Poll

Wat vind je van het verhaal? (Als je ook tips hebt, graag!)

1
0 (0%)
2
0 (0%)
3
0 (0%)
4
0 (0%)
5
0 (0%)
6
1 (4.3%)
7
3 (13%)
8
1 (4.3%)
9
4 (17.4%)
10
14 (60.9%)

Totaal aantal stemmen: 22

Het Slot [laatste deel:19mei12]  (gelezen 40555 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Online (Verborgen)

  • Global Moderator
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 2.242
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Het Slot [laatste deel:8april12]
Reactie #30 april 10, 2012, 21:49:55 21:49*
Nice!

Offline (Verborgen)

  • Voor msn of gewoon mailgesprekken, stuur maar een PM ;)
  • Jongeren
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • For Every Spark There's A Flame - Voor contact PM!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Noord-Holland
Re: Het Slot [laatste deel:10april12 2e keer]
Reactie #31 april 10, 2012, 23:03:21 23:03*
nou nog een 2e keer vandaag, moet goed zijn zo :p morgen hopelijk weer iets



“Mag ik een paar sokken van je lenen, Roy? Ik had er niet op gerekend dat ik hier twee nachten zou blijven slapen,” zei Lisa, terwijl ze met haar luier op haar hielen steunde. De twee zaten tegenover elkaar op het kleine bed, met een Mens-erger-je-niet-speelbord tussen hen in.
“Tuurlijk,” zei Roy en hij gooide haar languit op het bed. Hij sprintte naar zijn kledingkast en pakte een paar wat kleinere sokken van een plank, trok die van zijn vriendin uit en wurmde zijn paar om haar voeten. “Dankjewel,” bedankte Lisa hem voor de ongevraagde verkleedbeurt. Toen ze overeind kwam voelde ze, heel subtiel, een signaaltje van haar darmen. Het zou niet al te lang meer duren, en – dacht ze glimlachend – voor haar kleine vriendje al helemaal niet. Als Patricia straks langs zou komen met wat te drinken zou het debat beginnen. Hoewel, bedacht ze, ze het eigenlijk al gewonnen had. Patricia vond het leuk dat haar ene kleintje het luierlot van het andere mocht bepalen, en, omdat het voor haar zo nieuw was, had ze Lisa als haar meesterkleintje gekozen. De lijn was wel een beetje rechtgetrokken nu ze zelf was gekomen met haar spannende voorstel, maar het bleef heel spannend voor haar – alleen gênant voor haar broertje. En, inderdaad, toen Patricia binnenkwam, maakte Roy aanstalten iets op te merken. Maar Lisa was hem voor.
“Het is echt leuk om zo consequent luiers te kunnen en moeten dragen, tante,” zei ze complimenteus. Patricia glimlachte en antwoordde: “Als het zo leuk is, drink dan maar gauw dit glas leeg.” Lisa grijnsde. De strijd was gestreden.
“Mam…” begon Roy heel voorzichtig. Patricia, die gebogen stond om het dienblad neer te zetten, begon al lichtjes mee te grijnzen met haar vrouwelijke kleintje. “Wat is er, schat?”
“Mag ik straks alsjeblieft even naar de wc?” Hij leek niet door te hebben dat hij al geen kans meer had. Patricia draaide naar hem toe, pakte zijn hand vast, ging zitten en zette haar meest laconieke gezicht op.
“Ik zie er op het moment niet zo erg tegenop je te verschonen, hoor,” zei Patricia, terwijl de boodschap langzaam tot Roy doordrong. “Het is veel leuker zo. Je mag je luiertje helemaal volpoepen, ik vind het niet erg. Staan de randjes nog een beetje goed?”
Roy staarde naar Lisa terwijl zijn moeder in zijn beenholtes duwde en aan zijn luier trok. Lisa lachte hem toe. “Kijk niet zo raar, Roy. Ze heeft gelijk. Het is veel leuker als je gewoon je luier gebruikt.” Ze lette even op hoe strak haar eigen luier om háár billen was gesloten, en grinnikte bij de gedachte die nu waarschijnlijk ook door haar vriendjes hoofd waaide.
“Wil je hem wel na een kwartiertje verschonen, tante? Ik moet hier straks nog slapen, hè,” zei Lisa. En ik moet zorgen dat ik niet zelf in mijn luier moet blijven als ik straks ook moet, voegde ze er in haar hoofd aan toe. Terwijl Patricia weer vertrok met een leeg dienblad verzette Lisa een poppetje op het speelveld. Roy pakte de dobbelsteen aan, maar leek niet geconcentreerd.
“Schat, luister nou maar. Ik vind het gewoon lief dat je dit gaat doen, je hoeft je niet voor mij te schamen.” De woorden maakten waarschijnlijk niet al teveel indruk. De twee speelden zwijgend door, tot Roy maar iets meer dan een minuut zei: “Ik zal maar even gaan liggen.”
“Waarom wil je het liggend doen?” wilde Lisa weten, terwijl haar vriendje, weer met zijn benen uit elkaar, op de deken plaatsnam.
“Dan ontspan ik nog een beetje, en sta ik niet zo ongemakkelijk een houding te zoeken.”
Lisa ging naast haar kleine vriend liggen en aaide hem een beetje. Ze giechelde terwijl ze aan Roy’s gezicht zag dat hij het hooguit nog een paar seconden kon binnenhouden. De pruimen deden hun werk uitstekend.
Lisa zag en hoorde dat Roy’s luier onder het zandlopertje een beetje uitrekte en weer terugveerde, en ze wist dat het was begonnen. Ze klom terug op haar knieën en keek hoe het oppervlak van het zwarte romperbroekje steeds verder van het lichaam verdween. Het ging ongeveer net zo snel als het op de film was gegaan; binnen een seconde of zeven zat er een vrij grote bult tussen de uit elkaar geduwde benen en stopte de luier met kreunen. Lisa ging tussen zijn benen zitten en begon haar vriendje, dat met een moeilijk gezicht naar haar keek, weer te strelen.
“Ach kleintje, kon je het niet binnenhouden?” Hij keek haar spottend aan, maar zijn wangen werden rood. Lisa dook bovenop hem, omhelsde hem en gaf hem een zoen. En nog één. En nog één, steeds opnieuw tot ze besloot haar lippen maar gewoon op de zijne te laten. Hij was toch oh zo bijzonder. Maar dit deed ze niet voor hem. Dit was voor haarzelf.
Ze waren over het bed gerold en nog steeds lagen ze innig verstrengeld toen Patricia de kamer in kwam.
“Is het al weer gebeurd?” Geen reactie. De twee hadden hun ogen nog dicht, sloten zich nog af van de rest van de wereld.
“Nou, Lies, heeft je broertje al een beetje mogen genieten van zijn situatie?” Er ging een ideetje branden in Lisa en ze duwde haar kleine vriend tegen zijn schouders omhoog. Die merkte haar plan te laat en zijn zusje lachte hem gierend uit toen hij met een plof op het bed belandde en zijn gezicht heel wat tinten roder en ongemakkelijker werd. “Nu wel.”
Roy maakte geen aanstalten om ergens heen te gaan en Patricia maakte geen aanstalten hem op te tillen, dus kroop Lisa knus op zijn schoot en grinnikte toen hij met nog meer gewicht op het bed werd gedrukt en hij nog roder werd. “Ach kleintje, dat hoort er nou eenmaal bij als je je luier vult.”
Roy keek omhoog opzij en zette een smekende blik op tegen zijn moeder. Die schoot in de lach.
“Ik kan jullie maar beter even verschonen voor de lunch, anders ruikt je vader misschien iets. Doe jij nog maar even snel een plas, Lisa, dan kun je rustig en droog eten.” Ze wachtte niet tot Lisa dat ook daadwerkelijk deed, pakte de twee kleintjes bij de hand en met z’n drieën liepen ze over de overloop. Lisa merkte nu echt op dat ze niet liep zoals ze normaal deed; haar benen konden niet tegen elkaar, dus zette ze haar sokken ver uit elkaar op het plastic vloerzijl. Diep onder haar voeten kletterde bestek.
In de slaapkamer aangekomen zette Patricia Lisa op het bed en tilde ze Roy op. Haar hand liet haar zoon steunen op zijn billen en Roy trok een moeilijk gezicht toen zijn werk van een aantal minuten geleden, aan de zorgen in zijn gezicht te zien, ver langs zijn benen naar voren werd geperst. Patricia zette klapte de strijkplank uit, vouwde de handdoek erover en zette hem op het harde oppervlak. De beweging onder hem was zelfs te horen.
“Nou, zullen we eens gaan kijken of hij goed zijn best heeft gedaan, Lisa?” grinnikte Patricia. De romper ging open en Roy werd roder naarmate zijn blootstelling dichterbij kwam. De plakstrips gingen los en de luier veerde praktisch gezien open. Langzaam en demonstrerend haalde Patricia het matje van zijn kruis en uiteindelijk lag Lisa’s vriendje toch met zijn billen bloot.
Roy had misschien zijn best gedaan – Lisa en Patricia nog beter, dacht Lisa grinnikend. De bijna symmetrische vlek op zijn billetjes besloeg bijna het hele oppervlak dat de luier ook had beslagen. Zijn benen waren deze keer inderdaad gespaard gebleven, maar de vlek ging door tot ver in zijn kruis. Het viel Lisa wel op dat er helemaal geen klontjes te vinden waren op zijn huid. Die crème werkte goed. Lisa rekte haar nek uit en zag dat het niet-vloeibare deel van haar vriendjes werk nog bijna in zijn geheel in de luier lag. Ze zou nog bijna vergeten hem uit te lachen.
“Nou, ik vind dat hij het goed heeft gedaan, hoor,” zei Lisa, terwijl ze naast haar tante kwam staan. Roy lag bijna op ooghoogte. Nu pas kwam het luchtje een beetje naar haar toegewaaid, maar de stank viel eigenlijk reuze mee. Roy had nog steeds de wat zorgelijke blik op.
Lisa keek aandachtig toe terwijl Patricia haar broertje schoonmaakte. Ze keek naar de intuïtieve bewegingen, naar de snelheid, naar de strijkrichting en ook naar de blik in haar tante’s ogen. Veel volwassenen klaagden altijd over het verschonen van de poepluiers van hun baby, maar Lisa zag geen enkel spoortje van tegenzin in de ogen van haar oppas. Nu vond ze Roy er zelf ook schattig uitzien, dus zou het daardoor kunnen komen. Maar de moeder leek oprecht blij dat ze de sporen van een bruine luier mocht weghalen. Blij dat ze weer een kleintje had dat verzorging nodig had. Waarschijnlijk stak ze daarom ook zoveel tijd in het gebeuren en had ze Lisa daarom al die tijd zo geknuffeld en verwend.
“Ik hoorde jullie praten over een slaapfeestje?” verbrak Patricia de stilte, terwijl ze krakend een nieuwe luier openvouwde. Lisa glimlachte.
“Daniëlle geeft een feestje, en omdat ze altijd zo geïnteresseerd is in geheimpjes vond Roy dat ik zo,” ze wees naar zichzelf, “moest overnachten.”
Patricia lachte. “Best een leuk idee. Je hoeft je geen zorgen te maken dat ze het gek vinden, denk ik. Niemand wil zo’n schatje als jij verdrietig maken.”
Lisa lachte. “Ik weet het niet, hoor. Als er twintig meisjes zijn, waarvan ik de helft niet goed ken, weet de hele school straks van mijn geheimpje.” Roy was ingesmeerd en de nieuwe luier ging ook weer strak dicht. Patricia tilde haar zoon van het strijkijzer, legde hem op het bed, en deed daar zijn romper dicht. Lisa kwam los van de grond.
“Als je ze niet goed kent, is het inderdaad misschien niet zo’n goed idee. Maar even heel wat anders – heb je nou al een plasje gedaan?”
Ze was het glad vergeten. “Ehm, nee, nog niet,” zei ze, met Patricia’s handen al bijna bij de plakstrips van haar luiertje. “Laat het maar gaan dan, schat.” Nog geen seconde later begon haar luier vol te stromen en kreeg Patricia, lang niet zo erg als Lisa, een rode blos op haar gezicht. Nog nauwelijks was ze klaar of Patricia duwde tegen Lisa’s kruis. Het nog niet goed geabsorbeerde vocht haastte zich over haar huid. Haar vrolijk kijkende tante wachtte even tot Lisa’s gezicht liet zien dat haar luier open kon, en maakte behendig de vier plakkers los.
Ze had zich wel een beetje geschaamd om zo voor de neus van haar oppas haar luier nat te plassen, bedacht Lisa. Niet zo erg, maar toch een beetje. Patricia gaf, nu de nieuwe regels ingesteld waren, lichte tekenen van dominantie af, en op een – geloofde ze – leuke manier was dat een beetje gênant. Roy had zich vast doodgeschaamd daarnet.
“Ik hoop dat je niet hoeft te poepen,” sprak haar tante het eufemismeloos uit, “terwijl we zitten te lunchen. Als je dan moet, gebruik je het woord, even denken, ‘uitgerust’ maar, dan loop ik even mee. Roy, dat geldt ook voor jou, hoewel jij waarschijnlijk de komende paar uur niet hoeft.”
Goed dat Patricia daar aan dacht. Ze zou wel even hulp nodig hebben om haar luier los en vast te krijgen, zonder te lang weg te blijven. Maar de drang was nog niet zo dichtbij, bedacht ze. Waarschijnlijk hield ze het nog wel tot een halfuurtje na de lunch vol.


