ik zit nu al een hele tijd op deze site en ik heb besloten dat het maar eens tijd word om ook een verhaal te posten. ik denk dat het niet zo goed is als de andere maar ik doe mijn best dus.... geniet.

Marieke.

Inleiding:
Marieke was een jonge, knappe meid van 17 jaar. Ze had bruin haar en een straks lichaam. Haar hele leven lang had ze al genoeg vrienden omdat ze altijd heel aardig en spontaan was. Ook op school ging alles haar van een leien dakje, iedereen wilt altijd naast haar zitten, ondanks haar matige inzet haalt ze altijd goede cijfers (en dat op vwo 5 niveau) en met sport gaat het ook goed. Ze speelt namelijk tennis op een hoog niveau. Daphne is haar beste vriendin en ze lijkt best veel op haar. ze heeft bijna al Marieke's kenmerken. ook voor haar is school een eitje en met korfbal gaat het haar ook goed af. En qua uiterlijk lijken ze ook nog eens op elkaar, haar haar was alleen niet bruin gekruld maar blond gekruld.

1:
Marieke zat samen met Daphne  op de fiets na een erg leuk weekend.  Maarja, het is maandag en ze moet weer naar school. Gelukkig had ze nog maar 3 weken school en had ze dus een leuk vooruitzicht op de vakantie. Dit jaar zou dat extra leuk worden omdat ze 2 weken naar Amerika ging samen met Daphne.
De dag begon goed, omdat ze bijna vakantie hadden gingen ze met Engels een film kijken. Toen de film net goed bezig was en iedereen er goed in zat ging de bel. Marieke liep samen met Daphne naar de les . Wat hebben we nu? Vroeg Daphne. We hebben nu techniek volgens mij. Zei Marieke. Bij techniek aangekomen zei Mr. Eigenraam (zoals altijd) niks nuttig. Nadat hij was uitgepraat gingen ze maar aan het werk. Toen Marieke en Daphne eindelijk goed bezig waren gooide Bart een stukje hout naar Marieke. Dit vond ze niet zo leuk en ze begon achter Bart aan te rennen om hem eens terug te pakken. Toen ze hem eindelijk te pakken had smeerde ze een dikke klodder verf in zijn gezicht. Bart probeerde de verf er af te spoelen maar dat lukte niet, toen ging de bel. Maar omdat ze een blok uur hadden konden ze gewoon blijven zitten. Het 2de uur vloog bijna voorbij. Net 5 minuten voordat de bel ging stond Mr. Eigenraam op en zei tegen de klas dat ze moesten opruimen, de tafel van Bart, Marieke, Daphne en Leslie had corvee dat betekende dat zij moesten vegen. Ze gingen de bezems pakken toen Mr. Eigenraam hen de bezems aanreikte zag hij dat hij een vlek op zijn gezicht had. Wat is dat? Vroeg hij. Verf. Zei Bart een beetje brutaal. Oké, wie heeft dit gedaan? Vroeg hij. Niemand? Nou de hele klas blijft zitten in de pauze als niemand toegeeft. Marieke besloot maar toe te geven en zei: Ik meneer, het spijt me maar we waren gewoon wat aan het dollen. Geen gemaar! Ga je maar melden! Ik ben hier niet van gediend, dit is een normale les en ik eis dat iedereen zich hier normaal gedraagt.

