Poll

Wat vond je ervan?

Zeer goed
17 (58.6%)
Goed
10 (34.5%)
Matig
2 (6.9%)
Slecht
0 (0%)
Niet mijn soort verhaal
0 (0%)
Te lang(dradig)
0 (0%)

Totaal aantal stemmen: 29

Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)  (gelezen 42438 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 567
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: geen contact aub
  • Ik ben: AB & DL
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #15 juni 17, 2011, 20:16:39 20:16*
Leuk verhaal, makkelijk te lezen, en het kan ook nog eens echt gebeuren .... dat zie je niet vaak

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1975
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #16 juni 18, 2011, 00:30:05 00:30*
Bedankt voor alle positieve reacties hierboven.
Ik had even geen idee hoe ik hiermee verder moest en heb daarom eerst even een het verhaal van Ingrid (de vijftienjarige uit de vakantie) uitgediept.
Zie: http://www.ab-dl-tb-club.nl/i/ingrid-%2818-dl-tl-wl-kl-nl-ol-bp-ic%29

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #17 juni 18, 2011, 11:09:46 11:09*
heb precies hetzelfde, een writers blok is goed knudde  :-X

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1975
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #18 juni 28, 2011, 01:49:22 01:49*
6. Nieuwe huisgenoten
Het is weer bijna het einde van het schooljaar en Daphne heeft haar scriptie ingeleverd. Ze kondigt in huis aan dat, nu ze klaar is met haar studie, het huis gaat verlaten. En ook Miryam heeft een beslissing genomen. Ze loopt al een tijdje achter in studiepunten en heeft ook grote twijfels of ze wel iets wil doen in deze studierichting. Ze heeft daarom besloten een andere studie te gaan volgen, maar die studie is alleen in Amsterdam te volgen.
Naast dat Nathalie en Lisette het erg jammer vinden dat Daphne en Miryam het huis verlaten komen ze nu ook met het probleem om nieuwe huisgenoten te gaan zoeken. De huisbaas heeft als huisreglement dat de zittende bewoners een nieuwe huurder mogen kiezen en dat ze eerst drie maanden de tijd krijgen om actief een huisgenoot te zoeken. Als ze na die drie maanden nog geen nieuwe huurder hebben dan kiest de huisbaas een bewoner uit zijn bestand. 
Nathalie had helemaal geen zin in nieuwe huisgenoten, ze was net gewend aan het feit dat ze zonder schaamte in luiers door het huis kon lopen en daar kwam nu resoluut een einde aan. Ook Lisette, die alhoewel ze alleen maar 's nachts het probleem had en dan ook alleen maar als ze gedronken had, vond het geen geweldig vooruitzicht. Michiel had in ieder geval een oplossing voor één van de kamers. Hij 'logeerde' nog steeds bij Nathalie op de kamer en daar was geen ruimte voor zijn spullen. Hij zou één van de kamers huren, dat zou in ieder geval één nieuweling schelen.
Lisette dacht hardop en zei dat het meest ideale zou zijn als de nieuweling hetzelfde probleem zou hebben als Nathalie en haarzelf. Maar ja, hoe vind je een student die incontinent is, de meesten lopen daar niet mee te koop.
Nathalie had wel een idee, ze zat vaker op internetfora over incontinentie en ze zou daar wel een item plaatsen op het forum.
Na een aantal weken had Nathalie op één van de berichten een reactie van een jonge meid die na de zomer in Groningen ging studeren, maar nog steeds last had van bedplassen. Omdat Nathalie wist dat de fora ook door niet incontinente mensen werd gelezen had ze niet verteld waar het huis was en wou ze eerst om een neutrale plek afspreken. Ze spraken af bij een café in de stad waar het overdag rustig zou zijn, waardoor ze wel vrijuit konden praten.
Op de afgesproken dag gingen Nathalie en Lisette de stad in naar het afgesproken café. Een half uurtje later kwam ook hun candidaat huisgenoot en stelde zich voor als Jolanda.
Omdat ze zeker wilden weten dat Jolanda echt een urine probleem had hadden ze gevraagd of ze een kopie recept van haar huisarts wou meenemen en Jolanda overlegde deze, enigzins nerveus, aan Nathalie. Jolanda had ook haar reserveringen en vroeg ook aan de dames of zij echt wel incontinent waren. Als antwoord tilde Nathalie haar rok op om aan Jolanda haar luier te laten zien. Als extra, maar onbedoeld, bewijsmateriaal kon je bij Nathalie zien dat ze in haar luier geplast had.
Jolanda vertelde dat ze nog nooit 's nachts droog had kunnen blijven en dat ze dus zolang ze leefde al 's nachts een luier om kreeg. Overdag had ze niet echt een probleem maar ze had wel moeite met lange reizen. Ze kon wel redelijk goed haar plas ophouden overdag, maar als ze moest, moest ze ook wel binnen een half uur. Omdat ze niet wist hoe de treinreis naar Groningen zou gaan, had ze nu ook een luier om.
Nathalie en Lisette waren overtuigd dat dit wel eens een goede candidaat zou kunnen zijn en namen haar mee naar het huis. Onderweg vertelden ze dat Michiel ook in het huis woonde en daar was Jolanda niet echt gelukkig van. Nathalie vertelde dat het haar vriendje was en dus haar probleem al kende en daar geen probleem mee had, ook wist hij van Lisette's probleem omdat er in het huis geen geheimen waren.
Jolanda bekeek het huis en de kamer die voor Jolanda beschikbaar was. Eigenlijk kon het Jolanda het weinig schelen hoe de kamer zou zijn. Ze had al een jaar zorgen gemaakt over hoe het moest met studeren en er was nu een oplossing.
Voordat Jolanda terug zou gaan naar huis, zou ze nog even naar het toilet. Op het toilet deed ze haar luier af en ging plassen, maar zag dat ze haar luier in de trein naar Groningen eigenlijk al te veel gebruikt had om deze weer om te doen. Ze besloot het risico te nemen en de luier maar weg te gooien en dan maar zonder luier terug naar huis. Ze liep met haar gebruikte luier het toilet uit en vroeg aan Nathalie waar ze die weg kon gooien. Nathalie wees haar de prullenbak in de keuken en Jolanda gooide daar haar luier in en zag dat er meer luiers in de prullenbak lagen.
Nathalie vroeg aan Jolanda of ze nog wel een verschoning voor de terugweg had en Jolanda vertelde dat ze dat niet had en de gok maar zou nemen. Nathalie bood aan dat ze wel een luier van haar mocht lenen. Het grootte voordeel was nu dat alle drie de meiden ongeveer even groot waren en dus ook dezelfde maat luiers hadden. Nathalie had eigenlijk altijd wel genoeg luiers in huis, maar Lisette vergat nog wel eens op tijd luiers te halen en leende met enige regelmaat bij Nathalie. Jolanda nam de luier van Nathalie aan en trok deze in het toilet aan en ging daarna weer naar huis.
Jolanda trok twee weken voor het begin van he nieuwe schooljaar in het huis. De eerste dagen kwam ze steeds al gedoucht en aangekleed beneden om maar niet in haar natte luier naar beneden te komen. In de woonkamer trof ze Nathalie wel steeds aan, die daar gewoon in haar luier en t-shirt op de bank zat koffie te drinken. De volgende morgen besloot ze ook maar zonder omkleden naar beneden te gaan en ook Lisette was de avond daarvoor wezen stappen en zat dus ook geluierd op de bank. Alle drie de meiden zaten nu in hun natte pamper op de bank en ook Michiel kwam binnen. Hij moest een beetje lachen om wat hij zag: Drie studentes op een rij met alle drie een overduidelijk gebruikte luier om. "De diapered angels", grapte hij. Jolanda, die nog niet helemaal gewend was aan de situatie trok haar t-shirt zover mogelijk over haar luier heen om de luier zo goed als kon te verbergen, maar moest net als de andere twee wel lachen om de grap van Michiel. Ze gingen vanaf toen in huis door het leven als "Michiel's pamperengels".
"Kom op pamperengeltjes, laten we naar het strand gaan nu het nog mooi weer is", zei Michiel.
Na het douchen leende Nathalie aan Jolanda een dagluier anders had Jolanda haar eigen luier omgedaan, maar die waren veel dikker. Daarna gingen ze met z'n vieren naar het strand. En op het strand aangekomen kleedde iedereen zich om in zwemkleding. Nathalie en Jolanda gooiden hun luier in de prullenbak.
Na een tijdje op het strand gelegen te hebben vonden ze het tijd om te gaan zwemmen. Ondanks de lange zomer was het Nederlandse zeewater nog steeds niet echt warm en waren ze snel uitgezwommen. Ze waren door het mooie weer gelukkig snel droog en warm en besloten maar te blijven zonnen.
Nathalie was de eerste met een nat zwembroekje van het plassen en besloot toch maar om even het water in te springen om even schoon te spoelen. Jolanda kon het ook niet langer ophouden, ze had al een tijdje de aandrang om te gaan plassen maar er was geen toilet in de buurt. Ze plaste haar broekje nat en de urine liep langs haar benen naar beneden en ook Jolanda moest zich even gaan wassen in de zee.
Het was nu wel tijd om terug naar huis te gaan. Zowel Nathalie als Jolanda hadden geen zin om zich nog eens in zee te wassen, maar al helemaal geen zin om in een luier op het strand te liggen.
Voor de terug weg deden de twee dames wel een luier om en kleedde zich verder aan. Op de terugweg zat Nathalie in gedachte verzonken, ze bedacht dat ze nu dan wel niet de enige was met een luier om, maar op als ze straks weer thuis was, was zij de enige die niet een strakke broek aan kon of een kort rokje.
Ze bedacht dat ze maar eens actiever aan de slag moest om in ieder geval te proberen ooit uit de luiers te komen.
Thuis aangekomen was Jolanda gelijk de badkamer ingerend en had na het douchen inderdaad geen luier meer om. Voor Nathalie was dit de bevestiging om morgen de huisarts te bellen en te kijken of er toch niets aan gedaan kon worden.

