Niet zoals gedacht  (gelezen 100466 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 217
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1993
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Leeuwarden
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #45 april 26, 2011, 17:34:04 17:34*
wauw wat een SUPER stuk, echt waar!
ben zeeeer benieuwd naar het vervolg!!
groetsjees:D

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 242
  • Geslacht: Vrouw
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: AB & DL
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #46 april 26, 2011, 17:58:10 17:58*
leuk verhaal

maar toch iets anders verwacht

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 59
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Dordrecht
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #47 mei 04, 2011, 12:37:56 12:37*
Wat een geil verhaal. Dit is precies mijn fetish. wat is het adres van dat oude klooster.  Ik wil ook wel zo'n vakantie hahahaha. Heb een deel van het verhaal gelezen en vanavond de rest van het verhaal met een kuisheidsgordel om, dikke luier en scheurpak aan met zweeds slot erop. Sleutel in een kluis en met het programma timelock de code van de kluis morgenochtend pas weer vrij geven, zodat ik niet meer met mezelf kan spelen na het verhaal. 

Ga zo door met met je verhaal. i love it !!! dance
je hoef niet gek te zijn om in een dwangbuis te zitten maar het scheelt wel

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 10
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Breda
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #48 mei 18, 2011, 23:26:48 23:26*
Echt een heerlijk verhaal. Ik kan het blijven lezen :D

Ik kijk uit naar het vervolg  dance
Het lekkerste kontje is toch een geluierd kontje :D

(Verborgen)

  • Gast
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #49 mei 29, 2011, 18:56:53 18:56*
we xwachten vol spanning

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 102
  • Geslacht: Man
  • zo'n 200 verschillende en niet van internet...
  • Ik ben: AB & DL
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #50 mei 30, 2011, 23:45:03 23:45*
heel erg veel spanning!!!! Hoe gaat het verder bij de specialist? Wat gaat de uroloog doen? Waarom wordt de kaakchirurg gevraagd? En... is Sadie stiekem verliefd en heeft ze een heel bijzondere manier dit te uiten? :-)
Wie kent meer geruchten van dit spannende feuilleton?!

Wetting & Waiting
Rob
De blik, de geur, het gevoel, licht krakend geluid, de herinnering, het geheim, de zoektocht, verstoppertje, liefde of juist niet, de hoop of de wanhoop, de stilte en het verlangen

Offline (Verborgen)

  • Inlegger = POWER UP
  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 37
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1945
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #51 mei 31, 2011, 13:56:10 13:56*


  We wachten nu dus al zessss wekennnnn op het vervolg

  Zijn we niet braaf genoeg? Was er een terroristische aanslag

  waarbij de helden met de schrijver jammerlijk zijn omgekomen?

  Please, waar wacht je toch op?  DL

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 102
  • Geslacht: Man
  • zo'n 200 verschillende en niet van internet...
  • Ik ben: AB & DL
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #52 juni 03, 2011, 11:24:25 11:24*
misschien moeten we met z'n allen hard roepen: PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt, PatiŽnt........
De blik, de geur, het gevoel, licht krakend geluid, de herinnering, het geheim, de zoektocht, verstoppertje, liefde of juist niet, de hoop of de wanhoop, de stilte en het verlangen

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 59
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Dordrecht
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #53 juni 03, 2011, 12:15:05 12:15*
Patient zit waarschijnlijk opgesloten in een dwangbuis en isoleercel waardoor hij niet bij een toetsenbord kan komen ;D  Er komt vast een vervolg  dance
je hoef niet gek te zijn om in een dwangbuis te zitten maar het scheelt wel

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 10
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1967
  • Ik ben: DL
  • Locatie: brabant
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #54 juni 03, 2011, 18:09:38 18:09*
Ik denk dat patient last heeft van een welbekend "writers block"   :o
misschien moet we hem een beetje helpen met ideetjes kernwoorden voor de voortgang van het verhaal.

