Poll

welk cijfer geef jij dit verhaal?

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

Sam  (gelezen 44404 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

(Verborgen)

  • Gast
Re: Sam
Reactie #15 juni 03, 2011, 19:45:15 19:45*
top-verhaal
kan niet wachten op het vervolg !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.085
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Sam
Reactie #16 juni 06, 2011, 21:21:07 21:21*
Weer een nieuw deel (hoofdstuk 3) Ik hoor het trouwens graag als er opvallende dingen enzo in staan! elk soort commentaar is welkom ;D


Hoofdstuk 3: “In de bioscoop”

Sarah had besloten om na het uitje naar de bioscoop maar weer naar huis te gaan. Ze had haar moeder als eens opgebeld, en het redelijk goed gemaakt met haar.
“Ik denk dat ik vanmiddag even naar huis ga om me om te kleden, en me ouders gedag zeggen.” Zei Sarah toen ze samen achter de pc op zoek waren naar geschikte luiers via internet.
“Ja goed idee, dan zie ik je vanavond wel bij de bioscoop!”
“Mag ik misschien een luier meenemen? Voor na het douchen, dan kan ik tenminste geluierd naar de bioscoop.” Vroeg Sarah terwijl ze Sam’s hand vastpakte. Sam lachte even, en pakte toen een molicaire super plus van achter zijn kast. Sarah keek even instinktief achter zich om te kijken of er niemand stond, pakte de luier aan, en liep de trap af naar beneden. Toen ze in de hal was, keek ze even snel of er niemand behalve zij en Sam in de buurt was,  trok haar jas aan, en schoof toen de luier onder haar jas. “Zodra ik thuis ben verstop ik hem gewoon onder me bed denk.
 tot vanavond!” riep Sarah toen ze  naar d’r fiets liep, en hem van het slot ontdeed. Ze zwaaide even vrolijk naar Sam, en verdween toen samen met haar fiets in een snelle vaart om de hoek van de straat.