7. Zindelijkheidstraining

De volgende dag had ze gelijk om negen uur gebeld, omdat ze wist van haarzelf dat ze het anders toch niet meer durfde. Ze had in Groningen wel een huisarts uitgezocht en had zich daar ingeschreven, maar ze was er nog nooit geweest. De laatste arts waar ze haar incontinentie mee had besproken, was bij haar ouders thuis.
Ze kon niet gelijk terecht, maar had een afspraak voor over twee dagen. Die twee dagen gingen langzaam voorbij en met elke natte luier die ze moest verschonen werd ze chagarijniger.
Op een gegeven moment had ze zich opgesloten in haar kamer en had haar luier afgedaan en besloten even niet een schone luier om te doen. Ze trok een string van achter uit de kast en daarna een "skinny jeans". Ze bekeek haarzelf in de spiegel en werd helaam blij van wat ze zag: Eindelijk weer mooi twee ronde billen in plaats van één bolle luierkont. Ze bleef kijken in de spiegel en fantaseerde dat ze zo weer eens over straat zou kunnen. Vervolgens ging ze op bed liggen, verder dromen over een pampervrij leven. Toen ze weer opstond, zou ze nog één keer in de spiegel kijken maar wat ze toen zag stemde haar niet zo vrolijk als daarnet. Ze keek nog steeds naar haar mooi gevormde billen maar nu met een vanuit haar kruis een steeds groter wordende donkere plek. "Nog niet eens één uur zonder pamper is al te veel gevraagd", zei ze tegen haarzelf en ging huilend op bed zitten.
Niet veel later probeerde Michiel binnen te komen, maar merkte dat de deur op slot zat. Hij klopte op de deur en Nathalie deed open. Al snel zag Michiel dat ze gehuild had en vroeg wat er aan de hand was. Nathalie zei niets en wees alleen naar beneden, naar haar natte kruis. Michiel trooste haar en legde haar op bed en begon met het uitkleden van Nathalie, die het op haar beurt gelaten toeliet. Nadat Michiel Nathalie haar broek en string uit had getrokken liep hij naar de kast waar de luiers lagen en pakte één van de stapel. Hij had inmiddels al vaker Nathalie verschoond en had al snel Nathalie weer in een luier.

Het was nu tijd om naar de huisarts te gaan en Nathalie stapte op de fiets. Ze voelde haar luier tussen haar en het zadel en besefte dat ze zich waarschijnlijk bij de huisarts moest uitkleden voor een onderzoek. Dat idee maakte haar nog nerveuzer, dat ze voor een vreemde straks in niets meer dan een luier zou staan.
De huisarts was een aardige man van in de veertig en Nathalie deed haar verhaal en vroeg aan het eind of hij nog een idee had om haar weer uit de luiers te krijgen. De huisarts vertelde dat sinds het incontinent zijn kwam van een val op haar rug, dat het waarschijnlijk nooit helemaal weg zou gaan en dat ze waarschijnlijk de rest van haar leven wel een soort van verband zou moeten dragen. Maar het zou wel een stuk minder erg kunnen worden met blaastraining en medicijnen. Hij schreef een recept voor en een verwijsbrief voor de fysiotherapeut. Hij zei verder nog dat de incontinentie erger was geworden omdat ze waarschijnlijk te veel vertrouwde op luiers. Ze kreeg de opdracht om, ondanks dat ze een luier om had, toch te proberen het zolang mogelijk op te houden.

Op de terugweg was ze gelijk langs de apotheek gegaan voor de medicijnen en ging met volle moed terug naar huis. Thuis belde ze gelijk een fysiotherapeut voor een afspraak. Ook had zich voorgenomen om gelijk te beginnen met zolang mogelijk haar plas op te houden.
De fysiotherapie is, zoals ze leert bij haar eerste afspraak, om haar sluitspier weer te trainen om de plas beter op te kunnen houden. Ze moet de oefeningen thuis ook doen.
Nathalie begint met goede moed en voelt dat er enige verbetering is alhoewel ze nog geen luier droog heeft kunnen houden.
Soms als ze weer eens een natte luier verschoond zonder dat ze ook maar het gevoel heeft gehad te moeten plassen, zakt de moed in haar schoenen maar ze zet toch door.
Na een paar maanden trainen, medicijnen en oefenen in het ophouden van haar plas heeft ze min of meer controle over haar blaas. Ze kan haar plas weer redelijk ophouden, alhoewel ze nog steeds wel scheuten urine verliest en als ze voelt dat ze naar het toilet moet, moet ze ook direct gaan.
Ze besluit dan ook weer terug te gaan naar de inleggers die ze gebruikte voor dat ze luiers moest gaan dragen.
Voor de meeste meiden van haar leeftijd zou het een verschrikking zijn om zo'n grote inlegger in haar onderbroek te moeten hebben, zeker als het meest dikke in je slipje ooit een libresse is geweest. Maar voor Nathalie was het een verademing. Ze hoorde nog steeds de woorden van haar huisarts die zei dat ze waarschijnlijk nooit meer echt droog zou zijn en ze besloot haar strings dan ook maar weg te doen. In plaats daarvan had ze een stapeltje hipsters gekocht, ook best sexy bedacht ze en in ieder geval een stuk beter dan pampers.
Ze trekt een spijkerbroek aan en gaat naar de woonkamer. Als ze in de woonkamer komt laat ze haar nieuwe uiterlijk aan haar huisgenoten zien. Ze feliciteren Nathalie met het resultaat en vinden dat het gevierd moet worden. Dan komt ook Michiel thuis en Nathalie springt in zijn armen. Als Michiel haar opvangt en zijn handen op haar kont houdt, heeft hij voor het eerst sinds hij Nathalie kent ook echt haar kont beet in plaats van een luier.
Het gevoel van euforie duurt echter niet lang. Omdat Nathalie nog steeds bij Michiel in de armen hangt en zij haar benen om Michiels middel heeft, kan ze het niet ophouden en voelt een flinke scheut ontsnappen. Ze springt lost en ziet de schade. Niet alleen heeft ze natte plekken in haar liezen waar de inlegger gelekt heeft, maar ook Michiel is nat geworden. Beiden kleedden zich snel om en proberen het incident zo snel mogelijk te vergeten.

