Hey, Dit verhaal is geschreven door maarten(luier_fanboy) en Joris
Reacties zijn altijd welkom, en dit weekend zullen Maarten en ik Minimaal nog Een hoofdstuk maken
Enjoy



Hoofdstuk 1 “my life as Kelly”

 

Kelly liep slenterend met haar geheel roze tas op d’r rug naar het achterste tafeltje. Vrijwel meteen toen ze ging zitten, schoof Chris aan bij het tafeltje naast haar.
  De tafels stonden per 2, en vrijwel iedereen had al na twee minuten een plek. Sommige zaten stilletjes alleen, maar de meeste druk kletsend over hoe moeilijk het wiskunde proefwerk wel niet zal worden.
Kelly keek even opzichtig door de klas.
Alle populaire kinderen waren heel uitslovend met elkaar in gesprek. Kelly’s blik bleef even hangen op een niet al te lelijke jongen. Hij had een lang en breed lichaam, en halflang zwart haar.
Hij had totaal geen oogcontact met die arme Kelly, ze wist al sinds het begin van de 1e dat ze haar gedachten maar van hem af moest zetten, want ze hadden nog nooit een gesprek met elkaar gehad. Behalve een paar keer wat onzinnig gezwabber via msn te hebben dan.

Kelly had een gezond slank figuur, met een leuk gezichtje en bruine haren met lichte slag erin. Ze droeg vaak moderne kleding, en was bijdehand genoeg om onzekere jongens van haar af te slaan.
Iedereen zei dat Kelly op d’r moeder lijkt, maar dat valt voor haar niet echt als een compliment.
Zei en haar moeder hebben vaak slaande ruzie, wat begonnen aanleiding was van een ongelukkig incident. Ondanks al die positieven dingen, had Kelly vrij weinig vrienden. Ze probeerde er altijd zo leuk eruit te zien als ze maar kon, en was niet weg van een praatje, maar toch accepteerde de klas in het algemeen haar niet. Ze had gewoon ìèts dat hun niet aanstond. Kelly heeft al verscheidene keren geprobeerd om daar achter te komen, maar dan kreeg ze alleen maar een onnozel antwoord terug zoals; “zoek een leven, muts!”
Dat maakte haar weer een paar dagen down, en dat betekende voor haar dus stilletjes in een hoekje zitten op school, net zoals vandaag.
Kelly is qua aard een sterk persoon, maar is soms nog heel erg onzeker als door al die populaire figuren die haar middelbare schooltijd vernacheld hebben.

*Vrijdagmiddag om half 3. *

Kelly keek even naar Chris, de door veel kinderen genoemde “nerd” die vaak naast Kelly kwam zitten.
Zijn haar zat zoals altijd: Kort geknipt, met een klein kuifje. Zijn gezicht stond bleek, en levenloos. Kelly had het idee dat hij diep in gedachten verzonken was met èèn of andere nutteloze opmerking van één of andere populaire gast.

“Oke mensen, je tijd om spullen voor het proefwerk uit te wisselen is nu om, ik ga de blaadjes uitdelen. Wie nu nog praat, heeft helaas een 1.
Het werd meteen doodstil in de klas.
 Kelly keek even naar de spullen die op haar tafel lagen.
Tot haar schrik was ze haar rekenmachine vergeten.
oohhh stom van me! Dacht Kelly bij zichzelf. Ze wist zeker dat ze dit proefwerk ging verknallen zonder rekenmachine.

De bel klonk luid door het lokaal. Iedereen liet de proefwerkblaadjes voor wat het was, pakte z’n spullen in, en liep het lokaal uit.
Kelly had als één van de eerste het lokaal verlaten.
  Ze liep net de gang op toen ze pootje werd gehaakt. Ze wankelde even geschrokken op 1 been, en zocht toen steun aan de muur. Als ze niet aan de rand van de gang had gelopen, lag ze nu plat op de grond. Dat was maakte voor de leerlingen achter haar zo te merken niets uit, want die lagen nu ook dubbel. Ze draaide zich om, en schoot in de aanval. “Wie deed dat nòu weer!?” schreeuwde Kelly het lachende groepje jongens toe. Het enige wat ze deden was nog harder lachen, maar Kelly gaf niet op. “bij de volgende die dat waagt trap in z’n voortplantingszaadjes naar de maan!” Kelly kreeg een enorme kick bij die zin, en liep zelfverzekerd weg. De jongens waren opgehouden met lachen, en keken de winnaar bedrukt na. Kelly verbaasde zich dat niemand van die jongens zo stoer was om toe te geven dat hij het had gedaan.

