlijk gezegd nogal genant. Wat zou Sofie nu niet van me denken.
Ik draaide me op mijn andere zij en schrok. Naast me lag Sofie. Ze was al een tijdje wakker en lag naar me te kijken. Ze genoot ervan me te zien, vredig in slaap, zalig genietend van mijn tutje. Het vertederde haar. Ik werd rood van schaamte en begon te wenen. Ik schaamde me diep. Sofie nam me in de armen en troostte me. Het was allemaal niet erg, vond ze, zo dadelijk zou ze me verschonen. Ik begreep niet waarom Sofie hier gebleven was en wat ze naast me lag te doen. Ik wilde zoveel vragen, maar ze snoerde me de mond. Vandaag zou ze me alles wel vertellen, maar eerst ontbijten.
Sofie had gisteren een pyjama van mij aangedaan. Ze knoopte het bovendeel los. Een prachtig stel zware borsten vulde mijn gezichtsveld. Ze bracht een tepel naar mijn mond en ik begon instinctief te zuigen. Sofies tepel werd steeds harder en groter. Ze genoot, en ik met haar. Na een tijdje kwam de andere tepel aan de beurt. Ondertussen kreeg ik wel honger, want natuurlijk kwam er niets uit haar tepels. Ook daar had ze aan gedacht. Gisterenavond had ze reeds een flesje voor me klaar gezet. Bij het inladen van de afwasmachine had ze dat ontdekt. Ze had in de kasten gekeken en ook nog babymelk gevonden. Hiermee had ze het flesje gevuld en heel de nacht bij haar in bed gehouden. Zo had het nu meteen ook de juiste temperatuur. Ze diepte het flesje op vanonder de lakens en bracht het naar mijn mond. Ik dronk gretig. Een extra plas vulde mijn luier en lekte door op de lakens. Ik liet het maar gaan, alles was hier toch al een smeerboel.
Na mijn ontbijt, wilde Sofie ook nog iets eten. Ze nam me mee naar beneden, verschonen was voor straks. Sofie nam wat fruit en zette zich aan de keukentafel. Voor mij raspte ze nog een appel en mengde die met een verkruimelde betterfood. Een heerlijk ouderwets fruitpapje stond voor me klaar. Ik moest mee aan tafel en terwijl zij at, voerde ze me uit mijn favoriete babybordje. Heerlijk was dat, verwend worden als een baby door een echte mama. Daarenboven had ik ook nog het uitzicht op haar volle ronde boezem. Normaal moest ikzelf beide rollen voor mijn rekening nemen, en dat is heel wat minder leuk. Daar ik op een stoel moest gaan zitten van Sofie, verplaatste de poep in mijn luier zich. Het voelde ongemakkelijk en vies, maar Sofie bepaalde nu de regels.
Na het ontbijt trokken we naar de badkamer. Sofie trok mijn doorweekte slaaptenue uit en stopte alles rechtstreeks in de wasmachine. Ondertussen liet ze de kraan van het bad al lopen en voegde ze een heerlijke scheut badschuim toe. De geur van babyschuim overheerste al snel op de zure stank van mijn poepluier. Ze veegde mijn poep zo goed mogelijk schoon met babydoekjes en stopte me dan in bad. Daarna ontdeed ze zichzelf ook van haar pyjamabroek. Toen merkte ik pas op dat ze daaronder ook een luier droeg. Die had ze gisteren uit mijn kast genomen voor zichzelf. Ik begreep niet goed waarom, maar vandaag zou ik het haar wel vragen.
Het vragen was echter niet nodig. Sofie kwam bij me in bad zitten en begon te vertellen. Sofie was met een smoesje naar hier gekomen gisteren. De hoofdreden was dat ze benieuwd was of ik nog steeds een luierliefde had. Ze dacht eigenlijk me te betrappen door onverwacht langs te komen, maar dat was, eerder toevallig, niet gebeurd. In de loop van de avond was het echter toch duidelijk geworden. Ze wilde me niet betrappen om me voor schut te zetten, maar wel omdat ze met haar eigen moedergevoelens geen blijf wist en hoopte mij opnieuw als haar baby te kunnen behandelen. Dat was vannacht alleszins gelukt. Ik bedankte haar hiervoor en zij bedankte mij. Het genot bleek wederzijds.