“Wat een feestmaal, zeg!” zei meneer Van Drees. “Waar hebben we dat aan te danken?”
Patricia lachte. “Ik dacht dat het wel een leuk idee was ieder weekend een grote lunch te hebben, nu we Lisa ook steeds vaker gaan zien.”
De maaltijd was zeker voor meer dan vier personen. Misschien voor vier sumoworstelaars. Pasta’s, vleestosti’s, alles was er. Voor ieder stond een gigantisch bord met redelijke porties van alles wat er te vinden was – die van Lisa en Roy hoogstwaarschijnlijk ‘vergiftigd’.
“Nou Lisa, kom vooral zo vaak je kunt,” grapte Roy’s vader en Lisa lachte naar hem terwijl ze ging zitten en het droge matje tegen haar huid voelde drukken. Ze plofte lachend nog een paar keer op en neer, om een glimlach en een verbaasde frons van de andere tafelgenoten te ontvangen, en ging toen snel rustig zitten. En terwijl de vier uitbundig zaten te praten, heel veel zaten te eten, Patricia de twee tieners en glaasje sap aanbood en Roy’s vader nietsvermoedend grappen maakte over dezelfde kleren die Lisa altijd leek aan te hebben, drong een grote nieuwe dosis pruim de lichamen van de twee binnen. En met het eind van de lunch naderde de eerdere dosis het oppervlak van Lisa’s luier. Toen ze een bepaald punt bereikte, en dacht aan hoe snel Roy het niet meer had kunnen stoppen, besloot ze alarm te slaan.
“Nou, ik vind het fijn dat ik hier mag logeren. Na zo’n zware schoolweek ben ik nu wel weer een beetje uitgerust,” overdreef Lisa het laatste woord een beetje. Patricia knikte, zette het servies dat ze in haar hand had op het aanrecht en nam Lisa bij de arm. “Ik ben zo terug, schat,” zei ze nog tegen haar man, en Roy snelde achter hen aan. Met de deur van de woonkamer achter hen dicht begon Roy zijn betoog terwijl de drie de trap opliepen.
“Leuk hè, mam, dat Lisa het ook zo leuk vindt luiers te dragen? Wat een leuk vooruitzicht, dat ze haar luiertje zou vullen. Ze zou helemaal op jouw goede zorgen vertrouwen”
Lisa voelde aan de hand van haar tante iets veranderen, en kreeg het een beetje benauwd. Roy kreeg een bezorgde maar quasi-boze blik toegeworpen terwijl Lisa de lucht in ging, haar broek verloor, en schuin met haar romperbroekje tegen de hand van haar tante leunend in de lucht werd gehouden.
“Nou, kleintje, moet jij even heel erg je behoefte doen?” Zoveel zat er niet aan te komen, maar Lisa knikte maar snel. Patricia gaf haar een klein zetje omhoog en ze schudde even op en neer.
“Je weet hoe kleine baby’tjes dat doen, hè?” Lisa’s wangen werden nog roder, en kwam op het idee haar bange gezicht aan haar tante te laten zien. Die zou haar bange baby’tje natuurlijk een plezier willen doen.
“Nou, vooruit dan maar. Ik ga wel even mee. Je bent waarschijnlijk in een halve seconde klaar, want je hebt behoorlijk wat pruim op en er zit geen luier in de weg.” Bij dat laatste keek Lisa’s tante haar broertje even aan, maar Lisa voelde dat ze niet lang meer had en bewoog even ongemakkelijk om dat aan te geven.
Haar verzorgster nam haar, nog steeds ingepakt, mee naar de badkamer en draaide de deur voor Roy’s neus op slot. Het had Lisa weinig uitgemaakt, ze was allang blij dat ze niet zo erg voor schut zou staan tegenover Patricia. En zichzelf.
Lisa ging languit en Patricia begon langzaam haar romperbroekje en luier open te maken. Lisa begon te schudden en zei zenuwachtig: “Schiet op!” Patricia grijnsde, maar ging niet veel sneller te werk. Toen de luier open was wilde Lisa opstaan om naar de wc te lopen, maar Patricia hield haar tegen. Verbaasd en zenuwachtig keek Lisa naar haar tante, maar kon haar niet vinden. Nog geen halve seconde later ging de vloer omhoog en voelde ze haar romperbroekje omhoog geklapt worden. Een hand draaide haar luier, die op de grond achterbleef, een kwartslag en Lisa kwam weer recht te hangen.
Patricia tilde haar aan haar zijden op en ze kwam vlak boven het toilet te hangen. Patricia keek haar lachend aan, en zei: “Toe maar.”
Lisa was nog aan het nadenken of ze zich zo wel op haar gemak voelde toen alles er al uit was. Niet als een bom, maar gewoon snel. Haar plas begon te komen, en Patricia tilde haar heel snel weer boven de goed klaarliggende luier, legde haar kleintje neer en was al bijna klaar met de vierde plakstrip toen de natte plek pas begon te ontstaan in de voorheen echt spierwitte luier. Patricia was duidelijk trots op haar snelle handelen en mepte even soppend de volstromende luier tegen Lisa’s huid. Die lag nog overdonderd op de grond terwijl het waterniveau beneden nog steeg. Het was natuurlijk leuk dat ze haar plas – hij was niet mis – in haar luier kon doen, maar ze had het wel even spannend gevonden. Toen ze genoeg bijgekomen was om haar tante vragend aan te kijken, ontspande die haar schouders en zei liefkozend: “Kleine babymeisjes plassen nog niet op de wc, toch?” Ook daarvan was ze nog aan het bekomen toen ze de wc hoorde spoelen en een paar seconden later ineens weer naast Roy op zijn bed zat – weer om het nog niet geabsorbeerde vocht om haar huid te voelen soppen. Patricia beloofde eraan te komen met water terwijl Roy zijn zusje meetrok onder de dekens.
“Je moeder is wel een beetje érg enthousiast.”
For Every Spark, There's A Flame
http://www.you tube.com/watch?v=X8VxXAAAeOQ yeah :D
--Als ik nou eens een soort luierfacebook zou maken? haha Shitter :D "heb je mijn nieuwe sheet al gelezen?"
Het Slot [Hoofdstuk 11 toegevoegd]

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • Stay wet! xD
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Regio Eindhoven
Re: Het Slot [laatste deel:10april12 2e keer]
Reactie #32 april 11, 2012, 21:42:37 21:42*
Goed bezig! ;D

Hopelijk komen er nog veel vervolgen!

Ga zo door!  !1

Offline (Verborgen)

  • Voor msn of gewoon mailgesprekken, stuur maar een PM ;)
  • Jongeren
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • For Every Spark There's A Flame - Voor contact PM!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Noord-Holland
Re: Het Slot [laatste deel:10april12 2e keer]
Reactie #33 april 11, 2012, 23:46:56 23:46*
Hier is er al weer eentje, Jasper :) Ben nog maar net op dreef! Ik hoop dat het een flink dik pakket wordt uiteindelijk, zodat de pdf-versie flink wat pagina's telt, want dat ziet er een stuk indrukwekkender uit dan maar 20 paginaatjes. Had ik al gezegd dat er waarschijnlijk illustraties in komen? ;)





“Weet je wat ik denk?” zei Lisa, hun gesprek over hetzelfde onderwerp abrupt afbrekend. “Ik denk dat je moeder haar eigen plannetje trekt.”
Roy keek alsof hij uitleg wilde, en die gaf Lisa gebarend. “Ze is zo ongeveer de meest fantastische verzorgster die je je maar kunt wensen. Maar ze is geen robot, Roy. Ze vindt het niet alleen leuk ons een plezier te doen – ze vindt het leuk dat wij haar kleintjes zijn, waarop zij haar moederlijke gevoelens kan uitleven. Dáárom moest jij in je luier poepen, en mocht ik mijn plas niet gewoon op de wc doen. Dáárom komt ze ons om de tien minuten drinken brengen, stopt ze ons in en maakt ze een romper voor me.”
Roy zette een serieuze blik op. “Dat zo best goed kunnen. Hoe dan ook, het is toch wel leuk dat ze zo actief is. Zo hoef je haar niet de hele tijd te vertellen wat je van haar wilt.”
Lisa zette een knus lachje op. “Ja, het is superleuk. We hebben maar geluk met jouw moeder.”
Roy pakte zijn zusjes benen en legde die over die van hem, en hees haar kontje in zijn schoot. Lisa legde haar hoofd op zijn schouder. “Maar we moeten echt weer een beetje normaal worden, hoor.” Roy knikte, onzichtbaar voor haar, maar ze wist dat hij knikte. “We moeten dit vooral blijven doen, maar we moeten niet vergeten dat we samen niet alleen maar kleintjes zijn,” ging ze door.
“Ik weet iets,” zei Roy. “Donderdag gaan we gewoon weer eens skeeleren.”
“Ah nee,” klaagde Lisa. “Dan voel ik me ook zo veilig en schattig, en doe ik er tóch een luier onder.” Aan Roy te zien zag hij het probleem niet echt. “We moeten ook weer eens iets doen zónder luiers.”
“Weet je wat? Donderdagmiddag gaan we uit school met een groepje Lasergamen. Vond je leuk, toch?” Lisa schudde haar hoofd. “Wat is er nou leuker dan een meisjessoldaat met een luier om?”
Roy zuchtte lachend. “Oké, we kunnen uit school gaan zwemmen? En dan beloven we elkaar geen zwemluiers te dragen,” eindigde hij met een knipoog. Lisa vond het wel wat. “Klinkt leuk.”
“Dan gaan we daarna in de stad gezellig iets te eten halen,” ging Roy door.
“Dat is wel erg veel luierloosheid.”
“Dan gaan we daarna naar mijn huis, kleden we ons om, en gaan we naar het freestylepark. Goed idee?”
Lisa kreeg het helemaal warm van zijn voorstellen, maar liet zich natuurlijk niet kennen. “Goed dan. Maar dan ga jij ook geluierd skaten!”
Roy lachte. “Met alle plezier, kleintje.”