alvast een ideetje:
bij de uroloog:
eerst een grondig onderzoek systoscopie
daarna een shunt in de sluitspier plaatsen, zodat hij urine incontinent is.
daarna krijgt hij van de verpleegster een schone extra dikke luier om, waarbij hij heel erg gekleineerd wordt.

terug naar de ardennen:
langdurig in de isoleercel (minimaal 48 uur) met de voormalige hynose tapes via luidsprekers op zeer hoog volume.
een keer per dag een verschoning.
voeding via forced feeding met laxeermiddelen en diuretica
misbruikt door bert

zo het maar een beginnetje maar misschien heeft patient hier wat aan

ferry

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 36
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: volwassen man
  • Geboortejaar: 1968
  • Ik ben: DL
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #55 juni 25, 2011, 15:47:06 15:47*
De lift ging een verdieping hoger en ik werd een behandelkamer van een gynaecoloog binnengereden. Ik moest op de behandeltafel gaan liggen en mijn benen gingen in de been- en enkelsteunen. Er was een mannelijke dokter en een verpleger aanwezig. Lucas en Niels bleven ieder aan een kant naast de behandeltafel staan. Mijn patiŽntenhemd werd door de verpleger omhoog gedaan, mijn plastic broek ging uit en het klittenband van mijn broekluier werd open gedaan. De urine van bij de orthodontist was al opgedroogd, maar het had een gele vlek in de luier achtergelaten.

'Zo', zei de dokter. 'Sadie had gelijk. U bent al beginnend incontinent, maar ze wil wat zekerheid. Zet meneer maar even vast.'

Mijn benen en enkels werden met wat riemen vast in de beugels gezet. Er werd een riem over mijn buik vastgemaakt en Niels en Lucas hielden ieder een arm vast.

De dokter was bezig geweest en draaide zich om met een blaascatheter in de hand. Het catheter was snel ingebracht. Er liep wat urine uit mijn blaas. Met wat water werd de ballon gevuld en het catheter kon niet makkelijk uit mijn penis gehaald worden.

'Ach, u heeft geen last meer van nadruppelen. Sterker nog, u zult de hele dag lopen te druppelen...' gniffelde de dokter.

Hij draaide zich weer om, rommelde wat en kwam met een metalen plug terug. Hij liet mij de plug zien en gaf wat uitleg.

'Deze plug smeer ik zo in met een soort lijm. Deze lijm zal zich hechten in de anus. Het blijft ongeveer vier weken zitten. Deze plug zorgt ervoor dat de kringspier redelijk wijd open gaat staan, maar de plug is ook van binnen open zodat alles wat door de darmen naar de kringspier wordt gevoerd, zo in uw luier zal lopen.'

Hij grinnikte wat. 'De mensen die bij u in de buurt moeten werken zullen moeten wennen aan de luchten die om u heen gaan hangen. Maar goed dat Sadie, Niels en Lucas voor u willen zorgen. Oh ja, ik weet dat u dit niet wilt, maar ik help Sadie graag met haar wilde ideeŽn. Uw beugel is ook fenomenaal bedacht.'

Ik kreeg een aantal kleine injecties rond mijn anus van de dokter.
'Dit is een spierverslapper en verdoving in ťťn. Zo breng ik direct eenvoudig de plug in. Het is redelijk precisie werk, want als de lijm gaat hechten is er niet veel meer de wijzigen en heeft u een maand lang ook nog eens een ongemakkelijk, pijnlijke anus.'

Even later werd de plug ingebracht. De dokter wachtte even en bewonderde zijn eigen werk.

'Speciaal voor uw soort incontinentie en spel hebben wij extra dikke broekluiers laten ontwikkelen. Ze worden gemaakt voor regulier gebruik door een fetisj leverancier. Het zijn goede, absorberende luiers, maar met een extra stevige dikke vulling tussen de benen zodat u goed wijdbeens moet lopen.'

De verpleger maakte de banden over mijn benen en enkels los. De dokter kwam met een enorme grote, dikke broekluier aan. Er zaten zes brede klittenband sluitingen aan. Er ging een grote melkwitte, afsluitbare plastic broek over. Ik mocht gaan staan en de dokter maakte het slot vast. Ik stond enigszins wijdbeens.

