Poll

Hoe goed is dit verhaal?

1
0 (0%)
2
0 (0%)
3
0 (0%)
4
1 (5.6%)
5
1 (5.6%)
6
1 (5.6%)
7
0 (0%)
8
0 (0%)
9
5 (27.8%)
10
10 (55.6%)

Totaal aantal stemmen: 17

Hoe moeten we nu verder  (gelezen 46581 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Hoe moeten we nu verder
juni 24, 2009, 18:16:22 18:16*
Ik heb ooit onder een oude account een verhaal geschreven. Helaas ben ik daarvan het laatste hoofdstuk kwijt. Nu ben ik weer opnieuw begonnen en graag zou ik wat adviezen willen krijgen. Spelfouten/zinsconstructies/vragen. Afkraken mag, het is mijn eerste verhaal, maar dan wel graag met onderbouwing  !1 Succes ....

Hfd 1: Hoe moeten we nu verder


Susanne werd wakker, het licht van de vroege morgenzon scheen door het raam op haar gezicht. Ze keek naar buiten en hoorde de vogels al fluiten en toen opeens hoorde ze de trompet. ‘He, het is alweer 6 uur dacht ze’. Susanne is 15 jaar woont samen met haar ouders, een broer van 19 Leon en de tweeling, Zoë and Lucas van elf 11.

Susanne wreef nog even in haar ogen en ze hoorde de sergeanten alweer hard schreeuwen tegen de soldaten in de kazerne die tegenover het huis lag. Haar vader werkte daar normaal als Kapitein bij de infanterie, maar hij was nu op uitzending naar Afghanistan en zou pas over 3 maanden terugkomen. Haar broer Leon zat ook in het leger en studeerde aan de militaire academie. Die was alleen in de weekenden thuis en soms bleef hij wel een maand weg.

Dus Susanne zat samen thuis met haar moeder, broertje en zusje. Ze stond op en deed alvast de computer aan. Ze besloot dat met dit mooie weer ze wel een half lange broek met leuk topje aan kon doen. Ze liep naar de kamer van de tweeling en maakte ze allebei wakker door hun dekbed weg te trekken. “Opstaan, jullie moeten weer naar school”. Ze hoorde wat gebrom van haar broertje en Zoë gaf haar een kus…”G’morge suus!” “morgen zusje, kom aankleden school start weer”

Suus liep naar de computer om te kijken of ze mail van haar vader had gekregen, maar dit was helaas niet het geval. Het laatste wat hij had geschreven was dat hij 1 misschien 2 weken niks kon mailen omdat hij buiten de basis was. Er stond wat te gebeuren dat was duidelijk voor Susanne, en ze vond het maar niks.

Ze liep naar onder en zei tegen haar moeder dat ze geen mail had van papa. Ze aten samen met de tweeling en praten over wat alledaags dingen. Voor ze het wist was het kwart voor 8 en ze moest de Lucas en Zoë nog naar school brengen. Ze ging nog snel even naar de wc pakte haar jas, schoolspullen en vertrok. Rond half 9 was ze zelf ook op school. Susanne zat zelf in de 3e van het vwo, ze was niet de slimste van de klas en moest behoorlijk haar best doen om alles te kunnen volgen, maar dat lukte tot nu toe aardig.

De eerste les was geschiedenis en ze ging naast Joy zitten. Ze waren al sinds de brugklas goeie vriendinnen. Ze zaten beide bij dezelfde voetvalclub en ze was blij dat Joy tot nu toe bijna altijd de zelfde lessen volgde als haar. Geschiedenis was niet veel aan en het duurde dan ook lang. Enkele minuten voordat de bel zou gaan ging opeens de deur van het klaslokaal open en kwam Bas binnenlopen. Bas zat in de andere vwo 3 klas en was een aardige jongen. Susanne kende Bas van het voetballen en haar team speelde vaak tegen het jongensteam van Bas. Tot nu toe hadden ze altijd verloren.

“Dag mevrouw” zei Bas, “ik moest van Meneer Kleindam vragen of hij nog wat krijt kon lenen voor zijn volgende les”. Mevrouw Veenstra maakten een opmerking over wiskunde leraren en krijtverspilling maar niemand verstond haar echt. Ze zocht in haar bureaula en Bas keek naar Susanne. Hij lachte en suus lachte terug maar ze kreeg wel een rood hoofd, snel keek ze weg. Joy zag dit en toen Bas wegliep met het kruit vroeg ze stilletjes aan suus wanneer ze nu eindelijk eens samen naar de film gingen, of zwemmen? Suus keek naar Joy alsof ze de meest vreemde vraag van de wereld stelde maar voordat ze kon antwoorden zij Mevrouw Veenstra “dames als ik jullie stoor moeten jullie het maar zeggen”. Ze wisten beide genoeg terwijl de rest van de klas gniffelde.

Na de eerste lessen was er eindelijk de pauze en Susanne praatte wat met Joy en de andere meiden. Ze gingen alvast naar de kleedkamer om zich om te kleden voor gym, het favoriete vak van Joy en Suus. Hun gymleraar was een oud sergeant in het leger en een goede vriend van Susanne d’r vader. “Dames, na de vakantie wil ik wel eens weten hoe het met de conditie staat. Ik kan me niet voorstellen dat al dat zonnen, stappen en breezers drinken veel goeds heeft gedaan” Susanne en Joy waren een van de weinige doe een goed punt kregen. Beide een 9 want volgens hun gymleraar kon je nooit een 10 verdienen tenzij je een topsporter was. Iedereen vond het maar onzin maar het maakte de meeste meiden niet zoveel uit. Ze waren al blij met een 6’je.

Na school liep Joy nog even mee naar de basisschool waar Lucas en Zoë op zaten. De 2 kinderen kwamen als dolle aanrennen en hadden van alles te vertellen. “Hey jongens” riep Joy. Zoë kreeg een glimlach op haar gezicht ze kon goed opschieten met Joy en ze paste soms ook op ze als er niemand anders thuis was bij Suus. Ze gingen allen naar huis en Susanne zei nog “tot vanavond” Joy keek haar raar aan….”voetbal, weet je nog. We hebben weer training” Joy lachte en iedereen ging naar huis.

Op de training mochten de meiden het laatste kwartiertje weer voetballen tegen de jongens, het team van Bas. De wedstrijd ging behoorlijk gelijk op maar na 10 min stond het toch al 2-0 voor de jongens. Nadat Joy de bal kreeg liep ze naar voren en gaf een lange pass naar Suus. Die ving de bal behendig op en rende met de bal langs de lijn naar voren. Bas had dit al in de gaten en rende snel richting Susanne. Net op het goede moment maakte hij een tackel op de bal, maar Susanne viel ook precies op Bas. Terwijl het spel verder ging keken Bas en Susanne elkaar recht in het gezicht aan. Ze zeiden beide niks en kregen een rood hoofd. “Eeeeeeh…..”Snel stond suus op en rende weg naar haar spelpositie. Bas bleef met een knalrode kop even liggen totdat zijn trainer riep…”BAS WAKKER WORDEN, SLAPEN DOE JE IN JE EIGEN TIJD… we zijn nu bezig!” Snel stond hij op en ging weer achter de bal aan.

Suus kwam na de lange training thuis en at wat. Haar moeder lag al in bed dus ze ging zelf ook maar naar haar kamer. Ze schreef nog wat in haar dagboek. Ze dacht aan de training en wat er gebeurd was. Ze kon het nog steeds niet geloven en schreef erover, ze eindige met. Zou hij mij echt leuk vinden??

Ze stond boven aan de duikplank, de allerhoogste. Hier had ze altijd een hekel aan tijdens het schoolzwemmen, de duikplank. Zwemmen was geen probleem en ook niet de hoogtevrees. Suus was altijd bank dat ze uitgleed op de plank en dan verkeerd in het water terecht kwam. De badmeester riep haar toe dat ze nu echt moest springen of naar beneden moest komen. Ze deed een stapje op de gladde plank maar voordat ze nog een stap kon zetten werd ze geduwd door een jongen uit haar klas en viel ze naar beneden. Gelukkig viel ze wel moet haar voeten eerst terwijl ze in het water knalde. Susanne zwom omhoog en daarna na de kant om uit het water te klimmen. Maar toen ze haar armen over de zijkant sloeg besefte ze dat er iets mis was. Ze had geen zwemles meer gehad sinds de basisschool in groep 8!

Susanne werd wakker en ging gelijk recht zitten. Ze keek op haar wekker en zag dat het pas 3 uur in de ochtend was. Toen voelde ze het, haar bed was nat! Ze keek naar buiten waar het licht regende. Had het dak gelekt? Snel sloeg ze de lakens weg en zag dat haar bed en pyjamabroek doorweekt waren. De voorkant en haar kont waren hartstikke nat. De rest van haar bed was droog en langzaam besefte suus wat er gebeurd was. Ze kon het niet geloven, ze was 15 jaar en had in haar bed geplast!
Nee, dit kon niet waar zijn. Susanne wreef nog eens goed in haar ogen en keek op de wekker. Dit is een droom, “wordt wakker, wordt wakker!” Suus stapte uit bed en keek in grote wandspiegel. Daar stond ze dan, als een klein kind. Aan de voorkant viel het nog wel mee, alleen een nat kruis zo groot als de palm van haar hand. Aleen tussen haar benen en op haar kont zat een grote natte plek. Ze keek naar haar bed, “verdomme, moet mij dit overkomen.” Snel trok ze het overtrek van haar matras. Gelukkig had de matrasbeschermer alles tegengehouden en was het matras zelf niet nat.

Met de natte lakens en overtrek sloop Susanne voorzichtig door de gang. Alleen al de gedachte dat haar broertje en zusje dit te weten zouden komen! Ze sloop langs de kamer van haar moeder en wou de trap aflopen. In de keuken stond de droger en daar kon ze alles wegstoppen. Maar boven aan de trap stootte ze tegen de muur aan. Precies op de plek waar de lichtschakelaar zat. “Shit!” Snel deed ze het licht weer uit. Net toen suus dacht dat niemand het gemerkt had ging de kamerdeur van haar moeder open. “Susanne ben jij dat, waarom ben je wakker?” Daar stond ze dan, met een natte pyjamabroek en natte lakens, een traan liep over haar gezicht. Het was wat donker maar Susanne wist zeker dat haar moeder dit kon zien

Mam…ik…ik..ee….ik heb een ongelukje gehad, ik heb ee… in mijn bed geplast.” De moeder van Susanne bleef even stil maar liep daarna al snel naar haar dochter toe en sloeg een arm om haar heen. “Ach lieverd rustig maar, het was een ongelukje. Ze pakte de natte spullen van haar dochter over en liep de trap al af. Fluisterend zei ze “ga jij je maar even wassen”. Susanne liep naar haar kamer pakte een droge pyjama en ging door naar de badkamer. Daar deed ze haar natte onder en pjamabroek uit en gooide deze in de lege wasmand. Nadat ze zichzelf had gewassen en een droge broek aandeed liep ze terug naar haar kamer. Haar moeder was bijna klaar met het opmaken van haar bed. Van haar ongelukje viel niets meer te zien.

