En het is weet tijd voor een experimentje

Het een samenvoeging van verschillende verhaal ideeen die ik had, en daar heb ik een verhaal van proberen te maken...
Helemaal tevreden ben er niet over, daarom laat ik jullie maar oordelen

Dit is mijn probeersel voor mijn nieuwe verhaal:

enjoy (or not) 


1.   Meike

Meike is een rustige meid van 23 jaar oud en woont alleen in een huisje in Groningen.
Ze is een aantrekkelijke meid, misschien een beetje mollig, voor haar figuur heeft ze niet al te grote borsten,
verder heeft ze bruin krullend haar tot haar schouders, en fel groene ogen, ook is ze altijd erg geduldig en beleefd,
maar als het moet kan ze wel redelijk van haar af bijten in bepaalde situaties.

In haar woonplaats studeert ze geschiedenis aan de universiteit en zit in het laatste jaar van haar studie.
Ze is erg slim en ook de beste leerling van haar studiegroep, de docenten van school vinden dat ze zelden zo’n goede studente hebben gehad.
Dit vond Meike dan weer een beetje overdreven, er waren vast wel vaker betere studenten dan haar geweest.
Maar het was waar, ze leerde altijd erg veel voor haar toetsen en voor minder dan een 8 deed ze het nooit.

Maar in het dagelijks leven naast haar studie ging het wat minder met haar,
ze heeft buiten school weinig contact met andere mensen en gaat ook niet zo vaak uit.
Dit omdat ze er ook niet zoveel aan vind, al die dronken mensen en die harde muziek.
Ze kijkt veel liever ‘s avonds een filmpje thuis op de bank met een glaasje wijn en een bakje chips.

Misschien spelen er ook wel andere zaken mee met het ontbreken van een vaste relatie.
Zelfs op haar 23ste weet ze nog steeds niet of ze nou op jongens valt of toch op meiden.
Heeft ze haar ware vriendje nog nooit ontmoet of valt ze meer op meiden? maar sterke lesbische gevoelens heeft ze nou ook weer nooit gehad.
Ze wist het niet meer, na vele dates zowel met mannen als vrouwen is ze nog geen stap verder gekomen.

Toch mist ze altijd de warmte van een ander ’s nachts in haar grote bed, maar dit was iets waar ze inmiddels mee had leren leven,
misschien zou ze wel nooit een vriendje of vriendinnetje krijgen, dan zou ze haar hele leven alleen door moeten brengen,
maar dat was iets waar ze liever nog niet aan wilde denken.

Gelukkig was er wel een klein lichtpuntje in haar ´chaos van gevoelens´  dat was haar voorliefde voor luiers,
dit geeft haar altijd een fijn en geborgen gevoel als ze er een droeg, ze heeft er voor familie nooit een geheim van gemaakt dat ze dit erg fijn vind,
zowel haar ouders en broertje weten er van af.

Haar ouders laten haar gewoon ´r gang gaan, maar willen er zelf helemaal niets mee te maken hebben,
ook haar broertje is een beetje afstandelijk van het luiergedrag van zijn zus, maar in tegenstelling tot zijn ouders gaat hij er wel redelijk luchtig mee om,
als zijn zus dat zo graag wil, ´so be it´. Hij heeft wel beloofd dat ie het niet verder zou vertellen.

Tot zover lijkt haar leven wel redelijk negatief, maar niets is minder waar, oké, ze mag dan wel geen partner hebben of een supergoed sociaal leven,
maar buiten die twee feiten vermaakt ze zich prima.

Ze had zoals eerder gezegd erg veel plezier in haar opleiding, ook speelt ze in een coverbandje samen met 4 goede vrienden met wie ze goed op kan schieten,
wel heeft ze al veel commentaar gehad op haar rol in de band.
Want welk meisje vind het nou leuk om in een band de basgitaar te spelen?
Zou het niet veel leuker zijn om te gaan zingen?
Dan antwoordde ze altijd: ‘het is gewoon een superinstrument en dat ze er altijd erg veel plezier in heeft om erop te spelen’.
En ‘dat ze maar op moesten rotten met hun vooroordelen dat meiden altijd moesten zingen’.

Een keer per week gaat ze ook naar de sportschool op de hoek om een avondje te fitnessen,
maar omdat dat op een gegeven moment ook wel saai begon te worden bedacht ze iets om het wat spannender te maken,
namelijk met een luier om naar de sportschool.
Oké, het was dan wel een van de dunste luiers die ze had, ook was ie wel goed gecamoufleerd onder een wijde trainingsbroek.
Maar toch, de spanning om betrapt te worden vond ze echt geweldig,
soms zag ze wel eens mensen staren naar het randje van haar luier die net boven haar broek uit kwam,
maar dat die mensen het dan niets over durven te zeggen of er een opmerking over maakten.
Waarschijnlijk was dat gewoon beleefdheid, maar toch, het was geweldig om de uitdrukking van verbazing en ongeloof op hun gezichten te zien.

De heerlijke spanning om betrapt te worden was ook de reden dat ze haar luiers niet meer via internet bestelde,
maar gewoon in de apotheek drie straten verderop.
Want het idee om door een bekende betrapt te worden als ze net met een paar pakken luiers naar buiten liep, vond ze echt erg opwindend,
alleen helaas, of eigenlijk gelukkig voor haar is dit nog nooit gebeurd, anders zou haar geheim meteen op straat liggen.
Maar de angst dat bekenden achter haar geheim kwamen werd compleet weggedrukt door haar verlangens.