Die luier die ze ‘s nachts droeg was uit noodzaak, net als bij mij. Ik was nooit droog geworden ’s nachts, maar bij haar was alles begonnen in de psychiatrie. Ze hadden haar daar zware anti-depressiva gegeven, waardoor ze ook de controle over haar spieren verloor. Ze werd eigenlijk constant verdoofd. Een neveneffect was dat ze haar plas en poep niet meer kon ophouden. Ze werd dus geluierd tijdens haar verblijf daar. Toen de behandeling afgebouwd werd kreeg ze ook stilaan terug controle over haar sluitspieren. Al snel was ze overdag weer droog, maar ’s nachts had ze nog steeds een luier nodig. Dat was nooit meer goed gekomen. Ze plaste niet elke nacht in bed, maar wel vaak, dus droeg ze een luier om geen ongelukjes te hebben. Door het gebeuren gisteren was ze deze ochtend ook nat. Zo ging dat, emotionele momenten of veel drinken ’s avonds werkten het bedplassen in de hand.
Een ander gevolg van de medicatie was dat ze redelijk verzwaard was. Normaal had ze een grotere luier nodig ’s nachts, maar nu had ze zich beholpen met een medium van mij. Ook haar borsten waren groter en voller geworden, maar ook het genot in haar tepels was toegenomen. Ze zag er anders uit dan vroeger, daarom had ik haar de eerste dag op het werk niet direct herkend.
Ondertussen was het water in het bad afgekoeld. We vulden nog wat bij met vers warm water en Sofie zeepte me nog eens lekker in met mijn Zwitsal zeep. Ik werd door haar afgedroogd, opnieuw geluierd en in mijn meest kinderachtige kleren gestopt. Sofie kleedde zich ook terug aan en we waren klaar voor een overheerlijk zondag. Ik ging op in mijn babyrol, Sofie in haar ouderrol. We waren beide gelukkig.
5. Samen.
De komende weken verliepen zoals gewoonlijk. Overdag waren we samen op het werk als collega’s. De weekends echter brachten we sinds die ene keer samen door. Ons baby-moederspel werd routine. Vrijdagavond kwam Sofie mee naar mijn huisje en zondagavond vertrok ze weer.
Sofie woonde nog thuis. Haar moeder liet haar niet graag gaan na al wat reeds met haar gebeurd was. Ze overbeschermde haar. Sofie dacht er al een tijdje aan om alleen te gaan wonen, maar daar had ze niet de financiële middelen voor. Op een zaterdagochtend kwam het ter sprake. Ik stelde voor dat ze hier wel kon intrekken. Ook voor mij zou dat wat voordeliger uitkomen. Ik zou dan iets meer geld overhouden voor mijn dure hobby. In het weekend woonde ze hier toch al, dus waarom niet de hele tijd ?
Sofie zag dat wel zitten. Alleen haar moeder overtuigen zou het moeilijkste zijn. Ze zouden waarschijnlijk denken dat ik haar, net als mijn broer, zou misbruiken. Hou zou ze moeten uitleggen dat dat niet waar was. We zochten ons heil bij mijn ouders, die wisten namelijk dat ik graag baby speel en ze wisten ook wat er zich op zolder had afgespeeld. Wij waren eigenlijk onschuldig, het was mijn broer die de situatie misbruikte. Ik belde mijn moeder en nog diezelfde middag gingen we daar langs.
We bespraken de hele situatie, hoe we elkaar terug ontmoet hadden en hoe we de laatste weken wat mijn hobby betreft elkaar gevonden hadden. Mijn moeder vond het fijn dat ik mijn nicht teruggevonden had en wilde eigenlijk gewoon dat we gelukkig waren. Mijn moeder belde haar zus, de moeder van Sofie en die kwam onmiddellijk langs. Ons verhaal werd nog eens gedaan en al snel was alles in kannen en kruiken. De angst van Sofie was een beetje voorbarig geweest. Haar moeder wist namelijk ook wel dat ze van mij niets te vrezen had, ze was indertijd enkel bij ons weggehaald omwille van mijn broer, niet omwille van mij.
