Poll

Hoe goed is dit verhaal?

1
0 (0%)
2
0 (0%)
3
0 (0%)
4
0 (0%)
5
0 (0%)
6
1 (16.7%)
7
0 (0%)
8
2 (33.3%)
9
1 (16.7%)
10
2 (33.3%)

Totaal aantal stemmen: 6

Keerpunt  (gelezen 9966 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Site beheerder
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.701
  • Geslacht: Man
    • AB-DL-TB Club Shop
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1983
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Oss
Keerpunt
december 07, 2009, 21:43:48 21:43*
geschreven door: LvH

(Deel 1)


Marjolein was het zat. Echt spuug zat. De dag dat ze geboren was vervloekte ze. Haar vader gaf ze de schuld van haar depressie, ook al was de man overleden aan een gruwelijke ziekte. Haar moeder kon nauwelijks de huur opbrengen voor het huis waar ze in wonen en op school zach het er naar uit dat ze dit jaar niet over zou gaan, wat haar moeder ook weer boos zou maken omdat ze altijd liep te zeggen:

"Leer en zorg dat je niet eindigd zoals ik."

18 jaar was een mooie leeftijd om uit te stappen. Life fast, die young. Het was half twee in de ochtend en de maasbrug was verlaten. Klompen ijs dreven door de maas in een slome stroom. In het midden zou ze springen en ze zou de kade niet meer bereiken.

Met een plons kwam ze in het water terecht, haar adem stokte, haar hart sloeg op hol door de kou. Haar levensinstinct kreeg de overhand en ze vroeg zich af waar ze aan begonnen was. Ze begon zo snel als ze kon naar de kade te zwemmen maar al snel kwam ze tot de ontdekking dat ze er niet op kon. Ze schreeuwde een paar maal om hulp, maar meer als een incidentele auto die over de boompjes voorbij reed hoorde ze niet. Langzaam voelde ze de slaap komen en de onderkoeling deed zijn werk. Slaap was het laatste wat ze dacht voor het zwart haar opnam.

Onbehagen, onrust, vage beelden en geluiden. Langzaam werdt Marjolein wakker.

"Ik ben niet dood." Dacht ze. Ze keek om zich heen en lag in een ziekenhuis bed. Door het raam zag ze dat ze in het dijkzicht ziekenhuis lag. De hogeschool van rotterdam tegenover haar. Ze hees zichzelf overeind en merkte dat haar benen heel erg slap waren. Ze droeg een witte ziekenhuis japon. Ze liet haar voeten op de grond zakken en keek of ze zichzelf kon dragen. Ja dat lukte. Ze liep naar de gang en keek rond. De zusterpost was verlaten.

Plotseling wist ze wat ze voelde. Ze moest plassen. Ze keek rond naar een toilet maar kon het zo snel niet zien. Ze liep naar verderop in de gang maar het hoefde al niet meer. Haar blaas had een eigen wil gekregen en begon te lozen. Een grote stroom liep langs haar benen naar beneden. Als in een laatste wanhoops poging probeerde ze te gaan rennen maar daar stopte ze mee. Ze zou het toch niet meer redden.

Als een miezerig hoopje ellende wandelde ze terug naar de zusterpost en opende de deur. Daar zaten twee zusters koffie te drinken.

"Kijk eens de patient van 12 is wakker geworden. Wat is er met jou gebeurt meissie?" De tweede zuster draaide zich om en keek naar de japon.

"Heb je in je bed geplast?"

"Nee, dat niet, maar wel op de gang sorry."

"Op de gang?" De eerste zuster stond op en wandelde naar de gang.

"Ja hoor Sas, mevrouw heeft het niet vol kunnen houden tot het toilet. Help jij haar verder, dan ruim ik de troep even op." Ze zuchte. De zuster met als naamboordje Saskia stond op en liep naar Marjolein toe.

"Niet de beste manier om bij te komen he. Heb je dorst?" Marjolein kreeg een flesje jus des orange aangeboden, dat ze snel op dronk want ze had dorst.

"Goed, je bent in het Dijkzigt ziekenhuis, 4 uur geleden ben je binnen gebracht omdat de politieboot je met een dreg uit het water kon trekken. We weten niet wie je bent want je had geen papieren bij je. Daaruit trokken we de conclussie dat je jezelf iets aan wilde doen dus hebben we je even apart gelegd. Ook hebben we daardoor geen familie kunnen waarschuwen."

"We hebben je meteen flink warm gehouden en je maag leeg gepompt, want de maas is niet echt schoon. Toen je temperatuur weer 36,8 bleef hebben we je in je bed gelegd waar je dus net wakker werd. Ben je incontinent?" Marjolein zette haar flesje neer.

"Incontinent?"

"Nee dus, anders had je het wel geweten. Incontinent is als je je plas of poep niet meer op kan houden. Dat moet ik weten, anders moet ik je nl volgens ziekenhuis regels een luier omdoen. Vandaar." Een lach vormde zich om haar gezicht.

"Nee, ik heb geen luier nodig."

"Als je maaswater in je darmen heb gekregen kun je straks nog diaree krijgen dus hou dat in de gaten. Ik ben voor de rest niet de juiste persoon om je te woord te staan. Morgen komt een maatschappelijk werker, of eigenlijk over 4 uur. Tot die tijd moet je maar in je bed gaan liggen. Ik zal je even laten zien waar het toilet is en je een nieuwe pon geven. Volg me maar." Terug op haar kamer deed Saskia een deur open en haalde een nieuwe japon uit de muur kast.

"Het toliet, is aan de andere muur." Ze opende de deur en Marjolein zag een toilet.

"Kijk dat scheelt wel." Ze ging weer op bed liggen en voelde hoe moe ze was.

"Ga nog maar wat slapen."

Even later deed ze haar ogen weer open, een andere zuster stond met een bord en wat pillen naast haar. Ze nam de pillen in en ging rechtop zitten. Plotseling voelde ze een kramp door haar buik gaan en ze stapte direct uit bed en rende naar het toilet. Ze sloot de deur, op slot en trok de japon op. Ze was naakt dus geen onderbroek om rekening mee te houden. Een hoop enge geluiden verder kwam ze van het toilet. De diaree van de waarschuwing. De zuster vertelde dat de medicijnen oa anti biotica bevatte om allerlei maaswater infecties te voorkomen.

Nu allerlei noodzakelijkheden voorbij waren en ze een boterham en een kopje thee op had, begon ze zich zorgen te maken. Wat moest haar moeder hier niet van denken. Haar klasgenootjes. Te midden van haar gepieker kwam iemand binnen wandelen. Het was de maatschappelijk werker. Ze deed haar hele verhaal en hij zat driftig te schrijven op allerlei formulieren. Hij vroeg een paar keer toestemming om te bellen en was na een uurtje weer weg. Een half uur daarna kwam haar moeder binnenrennen met tranen in haar ogen.

De dramatische details besparen we hier en we gaan door naar het bezoek uur. Half een, was haar moeder helemaal gaar van het gesprek dat ze had gehad. Teveel verwijten waren over de tafel gegaan. Teveel waarheden, teveel stommiteiten. Ze wist het niet meer. Marjolein had gevraagd om het voorval niet aan de klok te hangen in haar familie. Dat kon ze wel begrijpen maar met wie moest zij dan weer praten. Het antwoord kwam om half 1 binnen. Een man/jongen in het pak, met wallen onder zijn ogen wandelde binnen alsof hij haar al jaren kenden en stelde zichzelf voor als Mark.

Hij vertelde dat hij haar hulproep had gehoord toen hij joggend over de boompjes liep. Hij had de mobiele telefoon gepakt en 112 gebeld waarna een politie boot aan kwam varen. Hij lag toen al wel in het water om haar hoofd bovenwater te houden. Langzaam was hij al begonnen om naar een plek te gaan waar hij zichzelf uit het water kon tillen. Met verbazing had haar moeder gevraagd waarom hij om half twee 's ochtends over de boompjes liep te joggen.

Onmiddellijk werdt ze bevangen door de realisatie dat dit wel een van de meest rare en stomme vragen is die je kan stellen omdat het volstrekt onbelangrijk is. Mark stelde haar gerust en vertelde dat het een bekende vraag is. Hij is zelf een hyperactieve slapeloosheids patient. Oftewel, als hij twee uur in de dag slaapt is het genoeg. Daardoor is een dag voor hem 22 uur lang en dan maakt het niet uit wanneer je gaat joggen.

Marjolein hoorde Mark's verhaal aan dacht, ik had door een lelijker persoon gered kunnen worden. Hij ziet er best wel sexy uit, maar de kans dat hij wat in me ziet is wel verkeken na gisteravond. Met een zucht viel ze achterover in bed en sloot haar ogen.

Toen ze haar ogen weer open deed was Mark alweer weg. Haar moeder aaide haar over haar hoofd en zei:

"Van de dokter mag je weg. Laten we gaan. Ik vind ziekenhuizen maar niets. Je moet nog even rustig aan doen, dus ik heb school even afgemeld voor je."

"Shit mam, ik heb over een paar maanden eindexamen." Haar moeders toon werd gemeen terwijl ze zei.

"Let op je taal."

"Sorry," zuchte ze. "Waar is Mark naar toe, ik vond hem wel leuk." Haar moeder aaide haar over haar gezicht en lachte. "Hij moest werken, hij is een hele grote jongen en zijn gebied, en ging dus weer naar zijn werk toen zijn lunchpauze voorbij was. Hij heeft me wel gevraagd waarom een knap meisje zoals jij zoiets geks zou doen. Dus ik denk dat hij jou ook wel leuk vindt."

Ze verlieten het ziekenhuis in haar moeders peugot 405 en Marjolein nam drie dagen de tijd om bij te komen. Ze voelde zich wel lekker, maar ook iets raar. Zweverig. Eerst gaf ze de gesprekken die na anderhalve dag wel afgelopen waren de schuld maar de vierde dag, de dag dat ze weer naar school wilde had ze een vreselijke pijn in haar onderbuik. Ze moest vreselijk plassen. Ze rende naar het toilet en ging zitten. Het lukte niet en iedere keer dat ze perste ging ze door de vloer van de pijn.

"Mam ik kan niet plassen, we moeten naar het ziekenhuis." Kreeg ze over haar lippen toen haar moeder de tegen haar aan wandelde op de gang.

In het ziekenhuis plaatste de dokter op de EHBO een catheter in haar en een grote straal met rood/wit achtige vloeistof spoot uit haar blaas.

"Dat is niet goed zei de dokter." Het gevoel luchte een heel eind op. De zuster kwam aanlopen met een mapje en de arts bladerde er doorheen. "Aha." Was zijn antwoord. "U heeft een uit de hand gelopen blaas ontsteking." Zei hij tegen Marjolein. "Heeft u de afgelopen drie dagen geen symptomen gehad."