Het idee dat ze met een luier onder haar jas naar huis fietste, en zodra ze thuis kwam, haar uiterste best moest doen om onopvallend naar boven te glippen, was een opwindend idee voor Sam. Als ze het maar haalde….
Sam stond een paar uur later voor de grote spiegel in zijn kamer. Hij voelde lichte spanning over zich heen. Het feit dat hij naar de bioscoop ging deed hem niet zo veel, maar met haar, en met de luiers zorgde toch voor enige spanning.
Hij droeg zijn nieuwe schoenen van vorige week. Zijn moeder had hem speciaal meegenomen naar de stad om deze schoenen uit te zoeken.
Je vraagt je nu waarschijnlijk af hoe duur die schoenen kostten, maar dat is een onbeleefde vraag, en je krijgt er dus geen antwoord op.
Boven zijn schoenen droeg hij een zwarte, afzakkende moderne jeans. Daaronder zat natuurlijk een extra dikke tena maxi verstopt. De vorming van de luier was een beetje zichtbaar door het moderne model van de jeans, maar Sam maalde er niet naar. Tenslotte ging hij alleen nog maar meer opzwellen als hij hem gebruikt.
Boven de spijkerbroek droeg Sam een strakke blous met korte mouwen.
Zijn haar zat met gel naar voren gekamd.
1,5 uur later stond hij te wachten voor de bioscoop. Hij was te vroeg vertrokken. Want over 10 minuten zouden Sarah en Tom pas arriveren( als die ook niet al te laat waren).  Het enige voordeel wat Sam bij zich droeg, was dat hij een luier om had, en dus niet een wc op moest zoeken, en daardoor de rest misloopt.
Na een kwartier wachten begon er iets te knagen aan Sam. Hij raakte lichtelijk geïrriteerd, maar Meer op Tom dan Sarah…hoe zou dat nou komen?
Sam keek nog een laatste keer naar het einde van de drukke stads-straat, voordat hij het opgaf, en van plan was Sarah te gaan bellen.
Na een paar seconden naar het einde van de straat te hebben getuurd, kwam Tom opeens aanrennen. Op het eerste oog leek het op een klein jongetje die ontsnapt was van de billekoek van ze moeder, maar toen hij dichterbij kwam merkte Sam op dat het Tom was. “Ik..Ik b-  Net Sarah gewe-“ Sam kon er geen normale zin uit opmaken. “Waar heb je het over? Kalmeer, en probeer het daarna opnieuw” Tom nam zijn advies op, en was dus een tijdje stil.
Hij was nog steeds buiten adem toen hij onhandig zijn hand door het haar strook.
 Sam wist nog niet dat er iets met Sarah aan de hand was, totdat Tom weer helemaal kalm was, en nu op harde, schelle toon sprak: “ Ik fietste net naar Sarah om haar op te halen. Dat hadden we zo afgesproken. Ik kwam op tijd aan op het afgesproken tijdstip, en belde aan. Een man, die ik herkende als de vader van Sarah,  deed open en droeg een wit vuil hemd, en een onderbroek met lange pijpen. Zijn gezicht stond woedend va-.” Tom stopte abrupt met zijn verhaal toen een vrouw van rond dertig met een grote tas voorbij liep, en Tom verbaasd aanstaarde. Hierdoor was Tom blijkbaar nogal van zijn stuk gebracht. Sam vervolgde dus maar: “Ja oke, en toen? “ hij zei het op dringende, strenge toon. Achteraf was dit niet zo’n goed idee geweest, want Tom voelde zich altijd snel gekwetst. “ik werd aan me arm naar binnen getrokken door hem.” Vervolgde hij
“Hij sleurde me nors mee naar boven, zonder ook maar iets te zeggen. Toen ik boven aankwam werd ik in de kamer van Sarah gegooid. Ik krabbelde overeind nadat hij me tegen Sarah’s kleding kast had geduwd, en keek recht op het lichaam van Sarah.
ZE HAD EEN LUIER OM! EEN LUIER!!” Tom’s stem klonk schokkerig en onhandelbaar. “een wat?” probeerde Sam zo verbaasd mogelijk te zeggen. “Ja een luier, je hoorde het goed! “Weet jij wat dit te betekenen heeft?” schreeuwde de vader van Sarah me toe. Ik wist geen woord uit te brengen. Sarah begon ondertussen te huilen, en kroop in een hoekje van haar kamer. Ik hield het niet meer, en rende zo snel als ik kon naar buiten, naar jou. Toen ik bij me fiets stond bedacht ik opeens dat ik me mobiel bij me had. Ik haalde hem uit me broekzak, en zag dat er een grote barst in het beeldscherm zat. Ik kon hem ook niet meer aanzetten. Toen besloot ik maar naar jou toe te gaan, en zo doende sta ik hier. “ Tom trilde van top tot teen toen hij het verhaal vertelde.  Er stroomde een onmenselijke grote vlaag adrenaline door Sam heen. Hij zette al zijn zintuigen op scherp, en rende toen zo snel mogelijk achter Tom aan, die naar zijn fiets rende. Tom stapte nog maar net op zijn fiets, en Sam vloog al achterop. “VOORUIT!” schreeuwde hij bijna onbeleefd. Tom schrok er nog al van, en fietste als een gek door de stad. Na een kleine twintig minuten waren ze de stad uit, en fietste ze op een iets rustiger tempo over een landweggetje, dat uit kwam op een grote boerderij. Om de boerderij lag een aantal hectaren landgoed. Hier en daar graasde wat koeien en paarden onder het maanlicht.