Roy lag op zijn buik met zijn wang op zijn opgerolde kussen, zijn dikke kont een stuk hoger dan zijn rug.
Toen Lisa haar ogen verder opende zag ze dat hij wakker was. Hij lag naar haar te staren. Of eigenlijk door haar. Het leek erop dat hij nog niet had gemerkt dat ze wakker was. Misschien had hij alleen oog voor haar geluierde bips, maar misschien was hij wel gewoon in gedachten verzonken.
Pas een seconde of tien nadat ze over zijn rug en billen was beginnen te aaien, draaide hij zijn hoofd een stukje om haar aan te kijken.
“Hé, ben je ook al wakker?” zei hij, een beetje schor. Lisa knikte slaperig en kwam dichterbij hem liggen. Een snelle kus en haar hoofd viel weer op bed.
“Waar pieker je over?” wilde Lisa weten. Roy zuchtte onvolledig, niet te triest, en zei: “Ruik je niets?”
Ze rook inderdaad niets, maar kon wel raden waar haar kleine broertje het over had. De pruimen hadden weer toegeslagen bij hem. Het was haar nog totaal niet opgevallen tijdens het aaien, maar nu ze zijn broekje goed bekeek zag ze dat er een flinke verdikking in zat. De pruimen hadden het proces van verteren met een paar uur versneld – aan de enorme bult te zien kon dit de partybroodjes wel zijn.
Lisa aaide lachend over zijn haar. “Rustig maar, schatje. Ik vind het niet erg.” Roy keek haar aan. “Maar kun je je mijn moeder straks voorstellen?”
Ja, die zou het haar zoon niet snel laten vergeten. Ze hoorde haar tante hem al toespreken. Ze lachte.
“Wacht even.”
Roy keek haar even na terwijl ze opstond, maar wilde zijn onderlijf niet bewegen om verdere troep te voorkomen en volgde zijn vriendin al niet meer toen hij zijn hoofd moest omdraaien. Toen het boek met een klap op zijn billen neerkwam schrok hij op. Lisa gierde het uit terwijl ze met haar benen uit elkaar naast het bed stond met een groot woordenboek in haar hand. Roy spreidde zijn benen nog veel verder en observeerde gevoelsmatig de schade. Lisa dook bovenop hem en nam hem lachend mee in haar rol. Roy lachte een beetje onzeker mee toen ze tot stilstand kwamen.
“Is het een beetje naar voren gekomen?” vroeg ze, terwijl ze onder haar vriendje lag. Hij knikte beschaamd en Lisa grinnikte terwijl ze met haar hand nog even van achter naar voren duwde tussen zijn benen. Roy rolde snel door, waarschijnlijk niet goed nagedacht hebbend, want Lisa bedacht dat hij nu nog meer tussen zijn benen door werkte. Hij stopte dan ook al gauw met rollen, deze keer onder uitkomend, en Lisa stortte zich zoenend op hem. Lang. Zo lang, dat ze voelde dat Roy nog iets liet lopen. Zo lang, dat ze pas stopten toen er een bekend geluid uit een bekende richting klonk. “Mam! Waar ben je mee bezig?”
Lisa keek recht in de lens maar schrok niet zo erg als de vorige keer dat Patricia hen had gefotografeerd. Integendeel, ze rolde naast hem op de dekens, spreidde haar benen ook wat verder, en hield haar hoofd tegen dat van Roy, haar arm om zijn schouder en zijn arm om de hare. Patricia sprintte het bed op en de camera klikte toen het generatieportret vereeuwigd werd.
“Hebben jullie lekker geslapen?” vroeg ze opgewekt.
“Ja, tante,” antwoordde Lisa meteen, en ze grinnikte er achteraan: “En Roy moest weer nodig.”
Patricia lachte. “Dat weet ik, kleintje. Hij vroeg net aan me of hij naar de wc mocht. Maar ja,” ze gebaarde alsof het de wet was, alsof ze er niets aan kon veranderen. “Kleine tienerbaby’s gebruiken geen wc. Die poepen gewoon in hun luiertje als mama dat wil.”
“Is jouw luier al flink nat, Lisa?” vroeg Roy aan het meisje naast hem, de kleinering van zijn moeder negerend. Lisa schoot in de lach. “Schat, ik moet bijna elk kwartier plassen door al dat water. Van mij mag jij best verschoond worden.”
Roy keek weer wat vrolijker maar kreeg weer een onzekere frons toen hij zijn moeder ontdeugend op hem neer keek. “Dan moeten jullie maar een schoon luiertje, hè?”
Op het zachte bed wachtend keek Lisa op haar rug toe hoe Patricia haar zoon nog wat optilde om zijn lunch naar elke hoek te verspreiden, en vervolgens naar Roy’s gezicht toen hij echt op een hard oppervlak kwam te zitten – het strijkijzer – waarna hij waarschijnlijk niet viezer meer kon. De luier gaf kleverig mee toen Patricia hem opentrok. Toen het saai werd op het bed kwam Lisa naast haar tante staan om te kijken hoe die net aan het kruis van haar broertje begon. Lisa lachte hem toe.
“Zo, het zit zelfs boven je plassertje,” zei Lisa. In werkelijkheid vond ze hem helemaal niet zo kleingeschapen, maar complimentjes waren niet de bedoeling van deze speech. De bruine vlek liep als een dal over zijn voorkant – links en rechts een stuk hoger dan in het midden. De partybroodjes leken er wel even groot weer uit te komen; natuurlijk niet echt, dan zou zijn luier waarschijnlijk ontploft zijn in zijn romper. Maar het was een behoorlijke hoop.
Nu het even kon kietelde Lisa over de buik van haar kleine vriendje. Het jongetje keek haar blozend aan ze wees spottend naar zichzelf. “Kijk eens? Ik zie er ook als een baby uit hoor. Schaam je nou maar niet voor mij.”
Eenmaal op de strijkplank met haar kruis tentoongesteld en haar tante die onder haar gezicht naar haar keek, kwam een echt gesprek op gang.
“Nou, schatje, ik vind het toch heel moedig dat je je durft laten verschonen door een vrouw die je tot twee weken geleden nog nauwelijks kende.”
Lisa giechelde. “U bent lief. Mensen die lief zijn mogen luiertje verschonen.” Ook Patricia lachte. “Ben ik ook lief nu ik je opzettelijk om de tien minuten volgiet met water, zodat je constant in je luiertje plast?”
“Ja,” was het resolute antwoord met een glimlach. Ze voelde crème over haar huid uitgesmeerd worden. “Als u bij het slaapfeestje was geweest, had ik wel honderd keer een plasje gedaan.”
“Nou, ik weet zeker dat je vriendinnen ook heel goede moeders zijn hoor,” antwoordde Patricia die haar luier strak dichtvouwde en de plakkers met spanning vastzette. Lisa dacht nog maar niet aan hoe dat eruit zou zien en concentreerde zich op de vingers van haar tante die de randjes bij haar benen omhoog zetten. Een mep op haar billen en ze stak haar armen al in de lucht om een aantal seconden later op het bed in Roy’s kamer te landen. Roy kwam naast haar terecht en de deken kwam over haar heen. Het dekbed werd in een patroontje om haar armen en borsten gelegd en onder de deken pakte ze Roy’s hand vast.


Het was waarschijnlijk nog geen halfuur later. Roy lag, naar haar mening, ontzettend lief te slapen en ze gaf hem een kusje op zijn voorhoofd. Een tijdje naar het plafond staren deed haar luier een keertje vollopen en ze draaide langzaam haar hoofd toen ze de deur zachtjes open hoorde gaan. Het hoofd van haar tante kwam de hoek om en Lisa zwaaide bescheiden. Toen Patricia de deur achter zich dichtdeed voelde Lisa haar hand bewegen en zag ze dat haar kleine broertje ook wakker was.
“Nu alweer wakker? Ik heb wat te drinken voor jullie.” Lisa goot het grote glas leeg in haar keel en het klonk alsof Roy hetzelfde deed.
“Wat willen jullie doen? Moet ik Monopoly even pakken? Ik zag het net weer eens staan.”
“Ehm, ja leuk, tante. Maar, ik moet weer even naar de wc.”
Patricia zette een meelevend gezicht op en tilde haar kleine meid op haar arm. “Moet je weer poepen, meisje?” Lisa knikte glimlachend.
“Wel jammer dat je het zo spannend vindt om het eens net als je broertje te proberen.” Lisa haalde haar schouders op. “Ach ja.”
Met Roy aan de hand liepen ze de kamerdeur door. “Onze kleine tienerbaby Lisa.” Een zetje de lucht in. “Tante moet je even helpen met je luiertje afdoen.” Een zetje de lucht in. “Maar je wilde dat ik mocht beslissen of jullie naar het toilet mochten, meisje. En tienerbaby’tjes kunnen eigenlijk helemaal niet naar de wc.” Het zetje duurde voor haar gevoel drie seconden. “Die poepen braaf in hun luier als tante dat wil.”
Het zetje duurde een oneindigheid.