8. De schoonouders.

De dagen daarna gaan voorbij zonder echte incidenten. Af en toe komt ze thuis met lekplekken in haar kruis of op haar kont, maar dat hoort er een beetje bij.
Dan komt de dag dat Michiel met zijn broer had afgesproken om hem en Nathalie op te halen voor een weekend bij zijn ouders. Michiel en Nathalie hadden een soort van ruzie omdat Michiel vond dat ze voor de lange autorit toch maar een luier om moest. Het risico om de autostoel van zijn broer te bevuilen was hem te groot, maar Nathalie wou niet bij de eerste ontmoeting met zijn ouders een luier om hebben. Michiel had dat argument afgedaan door te zeggen dat ze beter een luier om kon hebben, dan een ondergezeken broek. Onder protest ging Nathalie op bed liggen en Michiel deed haar een luier om.
Nathalie had haar tas al ingepakt voor het weekend maar Michiel deed daar achter haar rug om nog wat extra luiers bij. Michiels broer was er al snel en ze stapten beiden in. Nathalie was pissed-off dat ze door haar vriend een luier tegen haar wil had omgekregen, maar ze wist eigenlijk wel dat het verstandig was.
Zeker weten dat het verstandig was, wist ze toen ze vlak bij zijn ouders waren en ze voelde dat ze naar het toilet moest. Toen ze vroeg of ze nog konden stoppen, had de broer gezegd dat ze er bijna waren. Maar bijna was niet dichtbij genoeg en Nathalie kreeg dat overbekende gevoel weer toen haar luier zich vulde. Haar nachtmerrie kwam uit en ze stelde haarzelf voor aan haar schoonouders met een volle natte luier om. Na het rondje kennismaken vroeg ze waar het toilet was. Daar maakte ze zich zo goed als mogelijk schoon en deed een inlegger in. Michiels moeder zag dat er iets aan de hand was, maar ze kon er niet achter komen wat.
Het gesprek met haar kersverse schoonouders was echt gezellig, het klikte erg goed. Er was een fles wijn opengetrokken en Nathalie was al snel vergeten wat er die middag gebeurt was.
Ongemerkt dronk ze behoorlijk wat wijn omdat Michiels vader steeds bijschonk en Nathalie veel te druk bezig was met het gesprek. Dan opeens voelt Nathalie dat ze aan het plassen is en probeert met alle macht het te stoppen, ze staat op om naar het toilet te gaan maar het heeft geen zin meer. Voor het oog van haar schoonfamilie staat ze in haar broek te piesen. De donkere natte plek breidt zich uit van haar kruis naar haar deien en naar haar kont. Ze rent naar boven naar Michiels kamer waar ze haar logeertas had staan. Ze mmaakte haarzelf schoon en kleedde zich om. Van de schaamte durfde ze eigenlijk niet naar beneden, maar ze kon daar toch niet blijven zitten en ze ging schoorvoetend weer naar beneden.
In de woonkamer hoorde ze de laatste woorden van Michiel tegen zijn moeder. Michiel had aan zijn moeder uitgelegd dat Nathalie soms een probleem had met haar plas ophouden.
De rest van het gesprek tussen de ouders van Michiel en Nathalie ging natuurlijk over het incident. Michiels moeder vroeg of ze daar vaker last van had en of ze daar niets aan kon doen. Nathalie wist niet goed hoe ze hier op moest reageren en daarom nam Michiel verder het woord. Michiel vertelde dat ze medicijnen had en dat ze fysiotherapie volgde. Michiels moeder was nog niet helemaal gerust en vroeg daarom of Nathalie niet wat meer bescherming daar tegen had. Nathalie werd rood van schaamte omdat ze prima wist wat haar schoonmoeder bedoelde. "Hoe gaat dat vanacht bijvoorbeeld?" ging Michiels moeder verder. Michiel vertelde dat ze dan een luier zou dragen om het bed te beschermen. "Kun je dan nu beter ook niet zo'n luier omdoen, zodat de bank ook veilig is?", vroeg Michiels moeder. Alhoewel Nathalie overtuigend mogelijk probeerde uit te leggen dat dat niet nodig was, had Michiels moeder er toch op aangedrongen. Nathalie wist nog niet dat Michiel extra luiers had meegenomen en antwoorde haar schoonmoeder dat ze daar niet genoeg luiers voor mee had. Toen vertelde Michiel dat hij wel extra luiers had meegenomen en dat ze nu het beste met hem mee naar boven kon gaan. Op Michiels kamer trok Michiel weer Nathalie haar broek uit en deed haar een luier om.
Beneden aangekomen zag nu ook zijn moeder het verschil en zei: "Ik denk dat dit beter is en ik denk dat je in het vervolg maar beter hier altijd een luier om kunt hebben".
De rest van het weekend was Nathalie weer geluierd en dat was met het mooie weer niet echt prettig. Doordat ze alleen zomerse kleding bij haar had die niet geschikt waren om een luier te verhullen, kon je bij Nathalie de hele tijd duidelijk zien wat ze aan had. Ondanks het strenge optreden was Michiels moeder verder nog steeds erg aardig voor Nathalie, soms zelfs wel erg aardig. Ze lag te zonnen in de tuin en af en toe kwam haar schoonmoeder de tuin in en trok Nathalie's broekje naar beneden om te kijken hoe het met haar luier stond. "We willen natuurlijk geen lekkages op de kussens van de tuinstoelen", legde ze uit.
Het weekend was uiteindelijk afgelopen en ze waren weer terug in Groningen, waar Nathalie als eerste haar luier afdeed om weer "gewoon" een onderbroek met inleg te aan te trekken.

9. De terugval.

Het weekend bij haar schoonouders was ze nog lang niet vergeten, ondanks dat het al twee weken geleden was. Ze was nu uit met Jolanda en Lisette en de dames hadden zich sexy gekleed.
Nathalie had in de afgelopen weken genoeg vertrouwen opgebouwd om zonder luier de stad in te gaan. Ze had alle toiletten in de café's bekeken en wist dat ze, als ze moest, snel één zou vinden.
Ze hadden de hele avond gedanst en genoten van alle aandacht die ze kregen. Toen merkte Nathalie dat ze naar het toilet moest en liep snel door naar achteren.
Vlak voor de toiletten zag ze een hoop mensen bij elkaar staan en gebogen naar de grond kijken. Een eerstejaars studente had iets te veel gedronken en was flauwgevallen tegen de deur van het damestoilet. Ze kon er niet langs en voelde de druk in haar blaas opbouwen. In haar gedachen leek het uren te duren voordat het kind weer overeind kwam en voelde uiteindelijk het onvermijdelijke gevoel opkomen. Hetzelfde gevoel als een paar weken geleden bij haar schoonouders, alleen stond ze nu met een zeiknatte spijkerbroek midden in een studentencafé. Nadat een paar studenten achter haar Nathalie in de gaten kregen en riepen wat er aan de hand was, was ineens alle aandacht voor het flauwgevallen eerstjaars weg en waren alle ogen gericht op een derdejaars student die midden in de kroeg in haar broek had gepiest. Nathalie wist niet hoe snel ze weg moest komen en sprintte door de lachende menigte naar buiten. Lisette zag Nathalie naar buiten rennen en trok Jolanda mee naar buiten. De drie meiden gingen terug naar huis.
De volgende dag op college was Nathalie het gesprek van de klas, want ook een aantal klasgenoten hadden het gezien. Nathalie verzon het excuus dat ze veel te veel gedronken had en daarmee was het verhaal snel afgedaan. Het probleem alleen was, dat nu Nathalie overduidelijk nuchter weer had gelekt zonder dat ze het door had en wist het pas toen klasgenoten haar er weer op wezen.
Ze had gelekt, maar nog niet zo erg als de vorige dag in de kroeg, maar dat duurde niet lang. Toen ze naar het toilet liep kon ze het niet meer houden en voor ze bij het toilet was, had ze haar blaas alweer geleegd.
Ze ging naar huis waar Michiel ook was en legde het verhaal in haar doorweekte broek aan Michiel uit. Michiel nam haar mee naar hun kamer en Nathalie zei: "Doe mij maar weer een pamper om, ik kom er toch niet meer vanaf".  Michiel deed wat hem was gevraagd en trooste Nathalie.
Nathalie had de huisarts gebeld en die had gezegd dat hij het min of meer wel verwachtte, maar dat het het proberen waard was. Vervolgens zegde Nathalie haar fysiotherapeut af en gooide de medicijnen weg. Ze wist dat ze voor de rest van haar leven in een pamper zou rondlopen.
Door het incident in de kroeg en op school wist iedereen wat er met Nathalie aan de hand was en ook snel werd bekend dat Nathalie geluierd was. In het begin werd ze er wel mee gepest, maar ook dat ging uiteindelijk over. Alleen in de kroeg was ze nog wel eens het mikpunt van een pesterijtje, van een groep studenten stapte dan één van hen naar Nathalie die haar dan in haar kont kneep, waarna de student dan luidkeels door de kroeg verslag deed van het type "ondergoed".




Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1975
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #19 juni 29, 2011, 01:20:42 01:20*
10. Stage