2.   Marleen.

Maar zonder dat Meike ze het doorhad was er iemand al lange tijd heimelijk verliefd op haar,
iemand die bij haar in de klas zat en heel toevallig altijd op dezelfde avond ging fitnissen als haar.
Die persoon was de twee jaar jongere Marleen, onder het trainen was zij altijd meer bezig met het mooie meisje naast haar, dan met haar eigen oefeningen.
Ook op school had ze een strategisch plekje in de studieruimte gevonden waardoor ze altijd zicht had op Meike.

Elke keer als ze haar grote liefde weer zag voelde ze zich erg opgewonden en werden haar lesbische gevoelens steeds sterker.

Met haar slanke figuur, donkerblond lang haar en haar bruine ogen was ze een van de populairste meiden in de klas.
Ze had altijd hordes jongens om zich heen hangen die haar probeerden te versieren, maar toch had ze nog nooit een vriendje gehad.
Iedereen vond dat erg vreemd, want ze kon elke jongen krijgen die ze maar wilde.

Maar haar gevoelens vertelden haar dat ze helemaal niets met een jongen wilde, ze wilde een leuke meid, eigenlijk maar eentje, en dat was Meike.
Het probleem was alleen dat ze haar nooit aan durfde te spreken, elke keer dat ze Meike zag werd ze erg zenuwachtig en verlegen,
met praten sloeg ze al helemaal dicht, dan kon ze bijna niet meer uitbrengen zonder te stotteren.

Maar hoe makkelijk haar sociale leven is, hoe moeilijker haar studie.
Ze worstelt zich echt een weg door haar studie heen, niet omdat ze het niet leuk vind,
maar omdat ze een beetje moeilijk kan leren en weinig doorzettingsvermogen heeft.

Daarom hadden haar ouders het volgende bedacht, als ze nou bij een goede student in kon wonen en daarvan huiswerkbegeleiding kon krijgen,
dan zou ze ook wel betere resultaten behalen. Haar ouders zouden via school wel iets regelen.
Marleen vond dat idee helemaal niets… stel je voor dat ik bij zo’n ‘creepy nerd’ in huis kom, dat lijkt me helemaal niets.

Maar toen wist ze nog niet dat diezelfde avond haar droom uit zou komen.

3.   Kamergenoten.

Helemaal gefocust op Meike zat Marleen op haar ‘spinning fiets’ in het fitnesscentrum.
‘Wat een lekkere meid is het toch’, zuchtte ze in zichzelf, maar compleet buiten mijn bereik, ze zou me toch uitlachen als mijn gevoelens voor haar bekende.

Opeens schrok ze wakker uit haar trance, werd er nou iets tegen mij gezegd?
Ze keek naast zich en kreeg een kop als een tomaat, Meike stond naast haar.
Jij bent toch Marleen? herhaalde Meike haar vraag, ehm… j-ja da-dat klopt, stotterde Marleen.
Oké mooi! mijn naam is Meike, maar ik denk dat je me al wel kent, want we zitten al jaren in dezelfde klas.
Ik hoorde dat je moeite hebt met de lesstof op school, klopt dat? ja, dat is z-zo antwoordde Marleen die nog steeds niet kon geloven dat Meike tegen haar praatte.
Ik ben namelijk door school gevraagd om jou bijles te geven zodat je dit schooljaar wat makkelijker doorkomt, zie je dat zitten?

Bijles met mijn grote liefde? omg, dit is te mooi om waar te zijn dacht Marleen, ik ben gek als ik dit aan me voorbij laat gaan.
Tuurlijk wil ik dat wel, zei ze net iets te gretig, maar dat leek gelukkig niet erg op te vallen.

Dat gaat dan wel veel en hard werken worden, dat weet je hè? bekende Meike.
Trouwens, ik wil je graag in de gaten houden om te zien of jij je huiswerk wel echt maakt,
daarom stel ik voor dat je mij mij intrekt, ik woon toch alleen in een huis.

Bij j-jou wonen? Het werd Marleen allemaal net iets te veel, ze begon een beetje duizelig te worden en alles werd ineens wazig, ze viel flauw.

Marleen? ben je daar? Hoorde ze in de verte, langzaam kwam ze weer terug naar de gewone wereld.
Waar ben ik? kreunde Marleen.
O gelukkig maar, zuchtte Meike, je bent er weer, je viel ineens flauw, gelukkig kon ik je nog net op tijd opvangen.
Toen drong het pas tot Marleen door, ze lag in de armen van Meike ten midden van een grote kring bezorgde mensen.
Ja, het lijkt me een erg leuk idee, zei ze ineens terwijl ze nog half versuft op de grond lag,

Ehm… waar heb je het over? klonk het twijfelachtig van Meike’s kant, die door de gebeurtenis helemaal het gesprek van eerder vergeten was.

Bij je wonen natuurlijk, gekkie, daar hadden we het toch net over? Het lijkt me erg leuk om voor bijles bij je te wonen,
bracht Marleen er met wat meer kracht in haar stem uit.

Meike kon een grinnik niet onderdrukken, je bent net flauwgevallen, en het eerste waar je aan denkt is bij me wonen?
Ik denk niet dat ik wil weten wat er allemaal in jouw hoofd afspeelt en ze moesten beiden lachen.

Ze hielp haar nieuwe huisgenoot omhoog en liet alle omstanders weten dat alles weer goed met haar ging.

Zullen we maar naar mijn huis gaan? vroeg Meike, dat is denk ik iets dichterbij dan jouw huis, als je wilt kan je ook wel blijven slapen.

Blijven slapen? Marleen werd weer een beetje duizelig, maar voor ze viel voelde ze het warme lichaam van Meike dat haar ondersteunde,
er wel bij blijven he? zei ze, misschien moet je voortaan voor het sporten wat meer suiker eten, anders blijf je flauwvallen,
en een flauwe grijns verscheen op Marleens gezicht.

