Poll

Lezers beoordelen dit verhaal tot nu toe met het volgende cijfer;

1
0 (0%)
2
0 (0%)
3
0 (0%)
4
0 (0%)
5
0 (0%)
6
2 (7.1%)
7
2 (7.1%)
8
5 (17.9%)
9
10 (35.7%)
10
9 (32.1%)
Anders
0 (0%)

Totaal aantal stemmen: 28

Katelijne deel I ( 18- ML LG DL WL BL NL )  (gelezen 55977 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 356
  • Geslacht: Man
  • grew up, wear a diaper
  • Contact behoefte: volwassen vrouw
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zwolle
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #15 december 06, 2011, 23:36:25 23:36*
Mooi verhaal man!

verheug me op vervolg:D

Offline (Verborgen)

  • Global Moderator
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 2.265
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #16 december 07, 2011, 13:39:07 13:39*
Komt er nog een vervolg? ;D

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 151
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #17 december 08, 2011, 16:48:38 16:48*
super verhaal, ik wacht in spanning met een volle luier af

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 55
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1981
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Gelderland
Katelijne deel III ( 18- ML LG DL WL BL NL )
Reactie #18 juli 15, 2012, 02:35:54 02:35*
"Euh tja dat is niet heel erg handig", zei Jeroen die een kleine glimlach niet kon onderdrukken.
"Sta je me nu uit te lachen!?", vroeg Katelijne op een geërgerde toon terwijl ze nog steeds met haar handen in haar haren stond.
Jeroen schrok een beetje van de toon die Katelijne aansloeg en verontschuldigde zich meteen en stamelde, "euh sorry, ik moet altijd lachen als ik zenuwachtig ben".
Katelijne liet haar handen rustig uit haar haren zakken en zei, "het is al goed, het is ook mijn eigen domme schuld".
"Nou goed is het niet", verzuchte Jeroen. "Heeft je moeder geen reserve sleutels in huis liggen of zo?"
Katelijne dacht even na en zei, "Jawel die moeten thuis in het dressoir liggen, maar hoe kom ik zo snel thuis?". Ze keek Jeroen met een afwachtende blik aan.
Jeroen griste wat in zijn jaszak, viste zijn auto sleutel te voorschijn en liet de sleutel in zijn hand bungelen en zei, "ik kan je een lift geven...?".
"Ik heb mijn moeder gezegd dat ik zo terug zou zijn", zei Katelijne en keek op haar horloge. "Het is al bijna kwart over vier, ik ben al zeker tien minuten weg", zei Katelijne.
"Hoe lang is het rijden naar jou huis?", vroeg Jeroen.
Katelijne antwoordde, "niet heel ver, een minuutje of vijf, hooguit tien".
"Nou kom op dan, van hier blijven staan schieten we ook niks op", zei Jeroen en begon al naar zijn auto te lopen. Katelijne die ook niks beters kon bedenken liep maar achter Jeroen aan.
"Dit is hem", zei Jeroen terwijl hij op de afstandsbediening van zijn sleutel drukte. De knipperlichten van een zwarte Skoda Octavia lichte even twee keer kort achter elkaar op, en Jeroen zwaaide het bijrijders portier open en zei terwijl hij de deur voor Katelijne open hield, "stap maar in".
Katelijne stapte in de auto en Jeroen sloot het portier achter haar en liep zelf om de auto heen en nam plaats achter het stuur. "Wijs je me de weg?", vroeg Jeroen terwijl hij de sleutel in het contact stak en de wagen startte.
"Euh, oh ja natuurlijk, eerst de parkeergarage hier zo uit en dan rechts", zei Katelijne.
"Juist", zei Jeroen, "de parkeer garage uit", en hij draaide de sleutel in het contact weer terug en de motor stopte. Katelijne keek Jeroen vragend aan.