Ik mocht weer gaan zitten in de rolstoel. Ik voelde een stuk rond mijn anus niet, wat een vreemde sensatie was. Ik werd teruggebracht door Niels en Lucas naar wachtkamer 2. Sadie had wat andere spullen klaar gelegd. Het joggingpak was weg. Ik zag een pak liggen en een overhemd en nog wat andere spullen.

'Zo Marc, ga maar even staan.' Ik kreeg van Sadie om mijn benen afsluitbare beensteunen. Ik had ze weleens gezien op de website van PX direct, een leverancier van gevangenismateriaal. Ze stonden daar als 'transport leg brace'. Ze konden onder of boven kleding en je kon de buiging van de knie beperken. Nadat ze allebei geplaatst waren moest ik een beetje door mijn knieŽn buigen en toen werden beugels vastgezet. Als ik ging lopen deed ik dat met licht gebogen knieŽn.

Ik kreeg Heetkamp armkokers om (deze zorgden ervoor dat ik mijn ellebogen niet kon buigen). Ik moest dus rondlopen met gestrekte armen. Niels en Lucas begonnen met mij verder aan te kleden. Ik kreeg een ouderwets grauw overhemd aan met een te grote boord. Het leek een overhemd uit de jaren 70. Om mijn enkels deden zij een soort gewichten en ik kreeg de pantalon van een oud grijs morsig pak aan. Ik kreeg orthopedische schoenen met dikke zolen. In de zolen bleek ook gewicht te zitten. Ik kreeg het colbert van het pak aan. Ik keek in de spiegel.

Ik zag er niet uit. Met kromme benen in een ouderwets pak. Een dikke reet, waar duidelijk een luier omheen zat en een belachelijke beugel in mijn mond, met een uitsteeksels die uit mijn mond kwamen.

Sadie begon te lachen. 'Sorry Marc, maar het is echt goed gelukt. Je ziet er echt belachelijk uit.' Van schrik begon ik te snikken. Wat wilden ze toch van mij.

'Och jochie toch, buiten zien ze het kapje van jouw beugel niet. Ik geef wel een hoofddeksel. '
'Kijk eens wat mooi', lachte Niels en hij hield mij een helm voor die ik weleens gezien had voor mensen die zwaar epileptisch waren. Bij mij in de buurt zag ik ook weleens een groepje geestelijk gehandicapten lopen met wat begeleiders. Sommige jongens droegen ook zo'n helm. Niels zette de helm op en maakte de band met het kinstuk stevig vast.

'Kom ouwe', zei Lucas, terwijl hij een klap om mijn kont gaf. 'We gaan'. Door de gewichten kon ik mijn voeten bijna niet optillen en slofte ik voornamelijk. Door de luier liep ik wijdbeens en door de beugels liep ik met kromme benen.

Ondanks mijn uiterlijk liep ik als een demente bejaarde. Niels en Lucas grepen ieder een bovenarm en trokken mij een beetje mee.

'Weet Marc, het is belangrijk dat jij wat beweging krijgt. We hebben besloten dat we naar huis gaan lopen. In jouw toestand zal dat wel een paar uur duren, maar we hebben de tijd. Er is toch niemand die op jou wacht.'

Gedurende de lange weg naar huis, waarbij ik schuifelend door de hele stad kwam werd ik meewarig door veel mensen aangekeken. Niels en Lucas liepen hard pratend naast mij en praatten tegen mij alsof ik geestelijk minder vermogend was. Ik moest erg denken aan mijn belevenissen in Lons.
Regelmatig kreeg ik een tik op mijn kont. Werd er gespeculeerd of ik al verschoond moest worden. Langzaam maar zeker kwam ook het gevoel in mijn anus terug en voelde ik de plug zitten. Ik voelde mijn kruis langzaam nat worden ik wist dat ik mijn urine niet binnen kon houden. Op een gegeven moment voelde ik een kleverige pasta mijn luier in lopen. Even later was het ook te ruiken, iets dat de beide heren een lange tijd uitvoerig en luid bespraken. Ze bespraken wat ik beter kon gaan dragen: katoen of weggooi luiers. Verder bespraken ze mijn voeding. Gezien de incontinentie kon ik beter aangepast voedsel gaan eten. Dat scheelde verschoningen en zou minder stinken.