Samen liepen ze naar de auto,
Meike nog steeds oplettend of haar Marleen niet weer flauw zou vallen en Marleen nog half versuft door alles wat ze die avond had gehoord.

Toen Meike allebei de sportassen achterin de auto zette meende Marleen een grote witte rand boven haar broek uit te zien komen,
maar ze was nog steeds te versuft om te realiseren wat het was.
Niet veel later viel ze op de achterbank van het autootje in slaap.
Een glimlach verscheen op Meike’s  gezicht toen ze in haar binnenspiegel zag dat Marleen in slaap was gevallen, toch wel een leuke meid dacht ze…

2 meiden, Lesbisch, luiers.
Prachtverhaal.
Hij lijkt wel een beetje op die van mij... :c

Daar heb ik het idee ook vandaan 
Maar ik probeer wel om het zo min mogelijk op jouw verhaal te laten lijken

gaat goed zo ga voral zo door

Net de drukste tijd van school gehad + een huge writersblock...

Maar ik ben weer ant schrijven, ik hoop dat ik dit weekend weer een of meerdere delen kan posten.

Een dag later gedacht, maar hier zijn weer twee delen:

Vertel a.u.b wat je er van vind, dit is namelijk nogsteeds een experiment, dus alle tips en ideeen zijn welkom

Anyway, Enjoy


Deel 4. De verhuizing.

De volgende morgen werd Marleen ineens wakker in een vreemd bed, even wist ze niet meer hoe ze hier beland was,
maar toen ze Meike naast haar zag liggen kwamen alle herinneringen van de vorige dag weer terug.
Het gesprek, het flauwvallen en de autoreis naar Meike´s huis, ze moest in slaap gevallen zijn op de terugweg,
want ze had niet bewust meegemaakt dat ze hier was gaan slapen.

Maar dan… dacht Marleen, had Meike haar naar binnen gedragen en in bed gestopt, en nog wel in het zelfde bed als haar…
door dat idee kreeg ze het helemaal warm van binnen.

´Je bent eindelijk wakker´ klonk het slaperig naast haar, met een klein gilletje van de schrik keek Marleen opzij,
ze had niet doorgehad dat Meike al wakker was.
Goeie morgen scha… Marleen slikte net op tijd het laatste woord in, had ze toch bijna een meid van haar leeftijd uitgemaakt voor schatje,
wie weet wat dat voor een gevolgen kon hebben in hun ‘relatie’.

Maar of Meike het nou echt erg vond om schat genoemd te worden, dat was de vraag, sinds gisteravond lagen al haar gevoelens overhoop,
ze had sinds de ontmoeting op de sportschool last van een raar gevoel wat ze nog nooit eerder had gehad.

Het was bijna alsof… nee, dat zou raar zijn… dacht Meike, alsof… ik verliefd ben op Marleen.

Ze had Marleen altijd al een leuke meid gevonden, sinds ze bij elkaar in de klas kwamen, maar echt sterke gevoelens had ze nooit voor haar gehad.
Ook had ze nooit echt toenadering naar Marleen toe gezocht omdat zij het populaire meisje was en Meike maar een saaie studiebol.

Maarja, ze zouden nu de rest van hun opleiding bij elkaar wonen, dus de kans dat ze naar elkaar groeien was zeker aanwezig,
alleen het enige probleem was, hoe zou ze haar gevoelens aan Marleen bekennen?

Langzaam maar zeker begon er een plannetje te borrelen in haar hoofd, het zou misschien absurd lijken voor Marleen,
maar het leek Meike een goed idee, nu alleen nog wachten op het juiste moment…

Na gezamelijk ontbijtje ging Meike naar de badkamer om te douchen, Marleen had aangeboden om de afwas te doen,
naja afwas? zo veel was er nou ook weer niet.
Maar nu had ze wel mooi de mogelijkheid om even in Meike’s spullen rond te neuzen, die stond toch nog zeker een kwartier onder de douche.

Meike is vergeten te vragen aan Marleen of zij meteen na haar wil douchen of toch maar vanavond.
Ze loopt weer terug naar de woonkamer, bij de deur hoort ze dat iemand daar in haar spullen aan het neuzen is,
door een kier in de deur die nog een stukje openstond, ziet ze dat Marleen door al haar spullen aan het gaan is.

Even wilde ze naar binnen stormen en haar studiegenoot op heterdaad betrappen,
maar ze wist zich nog in te houden en bedacht dat ze dit later wel in haar voordeel zou kunnen gebruiken,
zo stil als ze kon liep ze weer richting de badkamer en ging douchen.

Ondertussen was Marleen nog steeds aan het rondneuzen in Meike´s spullen,
maar op een paar tijdschriften met daarin sexy vrouwen kon ze niets bijzonders vinden.
Bij het zien van deze blaadjes vroeg ze zich wel even af wat Meike hiermee moest, 
maar het idee dat ze misschien ook lesbisch was kwam bij Marleen niet op.
Ze rondde haar zoektocht af en pakte haar telefoon om naar huis te bellen en ´het goede nieuws´ te vertellen.

>Hé mam met mij,ik wilde even laten weten dat ik nu huiswerkbegeleiding krijg en bij een mede-studente wil gaan wonen.

>Ja, daar ben ik vannacht ook blijven slapen.

>Ik weet dat ik ook had kunnen bellen maar het liep allemaal iets anders dan gedacht… Het zat namelijk zo dat…
[Ze vertelde wat er op de sportschool was gebeurd.]

>Erg lief van je dat ze meeleeft met me, maar alles gaat weer goed met me, ik moet gewoon voortaan iets meer eten voordat ik ga trainen.