Jeroen zag Katelijne kijken en zei, "ja deze garage is vast niet gratis, ik moet eerst het parkeer ticket nog betalen, blijf je even zitten ik ben meteen terug". Jeroen wachtte het antwoord van Katelijne niet af, stapte uit en liep met grote passen in de richting van de dichts bij zijnde betaalautomaat.
Katelijne zat nu alleen in de auto en keek wat om haar heen. Het schoot haar nu wel even door het hoofd dat ze eigenlijk bij een vreemde man in de auto was gestapt, en hoe gemakkelijk dat eigenlijk was gegaan. Die verhalen die ze wel eens op televisie hoorde van kinderen die ontvoerd waren na dat ze met een vreemde man mee waren gelokt. Katelijne dacht dan elke keer weer als ze zo'n verhaal hoorde, "wie gaat er nou dan ook met een vreemde man mee?". Ze vond het dan ook altijd maar wat stom van zo'n kind, en bedacht dat ze zoiets dus echt nooit zelf zou doen. En nu zat ze hier dan zelf alleen in een vreemde auto, van een eigenlijke nog vreemde man voor Katelijne, want hoe lang kende Katelijne Jeroen nou precies? Hooguit een half uur nu?
"Ik ben zelf dus eigenlijk niet veel anders dan al die kinderen die ik altijd zo dom vindt om met een vreemde man mee te gaan", bedacht Katelijne zich terwijl ze zich nu wel weer een beetje zenuwachtig begon te voelen door de gedachten die door haar hoofd waren gaan spoken.
"Ach zo'n vaart zou het toch wel niet lopen met Jeroen, het is gewoon een normale jongen", met die gedachten probeerde Katelijne haar zelf weer wat gerust te stellen, en ze zag dat Jeroen alweer terug kwam lopen.
Jeroen stapte achter het stuur en zei, "sjonge jonge, dit is ook geen goedkope parkeergarage zeg, twee en een halve euro voor dat eventjes dat ik hier nog maar sta", en hij startte weer de wagen.
"Wij doen altijd een paar boodschappen bij de Jumbo, daar scannen ze je parkeerkaartje bij de kassa en dan kan je de eerste ander half uur gratis parkeren", zei Katelijne.
"Ja dat was dan beter geweest, maar daar hebben we nu ook geen tijd voor", zei Jeroen terwijl hij de auto richting de uitgang van de parkeergarage stuurde.
"Rechts af zei je toch?", vroeg Jeroen zodra hij de slagboom van de parkeergage gepasseerd was.
"Ja hier rechts", zei Katelijne terwijl ze met haar hand naar rechts wees.
"Mist je moeder je nog niet?", vroeg Jeroen. "Ik weet niet", zei Katelijne schouder ophalend. "Ik zeg straks wel dat ik haar overal heb gezocht maar nergens kon vinden, dat kan toch?", zei Katelijne.
"Je had haar dan kunnen bellen zou ze dan zeggen", zei Jeroen.
Katelijne was even stil en bedacht zich dat dat waar is, ze had haar moeder dan kunnen bellen en vragen waar ze was.
"Zet je mobiel anders uit, en zeg dat je batterij leeg was, dan kan ze je nu ook niet storen en vragen waar je toch blijft", zei Jeroen.
"Ja dat lijkt me verstandig", zei Katelijne en viste haar mobiel uit haar jaszak, ontgrendelde het toestel en hield de uitschakel toets een aantal tellen ingedrukt waarna het toestel zich uitschakelde.
"oh shit!", riep Katelijne, "je had hier rechtsaf gemoeten!". Jeroen remde nog, maar dat had al geen zin meer. "Ja ik weet niet waar jij woont, moet ik draaien of wat?", zei Jeroen.
"Nee nee, sorry ik lette even niet goed op, ga verderop maar rechts, het is niet veel om", zei Katelijne.

Buiten was de lucht inmiddels al wat opgeklaard en begon er voorzichtig aan al weer een zonnetje door het wolken pakket heen te schijnen. Katelijne wees Jeroen de weg naar haar huis, en een paar minuten later reden Jeroen en Katelijne de straat in waar Katelijne met haar ouders woonde.