Na ruim drie en half uur kwamen wij bij mijn flat aan. Door het gewicht aan mijn enkels in mijn schoenen was ik bekaf en ik zweette als een otter. Ik was wat buren tegengekomen, maar ik keek expres naar beneden en zij deden net of het heel gewoon was dat er drie van zulke mannen door de buurt liepen en zij keurden mij geen blik waardig.

Eenmaal boven aangekomen werd ik uitgekleed. Ik zag mijzelf naakt met alle poespas (beenbeugels, armkokers, luier en beugel in en rond mijn mond) in de spiegel staan. Sadie hielp mij in bed. Zette de beenbeugels vast in de gestrekte stand en zette mij vast in segufix.

'Zo Marc, ga maar even uitrusten van alle belevenissen.' Zonder iets te zeggen viel ik snel in slaap, maar ik werd wakker door luid gebonk op de voordeur....
'OPEN MAKEN, POLITIE!!!'


Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 414
  • Geslacht: Man
  • Mijn lieve DL hond - Switch
  • Contact behoefte: alleen bekenden
  • Ik ben: Leeg
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #56 juni 25, 2011, 18:09:52 18:09*
wat een ontzettend goed stuk weer. Man wat heb ik hier lang op gewacht. Het is 1 van me favorieten verhalen.
weer top gedaan ik kan niet wachten op het vervolg............

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 36
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: volwassen man
  • Geboortejaar: 1968
  • Ik ben: DL
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #57 juni 26, 2011, 00:38:34 00:38*
Ik hoorde Sadie aan de deur praten.
'Nee, ik weet niet wat u bedoelt. Tegen zijn wil, nee.... hoe komt u daarbij.'

Met alle kracht haalde ik mijn kaken van elkaar. De elastiekjes van de beugel waren strak, maar ik kreeg mijn kaken en lippen van elkaar en riep zo hard ik kon een aantal keren....

'HELP, HELP, HELP ME TOCH.....'   

Er ontstond commotie in de gang. Twee agenten kwamen de huiskamer ingelopen en zagen mij vast in segufix op bed liggen. Er klonk gestommel in de gang en de deur sloeg dicht. Eťn agent rende de gang in, deed de deur open en rende weg. De andere agent kwam naar het bed.

'Help me, alsjeblieft, alsjeblieft, help met toch' stamelde ik en ik begon hard te snikken. De tranen rolden over mijn wangen.

De tweede agent kwam terug. 'Ze zijn weg' zei hij tegen zijn collega en keek verbaasd naar mij.

'What the fuck', zei hij. Hij zag mij liggen in een dikke luier op bed. De eerste agent kwam dichterbij. Hij deed een omroep via zijn telefoon en toen ging het snel. Er kwam een ambulance en ik werd meegenomen naar een ziekenhuis. Daar werden alle banden, beugels, catheters, plugs verwijderd. Zelfs de plug in mijn anus ging eruit. Ik moest eerst nog een paar dagen luiers dragen, maar een paar dagen later was ik weer de baas over mijn darmen en blaas.

De agenten waren verbaasd geweest over datgene dat zij bij mij thuis hadden gevonden. Ik had aangifte gedaan, maar van Sadie, Niels en Lucas was geen spoor te vinden.