Sofie’s moeder had echter nog een ander, onverwacht idee. Wij konden als we dat wilden gratis in haar huis gaan wonen, dat was een pak groter en had een mooie tuin. Mijn tante zou dan bij mijn ouders gaan wonen. Hun huis was meer dan groot genoeg, en mijn tante zou zo minder alleen zijn. Ook zij zouden zo kosten en het werk in de winkel delen. Mijn huisje was nogal klein, dus een verhuis leek ons comfortabeler. We stemden toe. De komende weken werden alle verhuizen geregeld.
Mijn tante was snel verhuisd. We brachten haar huis in orde voor ons en verhuisden ook. Veel werk was het niet, want ik had niet veel. Tante daarentegen liet veel achter, bij mijn ouders was toch alles voorhanden, dus wij konden haar spullen beter gebruiken. De dag dat de verhuis definitief was wachtte me de verrassing van mijn leven.
6. Een nieuwe woonst.
Dit weekend zouden we definitief verhuizen. Vrijdagavond waren we samen gaan eten om de overgang te vieren. ’s Avonds kreeg ik de gebruikelijke babybehandeling en viel zalig in Sofie’s armen in slaap. Zaterdag zouden we rond twee uur met de laatste spullen aankomen in ons nieuwe huis en het oude definitief achter laten.
Toen we om twee uur ons nieuwe huis betraden, wist ik niet waar ik het had. Het hele huis was versierd met vlagjes en ballonnetjes. Alles in babykleuren. In de living lag een groot speeldeken met babyspeelgoed. In een hoek van de living stond een soort boom, het leek op een kerstboom, maar was gemaakt van wilgentakken en versierd met tutjes in plaats van kerstbollen.
In de keuken stond een afdruiprek voor flesjes en een heel assortiment nieuwe papflessen. Aan tafel stond een babystoel, maar dan op volwassenenformaat. In een kast stond een heel assortiment aan babyvoeding, in een andere kast plastic babybordjes en bestekjes. In een schuif bij de handdoeken lagen allemaal nieuwe slabbetjes op formaat van grote mensen.
Op de badkamer stond het hele assortiment Zwitsal-spullen, een potje voor de zindelijkheidstraining, een luieremmer en een heuse verschoontafel op groot formaat. Op de babyslaapkamer stond een spijltjesbed en een verschoontafel. De kasten waren gevuld met grote babykleren en luiers. Later zou blijken dat we deze kamer enkel zouden gebruiken voor mijn middagslaapjes. ’s Nachts sliepen samen in het dubbel bed op Sofie’s kamer.
Ook aan Sofie was gedacht. Op haar kamer stond een hele lading nachtluiers, zodat ze die de eerste maanden niet zelf hoefde aan te kopen.
We laadden de auto met de laatste spullen uit en gingen aan tafel voor de door mijn tante voorziene taart. Ik moest uiteraard op mijn babystoel gaan zitten en tante stond er op me te voeren. Ik kreeg mijn taart in hapklare brokjes, mijn koffie uit een flesje. Een plas vulde al snel mijn luier. Na de taart werd alles op zijn plaats gebracht en uitgepakt. Tante kwam naar me toe en knuffelde me. Ze was blij dat ik en Sofie elkaar gevonden hadden. Ik huilde in tantes armen en van de emoties ledigden mijn darmen zich met een pruttelend geluid in mijn luier.
Deze keer zou tante de baby wel even verversen. Ze trok met me naar de badkamer. Ik werd door haar gewassen en voorzien van een propere luier. Ik genoot van tantes behandeling en was blij dat ze me volledig aanvaardde zoals ik was.
Die avond gingen we met z’n allen eten. Mijn ouders betaalden. Dit was de inzegening van een zalig babyleven samen met mijn nichtje, Sofie, mijn nieuwe mama.
Pinokio
Poll