Sam schoot gelijk van de fiets af toen ze bijna aan het einde van het landweggetje waren. Hij sprintte als een gek voor Tom uit, naar de boerderij.  Zijn luier kraakte luid onder zijn jeans, maar hij negeerde het volkomen. Het kon hem nu niet schelen als Tom er achter kwam( eigenlijk wel, maar hij had geen tijd om er ook maar over te denken).
Sam had al uit verhalen geconstateerd dat Sarah’s vader geen lieverdje was, en vaak aan de alcohol zat. Sam balde zijn vuisten bij die gedachten. Hij wist dat hij het nooit kon winnen tegen een 40 jarige man met een vies, wit hemd, een grote bierpens, en een kale kop…maar hij gaf alles wat hij kon.
Sam sloeg bijna de deurbel terug naar binnen met zijn vuist toen hij probeerde op de bel te drukken. Hij streek zijn haar even glad, keek Tom aan, en zag dat Tom beefde van angst. Ja, hij was er deze avond al eerder geweest, en wist wat hem te wachten stond. Sam voelde een vlaag van schaamte toen hij naar Tom keek. Voor Sam’s ogen was het echt nog een jongetje die een groot avontuur beleefde. Het liefst wou Sam hem een snoepje geven, en terug naar zijn mama sturen, maar hij wist dat Tom dat niet zou accepteren.
In een fractie van een seconde verloor Sam zijn verstand, en pakte een snoepje uit zijn zak. Hij keek er even naar in zijn hand toen de deur met een enorme vaart opgeslagen werd.
Er stond precies dezelfde man als degene die Tom had uitgebeeld voor de deur. Hij had alleen enorm brede armen, en het lichaam van een body-builder. In zijn linkerhand hield hij een half lege fles wodka Lemon, en in de ander een vliegenmepper. Ja, een vliegenmepper. Zijn ogenleden hingen over zijn halve gezicht, en hij ademde harder dan een COPD-paciënt.
“Waar is Sarah? “ vroeg Sam nu op normalere toon als hij verwacht had.
“Ga..gaat je toch echt helema-“ Hij roggelde even-“ heeeeelemaal niks aan J..ongeman!” Het was meer hoesten en kuchen dan praten, maar Sam en Tom konden eruit ophalen dat ze niet welkom waren.
Boven klonk een ijzige gil. Sam wist meteen dat het Sarah was. Hij rende langs de dronkenlap heen, die hem glazig nastaarde.
Toen Sam het begin van de trap op rende, hoorde hij Tom een kleine angstkreet produceren. Hij draaide zich op, en zag dat Tom tegengehouden werd door Sarah’s vader. Hij hoefde alleen maar voor de deur te gaan staan, en alle legen gaatjes in het deurgat opvullen door er met zijn bierbuik tussen te gaan staan. Dat maakte het voor Tom onmogelijk om te passeren.
“Rennen Sam, ik haal je wel in gozer!” schreeuwde Tom terwijl hij tegen de buik van Sarah’s vader beukte. Sam stond er vaak van te kijken wat voor lef die Tom wel niet had.
Sam rende naar één van de dichtstbijzijnde kamers. Zonder op of om te kijken gooide hij de deur open, en rende naar binnen. Er stond een bureau met een dichtgeklapte laptop erop. Verder lagen nog allemaal papieren uitgespreid over het bureau, en het ruikte naar sigarretten/sigarenrook.
Sam stond midden in de kamer, en keek dromerig om zich heen. Terwijl hij dat deed, liet hij een plas in ze luier lopen. Het voelde zoals altijd warm, en dik aan.
Toen Sam klaar was, schrok hij weer tot de realiteit, en rende weer naar de volgende kamer. Hij sloeg de deur open, en stond recht voor Sarah.
Ze was flink toegetakeld. Ze had blauwe plekken over haar gezicht, en haar topje was half uit elkaar getrokken, vlekkerig, en hing scheef. Ze droeg geen broek, alleen een luier. Sam zag na een tijdje goed kijken dat het de luier was die hij gegeven had aan haar. Hij hing totaal scheef, en hij was heel erg onprofessioneel dichtgeplakt.
Sarah zat vastgebonden aan het voeteinde van haar bed.
Haar haren hingen zielig over haar gezicht, terwijl ze Sam bang aankeek.
Er klonken harde stappen op de trap.
Sarah gilde het uit van angst. Sam liep naar haar toe, en omhelsde haar.
Hij voelde het bonzende hart van Sarah tegen zijn borst tekeer gaan. Het gaf een veilig gevoel.
Hij drukte een kus op haar mond, en draaide zich toen om.
Tijd om de  boosdoener een lesje te leren....
Proud to be part of the hard