"Een beetje grieperig, maar ik dacht dat dat ergens anders door kwam." Antwoorde ze naar eer en geweten.

"Goed ik zal je een kuur voorschrijven. Die onderkoeling heeft je weerstand omlaag gehaald. Je had schijnbaar een kleine infectie in je blaas en die onderkoeling heeft er voor gezorgd dat die infectie kon groeien. Als ik zo zie wat er uit kwam...", hij wees op een flesje dat naar het laboratorium zou gaan, "zou ik denken dat je hele blaas nu redelijk gezwollen is. Alle urine die nu in je blaas komt maakt het de infectie makkelijker om te blijven smetten. Dus als we willen dat je kuur werkt en zo snel als mogelijk de ziekte weg helpt moeten we een vervelende procedure uitvoeren. Geen operatie, ik doe het hier wel maar toch moet je toestemming er voor geven. Heeft u een ogenblikje." Marjolein lag met blote benen en een naakt onderlijf op een behandel tafel.

"Natuurlijk ik ren nergens naar toe." Grapte ze toen ze zich de toestand van haar lichaam realiseerde. Haar moeder gaf haar haar broek aan die weer aan ging trekken. De arts kwam terug met een aantal spullen. Hij zag Marjolein in de hoek staan, aangekleed.

"Ik ben bang dat die broek toch weer even uit moet."

"Waarom?"

"Wel omdat we niet kunnen hebben dat je blaas weer vol loopt en je hier morgen weer staat zullen we moeten zorgen dat de blaas leeg blijft. Daar hebben we twee oplossingen voor. Een catheter zoals we net gebruikte of een plugje. De catheter moet je iedere dag vervangen. Het plugje kan een hele tijd blijven zitten en is daarna eenvoudiger in onderhoud en aanzienlijk goedkoper."

"Ik neem het plugje wel."

"Ok, wil je dan je broek uitrekken en weer even komen liggen." Ze liet haar broek zakken en wandelde terug. De arts pakte een kleine tube.

"Dit is een glij en verdovingsmiddel waardoor het inbrengen van de plug pijnloos zal gaan." Ze voelde de spuit in haar kruipen en voelde toen langzaam iets koud worden en het gevoel verdween. Toen voelde ze iets frunniken in haar en de arts zei dat hij klaar was. Hij liep naar een kast en pakte er iets diks en wits uit. Hij keek naar haar moeder en zei:

"Dit laat ik aan u over als moeder, mevrouw."

"Wat is dat en waarom moet ik dat doen?"

"U weet dat niet. Omdat haar blaas nu constant leeg loopt is ze nog nog minder zindelijk als een baby. Die plassen eens per zoveel tijd. Marjolein plast altijd. Een luier lijkt me dus wel slim. Natuurlijk kan ik niet dwingen om een luier te gebruiken maar het lijkt me wel handig. Ik schrijf een recept uit waarmee u meer kunt halen. Ze zal er zo'n 6 per dag nodig hebben schat ik." Hij verliet de kamer. Marjolein keek naar haar moeder en had tranen in haar ogen. \

"Nee he mam. Het hoeft niet." De luier in haar moeders handen leek steeds groter te worden terwijl haar moeder dichterbij kwam.

"Ik ben bang van wel schat. Er ligt al een klein plasje op het bed. Je hebt vroeger ook 3 jaar luiers om gehad, ik heb je vaker een schone broek gegeven. Wees eens volwassen Marjolein. Dit is de beste oplossing, ik zou het ook niet willen maar ik en jij willen niet de hele tijd jouw kleding wassen."

Marjolein gaf zich gewonnen. Als een volwassen vrouw, dan maar liever een klein kind en geen luier. Maar je hebt gelijk kom maar. Marjolein zetten haar knieen overeind zodat haar moeder de luier onder haar kont kon schuiven.

"Tjonge de luiers zijn wel anders geworden sinds jij er uit bent zeg. Dit lijkt helemaal niet op Billies." Marjolein die deze beschamende actie niet aan wilde zien tilde haar hoofd op en zag dat haar moeder de luier verkeerd om had.

"Ma, dit werkt net als met moderne pampers. Je moet de kant met de blauwe flapjes onder me schuiven met de watten aan de binnenkant." Haar moeder toverde een lach om haar gezicht.

"Dat wist ik wel, maar voor de rest is dit een cursus luierkunde voor moeders door dochters." Marjolein moest hier wel om lachen en voelde meteen een stroom plas tussen haar billen stromen.

"Ma schiet op, ik plas in mijn broek."

"Ok, ok lachen moet ook kunnen in deze ellende schat. Laat het maar als een baby over je heen komen." Marjolein stak demonstratief haar duim in haar mond en vroeg

"Zo?"

"Perfect schat." Na wat gestuntel, twee kapot getrokken luiers en interventies van Marjolein zelf die toch wat meer ervaring met oppassen had zat ze eindelijk in de luiers. Ik voel me net een baby zei ze tegen haar moeder. 'Zo zie je er ook wel uit, maar je bent dan wel alleen mijn baby'. Kom trek je kleren aan. We moeten weg.

Bij de balie van het ziekenhuis kregen ze twee receptjes mee. Ook de dokter kwam nog even voorbij, om zich te verontschuldigen. Hij was er vanuit gegaan dat ze de incontinentie wel hadden gesnapt en anders had hij dat gevolg duidelijk moeten maken. Marjolein schaamde zich dood, de zuster achter de balie hoefde van haar niets te weten over haar incontinentie. Maar haar moeder maakte het nog erger, ach ze zal de luiers toch niet oneindig lang nodig hebben. Nee hoor. Twee weken op zijn hoogst. Ik zal een afspraak maken zodat we over twee weken kijken hoe ze er voor staat. Hij ging er weer vandoor. Marjolein voelde zich net een straalkachel. Ze keek op de recepten, een recept voor een medicijn en een ander waar enkel incontinentie materiaal op stond. De zuster had haar strak aangekeken. Die liet niets merken. Marjolein voelde zich heel klein.

Thuis gekomen klom Marjolein uit de auto. Die luier tussen haar benen maakte lopen toch ineens een andere gewaarwording. De luier duwde strak in haar kruis waardoor haar clitoris, die bij haar best wel groot was, regelmatig langs de luier schuurde wat een fijn gevoel opleverde. Daar stond tegenover dat het snijden van de luier in haar benen echt pijn begon te doen. Die wisseling tussen genot en pijn maakte haar gek.

"Ma laten we alstublief snel naar de apotheek gaan, die luiers snijden in mijn benen, ze kraken me teveel. Ik ben al nat. Ik wordt een beetje gek ervan."

"Dat is goed Schat maar ik moet wel spullen halen. Dus als ik jou was, zou ik even naar de toilet gaan en proberen de luier iets anders aan te doen. Misschien als je de plakkertjes anders doen."

"Goed idee." Ze wandelde naar het toilet en ging zitten. Ze voelde met haar vinger over de gladde buitenkant van haar luier. Warm en vochtig. Ze streek over waar haar clitoris zat en voelde meteen een reactie. Ze bleef aaien en stak ondertussen haar andere hand in haar luier. Toen ze eindelijk bij haar clit was realiseerde ze zich de gekte.

"Ik kan ook de plakkertjes open doen." Met luide knallen gingen de plakkertjes los en sloopten de plastic buitenkant van haar luier. Al zou ze daar pas achter komen als ze hem weer dicht wilde doen. Haar hand gleed naar haar plekje en haar handige vingers brachten haar verbazendsnel naar een climax.

"Ik moet wel gek zijn, straks ga ik het nog fijn vinden." Terwijl ze haar orgasme had voelde haar vingers dat er extra golfjes plas in haar luier kwamen. Ze pakte een toilet papiertje en maakte haar vingers schoon. Ze roken naar haar sappen en niet naar haar plas.

Ze ging rechtop zitten en trok de strookjes recht op een manier waarop ze de randjes niet in haar been voelde snijden. Ze drukte de strookjes aan die een fractie van een seconde later weer los lieten. Ze keek naar de strookjes en zag plastic van de buitenkant er op zitten. Ze zag nu ook de gaten in haar luier. Die luier deed het dus niet meer. Ze pakte haar moeders nachtmaand verband en propte drie in haar slip. Ze maakte een prop van de luier en trok haar slip op. Dat was nog dikker dan de luier was geweest. Ze liep naar de keuken en gooide de luier weg.

"Kom we gaan naar de apotheek." In de auto vertelde Marjolein haar moeder wat er was gebeurt. Ze moest lachen.

"Ja dat zijn ook een soort luiers. Goed dat je het zegt, anders had ik die van jou moeten gaan lenen." Ze bereikten de apotheek en gaven het recept. Het meisje achter de counter keek de recepten door, drukte op een belletje en legde aan de vrouw die aan kwam wandelen uit dat Marjolein een recept voor luiers had. Marjoleins moeder was ondertussen bij de Albert Hein boodschappen gaan doen dus ze stond er alleen voor.

"Uw recept komt er aan mevrouw maar wilt u mij even volgen. Dat is meer prive." Ze gingen een apart kamertje in waar ze een stoel verschoof onder het mom ga hier zitten. De vrouw stelde een aantal vragen, kruiste een aantal dingen aan op een formulier rommelde wat in een la. Er kwamen allerlei monsters tevoorschijn. Ze demonstreerde hoe de materialen werkte en vroeg wat Marjolein zelf wilde.

"Ik weet helemaal niet wat het beste is."

"Heel eenvoudig, je hebt de meest eenvoudige vorm. Je kunt maandverband achtige materialen gebruiken. Die lijken niet op luiers." Marjolein dacht aan het fijne gevoel dat een luier haar net gaf en kleurde rood.

"Ik zie dat je problemen hebt met het woord luiers. Dat is het meest eenvoudige woord ervoor. Sommige mensen noemen het materialen andere weer systemen. Eigenlijk is dat een beetje ontkennen wat het is. Je kunt het taboe het beste doorbreken door het gewoon bij naam te noemen. De maand verbandjes moet je wel vaker vervangen, de luiers kunnen meer hebben."

"Wat is het meest gebruikte?" Ze pakte een klein pakje met daarom de tekst Tena en haalde er een uit.

"Dit is een witte luier, kan alles hebben, dus ook poep maar dat heb jij niet nodig. Werkt net als pampers."

"Ja, hebben ze ook pampers?"

"Nee, ik denk dat anders de rest niet meer zou verkopen. Ik denk dat ik voor het meest gebruikte ga, want dat zal wel het beste zijn."

"Mag ik alstublieft die Tena die u in uw handen heeft hebben? Ik heb nu drie maandverbanden van mijn moeder, maar die beginnen nu al ongemakkelijk te worden." Nu was het de beurt aan de vrouw om wat rood aan te lopen.

"Oei, ja natuurlijk. Weet je hoe ze werken?" De luier uit het ziekenhuis had ze al gezien. Ze wees er met haar vinger op, Attends waren dat.