Net toen Kelly door de deur van de gymzaal liep, kwam Chris aangerend en ging naast haar staan. “Vette actie van net!” zei hij nog hijgend van die 20 seconden iets harder lopen als normaal. Kelly kon het niet eens rennen noemen. “ Dankje, maar dat geld ook nog steeds voor jou” zei ze.
  Ze wist niet precies waarom ze nou zo bod moest reageren op Chris, maar verzon voor zichzelf maar dat ze gewoon even geen zin had in gezelschap.
“Ik ga me omkleden, ik zie je zo in de gymzaal wel” zei Chris.
Hij liep naar de deur van de jongenskleedkamer, en verdween daardoor. Kelly bleef hem nog een tijdje nastaren.
  Ze dacht weer aan Youri, de jongen waar ze onder wiskunde ook al naar zat te staren. Ze zag in gedacht voor zich dat Youri daar in de kleedkamer stond met alleen een boxer aan. Dat hij druk aan het praten was met zijn vrienden over het aankomende voetbal toernooi.
Kelly’s hormonen begonnen te werken, en ze tasten met haar hand tussen haar benen. Ze liet haar tas vallen, en wreef met haar linkerhand over haar beginnende borsten. Ze voelde zichzelf warm worden van binnen, en had niks meer door van wat er in haar omgeving nog gebeurde. Na een tijdje ging haar hand ook naar haar jeans toe, en kreeg ze het nog veel heter. Ze dacht nu niet eens meer aan Youri, maar bleef toch doorgaan.

Nog geen 20 seconden later werd de deur achter haar open gegooid Woedend draaide ze zich  om. De onderkant van de deur knalde tegen haar paarse allstars aan, maar gelukkig voelde ze er bijna niks van. Toch was ze erdoor geschrokken, en wou dus al haar been al omhoog gooien, om verkeerde dingen te raken, totdat ze zag dat het de gymlerares was.
“Dromen doe je thuis maar, en vooral dit soort dromen jongedame!” zei ze streng. Kelly had altijd al een hekel gehad aan haar gymdocente, maar soms ging ze wel echt te ver. Iets wat net niet het geval was gelukkig.
“Ga je snel omkleden, anders kan je een te laat-briefje halen!” constateerde ze, en verdween door de deur van de meisjeskleedkamer.
Kelly pakte haar tas weer op, en liep door de meisjeskleedkamer naar binnen, niet wetend wat haar te wachten stond!



Hoofdstuk 2: Een onverwachts gevecht
 
Kelly deed de deur van de kleedkamer open, het was nog rustig in de kleedkamer.  Op Jasmijn en Claudia na was er nog niemand.
Jasmijn is een stil en verlegen meisje, Claudia daarintegen heeft ADHD.
Kelly kon het over het algemeen wel redelijk vinden met Jasmijn.
Maar, Claudia die vond ze toch zo’n bitch.
Claudia was 15 maar was maar 1.55 lang, niet dat ze er iets aan kon doen want ze had iets met haar hormonen.
Kelly pakte haar tas op en smeet hem in de hoek van de kleedkamer, dat was haar hoekje.
Kelly had eigenlijk maar 3 vrienden: Chris, Stefan en Roos.
Stefan is een lange jongen van 2m, Gevoelig maar alles behalve knap.
Ondertussen waren de rest van de meiden de kleedkamer binnen gelopen.
Een van de meiden, die Christina heet kwam naar Kelly toe en zei “Was je net bijna gevallen meid?” Er werd wat gegiecheld uit een hoekje van de kleedkamer. Kelly stond woedend op en zei “heb je zo’n grote mond? we gaan vandaag boksen dus laat maar dan eens zien hoe stoer je bent”
Kelly kleedde zich snel om en liep de gymzaal binnen.
Ze gingen inderdaad boksen en Kelly keek er al naar uit om Christina een fikse mep voor haar mond te geven. Kelly keek naar de deur terwijl de gymdocent binnen kwam, Kelly dacht “haar wil ik ook wel eens een mep geven”
Met die gedachte liep ze naar de boksring waar Youri en Stefan al aan het vechten waren. Ze keek naar de gespierde armen van Youri en dacht: Die wil ik wel om mijn middel hebben, Bij die gedachte werd Stefan KO geslagen en Youri stak triomfantelijk zijn armen in de lucht en Kelly knipoogde uitdagend naar hem toe. Youri keek lachend op en liep naar me toe en zei: “wat was dat nou?” Shit dacht Kelly, Waarom deed ik dat nou?! Verlegen stamelde ze dat ze gewoon een beetje dom bezig was. Youri liep fronsend weg en Kelly kon haar zelf voor haar kop slaan!
Ondertussen hoorde ze haar gymdocent hysterisch schreeuwen dat ze in de boksring moest en dat ze een tegenstander mocht uitkiezen.
Zelfverzekerd wees ze naar Christina en Christina stapte aarzelend de ring in.
Uitdagend keek Kelly haar aan en begon om haar heen te lopen om haar te slaan.
Christina deed het zelfde maar met minder effect, van de 4 slagen die ze leverde raakten er maar 2. Kelly sloeg een paar keer hard in Christina’s buik en Christina krimpte van pijn inelkaar. Net toen Kelly Christina KO wou slaan voelde ze iets in haar broek, iets warms en nats.
Voordat Kelly het doorhad werd er al geroepen “kijk! Kelly plast in haar broek!”
Kelly keek nu ook naar beneden en schrok zich dood.
Ze klom snel uit de ring en rende naar de kleedkamer.
Snel kroop ze de WC in en sloot haar zelf op.