(Verborgen)

  • Gast
Re: Sam
Reactie #17 juni 06, 2011, 22:21:10 22:21*
en weer een geweldig stuk !1
en ik kan weer niet wachten op vervolg !1

Offline (Verborgen)

  • Global Moderator
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 2.415
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Sam
Reactie #18 juni 06, 2011, 22:55:31 22:55*
Wat een geweldig verhaal!
Meer! :D
Dit is een van mijn lievelingsverhalen! ;)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 440
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1992
  • Ik ben: AB
  • Locatie: prov groningen
Re: Sam
Reactie #19 juni 06, 2011, 22:56:57 22:56*
spannend ;)
proud to be a farmer

Offline (Verborgen)

  • AB
  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 519
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
Re: Sam
Reactie #20 juni 07, 2011, 18:40:40 18:40*
Meer , meer , meer  !1
Want het is spannend , ik kan niet wachten op het vervolg

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.085
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Sam
Reactie #21 juni 07, 2011, 20:28:42 20:28*
mooi dat het gewaardeerd wordt 8)....stuk meer als me andere verhaal(harry potter en de vrouwen van het meer(luierversie)

zit soms beetje zonder inspiratie, dus ideeën zijn ook (net zoals de meeste dingen) welkom ;D
Proud to be part of the hard

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Beginneling
  • *****
  • Berichten: 6
  • Geslacht: Man
  • Ik ben: DL
Re: Sam
Reactie #22 juni 10, 2011, 23:29:32 23:29*
schitterend verhaal 

Offline (Verborgen)

  • Global Moderator
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 2.415
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Sam
Reactie #23 juni 11, 2011, 00:41:39 00:41*
mooi dat het gewaardeerd wordt 8)....stuk meer als me andere verhaal(harry potter en de vrouwen van het meer(luierversie)

zit soms beetje zonder inspiratie, dus ideeën zijn ook (net zoals de meeste dingen) welkom ;D
Ook jammer dat je je eigen verhaal niet meer af kan maken! :(
(Harry Potter verhaal)

Offline (Verborgen)

  • What doesnt kills you makes you stronger
  • Verbannen Leden
  • Forum Held
  • *
  • Berichten: 269
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alleen bekenden
  • Geboortejaar: 1993
  • Ik ben: DL
  • Locatie: in je rug
Re: Sam
Reactie #24 juni 13, 2011, 19:47:26 19:47*
zieklijk verhaal!
erg leuk en lekker om te lezen! de punten comma's en zins opbouw staan perfect.
dus het leest lekker vlot!
goed bezug!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 156
  • Geslacht: Vrouw
  • Luierzzzzzzzz
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Sam
Reactie #25 juni 17, 2011, 22:52:34 22:52*
Waauuwwiiiiiiiiiiieeeeeeeeee! Vervolg plies! Supergoed verhaal!
Keep it up wet

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.085
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Sam
Reactie #26 juni 17, 2011, 23:04:37 23:04*
thankss allemaal,

dit weekend komt er weer vervolg.
Als er leuke (en serieuze)  ideeën zijn, hoor ik het graag! ;D

luierfan_boy.
Proud to be part of the hard

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 156
  • Geslacht: Vrouw
  • Luierzzzzzzzz
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Prov. Utrecht
Re: Sam
Reactie #27 juni 18, 2011, 16:23:37 16:23*
Super!!!;)nou ja, ga gewoon zo door het is al geweldig!!!
Keep it up wet

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.085
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Sam
Reactie #28 juni 18, 2011, 21:59:46 21:59*
Super!!!;)nou ja, ga gewoon zo door het is al geweldig!!!

thankyouu ;D

Proud to be part of the hard

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.085
  • Geslacht: Man
  • Zeg niet wat je weet, maar weet wat je zegt.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: Sam
Reactie #29 juni 21, 2011, 19:09:13 19:09*
Weer een nieuw deel. Ik waarschuw van te voren wel dat dit hoofdstuk wat ruiger is als normaal.
Als je vind dat een bepaald stuk niet door de beugel kan, hoor ik dat graag, en zal het weer veranderen.
maar weer alsjebliefd niet àl te kritisch :P :


Hoofdstuk 4: “Vluchten”