"Deze kreeg ik in het ziekenhuis. Werken die hetzelfde?" De vrouw draaide de Tena om en liet zien dat er een strook voorop zat.

"Niet helemaal. Heb je hulp nodig bij het omdoen? We hebben een kamertje. Ik pas een cursus van Tena gehad over hun spullen maar dat moet je bijhouden. Ik vraag het maar."

"Als het anders is, kan ik misschien wel hulp gebruiken, maar ik heb wel vaker de pampers van mijn nichtje ververst. Telt dat ook als ervaring?" De vrouw lachte.

"Je mag het proberen hoor." Ze gaf Marjolein het proefpakje waar er nog 1 inzat en wees naar een deur terwijl ze zei:

"Daar kun je verschonen. Lust u thee hierna?" Met knikkende knieen ging Marjolein die kamer in en liet haar broek weer zakken. Ik kan voortaan beter een jurk of zo gaan dragen. Ze gooide de maandverbanden in de prullenbak en voelde meteen een druppel langs de binnenkant van haar dij rollen.

"Help, ik ben echt lek." Dacht ze. Snel ging ze op het bed liggen en schoof de luier onder haar kont. Ze trok de luier goed en maakte de plakkers vast. Kijk die plakstrook was toch wel makkelijk want na drie keer zat hij wel goed en knelde hij niet in haar lies. Maar zat hij nou goed.

"Hallo." riep ze.

"Ja?" Kwam er van de andere kant van de deur.

"Hoe weet ik of hij goed zit?"

"Dat is een gevoelskwestie. Ik kan wel even kijken hoor. Ik heb bij mijn opleiding zelf ook 8 uur luiers moeten dragen en verschonen dus ik zie niets wat ik niet eerder gezien heb." Marjolein opende de deur en liet de vrouw binnen. Die keek en zei:

"Wil je nog even gaan liggen alstublieft? Hij zit bijna goed maar de strookjes zitten niet goed en die gaan anders scheuren." Ze maakte de strookjes opnieuw los en weer vast.

"Nu zit hij goed. Hij knelt niet?"

"Nee hij knelt niet."

"Goed dan mag je die andere Tena luier gratis hebben. Kleed je maar even aan en kom dan thee drinken. Ik neem aan dat je deze wilt blijven gebruiken?"

"Zijn er nog betere?"

"Ja en nee, het ligt er aan wat je wilt." Ze wandelde terug naar haar stoel en de wrijving over haar clit deed haar naar adem snakken en wankelen.

"Ja deze wil ik." Was het antwoord. "Deze neem ik wel. Ze voelen lekker aan. Voor zover dat mogelijk is." Vulde ze aan.

"Omdat dit het meest verkochte merk is, hebben we ze in voorraad. De regels van de verzekering die dit betaalt zijn eenvoudig. Je mag er 5 per dag gebruiken. Wij mogen slechts 1 maand vooruit leveren, dus je mag geen jaar voorraad aanleggen. Dit betekent dus dat we je 6 pakken mee geven als je hier even tekent. Je krijgt ze trouwens niet echt mee. We leveren ze dadelijk bij je thuis af. Het zijn namelijk drie dozen en dat kun je moeilijk meenemen." Ze zette haar handtekening.

"Die handtekening hebben we nodig om te bewijzen dat we ze aan jou leveren. Anders krijgen wij geen geld van je verzekering." Ze stond op en liep door de andere deur de apotheek weer in. Later kwam ze terug met twee doosjes.

"Dit zijn je andere medicijnen. Veel succes ermee. Mag ik vragen hoe je er aan gekomen bent, he nu praat ik er ook om heen. Mag ik vragen hoe je incontinent bent geworden bent?" Marjolein verslikte zich bijna in haar laatste slok thee.

"Ja, een ontsteking."

"Kijk eens aan dan ben je er beter aan toe dan een hoop anderen, die komen er nooit vanaf. Ik moet nu weer doorgaan. Ik geloof dat er iemand op je zit te wachten buiten." Marjolein zette haar kopje neer, stak haar hand uit en bedankte haar. Ze keek Marjolein aan en zei:

"Ook als het niet over mocht gaan, blijf eerlijk en laat anderen er een probleem mee hebben. Je bent nog te jong om je leven door luiers te laten verzieken. Hopelijk tot nooit meer ziens hiervoor." Ze opende de deur en sloot hem nadat marjolein buiten stond. Marjolein vertrok richting auto met haar moeder.

"En hoe is het verlopen? Moet je nu niet iets meenemen?"

"Nee ze komen het zo brengen, 6 pakken. Die mevrouw vond dat ik het maar gewoon eerlijk luiers moest blijven noemen. Ik mag maximaal 5 luiers op een dag gebruiken anders betaalt de verzekering het niet."

"Wat zijn het voor luiers Marjolein? Die uit het ziekenhuis?"

"Nee volgens die mevrouw zijn ze heel slecht en worden ze haast nooit verkocht. Ik heb nu een soort Pampers. Met plakstrook, randjes er in. Ze zien er echt uit als luier."

"Schattig Marjolein. Laat thuis maar eens zien als ze binnen zijn. Ik heb nog een reserve bij me."

"O ma, het was zo erg, ik was binnen en ik moest je spullen al weer weggooien omdat ze doorweekt waren. Ik voelde zo een straal langs mijn benen naar beneden lopen. Het is zo erg."

"Het duurt maar een paar weken schat, dan ben je er van af. Is je nieuwe luier goed, voelt hij goed?"

"Ja, dat wel."

"Ok geniet daar dan van. Zie dat als een veiligheid. Ik heb het je nooit verteld maar toen je 3 jaar was was je helemaal zindelijk en toch heb je tot je vierde jaar luiers aan gehad. Dat komt omdat je het als kleuter gewoon lekker vond om een luier te dragen. Altijd was je luier nat als ik je verschoonde maar ik heb je toen nooit kunnen betrappen op het in je broek plassen. Ik was blij toen je met je vierde jaar stopte. Misschien dat je het nu ook wel weer een beetje prettig kan gaan vinden."

"Misschien." Zei Marjolein die nu precies wist waarom ze dat toen deed en nu deed alsof ze van niks wist terwijl ze zogenaamd voor zich uit naar het verkeer zat te staren.

"Misschien dat ik eens mijn rijbewijs moet gaan halen ma."

"Is een goed idee, dan kun je een taxi spelen voor me." Lachte haar moeder terug. Janice wist heel goed waarom Marjolein als kleuter niet uit de luiers te krijgen was. Ze waren ervoor naar de dokter geweest. Ze hadden analyse gedaan van het vocht in de luier en het bleek vaginale afscheiding te zijn.

"Zoals u vanonder nat wordt, zo doet uw dochtertje dat ook mevrouwtje en daar wordt de luier dus nat van." Marjolein had ook tot haar vijfde jaar in de luiers gezeten maar omdat kinderen die leeftijd toch niet helemaal herinneren wilde ze het er ook niet te uitgebreid over hebben. Als Marjolein geen luier omhad veranderde ze in een drammerig huilend kind waar niets en helemaal niets mee te doen viel. De heren artsen toen de tijd hadden haar onderzocht vonden geen afwijkingen behalve een vergrote clitoris. Het contact met een luier stimuleerde die en dat veroorzaakte haar vochtafscheiding. Geilheid had ze toen niet durven te gebruiken, Marjolein was pas 5.

Gelukkig ging dat ineens spontaan over toen ze in op de kleuterschool zat. Kleuter controle was werkzaam als therapie. Ze kon meer vriendinnetjes en vriendjes krijgen als ze geen luier droeg. Zo was Marjolein uit de luiers gekomen. Dat wist ze zelf niet meer. Misschien zou ze het er ooit over hebben. Ze wist niet of er nu weer iets zou gebeuren.

"Waar denk je aan ma?"

"Mijn werk." Loog ze. "De week verlof om voor jou te zorgen is weer voorbij." Dat was waar. "Ik zal weer terug moeten naar die baan waardoor ik haast nooit bij je kan zijn." Haar moeder parkeerde de auto en ze gingen naar binnen.

Bij de thee vroeg haar moeder aan Marjolein of ze die luier nu eens mocht zien. Marjolein had daar geen problemen mee, wel vertelde ze haar moeder dat ze in verband met het verschoonproces vanaf nu alleen nog maar rokken en jurken zou dragen. Broek en onderbroek op en neer, 5 maal per dag. Nee dankje. De luier is al dik ondergoed genoeg. Ze ging naar boven, trok haar spijkerjurk aan en wandelde terug naar de woonkamer waar haar moeder ondertussen iets was gaan lezen. Ze ging voor haar moeder staan, trok haar jurk op en liet er op een cynische toon op volgen:

"Is het niet schattig?"

Haar moeder stak haar hand uit, wreef over de voorkant.

"Het is net mode schat, ik kan me voorstellen dat dit ondergoed genoeg is. Het ziet er goed uit en ook niet zo dik als dat ziekenhuis spul. Ik denk dat het een vooruitgang is." Ze trok haar hand terug en Marjolein liet haar jurk weer vallen. Ze draaide zich om en net op het punt van weglopen zei haar moeder

"Sta eens stil." Ze deed dat en voelde haar moeder aan haar luier voelen. De hand verdween weer.

"Kan ik weer doorlopen?" Vroeg ze met een zucht.

"Ja sorry, natuurlijk." Ze liep naar de theekan en schink zichzelf een kop in.

"Raar eigenlijk als je weet dat wat ik drink nu eigenlijk zonder stoppen dwars door me heen stroomt."

"Raar niet hoor Marjolein. Vroeger zei ik altijd alles in het mondje komt er weer uit bij het kontje. Trek je er niet teveel van aan. Hoe voel je je?"

"Goed zo het gaat. Een beetje pijn in mijn onderbuik en voor de rest gaat het wel." De vlinders in haar buik hield ze maar stil voor haar moeder.

"Hoe voelt je luier?"

"Hij is er, maar dat is het."

"Toen ik net voelde was je heel nat. Voel je dat?" Ze voelde wel iets tussen haar benen maar nattigheid.

"Nee ik zou zweren dat ik nog droog ben."

"Dat is mooi want je hebt hem nu een uur of twee aan en volgens mij zou je daar nog eens drie uur mee moeten kunnen doen. Marjolein zij Janice, ik wil even een ding duidelijk maken. Hoe je met je luiers omgaat moet je zelf weten. Je bent niets minder erdoor. Als je er over wilt praten moet je dat doen, anders niet. Je mag van mij best wel doorgaan met alleen het dragen van een shirt en je onderbroek als pyama. Al is dat nu een luier. Eerlijk gezegd, een luier staat je leuk, maar dat zal wel komen omdat ik dan mijn kleine dochtertje weer terug zie." Marjolein stak demonstratief haar duim in haar mond en begon met haar andere hand in haar haar te draaien. Het voelde toch wel fijn.