To be continued

vertel mij maar hoe het verder gaat

leuk dat het in de smaak valt!

We waren beetje aan het wachten op reacties, maar er zal nu dus snel vervolg komen!

luierfan_boy

Hoofdstuk 3: "niet zoals gedacht"De zinnen staan beetje raar ja, komt omdat ik het in kladblok heb moeten typen.

Ze boog langzaam naar haar natte gymbroekje. Dit kreeg ze nooit van haar leven meer schoon! Kelly besloot te wachten tot haar meest gehaatte gymdocente langskwam, dan dan zou ze zich ziekmelden.
Kelly veegde de stralen urine die over haar benen liepen even schoon met haar toch al doorweekte gymbroekje. Druppels urine kletterde op de grond.
Pffff waar ben ik in vredesnaam mee bezig? dacht Kelly boos voor zichzelf. waarom moest zei altijd dit soort dingen meemaken, en nooit die bitches uit haar klas. het was gewoon niet eerlijk. 

Kelly beheerste zichzelf weer, en stapte uit het wc hokje. Ze trok zo snel als ze kon haar jeans uit haar tas, en deed hem aan. Het natte gymbroekje stopte ze onderin haar tas,en deed deze snel dicht. Het ging
waarschijnlijk behoorlijk stinken, maar als ze over een half uurtje eenmaal thuis was, kon ze hem snel in de was doen. Tenslotte was er toch niemand thuis, want haar ouders en broer waren aan het werk, of naar
school. Haar humeur stond op 0 toen ze in toch nog snelle vaart naar buiten liep.
Opeens stond ze doodstil. Youri stond in haar pad. Hij was nog steeds in gymkleding met korte mouwen, terwijl hij buiten in de hefst stond. Aan zijn gezicht gezien deerde het hem niet. Kelly kon wel aflezen dat
hij ergens bezorgd om was. Kelly kon bijna niet geloven dat het om haar was, en zette die gedachten dus maar snel uit haar hoofd. "Ik... gaat het weer een beetje? " vroeg Youri bezorgd. "euh ja, ik moet nu gaan"
antwoordde ze, in de hoop dat Youri het hierbij liet, en zei snel naar huis kon gaan, om daar depressief te gaan doen(totdat de rest weer thuis kwam natuurlijk). Ze zag het scherpe mes op het aanrecht al
helemaal voor zich. Dit was altijd haar oplossing als iets totaal in de soep liet. Niet de beste oplossing nee, maar voor haar gaf het alleen maar rust, en het gevoel dat ze gestrafd werd voor haar "onnozele gedrag.
Youri niet het er echter niet bij, en begon verder te vragen. "heb je gezelschap nodig? of hulp? " vroeg hij. Kelly overweegde het even: Het probleem dat ze zou krijgen als hij zich bij haar thuis toch voordeed als
die populaire jongen wie ze dacht dat hij altijd al geweest was, of misschien wel een poging om een leuke jongen beter te leren kennen. Ze zat nu toch al diep in de sh*t, en besloot om het vriendelijke aanbod
maar gewoon te accepteren. "lief van je, er is niemand thuis bij mij, en spijbelen ben ik wel gewend onderhand."
Ze liepen samen terug naar de fiets.