Of het kwam doordat ze zich eindelijk had neergelegd bij het feit dat ze voor altijd incontinent zou blijven of doordat iedereen in Groningen wist van Nathalies conditie wist ze niet, maar ze kon steeds makkelijker omgaan met incontinent zijn. Ze dacht er nog steeds wel bij na over wat voor kleding ze aan deed, want er mee te koop lopen was ook niet de bedoeling. Als je het wist, kon je zien aan Nathalie dat ze een luier om had en ook als ze voorover bukte kon je de rand van haar luier duidelijk zien zitten. Ook was het al eens voorgekomen dat ze op een zomerse dag een rokje had aangetrokken en die door een windvlaag omhoog geblazen werd. Het was een klassiek "Marilyn Monroe"-effect, anders dan dat je bij Marilyn geen luier onder de rok vandaan zag komen. Dat laatste incident vond ze nog wel moeilijk en was snel weggelopen met een knalrood hoofd van schaamte.
Het was inmiddels het vierde en ook laatste jaar van haar studie en binnenkort zou ze haar afsluitende stage gaan lopen en aansluitend haar scriptie schrijven.
Ze was al druk zoekende naar een stageplaats want als student bedrijfskundige was er veel concurrentie, de opleiding is populair en het aantal stageplaatsen beperkt.
Uiteindelijk was het haar gelukt om een stageplaats te bemachtigen. Ze zou aan de slag gaan als assistent-bedrijfsleider in een klein hotel aan de rand van de stad Groningen. Het enige punt waar ze tegenop zag was het hotel-uniform. Iedereen die werkte in het hotel, van schoonmaak tot en met de directie werd geacht in uniform in het hotel te lopen. Het hotel zou zorg dragen voor het uniform en Nathalie hoefde alleen haar maten door te geven. Ook het schoonhouden werd geregeld in het hotel. In het hotel was een kleedruimte voor het personeel, dus ze hoefde ook niks mee naar huis te nemen.
Eerlijk gezegd had ze liever doorgezocht naar een andere stage, maar ze wist dat dit misschien haar enige echte kans was op een goede stageplek, maar toch was ze redelijk nerveus voor die kleedkamer. Tijdens de rondleiding had ze de kleedruimte ook gezien en het deed haar nog het meest denken aan de kleedruimtes in het gymlokaal vroeger op de Havo.
Haar eerste werkdag zou vandaag beginnen en ze was vroeg opgestaan om als eerste in het hotel te zijn. Eén reden was om een goede eerste indruk te krijgen maar voor een goed deel om als eerste en enigste in de kleedkamers te zijn.
Aangekomen in het hotel kreeg ze van de hotelmanager haar bedrijfskleding mee. Tot haar schrik had het hotel gemeend te moeten moderniseren en was het dames outfit nu niet meer met een rok, maar met een stretch-pantalon. Ook hadden ze de klassieke overhemden vervangen door een modernere variant die je niet meer in je broek stopte maar er gewoon overheen gedragen kon worden. Nathalie ging de kleedkamer in en zag dat haar strategie had gewerkt, ze was als enigste daar. Ze had haarzelf uitgekleed en stond nu in niets meer dan een bh en een luier. "Als er nu maar niemand binnenkomt", dacht ze. Snel trok ze de pantalon van haar uniform aan en deed hem dicht. Ze kreeg de pantalon nog maar net over haar luier heen en ze zag dat de rand van de pantalon net niet hoog genoeg zat om de luier helemaal te bedekken. Vervolgens trok ze snel haar overhemd aan, die als ze recht opstond netjes over de rand van de pantalon hing, maar een blote rug en dus ook luierrand liet zien als ze bukte.
Tijdens haar eerste werkdag moest ze gelukkig veel inlezen in de bedrijfshandboeken en liep ze af en toe een nieuwe collega tegen het lijf waar ze dan kennis mee kon maken. De dag ging voorbij zonder al te veel problemen en ze had zelf het idee dat ze niet betrapt was.
Af en toe moest ze weer terugdenken aan haar vakantiebaantje in het restaurant en ze moest er niet aan denken dat hier weer hetzelfde zou gebeuren. Ze kreeg toen wel een idee, want net als toen had ze moeite met het verbergen van de luierrand en had toen rompers voor volwassenen besteld en had deze gelukkig ook nog bewaard.
De weken gingen voorbij en haar manager was meer dan tevreden over hoe Nathalie het oppikte. Ze kwam steeds als eerste en ging altijd als laatste weer weg.
Op een dag had ze zich iets verslapen, het was maar tien minuten maar ze fietste snel naar het hotel. Snel ging ze de kleedkamer in en begon haar om te kleden. Net toen ze haar pantalon aan zou trekken en dus in niets anders dan een romper stond met daaronder duidelijk haar luier zichtbaar kwam een collega van de receptie binnen. Nathalie schrok en hield de pantalon voor haar luier, wetende dat ze toch dat ding een keer aan moest trekken. Haar collega, Marianne, had Nathalie wel gezien maar had nog niet goed gekeken. Toen Marianne Nathalie begroette en wel een goede zicht had riep ze: "Trek je pantalon maar gewoon aan hoor, ik had al zo'n vermoeden dat je een luier droeg". Marianne had Nathalie al een tijdje in de gaten gehouden en moest iedere keer als ze Nathalie van achteren zag, aan haar kleine neefje van twee denken. Op een dag had ze het in de gaten, wat er met Nathalie aan de hand was en vandaag kreeg ze de bevestiging.
Nathalie kleedde zich snel verder aan en dat was maar goed ook, want de één na de andere collega kwam binnen. Marianne en Nathalie liepen gezamenlijk de kleedkamer uit en Marianne begon: "Je bent niet de enige hoor hier, ik zit elke dag achter de receptie en zie iedereen langs komen". Marianne vertelde dat er vele barmeiden waren die ook incontinentie materiaal gebruikte, niet omdat ze incontinent waren maar omdat ze vaak geen tijd hadden voor een plaspauze. Een aantal meiden hadden hierdoor in het verleden wel eens wat "ongelukjes" gehad en de hotelmanager had aan die dames het vriendelijke verzoek gedaan om daar iets aan te doen of een andere baan te zoeken. Iedereen wist er van, maar nooit werd er over gesproken, maar raar is het in ieder geval niet in de horeca business.
Na een paar maanden kreeg Nathalie van de manager een project om zelfstandig op te zetten en uit te voeren. Ze moest een congres van een lokale business-club organiseren. Ze moest daarvoor de catering regelen vanaf tien uur 's ochtends tot tien uur 's avonds. Het congres opende met een ontvangst met koffie en daarna zou er in de conferentiezaal een aantal sprekers zijn en om de twee uur een pauze met koffie of frisdrank.
Daarna een diner en nog een afsluitende borrel.
Nathalie had in een paar dagen een draaiboek bij elkaar verzonnen en had dit aan haar manager voorgelegd. De manager was onder de indruk en Nathalie moest er maar op toezien dat het ook zo werd uitgevoerd. Dat betekende dat ze er vanaf het begin tot het eind bij moest zijn om er zeker van te zijn dat alles volgens draaiboek ging.
De dag van het congres was aangebroken en Nathalie was nu best zenuwachtig. Ze begroette de eerste gasten die binnenkwamen en ze begeleidde hen naar de ontvangstruimte. Ze liep constant van de ontvangstruimte naar de keuken en weer terug om er zeker van te zijn dat alle gasten niks tekort kwamen.
Ook toen het congres begonnen was en alle gasten in de zaal naar de spreker luisterden, had Nathalie het druk met het regelen van de lunch en de koffiepauzes.
Vlak na de lunch kwam Marianne naar haar toe en fluisterde in haar oor: "Wanneer heb jij voor het laatst verschoond?". Nathalie verstijfde en wist wat er aan de hand was. Ze had enorm gelekt en twee donkere plekken waren ontstaan daar waar haar luier ophield. Snel rende ze naar de kleedkamer om daar snel te verschonen en een schone pantalon aan te doen. Toen ze haar pantalon en luier afdeed, zag ze ook dat haar romper niet schoon was, die kon ze niet meer aanhouden. Ze trok dus ook haar overhemd uit en haar romper. Nu alleen met een natte luier om hoopte ze dat er niemand binnen zou komen.
Snel verschoonde ze haar luier en trok een schone pantalon aan en ook haar overhemd. Ze had geen extra romper mee omdat ze nooit bedacht had dat dat nodig zou moeten zijn. Ze moest dus nu voorzichtig zijn met bukken. Helaas voor Nathalie gebeurde er iets waardoor ze wel moest bukken. Een serveerster had een heel dienblad vol lege kopjes vlak voor haar voeten laten vallen en Nathalie kon het niet maken om niet mee te helpen opruimen. Ze zakte door haar knieën waardoor de rand van haar pantalon steeds verder naar beneden over haar luier zakte en ze eigenlijk voor iedereen in de zaal duidelijk maakte dat ze een pamper om had. Ze had het al helemaal gehad voor de dag, maar ze moest het diner nog doorstaan. Terwijl ze door de zaal liep voelde ze dat mensen naar haar kont staarde en ze wist dat iedereen nu wel had bedacht dat ze een luier om had. Ook waren er wat collegae die het niet konden laten om haar op haar luier te kloppen en haar er aan te herinneren op tijd te verschonen.
Toen het congres succesvol was afgesloten wachtte Nathalie met naar huis gaan en bleef nog wat aan de bar napraten. Gek genoeg deden haar collegae dat ook en ze bedacht dat ze dan nu maar naar huis moest.
Toen ze in de kleedkamer alleen was, trok ze snel haar uniform uit. Iedere keer als ze daar stond in niets dan een luier en een bh, hoopte ze vurig dat er niemand binnen zou komen. Normaal was dat ook zo, vandaag alleen niet. Ze stond daar en ineens kwamen acht van haar collegae binnen en allemaal hadden ze een goede blik op Nathalie. Èr werd een hoop gegiecheld en gewezen en het werd erger toen Nathalie uit haar tas een schone luier haalde. Ze liep met de luier naar de toiletten om te verschonen. Uit gewoonte nam ze haar vieze luier weer mee van het toilet. Er was wel een prullenbak, maar daar maakte ze nooit gebruik van omdat ze niet wou dat ze haar luiers zouden vinden. Nu was het natuurlijk een beetje overbodig met een kleedkamer vol collegae die haar net met een natte luier om het toilet in zagen gaan. Snel kleedde ze zich verder aan en ging naar huis.
De stage liep voor de rest redelijk gewoon. Haar manager was zeer tevreden over haar optreden en in het bijzonder over het congres. Alle bezoekers hadden zich prima vermaakt. Ze kon dus ook met een goede beoordeling beginnen aan het laatste onderdeel van haar opleiding: De scriptie. 