2:
Nadat Marieke eruit was gestuurd verliep de dag redelijk normaal. Ze had alleen gehoord dat een meisje in haar broek had geplast tijdens gym en dat ze daarom eerder naar huis mocht om zich te verschonen, dat was toch oneerlijk? Nou ja om als het meisje dat in haar broek heeft geplast bekend staan is ook niet alles, en om ook nog de hele dag rond te lopen met een natte broek is niet echt leuk. Met die gedachte in haar hoofd wilde ze net naar buiten lopen om samen met Daphne naar huis te fietsen. Wacht even Daphne ik moet nog even plassen. Zei Marieke. Ineens   hoorde ze haar naam. Marieke! Hier komen! Het was Mr. Eigenraam. Kom jij maar even mee zei hij. Hij nam haar mee aan haar arm. Marieke riep nog naar Daphne: Ga jij maar vast ik haal je wel in. In de klas aangekomen begon hij te praten. Marieke ik ben best wel teleurgesteld in je, je bent altijd één van mijn beste leerlingen geweest. Meneer, mag ik misschien even naar de wc? Ik moet echt heel nodig. Nee Marieke eerst maken we dit even af. Maar meneer ik moet egt heeeeel nodig. Nee Marieke dit duurt nog maar een paar minuten. Maar ….. nee, dit kan mij niet overkomen. Wat ben je nu aan het doen? Ben je aan het plassen? Ja sorry meneer, ik zei toch dat ik moest! Oké, je kan nu wel gaan we praten morgen wel verder. Marieke wilde weglopen maar dacht toen ineens: ik kan zo toch niet over straat? Ik kan zo niet eens lopen door de school! Meneer, kan u misschien iets voor me doen? Wat wil je nu weer Marieke? Kunt u misschien even in mijn kluisje mijn gymbroekje halen? Ik kan zo echt niet door de school lopen. Oké, waar zit je kluisje? Bij de hoofdingang, nr. 682. Het zit in die oranje tas. Oké heb je heel even een moment? Even later kwam hij weer terug, Marieke deed haar broek uit liet haar onderbroek maar aan en deed haar gymbroekje aan. Toen ze net naar buiten wilde lopen kwam Daphne net aanlopen. Jij was toch al naar huis? vroeg Marieke. Ja maar ik was wat boeken vergeten, waarom heb je ineens een andere broek aan? Ik had het veel te warm om in die lange broek naar huis te fietsen dus heb ik maar een andere broek aangedaan. Loog ze. Gelukkig trapte ze erin en ze vond het best een goed idee dus besloot ze ook maar haar broekje uit te doen en haar gymbroekje aan te doen.  toen ze haar broekje aan had besloten ze maar om naar huis te fietsen.

3:
toen ze eenmaal op de fiets zaten en een beetje zaten te praten was Marieke het al bijna weer vergeten wat haar vandaag was overkomen. Toen ze bij het kruispunt, 11 straten, voor hun huis waren aangekomen begon ze met Daphne te praten over hun vakantie en over hoeveel zin ze er wel niet in hadden. Net toen het licht op groen sprong zag ze dat Daphne een beetje moeilijk keek, is er misschien iets? Vroeg Marieke. Nee alles gaat goed. Zei Daphne. En hoewel Daphne een beetje moeilijk begon te kijken heeft Marieke er verder niks meer over gezegd. Daphne begon ook steeds harder te fietsen. Eenmaal bij Daphne thuis hebben ze nog een beetje gepraat (hoewel Daphne het gesprek steeds probeerde af te kappen), en na een tijdje zei Daphne: heey Marieke, ik ben vandaag alleen thuis kom je straks anders nog even langs? Ja is goed dan ga ik me eerst even omkleden. Oké, maar ik ga nu kom je dan straks langs? Ja is goed, tot straks. Tot straks. Zei Daphne, eindelijk is ze weg en ze stoof naar binnen. Binnen aangekomen rende ze naar de wc want ze moest echt enorm nodig plassen.  Maar op haar weg struikelde ze over haar was die ze die ochtend in de keuken had neergelegd. Toen ze viel voelde ze een enorme steek en ze plaste in haar broek. Gelukkig voor haar was er niemand thuis en kon ze zich dus rustig omkleden, ze trok haar gymbroekje uit en legde die gewoon op de stapel met was die er toch al lag.