“Mam…ik…ik weet niet hoe dit kan..sorry.” “het maakt niet uit lieverd, zoiets kan altijd gebeuren”. Heb je soms problemen op school, zijn de toetsen te moeilijk?” “Nee, dat gaat allemaal wel.” Susanne begon te huilen…”Ik mis papa” Haar moeder legde Susan neer en ging ernaast liggen. “stil maar schatje, je vader komt snel weer thuis, ga maar snel slapen. Ze gaf haar een aai over haar hoofd en trok de dekens over hun heen. Toen suus sliep ging haar moeder weer naar haar eigen bed. Ze dacht aan de laatste keer dat suus haar nodig had omdat ze een ongelukje had gehad en ze lachte in zichzelf en keek trots naar haar dochter. Snel zou ze een volwassen vrouw zijn.


Susan werd wakker, het was kwart voor zeven! Ze douchte zich snel, deed haar kleren aan en spurtte de trap af naar de woonkamer. Zoë en Lucas waren al aangekleed en zaten met hun boterham voor de televisie. Haar moeder kwam net de keuken uitgelopen met een berg droge was en ze lachte naar Susanne. Ze dacht weer aan wat er gisteravond gebeurt was en kreeg een rood hoofd toen ze de schonen lakens zeg. Haar moeder gaf haar een aai “morgen lieverd, nog goed kunnen slapen?” Susan knikte half en maakte wat te eten klaar.

Opeens schreeuwde Lucas “PAPA IS OP TV!”. Iedereen liep snel naar de televisie. Susan zag haar vader tegen een Engelse reporter praten. Zijn Engels was wat grappig en hij was veel veranderd. Zijn huid was bruin van de zon, en z’n gezicht zat onder het zand. Zijn felle blauwe ogen staken enorm af tegen zijn zongekleurde huid. Ook had hij een baard laten staan. Susanne zag haar moeder verliefd kijken en glimlachen. “Wat zeggen ze allemaal?” vroeg Zoë. Suus luisterde al niet meer. Ze pakte haar spullen en riep, “ik ga alvast naar school. Ik wil nog voor een toets leren met Joy”. Zonder antwoord te krijgen ging ze de deur uit.

Hoofdstuk 2: Wil je ook komen?
Susanne liep rustig naar school en dacht aan haar vader. Ze was dolgraag nog even thuis gebleven om haar vader op televisie te zien, maar ze voelde dat ze moest huilen. Enkele tranen liepen over haar gezicht. Ze had geen zin om een thuis een show te maken en zeker niet maar haar jongere zusje en broertje erbij. Op school leerde ze nog snel wat voor een Natuurkunde toets en 5 min voor de les kwam Joy aangelopen. “Ik dacht dat jij zou komen leren” zei Suus geïrriteerd. “Oja, ik vond het niet echt nodig, ik heb gisteravond nog veel gedaan. Dus ik heb heerlijk uitgeslapen. Iets wat jij wel had kunnen gebruiken, je hebt enorme wallen onder je ogen. “Bang voor je toets” Grapte Joy. Susan keek even op van haar boek, zuchtte om wat er vannacht gebeurd was en zei toen om de vervelende gebeurtenis te verhullen “Ik snap echt niks van Natuurkunde, waarom moesten ze dat vak ook zo moeilijk maken”.

De 2 meiden namen nog snel even de tijd om alles door te nemen en gingen toen naar de klas. Ze vonden na de toets dat het wel te doen viel. “een 7” zei Joy jij, “ik gok op m’n wel bekende 5.5” zei Suus en ze lachte beide. Na school gingen beide meiden naar huis. Susanne zei “Ik zie je morgen weer he”. “Jah is goed, na school bij mij, en dan door naar voetbaltraining?”. “Is goed, tot morgen”. Thuis aangekomen liep Suus naar de keuken en smeerde een boterham. “Waar zijn Lucas en Zoë?” hoorde ze opeens vragen. Ze keek om en zag haar moeder achter zich staan. Shit, ze was helemaal vergeten om de tweeling op te halen. “eee….sorry man, ik heb er helemaal niet aan gedacht”. Susanne en haar moeder kregen een kleine ruzie en Suus kapte opeens haar moeder geïrriteerd af “Ach mam, ze zitten in groep 7 niet in de peuterklas. Bel gewoon ff naar school, ze weten de weg naar huis echt zelf wel!”

Het was even stil, toen liep haar moeder naar de telefoon en belde naar de basisschool waar Lucas en Zoë op zaten. Suus bleef aan de keukentafel zitten en at haar boterham op. Na 5 minuten ging haar moeder naast haar zitten. “Sorry dat ik tegen je uitviel, het was eruit voor ik het wist”. “Het is al goed, maar waarom was je vanochtend eigenlijk opeens al weg? Je Pa was op de Tv”. “Ik moest nog ff wat bespreken met Joy, wat maar half gelogen was. Wat zei pap dan?” Haar moeder legt Suus uit dat ze met een nieuwe aanvallen waren begonnen tegen de Taliban en hun slecht gezinde Warlords. De operatie heette “Novalis luxes”, wat nieuw licht zou betekenen. Iets met een nieuwe hoop realiseren voor de mensen in Afghanistan. Er waren al 3 Britste soldaten omgekomen, maar onder de Nederlandse troepen gelukkig geen slachtoffers. Suus stond op en waste haar bord af “oo, mam. Ik blijf morgen bij Joy en gaan dan gelijk door naar de training, Oké”.

Haar moeder knikte en Susanne liep naar haar kamer en ging achter de computer zitten om huiswerk te maken. De volgende ochtend werd Suus wakker van de appeltrompet die elke doordeweekse dag weer om 06:00 klonk. Ze had medelijden met de arme man die elke ochtend zo vroeg moest opstaan om tijdens enorme hitte, kou storm of regen weer op die verrekte trompet moest blazen. Lucas en Zoë waren al wakker, ze hoorde onder de Tv. Ze stond op en pakte alvast haar sporttas in voor de training van vanavond. Dat betekende dat ze misschien ook weer tegen het team van Bas moest voetballen, Suus glimlachte. Ze trok een strakke spijkerbroek aan en haar favoriete truitje. In de badkamer deed ze wat make-up op toen haar moeder kwam binnenlopen. “Nu al een feestje” vroeg je plagerig. Ze keek haar moeder met een schuin oog aan en lachte. Terwijl haar moeder het dekbed terugsloeg vroeg ze “goed geslapen lieverd?”. Suus knikte, ze wist wat haar moeder bedoelde. Snel pakte ze haar spullen en liep naar onder. Ze schaamde zich nog steeds van wat er gister avond gebeurd was.

Ze at wat en keek nog een tijdje Tv met Lucas en Zoë. Toen hun moeder langsliep zei Zoë “He mam, Susanne hoeft niet meer mee te lopen hoor. We kunnen heus wel zelf op school komen”. Zoë keek naar Suus en ze gaf haar grote zus een knipoog. De 3 kinderen hadden een kleine discussie met hun moeder over veilig op de stoep blijven en alleen bij de zebra’s oversteken. Maar al snel hadden ze hun moeder overtuigd. Suus slaakte een zucht. Nu had ze wat meer tijd om rustig op te staan en naar school te lopen.

School was saai, en mevrouw Veenstra had zelfs gedreigd om Susanne en Joy uit de klas te zetten als ze hun mond nu niet hielden. Joy overlegde daarna stiekem met Suus om Veenstra express op jutten zodat ze moesten gaan. Het was toch hun laatste uur. Maar uit eindelijk besloten ze het toch maar niet te doen, wetende wat voor problemen dat de volgende dag weer gaf. Nablijven was niet hun favoriete bezigheid. Toen de bel ging kletste ze nog wat na met de andere meiden van hun klas, daarna gingen ze naar het huis van Joy. Ze aten wat, maakte huiswerk en roddelde over klasgenoten, leraren en jongens. Al snel was het tijd om hun spullen te pakken voor de voetbaltraining.

Op de training was haar team vooral bezig met het oefenen van dode spel momenten. Corners, vrije trappen, uitgooien. Volgens hun trainer was dat het moment waarop je de tegenstander kon verrassen. En aangezien ze volgende week weer hun eerste wedstrijd hadden sinds de lentevakantie werd daar de hele avond op getraind. Hun trainer vond alleen dat het allemaal veel beter kon en bleef de meiden maar pushen. Tussen de oefeningen door keek Suus soms naar Bas op het andere veld. Hij was druk bezig, maar volgens Joy keek hij steeds waar om naar Suus als hij kon. Het laatste kwartier moesten ze nog volop aan de bak voor een korte conditietraining en zelfs Susanne met haar goede conditie was uitgeput. Na het douchen kleedde ze zich snel aan en vertrok met Joy en de andere meiden naar huis. Susanne sprong net achter op de fiets bij Joy toen Bas kwam aangerend. “Hey Joy wacht even!” Hij stopte voor hun fiets en moest even op adem komen, ook hij was kapot van zijn training.