Eenmaal thuis aangekomen, en wat zinnen als "leuk huis!" of "Wel kl*te hè, die gymdocente?!" aan te hebben gehoord, stonden ze samen in haar slaapkamer. Zomaar uit het niets begon Youri opeens over luiers:
"Is het niet wat in soms luiers te gaan dragen? onder je gewone kleding.." Kelly schrok er van, maar vond het "onder je gewone kleding" een nogal zinloze opmerking. Alsof hij verwachtte dat Kelly met alleen
een luier aan naar school zou gaan. Als dat het geval was, kon ze net zo goed meteen kruipend, en met een speen in d'r mond..... dit bewees maar weer dat Youri ook niet alles was.
"Uhm, misschien later een goed idee jah!' loog Kelly. Ze kreeg steeds meer het gevoel dat Youri eigenlijk niet meer was als een spierbonk zonder hersens... maar wel met een klein
beetje gevoel.

Kelly begon haar tas leeg te ruimen. Toen ze onderaan bij het natte broekje kwam, ging er een walm van urine door de kamer heen. Kelly werd rood, en Youri zag dat. "geeft niet hoor!" Ondanks de slechte
ervaring met Youri, voelde ze zich hierdoor een stuk beter op haar gemak. Ze draaide zich om, en keek Youri recht in de ogen aan. Youri trok zijn blik weg van het natte gymbroekje, en keek Kelly strak terug.
Nog geen vijf seconden later zaten de lippen op elkaar. Kelly's tong gleed bij Youri naar binnen. Youri accepteerde het, en deed hetzelfde bij Kelly.
Kelly had nooit gedacht dat dit zo ver zou kunnen komen. Alle gedachtes over "hersenloze spierbonk, populaire sukkel enz.. waren opeens allemaal verdwenen. Na een tijdje deden ze weer afstand van elkaar,
en begon Kelly weer te blozen. Youri zei niks, maar zijn blik maakte alles al goed voor Kelly.

eigenlijk zou Joris dit deel maken, maar die had geen zin meer ... dus ging ik maar verder

Ik weet dat ik wel is betere delen had, maar k had ff zin om weer wat te schrijven:

De weken passeerde in vlugge vaart. Kelly was vaak afwezig deze tijden. De kerstvakantie kwam er bijna aan, en Youri
had grote plannen om samen de kerstvakantie door te brengen.
Kelly was naar de dokter geweest vanwege haar steeds erger wordende urineverlies, en deze constateerde
dat er beter zou zijn om "incontentiemateriaal" te gaan dragen. Dit woord was gewoon een verzachtende weg voor... LUIERS.

kellly raakte langzamerhand in een zware depressie. Ze voelde zich immens alleen, en wou niks meer van de buitenwereld weten.
Kelly had uiteraard aanleg voor depressie, maar dat het echt zou gebeuren viel enorm zwaar bij vriend en familie.
Youri bood alle steun die hij maar kon geven, maar het hielp helemaal niks.

"verschoning" probeerde Youri zo klein mogelijk. Kelly knikte somber, en ging automatisch op bed liggen.
"Lijkt je het wat om morgenavond naar Harry Potter and the deathly hallows part 2 te gaan?" vroeg Youri toen
hij de plakstrips van Kelly natte nachtluier opentrok. "ik weet het niet schat, volgends mij moest ik met me vader mee
om cadeautje te kopen voor mam, die bijna jarig is." Kelly wist dat Youri er geen barst van geloofde, maar dat maakte haar
niet uit. Ze gebruikte het gewoon als een omver voor een antwoord op Youri's vraag.
Youri was net klaar met de verschoning toen Kelly opeens zei: "Oke waarom ook niet, als je maar beloofd dat je na de film bij mij blijft slapen?"
Youri kon zijn hart op, en stemde enthousiast in door haar een lange tijd te kussen.

Kelly was enorme fan van Harry Potter, en ze vond het helemaal geweldig om met Youri te gaan.
één minpunt: ze moest de hele gedurende tijd een luier dragen. Dit betekende dat ze zich niet sexy kon kleding,
wat ze maar al te graag wou in het gezelschap van Youri.
Na een lang gesprek met haar moeder besloot ze toch maar om een kort rokje aan te doen. Kelly had altijd al een goede band
met haar moeder. Haar vader was een ander verhaal. Hij was streng, maar rechtvaardig. Hij hield van Kelly, maar op zijn eigen manier.