"Hier is het bijna", zei Katelijne, "even rustig rijden, ik moet zeker weten dat mijn vader niet al per ongelijk thuis is".
Jeroen begon langzamer te rijden en Katelijne keek of ze in de verte de auto van haar vader op de oprit zag staan.
"Nee, gelukkig de zijn auto staat er niet", zei Katelijne opgelucht.
"Gelukkig zit niet alles tegen vandaag", antwoordde Jeroen, "welk huis is het precies?".
Katelijne wees naar voren en zei, "daar dat huis bij die coniferen, rij de auto maar om de hoek, dan kunnen we via de zijkant van de garage naar binnen want wij hebben nog al een nieuwsgierig buurvrouw, en ik kan geen pottenkijkers gebruiken".
"Euh, we naar binnen??", vroeg Jeroen verbaasd, "moet ik mee naar binnen?".
Katelijne schrok even, ze had inderdaad "we" gezegd, en in haar gedachten had ze eigenlijk ook al bedacht dat ze samen naar binnen zouden gaan, en waarom ze dat bedacht had wist ze eigenlijk ook niet want ze hoefde per slot van rekening ook alleen maar de reserve sleutels van haar moeders Polo te pakken.
"Euhm ja waarom niet, loop maar even mee", zei Katelijne omdat ze het nu ook stom vond klinken om te zeggen dat ze wel alleen zou gaan.
"Oké, gezellig", zei Jeroen en hij reed de auto de hoek om en parkeerde de auto in de parkeerhaven aan de zijkant van het huis van Katelijne.
Jeroen en Katelijne stapte allebei uit, en Katelijne liep vooruit in de richting van de garage. "Gelukkig heb ik de huissleutels nog wél op zak", zei Katelijne terwijl ze haar sleutelbos uit haar jas zak pakte en de sleutel in het slot van de groene deur van de garage stak.
Katelijne opende de deur en stapte naar binnen. "Kom maar mee", knikte ze naar Jeroen, en Jeroen volgde Katelijne de garage in.
Binnen in de garage keek Jeroen om zich heen en zag dat ze meer in een bijkeuken stonden dan in een garage. Katelijne liep vooruit en ging door nog een deur, en nu stonden ze in de hal van het huis waar ook de voordeur, toilet en trap naar boven waren.
"Mooi huis", zei Jeroen goedkeurend terwijl hij om zich heen keek.
"Ja", zei Katelijne, "Wacht even dan pak ik snel even de sleutels van ma's auto uit het dressoir, tenminste ik hoop dat ze daar liggen", en ze liep door de hal de woonkamer in. Jeroen bleef in de hal staan en keek naar de foto's die aan de muur bij de trap naar boven hingen. Het waren meerdere fotolijstjes en Jeroen kon alleen de eerste drie foto's goed zien.
De eerste foto onderaan de trap was een foto van een baby die op haar rugje in het wiegje lag en met een rammelaar in haar handjes blij naar de camera keek. Op de tweede foto was de zelfde baby te zien, maar die nu toch al zeker 1 jaar oud was, de baby zat op de grond  in haar pyjama pakje tegen een grote teddybeer aan die minstens net zo groot was al haar. En terwijl Jeroen met een beetje moeite naar de derde foto keek die weer iets hoger op de trap hing kwam Katelijne de hal weer in lopen.
"Leuk hè", zei Katelijne, "dat zijn foto's van mij, op iedere foto naar boven de trap op wordt ik steeds een jaartje ouder, het zijn er al vijftien!"
"Ik dacht al zoiets dat jij dat zou zijn op die foto's, leuk je als baby te zien", grapte Jeroen terwijl hij een knipoog naar Katelijne gaf.
"Zei je nou vijftien?", en Jeroen fronsten zijn wenkbrauwen, "Je bent toch veertien?".
Katelijne glimlachte even en zei, "ja dat klopt ik ben veertien, maar op de eerste foto onderaan de trap ben ik pas nul, dus ik zit nu in mijn vijftiende levensjaar snap je?".
Jeroen moest even denken voordat het kwartje viel en zei, "ach ja natuurlijk, vergeef me dat ik niet zo slim ben als dat ik er uit zie".
Katelijne lachte en vertelde verder, "de eerste tien foto's hangen hier in de trap naar boven, en de de volgende vijf hangen op de trap naar zolder, waar mijn slaapkamer is, je mag ze wel zien".
"Euh ja leuk", antwoordde Jeroen wat aarzelend, "maar hebben wij dan niet een klein beetje haast, ik bedoel je moeder zal zich wel afvragen nu waar jij toch blijft?".
"Ach ja, het is nu toch al te laat, boos zou ze toch al wel zijn", zei Katelijne haast op een beetje coole en nonchalante toon.
"Nou vooruit", zei Jeroen, "ik vindt het wel leuk jou zo groter te zien worden, en wel een leuk idee zo van de foto's".
Jeroen begon de trap op te lopen en bekeek alle foto's van Katelijne van baby tot peuter, en van kleuter tot schattig meisje van negen jaar oud boven aan de trap.
Katelijne was achter Jeroen aan gelopen de trap op en ze stonden nu samen op de overloop van de eerste verdieping van het huis.
"Je slaapt dus op zolder?", zei Jeroen, "dat had je inderdaad al op msn verteld".
"Ja kom maar kijken hier hangen de volgende vijf foto's", zei Katelijne en ze liep Jeroen voor de zolder trap op richting haar zolder kamer.
"Goh op de laatste vijf foto's verander je ineens wel erg snel niet?", zei Jeroen terwijl hij de foto's één voor één bekeek.
"Ja haha", zei Katelijne, "ik kan het ook niet helpen, er kunnen nog vijf foto's bij zegt mijn moeder, en als ik dan twintig wordt moet ik het huis uit".
"Nou haha leuke moeder heb jij dan", zei Jeroen lachend.
"Ze zegt het altijd als grapje", zei Katelijne.
"Ja dat mag ik voor je hopen, maar als je tegen die tijd dan toch het huis uit moet, dan kom je maar gezellig bij mij wonen!", zei Jeroen op een vrolijke toon.
Katelijne en Jeroen keken elkaar nu aan, en even was het stil. Ze stonden nu samen op de zolder kamer van Katelijne...