“Hey Bas” zeidde Joy en Suus tegelijk, “wat is er?” Bas legde uit dat hun klas een klassenfeest aan het organiseren was. Alleen ze waren maar met 25 man, ze hadden graag wat meer mensen erbij gehad. Hij grinnikte “hoe meer zielen hoe meer vreugd, toch. Willen jullie misschien ook komen, en nodig dan gelijk de hele klas uit” Ze overlegde nog wat over de datum en de kostte maar dan was allemaal geen probleem. “Okee, dan zie ik jullie dan. Tot morgen op school misschien, Haje”
Suus was in haar nopjes, blij besprak ze het feest met Joy. Haar vriendin zei “nu kun je hem eindelijk wat beter leren kennen, hij is echt aardig en hij vind je duidelijk leuk joh. Suus vertelde beschaamd over het voorval van de tackel van de vorige training en Joy keek haar verbaast aan. Ze barstte beide uit in een schaterlach. “Boys will be boys” lachtte Joy. Nadat Suus thuis was afgezet keek ze op klok, het was al bijna half twaalf. Iedereen thuis sliep al. Ze sloop stilletjes naar boven, deed een pyjamabroek en T-shirt aan en plofte op haar bed. Ze viel bijna gelijk in slaap.
Suus nam een slok van haar frisdrank, en was samen met haar buurmeisje met de sjoelbak aan het spelen. Ze stond een paar punten achter dus ze moest een paar goeie series gooien. Ze gooide een paar van de steentjes raak en nam nog een slok van haar drinken. Nadat ze nog een paar steentjes gooiden stond ze weer bijna gelijk met haar buurmeisje.

Ze praatte wat en om haar heen waren andere kinderen pakkertje aan het spelen in de achtertuin. Lucas rende blij achter een groep aan maar kreeg nog niet iemand te pakken. Ze maakte plezier en al die tijd had ze haar gevoel van haar blaas genegeerd. Ze moest echt heel nodig en ze zei tegen haar buurmeisje dat ze even naar de wc ging.

Ze rende snel naar binnen naar de wc, maar daar stonden al 2 andere kinderen te wachtte. Suus kruiste haar benen en probeerde het dragende gevoel tegen te houden. Ze bedacht zich dat boven op de badkamer ook een wc was en zo snel als ze kon ging ze naar boven. Ze sprong de badkamer binnen, maar ze hielt het bijna niet meer. “nee dacht ze bij zichzelf, ik ben geen klein kind meer”.

Ze probeerde de knoopjes van de tuinbroek op haar schouder los te maken, maar ze kreeg het haakje niet los. Ze bleef maar wringen en duwen, maar het wou niet lukken. Een pijnscheut schoot door haar blaas en langzaam liep de urine haar broek in. Ze voelde hoe haar onderbroek al vochtig werd. Ze probeerde nog steeds te vergeefs de knoopjes los te maken, maar het had geen zin meer. Suus keek naar beneden en zag dat er langzaam een donkere plek op de voorkant van haar broek vormde. Ze drukte haar handen in haar kruis. Ze voelde de warme plek groeien op haar kont en langs haar benen stromen. Ze begon lichtjes te huilen en probeerde nogmaals de knoopjes los te krijgen maar dat wou nog steeds niet lukken.

Ze zag de grote donkere plek en voelde de nattigheid langs haar benen terwijl meer tranen over haar gezicht stroomde. Ze sloop de trap af en zag dat er gelukkig niemand meer binnen was. Ze keek door de achterdeur de tuin in, waar alle kinderen aan het spelen waren. Haar buurmeisje stond bij de grote tafel een stuk taart te eten. Toen zag ze haar moeder en Suus schreeuwde “Mama…Mama!!!”. Natuurlijk verstond die haar niet met al het lawaai van de kinderen. Susanne wou toch echt uit die vieze natte tuinbroek dus liep ze stapje voor stapje de tuin in. Haar hoofd naar beneden en vol schaamte.

Haar moeder stond aan de andere kant van de grote tafel met de rug naar haar toe. Susanne trok aan haar moeders broek. “mama” Tranen stroomde over haar gezicht. “ikku..heb in m’n broek geplast”. Haar moeder draaide zich om en zag verbaast haar dochter voor haar met een grote donkere plek op haar tuinbroek die langs de pijpen naar beneden liep. “ik…ik…kree.. de ….d..knoopjes” maar haar moeder brak haar af. Ze pakte haar bij de hand en trok haar snel de tuin door naar binnen. “Susanne, je bent 10 jaar oud. Hier wordt je toch echt iets te oud voor. Ik heb het al druk genoeg met de verjaardag van Lucas en Zoë. Een 10-jarige plast niet meer in haar broek jonge dame”. Susan keek achter haar om en zag hoe haar buurmeisje haar met een open mond aanstaren. Ze had zich nog nooit zo beschaamd gevoeld.

Maar….Hier klopt iets niet. Haar buurmeisje was al 3 jaar verhuist en ze was geen 10, maar 15 jaar! Susanne schrok wakker Het vreselijke moment van 5 jaar geleden sprong door haar hoofd. Langzaam schoof ze haar hand onder de dekens, en voelde aan haar pyjama. Maar ze wist het al, ze had weer in haar bed geplast.

De tranen rolde over suus haar gezicht… “nee niet weer”. Ze ging rechtop zitten en deed het nachtlampje aan. Ze sloeg het dekbed om en inspecteerde ‘de schade’.
…ze zuchte… Het stonk naar urine, haar natte broek en bed voelde koud aan. Als klein kind ging ze altijd naar haar moeder toe, dat was zo lang gelden. Die droom wat de laatste keer dat ze echt in haar broek had geplast. Het bedplassen moet ook rond die tijd gestopt zijn. Suus had er nooit zoveel last van, maar als zoveel kinderen was het zo nu en dan wel eens misgegaan. Maar nu was ze 15 jaar! Susanne stapte uit haar bed en pakte uit de kast een schone pyjamabroek.

Ze liep naar de badkamer en deed haar natte kleren in de wasmand. Ze maakte zich schoon en deed snel haar droge broek aan. Terug in haar kamer deed ze een raam open en begon ze aan het afhalen van haar bed. “Shit!” Haar moeder had de matrasbeschermer niet teruggelend…”verdomme!” Er zat een grote natte plek in haar matras. Suus wist dat ze daar niet meer op kon slapen vanavond. Ze zette het matras tegen de muur om te drogen en sloop langzaam naar beneden om de natte spullen van haar bed maar gelijk in de wasmachine te doen. Ondertussen bedacht ze zich waar ze ging slapen. Uiteindelijk pakte ze maar een slaapzak en ging ze onder op de bank slapen. Ze naam haar telefoon mee als wekker zodat ze wat eerder wakker zou worden. Suus zuchte nog een keer en probeerde een goede houding op de bank te vinden. Langzaam viel ze in slaap.

Om kwart voor6 ging de telefoonwekker af. Suus ging snel naar boven om zich om te kleden en haar tanden te poetsen. Het matras was bijna droog maar er zat in grote gele plek op. Het was wel duidelijk wat er op dit matras gebeurd was. Die ochtend ging Susan al vroeg naar school en wachtte daar op Joy en de andere meiden. De lessen gingen vrij vlot en na het 5e uur ging ze naar de aula om te eten. Daar stonden al een paar jongens van haar klas te lachen “xzie je morgen…ja laterzz”…”He we hebben straks toch nog les of niet dan” zei ze tegen Joy. Ze kijken op het tv-scherm voor hun rooster en het 6e uur was uitgevallen. “Dan zijn we klaar voor school vandaag!” Ze bleef nog even hangen in de pauze met Joy om zaken af te spreken voor het komende schoolfeest. Daarna ging Suus naar huis.

Toen ze de keuken in kwam hoorde net haar moeder via de telefoon praten. “Ik zou het niet weten mevrouw Hoogland. Als kind heeft ze er wel regelmatig last van gehad maar dat was in haar basisschoolperiode. Ze is nu alweer een tijdje 15 en het is nu al 2 keer gebeurd in 3 nachten”. Suus wist gelijk waarover het ging. Ze was met de huisarts aan het bellen en het ging over haar bedplassen! Ze wou bijna boos de kamer binnen stormen, maar Susan besloot om toch maar even af te wachten en aan de keukentafel te gaan zitten.


“Ja ik begrijp het, ze moet ook zoveel studeren en ze traint veel met voetballen. Misschien dat het daar aan ligt? Ja…ja…Ik bel u over een paar dagen nog even terug. Goeiedag mevrouw hoogland”. Susan d’r moeder legde de telefoon op en liep door naar de keuken waar ze haar dochter met tranen over de gezicht zag zitten.
“Had je misschien niet eerst even met mij kunnen praten voordat je gelijk andere mensen gaat bellen! “Ach Susan, ik maar me gewoon zorgen over je, en vandaag vond ik je matras in je kamer en je lakens in de wasmachine. Ik maak me gewoon wat zorgen om je. Is er echt niks aan de hand?” “MAM!, ik zit bij haar dochter in de klas, als zij te weten komt dat ik in bedplas kan ik net zo goed gelijk onder een steen gaan wonen!

De ruzie duurde nog even voort en Susan werd er steeds maar verdrietiger op. Uiteindelijk barste ze in huilen uit en ging ze bij haar moeder op schoot zitten voor een knuffel. Toen ze weer wat bekomen was vroeg ze “wat heb je allemaal verteld en de huisarts?” “Gewoon, hoe het met je ging, dat je snel ouder werd hard studeerde en veel aan voetballen deed. Maar dat je soms weer in je bed was gaan plassen.” “Het is anders pas 2 keer gebeurd hoor.” “Dat weet ik lieverd, de huisarts had het over drukte, stress en moeheid. Beide keren dat het gebeurde kwam je terug van voetbaltraining. Ik denk dat je gewoon iets te veel van je lichaam vraagt. Zeker nu je nog aan het groeien bent. Maar mevrouw Hoogland zei dat je gewoon even een wakker moest zetten rond een uur of 3 zodat je even naar de wc kon gaan. Mocht het niet overgaan dan gaan we even langs voor een gesprek”

“Een gesprek! Mam, moet dat nu, ik bedoel….” Susan hoorde haar mobiel overgaan en ze keek wie er belde. ‘nummber onbekend’. “We spreken straks wel oké.” Zonder het antwoord van haar moeder te horen liep Susan snel naar haar kamer. “Met Susan.” “Hey Susanne, met Bas. Ik heb je nummer gekregen van Joy en ee…Ik vroeg me af of je vanavond naar mij toe kon komen om alles te regelen voor het schoolfeest. Had je al aan mensen gevraagd of ze wouden komen?” Suus bleef even stil…..ze was helemaal vergeten om het aan haar klas voor te leggen. “eee…Bas, jah, sorry ik ben helemaal vergeten om het voor te leggen aan mijn klas.