>Maar ehm… is het goed dat ik vanmiddag m’n spullen kom halen voor de verhuizing?

>Alleen m’n kleding, toiletspul en m’n schoolboeken ja, de rest is hier wel aanwezig.

>Ow? je wilt het wel komen brengen, dat is erg aardig van je, dan kan je ook meteen zien hoe ik nu woon.

>Tot vanmiddag mam.

Zo is dat ook geregeld, zuchtte Marleen terwijl ze haar mobiel weer in haar broekzak deed.
Wie had je aan de telefoon? Vroeg Meike belangstellend terwijl ze in ochtendjas met natte haren binnen kwam lopen.
M’n ma, of ik vanmiddag ook langs kon komen om mijn spullen op te halen, antwoorde Marleen.
Ow? we gaan dus vanmiddag even langs jou huis, dan kan ik jouw ouders ook meteen eens ontmoeten,
ik ben benieuwd wat voor mensen het zijn ratelde Meike door.
Ja en nee, ging Marleen haar verhaal verder, we gaan niet bij m’n huis langs, maar je zult mijn moeder wel ontmoeten,
ze stond er namelijk op dat zij mijn spullen kwam brengen, ze was bang dat ik nog een beetje zwakjes van gisteravond was grinnikte Marleen.
Bezorgde moeders zijn ook altijd het zelfde he? Deed Meike er nog een schepje bovenop en beide meiden moesten lachen.

Deel 5. Straf

Marleen stond in de hoek van de slaapkamer helemaal naakt op een dikke luier na.
Ze kon nog steeds niet geloven wat haar net was overkomen.
Plassen! commandeerde Meike die nog geen meter van haar huisgenoot af stond.
Tegen haar zin liet Marleen een klein plasje in haar luier lopen, nu maar hopen dat Meike hiermee tevreden is dacht ze angstig.

Hoe had dit zover kunnen komen, Marleen wist dat Meike maatregelen zou nemen als haar huiswerk niet af zou zijn,
maar dit? dit had ze nooit verwacht.


Een halve dag eerder was haar moeder al haar spullen langs komen brengen,
ze vond dat beide meiden erg leuk woonden en ook wel een leuk stelletje vormden.
Bij deze opmerking werden beide meiden een beetje rood, maar lieten de opmerking maar langs hun heen gaan.

Na een kopje thee met een koekje was het weer tijd om weg te gaan voor moeder,
ze werd uitbundig uitgezwaaid totdat ze bij de hoek van de straat links afsloeg.

Nou, nu is officieel, we zijn kamergenoten, zei Meike vrolijk, zullen we dat dit weekend vieren met een filmpje?
Lijkt me erg leuk bevestigde Marleen, maar ehm… ik had nog even een vraagje, de reden dat ik hier nu woon was huiswerkbegeleiding hè?
Klopt, maar de toetsen zijn pas over een maand, dus je hoeft je de eerste week nog geen zorgen te maken, stelde Meike haar gerust.
Da’s waar, zei Marleen een beetje twijfelend, maar ik heb over drie dagen een herkansing over ‘de Romeinse tijd’, zou je me daar bij willen helpen.

Tuurlijk antwoorde Meike enthousiast, daarom heb ik ook aanboden om je te helpen met je studie,
wat heb je allemaal al geleerd en wat moet je nog doen?

Ik zal even mijn boeken pakken, dan kan ik het wel laten zien en Mrleen pakte haar studieboeken uit haar reistas.
Kijk van alle stof heb ik nu ‘dit, dit en dit’ geleerd zei ze terwijl ze het aanwees, ondertussen zag ze dat er iets in Meike’s gezicht veranderde.

Je hebt in een week tijd… 3 van de 20 hoofdstukken geleerd, zei ze langzaam, dat is nog minder als dat ik van je had verwacht.
Ik dacht dat je in ieder geval wel wat voor school deed, maar als ik dit zo hoor wil je gewoon je best niet doen, zei Meike hard en gemeend.
Maar da’s niet eerlijk, protesteerde Marleen, ik heb het altijd erg druk, dat ik vaak gewoon geen tijd voor school heb.
Druk? Flirten met jongens, hele avonden winkelen in het centrum van Groningen? Door mijn spullen neuzen? Noem je dat druk? ging Meike verder.

Van het laatste punt schrok Marleen een beetje, hoe had Meike dat ooit kunnen zien? ze stond toen onder de douche,
zou ze voorzien hebben dat ik in haar spullen zou zoeken?
Maar veel tijd had ze niet om haar gedachtegang voort te zetten, want Meike ging weer verder met haar preek.

Het word tijd dat je maar eens leert wat op het moment de belangrijke dingen voor je zijn, en dat kan maar op een manier…
Ik zal je helaas moeten straffen, misschien leer je het dan.

Loop maar voor me uit naar de slaapkamer, commandeerde Meike en wachtte totdat Marleen in beweging kwam,
’t zou vast strafregels maken zijn, dacht ze, elk jaartal 20 keer opschrijven ofzo, ’t is erg saai, maar ’t had erger kunnen zijn.
Wat ze niet wist, was dat Meike is compleet anders in gedachten had.

De kleur verdween uit Marleen’s gezicht toen ze zag wat Meike op de slaapkamer uit een kast haalde haalde.
Een luier, dat meen je niet, zei Marleen met een klein stemmetje, dat ga ik echt niet dragen…

O jazeker wel, Als je tenminste verder wil gaan met huiswerkbegeleiding, chanteerde Meike haar.
Dat is zo ontzettend laag van je, ging Marleen er tegenin, je weet dat ik dit nodig heb,
dus ook dat ik die luier wel moet accepteren omdat ik hier wil blijven, dus eigenlijk heb ik geen keus,
ga je gang maar, zei ze verslagen, deze ene keer en nooit weer… hoop ik, voegde ze er nauwelijks verstaanbaar aan toe.