Na een paar dagen mocht ik naar huis. Thuis aangekomen verbaasde ik mij erover dat alles spullen er nog waren. Ik liet snel nieuwe sloten op de deur zetten. Na een dag begon ik de spullen van Sadie te verzamelen en in de logeerkamer te zetten. Het bed zette ik er eerst neer. Als een logeerbed zei ik tegen mijzelf, maar eigenlijk wilde ik het bed gewoon bewaren. Ook alle andere spullen borg ik op. Ik had al eerder spullen weggedaan en dit was later een manier voor Sadie geweest om mij weer nieuwsgierig te maken. Als ik alles bewaar krijg ik dat gevoel niet hield ik mijzelf voor.

Sinds ik thuis was moest ik weer meer plassen en poepen en voor ik het wist deed ik mijzelf voor de zekerheid een luier om. Pas toen ik nieuwe boodschappen had gedaan en nieuw eten uit de supermarkt was gaan klaarmaken stopte dit. Waarschijnlijk had Sadie in de tijd ervoor mijn eten bewerkt met medicijnen dat werkte als plaspillen en Dulcolax.

Mijn leven werd weer langzaam als voor mijn bezoek aan het klooster. Ik had lange tijd genoeg van luiers en mijn medische fetisj. Sadie en consorten kwam ik niet tegen. Ik werd niet gebeld, niet gemaild en er gebeurde geen bijzondere dingen. Na driekwart jaar kriebelde er toch iets en toen ik via internet zag dat er in Rotterdam een fetisjfeest was met als thema 'doctor and patiŽnt' en ik een plaatje van een vent in een luier en patiŽntenhemd zag besloot ik toch te gaan. Nu echter als dokter, maar wel met een luier onder mijn uniform.

Ik parkeerde de auto in de buurt. Het was mooi weer. Het viel dus niet op dat ik met een witte broek over straat ging. Sterker nog, mensen zullen wel denken dat ik in de zorg werk. Gelukkig was mijn jas was langer en viel hij over mijn kont, want je kon de roze streep van de dikke nachtluier door de broek heen zien als je goed keek.

Ik liet mijn jas achter bij de garderobe en ging snel naar binnen. Het was goed druk. Vol met meiden in lakuniformen, heren in doktersjassen en enkele extravagante dames en heren. Ik kwam een gespierde kerel tegen met alleen een jockstrap aan en een stethoscoop om zijn nek. In een flits dacht ik dat ik Sterre zag in een verpleegstersuniform zag aan de overkant van de zaal. Kon dat, was dat niet een 'blast from the past'?

Ik wurmde mij door de zaal. Sterre verloor ik af en toe uit het oog, maar ik kwam toch langzaam dichterbij. Ineens zag ik dat ze niet alleen was. Sterre hield een ketting vast en aan die ketting zat lekkere kerel....Michael was gekleed in een dikke luier onder een romper. Hij had een witte canvas dwangbuis aan en had een licht bruine leren muilkorf voor. Om zijn nek zat een steunkraag met aan de voorkant een oog. Aan dat oog zat de ketting die Sterre vasthield.

Ik tikte Sterre aan. 'Hoi', zei ik, 'Hoe is het?'.
'Euh hoi', zei Sterre, 'Ken ik.... oh hoi, Marc, hoe is het?'
Ze trok Michael dichterbij
'Kijk Michael, Marc!'
Michael lachte naar mij vanachter zijn muilkorf. Hij tikte mijn schouder aan met zijn schouder die vastzat in de dwangbuis. Hij ging dicht tegen mij aanstaan.
Ik voelde voorzichtig met een hand aan zijn kont. Onder de romper zat een dikke luier. Marc reed een beetje tegen mij aan en ik voelde aan de voorkant van zijn luier. Achter die luier zat iets hards.

'Hoi Marc, je had ons zeker niet verwacht hť'
'Nee, ik heb jullie al een tijd niet meer gezien, niet meer sinds de Ardennen. Dat is trouwens heel gek gelopen, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Hoe is het met jullie. Michael was toch niet zo'n fan van dit.'
'Dat valt nu wel mee. Michael is mijn patientenslaaf geworden. Ik zorg voor hem. Hij werkt niet meer, maar is de hele dag bezig om te zorgen dat ik en hij plezier hebben als ik klaar ben met werken. Als hij niet naar de sportschool is draagt hij een luier en onder de luier draagt hij sinds enkele maanden een kuisheidsgordel. Ook dat werkt heel goed om hem rustig te houden...zien?'
'Hier?'
'Ja, waarom niet.'