En ik weet niet of ik wel weg mag vanavond, dat zal ik eerst moeten vragen.” “Okee geen probleem hoor. Dat regelen we morgen dan wel, want het is volgende week zaterdag al. Trouwens Joy en nog een paar mensen komen ook dus we kunnen je eventueel naar huis brengen als je wilt” “Jah okee ik ga het zo even vragen, sms even je nummer door dan stuur ik zo een antwoord terug” “okee, hopelijk zie ik je vanavond Suus” “jah, haje.” Susanne legde haar mobiel op bed en ging snel vragen aan haar moeder of ze vanavond weg mocht. “Alweer weg, je was gister ook al zo laat thuis.” Na wat gespurtel mocht Susan dan toch gaan en snel rende ze weer naar boven. Ze had al een sms met het nummer van Bas gekregen en stuurde snel haar antwoord door. Daarna belde ze Joy op. “HEKS! Grapte ze” en Joy moest ook lachen. “Jah, ik dacht laten we er ook heengaan en ik kwam Bas in de stad tegen dus heb op tactische wijze maar even jouw nummer aan hem gegeven. “Zo te horen ben je er wel blij mee”. De meiden praten nog wat over de telefoon, daarna begon suus aan haar huiswerk, dan moest nu maar gedaan worden.

Na eten om half 7 stond Joy voor de deur. “Tijd voor een bezoekje he!”

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 677
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Amsterdam
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #1 juni 24, 2009, 20:58:14 20:58*
Mooi verhaal! ben benieuwd naar het vervolg  !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #2 juni 24, 2009, 21:48:56 21:48*
enige tips mogen altijd gegeven worden. Heb je ideeën voor de verhaallijn. PM die dan even  !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 567
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: geen contact aub
  • Ik ben: AB & DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #3 juni 25, 2009, 00:17:18 00:17*
Leuk verhaal :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 367
  • Geslacht: Vrouw
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Ik ben: DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #4 juli 10, 2009, 15:23:26 15:23*
leuk verhaal

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #5 juli 14, 2009, 15:30:03 15:30*
vervolg komt eraan, geef me een paar dagen !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 389
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: volwassen vrouw
  • Ik ben: DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #6 juli 22, 2009, 17:34:24 17:34*
oke
i will be waiting
stay in diapers
stay focused

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #7 juli 26, 2009, 17:37:05 17:37*
Ik heb een paar zinnen in het verhaal veranderd en een nieuw hoofdstuk geschreven. Veel leesplezier en graag wat feedback. Suggesties voor de verhaallijn kunnen via de PM  !1

Hoofdstuk 1: Hoe moeten we nu verder

Susanne werd wakker, het licht van de vroege morgenzon scheen door het raam op haar gezicht. Ze keek naar buiten en hoorde de vogels al fluiten en toen opeens hoorde ze de trompet. ‘He, het is alweer 6 uur dacht ze’. Susanne is 15 jaar woont samen met haar ouders, een broer van 19 Leon en de tweeling, Zoë and Lucas van elf 11.

Susanne wreef nog even in haar ogen en ze hoorde de sergeanten alweer hard schreeuwen tegen de soldaten in de kazerne die tegenover het huis lag. Haar vader werkte daar normaal als Kapitein bij de infanterie, maar hij was nu op uitzending naar Afghanistan en zou pas over 3 maanden terugkomen. Haar broer Leon zat ook in het leger en studeerde aan de militaire academie. Die was alleen in de weekenden thuis en soms bleef hij wel een maand weg.

Dus Susanne zat samen thuis met haar moeder, broertje en zusje. Ze stond op en deed alvast de computer aan. Ze besloot dat met dit mooie weer ze wel een half lange broek met leuk topje aan kon doen. Ze liep naar de kamer van de tweeling en maakte ze allebei wakker door hun dekbed weg te trekken. “Opstaan, jullie moeten weer naar school”. Ze hoorde wat gebrom van haar broertje en Zoë gaf haar een kus…”G’morge suus!” “morgen zusje, kom aankleden school start weer”

Suus liep naar de computer om te kijken of ze mail van haar vader had gekregen, maar dit was helaas niet het geval. Het laatste wat hij had geschreven was dat hij 1 misschien 2 weken niks kon mailen omdat hij buiten de basis was. Er stond wat te gebeuren dat was duidelijk voor Susanne, en ze vond het maar niks.

Ze liep naar onder en zei tegen haar moeder dat ze geen mail had van papa. Ze aten samen met de tweeling en praten over wat alledaags dingen. Voor ze het wist was het kwart voor 8 en ze moest de Lucas en Zoë nog naar school brengen. Ze ging nog snel even naar de wc pakte haar jas, schoolspullen en vertrok. Rond half 9 was ze zelf ook op school. Susanne zat zelf in de 3e van het vwo, ze was niet de slimste van de klas en moest behoorlijk haar best doen om alles te kunnen volgen, maar dat lukte tot nu toe aardig.

De eerste les was geschiedenis en ze ging naast Joy zitten. Ze waren al sinds de brugklas goeie vriendinnen. Ze zaten beide bij dezelfde voetvalclub en ze was blij dat Joy tot nu toe bijna altijd de zelfde lessen volgde als haar. Geschiedenis was niet veel aan en het duurde dan ook lang. Enkele minuten voordat de bel zou gaan ging opeens de deur van het klaslokaal open en kwam Bas binnenlopen. Bas zat in de andere vwo 3 klas en was een aardige jongen. Susanne kende Bas van het voetballen en haar team speelde vaak tegen het jongensteam van Bas. Tot nu toe hadden ze altijd verloren.

“Dag mevrouw” zei Bas, “ik moest van Meneer Kleindam vragen of hij nog wat krijt kon lenen voor zijn volgende les”. Mevrouw Veenstra maakten een opmerking over wiskunde leraren en krijtverspilling maar niemand verstond haar echt. Ze zocht in haar bureaula en Bas keek naar Susanne. Hij lachte en suus lachte terug maar ze kreeg wel een rood hoofd, snel keek ze weg. Joy zag dit en toen Bas wegliep met het krijt vroeg ze stilletjes aan suus wanneer ze nu eindelijk eens samen naar de film gingen, of zwemmen? Suus keek naar Joy alsof ze de meest vreemde vraag van de wereld stelde maar voordat ze kon antwoorden zij Mevrouw Veenstra “dames als ik jullie stoor moeten jullie het maar zeggen”. Ze wisten beide genoeg terwijl de rest van de klas gniffelde.

Na de eerste lessen was er eindelijk de pauze en Susanne praatte wat met Joy en de andere meiden. Ze gingen alvast naar de kleedkamer om zich om te kleden voor gym, het favoriete vak van Joy en Suus. Hun gymleraar was een oud sergeant in het leger en een goede vriend van Susanne d’r vader. “Dames, na de vakantie wil ik wel eens weten hoe het met de conditie staat. Ik kan me niet voorstellen dat al dat zonnen, stappen en breezers drinken veel goeds heeft gedaan” Susanne en Joy waren een van de weinige doe een goed punt kregen. Beide een 9 want volgens hun gymleraar kon je nooit een 10 verdienen tenzij je een topsporter was. Iedereen vond het maar onzin maar het maakte de meeste meiden niet zoveel uit. Ze waren al blij met een 6’je.

Na school liep Joy nog even mee naar de basisschool waar Lucas en Zoë op zaten. De 2 kinderen kwamen als dolle aanrennen en hadden van alles te vertellen. “Hey jongens” riep Joy. Zoë kreeg een glimlach op haar gezicht ze kon goed opschieten met Joy en ze paste soms ook op ze als er niemand anders thuis was bij Suus. Ze gingen allen naar huis en Susanne zei nog “tot vanavond” Joy keek haar raar aan….”voetbal, weet je nog. We hebben weer training” Joy lachte en iedereen ging naar huis.

Op de training mochten de meiden het laatste kwartiertje weer voetballen tegen de jongens, het team van Bas. De wedstrijd ging behoorlijk gelijk op maar na 10 min stond het toch al 2-0 voor de jongens. Nadat Joy de bal kreeg liep ze naar voren en gaf een lange pass naar Suus. Die ving de bal behendig op en rende met de bal langs de lijn naar voren. Bas had dit al in de gaten en rende snel richting Susanne. Net op het goede moment maakte hij een tackel op de bal, maar Susanne viel ook precies op Bas. Terwijl het spel verder ging keken Bas en Susanne elkaar recht in het gezicht aan. Ze zeiden beide niks en kregen een rood hoofd. “Eeeeeeh…..”Snel stond suus op en rende weg naar haar spelpositie. Bas bleef met een knalrode kop even liggen totdat zijn trainer riep…”BAS WAKKER WORDEN, SLAPEN DOE JE IN JE EIGEN TIJD… we zijn nu bezig!” Snel stond hij op en ging weer achter de bal aan.

Suus kwam na de lange training thuis en at wat. Haar moeder lag al in bed dus ze ging zelf ook maar naar haar kamer. Ze schreef nog wat in haar dagboek. Ze dacht aan de training en wat er gebeurd was. Ze kon het nog steeds niet geloven en schreef erover, ze eindige met. Zou hij mij echt leuk vinden??

Ze stond boven aan de duikplank, de allerhoogste. Hier had ze altijd een hekel aan tijdens het schoolzwemmen, de duikplank. Zwemmen was geen probleem en ook niet de hoogtevrees. Suus was altijd bank dat ze uitgleed op de plank en dan verkeerd in het water terecht kwam. De badmeester riep haar toe dat ze nu echt moest springen of naar beneden moest komen. Ze deed een stapje op de gladde plank maar voordat ze nog een stap kon zetten werd ze geduwd door een jongen uit haar klas en viel ze naar beneden. Gelukkig viel ze wel moet haar voeten eerst terwijl ze in het water knalde. Susanne zwom omhoog en daarna na de kant om uit het water te klimmen. Maar toen ze haar armen over de zijkant sloeg besefte ze dat er iets mis was. Ze had geen zwemles meer gehad sinds de basisschool in groep 8!

Susanne werd wakker en ging gelijk recht zitten. Ze keek op haar wekker en zag dat het pas 3 uur in de ochtend was. Toen voelde ze het, haar bed was nat! Ze keek naar buiten waar het licht regende. Had het dak gelekt? Snel sloeg ze de lakens weg en zag dat haar bed en pyjamabroek doorweekt waren. De voorkant en haar kont waren hartstikke nat. De rest van haar bed was droog en langzaam besefte suus wat er gebeurd was. Ze kon het niet geloven, ze was 15 jaar en had in haar bed geplast!
Nee, dit kon niet waar zijn. Susanne wreef nog eens goed in haar ogen en keek op de wekker. Dit is een droom, “wordt wakker, wordt wakker!” Suus stapte uit bed en keek in grote wandspiegel. Daar stond ze dan, als een klein kind. Aan de voorkant viel het nog wel mee, alleen een nat kruis zo groot als de palm van haar hand. Alleen tussen haar benen en op haar kont zat een grote natte plek. Ze keek naar haar bed, “verdomme, moet mij dit overkomen.” Snel trok ze het overtrek van haar matras. Gelukkig had de matrasbeschermer alles tegengehouden en was het matras zelf niet nat.