Niet veel later lag Marleen op haar rug op het bed terwijl Meike haar aan het uitkleden was.
Beide meiden vochten met hun innerlijk gevoelens, teleurstelling, kwaadheid maar vooral ook opwinding…
Meike omdat je het meisje van haar dromen mocht uit uitkleden en luieren, en Marleen omdat zij werd uitgekleed door het meisje van haar dromen.
Beide meiden hadden sterke gevoelens voor de ander, al wisten ze dat van elkaar niet.

Zo, dat is dat, zei Meike toen ze Marleen had geluierd, ga nu maar in de hoek staan en denk maar even na over hoe jij je ‘geschiedenis-probleem’ wilt oplossen,
ik ben over een half uurtje weer terug.

Na een kwartiertje al kwam Meike de kamer binnen lopen, ik heb nog even nagedacht over je huiswerkbegeleiding begon ze.
Ik weet dat ik heb gezegd dat dit je straf zou zijn, hier geluierd blijven staan en over je zonden nadenken, maar ik heb me bedacht.
Marleen voelde de bui al hangen, wat voor alternatieve straf zou ze hebben bedacht? vast iets om me nog meer te vernederen.

Ze was nog niet klaar met haar gedachtegang en Meike riep ineens: Plassen nu!
Van alle mogelijke straffen had Marleen deze het minste verwacht, alleen wat het ergste was, ze was nog geen half uurtje geleden nog naar de wc geweest,
dus haar blaas was zo goed als leeg.
Met heel veel moeite wist ze een dun straaltje in haar luier te plassen en de vochtverklikkers kleurden een beetje,
waardoor Meike kon zien dat haar opdracht werd vervuld.

Zo, was dat nou zo moeilijk? vroeg Meike vrolijk, terwijl ze met moeite haar geilheid in bedwang hield,
ze had het eindelijk voor elkaar gekregen, ze had haar vriendin in een luier laten plassen!

Nu mag je je studieboeken pakken en in de studeerkamer gaan zitten leren gebood ze,
aan het eind van de middag verwacht ik dat je minstens vijf hoofdstukken kent,
met deze woorden liet Meike de nog steeds geluierde Marleen in de slaapkamer achter.
O ja, en ze stak haar hoofd nog even om de deur, je houd die luier wel aan, anders kom ik misschien op mijn aanbod terug.

Een paar uur later zat Marleen te blokken op de jaartallen van hoofdstuk zeven,
de vorige hoofdstukken gingen toch alleen maar over veldslagen en hoe ze in de Romeinse tijd leefden, een ´piece of cake´ dus.
Ze wilde net de bladzijde omslaan toen ze opeens voelde Meike met een hand over haar geluierde kruis wreef.
Ze was stil de studeerkamer in geslopen en kon het niet laten om de om de o zo lekkere geluierde Marleen te betasten,
die om haar beurt niet wist wat haar overkwam, maar toch dit alles liet gebeuren.

Geschiedenis was even niet meer belangrijk, het ging voor beiden nu om dit fantastische moment.

within a few minutes

I hope

Wow, lekker verhaal hoor!

Ik ben er niet helemaal tevreden over, maar hier zijn toch weer 2 nieuwe delen 


Deel 8. De Bioscoop.

Onderweg naar de bioscoop had marleen de grootste moeite om een beetje normaal te lopen.
Het liep namelijk erg vervelend, die dunne brei die zich steeds meer door haar luier verspreidde.

Eenmaal bij de bioscoop aangekomen wilde Meike meteen naar binnen lopen, maar werd tegen gehouden door Marleen.
Meik, ik weet niet of dit wel zo’n goed idee is, zei ze twijfelachtig, ik voel me nu al erg vies en heb het gevoel alsof mijn luier al helemaal vol zit.
Kom op meid, je red het wel, zei Meike geruststellend, als het echt niet meer gaat moet je het gewoon zeggen, dan gaan we naar huis oké?
Met tegenzin stemde Marleen in met het plan en beide meiden liepen de bioscoop binnen.

Mag ik twee kaartjes voor de 20.00 voorstelling? vroeg Meike aan de kassa-medewerker van de bioscoop.
Maar natuurlijk mevrouw, dat is dan vijftien euro, Meike haalde twee biljetten uit haar portemonnee en gaf ze aan de mevrouw achter de kassa.
Alstublieft, hier zijn uw kaartjes, zei ze toen ze het geld had aangenomen, de film draait in zaal 5, veel plezier.

Marleen waggelde achter haar vriendin aan naar de zaal, maar bedacht zich ineens dat ze nog wel wat lekkers bij de film wilde hebben.
Wacht even, riep ze naar vriendin, ik wil nog even wat te eten en drinken kopen, wil je ook nog wat? Kleine popcorn en een cola,
werd haar toegeroepen en Marleen gaf haar bestelling door bij het winkeltje.

Met in haar armen twee popcorn en twee cola liep ze weer terug naar Meike die nog steeds op haar stond te wachten.
Ze gaf een cola en popcorn aan haar vriendin en had nu eindelijk handen vrij om haar portemonnee in haar tasje te stoppen.
Maar natuurlijk, liet ze haar tasje vallen en moest bukken om hem weer op te rapen.
Toen ze weer overeind kwam voelde ze het warme gevoel in haar luier, ze had zonder dat ze het zelf door had in haar luier geplast.
De inhoud van de volle met poep gevulde luier begon nu zacht en week te worden,
maar omdat de film bijna begon wilde ze niet moeilijk doen om nu om een verschoning te vragen,
dus deed ze alsof er niets aan de hand was en volgde Meike de filmzaal in.