“Wat moet je van haar? “ schreeuwde hij zo hard als hij kon, terwijl de dronkenlap 2 meter van hem vandaan stond.
De man reageerde niet, en stond Sam alleen een beetje wazig aan te kijken. Het duurde blijkbaar even voordat hij door had wat Sam zei, omdat hij na een paar seconden pas een boos gezicht trok en stampvoetend op hem af kwam.
Sam draaide zich vliegensvlug om, greep een roestig zakmes wat op Sarah’s bureau lag. Hij knielde zonder onverwachtse bewegingen voor Sarah neer. “Rustig schat, hij is dronken dus als je even meewerkt, trapt hij er vast in.
Sarah gaf antwoord door een klein, angstig knikje te geven.
Sam hield het oude, botte mes voor Sarah’s keel. Het deed Sam enorm veel pijn om zo’n actie uit te halen, Maar hij wist dat er geen andere mogelijkheid was.
“Als je van haar houd, ren je nu naar buiten, en kom je over een uur pas terug. Als je niet binnen 10 seconden buiten bent, is ze…ze er geweest.” Zei Sam zo dreigend mogelijk, al kwam het er niet echt zo uit. Voordat dat laatste stukje klonk meer angstig als overtuigend.
“Jij G..gaat haar ni…niks aandoen jonge..man!” Sam voelde een vlaag van schaamde voor Sarah toen hij dat hoorde. “Wie is hier nou dronken, en heeft zijn eigen dochter vastgebonden?” KL**TZAK, wou Sam keihard schreeuwen, maar hij wist dat zoiets alleen maar voor meer woede zorgde bij Sarah’s vader.
Nadat Sam en de vader elkaar een tijdje strak aangekeken hebben, rende
(eigenlijk meer waggelde) de vader weg. Alsof hij ook een dikke nachtluier droeg onder zijn XXL tuinbroek. De vader schoot vervolgens de deur uit als een wild dier dat een kreet van zijn kudde hoorde, en er snel naartoe moest. Sam stond daar stomverbaasd met het mes bij de keel van Sarah, terwijl hij haar hand vasthield.
Uit alle angst en gebeurtenissen van het afgelopen uur was hij in gedachten verzonken, en kon zich ook niet meer tot de realiteit inbrengen. Sarah durfde ook niks te zeggen. Ze was net zoals Sam een soort van bezeten door dit allemaal.
Opeens drong het Sam tot zich door dat hij verantwoordelijk was voor dit allemaal. Hij had Sarah kennis laten maken met de luiers! Hij had eentje aan haar meegegeven, terwijl hij wist dat haar vader een gevaarlijke dronkenlap was.
Verscheurende pijn drong tot Sam door. Zijn ogen waren gesloten. Zijn hele lichaam was bezweet van de inspanning, al werd nu wel langzamer kouder vanwege het feit dat hij zich niet bewoog.

Sam voelde van het ene op het andere moment een energiestoot door zijn lichaam gaan. Hij raakte weer bij zinnen, en stond meteen rechtop. Sarah lag nog steeds snikkend aan zijn voeten. “opstaan schat, tijd om te vertrekken” zei Sam zo nonchalant mogelijk.
Het duurde even voordat Sarah ook weer bijgekomen was. Sam hielp haar omhoog tillen, en ze liepen samen terug naar buiten.

Ineens dacht Sam weer aan dat kleine kereltje. Tom. Geen tijd om na te denken! Dacht Sam.
Zijn zintuigen stonden, zoals altijd op spannende moment weer helemaal op scherp. Een soort aangeboren tik was dat.
Vlak voor de deur bukte Sarah opeens. Sam had haar hand niet meer vast, en liep net een stukje voor haar waardoor hij het dus niet door had.
 Sarah had geen kracht meer in haar stem om te roepen, en probeerde dus zo snel mogelijk weer op te staan van haar val. Veroorzaakt door te weinig kracht over. Wie weet hoe lang ze daar vastgebonden heeft gezeten…
Sam rende door de deurpost heen. Hij zette net zijn ene voet op de “drempel”(yentle’s woord xD). Net toen hij zijn voet neer had gezet, kreeg hij een knijterharde klap tegen zijn hoofd. Hij zag glas versplinteren voor zijn ogen. Na zo’n twee seconden wankelen, viel hij tegen het tuinhekje aan. Het kostte Sam de grootste moeite om bij bewustzijn te blijven. Hij tuurde met stekende koppijn, en branderige ogen naar de plaats waar hij de pijn voelde onstaan. Hij zag alleen maar wazig beeld voor zich. Een vaag omtrek van een hele brede man, die hij herkende als de vader van Sarah.