"Precies schat dat bedoel ik. Als je dat wilt spelen of zijn omdat je je met luier als een baby voelt moet je het maar laten weten." Marjolein zag de serieuze blik in haar moeders ogen. Ze meent het. Nou ja, als ik op die manier meer aandacht van haar krijg dan kan ik het leuke met het nuttige combineren. Ze vroeg zich af hoe ze dit nou leuk kon vinden. Die luier was een gevolg van een ziekte. Nu ze zo geil als een pakje boter was sloeg haar fantasie op hol en haar gevoelens ook. Dit moest maar stoppen.

Ze liep naar de keuken en keek rond. Ze stond achter de bar, haar moeder kon haar niet zien. Ze liet haar handen zakken en duwde de luiers in ritme tegen haar vagina aan. Plots zag ze een komkommer. Snel keek ze naar haar moeder. Die zat de thee te drinken en las door. De komkommer verdween tegen haar benen en ze gebruikte hem om te masseren tussen haar benen. Komkommer naar voren, en naar achteren, goed duwend. Ze voelde het aankomen. Vlug legde ze de komkommer terug en duwde zichzelf met haar hand over de rand. Ze stond te trillen op haar benen. Toen ze weer keek, was haar moeder reeds opgestaan.

"Maak je voor ons vanavond het eten klaar Marjolein?" Ze liep naar de keuken. Een klein beetje paniek ontstond in haar hoofd, ze stond te trillen op haar benen. Haar moeder liep het hoekje om en kreeg een goede blik op Marjolein.

"O sorry, ik wist niet dat je even met je luier bezig was." Haar dochter stond daar met haar hand in een greep op haar kruis die heel goed zou kunnen. Ze had het vaak genoeg gezien toen ze nog luiers droeg. Fout toen ze voor het eerst luiers droeg dacht ze. Toen Marjolein nog kleuter was had ze vaak genoeg gezien hoe ze zichzelf naar een hoogtepunt had geholpen. Als super brave moeder had ze altijd proberen te onderbreken maar zelfs de buurvrouwen konden bevestigen dat kleine meisjes nou eenmaal die fase hadden waarin handjes tussen de benen verdwenen en waarin allerlei dingen tussen de benen gepropt werden. Een fase waarin ze ook de intime functies van het lichaam leren gebruiken.

De buurvrouwen wisten alleen niets van haar vergrote clitoris. De artsen hadden voorgesteld om deze desnoods operatief te laten verwijderen maar dat had ze niet over haar hart kunnen verkrijgen. Als ze echter klaar was gekomen, ook als dreumes, had ze meestal zo'n zelfde glazige blik in haar ogen en was haar ademhaling net zo oppervlakkig.

Sexuele voorlichting had ze Marjolein nooit gegeven en ze had ook niet het gevoel dat ze dat nodig had, zo mondig als ze waren. Nu was ze weer terug, bij de kleine Marjolein die weer toegaf aan instincten maar wel met een volwassen lichaam. Ze liep naar Marjolein toe. Ze zou Marjolein helpen om terug te komen waar ze als kleuter was gestopt. Vroeger had ze Marjolein nooit willen helpen, nu ze volwassen was moesten haar lusten ook veel groter zijn. Misschien dat dit maar eens een sexuele openbaring voor hun tweeen moest worden. Dan kon zij Marjolein vertellen over haar wekelijkse bezoek aan de SM club.

Marjolein zag haar moeder twijfelen. Kijken en nadenken. Haar lies spieren trilden nog na. Haar buik was nog strak van de spanning. Plotseling kwam haar moeder op haar af. Ze legde haar hand op Marjoleins hand en trok hem mee. Marjolein volgde haar braaf al blij dat haar moeder niets er over zei.

"Ga maar liggen op de bank Marjolein. Ik denk dat we eens moeten praten. We hebben onlangs zoveel gesproken in waarheden. Ik zie je nu zo en denk dat ik nog wel een waarheid extra erbij kan doen. Doe je duim eens in je mond en draai eens lokken in je haar met je andere hand." Wat gaan we nu weer krijgen. Ze is niet boos of zo.

"OK. Wat wil je doen dan?"

"Ik wil wat herinneringen met je terughalen. Wil je nu aub je mond houden en doen wat ik je zeg." Er zat autoriteit in die opdracht. De toon maakt de muziek, niet de tekst. Wel dit klonk als een mars opdracht. Ze deed haar duim in haar mond en begon met haar haar te spelen terwijl ze naar haar moeder zat te kijken. Ondertussen voelde ze haar moeder wrijven op haar gevoelige plekje en haar spieren reageerde zeer snel hierop.


"Vroeger was er een klein meisje genaamd Marjolein dat veel te lang in de luiers bleef. Wat ik je vanmiddag in de auto vertelde. We hebben je toendertijd na laten kijken en toen ontdekte we dat je clitoris veel groter was en veel gevoeliger, waardoor een luier voor jou een kwestie van masturbatie was. Daarom dat je broeken altijd nat waren." Ze bleef doorwrijven.

"We hebben je toen heel vaak aangetroffen met je hand in en op je luiers, terwijl je aan het klaarkomen was. We konden er niets aan doen. We waren heel blij toen je stopte." Marjolein lag bijna te kronkelen onder haar moeders massage. Hoe kon ze haar zich nu klaar laten maken door haar moeder. Toch had ze te weinig lef om op te staan.

"Ik denk Marjolein dat je maar eerlijk moet toegeven dat ook deze luiers je behoeften weer gewekt hebben. Alleen nu zijn het volwassen behoeften veel sterker als dat je ze als kind had. Knik maar als ik gelijk heb. Sinds je een luier om hebt ben je al Geil." Ze heeft gelijk. Natuurlijk weet mijn moeder van mijn clitoris af. Ze heeft me als klein kind op de wereldgezet. Ze knikte.

"Heel simpel Marjolein, ik wil even een aantal dingen afspreken met je hierover. Als je hier in huis luiers draagt, alles best. Wat je er mee en in doet, alles best. Ik wil alleen wel controle op je hebben, dus ik verschoon je vanaf nu. Ok? Als je moet poepen ga je maar naar het toilet en doe je hem maar uit, maar daarna weer aan. Als ik er niet ben, wil ik aan het einde van de dag de natte luiers zien. Nogmaals als ik er ben verschoon ik je."

"Nee, niet nu weer, niet nu weer." Ze voelde een golf komen. Haar moeder voelde dat en stopte. Ze keek Marjolein aan en zei:

"Goed als je het nu niet erg vindt, wil ik je ook een kick bekennen. Ik ga iedere vrijdag avond toch naar de club om te trainen, dat weet je he?" Ze knikte.

"Wel ik train wel, maar in het baas zijn. Ik werk iedere vrijdag avond in club Doma als meesteres. Ik denk dat het komt omdat ik door de weeks al genoeg als voetveeg gebruikt wordt. Nou, dat was de kick wel. Het veranderd niets, ik zal me niet uitleven op je, want jij bent mijn dochter en jou slaan doet me meer pijn als dat het jou zal doen. Maar ik hoef nu ik dit gezegd heb, niet meer te verklaren waarom ik af en toe zo bazig doe. Maar wel sorry ervoor want ik wil niet je baas zijn wel je moeder zoals we al eerder besproken hebben."

Marjolein ging een lampje branden. Ze lag daar met een kletsnatte poes. Haar moeder zat haar aan te kijken met een blik in haar ogen nou wat vindt je er van? Wow haar moeder zo'n meesteres in een of andere SM club. Dat had ze nou nooit achter haar gezocht, maar waarom niet? Ieder zijn kick toch?

"Gaaf ma, heb je ook van die zwarte pakjes erbij enzovoorts?" Haar moeder begon te lachen. Duidelijk opgelucht dat haar dochter geen problemen met haar SM hobby had. Haar moeder boog naar voren en kuste haar op haar wang.

"Dankje wel voor het niet moeilijk doen. Ja natuurlijk heb ik ze, maar die hangen op de club, ze worden gewisseld tussen de meesteressen van de dag. Ze zijn nl best wel duur, rubber of leer. Dit grapje van iemand masturberen terwijl je een boodschap brengt heb ik ook op de club geleerd omdat dit de volledige aandacht van het subject bij de meesteres brengt en ze dus niet afdwalen.

"Nou als je wilt klaarkomen na mijn spel met je, moet je het zelf maar weten."

"Graag mama."

"Nou vooruit, leef je maar uit. Ik doe het niet. Ik moet er ook niet aandenken trouwens. Je bent een kind van me geen klant. Wel kan ik je vertellen dat je het vroeger heel fijn vond om als een een baby met je knieen opgetrokken bezig te zijn. Ik ga er ook niet naar zitten kijken. Ik ben al ruim te ver gegaan."

Ze stond op en liep naar boven en liet Marjolein achter. Of ze klaar wilde komen wist ze wel zeker. Haar moeder had haar 5 minuten gek liggen maken. Ze trok haar knieen op en merkte dat door haar kont iets om hoog te doen, haar clit iets beter bereikbaar werd. Ze masturbeerde verder en schokkend kwam haar orgasme over haar heen.

Haar moeder kwam weer de trap af en had een nieuwe luier in haar hand. Ze liep terug naar Marjolein en lachte.

"Klaar meid? Ik heb nog nooit een klant gehad die bedankte voor een orgasme nadat ik met ze gespeeld had." Ze liet haar hand over de onderkant van Marjoleins nu toch wel natte luier glijden.

"Niets." zei ze.

"Wat Niets?" Vroeg ze terwijl ze zich realiseerde dat ze nog steeds haar duim in haar mond had. Ze haalde haar duim uit haar mond.

"Als kind had je daarna nog wel eens een poepbroek. Je bent nu een grote meid." Zonder verder vragen te stellen scheurde ze de luier open en verschoonde haar luier.

"Nou van het avondeten is nog steeds niet terecht gekomen. Zullen we maar iets in de stad gaan eten?" Marjolein hees zichzelf overeind aan haar moeders hand.

"Lijkt me lekker, maar ik ga me dan wel even omkleden." Ze reden uiteindelijk naar Crooswijk waar ze bij de Argentijn een stukje vlees gingen eten tegen een schandalig tarief. Marjoleins luiers kwamen eigenlijk niet ter sprake, haar moeders bazige rol wel, want Marjolein vroeg zich wel af hoe het er nou aan toe ging in zo'n club. Nou haar moeder wilde dat best wel uitleggen.

Marjolein ging weer terug naar school, haar moeder pakte haar 'slavenbaan' weer op en het leven ging weer door. Natuurlijk had ze het af en toe best wel moeilijk met het feit dat ze continue geil was. Ze deed en dacht dingen die ze eigenlijk nooit zou doen. Haar klasgenoot en beste vriendin Saskia maakte haar daar attent op. Ze besloot er maar niets over te zeggen en bedankte haar voor het advies. Ze voelde zich niet helemaal lekker. Eigenlijk iets te lekker maar goed. Ze nam zich voor om maar meer stil te staan bij wat ze deed en zich iedere keer af te vragen of ze iets wel kon zeggen. Onderwerpen die maar enigsinds richting het sexueele gingen besloot ze maar te vermijden.

