Warme druppels urine rolden langs haar heupen, over haar bovenbenen, en in haar schoenen. Ze genoot er enorm van. Haar ogen waren dicht, maar aan haar houding te merken stond ze helemaal op haar gemak. “Dat iemand zo opgewonden wordt van een straaltje pis dat over je benen loopt!” krijsde een stem. Kelly draaide zich om, en zag daar een oude, vage vent staan. Zijn gezicht stond op half 7, en aan zijn lichaamhouding te merken kon hij ieder moment in elkaar vallen.
Kelly schrok zich dood. “Euhh.. Wie bent u?” vroeg ze verlegen, terwijl ze vergeefs haar korte, zwarte rokje omlaag probeerde te trekken. Toen ze dat deed, werd de luier alleen maar meer uitgeknepen, en druppelde er nog meer urine uit de luier.
“Gaat het?!” vroeg een bekende stem zorgzaam. Kelly trok het deken van haar af, en vloog het bed uit. Youri stond met een verbaasd gezicht naar haar te kijken. Hij lag aan de rechterkant in het tweepersoon bed, met de dekens tot zijn borst. Zijn haar zat door de war van een nacht slapen, en zijn gezicht stond nog slaperig. Tussen de gordijnen straalde het eerste zonlicht van de dag naar binnen.
Aangezien Kelly na enkele tientallen seconden geen antwoord gaf, probeerde Youri: “Ga maar weer in bed liggen schat, ik ga even een ontbijtje maken!” Youri bekeek de onderkant van Kelly. “Al hoewel, ik kan me misschien maar beter eerst verschonen” zei hij. Kelly wist meteen hoe laat het was, en ze richtte beschamend haar blik op haar luier. deze was bijna tot haar knieën gaan hangen, en hij voelde klam en nat aan. Ze wreef even met haar hand over haar geluierde kont. Straaltjes urine dropen naar beneden op haar naakte onderlichaam.
“één deel van de nachtmerrie was dus wel waar” mompelde ze. Youri wist natuurlijk niet wat ze gedroomd had, maar maakte tot Kelly’s verbazing ook geen aanstalten om het te vragen.
Een half uurtje later zaten ze allebei met een schone luier aan de keukentafel. Youri was zo lief geweest om 2 omeletten te maken, waar ze nu van zaten te eten. “Gaat het nu al wat beter met….” Youri aarzelde even “je depressie?” vroeg Youri toen voorzichtig, terwijl hij haar hand vastpakte. “uhm.. die pillen werken wel, en jij zorgt er ook voor dat het iets beter gaat!” zei ze niet al te enthousiast. Youri glimlachte flauw terug. Hij vond zelf dat hij veel meer moest doen, maar hij had geen idee wàt.
Hij verwende haar af en toe sexueel, verschoonde haar luier als hij bij haar was, en maakte dan ook vrijwel altijd eten voor haar klaar, maar toch vond hij het op lange na niet genoeg. Hij dacht er vaak aan om een uitje te maken in de stad, maar dat had Kelly tot nu toe altijd van zich af geslagen. Youri probeerde het maar nog een keer:
“schat, wat vind je ervan om vanmiddag wat te gaan winkelen in de stad?” We kunnen een bus pakken, en mijn ouders komen vanavond pas weer thuis, dus luiers kunnen we ook meenemen!”
Kelly’s glimlach verdween weer, en ze keek hem ijzig aan. “Je weet dat ik daar niks voor voel” zei ze koud. Ze trok haar hand weer los uit die van Youri. “Maar je moet er gewoon een keer uit! Desnoods gaan we zonder luiers, en ergens in een andere stad waar we geen bekenden tegenkomen. “ probeerde Youri. Hij voelde dat Kelly zich irriteerde aan zijn opdringerigheid. Ze zei geen woord, en staarde Youri toonloos aan. “Weetje, laat ook maar zitten! Ik probeer je hier een beetje op te vrolijken, en je kan op z’n minst wel wat terug zeggen!” schreeuwde Youri. Hij verloor zijn geduld, en liep woest de huiskamer uit.