Offline (Verborgen)

  • Global Moderator
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 2.265
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #19 juli 15, 2012, 02:44:19 02:44*
Leuk vervolg na een tijd! Meer graag! :p

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 787
  • Geslacht: Man
  • A Simple Hello Could Lead To A Million Things.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Overijsel
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #20 juli 16, 2012, 00:40:48 00:40*
mooi verhaal, wacht in spanning af
Weep not for roads untraveled
Weep not for sights unseen
May your love never end and if you need a friend,
There's a seat here along side me.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 55
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1981
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Gelderland
Katelijne
Reactie #21 september 16, 2012, 10:05:05 10:05*
Ik heb het verhaal een heel klein beetje aangepast, en een wat andere opmaak. Ik wil nu graag een vervolg deel gaan maken, maar ben er nog niet helemaal uit welke kant ik het op wil laten gaan.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 251
  • Geslacht:
  • Yay , ikke zo blij in nat luiertje :P
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: ASB & DL
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #22 september 16, 2012, 21:19:11 21:19*
Ben zeer benieuwd naar het vervolg  !1 !1 !1
(\__/)
(='.'=)   This is Bunny. Copy and paste Bunny into your
(")_(")   signature to help him gain world domination

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 226
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #23 september 17, 2012, 02:27:39 02:27*
Ben zeer benieuwd naar het vervolg  !1 !1 !1

me 2  !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 218
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1966
  • Ik ben: AB & DL
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #24 september 17, 2012, 12:56:51 12:56*
sluit me aan bij de vorige reacties, hoop ook dat hier nog een mooit vervolg op volgt.
Knap geschreven.