Met de natte lakens en overtrek sloop Susanne voorzichtig door de gang. Alleen al de gedachte dat haar broertje en zusje dit te weten zouden komen! Ze sloop langs de kamer van haar moeder en wou de trap aflopen. In de keuken stond de droger en daar kon ze alles wegstoppen. Maar boven aan de trap stootte ze tegen de muur aan. Precies op de plek waar de lichtschakelaar zat. “Shit!” Snel deed ze het licht weer uit. Net toen suus dacht dat niemand het gemerkt had ging de kamerdeur van haar moeder open. “Susanne ben jij dat, waarom ben je wakker?” Daar stond ze dan, met een natte pyjamabroek en natte lakens, een traan liep over haar gezicht. Het was wat donker maar Susanne wist zeker dat haar moeder dit kon zien

Mam…ik…ik..ee….ik heb een ongelukje gehad, ik heb ee… in mijn bed geplast.” De moeder van Susanne bleef even stil maar liep daarna al snel naar haar dochter toe en sloeg een arm om haar heen. “Ach lieverd rustig maar, het was een ongelukje. Ze pakte de natte spullen van haar dochter over en liep de trap al af. Fluisterend zei ze “ga jij je maar even wassen”. Susanne liep naar haar kamer pakte een droge pyjama en ging door naar de badkamer. Daar deed ze haar natte onderbroek en pyjama uit en gooide deze in de lege wasmand. Nadat ze zichzelf had gewassen en een droge broek aandeed liep ze terug naar haar kamer. Haar moeder was bijna klaar met het opmaken van haar bed. Van haar ongelukje viel niets meer te zien.

“Mam…ik…ik weet niet hoe dit kan..sorry.” “het maakt niet uit lieverd, zoiets kan altijd gebeuren”. Heb je soms problemen op school, zijn de toetsen te moeilijk?” “Nee, dat gaat allemaal wel.” Susanne begon te huilen…”Ik mis papa” Haar moeder legde Susan neer en ging ernaast liggen. “stil maar schatje, je vader komt snel weer thuis, ga maar snel slapen. Ze gaf haar een aai over haar hoofd en trok de dekens over hun heen. Toen suus sliep ging haar moeder weer naar haar eigen bed. Ze dacht aan de laatste keer dat suus haar nodig had omdat ze een ongelukje had gehad en ze lachte in zichzelf en keek trots naar haar dochter. Snel zou ze een volwassen vrouw zijn.


Susan werd wakker, het was kwart voor zeven! Ze douchte zich snel, deed haar kleren aan en spurtte de trap af naar de woonkamer. Zoë en Lucas waren al aangekleed en zaten met hun boterham voor de televisie. Haar moeder kwam net de keuken uitgelopen met een berg droge was en ze lachte naar Susanne. Ze dacht weer aan wat er gisteravond gebeurt was en kreeg een rood hoofd toen ze de schonen lakens zeg. Haar moeder gaf haar een aai “morgen lieverd, nog goed kunnen slapen?” Susan knikte half en maakte wat te eten klaar.

Opeens schreeuwde Lucas “PAPA IS OP TV!”. Iedereen liep snel naar de televisie. Susan zag haar vader tegen een Engelse reporter praten. Zijn Engels was wat grappig en hij was veel veranderd. Zijn huid was bruin van de zon, en z’n gezicht zat onder het zand. Zijn felle blauwe ogen staken enorm af tegen zijn zongekleurde huid. Ook had hij een baard laten staan. Susanne zag haar moeder verliefd kijken en glimlachen. “Wat zeggen ze allemaal?” vroeg Zoë. Suus luisterde al niet meer. Ze pakte haar spullen en riep, “ik ga alvast naar school. Ik wil nog voor een toets leren met Joy”. Zonder antwoord te krijgen ging ze de deur uit.

Hoofdstuk 2: Wil je ook komen?


Susanne liep rustig naar school en dacht aan haar vader. Ze was dolgraag nog even thuis gebleven om haar vader op televisie te zien, maar ze voelde dat ze moest huilen. Enkele tranen liepen over haar gezicht. Ze had geen zin om een thuis een show te maken en zeker niet maar haar jongere zusje en broertje erbij. Op school leerde ze nog snel wat voor een Natuurkunde toets en 5 min voor de les kwam Joy aangelopen. “Ik dacht dat jij zou komen leren” zei Suus geïrriteerd. “Oja, ik vond het niet echt nodig, ik heb gisteravond nog veel gedaan. Dus ik heb heerlijk uitgeslapen. Iets wat jij wel had kunnen gebruiken, je hebt enorme wallen onder je ogen. “Bang voor je toets” Grapte Joy. Susan keek even op van haar boek, zuchtte om wat er vannacht gebeurd was en zei toen om de vervelende gebeurtenis te verhullen “Ik snap echt niks van Natuurkunde, waarom moesten ze dat vak ook zo moeilijk maken”.
De 2 meiden namen nog snel even de tijd om alles door te nemen en gingen toen naar de klas. Ze vonden na de toets dat het wel te doen viel. “een 7” zei Joy jij, “ik gok op m’n wel bekende 5.5” zei Suus en ze lachte beide. Na school gingen beide meiden naar huis. Susanne zei “Ik zie je morgen weer he”. “Jah is goed, na school bij mij, en dan door naar voetbaltraining?”. “Is goed, tot morgen”. Thuis aangekomen liep Suus naar de keuken en smeerde een boterham. “Waar zijn Lucas en Zoë?” hoorde ze opeens vragen. Ze keek om en zag haar moeder achter zich staan. Shit, ze was helemaal vergeten om de tweeling op te halen. “eee….sorry man, ik heb er helemaal niet aan gedacht”. Susanne en haar moeder kregen een kleine ruzie en Suus kapte opeens haar moeder geïrriteerd af “Ach mam, ze zitten in groep 7 niet in de peuterklas. Bel gewoon ff naar school, ze weten de weg naar huis echt zelf wel!”
Het was even stil, toen liep haar moeder naar de telefoon en belde naar de basisschool waar Lucas en Zoë op zaten. Suus bleef aan de keukentafel zitten en at haar boterham op. Na 5 minuten ging haar moeder naast haar zitten. “Sorry dat ik tegen je uitviel, het was eruit voor ik het wist”. “Het is al goed, maar waarom was je vanochtend eigenlijk opeens al weg? Je Pa was op de Tv”. “Ik moest nog ff wat bespreken met Joy, wat maar half gelogen was. Wat zei pap dan?” Haar moeder legt Suus uit dat ze met een nieuwe aanvallen waren begonnen tegen de Taliban en hun slecht gezinde Warlords. De operatie heette “Novalis luxes”, wat nieuw licht zou betekenen. Iets met een nieuwe hoop realiseren voor de mensen in Afghanistan. Er waren al 3 Britste soldaten omgekomen, maar onder de Nederlandse troepen gelukkig geen slachtoffers. Suus stond op en waste haar bord af “oo, mam. Ik blijf morgen bij Joy en gaan dan gelijk door naar de training, Oké”. Haar moeder knikte en Susanne liep naar haar kamer en ging achter de computer zitten om huiswerk te maken.
De volgende ochtend werd Suus wakker van de appeltrompet die elke doordeweekse dag weer om 06:00 klonk. Ze had medelijden met de arme man die elke ochtend zo vroeg moest opstaan om tijdens enorme hitte, kou storm of regen weer op die verrekte trompet moest blazen. Lucas en Zoë waren al wakker, ze hoorde onder de Tv. Ze stond op en pakte alvast haar sporttas in voor de training van vanavond. Dat betekende dat ze misschien ook weer tegen het team van Bas moest voetballen, Suus glimlachte. Ze trok een strakke spijkerbroek aan en haar favoriete truitje. In de badkamer deed ze wat make-up op toen haar moeder kwam binnenlopen. “Nu al een feestje” vroeg je plagerig. Ze keek haar moeder met een schuin oog aan en lachte. Terwijl haar moeder het dekbed terugsloeg vroeg ze “goed geslapen lieverd?”. Suus knikte, ze wist wat haar moeder bedoelde. Snel pakte ze haar spullen en liep naar onder. Ze schaamde zich nog steeds van wat er gister avond gebeurd was.
Ze at wat en keek nog een tijdje Tv met Lucas en Zoë. Toen hun moeder langsliep zei Zoë “He mam, Susanne hoeft niet meer mee te lopen hoor. We kunnen heus wel zelf op school komen”. Zoë keek naar Suus en ze gaf haar grote zus een knipoog. De 3 kinderen hadden een kleine discussie met hun moeder over veilig op de stoep blijven en alleen bij de zebra’s oversteken. Maar al snel hadden ze hun moeder overtuigd. Suus slaakte een zucht. Nu had ze wat meer tijd om rustig op te staan en naar school te lopen.
School was saai, en mevrouw Veenstra had zelfs gedreigd om Susanne en Joy uit de klas te zetten als ze hun mond nu niet hielden. Joy overlegde daarna stiekem met Suus om Veenstra express op jutten zodat ze moesten gaan. Het was toch hun laatste uur. Maar uit eindelijk besloten ze het toch maar niet te doen, wetende wat voor problemen dat de volgende dag weer gaf. Nablijven was niet hun favoriete bezigheid. Toen de bel ging kletste ze nog wat na met de andere meiden van hun klas, daarna gingen ze naar het huis van Joy. Ze aten wat, maakte huiswerk en roddelde over klasgenoten, leraren en jongens. Al snel was het tijd om hun spullen te pakken voor de voetbaltraining.
Op de training was haar team vooral bezig met het oefenen van dode spel momenten. Corners, vrije trappen, uitgooien. Volgens hun trainer was dat het moment waarop je de tegenstander kon verrassen. En aangezien ze volgende week weer hun eerste wedstrijd hadden sinds de lentevakantie werd daar de hele avond op getraind. Hun trainer vond alleen dat het allemaal veel beter kon en bleef de meiden maar pushen. Tussen de oefeningen door keek Suus soms naar Bas op het andere veld. Hij was druk bezig, maar volgens Joy keek hij steeds waar om naar Suus als hij kon. Het laatste kwartier moesten ze nog volop aan de bak voor een korte conditietraining en zelfs Susanne met haar goede conditie was uitgeput. Na het douchen kleedde ze zich snel aan en vertrok met Joy en de andere meiden naar huis. Susanne sprong net achter op de fiets bij Joy toen Bas kwam aangerend. “Hey Joy wacht even!” Hij stopte voor hun fiets en moest even op adem komen, ook hij was kapot van zijn training.
“Hey Bas” zeidde Joy en Suus tegelijk, “wat is er?” Bas legde uit dat hun klas een klassenfeest aan het organiseren was. Alleen ze waren maar met 25 man, ze hadden graag wat meer mensen erbij gehad. Hij grinnikte “hoe meer zielen hoe meer vreugd, toch. Willen jullie misschien ook komen, en nodig dan gelijk de hele klas uit” Ze overlegde nog wat over de datum en de kostte maar dan was allemaal geen probleem. “Okee, dan zie ik jullie dan. Tot morgen op school misschien, Haje”
Suus was in haar nopjes, blij besprak ze het feest met Joy. Haar vriendin zei “nu kun je hem eindelijk wat beter leren kennen, hij is echt aardig en hij vind je duidelijk leuk joh. Suus vertelde beschaamd over het voorval van de tackel van de vorige training en Joy keek haar verbaast aan. Ze barstte beide uit in een schaterlach. “Boys will be boys” lachtte Joy. Nadat Suus thuis was afgezet keek ze op klok, het was al bijna half twaalf. Iedereen thuis sliep al. Ze sloop stilletjes naar boven, deed een pyjamabroek en T-shirt aan en plofte op haar bed. Ze viel bijna gelijk in slaap.
Suus nam een slok van haar frisdrank, en was samen met haar buurmeisje met de sjoelbak aan het spelen. Ze stond een paar punten achter dus ze moest een paar goeie series gooien. Ze gooide een paar van de steentjes raak en nam nog een slok van haar drinken. Nadat ze nog een paar steentjes gooiden stond ze weer bijna gelijk met haar buurmeisje. Ze praatte wat en om haar heen waren andere kinderen pakkertje aan het spelen in de achtertuin. Lucas rende blij achter een groep aan maar kreeg nog niet iemand te pakken. Ze maakte plezier en al die tijd had ze haar gevoel van haar blaas genegeerd. Ze moest echt heel nodig en ze zei tegen haar buurmeisje dat ze even naar de wc ging.
Ze rende snel naar binnen naar de wc, maar daar stonden al 2 andere kinderen te wachtte. Suus kruiste haar benen en probeerde het dringende gevoel tegen te houden. Ze bedacht zich dat boven op de badkamer ook een wc was en zo snel als ze kon ging ze naar boven. Ze sprong de badkamer binnen, maar ze hielt het bijna niet meer. “nee dacht ze bij zichzelf, ik ben geen klein kind meer”.