4:
Net toen Marieke thuiskwam en de deur open deed kwam haar moeder aanrijden. Hoi mam, ik ga straks bij Daphne langs. Oké is goed hoor schat. Als je maar zorgt dat je om 7uur thuis bent dan moeten we namelijk eten omdat je zusje moet tennissen. Oké mam. Ik leg eerst mijn tas nog in mijn kamer en dan ga ik.
Toen ze later weer op de fiets zat, begon ze weer te denken aan wat er allemaal die dag was gebeurt. Om de één of andere reden kon ze dit maar niet uit haar hoofd krijgen.
Bij Daphne aangekomen liep ze gewoon naar binnen (zoals altijd). Ze stond in de keuken en riep Daphne zo hard als ze kon. Toen ze  niks hoorde liep ze maar door ook zij struikelde over de was, toen ze viel voelde ze dat haar voet ineens nat was, toen zag ze het. Daarom had Daphne zo’n haast ineens! Ze pakte het broekje vast, er zat nog een grote natte vlek daar. Net toen ze het broekje vast pakte kwam Daphne aan. Ze bleef verstijfd staan en ze werd zo rood als een tomaat. Marieke zag dat en ze proberen een manier te bedenken om zo luchtig mogelijk het ijs te breken. Ben ik toch niet meer de enige vandaag. Hoe bedoel je vroeg Daphne. Nou… toen ik met meneer eigenraam moest praten moest ik echt heel nodig plassen, dus ik vroeg of ik naar de wc mocht. Elke keer bleef hij maar nee zeggen totdat het te laat was dus. Ik mocht wel eerder weg, grapte Marieke. Jij ook al? Vroeg Daphne, dat ene meisje uit her 3de mocht ook al eerder weg toen ze in haar broek had geplast. Misschien een keertje handig tijdens en toets grapte ze. Zo ging het nog een tijdje door.
Toen het eenmaal 18:45 was besloot Marieke dat ze maar eens naar huis moest. En dat was geen foute beslissing., omdat haar moeder net belde dat ze naar huis moest komen. Ze nam nog afscheid van Daphne en stapte weer op de fiets.

word vervolgd

Leuk verhaal!

hoop snel op een vervolg...

Kort maar krachtig!
Ik wacht op meer!

ben benieuwt

Hmmm...
NICE!

leuk vervolg weer!

alleen erg jammer dat e rna die lange tijd maar zo'n klein stukje tekst is

Luierfan_boy.

sorry dat het zolang heeft geduurd. heb wel iets meer geschteven dan de vorige keer:P enjoy