Lucsje
Beter een natte luier aan de kont, dan een plas op de grond.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 356
  • Geslacht: Man
  • grew up, wear a diaper
  • Contact behoefte: volwassen vrouw
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zwolle
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #25 september 17, 2012, 16:44:27 16:44*
kan niet wachten op een vervolg !! !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 787
  • Geslacht: Man
  • A Simple Hello Could Lead To A Million Things.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Overijsel
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #26 september 17, 2012, 23:35:29 23:35*
 !1 meer meer :D
Weep not for roads untraveled
Weep not for sights unseen
May your love never end and if you need a friend,
There's a seat here along side me.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 55
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1981
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Gelderland
Katelijne deel IV a ( 18- ML LG DL WL BL NL )
Reactie #27 september 18, 2012, 16:24:53 16:24*
“Goh mooie ruime kamer”, zei Jeroen om de stilte wat te breken. “Heey en daar staat de teddybeer waarmee je net op de foto stond”, en Jeroen wees naar de hoek van de kamer waar een grote bruine teddybeer in een rieten kinderstoeltje zat.

“Ja haha toen waren we nog even groot”, zei Katelijne lachend.

Jeroen liep naar de beer toe en pakte hem uit het stoeltje, “grappig ja, je bent nu gelukkig wel een stukkie groter, hoewel ik je zo klein ook wel schattig gevonden zou hebben”.
 
Katelijne glimlachte en keek daarna meteen naar de grond.

“Sorry maak ik je nu verlegen?”, vroeg Jeroen die de teddybeer nog steeds in zijn handen hielt. “Ik bedoel, zou je het leuk vinden om weer zo klein te zijn?”

Katelijne keek weer op en haalde haar schouders even op en zei, “als ik het zou willen heeft dat toch geen nut, ik zal immers nooit meer kleiner kunnen worden”.

“Dat is waar, maar waar een wil is is een weg”, zei Jeroen. “Je zult natuurlijk nooit echt meer zo klein als deze beer kunnen worden, maar je kan wel doen als of”.

Katelijne voelde best aan waar dit gesprek met Jeroen naar toe ging, maar ze durfde er eigenlijk niet verder op in te gaan. Diep in haar hart zou niets liever willen dan weer zo klein te zijn, en daar fantaseerde ze dan ’s avonds in bed ook vaak over. Ze sliep nu al een aantal nachten met een DryNites luierbroekje aan onder haar pyjamashirt, wat overigens ook nog best spannend was, want haar moeder kwam toch best vaak bij Katelijne op de kamer. Meestal was dat alleen even voor een korte nachtzoen, maar soms kwam ze ook even op de rand van het bed zitten voor een babbeltje en dan gebeurde het wel eens dat ze Katelijne even lekker over haar rug aaide. Tot nu toe was dat nog niet gebeurd, maar Katelijne was er wel steeds bang voor dat het zou gebeuren, en wat als haar moeder wat zou merken?

“Je bent een knap en lief meisje Katelijne, je ouders mogen wel trots op je zijn”, zei Jeroen, en hij zette de teddybeer weer terug in de rieten kinderstoel.

“Euh ja dank je”, zei Katelijne die ook niet goed wist wat ze daar nou verder op moest zeggen.

“Zullen we dan maar terug gaan naar de parkeergarage, je moeder zal wel ongerust zijn”, zei Jeroen.

“Ja laten we dat maar doen”, zei Katelijne.

Het aller liefst was ze nog met Jeroen op haar kamer gebleven, en ze wist ook niet waarom maar het voelde goed, het gaf haar een apart en warm gevoel in haar buik.  Ze vond Jeroen eigenlijk wel heel erg aardig, en het waren lieve woorden die hij net over haar zei.