Ze probeerde de knoopjes van de tuinbroek op haar schouder los te maken, maar ze kreeg het haakje niet los. Ze bleef maar wringen en duwen, maar het wou niet lukken. Een pijnscheut schoot door haar blaas en langzaam liep de urine haar broek in. Ze voelde hoe haar onderbroek al vochtig werd. Ze probeerde nog steeds te vergeefs de knoopjes los te maken, maar het had geen zin meer. Suus keek naar beneden en zag dat er langzaam een donkere plek op de voorkant van haar broek vormde. Ze drukte haar handen in haar kruis. Ze voelde de warme plek groeien op haar kont en langs haar benen stromen. Ze begon lichtjes te huilen en probeerde nogmaals de knoopjes los te krijgen maar dat wou nog steeds niet lukken.
Ze zag de grote donkere plek en voelde de nattigheid langs haar benen terwijl meer tranen over haar gezicht stroomde. Nu moest ze wel naar haar moeder toe, om te helpen. Ze sloop de trap af en zag dat er gelukkig niemand meer binnen was. Ze keek door de achterdeur de tuin in, waar alle kinderen aan het spelen waren. Haar buurmeisje stond bij de grote tafel een stuk taart te eten. Toen zag ze haar moeder en Suus schreeuwde “Mama…Mama!!!”. Natuurlijk verstond die haar niet met al het lawaai van de kinderen. Susanne wou toch echt uit die vieze natte tuinbroek dus liep ze stapje voor stapje de tuin in. Haar hoofd naar beneden en vol schaamte.

Haar moeder stond aan de andere kant van de grote tafel met de rug naar haar toe. Susanne trok aan haar moeders broek. “mama” Tranen stroomde over haar gezicht. “ikku..heb in m’n broek geplast”. Haar moeder draaide zich om en zag verbaast haar dochter voor haar met een grote donkere plek op haar tuinbroek die langs de pijpen naar beneden liep. “ik…ik…kree.. de ….d..knoopjes” maar haar moeder brak haar af. Ze pakte haar bij de hand en trok haar snel de tuin door naar binnen. “Susanne, je bent 10 jaar oud. Hier wordt je toch echt iets te oud voor. Ik heb het al druk genoeg met de verjaardag van Lucas en Zoë. Een 10-jarige plast niet meer in haar broek jonge dame”. Susan keek achter haar om en zag hoe haar buurmeisje haar met een open mond aanstaren. Ze had zich nog nooit zo beschaamd gevoeld. Susanne werd door haar moeder de badkamer ingeduwd en snel hielp ze Zoë uit haar natte en plakkerige kleren. “Suus hier ben je echt wat te oud voor, als je moet plassen moet je gelijk gaan”. Terwijl haar moeder nog verder predikte over haar ongelukje werd ze onder de douche gezet and ze voelde het koud water op haar lichaam komen, rillingen liepen over haar rug.

Maar….Hier klopt iets niet. Haar buurmeisje was al 3 jaar verhuist en ze was geen 10, maar 15 jaar! Susanne schrok wakker Het vreselijke moment van 5 jaar geleden sprong door haar hoofd. Langzaam schoof ze haar hand onder de dekens, en voelde aan haar pyjama. Maar ze wist het al, ze had weer in haar bed geplast.

De tranen rolde over suus haar gezicht… “nee niet weer”. Ze ging rechtop zitten en deed het nachtlampje aan. Ze sloeg het dekbed om en inspecteerde ‘de schade’.
…ze zuchte… Het stonk naar urine, haar natte broek en bed voelde koud aan. Als klein kind ging ze altijd naar haar moeder toe, dat was zo lang gelden. Die droom was de laatste keer dat ze echt in haar broek had geplast. Het bedplassen moet ook rond die tijd gestopt zijn. Suus had er niet heel veel last van, maar als zoveel kinderen was het zo nu en dan wel eens misgegaan. Maar nu was ze 15 jaar! Susanne stapte uit haar bed en pakte uit de kast een schone pyjamabroek. Ze liep naar de badkamer en deed haar natte kleren in de wasmand. Ze maakte zich schoon en deed snel haar droge broek aan. Terug in haar kamer deed ze een raam open en begon ze aan het afhalen van haar bed. “Shit!” Haar moeder had de matrasbeschermer niet teruggelend…”verdomme!” Er zat een grote natte plek in haar matras. Suus wist dat ze daar niet meer op kon slapen vanavond. Ze zette het matras tegen de muur om te drogen en sloop langzaam naar beneden om de natte spullen van haar bed maar gelijk in de wasmachine te doen. Ondertussen bedacht ze zich waar ze ging slapen. Uiteindelijk pakte ze maar een slaapzak en ging ze onder op de bank slapen. Ze naam haar telefoon mee als wekker zodat ze wat eerder wakker zou worden. Suus zuchte nog een keer en probeerde een goede houding op de bank te vinden. Langzaam viel ze in slaap.

Om kwart voor6 ging de telefoonwekker af. Suus ging snel naar boven om zich om te kleden en haar tanden te poetsen. Het matras was bijna droog maar er zat in grote gele plek op. Het was wel duidelijk wat er met dit matras gebeurd was. Die ochtend ging Susan al vroeg naar school en wachtte daar op Joy en de andere meiden. De lessen gingen vrij vlot en na het 5e uur ging ze naar de aula om te eten. Daar stonden al een paar jongens van haar klas te lachen “xzie je morgen…ja laterzz”…”He we hebben straks toch nog les of niet dan” zei ze tegen Joy. Ze kijken op het tv-scherm voor hun rooster en het 6e uur was uitgevallen. “Dan zijn we klaar voor school vandaag!” Ze bleef nog even hangen in de pauze met Joy om zaken af te spreken voor het komende schoolfeest. Daarna ging Suus naar huis.

Toen ze de keuken in kwam hoorde ze net haar moeder via de telefoon praten. “Ik zou het niet weten mevrouw Hoogland. Als kind heeft ze er wel regelmatig last van gehad maar dat was in haar basisschoolperiode. Ze is nu alweer een tijdje 15 en het is nu al 2 keer gebeurd in 3 nachten”. Suus wist gelijk waarover het ging. Ze was met de huisarts aan het bellen en het ging over haar bedplassen! Ze wou bijna boos de kamer binnen stormen, maar Susan besloot om toch maar even af te wachten en aan de keukentafel te gaan zitten.


“Ja ik begrijp het, ze moet ook zoveel studeren en ze traint veel met voetballen. Misschien dat het daar aan ligt? Ja…ja…Ik bel u morgen terug voor een afspraak. Goeiedag mevrouw Hoogland”. Susan d’r moeder legde de telefoon op en liep door naar de keuken waar ze haar dochter met tranen over de gezicht zag zitten.
“Had je misschien niet eerst even met mij kunnen praten voordat je gelijk andere mensen gaat bellen! “Ach Susan, ik maak me gewoon zorgen over je, en vandaag vond ik je matras in je kamer en je lakens in de wasmachine. Ik maak me gewoon wat zorgen om je. Is er echt niks aan de hand?” “MAM!, ik zit bij haar dochter in de klas, als zij te weten komt dat ik in bedplas kan ik net zo goed gelijk onder een steen gaan wonen!