 
11. Zeilen

Michiel had Nathalie eindelijk zover dat ze mee zou gaan zeilen. Ze zouden een weekend met de boot van Michiels ouders weggaan.
Michiel had de bagage aan boord gehaald en had de boot vaarklaar. Nathalie had de boot verkend en zag dat er een toilet aan boord was. Het was wel een klein hokje, maar ja, alles op een boot is nou eenmaal kleiner dan normaal.
Ze voeren de haven uit en Michiel hees de zeilen om vervolgens de motor uit te zetten. Het was mooi weer met een niet al te harde wind en Michiel begon met het uitleggen hoe zeilen eigenlijk werkte.
Na een tijdje rondvaren voelde Nathalie dat het hoogtijd was om te verschonen en dook de kajuit in. Met zo'n schommelende boot is een luier verschonen niet echt handig. Daarnaast begon ze een beetje misselijk te worden, dus probeerde ze zo snel mogelijk weer boven te komen. Michiel legde uit dat dat waarschijnlijk zeeziekte was en dat dat erger wordt als je binnen zit.
Om een uur of vijf gingen ze een haven in en legde aan. Toen de boot goed en wel vast lag, ging Nathalie naar het toilethuis om op vaste wal weer te verschonen. Even voelde het weer zoals op de camping in Frankrijk, met een schone luier naar het washok en ook hier wist ze dat ze geen bekenden zou tegenkomen. Verschoond en wel gingen ze met z'n tweeën het stadje in om wat te eten. Nathalie dacht bij haarzelf dat als dit zeilen was, dat ze er waarschijnlijk wel aan kon wennen. Na het eten liepen ze weer terug naar de haven en gingen gelijk door naar bed.
De volgende ochtend merkte Nathalie dat de boot al in de haven lag te schommelen, het waaide dan ook een stuk harder als de dag daarvoor. Ze herinnerde dat ze gisteren al zeeziek werd van een mild briesje, dus deze halve storm zou geen pretje zijn. Michiel stelde voor dat ze gewoon een nachtluier om zou doen, zodat ze tijdens het zeilen niet hoefde te verschonen. Alhoewel Nathalie een hekel had aan het dragen van haar nachtluiers overdag, wist ze dat Michiel gelijk had en ze nam een nachtluier mee naar het washok. Ze had een donkere wijde trainingsbroek aangetrokken om zo min mogelijk van haar volle, natte nachtluier zichtbaar te maken terwijl ze over de stijgers liep. Veel succes had ze niet, want de luier was flink uitgezet en had de maximum capaciteit wel bereikt waardoor zelfs haar ruim zittende trainingsbroek strak om haar luier zat. Al waggelend liep ze naar de douches.
Na het douchen deed ze de schone luier om en liep terug. Ze hekelde dat ze een nachtluier om had, die liepen veel te onhandig omdat ze zelfs droog veel te dik waren.
Doordat het weer minder mooi was trokken ze beiden een zeilpak aan, hierdoor kon je nu aan Nathalie niet meer zien dat ze een luier om had en dat maakte Nathalie weer wat vrolijker.
Het zeilen ging er nu een stuk ruiger aan toe, maar ze waren ook eerder weer terug in de haven. Desalniettemin had Nathalie haar luier al flink vol toen ze in de haven kwamen en ging ze dan ook snel weer naar het havengebouw. Net als die ochtend had ze maar haar trainingsbroek aangetrokken voor de wandeling naar de toiletten.
Op de terugweg liep ze weer over de stijgers, maar deed dat net iets te snel. Vanwege de regen waren de houten stijgers hier en daar spekglad. Ze gleed dan ook uit en kwam naast de stijger in het water terecht en ze kon zich nog net aan de rand van de stijger vastklampen. Toen ze daar tot aan haar middel in het water hing, voelde ze haar luier volzuigen met slootwater. Al snel kwamen er wat andere havengasten, die het hadden zien gebeuren, te hulp en hesen Nathalie weer de stijger op. Net toen ze weer stond zakte haar trainingsbroek tot haar enkels en stond ze midden in de haven in een met slootwater gevulde luier, die door zijn eigen gewicht bijna tot haar knieën kwam. Tot overmaat van ramp lieten ook de plakkers van haar luier los en stond ze poedelnaakt op een t-shirt na en een sompige luier tussen haar benen op de stijger. De jeugd die inmiddels ook waren komen kijken, konden hun lachen niet meer inhouden en Nathalie wist niet hoe snel ze weer weg moest komen. Ze pakte de doorweekte luier op en trok haar trainingsbroek weer op en liep terug naar de boot.
Het ergste was dat ze nu dus nog steeds geen schone luier om had en dus weer terug moest voor een nieuwe poging. Ze had nu ook maar een handdoek mee om te gaan douchen, misschien werd ze daar weer wat warmer van.
Gedoucht en geluierd ging ze weer terug naar de boot waar Michiel al was begonnen met opruimen. Hij wist dat met deze ervaring het zeilen er niet snel meer in zou zitten.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 217
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1993
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Leeuwarden
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #20 juni 29, 2011, 08:45:16 08:45*
Wat een waanzinnig verhaal, ik lees het met veel plezier!

komen er nog meer delen?
ben benieuwd!

Groetjes, Wil.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.083
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #21 juni 29, 2011, 11:24:42 11:24*
echt superverhaal ;D

wel jammer dat Nathalie er niet meer vanaf is gekomen..
hoop ook op vervolg!

Luierfan_boy.
Proud to be part of the hard

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1975
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #22 juni 30, 2011, 23:14:47 23:14*
12. De vliegreis