"wat zie je er weer geweldig uit!"  charmeerde Youri terwijl hij naar het korte rokje van Kelly keek.
Ze lachte even, en volgde Youri toen naar het bushokje voor haar huis. Ze zouden naar bioscoop "Lido" gaan,
in Leiden. Aangezien de twee allebei geen rijbewijs hadden, en op de fiets te ver was, moesten ze wel met de bus.
Het was de voorstelling van 10 uur, dus het was al pikdonker buiten. De maan scheen wazig af tegen de straten van Kelly's woonwijk.

Kelly en Youri stonden hand in hand voor de bus te wachten. Na ongeveer tien minuten stond een grote bus langszaam stil voor hun neus.
kelly volgde Youri naar binnen in de bus. Achter Kelly stond nog een student van ongeveer 20. hij had kort haar, een geschoren gezicht, en een
lange zwarte jas aan. Zijn gezicht stond vriendelijk, maar oplettend.
Kelly stapte met haar hakken op het hoge trappetje van de bus. Hierdoor ging haar rokje een klein stukje omhoog. Net genoeg voor de student
om Kelly witte luier te zien, ondanks de duisternis die avond. Kelly draaide zich geschrokken om, terwijl ze met haar handen haar rokje zo ver mogelijk
naar onder trok, waardoor de luier aan het zicht onttrokken werd.
Ze verloor haar evenwicht, en viel op haar rug de bus in. Ze gaf een hoog gilletje, en landde toen, vlak voor de buschauffeur.
De hele bus keek geschrokken mee. Een meisje die perongeluk gevallen was omdat ze voor het eerst hakken droeg, was tot daar aan toe
voor de toeschouwers in de bus, maar de ze een luier droeg sloeg ècht alles. Kelly wisselde verscheiddene blikken met enorm geschrokken gezicht.
maar toch lang niet zo geschrokt al het gezicht van Kelly zelf.
Even leek Youri voor kelly in de zijlijn te staan, maar hij hielp haar nu weer snel met overeind staan. Hij liet zijn beschermende gevoelens voor Kelly door zijn
lichaam razen, en sprak daarom de verbaasde gezichten toe: "Niks aan de hand!  Ze is incontinent, en kan er dus helemaal niks aan doen dat ze.. dit moet dragen"
Youri aarzelde even bij die zin, omdat het hem later pas te binnen schoot dat Kelly het sinds haar incontinentie nooit prettig vond om het woord "luier' te horen( als er
meer mensen bij waren als alleen hij en Kelly).
"en als je daar een probleem mee heb, kom je maar naar mij toe, maar ga haar niet stomverbaasd aan zitten kijken." Youri schrok van zijn eigen woorden,
maar liet dat uiteraard niet merken. Het had geholpen, want de mensen gingen voor het grootste deel weer verder met waar ze mee bezig waren: ijzig uit het raam kijken,
gebruik maken van hun mobiel, of gewoon slapen.

Kelly daarintegen, had nog steeds een vuurrood gezicht, en wist geen woord uit te brengen. Ze zat er mee dat Youri alles voor haar had moeten opknappen,
terwijl zei daar stilletjes op de grond bleef liggen. "Bedank me later maar, we pakken wel een andere bus" zei Youri geirriteerd vanwege het onnozele volk dat
als een kudde schapen zat te kijken naar de boer die met de trekker langsreed.

Zonder op een antwoord van kelly te wachten stapte hij nijdig de bus uit. Kelly verbaasde zich (zoals wel vaker in dit verhaal)  over het plotselinge gedrag van Youri.
Als een kip zonder kop volgde Kelly hem maar. De bus reed pissed off weg, vanwege het ophouden van zijn route.

"Nou lekker was dat, wat zullen we nu doen?" voordat Youri het door het schoot het er uit. "ooh... sorry! zo bedoelde ik het niet.." probeerde hij weer goed te maken.
Kelly trok het niet meer, en barstte in tranen uit. Youri voelde zich nu uiteraard gelovelijk stom, maar vermande zichzelf, en troostte Kelly.
hij sloeg zijn armen in haar heen, en fluisterde verlichtende woorden in haar oor. "Het komt allemaal goed" "Maak je geen zorgen" zei Youri.

Dit bedoelde Kelly dus met die zware last om haar heupen, letterlijk en figuurlijk....

Meeeeeeeeeeeeeeeer!

Is er nog behoefte aan een vervolg?
Joris is er mee gekapt, maar ik wil misschien nog wel door gaan als mensen ff
een bericht achter laten of ze nog meer willen of niet? zo niet...dan ook graag een argument!

Luierfan_boy.

Meeeeeer!!!!!