De ruzie duurde nog even voort en Susan werd er steeds maar verdrietiger op. Uiteindelijk barste ze in huilen uit en ging ze bij haar moeder op schoot zitten voor een knuffel. Toen ze weer wat bekomen was vroeg ze “wat heb je allemaal verteld en de huisarts?” “Gewoon, hoe het met je ging, dat je snel ouder werd, hard studeerde en veel aan voetballen deed. Maar dat je soms weer in je bed was gaan plassen.” “Het is anders pas 2 keer gebeurd hoor.” “Dat weet ik lieverd, de huisarts had het over drukte, stress en moeheid. Beide keren dat het gebeurde kwam je terug van voetbaltraining. Ik denk dat je gewoon iets te veel van je lichaam vraagt. Zeker nu je nog aan het groeien bent. Maar mevrouw Hoogland zei dat je gewoon even een wakker moest zetten rond een uur of 3 zodat je even naar de wc kon gaan. Morgen bel ik even voor een afspraak”

“Een afspraak! Mam, moet dat nu, ik bedoel….” Susan hoorde haar mobiel overgaan en ze keek wie er belde. ‘nummer onbekend’. “We spreken straks wel oké.” Zonder het antwoord van haar moeder te horen liep Susan snel naar haar kamer. “Met Susan.” “Hey Susanne, met Bas. Ik heb je nummer gekregen van Joy en ee…Ik vroeg me af of je vanavond naar mij toe kon komen om alles te regelen voor het schoolfeest. Had je al aan mensen gevraagd of ze wouden komen?” Suus bleef even stil…..ze was helemaal vergeten om het aan haar klas voor te leggen. “eee…Bas, jah, sorry ik ben helemaal vergeten om het voor te leggen aan mijn klas. En ik weet niet of ik wel weg mag vanavond, dat zal ik eerst moeten vragen.” “Okee geen probleem hoor. Dat regelen we morgen dan wel, want het is volgende week zaterdag al. Trouwens Joy en nog een paar mensen komen ook dus we kunnen je eventueel naar huis brengen als je wilt” “Jah okee ik ga het zo even vragen, sms even je nummer door dan stuur ik zo een antwoord terug” “okee, hopelijk zie ik je vanavond Suus” “jah, haje.” Susanne legde haar mobiel op bed en ging snel vragen aan haar moeder of ze vanavond weg mocht. “Alweer weg, je was gister ook al zo laat thuis.” Na wat gespurtel mocht Susan dan toch gaan en snel rende ze weer naar boven. Ze had al een sms met het nummer van Bas gekregen en stuurde snel haar antwoord door. Daarna belde ze Joy op. “HEKS! Grapte ze” en Joy moest ook lachen. “Jah, ik dacht laten we er ook heengaan en ik kwam Bas in de stad tegen dus heb op tactische wijze maar even jouw nummer aan hem gegeven. “Zo te horen ben je er wel blij mee”. De meiden praten nog wat over de telefoon, daarna begon suus aan haar huiswerk, dan moest nu maar gedaan worden.

Na eten om half 7 stond Joy voor de deur. “Tijd voor een bezoekje he!”


Hoofdstuk3: Naar de Huisarts


Snel fietsen de meiden naar het huis van Bas. Joy wist de weg omdat Bas bij haar in de buurt woont. Na een kwartiertje fietsen kwamen ze aan, het begon net donker te worden. De moeder van Bas had Joy en Suus al zien aankomen en stond voor de open deur te wachten. “Hoi ik ben Sandra, de moeder van Bas”. De meiden stelden zich ook voor en toen ze de hal inliepen kwamen er een jongen en meisje de trap afgerend. Ze moesten ongeveer dezelfde leeftijd hebben als Zoë en Lucas. “Hoi ik ben Kim, en ik Kay”. Ze begonnen gelijk allemaal vragen te stellen maar Sandra onderbrak ze al snel. “Kom ik laat jullie wel even zien waar de rest zit, ze zijn al druk bezig”. Suus en Joy liepen achter de moeder van Bas aan de studeer kamer in. Daar zaten een aantal jongens en meiden van Bas z’n klas onderuit gezakt op kussens rond een tafel. De meiden herkende een paar klasgenoten van Bas en stelde zich voor.

Bas keek op naar Suus terwijl ze door zijn moeder de kamer in werd geleid. “hoi iedereen.” “Ha Joy, hey Suus. Snel kom erbij zitten willen jullie iets drinken?” Bas ging snel wat drinken halen en nam gelijk wat chips voor iedereen mee.
“goed, het klassenfeest” begon een meisje uit Bas z’n klas. Ze bespraken van alles, contributie, wat er gekocht moest worden, uitnodigingen, muziek en nog veel meer. Bas stond op om wat drinken te gaan halen, toen hij terug kwam ging hij op het kussen naast Susan zitten. Hun benen raakte elkaar soms aan en Suus werd helemaal warm van binnen. Ze had zich nog nooit zo slapjes gevoeld en ze besefte het…zo voelde het om verliefd te zijn. Het was al bijna elf uur en Joy had besloten dat het wel tijd is om te gaan. “Je moeder wou toch dat je op tijd terug was” zei Joy.”

De meeste klasgenoten van Bas gaven ook aan dat ze moesten gaan en snel liep de kamer leeg. Suus dronk nog snel haar glas leeg en liep achter Joy en Bas aan. “Dus jullie hoeven alleen maar ff de klas in te lichten en ze de contributie van 5 euro te laten betalen. Dan zorg ik voor het drinken en alles” zei Bas. “Komt helemaal goed, kom Suus we gaan”…”eee….Jah, doei Bas. Ik zie je morgen op school!”….”haje”.
Suus fietste snel naar huis toe en thuis aangekomen ging ze voorzichtig naar boven. Ze deed een pyjama aan, toen dacht ze na over wat haar moeder zei vanmiddag. Ze zette de wekker van haar telefoon op 3 uur en ze deed haar ogen dicht.

De rest van de week ging snel voorbij, en zaterdag moest het team van Suus extra trainen voor de wedstrijd van volgende week. Volgende week zaterdag zou het druk worden…eerst de wedstrijd en dan klassefuif. Susan keek er al de hele week naar uit. Helaas werkte het zetten van de wekker niet altijd. Ze had nog 2 keer in haar bed geplast en Suus haar moeder had een afspraak gemaakt bij de huisarts. Het was woensdag ochtend en Susan stond op. Gelukkig was ze vandaag droog, snel ging ze even douchen en trok een trainingsbroek en sweatshirt aan. Na het ontbijt toen Zoë en Lucas naar school waren vertrokken stapte Suus en haar moeder de auto in. “Mam, moet dit nu echt…” Suus werd door haar moeder even streng aangekeken. “Je bent al zeker 2 jaar niet meer bij een huisarts geweest” …”wel de schoolarts” onderbrak ze….”Ja goed, maar dat was eenmalig 5 minuten. Maar je bent nu 15, en je wilt toch ook van het bedplassen af”. Susan knikte met haar hoofd en zei de rest van de rit niks meer. De woorden 15 jaar en bedplassen sprongen rond in haar hoofd. Ze voelde zich alleen op de wereld.

Susan en haar moeder liepen de praktijk binnen. “Ga jij maar vast zitten” zei haar moeder terwijl ze zich ging melden bij de assistente achter de balie. Suus keek de wachtkamer rond, er waren een paar kinderen met blokken aan het spelen aan een klein tafeltje. Er zaten wat oudere mensen één jongen van haar leeftijd en een meisje van een jaar of 13 met hun moeders. Er was nog genoeg ruimte en Suus ging bij het raam zitten naast de folders en de tijdschriften. Susan voelde zich bekeken alsof iedereen wist waarvoor ze hier was, snel pakte ze maar een tijdschrift. Ze was een tijdje aan het lezen toen ze zag dat haar moeder al bij haar was komen zitten. Ze was in een folder aan het lezen en tot haar schrik stond er met grote letters op Kinderen en bedplassen. Susan haar hart verschoot ze keer naar het meisje van een jaar of 13 dat duidelijk had gezien waarin haar moeder aan het lezen was. Ze grinnikte lichtjes maar Susan probeerde zich relaxed te houden. Gelukkig hadden ze een afspraak gemaakt en werd haar naam snel omgeroepen. Ze liepen naar voren en een assistentie bracht hun naar de kamer van de huisarts. “Mevrouw Hoogland komt er zo, aan wilt u misschien wat drinken” vroeg de assistente. Nu pas herkende Susanne haar, ze dacht dat ze Nikki heette en ze zat in het meisjes A-team van haar voetbalvereniging. “doet u mij maar een kopje thee” zei haar moeder. De assistente keek naar Susan “eee…Susan toch?, van het voetballen” Suus glimlachte en knikte van jah “doe mij maar iets van fris. Nikki was het toch? “Ja inderdaad en ze glimlachte terug. “Ik kom het drinken zo brengen” en ze liep de kamer uit.

Haar moeder maakte een opmerking wat voor aardige meid Nikki was, toen kwam de huisarts binnengelopen. “Een goedemorgen” een jonge vrouw van een jaar of 25 liep de kamer binnen en zette een kop koffie op het bureau. “Ik zal me even voorstellen” Ze stak haar hand uit en schudde die van Susan en haar moeder “Beau, “Ik ben Susan”. De huisarts begon wat te typpen in de computer “je staat niet in het bestand” zegt ze. Susan keek haar moeder verbaast aan. “ooo dat klopt. Tot een paar jaar terug was het gezin meeverzekerd bij mijn man en konden we de militair-arts altijd gebruiken. Sinds de bezuinigingen hebben we de luxe helaas niet meer. Susan haar moeder en de huisarts bespraken wat over de oude gang van zaken terwijl Nikki het drinken binnen kwam brengen. Daarna sprak Beau wat met Suus, hoe het met school ging, vriendinnen, pubertijd en van alles. In het begin voelde Suus zich er heel ongemakkelijk bij, maar hoe langer het gesprek duurde hoe meer ze zich op haar gemak begon te voelen. Ze nam een slok van haar fris toen Beau zei,

“We maken er maar een algemeen onderzoek van. Je mag even je broek en trui uitdoen, dan gaan we even wat oefeningen doen.” Wat morrend kleedde Susanne zich uit tot haar onderbroek en T-shirt. Ze moest allemaal rare bewegingen maken met haar heupen, springen en doorzakken, met haar benen duwen terwijl de huisarts deze tegen hield en opdrukken. Ondertussen maakte Beau wat aantekeningen terwijl ze een bloeddrukmeter pakte. “Ga maar eens even op de tafel liggen”. 15 minuten later mocht Susan zich gelukkig weer aankleden, ondanks de oefeningen had ze het koud gekregen. “Goed Susan, ik kan maar 1 ding zeggen, Je bent kerngezond. Perfecte conditie, gezond lichaam, je weegt 54.7 kilo en 173 cm lang. Dus je bent wat lichtjes en je hebt een laag vetpercentage, maar je sport dan ook veel.”