Gelukkig was het niet al te druk in de zaal en konden de meiden een mooi plekje in de zaal vinden.
Toen Marleen ging zitten had ze het gevoel alsof de inhoud van haar luier nu echt overal zat, ze voelde zich nu echt ontzettend smerig.

De film was ondertussen al begonnen en Marleen voelde zich alles behalve comfortabel, ze zat tenslotte in haar eigen stront.
Een paar keer had ze het niet meer ophouden kunnen dus moest ze wel in haar luier poepen.
Ze was inmiddels erg bang dat iemand het zou horen of ruiken.
Ze was zo diep in gedachten, bezig met de inhoud van haar luier dat ze de film niet eens meekreeg, de pauze kon voor haar niet snel genoeg beginnen.
Naast haar kon Meike zich ook niet echt concentreren op de film, ze had zichtbaar moeite met de toestand van haar vriendin,
die ze constant vanuit haar ooghoek in de gaten hield.

Toen de letters P A U Z E eindelijk in beeld verschenen, greep Marleen de verschoontas en rende richting het invalide toilet,
die had ook niet veel langer kunnen dacht Meike met een glimlach, want er hing al een enorme walm van poeplucht om hun heen.

Meike die nog steeds in de zaal zat hoorde allemaal mensen mompelen dat ze last hadden van de poeplucht.
Ze deed alsof ze even onder haar schoenzolen keek en excuseerde zich dat het haar schuld was, want ze was waarschijnlijk in de hondenpoep gaan staan.
Ze verliet de filmzaal en ging opzoek naar haar vriendin.

Ondertussen had Marleen een probleem, want ze mocht als ´niet-invalide´ geen gebruik maken van het speciaal daarvoor bestemde toilet,
ook al had ze dat wel meerdere malen geprobeerd en werd ze elke keer weer terug geroepen.
Er stond inmiddels iemand ‘op wacht’ om te zorgen dat ze er niet stiekem naar binnen sloop.

Als laatste wanhoopsdaad tilde Marleen haar rok op en liet haar overvolle luier zien aan de medewerker van de bios,
die meteen zijn excuses aanbood en haar naar binnen liet gaan.

Marleen klikte het licht aan en deed de deur op slot, ze liet haar blik rondgaan door de toiletruimte.
Het was groter dan ze had gedacht, naast een aangepast toilet zag ze nog een grote wasbak, een verschoontafel en zelfs een douche-voorziening.
Dat laatste kon nog wel eens van pas komen dacht ze, en begon zich uit te kleden, totdat ze alleen nog maar haar volle luier aan had.
Marleen liep naar de douche toe en zette de kraan open, na enkele seconden stroomde warm water op de tegels in de ruimte.
Een voor een maakte ze de plakstrips van haar luier los, en het ding viel met een harde plof op de grond.
De stank was verschrikkelijk, dus ze gooide haar vieze luier maar meteen in de afvalbak.
Eenmaal onder de douche begon haar kruis en billen grondig te wassen, wat nog best wel wat werk was.
Onder het wassen van  haar vagina weerstond ze het verlangen om nog net iets meer te doen dan alleen wassen,
want dat was toch echt Meike’s werk, dacht ze met een glimlach.

Na weer helemaal schoon te zijn, genoot Marleen nog even van het warme water, maar draaide toen toch maar de kraan dicht.
Na zich snel te hebben afgedroogd, klapte ze de verschoontafel uit en ging er op liggen.
Toch vreemd dacht ze, hoewel dit niet voor mijn leeftijd is gemaakt, pas ik er toch makkelijk op.
Vanuit haar liggende positie kon ze net bij de verschoontas komen, ze pakte poeder, zalf, een schone nachtluier, voor het geval dat, en wat was dat?
ze voelde nog iets in de tas zitten. Ze haalde het eruit en zag dat het een doorzichtig plastic broekje was,
lijkt me op zich wel handig mompelde ze, kan het niet meer door lekken en is de stank ook meteen minder.
Na een snelle poeder- en zalf-beurt luierde ze zichzelf en kleedde zich weer aan, als finishing-touch stapte ze in het broekje en trok het onder haar rok omhoog.
Ze zocht al haar spullen weer bij elkaar en verliet het toilet, waar ze Meike al buiten bij de deur zag praten met de medewerker van de bioscoop.

´Dat zo´n leuke meid al op haar leeftijd incontinent is´ hoorde ze hem zeggen.
Wat had Meike ´m verteld? de bitch… en ondertussen doen alsof ze met me meeleeft…
Ik pak haar nog wel terug, ook heb ik al wel een redelijk goed idee hoe, en een kwaadaardig plannetje begon bij haar op te borrelen.

Hee Meik, het is gelukt, ik ben weer helemaal verschoond, deed ze zo aardig mogelijk tegen haar vriendin.
O hoi, reageerde Meike een beetje verbaast toen ze realiseerde dat Marleen ineens naast haar stond.
Ze had haar eigenlijk nog niet terug verwacht, wat zou ze van het gesprek hebben meegekregen, dacht ze paniekerig, ´t kan nooit veel zijn, hoopte ze.

Je had Rick al ontmoet hoorde ik net, veranderde Meike het gesprek, en ze knikte naar de medewerker die nog steeds naast haar stond.
Eh, ja dat klopt, bekende Marleen, hoezo? vroeg ze met wat argwaan.
Vertel het zelf maar, moedigde Meike Rick aan, nou, ik vond het nogal rot wat er net was gebeurd, begon hij,
dus jullie mogen allebei op mijn kosten nog een grote popcorn en cola nemen.
Op dat moment werd er omgeroepen dat de film weer begon, dus ze moesten het gesprek afronden.
De beide dames namen afscheid en gingen nog snel even wat gratis in het winkeltje halen, en renden naar de filmzaal toe.