Sam lag daar nu op de grond. Een enorm pijnlijk voorhoofd, tranende klein ogen, en zijn kleding onder de scheuren en vlekken. Zijn luier jeukte ergens als ooit tevoren, en was voor de EERSTE keer in zijn leven irritant.
Ja, dat wil nog wel wat zeggen, gezien de omstandigheden..
Zijn gedachten waren totaal ontregeld. Hij dacht aan zoveel dingen tegelijk, dat het allemaal verwarrend was. Het feit dat hij amper kon zien hielp ook niet bepaald.
Het bleef nog steeds wazig voor zijn ogen. Hij zag alleen contouren van een tuinhekje, een enorme vent, en iets dat op een gebroken fles wodka leek. Vermoedelijk een fles met drank die hij net uit bezopenheid kapot had geslagen tegen Sam’s hoofd.
“Rennen Sam!” klonk er vanuit de verte. Het was Tom.
Sam werd nu echt nijdig om het feit dat amper kon zien, en begon als een wild dier in zijn ogen te wrijven. Na nog een paar keer knipperen, werd zijn zicht opeens weer scherp. Hij keek driftig om zich heen:
Hij lag in het gras(wat hij niet eens door had, toen hij nog slecht zicht had), en er droop een straaltje bloed van zijn hoofd naar beneden.
 Een paar meter van hem vandaan stond Sarah’s vader woedend voor zich uit te kijken.  Niet alleen het zicht van Sam weer weggetrokken, maar ook de dronken bui van Sarah’s vader.
Binnen no time zag Sam een vuist op zich af komen. Hij rolde snel om, en stond op. De vader van Sarah verloor daardoor zijn evenwicht, en zat op zijn knieën in het gras, maar stond ook weer sneller op als Sam  ooit gedacht had.
De blik in zijn ogen was vernietigend, en bijna angstaanjagend voor Sam.
Maar nee,  het deerde hem niet. Het was alleen maar een teken om extra op zijn hoede te zijn.
Sam stapte zo dreigend mogelijk op  Sarah’s vader af. “Waarom laat je haar niet gewoon met rust?  Respecteer haar zoals ze is.” probeerde Sam terwijl ze recht tegenover elkaar stonden. “Het gaat jou helemaal niks aan wat ik met mijn dochter doe, brutaal joch!” kreeg Sam als antwoord terug.
Sam had geen zin om verder te gaan met dit zinloze gespek, want hij wist dondersgoed dat iemand zoals hem niet tot Sarah’s vader door kon laten dringen dat Sarah gewoon was zoals ze was.
Ondanks de verbeterde bui van Sarah’s vader, kwam hij denderde op Sam afstormen.  Sam had in een fractie van een seconden de tijd om te bedenken wat zijn volgende zet zou zijn.
Net voordat Sarah’s vader Sam platwalsde, sprong Sam behendig aan de kant. Hij stond nu achter de rug van Sarah’s vader, en had genoeg tijd om een aanval te doen.
Hij rende in een drafje op hem af, en duwde hem zo hard als hij kon.
Sarah’s vader ronde over de grond heen, en schreeuwde van de pijn. Nu was hij ècht woedend. In plaats van weer op Sam af te stormen, liep hij een paar meter naar achter, en verdween in een schuurtje naast het huis.
Sam had ondanks het onverwachte vertrek van Sarah’s vader, nu even tijd om zichzelf weer te vermannen. Hij trok zijn luier weer recht. Bij die beweging, schuurde hij als grof schuurpapier langs zijn benen. De luier was nog niet helemaal vol,  maar was al zeker 3 uur in gebruik.
Na enkele tientallen seconden kwam de vader weer uit het schuurtje.
“Dit gebeurd er met luierkindjes van 14” hij sloeg met de ijzeren buis in zijn hand een bloempot op het tafeltje naast de schuur kapot. De pot vloog aan scherven, net als Sam’s moedige gedachten.
Hij wist niet hoe snel hij Tom en Sarah op moest zoeken, en maken dat ze hier weg kwamen. Hij rende zo hard als hij kon terug naar het huis.
Sam rende door het hele huis, maar zag geen enkel spoor van Sarah of Tom.