Kelly begon langzamerhand te merken wat ze gedaan had. Haar vriendinnen verliezen was als een wond, maar Youri verliezen zou haar dood worden.
“Sta je nou weer in je luier te poepen?” zei Youri vanaf de deur naar de gang.
Kelly hurkte voor de tv, en was bezig met persen. “mpfff.. Ja sorry” zei ze afwezig. Ze pufte nog een paar keer en stond weer op. Ze wreef met haar hand over haar luier heen, en warme poep verspreidde zich door de luier.
Youri liep naar haar toe. Kelly schrok er van, en stapte naar achter. “Rustig maar liefje. Ik had nooit zo moeten reageren. Ik weet dat jij je best doet om er het beste van te maken” zei Youri kalm. Hij streek met zijn vingers de verdwaalde plukken blond haar uit haar gezicht, en veegde het naar achter. Kelly glimlachte, en pakte Youri’s hand vast. “Wij gaan vanmiddag naar de stad” zei ze met een glimlach. Youri kuste haar langdurig op de mond.
“Wow, we gaan toch niet kamperen?!”zei Kelly terwijl ze naar de berg luiers in Youri’s rugtas wees. Haar humeur was nu stukken beter geworden “Nee, maar jou kennende heb je om de 10 minuten een poepbroek, haha” grapte Youri terug. Kelly gaf in het voorbijgaan een klap op Youri’s geluierde kont, en begon aan haar zoektocht naar haar portemonnee.
“Was je eigenlijk van plan dat rokje aan te houden?” het wordt vandaag minder warm als gister hoor, en na een beetje volle luier, zie je geheid een witte rand onder je rokje komen. Hij zelf droeg een hangspijkerbroek(die natuurlijk niet tè veel hing).
“We zien wel wie er omkijken” zei terwijl ze met haar rug naar Youri toe boog om in één van de onderste lades te zoeken van een kastje. Youri’s blik gleed op het uitzicht daarvan, en hij voelde iets groeien in zijn luier.
Niet veel later liepen ze hand in hand door de stad. Kelly zweette een beetje, en haar ademhaling klonk sneller wanneer mensen zo nodig naar haar moesten kijken. Youri gaf dan even een aanvallende blik terug, en de blikken waren weer van haar af.
Na ongeveer een uur liepen Youri en Kelly verzadigd met wat nieuwe shirts voor Youri, een topje, en één paar sportschoenen voor Kelly. Ze liepen beide met een tevreden gezicht, maar met een nog droge luier een cafeetje in, niet wetend wat hun te wachten stond.
“Kan ik wat te drinken aanbieden?” vroeg een vrolijke jongeman met een schort voor, en een kladblok en pen in de hand. “doe mij maar een grolz” De ober krabbelde wat op zijn kladblokje, en keek toen naar Kelly. “Ik wil graag een glas cola” zei ze. “Komt eraan” en de ober verdween. “vond jij ook niet dat hij iets raars had?” vroeg Kelly opeens duister. Youri was even van zijn stuk gebracht, en zei half fluisterend: “Ik snap niet wat je bedoeld liefje? Je hebt het over die ober toch..?” Kelly knikte terwijl ze op zich heen keek. “Ik weet niet, het voelde gewoon raar” Ze wist wat Youri nu ging zeggen. “Je pillen hebben bijwerking, daar zul je even aan moeten wennen” zei Youri alsof hij een professionele deskundige was. Kelly knikte vaagjes, en staarde wat voor zich uit. “Alstublieft, een Cola en een Grolz voor meneer” zei de ober beleefd. Hij zette de glazen voor hun neus neer. Net voordat hij weg wou lopen keek hij Kelly uitdagend aan. Youri zag dat ook. “Wat moest hij van je?” vroeg hij enigszins bod. “Geen idee…gewoon raar” zei ze zachtjes.