De lichten waren al uit toen ze weer op hun plek gingen zitten, waar inmiddels de geur van een goedkope luchtverfrisser te ruiken was.

Na dat de film een half uurtje geleden weer gestart was begon de druk op Meike’s blaas op te lopen,
ze had tenslotte ook al twee cola’s op en was in de pauze niet naar de wc geweest.
Ze deed haar ogen even dicht en liet het rustig in haar nog droge luier lopen.
Toen ze haar ogen weer open deed en even opzij naar Marleen keek, zag ze haar glimlachende gezicht,
die had haar hand op Meike’s kruis gelegd om te voelen hoe ze haar luier vulde.
Daarna legde ook Marleen de hand van haar vriendin bij haar op de luier en liet hem ook vollopen.
Dit zonder al te veel ‘pruttel-geluiden’, met grote opluchting besefte Marleen dat het laxeermiddel bijna was uitgewerkt.

Vergeten dat ze nog wraakplannen had, begint Marleen een beetje te flikvlooien met Meike, dat resulteerde in een soort intieme knuffelpartij.
Veel kregen de meiden niet meer mee van de rest van de film, want ze waren inmiddels verstrengeld in een innige zoenpartij,
dit tot grote ergernis van de mensen die achter hun zaten.

Toen de lichten in de zaal weer langzaam aangingen, ‘ontwaakten’ beide meiden uit hun trance.
Alle andere mensen hadden de zaal al verlaten toen de twee de zaal verlieten.
Ze groetten Rick nog even, die op zijn beurt een beetje rood werd, maar toch terug zwaaide vanachter de kassa,
en ze verlieten de bioscoop.
 
Op de terugweg lopend naar huis, vroeg Marleen ineens, zullen we volgende week weer naar de film gaan?
Alweer? welke wil je zien dan? vroeg Meike verbaast.
DE film, herhaalde haar vriendin, door alle omstandigheden heb ik er niet veel van meegekregen.
Is goed, giechelde Meike, heb er zelf namelijk ook niet veel van meegekregen. Trouwens, er zit nog wat lippenstick op je wang,
voegde er droog aan toe, lachend waggelde beide meiden in hun volle luiers naar huis.

Deel 9. Marleen neemt wraak. 

Het is avond en de beide meiden zitten op de bank met een wijntje.
Marleen heeft een lange vermoeiende ´leerdag´ gehad en zit steeds te gapen, althans ze doet alsof,
want dit maakt deel uit van haar plan om Meike terug te pakken van laxeermiddel-grap.

Meike vraagt aan Marleen om ze nog een wijntje voor haar wilde inschenken, dat wil ze maar al te graag,
alleen ze had de fles per ongeluk *ahum* in de keuken laten staan, zodat ze wel naar de keuken moest om de glazen in te schenken.

In de keuken aangekomen vult Marleen beide glazen, maar gooit er speciaal voor Meike nog iets speciaals doorheen,
een cocktail van wat slaapmiddel en laxeermiddel.
Ze had nog geen idee hoe erg het effect hiervan zou worden, maar haar vriendin zou het morgen ochtend wel merken.

Met de twee glazen liep Marleen weer naar de woonkamer, ze keek goed uit dat ze zelf niet het ‘verkeerde’ glas nam en zette het voor Meike neer en ging zitten.
Ze wachtte vol spanning af of ze er iets van zou proeven, want dit was het enige punt dat haar plannetje zou kunnen mislukken,
dat Meike doorkreeg dat er iets meer in het glas zat dan alleen wijn.
Maar gelukkig had haar vriendin al wel redelijk wat wijntjes gedronken, en merkte alleen op dat de wijn een beetje naar kurk smaakte,
waarna Marleen dit snel bevestigde.

Tien minuutjes later kondigde Marleen aan dat ze erg moe was en dat ze naar bed ging,
maar dat ze eigenlijk niet wilde dat ze over een paar uur weer gewekt zou worden door Meike als zij naar bed zou gaan,
dus dat ze vannacht op de logeerkamer wilde slapen. In haar aangeschoten staat maakte Meike hier geen bezwaar tegen,
al zou dit anders geweest zijn als ze nuchter geweest was.

Marleen had er speciaal voor gekozen om vannacht apart te slapen,
dit leek haar het handigste want ze wist niet wat voor ravage haar brouwsel aan zou richten als het zou gaan werken.
Ze zette de wekker van haar mobiel op acht uur, en plofte op het logeerbed neer.
Na lang nadenken over hoe ze verder zou gaan met haar plan, draaide ze zich om in bed en viel in slaap.

Als de volgende morgen haar wekker gaat, zet Marleen hem snel uit, ze wil niet dat Meike per ongeluk wakker wordt.
Ze stapt uit bed, doet haar ochtendjas aan, en sluipt naar de slaapkamer waar haar vriendin nog steeds lag te slapen, althans dat hoopte ze.

Als ze de deur opent komt een enorme stank haar tegemoet, meteen weet ze dat het eerste deel van haar plan gelukt is.
Voorzichtig probeerde ze Meike wakker te maken, ‘Meik, wakker worden’ fluisterde ze,
langzaam opent Meike haar ogen en voelt meteen dat er iets aan de hand is, maar wat precies is nog niet tot haar doorgedrongen.

Pas als ze de dekens van zich af slaat ziet ze de ravage, het hele bed zat onder de poep, haar poep.
Langzaam verschenen er tranen in haar ogen,´h-hoe kan dit? di-dit is me nog nooit overkomen´.