“Ik hoop niet voor je dat je moeder erg kwaad wordt”, zei Jeroen.

Katelijne liet haar mond hoeken even sip naar beneden zakken en zei, “ik zal denk ik wel flink op mijn dak krijgen”.

“Jeetje gossie zou het zo erg zijn?”, vroeg Jeroen. “Laten we nu maar snel gaan dan”. En Katelijne en Jeroen liepen samen de trap af naar beneden naar de auto.

“Heb je de sleutel nou?” vroeg Jeroen terwijl hij de auto deur voor Katelijne open hield.

“Ja die heb ik”, zei Katelijne, “alleen moet ik de sleutel nog wel even om wisselen met de sleutel die in de kofferbak ligt anders ziet mijn moeder dat dit de reserve sleutels zijn, zij heeft namelijk der eigen sleutelhanger aan de sleutel zitten”.

“Dan hoop ik dat je moeder niet bij de auto op jou aan het wachten is”, zei Jeroen, en hij gaf Katelijne de gordel aan, sloot de deur en stapte zelf aan de andere kant in.

Jeroen startte de auto en draaide achteruit de straat in. “Zelfde weg weer terug?”, vroeg Jeroen terwijl hij met zijn hand naar voren wees.

“Ja die kant op”, zei Katelijne. En ze had het nog maar net gezegd of ze schoot ineens vooruit in haar stoel en probeerde voorover te bukken, maar door de snelle beweging die Katelijne ineens maakte sloeg de gordel vast en dit voorkwam dat dat haar lukte.

Jeroen die schrok van de ineens zo snelle beweging van Katelijne keek haar aan en riep, “wat doe jij nou?”

Katelijne die nog steeds probeerde te bukken maar daarbij door de gordel belemmerd werd riep, “Ja shit mijn vader, mijn vader komt daar aan rijden!”.

Jeroen keek vooruit en zag in de verte een zwarte Mercedes de straat in rijden.


Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 55
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1981
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Gelderland
Katelijne deel IV b ( 18- ML LG DL WL BL NL )
Reactie #28 september 18, 2012, 19:56:01 19:56*
“Gordels moet je met liefde behandelen Katelijne”, zei Jeroen rustig, en hij klikte met zijn hand de gordel van Katelijne los. “En nu bukken Katelijn!”.

Katelijne maakte de gordel verder los en bukte zo ver als zo kon voorover en vroeg met een angstig stemmetje, “kan hij me nu niet zien?, kan hij me nie zien?”.

“Doe maar rustig lieverd”, probeerde Jeroen Katelijne te kalmeren. “Hij verwacht je hier niet, dus hij gaat heus niet speciaal op deze auto letten, blijf maar even gebukt zitten we rijden ….. NU langs hem heen”.
 
“Mooie auto”, zei Jeroen terwijl hij de auto van Katelijne’s vader passeerde, “en kom maar weer overeind, hij is voorbij”.

Katelijne bleef nog heel even gebukt zitten en kwam toen weer voorzichtig overeind en keek meteen om naar achteren, daar zag ze hoe haar vader de oprit van hun huis opreed. “Volgens mij zijn we net op tijd weg gegaan”, zuchtte ze opgelucht.

“Ja daar hebben we even geluk gehad, het is allemaal wel spannend zo zeg, gebeuren er altijd zoveel dingen als je met jou op pad gaat Katelijn?”, zei Jeroen.

“Nou nee vandaag is het toch echt wel een bijzondere dag”, zei Katelijne.

Jeroen en Katelijne reden verder naar de parkeergarage waar de auto van Katelijne’s moeder nog steeds stond.
Bij de parkeergarage aangekomen reed Jeroen heel voorzichtig naar binnen en zei, “het lijkt me verstandig als je weer heel even bukt, dan kijk ik wel of ik je moeder bij de auto zie staan”.
Katelijne bukte voorover, en dit keer deed ze het rustig genoeg zonder ruzie te krijgen met de gordels.
Jeroen stuurde de auto door de parkeergarage heen naar de plek waar de auto van Katelijne’s moeder stond. “Volgens mij is ze er niet”, zei hij.
Katelijne kwam weer voorzichtig overeind en keek of ze haar moeder ergens zag staan. “Ik zie der ook nergens”, zei ze.