Nathalie had haar scriptie af, ingeleverd en verdedigd. Ze was nu geslaagd en van haar ouders had ze een reis naar Amerika gekregen. Ze zou twee weken gaan rondreizen door Amerika en had daarvoor ook bagage ingepakt. Ze moest nu alleen nog een oplossing vinden voor de grote hoeveelheid luiers die ze mee moest. Ze had voor overdag gemiddeld vier verschoningen nodig en elke nacht een nacht luier. Dat betekende minimaal veertien nachtluiers en 56 dagluiers, die veertien nachtluiers zou nog wel passen maar 56 luiers paste echt niet meer in haar bagage. Ze struinde de internetfora weer af om te kijken hoe anderen dat deden. Zo had ze in ieder geval de tip gelezen dat ze ook wat luiers in haar handbagage moest meenemen in het geval ze niet direct bij haar bagage kon. Verder las ze waar je zoal in het buitenland luiers kon krijgen en hoe dat werkte met teruggave van de verzekering. Ze had begrepen dat je in Amerika ook voor luiers voor volwassenen gewoon naar de supermarkt moest. Nathalie kon zich niet goed bedenken hoe dat dan zou gaan, gewoon tussen de normale boodschappen een pak luiers afrekenen bij de kassa. Ze besloot in ieder geval maar voldoende nachtluiers mee te nemen en zoveel mogelijk luiers voor overdag als maar in haar koffer paste.
Daarnaast pakte ze een rugzak in, waar ze een paar luiers stopte, zowel voor overdag als voor 's nachts. Ze had bedacht dat ze voor de vliegreis maar een nachtluier om zou doen, dan kon ze als dat lukte gerust in slaap vallen tijdens de reis en zou ze in ieder geval niet zo vaak in het vliegtuig hoeven te verschonen.
Ze werd door haar ouders op het vliegveld afgezet en Nathalie nam afscheid van haar ouders. Ze ging in de rij staan voor de douane, die al aardig lang begon te worden.
Toen ze dichterbij kwam en er nog maar drie wachtende voor haar stonden moest ze haar handbagage op de band leggen voor de scanner. Vervolgens mocht ze zelf door de metaaldetector. Ze was vergeten om een armband af te doen en daardoor ging de metaaldetector af, ze moest daarom uit de rij en ze werd door een douanebeambte gecontroleerd. Ze werd alleen oppervlakkig gefouilleerd, maar ze zag de beambte haar wat vreemd aankijken toen de beambte haar dijen afvoelde en ze tegen de luier van Nathalie aandrukte. Gelukkig vond de beambte het wel prima en mocht ze haar handbagage ophalen. Daar schrok ze even omdat haar tas net werd onderzocht. Een beambte die zich bezig hield met de bagagecontrole vroeg of dat haar tas was en Nathalie kon niet anders dan dat beamen. "Op de scanner kwam iets naar voren wat we niet goed kunnen beoordelen, dus we willen even kijken", begon de beambte. De beambte deed de tas open en haalde alle inhoud uit de tas. Daar stond ze dan in een overvol vliegveld waar een douanebeambte al haar luiers op tafel legde. Uiteindelijk vonden ze het kleinood waar de scanner op af was gegaan, het was een nagelschaar. De beambte nam de schaar in beslag en zei tegen Nathalie dat het verder goed was. Ze moest zelf haar tas weer inpakken. Nathalie wist niet hoe snel ze haar luiers weer terug in haar tas moest krijgen en ging vervolgens snel verder.
Vlak voordat ze naar de gate moest, ging ze naar het toilet en verschoonde ze haar luier voor een nachtluier. Ze stapte het vliegtuig in en ging zitten. Na een tijdje reed het vliegtuig bij de gate vandaan en vertrok op tijd. Bij het opstijgen voelde Nathalie de druk op haar blaas en was al blij dat ze een luier om had.
Door de spanning van het vliegen en door het gebrek aan ruimte kwam het slapen er niet van.
Ze waren nu al een eind op weg en het vaste land was al in zicht. Net toen Nathalie bedacht dat ze zich maar eens moest verschonen, ging het lampje van de gordels branden. De piloot had de landing ingezet en Nathalie wist dat ze nu pas naar het toilet kon nadat ze geland waren.
Na de landing stapte ze als laatste uit omdat ze niet zeker wist of haar luier alles had kunnen houden en dat was een goed idee, want haar luier zat vol en er vormden al kleine natte plekken aan de randen van de luier. Door het opzwellen van de luier zat haar broek strak om de luier heen en de natte plekken accentueerde het alleen maar meer. Ook ging het lopen moeilijker door de dikke klamme prop tussen haar benen. Eenmaal uit het vliegtuig liep ze naar de eerste de beste man van het vliegveld om te vragen waar de toiletten waren. "After customs", had de man kortaf gezegd. Dat betekende dus dat ze pas na de douane naar het toilet kon. Aangekomen bij de douane, zag ze de rijen en ze wist dat dit een tijdje kon gaan duren.
De rij werd langzaam korter voor haar maar ze voelde dat ze weer moest plassen. Ze dacht aan de oefeningen en houding die ze aanmoest nemen die ze moest doen bij de fysiotherapie, maar niets hielp. Beetje bij beetje leegde haar blaas zich en de luier die echt verzadigd was gaf alles door aan haar broek. De plekken op haar kont werden steeds groter en ook in haar liezen ontstonden nieuwe plekken. Tegen de tijd dat ze aan de beurt was, kon je precies zien waar Nathalie een luier had. De natte plekken waren nu langs alle luierranden en haar dijen waren bijna tot haar knieën nat. Gelukkig had ze bij de douane weinig problemen en kon ze snel door. Eenmaal aan de andere kant ging ze snel naar het toilet, niet eens eerst langs de bagage. Ze stapte het invalide toilet in, dit omdat je daar meer ruimte hebt om om te kleden. Daar trok ze haar broek uit en haar luier. De luier gooide ze snel in de prullenbak en haar broek in een plastic zak die ze had meegenomen. Ze maakte haarzelf zo goed mogelijk schoon en deed weer een schone luier om en daarna de reservebroek die ze had ingepakt.
Toen ze uit het toilet kwam, waren alle sporen van lekkages weg en kon Nathalie zonder al te veel aandacht haar bagage ophalen. Bij de band waarboven het scherm aangaf dat hier de bagage van haar vlucht zou aankomen liep nog rond met nog een paar koffers, maar ze zag de hare niet.
Zelfs toen ze een koffer die ze herkende nog twee keer voorbij zag komen, was haar koffer nog niet langs gekomen. Ze had nog twee ronden afgewacht tot ze naar de balie ging om te vragen wat er met haar koffer was gebeurt. Bij de balie bleek dat haar bagage niet mee was gegaan met het vliegtuig en dat deze met de volgend vlucht mee zou komen. Ze moest het adres van het hotel achterlaten en dan zou haar koffer gebracht worden. Dat zou waarschijnlijk de volgende dag zijn. Nathalie besloot eerst maar naar het hotel te gaan om in te checken en dan ook maar wat eten want honger had ze inmiddels ook wel. Een taxi bracht haar naar het hotel en na het inchecken kon ze gelijk door naar de kamer. Daar legde ze haar rugzak op bed. Ze pakte de tas uit en zag dat ze nog twee dagluiers en twee nachtluiers had. Ze pakte de tas met haar natte broek en legde deze in de week in het bad. Omdat ze nu geen reserve kleding meer had moest Nathalie voorzichtig zijn en er voor zorgen dat ze geen lekkages zou krijgen. Daarop besloot ze maar haar luier te verschonen.
Het was nu ook in Amerika nu tijd voor avondeten. Door het tijdsverschil had ze het idee dat het nu midden in de nacht moest zijn, maar de zon stond nog volop aan de hemel. Nadat ze het eten op had kon ze moeilijk de slaap nog tegen houden en besloot maar naar bed te gaan.
De volgende ochtend werd ze wakker en na het douchen nam ze de laatste dagluier uit haar handbagage. Ze hoopte dan ook vurig dat haar bagage snel zou komen en besloot om maar in het hotel te blijven tot de bagage kwam.
Na het ontbijt ging ze weer terug naar haar kamer waar ze wat tv ging kijken, maar ook na een paar uur was haar bagage nog niet gekomen. Ze moest nu wel weer verschonen en besloot daarom de laatste luier aan te doen. Ze wist niet goed wat ze moest doen, maar ze wist dat ze het niet kon riskeren om nog langer op haar bagage te wachten. Ze moest maar op zoek naar een supermarkt.
Beneden bij de lobby had ze gevraagd naar een supermarkt en het hotel had haar een routebeschrijving gegeven. De supermarkt die het hotel had gewezen, had helemaal geen luiersectie, daar was het gewoon te klein voor. Toen ze wat verder door de straat liep, zag ze een winkelcentrum. Ze liep er heen en ging op zoek naar een supermarkt en die was er. "Net op tijd", dacht Nathalie. Ze was al weer een tijdje onderweg en ze wist dat de luier allang niet meer droog was. Ze had na een tijdje zoeken de sectie "adult diapers" gevonden. Ze liep een beetje verlegen te kijken naar wat ze hebben moest. Zoveel soorten en ook nog merken die ze helemaal niet kende. Uiteindelijk vond ze een pak luiers in de maat "medium" en met "super" als absorptie. Die had ze thuis ook voor overdag en een "maxi" voor de nacht.
Met het pak luiers liep ze naar de kassa. Enigszins beschaamd zette ze het pak op de band en de caissière leek het niks te deren dat een meid van Nathalie's leeftijd om een pak luiers naar de supermarkt kwam. Van achteren hoorde ze een oudere vrouw: "Looks like you need them sweety". Nathalie keek om en zag dat de oudere vrouw het tegen haar had en gelijk voelde Nathalie aan haar kont en constateerde dat ze gelekt had.
Snel rekende ze af en ging in een snel tempo terug naar het hotel. Ze voelde zich nu toch wel belachelijk zo over straat met natte plekken in haar broek en een pak luiers in haar hand.
In het hotel liep ze snel naar boven om er in haar kamer achter te komen dat de hele trip voor niks was, haar koffer was inmiddels al gebracht.
Het was nu eerst tijd om te verschonen en besloot eerst maar een luier te proberen die ze net had gekocht. Ze had nu nog een keuze en het zou jammer zijn als het niks was en ze ook al door haar luiers uit Nederland heen was.
De Amerikaanse luiers waren wel dikker, maar ook soepeler. Het grootste nadeel was dat ze zo verschrikkelijk kraakte. De plastic buitenkant was veel stugger dan ze gewend was. Door de dikte kon ze moeilijk haar broeken er overheen dragen en dus trok ze een rok aan. Het nadeel daarvan was dat de rok nauwelijks het geluid van haar luier dempte waardoor ze bij iedere stap elk luierkraakje duidelijk kon horen.