De week verliep spoedig en aan het einde van de week was haar incontinentie helemaal geen probleem meer voor haar. Het was zo erg dat ze zich zelfs afvroeg of ze niet luiers kon blijven dragen. Deze optie werd radicaal door haar moeder verworpen omdat luiers veel te duur waren. Wel was haar moeder ondertussen begonnen om babypoeder te gebruiken. Haar huid begon wat schraal te worden door het constante nat zijn. Dus niet veel later kwamen de potjes Zwitsal weer het huis in. Dat ruikt zo lekker.

Vrijdag avond rinkelde de telefoon. Marjolein was alleen thuis want haar moeder stond waarschijnlijk ergens betaald een klant af te rossen. Het was Mark. Haar hart sloeg drie slagen over. Niet wetend wat ze moest zeggen stamelde ze wat woorden. Mark stelde voor om eens langs te komen bij hem. Natuurlijk had ze daar zin in. Haar moeder dat wist ze nog niet maar het zou dan toch wel zaterdag of zondag worden.

Tien minuten later zat ze met zwetende handen, een gevulde agenda voor volgende week zaterdag en een daas gevoel op de bank. Mark had heel oprecht gevraagd hoe het met haar ging. Haar incontinentie daar had ze het nog niet over gehad. Ze zou volgende week uit de luiers zijn als ze daar naar toe ging en het leek haar dus ook niet nodig.

Haar moeder was blij verrast om te horen dat Mark nog een keer gebeld had. Dat hij daar tijd voor had. Ze vond het inderdaad een goede zet van Marjolein om een beleefdheids geste terug te doen.

De volgende week was Marjolein weer een jong meisje, dat haar moeder iedere keer advies vroeg over kleding. Janice moest wel lachen.

"Je hebt het wel zitten he?" Vroeg ze. Gelukkig dat haar dochter toch ook maar een gewone meid was gebleven. Ze had haar dochter nog nooit zo verliefd gezien en zeker nooit zo onzeker. Ze was nu blij dat ze haar waarde als moeder kon bewijzen.

Offline (Verborgen)

  • Site beheerder
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.701
  • Geslacht: Man
    • AB-DL-TB Club Shop
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1983
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Oss
Re: Keerpunt
Reactie #1 december 07, 2009, 21:50:33 21:50*
(Deel 2)


"Wat heb ik zitten?"

"Mark." Antwoorde ze.

"Is het geen lekkere jongen dan?"

"Hij is een beetje te jong voor mij, maar als hij 15 jaar ouder was schat, dan ja. Maak je niet druk. Hij zal je heus niet bijten." Vrijdag kwam en ziekenhuis bezoek verliep goed. De plug ging er uit. De dokter waarschuwde dat ze niet meteen moest denken dat ze luierloos kon blijven. Haar blaasspier moest weer gaan wennen aan gebruikt worden en dus zou ze voorlopig maar even in de luiers moeten blijven om er aan te wennen.

"Zie het maar als zindelijkheids training." Zei de beste man. "Ik zal nog een receptje voor luiers uitschrijven. Dit is het laatste recept. Ik denk dat je hooguit een maand nodig hebt." Gelukkig dacht Marjolein. Janice dacht ook, ik zal het verschonen toch wel missen. Het schiep toch wel een band.

Die zaterdag kwam heel snel. Vanaf 7 uur 's avonds werden ze verwacht in Hilgersberg op zijn adres. In de auto op weg ernaar toe zat Marjolein zich af te vragen of ze het wel aan Mark zou vertellen. Dat ze een luier nodig had gehad en nu nog om had. Ze besloot er geen punt van te maken. Je kon de luier niet zien want haar rok was lang genoeg. Ze draaiden de oprit op en reden door naar het hek dat keurig opendraaide. Ze parkeerde de auto op de oprit en stapten uit. Mark stond buiten op de stoep te grijnzen toen alle twee de dames zich haast symetrisch uit de auto vouwden. Janice deed de deur aan haar zijde op slot en liep naar Mark toe en schudde de hand.

"Bedankt voor de uitnodiging."

"Niet nodig, ik wilde weten hoe het met haar ging en daar ik vanavond toch niets op de agenda heb, zijn jullie schaamteloos de vermaakploeg."

"Ik hoop dat we voldoen aan je eisen voor vermaak." Marjolein stapte naar voren en stak haar hand uit. Mark keek haar aan en zag haar langzaam rood worden. Hij liet haar hand los en zei:

"Kom laten we naar binnen gaan." Hij sloot de deur en liep voor ze uit, recht de tuin in waar een zwembad lag. De dames zijden alle twee 'wow' en liepen naar de parasol. Mark zat al en had ondertussen de GSM tegen zijn oren. Hij stak zijn vinger op alsof hij wilde zeggen wacht even. Hij schakelde terug naar Nederlands en zei:

"Ik zal even wat pakken, even dit gesprek met de fabriek in Indonesie afronden." Hij ging door en hing op.

"Zo die kinderwagens komen alsnog hier naar toe." Hij stond op liep, naar een uitbouw en kwam terug met een dienblad met thee dat hij neerzette op de tafel. Mark vertelde hoe hij het avond programma zag. Lekker eten, de avond zou mooi worden. Hij zou de lampjes in de tuin aan doen en als het donker werdt. Er zou een taxi geregeld kunnen worden als de dames dat wilden en voor de rest zou Mark iets meer vertellen. Marjolein keek haar ogen uit. Dit was een luxe die ze nooit had gehad.

"Woon je hier alleen?" Vroeg ze.

"Ja, dat komt omdat ik door mijn werk heel weinig tijd heb om uit te gaan. Trimmen om twee uur in de ochtend levert je weinig vrienden op. De vrienden die ik heb zitten allemaal in het buitenland of ver hier vandaan. Heel eerlijk hoop ik wel dat hier een vriendschap uit kan ontstaan, maar ik wil dan heel rustig aan doen." Marjolein probeerde haar buikvlinders in bedwang te houden. Ze voelde zichzelf in een hoopje gesmolten was veranderen en besloot even op te staan.

De zon scheen lekker. Haar moeder die altijd iets brutaler was had de tuinstoel al achterover laten zakken en lag te bakken.

"Ik ga even naar de andere kant van de tuin wandelen. Is dat goed?" Mark keek haar aan.

"Natuurlijk." Ze wandelde naar de andere kant en keek eens goed. Een groot en statig huis. Het zwembad was 15 meter lang of zo. Ze ging zitten, trok haar schoenen uit. Haar sokken uit en ging pootjebaden. Het water was heerlijk koel.

Ondertussen was haar moeder met Mark in gesprek geraakt.

"Wat denk je van Marjolein? Ik ben graag direct. Ik zie de chemie tussen jullie twee."

"Een lieve meid, leuk figuur. Ik zou haar graag beter leren kennen. Mij pakt u niet zo snel hoor."

"Zeg maar je. Anders voel ik me zo oud."

"Graag. Alleen zakelijk doe ik dat niet graag. Anders walsen ze over me heen."

"Wat doe je precies?" Even dadelijk terugkomen op Marjolein dacht ze.

"Ik ben de baas van een keten bedrijven dat baby spullen maakt."

"Leuke functie, hoe kom je daar aan?"

"Tja mijn vader is er ooit aan begonnen. Ik nam het over toen ik 16 was en hij dood ging. De rechter kwam er aan te pas om de zaak over te nemen maar ik had een goede prive leraar gehad, en kon via de open universiteit mijn titel halen dus ik mocht. Nu heb ik onlangs besloten het bedrijf maar niet meer te laten groeien. Het is wel goed zo."

"Heb je geen hulp, een secretaresse of zo?"

"Nou en of maar die werkt alleen van maandag op vrijdag. Kijk op iedere fabriek zit een directeur die weet wat hij doet. Maar ik maak de beslissingen over de grens overschrijdende activiteiten en grote beleidsmatige zaken. Sommige dingen moet ik stoppen, sommige dingen start ik juist door."

Marjolein lag wat te genieten. Ze begon wat last krijgen van het gras en kwam overeind. Naast haar lag een bal. Ze stond op en in een opwellig kreeg ze het idee om die bal naar Mark te gooien. Hij zag er zo serieus uit in dat gesprek met haar moeder. Ze pakte te de bal, riep Mark en gooide de bal zonder zijn reactie af te wachten. Die kwam wat laat maar zijn reactie vermogen was grandioos. Hij greep de bal uit de lucht. Hij keek naar Janice en zei:

"Die bal was mijn hond. Ik heb hem in moeten laten slapen." Dat gaat dadelijk mis.

"Hoezo?" Vroeg Janice.

"Zal je wel zien. Hij smeet de bal terug. Express te sloom en te laag." Shit, wat doet hij nou. Als ik niet ren dan red ik het nooit meer. Ze volgde de bal met haar ogen en rende naar voren. Over de rand van het zwembad. Met een hoge gil, ging Marjolein kopje onder aan de diepe kant van het zwembad. Mark lachte en zei:

"Daar was ik al bang voor. Ze kan toch wel zwemmen?"

"Natuurlijk smiecht. Moest dat nou. Je deed het expres."

"Ze kan zich zo omkleden. Daarbij het is heerlijk weer. Koud zal ze het niet hebben."

"Nee dat is het probleem ook niet. Maar ik zal dat aan Marjolein over laten."

"Je maakt me nieuwsgierig. Maar weet je wat, ik haal een flesje wijn en daarna laten we het natte hondje bijkomen." Janice hees zichzelf overeind, keek Mark in de ogen en zei:

"Misschien moet je zelf ook even in het zwembad duiken." Mark keek naar beneden, pantalon, overhemd, colbert, stropdas.

"Nee denk ik niet." Janice stond op en herhaalde:

"Volgens mij moet je er zelf ook maar eens in gaan." Ze greep hem gemeen beet, ervaring uit de club, en trok hem uit de stoel. De afstand naar de rand was slechts anderhalve meter. Wat is dat mens nou weer van plan. Die heeft een gemene grip. Toen hij door kreeg dat ze heel serieus was, begon hij weerstand te bieden al kneep ze heel hard. Ze begon harder te duwen. Plotseling gaf hij mee naar achteren en ze verloor haar balans. Hij gaf haar een ruk en hop daar vloog ze naar het water. Al gillend greep ze wild om zich heen en greep Mark bij zijn keel die in dit geval mee getrokken werd.