”Huh?” Lisa begon een beetje te stressen, maar Patricia hield haar stevig op haar arm. “Het was toch zo leuk dat je je luiertje om moest houden?”
Lisa was bijna gestopt met ademen. Bij elke beweging voelde ze haar luier zachtjes over haar huid strijken, en ze probeerde te bedenken hoe het zou voelen. Ver kwam ze niet, maar gênant zou het zeker zijn.
“Het is leuk om Roy dat te zien doen,” protesteerde ze. Patricia lachte. “En nu ben jij aan de beurt. Roy mag toekijken als ik je verschoon.”
Lisa werd rood en haar gezicht honderd procent wanhopig. “Maar dat is eng. En dan schaam ik me zo.” Patricia mocht haar nu haar toiletvrijheid willen ontnemen – ze kon haar nog steeds alles vertellen.
“Aan alles komt een eerste keer, schatje. Toen Roy voor het eerst zijn luiertje voor mij vulde, bond ik hem vast aan de commode en wreef ik zijn werk over hem uit. Wat zeg je ervan, Roy, zullen we haar zo’n zelfde behandeling geven?” Roy keek haar ontdeugend aan en knikte naar zijn moeder. “Maar ik mag helpen! Zal ik de camera alvast pakken?”
Lisa zonk de moed in haar sokken. Haar gedachten wilden niet mee, maar toen ze op de commode lag was het al te laat – Patricia hield haar tegen de handdoek gedrukt en een paar seconden later zat ze met twee brede riemen plat tegen haar nieuwe badkamer geplakt. Het zweet brak haar uit toen ze voelde dat ze niet lang meer had.
“Ach Lisa, is het een beetje spannend?” Patricia was nog steeds een goede moeder. “Maak je maar geen zorgen – ik zorg wel dat Roy geen boek tegen je bips aanslaat. Ik ben de enige die aan je zit,” eindigde ze met een knipoog, en het schamen begon al. Lisa’s benen trilden terwijl ze zag dat Roy de camera op het statief draaide en op het knopje drukte.
“Jij blijft op het bed, Roy. Anders mag je de hele week niet naar de wc.” Roy sprong snel op het grote bed maar keek gefascineerd toe. Patricia sleepte het statief naar de strijkplank en concentreerde de lens op Lisa’s roze romperbroekje. Het werd Lisa allemaal een beetje te eng – het zweet brak haar uit terwijl het moment naderde.
“Nou, kleintje,” begon haar tante, die naast haar kwam staan. “Je hoeft niet bang te zijn, je bent in goede handen. Je hebt vast wel gemerkt dat ik mijn best doe om jullie goed te verzorgen, en ik weet ook wel hoe ik een poepluier verschoon, hoor.” Ze knipoogde weer. “Hoe erg het ook is.”
Ze voelde hoe haar romper wat bewoog en wist dat haar luier nu gewoon open en bloot te zien was voor haar tante en broertje. Met nog een paar seconden te gaan keek ze haar tante smekend aan, maar die aaide alleen over haar hoofd. Die ontspanning was genoeg.
Haar huid verloor even contact met de zachte mat terwijl haar lunch langzaam naar buiten kwam. Ongeveer anderhalve seconde later leerde ze waar Roy het over had gehad.
Het kleiachtige spul raakte haar huid en Lisa stopte weerstand te bieden. Terwijl het zich als een trilling in het water verspreidde, voelde ze zich kleiner en kleiner worden. Niet te ver ging het kringetje, want toen haar werk hoogstwaarschijnlijk als een drol in een rondje lag bouwde het verder naar boven en voelde Lisa het steeds meer teruggeduwd worden door haar witte beschermer. Wit niet te letterlijk.
Opluchting stroomde door haar heen toen het laatste beetje eruit was, maar de behoorlijke bal tegen haar billen weerhield haar om echt te ontspannen. Roy had vast de tijd van zijn leven – zo te voelen was haar luier wel tussen de vijf en tien centimeter uitgerekt.
Het aaien kwam uit een andere richting en Lisa keek op om haar tante bij haar benen te zien staan.
“Het ziet er echt heel schattig uit, hoor, meisje. Een lief klein tienerbabymeisje dat haar luiertje gevuld heeft – beter kan niet.”
“Kunt u me dan verschonen?” wilde de knalrode Lisa weten. Patricia lachte. “Natuurlijk meid. Even het filmpje – en mijn dag – opleuken.” Lisa vroeg zich nog af wat dat moest betekenen toen ze de riemen van haar lichaam voelde verdwijnen en ze de lucht in verdween. Onder haar oksels vastgehouden zweefde ze voor haar tante, tot ze omhoog ging en snel haar verzorgster om de hals greep. Ze voelde de hand al aankomen in gedachten.
Een ontzettend raar gevoel, niet te negeren. Alles week in razende vaart alle kanten op, verder opzij, een stukje omhoog, en veel raasde langs haar benen. Het werd tegen haar huid geplet, ze voelde de handpalm de massa die op het verkeerde moment of de verkeerde plek was stevig op haar huid drukken. Alles kwam schuivend tot stilstand om bij het volgende klapje weer in beweging te komen. Het ging alle kanten op, wat waarschijnlijk als normaal gevormde drol begon werd tot moes gemept.
“Hé,” schrok Lisa. Patricia grinnikte. “Och, tienerbaby’tje van me.” Ze leek heel bewust te blijven dat ze geen echte baby’s aan het verzorgen was. “Voor je een schone luier krijgt moet het wel een beetje verspreid zijn, hè. Anders is het zo zonde van je luiertje. Tienerbaby’tjes mogen best merken dat ze hun luiertje gebruikt hebben.”
Tijdens de speech was haar tante gelukkig wel gestopt met klapjes geven, maar ze hing nog steeds aan haar schouders voor haar. Lisa zag al aankomen wat er zou gebeuren. De ondersteuning biedende handen zetten alles weer in beweging daar beneden.
Roy had de camera mee verplaatst toen zijn zusje werd opgetild en met haar vrije hand richtte Patricia de camera naar een groter deel van de geïmproviseerde commode, met een wat diagonale hoek. Lisa voelde een arm langs haar rug en ze zweefde rechtop richting de strijkplank.
Handen waren niets vergeleken met een hard oppervlak. Álles, werkelijk álles, werd geplet. Helemaal geplet. De verhouding tennisbal op munt. Een deel dat niet bij de platgeperste massa paste schoot naar voren en Lisa kreunde een beetje. Haar wangen gloeiden. Ze bloosde vast nog erger dan Roy. Patricia lachte haar kleine meid toe en duwde haar plat op de commode. Niet meer vast, maar dat was logisch.
“Nou, toeschouwers,” begon Patricia tegen de camera te babbelen, terwijl ze aan de plakstrips begon te pulken, “vandaag verschonen we een meisjestienerbaby. Dat gaat wel een beetje anders dan bij een jongetje.” De vuist die tegen haar kruis drukte terwijl de randjes van de plakstrips gezocht werden maakten dat Lisa er bijna zeker van werd dat de luier straks helemaal schoon was, en alles aan haar huid zou zitten.
“We vouwen haar luiertje langzaam,” ze sprak het woord langzaam uit terwijl ze demonstreerde wat ze vertelde, “open, zodat hij niet scheurt als hij blijft plakken.” Blijven plakken deed hij zeker, voelde Lisa. Ze kon het niet zien, maar hij was in schokjes losgekomen.
“Nou, nu vegen we de dikke vastgeplakte stukken…” Lisa’s wangen lichtten nog verder op, “…met één doekje in haar luiertje. Dan nemen we een volgend doekje en vanaf nu vegen we met elk doekje maar één keer. We vegen van boven naar onder haar plassertje even schoon…” Bij baby’s was er natuurlijk geen verschil in dat woord, “en dan vegen we er steeds vanáf.” Lisa voelde steeds maar weer doekjes, en de klei verdween heel snel van haar huid.
“Nu gaat het hetzelfde als bij het jongetje – we houden haar beentjes omhoog,” Lisa vloog boven haar stinkende spoor, “en maken we haar billetjes aan de onderkant nog even schoon, nadat we de luier onder haar vandaan hebben gehaald.” Het laatste beetje klei verdween, maar het gevoel was nog niet helemaal weg. “En dan laat je haar zakken op haar nieuwe luiertje.”
Lisa had niet eens gemerkt dat er al een nieuwe voor haar had klaargelegen, maar ze was dolblij met haar schone spierwitte beenspreider. “Je kunt een beetje crème op een natte washand doen om haar tegelijk in te smeren en haar huid helemaal schoon te maken.” Geur van nieuwe luier. Die van haar of Roy dan. Ze had nog nooit een baby met zo’n geur opgemerkt, maar het was een prettige geur. Het matje kwam over haar huid en de plakstrips sloten haar schattige ondergoed vrij luchtdicht om haar middel. Het romperbroekje ging dicht en Lisa werd overeind geholpen.
“En zo,” Patricia gebaarde naar haar kleintje terwijl ze in de camera keek, “verschoont u uw tienerbabymeisje.”
Lisa was al weggerend en lag zoenend en omhelsend bovenop haar vriendje.

Ik hoop morgen weer een nieuw stuk :)
For Every Spark, There's A Flame
http://www.you tube.com/watch?v=X8VxXAAAeOQ yeah :D
--Als ik nou eens een soort luierfacebook zou maken? haha Shitter :D "heb je mijn nieuwe sheet al gelezen?"
Het Slot [Hoofdstuk 11 toegevoegd]

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • Stay wet! xD
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Regio Eindhoven
Re: Het Slot [laatste deel:11april12]
Reactie #34 april 12, 2012, 19:27:48 19:27*
Helemaal top, scenekid!  !1

Ja, je had al verteld dat er illustraties in je pdf-versie komen ;)

Ga zo door ;D

Offline (Verborgen)

  • Tieners
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 24
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: AB
  • Locatie: Utrecht
Re: Het Slot [laatste deel:11april12]
Reactie #35 april 26, 2012, 19:25:34 19:25*
wanneer gaat het weer verder? super  verhaal  ;)  dance
Groetjes Daan

Offline (Verborgen)

  • Voor msn of gewoon mailgesprekken, stuur maar een PM ;)
  • Jongeren
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • For Every Spark There's A Flame - Voor contact PM!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Noord-Holland
Re: Het Slot [laatste deel:11april12]
Reactie #36 april 30, 2012, 02:52:07 02:52*
Heb heel lang moeten nadenken over hoe het nu verder zou gaan - er zat hier een beetje een gat in mijn idee. Maar nu dit deel zo ongeveer achter de rug is weet ik weer precies hoe het verder moet gaan. Het deel is iets korter dan de anderen, maar er zullen nu snel meer delen volgen. Enjoy!



“Ik hoef zeker niet te vragen hoe het was?” zei Roy, tegen zijn meisje aan onder de dekens. “Want waarschijnlijk heb je daar geen antwoord op.”
Hij had gelijk. Het was niet erg geweest. Het was niet niet leuk geweest. Maar leuk was het ook niet. Het was niet in zoiets uit te drukken. Het was gewoon een rare ervaring geweest. Overal tussenin. Het was heel beschamend, maar ze had zich ontzettend klein gevoeld terwijl haar tante haar had opgetild, en haar staat van “verschoning nodig hebben” heel definitief had gemaakt. Tante was een beetje gemeen terwijl ze dat deed, maar Lisa had meer dan ooit gevoeld dat ze helemaal op haar kon vertrouwen, dat het wel goed zou komen, dat ze zo klein mócht zijn bij haar.
Gewoon apart. Extreem. Wel iets voor haar, maar ook weer niet.
“Ik snap het nu, Roy. Het is pijnlijk gênant, maar je wilt het wel. Maar nu ben jij leeg, en ik ook,” ze rolde op haar buik bovenop hem, op de dekens, en liet haar benen boven haar lichaam zweven. “Dus wat gaan we doen? Tekenfilmpje? Ken je een leuk luierspel? Slapen misschien?”
Roy grijnsde. “Jezus, Lies. Een luierspel? Er is wel wat te vinden op internet voor onze situatie, maar dat is niet niks, hoor. Kruip nou maar gewoon tegen me aan, dan gaan we nog even lekker pitten voor het avondeten. Verwerk wat net gebeurde maar snel – je hebt kans dat we morgen weer in volle luiers lopen.”
Lisa volgde zijn aanvraag en kroop heel dicht tegen hem aan. “Vertel, wat voor spellen zijn dat dan?” Roy sloeg zijn arm om haar schouder.
“Voor onze situatie? Meestal iets met regels. Het is vaak een bekend spel, maar in plaats van bankroet te gaan, te pletter te vallen of gewoon te verliezen, vernedert de verzorger je dan. Een beetje rare spelletjes, maar zo werken ze ongeveer. Ik heb ook wel eens gezien dat bij iets als Luiermonopoly, de gevangenis eigenlijk gewoon elke halve minuut een glas drinken was, en in een luier vastgebonden op een stoel moeten zitten. Volgens mij heette het trouwens niet zo, maar ja. Dat is natuurlijk niet leuk genoeg, want jij vindt het helemaal niet erg in je luiertje te plassen.” Hij glimlachte en drukte tegen haar romperbroekje. “Of wel soms?”
Lisa liet hem. “Nee hoor. Maar een spelletje dat hierom draait lijkt me wel heel erg leuk. Zullen we tante vragen of ze een leuke voor ons wil zoeken? Dan kunnen we dat morgen doen.”
Roy keek wantrouwend. “Ben je wat er net gebeurd is alweer vergeten?” Lisa lachte. “Niet zo in het verleden leven, Roy. Je moeder heeft ons verschoond, oké, het was onbeschrijfelijk. Maar een spelletje is niet hetzelfde. Ik vraag het gewoon wel even. Je kunt altijd nog afhaken als het niet leuk is.”
Het been waar Lisa tegenaan lag warmde op en Roy glimlachte naar zijn vriendin. “Goed dan. Maar laten we dan nu maar even gaan slapen – voor je het weet liggen we weer op die strijkplank, met een duwende hand tussen onze benen…”
“Dat duurt heus nog wel even, joh. Maak je er nou maar niet zo druk om. En misschien kom je er wel onderuit als we dat in het spel betrekken? Als ik je ten minste niet versla, zodat, omdat…” De verdovende werking van Roy’s aaiende vingers maakte dat ze stopte met praten, en nog geen minuut later lagen de twee overmaatse baby’s stilletjes te slapen.