Youri vond het nu ook allemaal maar vreemd.
Nog geen tien minuten later gebeurde er wel iets heel onverwachts.
Youri wou net de bodem van zijn bier leegdrinken toen er opeens twee mensen met een bivakmuts langs hem renden. Nog voor Youri ook maar naar Kelly kon kijken was ze al gegrepen door één van de personen. Hij stond achter Kelly, met een wapen tegen haar hoofd aan. Het waren allebei mannen. Ze schreeuwde wat half Nederlands, half oosters, maar Youri kon er geen tekst uit opmaken. Beide mannen hadden de zwarte muts over hun hoofd, en droegen zwarte leren jasjes en oude spijkerbroeken. Youri sprong onmiddellijk op, en rende met een plan het terras af. Onderweg wisselde hij snel een blik met Kelly, geen woorden, maar Youri sprak boekdelen.
Youri verdween achter een houten poort ter afdekking van het terras. Één van de mannen schreeuwde iets van “Komen weg.. schiet” er kwam dus weinig zinnigs uit.
Youri stak net z’n hoofd over het nog geen 1,30 meter hoge poortje, toen de ontvoerder die Kelly niet vast had, op hem begon te schieten. Het zwarte pistool maakte luide knallen door de winkelstraat, en Youri vloog zo snel als hij kon weg. Achter zich hoorde hij dat er gaten in de schutting waren geboord door de kogels, maar hij had geen tijd om zich om te draaien en is even goed te bekijken hoe en wat. Youri besloot om het steegje waarin hij zich nu bevond uit te rennen, en vanaf een veilige afstand de politie te bellen, om vervolgens zelf in te grijpen tot de politie arriveerde.
Hij klapte na zijn telefoongesprek met de politie zijn mobieltje dicht, en sloop naar de nooduitgang aan de achterkant van het café. Youri had nog geluk dat het goed weer was, en ze besloten om buiten te gaan zitten, want anders kon hij niet vluchten, en dan was hij er nu hoogstwaarschijnlijk niet meer.
Youri’s hart klopte in zijn keel van angst, maar hij gaf geen kick. Hij werkte snel, om als doel hard toe te slaan voordat de politie er was.
Eenmaal aangekomen bij de nooduitgang probeerde hij eerst of deze niet vanzelf open ging. Dat was echter niet het geval. De deur kraakte alleen wat van ouderdom. Youri deed een paar stappen naar achter, en trapte vervolgens de deur in. De scharnieren verbogen en de deur viel met een klap het café in.
Pas vanaf toen Youri zijn been omhoog tilde om de trap te maken, voelde hij weer dat er een natte, klamme luier om zijn heupen hing. Dat kwam nu niet bepaald gunstig uit, gezien de omstandigheden.
De deur was met een oorverdovende klap gevallen, wat zonder twijfel door het hele gebouw te gehoord moest hebben. Deze gedachten maakte hier nog sneller. Hij rende naar binnen. Eerst dacht hij eraan om hersenloos naar binnen te stormen, en met zijn vuisten te raken wat er te raken viel, maar aangezien de kidnappers pistolen hadden, en er blijkbaar geen erger in hadden om ze te gebruiken, zag hij het al voor zich hoe de man met de harde stem een kogel loste op het hoofd van Kelly. Die gedachten deed hem trillen.
Youri stond in een hal vol met grote karren waarop dozen stonden geladen. Aan het einde van de gang was een grote klapdeur, die ongetwijfeld naar de ruimte binnen leidde. Youri sloop er heen, en verdween vrijwel geluidloos door de klapdeuren.
Nog voordat Youri de volgende ruimte kon herkennen stond het maar al te bekende zwarte pistool op hem gericht. Het uiteinde van de loop was nog geen 30 centimeter van hem vandaag, en aan de blik van de drager te zien, duurde het niet lang meer voordat het afgelopen was…..(met Youri, èn met dit hoofdstuk)
Poll