Marjolein dacht shit, dat moet ik weer hebben. Ze begon te watertrappelen. Plotseling voelde ze dat haar luier zich vol zoog, hij begon dikker en dikker te worden. Iedere keer dat ze haar benen sloot drukte de bulk van de luier zich strak in haar kruis. Dit deed haar zwemvaardigheid geen goed. Ze had ook haar rok aan die nu vervelend om de benen hing, waardoor ze haar benen haast niet kon gebruiken.

"Grappig." Riep ze wel een beetje boos, maar ondertussen zag ze haar moeder ondertussen Mark naar het water duwen. Plotseling ging het heel snel. Haar moeder en Mark vlogen alle twee het zwembad in. Ze ging op haar rug liggen, behalve haar rok was het voor de rest wel lekker.

"Ok ik wilde spelen. Laat ik er maar naar toe zwemmen." Dacht ze en trok met haar armslag een baantje en dreef voorbij. Aan de rand trok ze zich op. Het was ondiep genoeg om te kunnen zitten,met haar kont op de bodem en haar hoofd bovenwater.

"Wat deed je nou Mark?" Hoorde ze haar moeder.

"Je denkt toch niet dat ik mezelf zo maar in het water laat smijten."

"Nou mijn dochter wilde je er anders wel in krijgen. Dit zal je leren." Mark deed zijn stropdas af, colbert uit en legde die op de kant. Het zwart van het colbert was in zijn overhemd gekomen. Janice wist dat er nooit meer uit zou gaan en hield haar hand voor haar mond en lachte. Mark keek er naar en kon niet lachen. Hij keek Janice aan en zei:

"Lijkt leuk maar dit overhemd kost 890 gulden. Kan ik nu weg gooien." Janice stopte meteen met lachen.

"Sorry, dat was niet de bedoeling." Mark deed zijn overhemd uit, gooide het in een prop richting de keuken en trok zijn schoenen, sokken en pantalon uit. Zijn zwembroek hield hij aan.

"Nu ik er toch inleg kan ik meteen net zo goed een baantje trekken." Hij dook onderwater en zwom weg. Janice keek naar Marjolein.

"Gaat het?"

"Ik heb een probleem ma."

"Ik weet het. Het is geen zwembad luier. We hebben ook geen reserve meegenomen." Hij had het vol moeten houden. Mark kwam weer bovenwater aan de ander kant en brulde:

"Wilt u niet even zwemmen?" Janice schudde nee. Hij dook weer onderwater en zwom terug. Naast Marjolein kwam hij weer bovenwater en vroeg:

"Ben je boos?" Was ze boos. Nee, dat niet. Ze voelde zich een beetje onzeker. Nu moest ze er mee uitkomen. Ze keek haar moeder aan.

"Had jij het hem al verteld?"

"Nee schat. Ik dacht dat je dat zelf wel graag zou doen."

"Yeah sure." Ze keek Mark aan.

"Boos niet, wel ongelukkig."

"Waarom, behalve dat je nat bent is er toch niets. Ik heb boven wel een droger hoor. Binnen een uur is alles droog. Tot die tijd kunnen jullie een ochtendjas krijgen."

"Mark wil je aub die beloofde wijn gaan halen? We moeten even een moeder/dochter gesprekje hebben." Met een verbaasde blik in zijn ogen zei hij natuurlijk. Hij klom overboord liep naar de uitbouw en kwam later terug met een blad met witte wijn en drie glazen.

Toen hij terug kwam Zat Janice in de zon, ze had de kussens van de tuinstoel gehaald. Marjoleins rok lag op de kant. Marjolein zelf zag hij niet. Hij ging aan tafel zitten. Plotseling kwam Marjolein boven water.

"Niet schrikken Mark, maar nu zul je weten waarom ik liever niet in het water lag." Ze klom aan de kant. Op haar luier na was ze poedelnaakt. Haar Tena was dik en gezwollen. Mark zag het en verkleurde.

"Oei, als ik dat geweten had dan had ik dat natuurlijk niet gedaan." Marjolein liep naar haar stoel en zei:

"Ik wil het er voor de rest niet over hebben ok. Doe maar net alsof het een bikini is. Het is niets ergs en over een week of zo ben ik er van af."

"Natuurlijk wat je wilt, maar mag ik nog wel zeggen dat als je ze nog nodig hebt, dat je ze dan nu wel weg kan gooien want deze doet 'het' niet meer."

"Heb je dan een oplossing hiervoor Mark, ik loop gewoon langzaam leeg en als ik niets om heb is vanavond jouw woonkamer verziekt."

"Daarom dat ik het zeg Marjolein. Ik kan je helpen. Toen mijn vader overleed had hij die dingen ook nodig. Ik zag hoe onbeholpen die dingen waren en omdat wij tussen onze bedrijven een luier fabriek hebben heb ik toen een lading goede luiers laten maken. Toen mijn vader eenmaal dood was, heb ik alles weg gesmeten, alleen de fabriek is toen door gaan ontwikkelen, omdat die in grote baby luiers wel business zag. In Rusland en andere zwakzinnige verzorgings tehuizen verkopen we ze nu. Dus ik heb nu een aantal luiers voor je in huis." Janice zat naar Mark te kijken, vervolgens keek ze naar Marjolein.

"Lijkt me beter om dat te doen. Waar kan ik ze vinden?" Vroeg Janice.

"Ik denk dat zij best wel wat privacy kan gebruiken."

"Natuurlijk, ik was ook niet van plan om me er mee te bemoeien." Hij zette het glas aan zijn mond en nam een nip.

"Ik geloof dat ik de slijter eens moet schoppen. Ik had om een wijn uit 1999 gevraagd, deze is van 2000. Aardig maar kan beter." Janice greep haar glas, nam een slokje en proefde een sprankelend fruitig boeket. Heel lekker en stukken beter als wat ze zelf altijd dronk. Ze keek Marjolein aan. Die zat wanhopig naar haar te kijken.

"Nou?" Vroeg ze. "Heb ik iets gemist?"

"Ja, ik vroeg of we even een nieuwe je weetwel aan konden gaan doen." Snel zette Janice haar glas terug en zei:

"Natuurlijk." Ze stond op.

"Waar kunnen we ze vinden Mark." Mark zette zijn zonnebril op.

"Het huis in, trap naar de zolder en de rest wijst zichzelf." Hij pakte zijn GSM van tafel, mompelde 5 gemiste gesprekken?

"Kom schat. Lets go." Ze wandelde het huis weer in en keken hun ogen uit. Het huis was net een museum. Schilderijen, speciale verlichting. De eerste verdieping sloegen ze over, de tweede ook. Op de derde verdieping zagen ze slechts 1 deur. Marjolein opende deur en zag een donkere kamer, met hele kleine raampjes aan de 4 zijden. Ze voelde naast de deur opening en schakelde de lamp aan. Met geknipper kwamen de neon balken tot leven.

De zolder kamer bleek zo'n 10 x 10 meter te zijn. Marjolein stapte de kamer binnen en knipperde 3 maal met haar ogen. Het was net een baby kamer. Haar moeder floot en zei:

"Hier zou mijn club een vermogen voor uitgeven en vele mensen zouden en moord doen om deze meubels te kunnen kopen." Marjolein draaide zich om.

"Waarom?"

"Op de club komen ook wel eens mannen en soms vrouwen die zich als baby willen laten behandelen en dit hebben we er bij nodig om het spel compleet te maken." Ze haalde haar vinger over een aantal meubels en poetste de stoflagen van haar vinger af. Jaren niet aangeraakt zo te zien. Dit gaf voor Janice in elk geval aan dat Mark geen adult baby was.

Ze keek rond en zag onder een raam met rol gordijn iets dat leek op een commode. Een verschoon kussen er op, Marjoleins maat. Ze pakte Marjoleins hand want die was ondertussen blijven steken bij een box van 3 x 3 meter. Marjolein liep rond en met al deze grote baby meubels voelde ze zich net een baby. Haar moeder bracht haar bij een brede kast en wees haar naar de mat. Een grote mat met een plaatje van minnie mouse als baby. De mat had opstaande randjes. Alles voor babies. Ze zette haar hand op de mat en veegde het stof er van af. Daarna ging ze liggen.

"Ok ma, waar zijn de luiers?" Janice keek rond en vroeg zich dat ook af.

"Waar zou je die bewaren?"

"In de laden." Eerst deed ze de kleine laden open. Geen luiers. Wel een Disney speen haar maat. Hij zat nog in het folie. Ze trok hem open, en stak hem snel in Marjoleins mond. Marjolein proefde een vreselijke rubbersmaak in haar mond en wilde iets zeggen maar haar moeder legde haar vinger over haar lippen en fluisterde:

"Ssssst." De volgende lade leverde baby doekjes van een onbekend merk op. De bovenste waren droog. Naast de baby doekjes stond een busje talkpoeder, met allerlei vreemde tekens er op. Janice gooide het allemaal naast Marjolein neer. Ze deed het grote luik open. Ja daar lagen drie pakken. Ze haalde er een pak uit en liet het aan Marjolein zien. Een chinees meisje met een zeer kinderachtig jurkje waar je duidelijk de luier onderuit zag komen was aan het touwtje springen. De tekst op de pakken was onleesbaar. Alleen de heup breedte kon ze begrijpen. Die stond met symbolen en leesbare getallen aangegeven.

Ze trok een pak open en een wolk babylucht golfde op haar af. Ze haalde een luier er uit en zag dat het in alles een echte baby luier was.

"Leuke opdruk, wit. Plasgootjes en dik."

"Ik denk kleine dat je dit wel lekkere luiers zult vinden." Ze haalde met een luide kraak de strookjes op de Tena los en beveelde Marjolein om haar kont op te tillen. Ze trok de zware luier onder haar vandaan en begon hem op te rollen. De vulling van de luier zakte naar onderen. Ze maakte er van wat ze kon en ging aan de slag met haar 'kleine' baby. Schoonmaken met doekjes. Talkpoeder er op en vervolgens de luier onder haar kont. Tot beider verassing zat er maar 1 strookje per kant. Net als echte baby luiers.

"Ok schat, klaar." Janice stak haar hand uit en hielp Marjolein op staan.

"Laat het me weten als ze niet goed zitten, ok?" Marjolein had haar speen nog steeds in haar mond. Ze knikte ja. Janice pakte de vieze luier, de gebruikte papiertjes en nam het mee naar beneden. Marjolein liep achter haar aan. Ze deed de deur open en liet Marjolein er als eerste doorgaan. Ze kon haar giebel net inhouden.

"Schat je kont is waanzinnig."

"Wat is er mee?" Ze liet haar hand zakken en voelde het contour van haar luier af.

"Jee, mam niet lachen ik heb echt zo'n luierkont."

"Ja je hebt een reserve voor je grote ongelukjes." Ze deed de lamp uit en de deur dicht. Marjolein had haar hart in haar keel zitten. Nu moest ze met een baby luier notabene bij de jongen waar ze verliefd op was, tevoorschijn komen. Nou ja, hij had heel professioneel gereageerd op haar luier dus zou het niet anders zijn. Hoopte ze.