“Wake up, small dreamer.” Roy lag er niet meer. Een wazige vlek die op Patricia leek stond over haar heen gebogen, terwijl een wazige arm onder de dekens keek in hoeverre haar luier kon gaan lekken.
Alles werd scherper. “Waar is Roy?” Haar tante tilde haar uit bed en zette haar zittend op de rand van het bed. Vocht liep naar haar huid.
“Hij is alvast naar beneden. Jij zag eruit alsof je echt diep aan het slapen was, dus heb ik je nog maar even onder zeil gehouden. Maar de pasta staat op tafel, dus het is tijd om aan te vallen, meid.”
Alles werd nog scherper, en toen ze voelde dat haar benen het aankonden ging ze staan. “Pruimen?” De vraag was in één woord duidelijk. Patricia glimlachte. “Wat denk je?”
De broek was aan en het tweetal ging richting keuken. “Hé tante,” begon Lisa. “Roy vertelde me dat er luierspelletjes op internet staan. Zou je iets willen uitzoeken voor morgen?”
Patricia lachte zonder haar aan te kijken. “Ik heb geen idee wat ik me daarbij moet voorstellen. Maar natuurlijk wil ik wel even wat leuks zoeken, hoor, schatje. En anders bedenk ik wel iets.”


“Om dit leuk te maken, is er gewicht nodig. Een beloning voor de winnaar – een straf voor de verliezer.
Ik heb al even een mailgesprek met je moeder, Lisa. Verwacht maar niet teveel medewerking van haar, maar ze heeft geen bezwaar meer dat je je luiers gebruikt. Sterker nog, ze heeft gezegd mee te doen met dit spel. Dat komt mooi uit, want anders had ik niets kunnen bedenken met genoeg gewicht.
De regels zijn simpel. De winnaar maakt rustig het weekend af, slaapt vannacht zonder luier – het moet een beetje speciaal blijven – en ontkomt veilig. De verliezer staat echter wat te wachten. Wie dit spel verliest krijgt een goede dosering pruimensap van mij. De luier gaat niet af. Je brengt de komende nacht nog in een luier door, je mag niet naar de wc – ja, je moeder vindt het stiekem wel leuk je met je luiers te plagen, Lisa – en je vult gegarandeerd voor morgenochtend je luier. Voor hij afgaat kom je bij je moeder. Lisa, in jouw geval komt er geen verschoning bij kijken, maar je moeder helpt zorgen dat je rustig een douche kunt nemen, zonder dat je vader het merkt. Roy, in jouw geval verschoon ik je wel even.”
Een prikkeling door Lisa’s hele lijf. Plagen was wel echt iets voor haar moeder. Het risico te lopen thuis weer zo’n kleibodem tegen haar huid te voelen – het had wel iets. Maar Roy zou zich ook niet te makkelijk gewonnen geven. Ze waakte uit haar gedachten en richtte zich tot Patricia, terwijl ze een glas water van even geleden in haar luier liet stromen.
“Maar er is nog een mogelijkheid – ik speel mee. Als ik van jullie beiden win, wacht jullie beiden een nacht met een luchtje.” Opletten dat ze niets sorteert dus.
“Verder spelen we gewoon ‘eenendertigen’. Ken je het, Lisa?” Lisa knikte. Het was niet zo’n moeilijk kaartspel. Net als bij het aloude enentwintigen was het de bedoeling de score uit de naam van het spel te behalen – hier met drie kaarten in plaats van twee. In het midden lagen drie kaarten open. Als je aan de beurt was, moest je één van de kaarten in je hand omruilen voor één van de kaarten op tafel. Punten van verschillende soorten – aas en klaver bijvoorbeeld – mocht je niet bij elkaar optellen, en het hoogste totaal telde. Als je niet wilde ruilen moest je stoppen en begon voor iedereen de laatste beurt. Als je alledrie je kaarten wilde ruilen voor wat er op tafel lag, was dat meteen je laatste beurt. Plaatjes waren tien, aas was elf. Kaarten onder de zeven deden niet mee in het spel. Met alles weer in haar geheugen vestigde Lisa zich, verend op haar natte matje, schuin tegenover de anderen op het bed. Patricia schudde de halve stapel en begon te delen. “Jij bent de gast, Lisa, dus jij mag beginnen. Open of ruilen?”
Ze moest even nadenken. Toen kwam het terug. Als je de ronde mocht beginnen, mocht je kiezen of je alle kaarten in je hand wilde ruilen voor de kaarten op tafel – zonder die laatste kaarten van te voren te mogen zien. Als je op zo’n moment alles wisselde, was het ook niet meteen de laatste beurt.
Lisa bekeek haar kaarten. Klaveracht, klavervrouw en ruitenheer. Maar niet wisselen. Lisa gebaarde naar haar tante dat de kaarten open mochten en de kaarten gingen open. Geen klavers. Wel twee boeren, harten en schoppen. En een hartenheer. Lisa besloot die maar te nemen, in ruil voor haar eigen heer. Volgende beurt misschien een klaver. Met een strakke pokerface keek ze haar beide tegenstanders aan. Roy had een slechte hand, dat zag ze aan hem. Waarschijnlijk kon hij haar hand ook wel voorspellen aan haar gezicht. Dat voordeel hadden ze wel tegenover Patricia. Die kon waarschijnlijk niet door hun stalen gezichten kijken.
Roy pakte één van de kaarten. Lisa wist niet zeker wat er had gelegen, maar er lag nu een schoppenheer. Ze probeerde te bedenken wat hij zou kunnen proberen, maar kwam er niet uit.
Patricia pakte de schoppenboer. Een schoppenvrouw. Het kon dus niet anders dan dat ze probeerde drie boeren te krijgen. Dat was gelijk aan dertig en een halve punt. Maar er lag nog geen klaver.
Heroverwegen. Klaver kon wel in de stapel zijn achtergebleven. Er waren nu maar twaalf kaarten in het spel. Een heer had ze, en er lag er nog één op tafel. Roy had geen opties gehad – waarschijnlijk wachtte hij op een goede kaart, net als zij had gedaan. Er was best veel kans dat er nog een heer in het spel zou komen. Dan maar de klavervrouw wegleggen en de ruitenheer pakken. Nu kon ze geen eenendertig meer halen – waarmee de ronde meteen klaar zou zijn en Roy en Patricia allebei een punt zouden krijgen. Roy’s gezicht vleurde een klein beetje op en ze wist dat ze een groot risico had genomen.


Ze maakte de deur verder open. Een klein tochtje kwam langs haar gezicht en ze liep naar binnen, bewust zoekend. Lang duurde de zoektocht niet. Het pak luiers stond vrij zichtbaar onder het bureau.
Met het volgeduwde plastic op haar schoot ging Anne op het bed van haar dochter zitten. Ze bekeek de beloftes op de verpakking en peuterde er een luier uit. Erg dik. Best zacht. Het beeld kwam weer terug, maar het was niet verontrustend meer.
Een zucht. Waarom moest haar dochter nou weer luiers gebruiken, het sloeg totaal nergens op. Liever dit dan drugs of iets anders gevaarlijks natuurlijk, maar ze snapte niet waarom het per sé luiers moesten zijn. Het kon niet anders of ze had hier een aanleg voor gehad – anders was ze niet zo gedreven doorgegaan nadat Roy haar tot het onderwerp had geïntroduceerd.
Ze legde het opgevouwen ondergoed op het bed en propte de plastic verpakken tussen de sportkleren in het onderste deel van haar dochters kledingkast. Daar viel het veel minder op, zou haar man nooit kijken en kon haar dochter rustig haar babykleren verstoppen.
Even vooruitdenken. Lisa die met een kletsnatte luier wakker wordt, en naar school moet. Een douche, of op zijn minst een goede schoonmaak met een washandje. Maar waar moest de luier naartoe? Maar even die keukenprullenbak uit de schuur halen. Die kon wel gewoon op haar kamer staan. Kon ze er misschien zelf nog een slot opzetten.
De luier nam ze mee. Als haar dochter zo graag luiers droeg, en dat vanavond misschien wel moest, kon ze haar ten minste helpen met omdoen. Als zij daar gelukkig van werd, dan maakte dat haar ook gelukkig.


Twee tegen twee tegen één. Één slechte hand en haar avond was bruin. Één slechte hand en Roy’s avond was bruin. Patricia kennende zou ze het niet laten bij een verschoning. Maar wat haar moeder zou doen als ze straks met een knalrood hoofd naar haar toe gewaggeld kwam, mompelend dat ze gepoept – nee, dat klonk zo smerig - haar luiertje gevuld had, daar had ze geen idee van. Maar nog één punt op haar naam en ze zou het meemaken.
Roy deelde. Het was spannend. Er stond veel op het spel. Na elke kaart keek iedere speler naar de combinaties. En het ging fout.
De golfjes in het gezicht van haar tante kregen een andere hoek. De mondhoeken krulden, de oogleden daalden licht. Na de derde kaart ongelovig te hebben bekeken kwam er een demonische grijns, en de moed zakte Lisa in de luier.
“Eenendertig.”




--wordt vervolgd--
For Every Spark, There's A Flame
http://www.you tube.com/watch?v=X8VxXAAAeOQ yeah :D
--Als ik nou eens een soort luierfacebook zou maken? haha Shitter :D "heb je mijn nieuwe sheet al gelezen?"
Het Slot [Hoofdstuk 11 toegevoegd]

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • Stay wet! xD
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Regio Eindhoven
Re: Het Slot [laatste deel:30april12]
Reactie #37 mei 03, 2012, 01:15:46 01:15*
Ik was bang dat dit verhaal ten einde was... maar gelukkigis dat niet zo ;D
Ben weer benieuwd naar het vervolg, veel succes  ;)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.085
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Het Slot [laatste deel:30april12]
Reactie #38 mei 04, 2012, 10:47:40 10:47*
Leuk vervolg weer, mooi einde!  :P
Proud to be part of the hard

Online (Verborgen)

  • Global Moderator
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 2.242
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Het Slot [laatste deel:30april12]
Reactie #39 mei 04, 2012, 11:24:05 11:24*
Leuk gedaan ;D
Wacht met smart op een vervolg!