Kom maar hier meis, zei Marleen geruststellend en nam Meike in haar armen, wel goed uitkijkend dat ze zelf niet helemaal onder kwam te zitten.
Misschien heb je gister wel te veel gedronken en komt het daardoor, opperde ze zo onschuldig mogelijk.
Of die wijn was gewoon niet goed meer, je vond toch al dat die wijn een beetje raar smaakte, dat zou de reden toch gewoon kunnen zijn?

Ja maar, snikte Meike nog steeds, jij hebt er toch ook van gehad, waarom heb jij dan niets?
Ik wil niet vervelend klinken zei Marleen bot, maar ik heb maar twee halve glaasjes gehad, en geen hele fles…
En trouwens, je wil niet weten hoe lang ik net op de wc heb gezeten loog ze er nog bij.

M-maar… begon Meike weer, maar werd door Marleen onderbroken, ga maar lekker douchen, zei ze, dan verschoon ik het bed wel.
Dank je, zei Meike met een zwak glimlachje en stond op van het bed.
Pas nu was de schade echt te zien, zowel aan het beddengoed als Meike, die letterlijk vanaf haar middel onder de poep zat.
Met voorzichtige stapjes liep ze naar de badkamer en liet een bruin spoor achter, door haar hoofd spookte maar een gedachte, hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren?

Ondertussen was Marleen al met ‘de grote schoonmaak’ begonnen, haar plan had toch meer schade aangericht dan dat ze had gedacht.
Eigenlijk wilde ze deze afschuwelijke smeerboel niet opruimen, maar om de verdenking nog even van zich af te zouden,
had ze toch maar vriendelijk aangeboden om de boel te verschonen.

Als ze na het douchen de slaapkamer binnenloopt ziet Meike dat het bed weer verschoont is en dat er een stapeltje kleding voor haar klaar ligt,
maar wat lag er nou bovenop? Een luier? ‘Leek me wel zo verstandig’, klonk de stem van Marleen die net de slaapkamer binnenliep,
dit in verband met je huidige conditie…

Zonder tegensputteren gaat Meike op het bed liggen en laat ze zich luieren, de hele tijd had ze omhoog gekeken naar het plafond,
totdat ze een klein klikje hoorde.
Ze kijkt op waar het geluid vandaan kwam, en ziet dat Marleen haar een plastic broekje met slotje heeft aangedaan.

Wa-wat heeft dit te betekenen? stamelde Meike, waarom doe je dit? 
Dat slotje, of wat er vannacht is gebeurd? Vroeg Marleen met een gemene glimlach.
Langzaam begint Meike te beseffen dat haar nachtelijke smeerboel helemaal geen ongelukje was,
dat alles tot nu toe opzet was, om haar terug te pakken wat ze Marleen eerder had aangedaan.

Meike’s gedachten waren blijkbaar van haar gezicht af te lezen, ja inderdaad, antwoordde Marleen, dat poepbed heb je aan mij te danken,
waarom denk je anders dat ik ineens apart wilde slapen.
Zie dit maar als je straf voor wat je mij hebt aangedaan, die luier hou je tot morgen ochtend aan.
Maa… begon Meike, niks te maren! Werd ze ruw onderbroken, dit zijn de gevolgen van je eigen acties, en wat je terecht hebt verdient.

Meike besefte dat haar vriendin gelijk had, dat ze veel te ver was gegaan om haar in een luier te krijgen.
Maar voor ze daar iets kon over zeggen, begonnen haar darmen weer te werken en moest ze weer heel nodig poepen, maar wist het nog op te houden.

Leentje? Mag ik alsjeblieft naar de wc, smeekte Meike haar vriendin, ik moet heel erg nodig poepen,
en wil het niet in m’n luier doen, ik beloof dat ik ‘m daarna weer omdoe.
Ze wist dat het een tevergeefse poging was, maarja, wat was het alternatief?
Haar hele luier vol schijten en 24 uur daarin rond te moeten lopen, ze moest het dus wel proberen.

Nee is nee! Je houd hem om tot morgen ochtend, en verder geen gezeur meer, schreeuwde Marleen bijna.
Ga je maar aankleden, dan kan je warme broodjes bij de bakker halen voor het ontbijt.

Trouwens, vond jij het niet… Marleens stem veranderde voor Meike’s oren in een soort gemompel,
waardoor ze niet helemaal mee kreeg wat Marleen nou eigenlijk zei.
Na deze laatste ‘woorden’ verliet haar vriendin de slaapkamer.

Onder het aankleden probeerde Meike te verwerken wat er net allemaal was gebeurd,
wat haar vriendin allemaal had gezegd en vooral, wat ze nog allemaal van plan was.
Balancerend op een been probeerderde ze haar trainingsbroek over haar luier te krijgen, dat was sowieso al moeilijk,
maar werd haar nog moeilijker gemaakt door de enorme druk op haar darmen.
Een fractie van een seconde verloor ze even haar evenwicht en viel met anderhalf been in haar broek om.
’t Deed gelukkig niet echt zeer, maar toen ze opstond voelde ze dat haar luier zich vulde met dunne poep.
Ook dat nog, zuchtte Meike, en ik probeerde het nog wel op te houden totdat ik bij de bakker geweest was.
Maarja het is niet anders, ze kon in dit geval geen steun verwachten van Marleen,
want ze had inmiddels wel door dat ze haar maar beter niet tegen kon spreken.
Ze kleedde zich verder aan en liep de trap af naar beneden, ze pakte wat geld uit het huishoudpotje voor de broodjes aan en verliet het huis.