Ze liep de tuin in en zag Mark weer aan de telefoon in een taal die ze niet verstond. Hij keek even naar haar, zwaaide even en keek weer driftig naar een aantal aantekeningen. Ze ging weer zitten en keek naar haar rok. Mark of Ma had hem reeds te drogen gehangen. Haar moeder kwam weer uit de keuken en ging weer tegenover haar zitten. Ze wees op haar mond.

Plotseling realiseerde ze zich dat ze haar speen nog in haar mond had. Ze haalde hem snel uit haar mond en veegde wat speeksel weg. Mark negeerde hun finaal en zat in een verhitte discussie. Marjolein pakte haar wijn glas en begon er net als haar moeder uit te drinken. Ze wist dat ze, net als haar moeder, geen held met alcohol was. Op school was ze na 1 biertje al flink teut geworden, en haar moeder zou na twee wijntjes zeker niet meer kunnen rijden.

De wijn smaakte echter heerlijk koel en Marjolein keek naar Mark op een manier die ze door haar, best wel ge-emancipeerde visie verwerpelijk vondt, naar Mark. Lekker rijk. Goede vangst als ik daar iets mee kan krijgen. Ze realiseerde zich dat ze door een serie ongelukkige voorvallen toch niet al te charmant over kwam. Ze liet het onderwerp maar even rusten, en klapte haar stoel achter over, net als haar moeder.

Janice keek naar Mark en dacht hetzelfde. Leuke jonge jongen, goed in de slappe was, geen watje. Ok Marjolein heeft geen supergoede indruk gemaakt, door mij maar Mark reageert ook niet als de gemiddelde jongen. Hij lijkt zeker 15 jaar ouder in zijn gedrag. Wat verbergt hij?

Mark hing de telefoon op.

"Gedonder met de overheid. Nooit goed. Ze zochten maar een advocaat om hun bij te staan." Hij gooide zijn aantekeningen op tafel en keek rond. Daar lagen Janice en Marjolein te zonnen. Alle twee hadden ze hun wijn al op. Hij schonk hun glazen nog eens vol en ging het huis in, om een badlaken te pakken. Hij schakelde de buitenmuziek aan en een radio begon buiten te spelen. Marjolein en haar moeder lagen iets te bespreken, daar wilde hij niet bij storen en heel voorzichtig sloop hij voorbij naar de andere kant van de tuin. Hij rolde zijn badlaken uit en ging liggen. Zijn gsm was uit, dus gestoord zou hij even niet worden. Ze mochten best wel weten dat hij ook wel eens vrij was.

Hij lag lekker te bakken en besloot om maar eens drie weken helemaal niets te gaan doen op de Malediven. Plotseling trok er ineens een schaduw voor zijn ogen. Toen hij zijn ogen open deed keek hij naar een luier. Dat moest dus, Marjolein zijn.

Marjolein en haar moeder hadden afgesproken dat er iets moest gebeuren om de formele situatie te breken. Toen Marjolein had gevraagd wat, zat haar moeder alweer met een leeg wijnglas in haar hand. Marjolein had haar tweede glas in haar hand. Heel simpel had haar moeder gezegd.

"Doen wat je denkt. Jij vindt hem leuk, hij vindt jouw leuk maar is te stijf om actie te nemen. De 'versier poging' moet dus bij jouw vandaan komen. Nu heb je dat ook nog nooit gedaan, maar het beste is om te doen wat je gevoel je ingeeft. Neem dat wijntje nog maar in, dat werkt bij mijn klanten ook altijd, en dan moet je naar hem toegaan. Wees gewoon eerlijk en doe wat je gevoel je zegt."

Toen Marjolein op stond sloeg het duvel effect toe. Je voelt hem pas als je actief wordt. Marjolein voelde de alcohol werken en viel bijna om. Ze moest er wel om lachen. Haar moeder moest ook wel lachen en zei:

"Jij krijgt geen alcohol meer schat." Ze liep naar Mark toe die achter in de tuin lag.

"Mag ik naast je komen zitten?" Mark kneep wat met zijn ogen en zei:

"Alleen maar als je daar gaat zitten." Hij wees naar zijn voeten eind.

"Waarom daar? Omdat ik dan, beter van het uitzicht kan genieten?"

"Nee, dan heb je de zon in de rug en kan ik je tenminste aankijken zonder met mijn ogen te moeten knijpen." Marjolein schoof zichzelf naar beneden Marks benen en Mark ging op zijn allebogen naar Marjolein zitten kijken.

"Waar wil je het over hebben?"

"Ons Mark."

"Ga je nu niet te snel?"

"Misschien maar morgen geef ik gewoon de wijn de schuld als het niet goed loopt. Ik heb me letterlijk al helemaal bloot gegeven, op mijn luier na dan. Ik vind je een leuke lieve jongen. Dat lijk je me althans." Mark stak zijn hand op en maakte een stop teken.

"Wat is er?"

"Weet je zeker dat je dit wilt doen? Als dit een versier poging is, dan is het wel de slechtste die ik ooit heb gezien." Marjolein, begon zich zenuwachtig te voelen. Haar vrije hand begon krullen te draaien in haar lange haar. Haar andere hand verdween spontaan tussen haar benen. Wat had ze verwacht.

"Ik ben heel zenuwachtig Mark. Maak het me niet moeilijk." Mark duwde zichzelf overeind en lachte.

"Ok, jij wint het. Ik zal er niet over liegen. Als ik je niets had gevonden had ik jullie zowie zo niet uitgenodigd."

"Vindt je me dan niet stom, in mijn luier, toen ik net beneden kwam had ik nog een speen in mijn mond."

"Je zou eens moeten weten wat ik allemaal gezien heb, Marjolein. Je bent mooi, ik kan heus wel van je houden al blijf je in luiers. Al speel je baby, dat maakt me niet uit. Ik wil alleen wel een vrouw hebben. Dus dat betekent sex." Ze trok haar benen iets uit elkaar, en liet de luier zien waar ze overheen zat te wrijven als afleiding.

"Ik denk dat ik je dan ook moet vertellen dat ik een handicap heb. Ik ben van onder heel gevoelig waardoor ik in een luier heel erg geil ben. Ik weet dus niet of je daar een probleem mee hebt." Mark liet zijn hand tussen haar benen schuiven en masseerde haar. Dit was voor Marjolein de tweede keer dat iemand haar opgeilde en nu was het een jongen met wie ze dolgraag sex zou willen hebben.

"Iets meer omhoog Mark, mijn clitje is drie keer zo groot als bij een ander meisje dus wrijven over mijn luier is hetzelfde als vingeren."

"Volgens mij ben je een hete bliksem." Hij schaamde zich maar Marjolein had reeds zijn handen te pakken genomen en was begonnen te doen waar hij mee stopte. Mark draaide zich om en keek naar Janice. Die zat te kijken en gebaarde Mark dat hij toch vooral door moest gaan.

"Die moeder van je is ook een rare. Die spoorde me aan om naar je toe te gaan. Ok Marjolein, maar nu zit ze me ook nog aan te sporen om sex met je te hebben. Die heeft een hele vrije sexuele opvatting."

"Die werkt in een sexclub als meesteres."

"Nou moet ik het voor je blijven doen of doe je het nu zelf."

"Ok, ik doe het maar onder protest. Ik heb deze buien al sinds ik een baby was hoorde ik van mijn moeder en ze heeft me geleerd hoe ik het als kleuter het lekkerst vond."

"Mag ik het zo ook doen." Hij draaide zich om. Dit sloeg nergens op. Haar moeder knikte ja.

"Doe het nou maar Mark. We weten dat je fatsoenlijk bent, maar als je wat met Marjolein wilt, wil ik wel weten of je haar ook gelukkig wil maken."

"Hoppa, je moeder geeft me geen keus."

"Je doet maar." Marjolein ging met een zucht liggen, trok haar knieen op, en begon te duimen.

"Ik moet hier wrijven?" Vroeg Mark, terwijl hij op een plekje duwde. Dit leverde een kreun geluid en een knik op. Mark wist eerlijk gezegd niet of dit nu geil was of niet. Een erectie kreeg hij niet. Hij begon te wrijven, langzaam, snel, langzaam snel, al naar gelang haar reacties. Haar blik veranderde per keer.

"Je maakt me gek, help me. Help me." Kreunde ze.

"Doorgaan Mark." Hoorde hij achter zich.

"Nee heb genade Mark." Mark vond dit wel leuk.

"Nee, je hebt je onderworpen aan mij. Ik doe het zoals ik wil." Hij duwde haar handen weg want ze wilde zichzelf helpen.

"Als je dat nog een keer doet Marjolein stop ik."

"Nee, ga dan door. Please."

"Ok, doorduimen dan." Janice genoot van dit spel. Haar dochter lag in strijd met haar orgasme en Mark bespeelde haar zonder instructie. Zou hij een SM meester zijn? Ze zou het zo eens aan hem vragen. Zelf begon ze ook wel opgewonden te raken hiervan. Gelukkig had ze een maandverbandje in, die het wel kon hebben, al was ze niet ongesteld. Straks op het toilet zou ze zich wel even helpen als ze er dan nog behoefte aan had.

Marjolein lag te kronkelen. Mark was lekker op dreef.

"Dus Marjolein, je bent eigenlijk net een baby, je hebt je luier nodig en je wil hem eigenlijk niet uit doen. Je wilt op je duim zuigen."

"Ja, ja!" Schreeuwde ze bijna uit.

"Goed als ik het nu aan je vraag, ben je een grote meid, Marjolein of een baby? Wat is dan je antwoord." Hij stopte met masturberen. Ze krampte.

"Baby, baby, ga door. Ga door alstublieft."

"Ok, goed dat we dat weten." Hij pakte haar op de meeste gevoelige plek, die hij had gevonden en nog geen minuut later kwam marjolein spartelend klaar.

"Help, help hij maakt me gek. Ga door door. Als ik zo baby moet zijn, dan maar baby." Ze wist niet wat ze moest doen. Iedere keer stopte hij en ze verloor dat komende orgasme. Bijna stond ze op het punt om klaar te komen, maar steeds ging het net niet door. Ze verklaarde in de hitte van haar geilheid dan maar dat ze een baby was en kreeg haar beloning. Haar orgasme kwam van diep en ze begon met haar benen te trillen. Haar onderlichaam schokte en plotseling voelde ze iets ontsnappen tussen haar benen. Het kan mijn plasje niet zijn bedacht ze in paniek. Ze lag in haar broek te poepen. Wat had haar moeder ook al weer gezegd? Toen je nog klein was gebeurde dat wel eens.