Offline (Verborgen)

  • Voor msn of gewoon mailgesprekken, stuur maar een PM ;)
  • Jongeren
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • For Every Spark There's A Flame - Voor contact PM!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Noord-Holland
Re: Het Slot [laatste deel:30april12]
Reactie #40 mei 08, 2012, 21:56:54 21:56*
Wind in de rug. Het was best ontspannend en vrolijkte haar op. Het was nooit makkelijk om het weekend bij Roy gedag te zeggen. Deze keer was het extra moeilijk geweest – Roy zou er niet bij zijn om haar te omarmen als ze morgenochtend het spel uitspeelde. Zij zou er niet bij zijn als Roy morgenochtend het spel uitspeelde. Tante zou er niet zijn om haar te verschonen, en haar moeder eigenlijk ook niet. Ze vroeg zich af hoe het was om dat bij jezelf te doen. Waarschijnlijk niet zo leuk. Sta je onder de douche, zijn je benen helemaal bruingespoeld.
Ze sudderde. Niet aan denken. Misschien kon haar moeder zich over haar onwennigheid heen zetten. Ze kon zich eigenlijk niet voorstellen hoe het was, verschoond worden door haar moeder. Natuurlijk, dat had ze al duizenden keren gedaan, maar toen was het nog gewoon. Niet als in ‘niet raar’, maar als in ‘zoals bijna iedereen’. Nu ze veel ouder was, en ze heel bewust en niet geheel onvrijwillig luiers gebruikte, was het toch een stuk minder gewoon.
Voor haar moeder was het vast ook niet makkelijk. Ze had haar dochter toch groot zien worden, en ineens weer terug zien springen. Niet helemaal natuurlijk – het was gewoon een interesse, een kink. Iets wat ze gewoon graag wilde.
Ze zuchtte terwijl ze in de schemering haar eigen straat infietste. Hoe lang was het nou geleden dat het begonnen was? Twee weken? Iets meer natuurlijk. Ze had al een week of wat met haar gevoelens rondgelopen. Te verlegen om het Roy te vertellen. Te bang dat hij haar meteen met een zwaai zou pamperen. Terwijl dat toch uiteindelijk was wat ze wilde. Terwijl dat toch uiteindelijk was wat ze had gedaan.
Het was allemaal begonnen met dat slot. Rick was uit huis gegaan en zij had dat slot gevonden – een mentaal zetje in de rug, een aanmoediging, om dan toch eens te proberen wat ze elke middag kon zien. Om met haar plas ook haar zorgen, stress, verantwoordelijkheden te laten gaan. Dat slotje, ze had de dagen geteld tot ze Roy ’s middags kon adopteren. Er waren wel een paar weken voorbij gegaan tot ze uiteindelijk zelf de kleine was geworden. En nog steeds zou dat slot betekenen dat ze weer samen met Roy volledige filmmarathons, muzieksessies en emotievolle zoenpartijen kon houden – zoals ze al zo vaak hadden gedaan. Deze keer dan wel echt zonder eruit te hoeven natuurlijk. Videoreportage op internet zetten – dan wel de verschoningen eruit knippen natuurlijk. En dan konden ze ook niet in hun babykleren lopen, kon Roy zijn knuffelbeer niet meenemen. Wat een leuk dingetje was dat eigenlijk. Roy had hem alleen maar in zijn hand, deed er niet veel mee, maar het maakte het plaatje wel leuker.
Haar fiets stond in de schuur en ze begon met de sleutel te klooien. Slot. Dat zetje. Het had haar relatie bepaald, gedefinieerd. Hoe lang was het nou geleden? Een week of…?
Zeven. Rick. Zondag. Armen. Schouder. Niet vergeten te ademen.
Tranen liepen over haar wangen terwijl ze om de hals van haar grote broer hing. Ze had hem gemist, en dat kwam er nu hortend en stotend uit. Maar hij was er weer. Het maakte allemaal niets meer uit. Hij was terug. Voor drie weken terug.
“Hey, zussie. Hoe heb je het hier gehad?” Rick maakte voorzichtig aanstalten de omklemmende armen van zijn nek te priegelen.
“Hartstikke leuk, hoor,” zei ze eerlijk, terwijl ze langzaam weer op de grond kwam. “Maar het was wel stilletjes in huis.”
“Nou, ik ben er weer, hoor. Je vindt het vast niet erg als ik bij je op de kamer slaap, Lisa? Mam wilde dat ik het even met je zou bespreken. Ik heb niet echt een kamer meer, hè.” Hij knipoogde. Ze hadden het toneelstukje bij zijn vertrek vast van te voren met hem doorgesproken.
Met haar broers arm om haar heen draaide Lisa zich naar haar moeder, die haar even evaluerend aankeek. Natuurlijk, dat spel. Even denken. Als het ’s nachts zou gebeuren, zou het wel behoorlijk gaan stinken. Maar het bed stond bij het raam, dat kon open. Maar, even omhoog denken; mocht Rick het merken? Waarom niet? Hij zou het echt niet erg vinden. Als zij er gelukkig van werd, waarom zou het dan van hem niet mogen? Eerlijk gezegd, zou ze het heerlijk vinden hem er over te kunnen vertellen. Alles met hem te kunnen bespreken.
Een knik naar haar moeder. Die haalde haar schouders op en wendde zich tot haar zoon. “Dan moet je me nog wel even helpen met het extra bed, Rick. Lisa, jij hebt al gegeten, toch?”
Lisa lachte. “Dat weet je best, mam.” Haar moeder deed niet haar best een realiserend gezicht op te zetten tijdens haar ‘oh ja’ en ze verdween de trap op. Voordat Rick er achteraan kon gaan, pakte Lisa haar grote broer bij de arm en drukte haar gezicht tegen zijn buik. “Blijf je straks even op de kamer? Dan kom ik ook.” Een stiekeme fluister. En Rick lachte haar aan en knikte, terwijl hij zich omdraaide om zijn slaapplaats te gaan regelen. De eerste steen was gelegd.