De volgende morgen stond ze vroeg op, ze had een stedentrip naar New York gepland. Ze neemt de bus naar de "big apple" en begint haar toeristische tour: Eerst door central parc, vervolgens de Manhattan sky line en foto's maken van het "statue of liberty". Als laatste beklimt ze het "Empire state building". Als ze boven staat is ze overdonderd van het uitzicht. Het waait alleen erg hard en ze probeert met alle macht haar rok naar beneden te houden. Af en toe waait de achterkant van haar rok op en heeft iedereen die achter haar staat een vol zicht op haar luier. Ze heeft ook nog een ander probleem en dat is dat deze luiers die ze in de supermarkt gekocht heeft niet zo goed aansluiten als degene die ze altijd heeft. Als de luier nat is, zakt de luier zodanig dat het niet meer aansluit in haar kruis en ze voelt dan ook de koude wind tussen haar kruis en luier doorwaaien. Ze bedenkt dat ze met deze luiers een romper moet dragen om hem goed aan te laten sluiten want zo krijgt ze nog een blaasontsteking. Vlak voor de busrit terug naar het hotel verschoont ze zich nog een keer.
Na een paar dagen in het eerste hotel en nog wat tripjes naar New York is het tijd voor de volgende stop. Ze vliegt door naar de Grand Canyon. Ze blijft daar maar een paar dagen om van daaruit door te vliegen naar Los Angelos. In het vliegtuig naar Los Angelos zit ze naast een meid van ongeveer haar leeftijd. Pas als het vliegtuig in de lucht is komt ze erachter dat ze ook Nederlands is. Ze stelt zich voor als Annelies. Annelies is ook aan het rondreizen. Ze praten de hele vlucht lang en ook nog als ze al het vliegtuig uitlopen.
Ze zitten niet in hetzelfde hotel en spreken af om die avond ergens wat te gaan drinken. Annelies zou haar wel ophalen in het hotel waar Nathalie verbleef.
Die avond kwam Annelies inderdaad en omdat ze beiden niet bekend waren in de stad besloten ze maar in de hotelbar wat te gaan drinken. Het werd al gezelliger en het klikte echt tussen de meiden. Toen de bar even na middernacht sloot waren ze beiden flink aangeschoten. Annelies had eigenlijk helemaal geen zin meer om nog helemaal terug te moeten naar haar eigen hotel en trok de stoute schoenen aan en vroeg of ze niet bij Nathalie kon logeren. Nathalie, die door de drank ook niet meer helder kon denken, antwoordde dat dat prima was.
Pas toen ze haar hotelkamer opendeed en haar koffer open op bed zag liggen, drong het tot haar door. Snel liep ze naar binnen en sloeg de koffer dicht. Annelies wist nog helemaal niets van Nathalie's incontinentie, maar daar zou spoedig verandering in komen. Nathalie besloot het maar meteen te vertellen voordat ze het met eigen ogen zou zien. "Eh, Annelies... Ik moet je nog wat vertellen.", begon Nathalie. Annelies werd nieuwsgierig en vroeg gelijk wat er dan was. "Ik heb last van incontinentie en daar moet ik dus luiers voor dragen", ging Nathalie verder. Annelies kon het niet geloven, ze dacht dat Nathalie een geintje met haar uithaalde. "Dus jij moet dag en nacht een luier om of anders pies je in je broek?", vroeg Annelies. Nathalie antwoordde bevestigend. Annelies, nog steeds niet helemaal helder van de drank, besloot de proef op de som te nemen, en liep op Nathalie af en trok met een soepele beweging Nathalie's rok omhoog. Annelies zag in eerste instantie de romper die Nathalie aanhad maar ook de daaronder zittende luier. Van schrik liet ze de rok los. "Je maakte geen geintje", zei ze glimlachend.
Nathalie schaamde zich een beetje en voelde zich erg onzeker. Annelies zag dat Nathalie zich erg ongemakkelijk voelde en stelde haar gerust door te zeggen dat het haar niets uitmaakte. Ze vroeg Nathalie nog wel hoe ze dat morgen op het strand zou doen. Nathalie had daar nog niet helemaal over nagedacht. Gelukkig had ze een hotel aan het strand en was het dus niet zo ver lopen. Ze bedacht dat ze dat kleine stukje van haar kamer naar het strand wel zonder luier kon redden. Eenmaal op het strand zou het niet meer uitmaken, dan kon ze toch snel de zee in, net als in Frankrijk.
Echter in Los Angelos zijn ze toch net iets anders dan in Frankrijk. Het eerste verschil was dat dit strand bediend werd en dat er voor iedereen een strandstoel was.
Ze lagen daar met z'n tweeën heerlijk te zonnen tot Nathalie voelde dat ze aan het plassen was en ze snel de zee in rende, Annelies kwam er achteraan.
Het plan leek helemaal te lukken tot ze na de tweede keer "spontaan" zwemmen weer terugkwamen. De barmanager van het strand stond ze op te wachten. Toen de meiden bij hun ligstoelen waren aangekomen, begon de manager uit te leggen dat het niet de bedoeling was dat ze hier op het strand hun behoeften deden. Hij had Nathalie nu al twee keer in die ligstoel zien piesen en dat moest afgelopen zijn. Nathalie kon van schaamte niets meer uitbrengen. Annelies nam het voor haar nieuwe vriendin op door te zeggen dat ze incontinent is en dat ze er helemaal niets aan kon doen. "If that's the case, you should wear your diapers and if you don't have any, the hotel will provide them for you. Just don't pee on the beach", zei de manager streng. Omdat de manager op zo'n strenge toon en ook in het engels sprak, kon iedereen volgen wat er aan de hand was en alle ogen waren op Nathalie gericht. Daarop besloot Annelies dat het wel genoeg geweest was en ze gingen terug naar de hotelkamer. Nathalie deed maar snel een luier om. Beneden in de hotelbar dronken ze nog wat en Annelies ging daarna weer naar haar hotel.
De rest van de dagen in LA brachten ze samen door. Ze gingen veel de stad in, naar het strand van het hotel gingen ze in ieder geval niet. Nu was de vakantie van Nathalie bijna ten einde. Ze zou de volgende dag terug vliegen en daar zag ze met haar ervaringen van de heenreis toch best tegenop. Ze pakte alles weer in haar koffer en ondanks dat ze toch nog best wat gewinkeld had, paste alles makkelijk. Ze bedacht dat dat eigenlijk niet zo vreemd was, omdat ze nu geen pakken luiers mee terug hoefde te nemen. Ze pakte ook haar handbagage in en schrok toen ze zag dat ze nog maar twee nachtluiers had. Eéntje zou ze vannacht nodig hebben en dus had ze er nog maar één voor de terugreis. Ze wist dat dit niet voldoende zou zijn, dat was het al niet voor de heenreis en toen hoefde ze maar tot de westkust en nu vloog ze vanaf de oostkust terug. Ook had ze nog maar drie dagluiers, ze had er toch meer nodig gehad dan ze had gedacht. Ze moest het er maar op wagen, dat het voldoende zou zijn.
De volgende ochtend was ze onderweg naar het vliegveld. Ze checkte in en ging door de douane. Alles ging redelijk vlot en ze had tijd genoeg voor wat rondkijken in de tax-free shops. Op een gegeven moment was het tijd om naar de gate te gaan en onderweg keek ze of ze ergens een toilet tegenkwam. Uiteindelijk kwam ze die tegen en verschoonde haarzelf en deed de laatste nachtluier om.
Al snel mochten ze het vliegtuig in en niet veel later vertrok het vliegtuig richting Nederland. Om de zoveel tijd controleerde ze haar luier om te kijken of ze al verschoond moest worden en keek ook even naar de vluchtmonitor waarop ze kon zien waar ze zich bevonden. Op de heenreis vond ze het een amusant programmaatje op de "inboard entertainment", maar nu had ze het nodig. Ze waren nu zes uur onderweg en daarmee net even verder dan halverwege. Ze voelde dat haar luier niet veel meer kon hebben, de luier voelde klam tegen haar kruis aan. Ze wist dat ze nu moest verschonen anders zou het gaan lekken. Ze liep naar het toilet met haar rugzak en kroop het krappe toilet in. Ze had moeite om de schone luier goed aan te trekken, maar na een tijdje knoeien moest het maar zo. Ze klikte haar romper weer dicht om de luier heen en trok haar rok weer op. De vieze luier had ze met moeite in het kleine prullenbakje kunnen proppen en ze liep weer terug naar haar stoel. 
Ze waren nu acht uur onderweg en Nathalie zag op het schermpje met de route informatie Engeland steeds dichterbij komen. Ze was moe maar ze durfde niet in slaap te vallen met haar dagluier om. Even later schrok ze wakker, ze was toch even weggedommeld en ze zag dat ze nu Engeland voorbij waren en dat het nog maar een uur tot de landing was. Haar hand ging snel naar haar kont om te voelen of ze nog droog was en kon zo snel geen lekkages vinden. Snel pakte ze haar rugzak weer en ging naar het toilet. Het zou niet lang meer duren of de piloot zou de landing inzetten en dan kon ze niet meer uit haar stoel. Dit keer ging ze naar een ander toilet, omdat ze wist dat het toilet waar ze de eerste keer zat nu geen ruimte meer had om haar luier weg te gooien.
Op het toilet kwam ze erachter dat ze toch niet alles in haar luier had kunnen houden. Haar romper was nat op de randen en ook haar rok had kleine natte plekken op het zitvlak. Snel deed ze een schone luier om en knoopte haar romper weer dicht. De natte randen van de romper voelde nu wat vervelend, maar ze wist dat ze nog maar een uur hoefde te zitten.
Niet veel later gingen inderdaad de lampjes die aangaven dat je je gordel weer om moest branden en Nathalie voelde de daling ingezet worden. Ongeveer drie kwartier later zag ze Nederland groter worden en niet heel veel later stonden ze op de grond. Helaas hadden ze geland op de polderbaan en leek het taxiën naar de gate een eeuwigheid te duren. Eindelijk mochten ze het vliegtuig uit en Nathalie liep naar de bagageband, ze moest een tijdje wachten op de bagage maar dit keer was haar koffer gewoon meegekomen. Ze liep met gemak door de douane, ze had niks aan te geven en ze werd ook niet gecontroleerd. Het was maar goed ook, want ze voelde dat haar luier de beste tijd wel weer gehad had. Snel nadat ze door de poorten van de douane liep, zag ze haar ouders staan. Als verrassing was Michiel ook meegekomen. Enthousiast van het weerzien van Michiel sprong ze op hem af en Michiel ving haar op. Michiel had haar zo stevig bij haar kont vast, dat hij min of meer letterlijk haar luier uitkneep en snel vormde er grote natte plekken op Nathalie's kont. Nathalie's moeder zag wat er gebeurt was en ging snel naar Nathalie. Nathalie vertelde dat ze geen luiers meer over had van de vakantie. Nathalie's moeder had uit voorzorg een luier meegenomen en ging samen met Nathalie naar het toilet. Haar moeder vroeg haar rok uit te trekken en snel deed haar moeder haar natte luier af. Als een klein kind kreeg Nathalie een schone katoenen luier omgedaan en nadat haar moeder klaar was deed ze snel haar rok weer omlaag. Uit haar rugzak pakte ze een droge rok en trok die snel aan. Met z'n vieren reden ze terug naar haar ouders huis.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.083
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #23 juli 01, 2011, 10:55:54 10:55*
En weer een leuk vervolg ;D
Proud to be part of the hard