Mark zag haar paniek, en begreep het verkeerd. Omdat hij dacht dat de paniek kwam omdat hij stopte, ging hij weer masturberen. Dit versterkte het reeds afnemende orgasme en het keerde in alle heftigheid terug. Ze voelde haar broek vullen maar door de pijn en heftigheid van het orgasme was dat haar probleem niet meer. Ze had al haar tegenwoordigheid nodig om niet te gaan schreeuwen.

Mark zag haar zo kronkelen, haar benen krampten en haar onderbuik ging net als haar ademhaling heftig op en neer. Hij kon daar wel om lachen. Hij wist wel het een en ander van vrouwen maar zijn vorige vriendin was nooit zo vurig geweest. Jammer dat hij er zelf geen sex mee had, maar als het nu nog stuk zou lopen, had ze in elk geval een pleziertje gehad. Hij stopte met wrijven en liet zich achterover zakken. Marjolein lag achterover met haar mond open. Haar moeder kwam aanlopen. Ze knielde naast Marjolein en ze legde haar vinger in haar nek.

"Je hebt het goed gedaan Mark. Ze is bewusteloos." Ze vertelde dat Marjolein dat als kleuter ook wel was overkomen en dat ze dan wel bijkwam.

"Wil je aub met mij mee komen, ik heb een paar vraagjes." Mark stond op en dook in het water, terwijl hij naar de overkant zwom. Janice ging zitten en liet haar voeten in het water zakken.

"Ik hoorde dat Marjolein je al verteld had dat ik in een club werk. Als ik je zo bezig zie, zie ik een meester aan het werk die zijn slaaf perfect aanvoelt. Ben jij een SM meester?" Mark moest lachen.

"Voor geen meter, maar Marjolein liet zich lezen als een open boek."

"Dan ben je een natuur talent. Ben je homofiel Mark?"

"Nee, hoe dat zo."

"Beetje indringende vraag, maar met die zwembroek zou ik een erectie zo zien, en die heb je niet. Ik ben kletsnat van onderen want dit was een perfecte performance."

"Nou dankje. De moeder geeft goedkeuring. Dit was voor mij een spel. Leuk was het wel, zelfs voor herhaling vatbaar, maar ik ben bang dat ik toch een meer op en neer figuur ben. Sorry."

"Gewoon even zeker weten Mark. Wat ga je nu doen met Marjolein? Je hebt haar in het heetst allerlei dingen laten zeggen waar ik me als moeder wel in kan vinden."

"Kijk eens naar haar. Ze is net een baby, denk je niet?"

"Sorry, maar voor mij blijft ze gewoon een vrouw hoor."

"Wees eerlijk, in je spel liet je haar bekennen dat ze een baby is. Misschien was het wel haar methode om eindelijk klaar te komen. Dat doen mijn klanten ook altijd."

"Dat klopt. Maar, wees eerlijk, zo als baby ziet ze er leuk uit. Ze ligt op haar duim te sabbelen nu. De speen van daarnet daar sabbelde ze ook zonder problemen op. Sinds ze wat meer aan haar baby achtige behoeften toe heeft gegeven, is de stress bij haar weg."

"Waar wil je naar toe Janice? Zakelijk en op de man af."

"OK. Marjolein sprong van de brug omdat ons gezinsleven in de puin ligt vanwege geld problemen. Ik werk me suf om te overleven. Marjolein heeft school problemen en is eenzaam. Ik wil haar nu een tijdje als baby hebben. Maar ik wil ook voorstellen dat ze een tijdje bij jou blijft. Jij hebt de baby spullen voor haar. Ik zorg voor haar voor zo ver het kan, als je dat niet wilt doen."

"Ok, maar hoe zit het met clubs en vriendinnen en school?"

"Ze heeft een hele goede vriendin Saskia die hier op fietsafstand vandaan woont. Ze zit op aerobic en paardrijden. Dat heeft geen prioriteit. School is een probleem. Ze is 'de zwakste schakel'. Ze moet naar school. Ik wil ondanks alles, dat ze dadelijk toch succesvol in het leven staat."

"Op wat voor een school zit ze?"

"Havo."

"Wel eens overwogen haar naar de mavo te sturen?"

"Nee, want daarmee kun je niets doen."

"Dat zou dus een bron van stress kunnen zijn. Mag ik even nadenken aub. Ik heb denk ik een idee. Wil je me even alleen laten?" Mark wachte het antwoord niet af, dook onder en zwom naar de andere zijde waar hij de trap op klom. De fles met wijn was op. Hij ging de keuken in en keerde terug met een nieuw flesje. Die zou wel op gaan als ze alle twee mee willen doen, dacht hij.

Marjolein hoorde haar moeder haar naam roepen.

"Wakker worden schat." Marjolein deed haar ogen open en wreef ze schoon. Levendige herinneringen aan het gebeurde kwamen terug. Haar moeder wreef over haar haar en lachte.

"Mark is niet boos, alles is goed." Ze duwde Marjolein de speen in haar mond en zei, tegen haar:

"Ik heb alles gezien en ik werd zelfs jaloers op je. Zo heftig heb ik nog nooit iets gehad. Hou je nog steeds van Mark?"

"Ja." Knikte ze. Ze trok die speen in een gefrustreerde beweging uit haar mond.

"Ja natuurlijk. Maar wat moet hij er wel niet van denken."

"Hij denkt er niets van en zal het graag nog een keer doen." Marjolein hees zichzelf overeind. Ze was moe. Het had haar dus meer energie gekost dan ze dacht. Plotseling voelde ze iets tussen haar benen schuiven.

"Mamma, ik heb in mijn broek gepoept."

"Nu je het zegt schat. Geen paniek. We geven je gewoon een schone broek. Maar eerst gaan we even met Mark praten over hoe we nu verder gaan." Mark zat reeds driftig te schrijven. Marjolein liep voorzichtig naar hem toe en kuste hem op zijn wang.

"Dankje wel Mark." Mark keek haar aan en lachte:

"Graag gedaan meid." Hij gaf haar een tikje op haar luier. Marjolein wilde niet dat hij haar poep zou voelen of ruiken en draaide onopvallend weg.

"Ga zitten Marjolein." Hij wees naar haar stoel. Ze ging zitten en voelde de inhoud van haar luier zich tussen haar billen persen. Mark opende met een conclussie.

"Wat er hier gebeurt is, is belachelijk. Maar het is hoe dan ook gebeurt. In gedachten houdend wat er gebeurt is, lijkt het me redelijk dat ik het volgende voorstel. U," hij keek naar Janice, "heeft een druk leven. Geen tijd voor Marjolein. U heeft een financieel probleem. Ik zelf ben van mening dat ook vrouwen voor de kost moeten werken dus ik vind dat u dat ook moet doen."

"Marjolein, echter heeft veel aandacht nodig. Ik wil Marjolein als vriendin. Omdat Marjolein problemen op school heeft..."

"Mama dat had je hem niet hoeven te vertellen!"

"...stel ik voor dat Marjolein dezelfde leraar krijgt als ik had. Het is een pater jezuiet, en een strenge maar hij geeft goed individueel onderwijs. Daarmee zou Marjolein dit jaar haar Havo eind examen moeten halen. Volgend jaar gaat ze dan VWO examen doen. Daarna mag ze zelf kiezen welke universiteit ze wil doen."

"Dit is natuurlijk niet helemaal gratis. Ik zelf heb een hekel aan wassen en strijken. Dus als u die voor mij er bij wilt doen, is uw stuk betaling rond. Jij Marjolein krijgt dus prive les."

"Maar ik heb een vriendin op school?"

"Saskia mag ook prive les hebben met je. Dat kost me toch niets extra's. Echter, omdat ook jij voor je geld moet werken, wil ik je hulp gebruiken bij bepaalde activiteiten. Als Saskia met jou mee wil, dan moet ook zij mee werken."

"Ik heb nog een extra eis aan je Marjolein, en die moet ook vervuld worden. Ik ben je vriend, met alles er op en aan. Maar jij bent tevens de baby in huis. Je moeder denkt dat het goed voor je is. Stop voor je protesteert. Denk maar rustig er over na. Ik ga nu naar mijn kantoor. Als ik terug kom weten jullie het antwoord op deze gekken parade." Hij stond op en vertrok. Janice zat te glimmen.

"Wat hij vraagt en geeft staat volgens mij aardig in verhouding, vind je niet schat."

"Maar ma, ik ben geen baby."

"Wat is nu baby schatje. Je kan geeneens een baby zijn. Te groot, te slim. Dus zo erg zal het niet zijn."

"School is wel ok denk ik. Alleen Saskia krijg ik nooit hier naar toe."

"Waarom vraag je het niet?"

"Laat Saskia niet de reden zijn om het niet te doen. Je ziet wat Mark bereikt heeft met die school. Vertel dat maar aan haar. Als ze het niet wil, dan zie je haar zowie zo nog op sport en paardrijden. Ik zou het doen."

"Blijf jij voor me zorgen?"

"Natuurlijk schat, maar je hebt ook een vriendje daarvoor. Kom laten we je nu gaan verschonen." De dames waren alweer terug en van Mark was nog niets te zien. Er brande boven wel een lamp maar ze durfden eigenlijk niet te storen. Na een 3 kwartier ging Janice naar boven en klopte op de deur.

"Een ogenblikje." Klonk het antwoord. De lamp ging uit en Mark kwam aangekleed in Aloha outfit de kamer uit wandelen. In de tuin aangekomen vroeg hij het eerst aan Marjolein.

"Wat doe je?"

"Ik doe dit." Ze stak haar duim in haar mond, en zei:

"Baby baby. U doet ook mee?" Hij keek Janice aan.

"Natuurlijk."

"Ok feest." Mark lachte en keek naar Marjolein.

"Mag ik dan nu een kusje van mijn vriendinnetje?" Marjolein kreeg een biet.

"Hallo na wat er net gebeurt is, stelt dat allemaal niets meer voor." Marjolein stond ook op en omhelsde hem. Mark kuste haar vol op de mond. Ondertusssen liet hij zijn hand in haar luier glijden en begon wat te spelen met haar clitorus waardoor Marjolein bijna door haar knieen ging. Hij hield haar echter goed klem waardoor haar moeder alleen het kussen zag.

"Dat ziet er goed uit jonge lui." Ik denk dat ik de glazen maar vol schenk.

Offline (Verborgen)

  • Site beheerder
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.701
  • Geslacht: Man
    • AB-DL-TB Club Shop
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1983
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Oss
Re: Keerpunt
Reactie #2 december 07, 2009, 21:51:50 21:51*
1 Re: KEERPUNT by Schoenmaker

Wel een aardig verhaal.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 17
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: ASB & DL
  • Locatie: Emmen
Re: Keerpunt
Reactie #3 maart 13, 2010, 23:14:52 23:14*
hoop dat er nog eens een vervolg komt

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 871
  • Geslacht: Man
  • Perry het vogelbekdier!!! :P
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Arnhem
Re: Keerpunt
Reactie #4 maart 14, 2010, 14:43:24 14:43*
erg goed verhaal!!! :D