“Hé, Lisa. Kom je me straks nog wel even halen, voor… je weet wel…” Een ongemakkelijke ontmoeting in de deuropening van haar kamer. Lisa glipte langs haar moeder en zei: “Tuurlijk. Zonder dat ga ik echt niet naar bed,” en ze landde met een achterwaartse koprol op haar opgemaakte bed. De voeten van haar moeder gingen ritmisch de trap af en verdwenen uiteindelijk door een piepende kamerdeur. Zodra de deur dicht was rolde Lisa om naar haar grote broer en keek vrolijk naar hem op. “Rick, ik moet je echt iets vertellen. Er is zoveel gebeurd…”
Op haar broers bed ging ze op haar knieën zitten en vertelde vlot en onbeschaamd over haar interesse. “Ik was er al een tijdje heel nieuwsgierig naar, maar een tijdje nadat je was vertrokken heb ik het voor het eerst geprobeerd. Ik heb helemaal mijn nieuwe ding gevonden – luiers.”
Rick keek haar aan alsof ze een grapje maakte, met een voorzichtige opening om haar niet te beledigen als dat niet zo was. “Oh, ja, natuurlijk. Luiers zijn echt chill.”
Ze grijnsde en gaf hem een slome tik in zijn maag. “Ik meen het, Rick. Het is echt een ontspanning. Zolang je verzorgd wordt en met mensen bent die je vertrouwt hoef je je helemaal nergens druk om te maken, en je voelt je ook echt weer klein. En het heeft ook wel wat, zo’n luier,” eindigde ze, schuin naar haar broer kijkend. Die keek niet zo overweldigd als haar moeder, wat haar verbaasde.
“Nou, hartstikke leuk, toch? Als je dat fijn vindt, moet je het vooral doen.” Rick leek niet echt te weten wat hij moest zeggen. En eerlijk gezegd wist Lisa ook niet precies wat ze had verwacht.
Rick zag dat en vroeg maar door. “Heeft mamma je verzorgd?” Blij dat het gesprek doorging ging Lisa eropin. “Nee, die was niet echt blij toen ze het hoorde. Ze is wel al een stuk bijgedraaid, hoor. Ze werkt zelfs mee aan het spel van vandaag.” Rick fronste en ze praatte aan een stuk verder. “Roy heeft dezelfde gevoelens. Toen ik voor het eerst in een luier sliep ontdekte zijn moeder het – hij doet dit al veel langer, dat wist ik ook – en die was heel enthousiast. Ze verzorgde ons en ik bleef een nachtje slapen, en nadat ik het van de week aan mamma had verteld mocht ik dit weekend ook komen. Ze geeft ons ook heel veel te drinken en stopt pruimensap in ons eten, enzo.” Rick keek weer alsof hij het niet begreep. “Van pruimen moet je kakken, genie,” lachte ze Lisa. “En ik heb dus een spel verloren, en nu heb ik zoveel pruim in me dat ik vannacht waarschijnlijk heel nodig moet, en mamma zorgt dat ik dat echt in mijn luier doe.”
“Haha, echt waar? Dat is wel echt iets voor mamma.” Lisa had hetzelfde gedacht. “Dus jij slaapt ’s nachts voortaan in een luier, en ’s ochtends kunnen ze je eten van je huid vegen?”
Lisa bloosde. Haar broer wist het weer mooi neer te zetten. “Ik poep bijna nooit, hoor. Alleen als het moet. En ik slaap ook heus niet elke nacht in een luier, dat is veel te duur.”
“’t Is me wat met jou,” lachte Rick, terwijl hij opstond. “Heb in jaren je luiers niet verschoond zien worden, maar een paar keer herinner ik me nog wel.” Het blozen barstte nu los. “Rick, mamma wil me niet verschonen, hoor. Ze wil het niet teveel in haar gezicht gewreven krijgen dat ik luiers gebruik; ze vindt het idee niet zo fris.”
“Pff, die is zeker nooit student geweest. Rustig maar, Lies, als mamma het niet doet, doe ik het wel. Ik heb al wel een beetje ervaring met types als jij.”
Daar spitste Lisa haar oren bij. Dat het vaker voorkwam dan ze dacht, had Roy wel verteld. Maar het was niet echt tot haar doorgedrongen. “Van wie, dan?”
“Nou, ze was geen lolplasser…” Een mep van zijn zus, “…maar herinner je je Rianne nog? Ze is hier wel een paar keer geweest, geloof ik.”
Rianne. Het zei haar niet veel. Maar haar broer had dan ook ontelbare mensen mee naar huis genomen.
“Die meid uit Utrecht?” Natuurlijk. Lang zwart krulhaar, beetje gek type. Haar angstgrens was ver te zoeken geweest, dat had ze uitgestraald.
“Ze heeft een tijdje blaasontsteking gehad, toen we een paar jaar geleden met die groep naar Ibiza gingen. En omdat ze die antibiotica echt smerig vond, is ze halverwege de week naar de apotheek gelopen – ik was mee, en Gina, die ken je niet, ook – en heeft zo om een pak incontinentieluiers gevraagd. Ze heeft ze de hele rest van de vakantie ook echt gedragen en gebruikt, ik en nog een paar kamergenoten hebben haar ook wel verschoond toen ze dronken of moe was. Ze zei dat ze dit veel beter vond dan antibiotica, en ze had ook wel een punt. Ze hoefde natuurlijk ook niet naar de wc te gaan in de clubs, en omdat ze daardoor steeds de beste plaatsen had heeft ze daar ook nog even een vakantieliefde gehad. Die heeft nooit mogen oordelen over haar luiers, want zover is het niet gekomen. Maar ze zei wel dat ze het één van de betere vakanties had gevonden.”
Lisa was onbewust in kleermakerszit gaan zitten en had met open mond zitten luisteren. Toen tot haar doordrong dat haar broer geen lang verhaal aan het vertellen was zette ze haar mond goed en versoepelde haar zit. “Nou, ik snap wel waarom ze het zoveel fijner vond.”
“Maar Liesje, als Rianne moest poepen, deed ze hem even af,” knipoogde Rick. “En toen haar blaasontsteking weg was, heeft ze de overgebleven luiers aan een vriend gegeven voor zijn verjaardag, als grap. Die heeft iedereen op dat feest toen zo’n ding gegeven, en uiteindelijk gingen een paar mensen ook daadwerkelijk een ophoud-wedstrijdje doen. Helemaal dronken. Maar Rianne hield ze niet zelf, bedoel ik te zeggen.”
Lisa knikte serieus. “Ja, ik snap het, hoor. Maar ik voel me gewoon lief als ik in luiers loop, en het voelt als valsspelen om hem af te doen. Nou ja, ik doe hem wel gewoon af als ik moet poepen en ik heb een keus, maar het voelt ook gewoon geruststellend en klein als ik in mijn luiertje plas. Zie, ik zei al ‘luiertje’. Het gaat gewoon om dat klein zijn.”
Rick ging glimlachend naast haar zitten. “Van mij mag je, ik vind het ook wel schattig. Nee, probeer maar niet,” onderbrak hij zijn zusjes aanstalten om een voorstel te doen. “Ik help liever jou dan dat ik het doe. Denk ook niet dat ik mam dat aan kan doen,” eindigde hij lachend. Lisa lachte mee. “Nou, mam gaat er nu vanuit dat zij mijn luier om moet doen. Loop je even mee? Dan vragen we of jij het mag doen.”
Rick liep gehoorzaam achter haar aan en Lisa voelde een kacheltje aanslaan binnenin haar. Haar broer als verzorger, hoe gaaf was dat? Als zijn jongere zusje had ze altijd tegen hem opgekeken als, ja, eigenlijk als verzorger. Hij hielp haar heel soms wel eens met wiskunde, en als haar ouders weer eens op hetzelfde moment in een baggerhumeur waren, kwam hij altijd in haar kamer, zodat ze niet alleen was met haar zorgen over het huwelijk, wat nieuwe CD’s adviseren, beoordelen en beluisteren. Toen ze zich, aan het begin van hun relatie, veel zorgen maakte of Roy wel geïnteresseerd in haar was, was hij er altijd geweest. Zijn rol breidde zich perfect uit, nu ze erover nadacht. Hij was eigenlijk altijd al haar verzorger geweest.
Nadat ze samen hun tanden hadden gepoetst zochten ze hun moeder op in de grote slaapkamer, zonder hun vader tegen te komen. Die zat waarschijnlijk televisie te kijken.
Lisa kwam binnengehuppeld en begroette opgewekt haar moeder, die bijna klaar was het bed op te maken. Haar moeder maakte op hetzelfde opgewekte toontje een begroeting terug, maar faalde hopeloos in haar poging niet onzeker te klinken. Het was overduidelijk dat haar gedachten het niet unaniem eens waren haar dochter vannacht een luier te verplichten.
“Mam,” begon Lisa langgerekt, terwijl achter haar Rick binnen kwam lopen. “Is het ook goed als Rick mijn luier doet?”
Anne schrok een beetje. “Heb je het al verteld?”
“Ik deed het ook nog niet zo lang voor ik het jou vertelde, hoor, mam.”
“Ik vind het goed, hoor, zolang je maar niet vals speelt. Anders denkt Patricia nog dat ik geen goede tienerbaby-moeder ben.” Het laatste was niet echt serieus. “Ik zou zeggen, ga jij alvast maar je mooie kleertjes pakken, dan bespreek ik nog even iets met Rick.” Huppelend vertrok Lisa weer, proberend niet te laten merken dat ze met haar hele hoofd bedacht wat er te bespreken was. In haar kamer aangekomen besloot ze te gaan voor ‘het aanraken van delen’, terwijl ze op zoek ging naar haar romper. In haar tas, natuurlijk. Net toen ze het roze shirt gevonden had kwam Rick binnen, met Anne achter zich. Rick glimlachte kalm en duwde haar omver, languit op bed. Een knoopje en haar spijkerbroek gleed van haar benen. De wat koude temperatuur van de lucht overviel haar. “Het raam moet nog open, Rick. Anders gaat het zo stinken.”
“Komt straks wel, kleintje.” Hij schoof haar armen omhoog en trok haar T-shirt over haar hoofd, nog steeds in alle kalmte. Niet de eerste keer natuurlijk. In haar ondergoed keek ze met kloppend hart naar de dikke luier die haar moeder haar broer overhandigde. Het bleef altijd spannend. Besef viel over haar heen – morgenochtend zou ze daar daadwerkelijk in gepoept hebben. Ze dwong zichzelf stil te blijven liggen terwijl Rick zijn zusjes kruis ontblootte en bleef zichzelf vertellen dat als ze geen luier omhad, ze waarschijnlijk regelrecht in bed zou poepen. Na een paar seconden hielp het en vlak voordat haar broer het matje over haar heen wilde vouwen, schrok haar moeder in de deuropening wakker. “Wacht even, Rick. Ze gaat natuurlijk straks haar luiertje vullen -” een blik uit een ooghoek om te evalueren hoe Lisa het verkleinwoord vond – “dus moet je haar wel even goed insmeren. Echt goed, Rick, niet te verlegen zijn, anders krijgt ze straks precies op de meest gênante plaatsen uitslag. Echt Lisa,” wendde Anne zich tot haar dochter, “dat wil je niet.” Ze graaide in de tas van haar dochter en overhandigde het potje dat Patricia had meegegeven aan haar zoon. Die grinnikte terwijl hij snel het opschrift las – duidelijk niet met als doelgroep tieners – en begon in cirkeltjes Lisa’s huid in te smeren. Die deed haar best zo rustig mogelijk te blijven liggen, terwijl haar hart in haar keel klopte. Het werd ineens heel echt. Ze deed haar best de opwinding te negeren wanneer Rick bij speciale plaatsjes kwam en uiteindelijk – die huid van haar moest nu écht wel goed beschermd zijn, bedacht ze – verdwenen de vingers van haar huid. Rick veegde zijn vette vingers aan zijn broekspijp af en vouwde de luier over zijn zusje.
Haar hart werd rustiger. Luiers waren, naast zo’n opwinding, ook zo’n ontzettende geruststelling, dat ze zich heel snel op haar gemak voelde terwijl ze voelde dat Rick’s kunstwerk vannacht niet alleen bruin zou worden.
Na het tweede scheurende geluidje kwam het matje strak te staan. Goed strak. Het was goed te merken dat Rick geoefend had. Ze had helemaal geen zin om vannacht haar luier alle kanten op te voelen bewegen.
Na de vierde keer een vinger tegen haar blaas gedrukt te voelen krijgen liet Lisa weer lucht in haar buik lopen. Onbewust had ze die ingehouden – zonder dat had Rick de luier echt niet zo goed strak om kunnen krijgen. Wat een teamwork.
“Oh, wat ligt ze te stralen,” merkte Rick op, en Lisa waakte uit haar gedachten. Rick had haar romper van het voeteneind gepakt en Lisa strekte braaf haar armen boven haar hoofd. Rick wurmde haar armen door de gaten en Lisa voelde hoe ze een beetje diagonaal werd gehouden toen haar broer het romperbroekje onder haar vandaan trok. Aan de voorkant duwde hij het zandlopertje stevig dicht en gaf een aai over zijn kleine zusjes bolle billen. In de achtergrond zag Lisa haar moeder het raam een beetje openzetten, maar haar gedachten letten vooral op hoe leuk en bijzonder alles was. Ze voelde hoe Rick een paar van haar wollen wintersokken om haar voeten schoof, en de deken gladstreek onder haar rug. Hij hurkte en kwam dichtbij haar gezicht.
“Slaap jij maar lekker boven de dekens, Lies. Als je vannacht wakker bent, maak mij dan ook maar wakker. Dan lees ik wel een verhaaltje voor.” Hij kuste haar voorhoofd en Lisa’s ogen vielen dicht. Ze voelde aan haar oogleden hoe het licht uitgedaan werd en hoorde hoe haar moeder en Rick nog wat fluisterden en hoe Rick uiteindelijk ook zijn kleren uitdeed en in bed kroop. Niet veel maakte ze nog mee terwijl ze haar dromen vol vertrouwen en acceptatie tegemoet zag.