Na nog een tijdje rondgerend te hebben, wist hij dat er geen andere mogelijk meer op zat dan gewoon vluchten. Sarah en Tom waren vast allang weggevlucht en nu de politie aan het inlichten, probeerde Sam zichzelf gerust te stellen.
Hij rende met een bonzend hart de trap af naar benen. Toen hij door de voordeur naar buiten schoot, hield hij zijn armen voor de plaats waar hij net nog neergeslagen was met een lege alcoholfles. Er stond alleen geen knettergekke vader met een ijzeren buis. Sam werd weer een stukje rustiger daardoor, ook al stonden al zijn zintuigen nog steeds scherp.
Hij rende het erf af, naar het landweggetje. Hij zag de fiets van Tom nergens meer, dat betekende dus dat ze met de fiets weg zijn gevlucht.
 Nadat Sam een eindje had gesprint, stopte hij even.  Hij boog voorover om zichzelf weer wat adem te geven. Toen hij weer naar voren boog, voelde hij een darmkramp. Oh noooh, waarom ook nog dit? Dacht Sam tot ergernis bij zichzelf. Hij liet zijn hoofd omlaag hangen, en vulde toen zijn luier aan de achterkant, met een nonchalante, levenloze uitdrukking . Hij voelde een bult onstaan, zoals iedere keer. Dit gevoel was maar al te vertrouwd. Hij liep nu rustig weer door.
Alle goede gevoelens van net schoten in één klap weer een paar honderd meter weg:
Hij zag hem staan, met een zeer dreigende uitdrukking op zijn gezicht, en in zijn handen een lange ijzeren buis. Dit was gewoon niet meer in woorden samen te vatten. In een verhaal lezen dat een man met een dreigend gezicht, en een ijzeren buis in zijn handen stond was niks meer als een spannende tekst, wat schreeuwt naar meer. Maar nu Sam hier in het ècht met alleen een paar honderd meter op smal landweggetje afstand stond, was het alles behalve “schreeuwen naar meer” Het was een vreselijke doodsangst, dat alle andere gevoelens in zijn lichaam overstemde. Zelfs het warme gevoel van zijn luier drong niet tot Sam door.
Hij zette zijn gedachten weer op scherp, en schoot als een geschrokken haas het landweggetje af. Hij renden een paar meter het rietveld in, en ging toen gehurkt met zijn gezicht naar het pad staan afwachten. Hij tuurde een tijdje naar het landweggetje, maar zag geen teken van een enorme kerel met een ijzeren buis. Sam was bijna blij dat hij niemand meer zag, totdat hij tot zijn grootste schrik nog geen 10 meter van hem vandaan, een enorme gedaante op hem af rende. Het maanlicht scheen als een schaduwoverblikker op hem, waardoor hij  alleen een schim van zijn postuur zag. Erg genoeg om nooit meer bij te komen van zo’n schrik.
Sam draaide zich vliegensvlug om, en rende half struikelend verder het granenveld in.
Zand, gemengd met stukken steen en takken schuurde langs zijn benen. Zijn haar zat warrig naar achter gewaaid door de wind. Hij trok een gezicht als iemand die bij het allerlaatste level van een game was, en zich in alle concentratie daaruit probeerde te werken.
Zijn hersens renden al een paar duizend kilometer verderop, maar de rest van zijn lichaam kon dat niet verdragen.
Sam bleef maar door rennen, en wou voor geen mogelijkheid minderen(behalve voor het weer terug zien van Sarah!)
Zijn adrenalinepijl stond ver boven de 100. Zijn ademhaling was afschuwelijk zagend en hakkend, als een stoommachine die overwerkt raakte. Sam z’n  lichaam werd na een tijdje toch moe, net zoals zijn geest. De wil om door te gaan verminderde snel. Na al die uitputting de laatste uren kon hij het niet verdragen om nòg langer te lopen.  Zijn lichaam begaf het.
Hij sloot zijn ogen, viel met een harde smak op de grond,  rolde nog een paar meter door, en raakte uiteindelijk buiten westen.

Letterlijk kapot gelopen.
Proud to be part of the hard