“Ok, ik parkeer de auto achter dat busje daar, dan stap jij voorzichtig uit en ga je  de sleutel van je moeder uit de kofferbak pakken”, zei Jeroen. “Let wel op dat je je moeder niet ergens ziet”.

Jeroen parkeerde de auto naast het busje en Katelijne stapte uit. Ze sloot het portier van de auto achter haar en ging achter het busjes staan, voorzichtig keek ze om de hoek van het busje heen of haar moeder echt nergens te bekennen was.
Achter haar hoorde ze het raam van Jeroen’s auto open gaan.

“Katelijn”,  zei Jeroen.

“Jhaa?”, verluisterde Katelijne zonder om te kijken naar Jeroen.

“Pas op dat je niet allebei de sleutels in de kofferbak opsluit”, zei Jeroen met een lachje.

“Ik ben heus niet blond”, zei Katelijne en ze liep met kleine passen in de richting van de Polo van haar moeder, klaar om bij iedere verdachte beweging weg te duiken achter een geparkeerde auto.
 
“Dit was toch wel spannend”, dacht Katelijne en ze voelde hoe haar hart bonsde in haar keel.
Ze was nu bij de Polo en opende met de reserve sleutel de achterklep. Snel pakte ze de sleutels uit de boodschappenkrat, en ze keek nog even na de toch wel grote tas met luiers die ze daar achter de krat had neer gezet. “Mijn eigen echte luiers”, dacht Katelijne en ze sloot de achterklep.

Snel keek ze weer om haar heen of ze haar moeder niet zag, gelukkig was zij nergens te zien. Katelijne liep terug naar de auto van Jeroen en ze zag dat hij inmiddels was uitgestapt.
 
“Het is gelukt”, zei Katelijne en ze liet Jeroen de sleutels van haar moeders auto zien.

“Ja ik zag het”, zei Jeroen. “Je moest nu maar eens snel naar je moeder op zoek gaan, en als ze vraagt waar je toch al die tijd was zeg je maar dat je op zoek was naar haar en dat je telefoon leeg was”.

“Ja ik hoop dat het meevalt, maar ik vrees het ergste”, zei Katelijne.

“Het komt wel goed Katelijn”, zei Jeroen en hij stak zijn duim op. “Veel plezier met je, euh …met je je weet wel”.

“Dat zal wel lukken”, zei Katelijne en ze glimlachte lief naar Jeroen.

Katelijne draaide zich om en wilde weg lopen maar voelde de hand van Jeroen op haar schouder die haar terug trok. “Zie ik je binnenkort nog een keer?”, vroeg hij terwijl hij Katelijne aankeek.

“Euh ja… ik denk het wel”, stamelde Katelijne.

“Ok, ik hoop dan heel snel”, zei Jeroen en hij trok Katelijne nog wat dichter naar zich toe en gaf haar een voorzichtige zoen op haar wang…
         

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 296
  • Geslacht: Vrouw
  • Geboortejaar: 1981
  • Ik ben: DL
Re: Katelijne (dl tb) intro
Reactie #29 september 18, 2012, 20:26:57 20:26*
Zucht wat een mooi verhaal en dat zeg ik niet zomaar, echt goed geschreven en nog wel door een man ook, heel mooi opgebouwd, ik ben super benieuwd hoe ze het gaat vinden als ze haar eerste luier aantrekt, het doet me allemaal erg veel aan mijn eigen gevoelens denken, vooral die drynites, dat was ook mijn eerste ervaring, maar ook dat gevoel toen je je eerste echte luier in handen kreeg,
heel herkenbaar allemaal.........