Haar ogen schoten open, maar er was niets te zien. Al voor de vorige droom had ze het gevoeld, maar in de roes van haar slaap had ze de waarschuwing weggewuifd. Nu was het heel dichtbij en was ze klaarwakker.
Ze zocht een comfortabele houding en eindigde met haar benen wat extra gespreid en haar rug volledig ongebogen – zo dacht ze het cadeau’tje voor Rick zo min mogelijk te vervormen en dus aan te raken. Ze sloot haar ogen weer en langzaam, maar sneller dan ze wilde, kwam de zucht van haar luier en wist ze dat er geen weg terug was. Heel langzaam schoof haar werk de luier in, zich langzaam ophopend voor de ingang. Ze voelde de verzameling tegen haar huid drukken terwijl haar luier verder uitgerekt werd en het spul steeds verder omhoog klom. Vlak onder het midden van haar luier hield het schuiven uiteindelijk op en Lisa werd zich heel bewust van de ongemakkelijke situatie waarin ze zich bevond. Ze bewoog voorzichtig een klein beetje en wenste dat ze op haar buik kon gaan liggen zonder alles in haar kruis te laten vallen. Ze negeerde de waarschuwing van haar blaas en terwijl ze haar luier langzaam vol voelde lopen dacht ze na. Op de wekker stond dat het nog geen half drie was; dat was nog wel een uur of wat slapen. Eigenlijk zou ze nu Rick wakker moeten maken, maar ze wilde hem eigenlijk niet storen in zijn slaap. Ze had het aanbod in haar hoofd eigenlijk al meteen afgeslagen.
Na even te hebben gelegen en steeds heel voorzichtig een beetje bewogen te hebben, gaf ze het op. Beseffend dat ze niet zo onbeweeglijk haar broer kon wekken kwam ze heel voorzichtig overeind, zonder iets te pletten op haar bed. Met haar benen wat gespreid liep ze stilletjes naar het bed van haar broer en gaf hem een klein duwtje tegen zijn schouder. “Rick!” fluisterde ze.
Na een paar pogingen opende haar broer zijn ogen en keek slaperig om zich heen. “Wat is er?”
“Ik heb gepoept en kan niet meer slapen,” zei Lisa verlegen. Luiers maakten ook altijd dat ze sneller ging blozen, verlegen werd, ze zich sneller een beetje ging schamen. Niet erg natuurlijk, ze vertoonde zich toch in luier bij haar verzorger. Maar een beetje bloos kwam er altijd bij kijken.
Rick glimlachte schuin en wreef in zijn ogen terwijl hij opstond uit bed. Hij wilde met zijn arm haar benen wegmaaien om haar op zijn arm te laten zitten, maar ze hield die angstig tegen. “Dan spreid je het zo uit.”
Rick lachte geruststellend en zei zacht: “Schat, als jij straks ligt te slapen, wordt het sowieso wel uitgespreid, hoor. Maar ik zal voorzichtig zijn, oké?”
Lisa knikte met een zorgelijk gezicht en voelde hoe Roy’s arm het geval platdrukte. Maar hij hield zijn woord – het uitspreiden bleef redelijk beperkt. Een arm achter haar rug maakte dat Rick zijn kleine zusje even heen en weer wiegde in de lucht, waar Lisa meteen volledig door gedesoriënteerd raakte. “Je had ook een plasje gedaan, zie ik?” fluisterde hij en Lisa glimlachte hem schuldbewust toe.
Ze zakte weer en voelde het bed op haar rug. Rick ging op de rand van haar bed zitten en aaide over haar blaas en luier, gefascineerd door het zachte ding waar zijn zusje daadwerkelijk in had geplast. Het andere was niet echt te zien, gelukkig, want anders zat hij misschien nu wel tegen haar billen te duwen.
“Ik vertel wel een verhaaltje. Je kent het waarschijnlijk wel, maar je hebt het denk ik nog niet gehoord.” Lisa wachtte af terwijl het langzame aaien doorging. “Het gaat over een dappere jonge ridder en een beeldschone jonge prinses, in een wereld geschapen door drie godinnen. De dappere ridder uit het woud trok de hele wereld door en bevocht monsters, loste raadsels op en reiste door de tijd om zijn prinses te kunnen redden uit de klauwen van een machtig monster.”
Lisa kon wel huilen. Het ontroerde haar dat haar broer het verhaal uit de videospellen van ‘The Legend of Zelda’ had gekozen en met een heerlijke vertelstem het hele spel ‘Ocarina Of Time’ aan het vertellen was. Natuurlijk kende ze het verhaal – hij had dat spelletje voor haar gekocht voor op hun eerste spelcomputer.
“De jonge ridder Link was slechts een woudmens, ofwel een ‘kokiri’. Deze mensen bleven altijd klein en speels, hoe oud ze ook werden. Net zoals jij, eigenlijk. Beschermd door de oudste boom van de wereld, leefden ze verscholen in het bos, gescheiden van de grote wereld door slechts de ‘bossen der verdwalen’. Al vele eeuwen leefden ze rustig hun kleine leventje, zoals jij vast ook nog lang je kleine leventje leven zal, tot de grote boom ziek werd. Bijna niemand mocht het weten, maar de grote boom was vervloekt. En toen Link dat hoorde, ging hij op zoek naar een zwaard en ging naar binnen bij de grote boom…”


Vogels vlogen op uit de bomen aan de rand van hun zicht. Basgeluid dreunde door de grond en ze keek haar riddervriendje Roy geschrokken aan. Hij keek geschrokken terug. Het plekje onder de boom in het kalme bos der verdwalen werd vager en Lisa viel plotseling achterover. Er was geen grond. Ze bleef vallen. Ze draaide door de lucht terwijl ze keek waar ze naartoe viel – wit met nog wittere balken. Geen tijd om na te denken wat het was. Ineens stopte haar slaapkamerplafond met dichterbij komen en Lisa schrok uit haar droom en liet, zeker deels van schrik, haar ontzettend volle blaas leeglopen. Rick stond voor haar voeteneind, lachte om haar dikke bescherming die donkerder werd en een geel tintje kreeg. Lisa kreeg weer gevoel en merkte meteen het zooitje tussen haar benen op. Ze spreidde haar benen wat verder en observeerde de schade. Een beetje geplet, maar het was niet echt verspreid.
“Je moet naar school, kleintje. Als je nog wat moet, kun je het nu nog doen.”
Lisa testte even maar ze was leeg. “Wil je me verschonen, Rick?” vroeg ze zachtjes. Een beetje een gênant moment, waar ze nog niet aan gedacht had. Leuk zou het worden, maar het was heel beschamend het te moeten vragen.
“Tuurlijk, zus.” Hij sleepte haar aan haar benen naar het voeteneind waar hij een beetje over haar heen boog. Hij vouwde zijn handen om haar schouders, besloot één hand naar haar nek te bewegen en die te strelen en haalde zijn andere hand weer terug.
“Ik had nog wel iets met mamma afgesproken, en die zei weer dat ze het met Roy’s moeder had afgesproken.” Lisa opende haar glimlach en vroeg: “Wat dan?”
“Ik moest nog even dit doen voor ik je verschoonde.” Zijn hand duwde haar bij haar nek ineens naar beneden en zijn andere hand lag ineens tussen haar benen. De wederzijdse druk verpletterde de lading tussen haar benen en die stroomde geluidloos alle kanten op. Lisa spartelde bang lachend om te ontsnappen en dat lukte – ze wist van het bed te rollen en op haar buik te landen.
Voor ze op kon staan zweefde ze in de lucht. Lachend zette Rick zijn hand in positie en liet zijn zusje erin vallen. Lisa kreunde even toen ze neerkwam en stopte verslagen met spartelen. “Wat een gemene grote broer ben jij! Kun je wel, tegen iemand van mijn leeftijd?” Rick lachte haar toe. “Lies, jij gaat niet huilen als mensen je drolletje expres helemaal platdrukken. Jij krijgt geen trauma’s voor de rest van je leven. Bij jou is het gewoon plagen. En het is leuk om zo’n grote kleine als jij te plagen. Geef toe, jij zou het ook gedaan hebben.”
Lisa verplaatste zich even in iemand die een tienerbaby mocht verzorgen. Ze zag voor zich hoe haar kleintje een bult in de luier vormde en – waarachtig – voelde dat ze zich waarschijnlijk dood zou lachen om het gezicht van haar kleintje wanneer ze de massa door de luier plette. Het was zo ironisch – een persoon die graag een luier gebruikte en probeerde te voorkomen er iets van te voelen.
Rick schudde zijn zusje nog wat op en neer en er was geen redden meer aan. Lisa greep zich vast om zijn nek en lachte hem uit. “Succes met verschonen, Rick.”
Het bed trilde toen ze op haar rug op de deken plofte. Rick werkte voorzichtig maar snel – hun vader kon natuurlijk zomaar langs komen lopen en dan hadden ze wat uit te leggen.
Het romperbroekje ging open en de plakkers kwamen keurig los en werden zorgvuldig teruggeplakt, zodat haar luier meteen weer dicht zou kunnen. Een ijskoude luchtvlaag kwam langs haar huid en Lisa lag ongemakkelijk, niet wetend wat te doen, naar het plafond te staren. “Lang school vandaag?” verbrak Rick, tot Lisa’s opluchting, de stilte. Hij schudde haar aan haar benen heen en weer om wat klontjes weg te schudden. Geen ervaring met de crème dus.
“Redelijk. Nu je het zegt – ik moet nog even aan Daniëlle vragen hoe laat het slaapfeestje begint.”
Rick glimlachte, terwijl hij haar billen beetje bij beetje schoonveegde met de doekjes uit haar tas. “Ga je doen wat ik denk dat je gaat doen?”
Lisa lachte kort. “Roy zegt ook al de hele tijd dat ik dat moet doen. Maar ik heb geen idee wat ik ervan moet verwachten. Ik wil het natuurlijk wel graag vertellen, maar je weet hoe meisjes zijn – straks weet iedereen het.”
Rick grinnikte terwijl hij heel langzaam haar plaatsjes schoonmaakte. “Maar als het er niet teveel zijn, zou ik het doen, hoor. Als je ze allemaal kent, natuurlijk.”
Lisa keek op en zag zijn hoofd, geconcentreerd starend tussen haar benen. “Hoezo dat?”
“Meisjes zijn beter in discussies. Ze laten zich overtuigen door goede argumenten. En jij kan volgens mij heel goed uitleggen waarom het geweldig is een luier te dragen. Dan heb je er straks misschien wel een aantal zusjes bij,” eindigde hij overdreven verleidend kijkend.
Lisa schoot in de lach door zijn blik, terwijl Rick haar romper over haar hoofd trok. De armen deed ze uiteraard niet zelf. “Rick, het lijkt me sterk dat ik het hele feest in één nacht kan overtuigen luiers te gebruiken.”
“Wie weet,” zei Rick afsluitend, terwijl hij een slip om haar benen schoof en zijn zusje overeind tilde. “Maar is zoveel aandacht niet heerlijk voor kleine Lisa?”


Als ik ergens Rick en Roy door elkaar heb gehaald, sorry :p het was heel lastig met die twee namen. Het gaat nog verder hoor ;)
For Every Spark, There's A Flame
http://www.you tube.com/watch?v=X8VxXAAAeOQ yeah :D
--Als ik nou eens een soort luierfacebook zou maken? haha Shitter :D "heb je mijn nieuwe sheet al gelezen?"
Het Slot [Hoofdstuk 11 toegevoegd]

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 46
  • Geslacht: Vrouw
  • UITLEG: 'geen contact aub' betekent geen contact!
  • Contact behoefte: geen contact aub
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: Broekplasser
Re: Het Slot [laatste deel:8mei12]
Reactie #41 mei 09, 2012, 20:52:31 20:52*
Je bent geweldig! Echt waar!

Offline (Verborgen)

  • Voor msn of gewoon mailgesprekken, stuur maar een PM ;)
  • Jongeren
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • For Every Spark There's A Flame - Voor contact PM!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Noord-Holland
Re: Het Slot [laatste deel:8mei12]
Reactie #42 mei 09, 2012, 22:00:22 22:00*
Je bent geweldig! Echt waar!

:3 altijd leuk om te horen, heel erg bedankt. Morgen weinig bijzonders op school, dus ik schrijf wel weer lekker een nachtje door! :)

edit: oke niet dus, ik viel in slaap toen ik snel de lichten even uitdeed toen mijn ouders naar bed gingen. Van t weekend weer een nieuw stukje! (als ik geen pech heb)
For Every Spark, There's A Flame
http://www.you tube.com/watch?v=X8VxXAAAeOQ yeah :D
--Als ik nou eens een soort luierfacebook zou maken? haha Shitter :D "heb je mijn nieuwe sheet al gelezen?"
Het Slot [Hoofdstuk 11 toegevoegd]

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 194
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1987
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Zuid-Holland
Re: Het Slot [laatste deel:8mei12]
Reactie #43 mei 10, 2012, 00:43:16 00:43*
toppie
There's no way to happynes, happynes IS the way!!!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • Stay wet! xD
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Regio Eindhoven
Re: Het Slot [laatste deel:8mei12]
Reactie #44 mei 10, 2012, 22:45:26 22:45*
Zeker weer een mooi nieuw stuk.. :)

Wacht weer enthousiast op een vervolg ;D

Ga zo door!