8:
 Meneer Eigenraam had gelijk dat ze moest opschieten want zodra ze het klaslokaal verliet ging de eerste bel en aangezien de toets op de 2de verdieping plaatsvond en zij nog op de begane grond was moest ze nog opschieten ook. Net toen ze het klaslokaal binnenkwam ging de laatste bel. Ze was druk bezig een plaatsje uit te kiezen maar omdat ze zo laat was moest ze wel helemaal vooraan gaan zitten.
De docente zei ‘Marieke, fijn dat je ook nog kon komen. Zoals jullie allemaal weten is dit een toets van 2uur dus neem de tijd. Jullie mogen allemaal wat te drinken op je tafels hebben, een pen en een potlood. Begrepen’? de toets werd uitgedeeld en meteen werd het stil.
De Engelse toets was ruim een uur bezig toen de eerste klaar was, het was Daphne en ze liep snel het lokaal uit. Daphne kon niet snel genoeg weg zijn daar. Ze moest namelijk ontzettend nodig naar de wc. Toen ze net op de wc zat kwam alles eruit. Daphne dacht bij zichzelf ‘vagina, heb ik de eerste toets alweer verpest. Alleen omdat ik zo eigenwijs was om niet voor de toets naar de wc te gaan. Dit mag niet meer gebeuren anders ga ik niet eens meer over”.
Ondertussen had Marieke het ook moeilijk, ze moest ontzettend nodig plassen maar ze wilde het niet in haar luier doen. Ze had nog maar een half uur. ‘wat moet ik nou doen’? dacht ze bij zichzelf. ‘zou ik het in mijn luier doen? Maar wat als iemand het merkt’? na een tijdje wikken en wegen besloot ze om het toch maar te doen omdat ze gewoon gek werd van de pijn. ‘kom op nou, ooh, dat lucht op”. dacht ze bij zichzelf. Het leek wel of er geen einde aan zou komen, en ze voelde dat de luier dikker werd. De tijd dat ze bezig was leek wel een eeuwigheid te duren maar daarna ging ze weer gewoon met haar Engelse toets bezig.
Na de toets wilde Marieke het lokaal uitlopen, maar ze durfde niet echt omdat ze voelde dat haar luier dikker was geworden en ze had een best wel strakke broek aan. Nadat er meerdere klasgenootjes waren vertrokken dacht ze bij zichzelf. “oké dan maar, alles of niets’. En ze vertrok. Ze dacht dat ze nog wel een beetje werd nagekeken en liep daarom zo snel mogelijk het lokaal uit op weg naar meneer eigenraam.
Daphne zat ondertussen in het open leer centrum te Google’en naar wat ze aan het voorval van vandaag kon doen. Op een gegeven moment besloot ze maar te zoeken op: luiers. ‘Doe ik dit nou echt? Ben ik nou echt op zoek naar luiers’? gelukkig was er toch bijna niemand en kon niemand zien wat ze aan het doen was. Ze kwam op een site van een apotheek en besloot maar even te kijken wat ze allemaal hadden. De luiers stonden niet tussen het assortiment, maar wat er wel stond was de site van allemaal incontinentie giganten zoals tena, depends etc.  ze besloot maar op die sites te kijken en na een tijdje ging de bel. Ze keek snel of ze het nummer van de apotheek kon vinden, noteerde dat en ging naar huis.
Marieke was ondertussen aangekomen bij mr. Eigenraam. Eventjes daarvoor was ze nog naar de wc gegaan om te kijken of het duidelijk zichtbaar was dat ze een luier aanhad en dat ze erin had geplast. Toen ze voor de spiegel stond was haar kont ineens een stuk dikker dan normaal. Op de een of andere manier wond het haar wel op, net toen ze haar broek wilde losdoen ging de deur open en Marieke wist niet hoe snel ze weer weg moest zijn. Bij meneer Eigenraam aangekomen durfde ze eerst niks te zeggen. Meneer Eigenraam keek haar aan, wierp een snelle blik op haar broek en zag dat het gedeelte bij haar kruis veel dikker was dan normaal. Om het ijs te breken besloot hij te maar te beginnen met praten. ‘Zo, ik zie dat de luier heeft geholpen. Misschien wel een goed idee, niet dan’? ‘Als ik vanochtend niet eerst bij u had hoeven te komen had ik nog gewoon tijd gehad om eerst naar de wc te gaan, dan was die luier ook niet nodig geweest’. Zei Marieke op uitdagende toon.  Meneer Eigenraam was even stil maar om te laten zien dat hij de baas was zei hij tegen Marieke. ‘oké jongedame, ik heb genoeg van je grote mond! Ik ga je moeder nu bellen’. Marieke schrok hiervan en begon te smeken. Met effect want meneer Eigenraam zei. ‘Oké, vanaf nu doe je wat ik je vraag anders bel ik wel echt. En dit is geen loos dreigement als je dat soms denkt. Doe nu je broek maar uit dan doe ik ondertussen de gordijnen dicht en de deur op slot’. Marieke besloot maar te gehoorzamen en deed haar broek uit. Nu pas besefte ze hoe groot haar plas was want de luier hing behoorlijk en voelde behoorlijk zwaar, haar rode slipje hield het gewicht maar net. ‘Wat een leuk gezicht, een volwassen slip met daaronder een volgeplaste luier’. Zei ze op een sarcastische toon tegen meneer Eigenraam. Meneer Eigenraam besloot niks te zeggen en keek naar haar luier. ‘dat was een flinke plas volgens mij, heeft die luier wel geholpen’? vroeg hij. ‘Ja meneer, maar mag ik misschien gaan want ik moet nog best wel veel leren voor morgen. Meneer eigenraam knikte en Marieke stoof weg.
Toen Marieke weer in de wc’s stond dwarrelde haar gedachte weer af. ‘Zou ik het durven? Die luier aanhouden op de fiets, Marieke stond wel 5 minuten in de wc’s toen ze besloot om het toch maar te doen. Haar ouders waren toch niet thuis en haar broertje Mike die was nu waarschijnlijk toch aan het spelen. Marieke pakte haar boeken, liep naar haar fiets en ging naar huis. ‘wat een heerlijk gevoel dit. Een dikke luier tussen mijn benen. Lekker stiekem. Eigenlijk zou ik zelf ook luiers moeten halen, dan kan ik dit altijd doen’. Dacht ze bij zichzelf. Eenmaal thuis gekomen was er niks noemenswaardigs. Haar broertje was weg, haar moeder was weg en haar vader was weg. Ze was weer eens alleen thuis. Ze besloot maar naar haar kamer te gaan, ze begon te zoeken op het internet waar ze zelf zulke dingen kon halen. Na een tijdje vond ze de site van een apotheek in haar buurt en ze besloot het nummer op te slaan. En begon te bellen, yes! Ze kon vandaag nog komen. Ze had gelogen dat ze weer regelmatig in haar broek plaste. Die mevrouw had erg ongerust geklonken en had vandaag nog een afspraak met haar gemaakt. Om 3uur moest ze daar zijn.