Ze trok Michael naar zich toe. Ze maakte de riem van de dwangbuis die onder zijn kont liep los. Ze trok de drukknopen van zijn romper open en zij opende een deel van zijn luier. Michael droeg een grote metalen kuisheidsgordel. Ik voelde dat ik bij het zicht van die knappe, gespierde vent in een luier en kuisheidsgordel zelf een stijve pik kreeg.

Sterre zag dat ik iets te lang keek en greep mij bij mijn kruis.
'Zo, draagt de dokter een dikke luier om zijn stijve pik?'
'Wil je het misschien ook proberen Marc, ik heb nog een gordel bij mij'

Ik slik van spanning.
'Okee'. Nadat Michaels outfit weer is goedgedaan lopen we met ons drieen naar de garderobe. Sterre haalt haar tas en we gaan naar het toilet.

Ik sta in een toilethokje met de deur open.
'Nou doe je broek maar naar beneden.'
Ik doe wat ze zegt. Ik maak mijn luier los en gooi deze op de grond.
Sterre smeert mijn pik in met zwitsal en plaatst snel de kuisheidsgordel. Ze haalt een nieuwe luier uit haar tas en ik mag mijn broek weer omhoog doen. Ik voel het voorvocht in mijn luier lopen.

Ik heb een leuke avond. Sterre en ik blijken leuk te kunnen kletsen en met Michael moeten we ook wel lachen. Ik trek hem om een gegeven moment op schoot als wij aan de zijkant op een bank zitten. Ik vind hem een lekker ding en ik voel mezelf opgewonden worden, zonder dat mijn pik kan reageren als ik zijn gordel onder zijn luier voel. God wat zijn kerels in een luier en een dwangbuis toch opwindend.

Aan het einde van de avond doe Sterre de muilkorf van Michael af. Zo kunnen wij ook nog wat bijkletsen. Het is niet meer de bange vent uit de Ardennen, maar een leuke kerel die blij is met zijn leven als luierslaaf. Sterre doet Michael zijn dwangbuis uit en geeft hem een trainingsbroek om aan te doen. Het feest is bijna voorbij en ik wil uit mijn kuisheidsgordel.

'Sorry Marc, de sleutel ligt bij ons thuis. Je moet maar even meer, wij wonen hier vlakbij.'

We lopen naar het huis van Sterre en Michael.
'We logeren hier, het is een huis van vrienden. We wonen in het buitenland, maar kom binnen', zegt Michael als we huis binnengaan.

'Ik pak de sleutel even, ga maar even naar de huiskamer.'
Terwijl Sterre naar bovenloopt, loop ik met Michael de huiskamer in. Hij sluit de gordijnen en stelt voor dat ik mijn broek vast naar beneden doe en mijn luier af.
'Hij is wat vochtig', beken ik.
'Geeft niet, we hebben er meer.'
Sterre komt binnen met de sleutel. Ze gebaard naar Michael die achter mij gaat staan en mijn polsen vastpakt. Sterre injecteert iets in mijn hals. Ik voel mijzelf langzaam wegglijden.
'Waarom.....' fluister ik nog.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 242
  • Geslacht: Vrouw
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: AB & DL
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #58 juni 26, 2011, 13:17:30 13:17*
hhmmm je had nu een goei einde en nu begint het weer wel een domper

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 59
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Dordrecht
Re: Niet zoals gedacht
Reactie #59 juni 26, 2011, 15:20:15 15:20*
hhmmm je had nu een goei einde en nu begint het weer wel een domper

Dat vind ik juist niet.  Ik ben een liefhebber van kuisheidsgordels en dwangbuizen en wordt dus het wordt leuker. kan niet wachten op het volgende deel........ ,./
je hoef niet gek te zijn om in een dwangbuis te zitten maar het scheelt wel