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 217
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1993
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Leeuwarden
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #24 juli 04, 2011, 07:17:36 07:17*
weer een TOP deel!

ga zo door;)


groetjes, wil

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 115
  • Geslacht: Man
  • ben Inco maar doe het graag in mijn luier
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1965
  • Ik ben: DL
  • Locatie: gelderland
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #25 juli 04, 2011, 11:21:04 11:21*
Super verhaal ga zo door!!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1975
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #26 juli 04, 2011, 23:52:53 23:52*
13. Verhuizen

Nathalie is nu klaar met haar studie en moet op zoek naar een baan. Ze heeft haar kamer opgezegd in Groningen om financiële redenen. Ze krijgt geen studiefinanciering meer, maar ze heeft ook nog geen baan. Ook Michiel is klaar met zijn studie en is ook nog zoekende naar werk.
Ze hebben er voor gekozen om in eerste instantie bij Nathalie's ouders te wonen. Ze hadden ook bij Michiels ouders in kunnen trekken, maar Nathalie voelde zich daar niet zo thuis sinds zijn ouders van haar incontinentie wisten. Michiels ouders waren panisch voor lekkages en vroegen Nathalie steeds of ze niet al een schone luier om moest. Bij haar ouders moest ze dan wel katoenen luiers dragen en die kreeg ze vaak omgedaan door haar moeder, maar dat was altijd beter dan bij haar schoonouders.
Nathalie's moeder was altijd gewend om Nathalie te verschonen omdat dat nou eenmaal lastig is met katoenen luiers om zelf te doen. Voor overdag was het geen probleem omdat haar moeder luiers had gemaakt die je met klittenband vast kon maken en ook al een plastic buitenkant had zodat ze niet apart een plastic broekje aan hoefde.
Ze heeft diverse sollicitaties maar tot nu toe geen succes. Iedere keer kreeg ze een vage afwijzingsbrief waarin ze aangaven een beter passende kandidaat te hebben gevonden. Van één sollicitatie kon ze het wel begrijpen, het gesprek duurde namelijk erg lang en toen ze opstond zag ze in de stoel waar ze zojuist van opgestaan was een grote natte plek. Haar luier had gelekt en de interviewer van de sollicitatie had er niks van gezegd, maar ze kon zich niet voorstellen dat hij niks in de gaten heeft gehad.
Uiteindelijk vond ze een baan bij een marketingbedrijf. Ze zochten een office-manager, eigenlijk was het niet het niveau waar ze naar op zoek was, maar in deze tijd moest ze toch ergens beginnen. Daarnaast hadden ze haar ook opleidingen en doorstroommogelijkheden beloofd, dus ze kon als het allemaal lukte behoorlijk doorstromen.
Het was nu zorg om zo snel mogelijk een woning in de buurt te krijgen. Het marketing bureau zat in Den Haag en ze had geen zin om elke dag in de trein naar haar werk te moeten reizen. Een huis huren in Den Haag is onmogelijk binnen de periode dat ze een huis zocht en binnen haar budget. Michiel had uiteindelijk de uitkomst, ze zouden gaan samenwonen en hij had een door zijn ouders gespaard startkapitaal. Het startkapitaal en de garantie van zijn ouders maakten het mogelijk een huisje te kopen. Zodoende stortte ze zich op de woningmarkt. Ze hebben een aantal appartementen en portiekwoningen bekeken, die vind je bij de vleet in Den Haag, maar iedere keer viel het huis toch weer af op de buitenruimte. Op de bovenwoningen krijg je een balkon van nog geen meter diep en bij de benedenwoningen heb je geen privacy. Nathalie was erg standvastig over de privacy, ze zag zichzelf namelijk al in de tuin zien zonnen en hoefde dan niet aan de hele buurt te laten weten dat ze een "ongelukje" zou hebben.
Uiteindelijk vonden ze een kleine rijtjeswoning met een redelijk achterplaatsje, echt een tuin kon je het niet noemen, al was het maar omdat het hele perceel bestraat was. Aangezien het huis leeg was en Michiel en Nathalie de hypotheek snel geregeld konden hebben, konden ze binnen een maand de overdracht regelen.
Gelijk nadat ze de sleutels hadden, gingen ze in huis aan het werk. De muren en plafonds hadden nodig een vers likje verf nodig. Nathalie was zo druk met verven dat ze vergat om haar luier te verschonen. In haar klusbroek kwamen dan ook grote natte plekken te zitten. Het vervelende was dat ze geen tweede klusbroek had en dus met een schone luier, maar met natte broek verder moest.
Tussen het klussen door was Nathalie een aantal zaken aan het regelen. Zo moesten ze zich inschrijven bij het stadhuis en Nathalie had zich ingeschreven bij een huisarts en apotheek. Dit moest wel want door haar vakantie en de tijd die ze bij haar ouders woonde, had ze geen luiers meer gehaald bij de apotheek. Zodoende was het herhaalrecept uit het systeem gehaald. Ze moest nu dus eerst weer naar een arts om een recept op te halen, maar die kon niet eerder wat doen tot haar dossier uit Groningen was opgestuurd. Tot die tijd was Nathalie dus veroordeeld tot de katoenen luiers van haar moeder. Even was ze bang dat ze straks aan haar nieuwe baan moest beginnen in de katoenen luiers, en dan zou het nog wel een tijd duren want je neemt in de eerste maand van je werk toch geen vrij voor een bezoek aan de huisarts. Nathalie had alle scenario's al bedacht en zag zich elke dag met een stapel schone luiers naar haar werk moeten en met een zak natte luiers weer terug.
Gelukkig had ze nu nieuws van de huisarts, ze kon langskomen voor een kennismaking-consult en dan zou het allemaal wel goed komen.
Ze zat in de wachtkamer bij de huisarts te wachten en werd best wel weer zenuwachtig. Wat als de dokter zou vragen om haar uit te kleden voor een onderzoek. Hoe zou een arts hier reageren als ze ineens een meid voor hun hadden staan in een romper en katoenen luier?
Hoe groot was haar verrassing toen ze bij de arts binnenkwam en zag dat haar nieuwe arts een jonge vrouw was. Ze was wel ouder dan Nathalie, maar veel ouder dan 32 zou ze niet zijn. "Zo, ik heb je dossier gelezen en dat is niet leuk om op jou leeftijd al op luiers aangewezen te zijn.", begon ze en Nathalie moest een beetje blozen.
"Van mijn voorganger heb ik begrepen dat er niet zoveel meer voor je gedaan kan worden, maar ik wil je nog niet opgeven", ging ze verder. Nathalie's grootste zorg werd waarheid, de arts wou haar inderdaad onderzoeken. Ze kleedde zich uit tot haar romper en luier en kwam weer achter het gordijn vandaan. De arts zei Nathalie dat ze ook haar luier af moest omdat ze er anders alsnog weinig van kon zien. Nathalie trok haar romper uit en deed haar luier af, ze had nu alleen nog haar bh aan.
De arts voelde wat en deed wat en Nathalie stond liet het gelaten toe, tot ze het idee had dat ze moest plassen. Ook de huisarts zag dat Nathalie wat verkrampte en pakte snel een absorberend matje uit een lade en legde die bij Nathalie op de grond. Voordat ze het goed en wel door had stond Nathalie in het bijzijn van haar arts te plassen. Nathalie schaamde zich dood en zou het liefst zo hard mogelijk wegrennen. Haar arts probeerde haar zo goed mogelijk weer gerust te stellen waardoor ze iets rustiger werd. Nathalie mocht zich weer aankleden en ze was blij dat ze weer achter het schot was, snel haar luier weer om, romper aan en kleding er overheen.
Haar arts zei dat ze nu geen uitspraken kon doen, maar dat ze zou gaan uitzoeken of er toch niet nog een behandeling voor haar was. Het recept voor incontinentie materiaal kreeg ze zonder pardon mee, dus ze kreeg in ieder geval waar ze voor gekomen was.
Op de terugweg ging ze gelijk langs de apotheek waar ze van zowel haar dag- als nachtluiers een pak mee kon nemen. De rest zouden ze bestellen en afleveren bij haar thuis.
Er gingen nog een paar dagen schilderen over heen, maar nu was het huis klaar voor de grote verhuizing. Van zowel Michiels ouders als van het huis van Nathalie's ouders kwamen de spulletjes over naar Den Haag, en als snel was er een soort van orde in de chaos geschept. De slaapkamer was gereed en ook stonden de meeste meubels in de woonkamer. Nathalie was weer volledig gericht op de verhuizing, maar nu was haar moeder er die af en toe vroeg of ze niet eens haar luier moest verschonen. Nathalie vond het in eerste instantie vervelend genoeg dat haar moeder haar steeds maar bleef vragen, maar achteraf was ze best wel gelukkig, want ze had er niet aan moeten denken om weer een ongelukje gehad te hebben in het bijzijn van haar schoonouders.
Enig nadeel was natuurlijk wel weer dat, nu haar moeder er was, dat ze weer haar katoenen luiers om moest en nu dus aan het eind van de dag met vier natte luiers zat die ze moest wassen. Nadat alle ouders weg waren plofte ze met z'n tweeën op de bank, uitgeput van de lange dag. Nathalie had echter al weer snel genoeg van die katoenen luiers en ging naar boven, waar ze gelijk maar haar nachtluier om deed. Verder deed ze een jogging-broek aan en een ruim zittend t-shirt om vervolgens te relaxen voor de tv.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 217
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1993
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Leeuwarden
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #27 juli 05, 2011, 07:22:37 07:22*
een leuk nieuw deel!
ben ben benieuwd wat ze in Den Haag gaan beleven;)

groetjes, Wil.

Offline (Verborgen)

  • voeg me gerust toe op skype!!!!
  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 164
  • Geslacht: Man
  • skype: tomson20112011@hotmail.com
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1985
  • Ik ben: Weet niet
  • Locatie: WEST-VLAANDEREN
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #28 september 28, 2011, 03:33:02 03:33*
heb pas vandaag het begin van het verhaal kunnen lezen tot nu....super!!! ga zo door ;-)
grtz tomson20112011@hotmail.com

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.083
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Nathalie (18- DL TL WL KL NL OL BP IC)
Reactie #29 september 28, 2011, 14:00:41 14:00*
supergoed deel weer!

hoop op meer :D
Proud to be part of the hard