“Nou Susanne, dan komen we toch uit bij het probleem waarover je moeder al had gebeld, Het bedplassen!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #8 september 22, 2009, 16:30:04 16:30*
Het is een tijdje heel erg druk geweest, maar ik heb 2 vrije uurtjes gevonden waarin ik motivatie had om weer te schrijven. Heb lang kunnen nadenken over een vervolg in het verhaal dus verwacht vaker updates ;D

Ter info: Ik wel er een 'redelijk' echt verhaal van maken dus misschien is het niet voor iedereen even interessant. Tips, opbouwende kritiek en suggesties zijn altijd welkom. Ideëen voor de verhaallijn mogen via PM ;)

Het vervolg:


“Nou Susanne, dan komen we toch uit bij het probleem waarover je moeder al had gebeld, Het bedplassen.” Susan kreeg tranen in haar ogen en Beau gaf haar snel een zakdoek. “Ik ben er vrij zeker van dat dit maar een lichamelijke reactie is op enkele problemen. Je zit op het vwo, uit eigen ervaring weet ik hoe zwaar dat ik. Je helpt je moeder met de zorg voor je broertje en zusje en natuurlijk heb je een vader die op uitzending is. Daarbij zit je nog midden in de pubertijd en door het vele sporten in combinatie met stress krijg je waarschijnlijk geen signaaltje wanneer je ’s nachts moet gaan plassen.” Susan knikte en snoot haar neus. De huisarts keek naar haar moeder. “Het gebeurd wel vaker dat kinderen opeens weer in bed gaan plassen, meestal zijn ze wel wat jonger dan Susan maar het is zeker niet uitzonderlijk. Ik krijg wekelijks tieners binnen met dit probleem, je bent echt niet de enige.”

Beau nam een slok van haar koffie en tikte wat gegevens in op de computer. Ze stelde nog wat vragen over hoe vaak het gebeurde en andere relevante vragen. “Ik wil een lichamelijke oorzaak nog niet helemaal uitsluiten maar ik ben er vrij zeker van dat het gewoon een stressreactie is. Ik vind het beter als we het nu even laten voor wat het is en nog geen verder onderzoek in het ziekenhuis laten uitvoeren”. Susan haar moeder vroeg “zijn er geen medicijnen die ze kan gebruiken”. Beau keek op van haar computerscherm “Ja, die zijn er wel, alleen zijn die vrij duur en worden ook niet zomaar vergoed door de zorgverzekeraar. Ik wil het wel voorschrijven maar een flesje kost ongeveer 80 euro en die kun je dan maximaal 35 keer gebruiken. Daarbij heeft veelvuldig gebruik vervelende bijwerkingen.”

“Dat is wel heel erg duur” merkte de moeder van Susan op. Het bleef even stil toen Beau zei “Wat ik wel kan doen is opvangmateriaal voorschrijven, het voorkomt het probleem niet maar dan wordt Susan tenminste wel droog wakker. Slaap is een van de belangrijkste dingen voor een puber. Het wordt ook niet vergoed, maar het is een stuk goedkoper dan het gebruik van medicijnen.” Suus moest even nadenken wat de huisarts net zei….opvangmateriaal… het woord spookte door haar hoofd tot dat de betekenis ervan haar duidelijk werd. “Bedoelt u luiers!” Zei Susanne verschrikt. Beau had zo’n reactie wel verwacht. “Zo kun je ze inderdaad ook noemen. Ik kan me voorstellen dat het nu even heel eng en kinderlijk klinkt Susan. Maar zoals ik al zei, heb ik een vermoede dat jouw bedplassen vooral een oorzaak is van stress en een tekort aan rust. Als je dan in de midden van de nacht nat wakker wordt helpt dat natuurlijk ook niet echt om tot rust te komen. Je lichaam heeft die slaap echt nodig. Op het moment vind ik het de beste oplossing die ik kan aandragen maar misschien is een goed gesprek met je moeder ook wel even nodig.”

Beau draaide zich naar haar computer en tikte nog wat gegevens in. “Ik draai een recept uit. Als jij die vast bij de assistente voor gaat ophalen maak ik vast een nieuwe afspraak met je moeder. Voor een vervolgafspraak vind ik over 2 maanden wel een goeie tijd.” Suus dronk haar fris op en liep de kamer uit. Ze hoorde de huisarts en haar moeder nog wat nabespreken en deed de deur achter haar dicht. Ze ging naar de balie waar Nikki achter de computer zat en zich net naar de printer draaide.

“Hey Nikki.” Nikki draaide zich om “Hey die Suus, ik kreeg je recept net binnen. Ik print hem even uit dan kun je daarna naar de apotheek om het op te halen. Susan zag hoe er een klein papiertje uit de printer kwam. Nikki zette er een stempel op en gaf het papiertje aan Susan. “Afgeven bij de apotheek, daar helpen ze je verder.” Susan las wat er op stond.

Buiten wat adresgegevens van de huisartsenpraktijk en een logo las ze:

Susanne Christine van de Hoogheuvel
Secundaire enurese/bedplassen
Voorlichting, incontinentiemateriaal


Onderaan stond de handtekening van de huisarts en de stempel die Nikki erop had gezet. Susan las het nog een keer en ze voelde haar knieën slap worden. “Is er iets” vroeg Nikki vriendelijk…Susan keek naar Nikki, ze had het gelezen. Haar naam stond op het papiertje samen met het woord bedplassen. Ze ging ervan uit dat incontinentiemateriaal wel gewoon een lang woord voor luiers was. Als Nikki dit wist zou snel haar hele voetbalteam ervan weten, en dan haar team en dan de hele school!

“Nee…niks.” Zei Suus zacht. Ze zag haar moeder net uit de kamer van de huisarts komen. Ze voelde haar tranen oplopen en liep snel naar buiten toe waar ze huilend op een bankje ging zitten. Een minuutje later kwam haar moeder naar buiten. Ze zag hoe haar dochter erbij zat en ging naast haar zitten. “Ach Suus….” Ze legde een arm om haar dochter en ze bleef een minuutje stil om Susan te laten uithuilen. “Ik had van Nikki begrepen dat je het recept al had meegenomen. Ze vroeg nog of alles goed was met je? Ze vond je er zo bleek uitzien opeens.” Susanne keek haar moeder aan. “Ze heeft het gezien mam..” “Wat gezien lieverd?” “Het recept” zei Suus zacht. “Mijn naam staat erop, ze heeft gelezen dat ik nog in bedplas” tranen rolde over haar gezicht en Susan haar hoofd werd zwaar. “Maar dat maakt toch niet zoveel uit Suus, Nikki gaat toch niks zeggen. Die heeft ook gewoon een zwijgplicht net zoals de huisarts.”

“Mam, ze zit bij mij op het voetballen alleen een team hoger. Meiden roddelen mam, komt op dat weet je toch wel!” “Ik denk dat ze heel goed weet waarover ze wel kan praten en waarover niet.” Suus voelde alsof ze totaal niet begrepen werd…ze was ook veelte verdrietig voor een discussie met haar moeder…”We zien wel” mopperde ze. Terwijl ze naar de auto liepen zei haar moeder. “Ik heb een afspraak gemaakt voor over de 2 maanden. Tot die tijd denk ik dat we het beste het advies van Mevrouw Hoogland kunnen opvolgen. Wat zeg je ervan als we langs de apotheek rijden en ‘het’ maar even ophalen.” Moeder en dochter keken elkaar in. Suus dacht over het tactisch gebrachte woordje ‘het’ dat haar moeder gebruikte. “Wil je nu serieus luiers voor mij gaan halen!” Zei ze geschokt. “Ik vind het de beste oplossing, jij wordt droog wakker en ik heb een stuk minder was op te draaien. Zoals de huisarts het zei, jouw rust is belangrijk en dat ben ik met haar eens.” Susanne had even niks in te brengen….haar moeder had dit gesprek natuurlijk allang weer voorbereid….”Je doet maar.” En ze draaide zich chagrijnig om in haar autostoel. Ze had even geen zin in een gesprek met haar moeder.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 218
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1966
  • Ik ben: AB & DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #9 september 23, 2009, 09:37:46 09:37*
Mooie en heel realistisch verhaal lijkt me. Doe zo verder
Beter een natte luier aan de kont, dan een plas op de grond.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 218
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1966
  • Ik ben: AB & DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #10 september 29, 2009, 23:53:35 23:53*
Hoop vlug het vervolg te kunnen lezen, het verwondert me wel een beetje dat er hier niet meer positieve reacties op komen, of ben ik dan de enige die dit een leuk verhaal vind.

Lucsje
Beter een natte luier aan de kont, dan een plas op de grond.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 151
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #11 september 30, 2009, 14:07:10 14:07*
Als het verhaal veel bekeken word is toch al positief genoeg? :D dat zegt wat over hoe leuk de mensen het vinden ;)

Ik vind het in ieder geval een heel leuk verhaal:)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 309
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1988
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #12 oktober 07, 2009, 22:09:24 22:09*
hup hup hup...het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat  ^-^
Het vervolg en hoofdstuk 4 erbij. Nog geen spellingcheck etc gedaan dus die moet nog komen, maar hier alvast het verhaal:

Het vervolg:



Na een aantal minuten rijden zette de moeder van Susan de radio wat zachter, “De huisarts zei trouwens nog dat we ook even bij het ziekenhuis langs moesten. Ze wou voor de zekerheid bloedarmoede uitsluiten en eventueel suikerziekte. Hoewel de kans daarop vrijwel nihil was. We konden gelijk vandaag langs voor een bloedafname.” Suus had altijd een hekel gehad aan prikken. Ze vond het niet echt pijnlijk of eng, maar het gevoel dat er iets in je lichaam stak vond ze verschrikkelijk. Bij het ziekenhuis aangekomen ging alles vrij vlot. Binnen een half uur zat Susanne in een stoel en voelde ze hoe de zuster een naald in haar arm zette. Susan hield haar ogen dicht terwijl ze korte te scherpe pijn van de prik voelde, als de naald er eenmaal inzat viel het altijd wel mee. Nadat de zuster het 6e buisje op de naald aansloot voor de bloedafname zei Suus “laat u wel wat over, mijn biologiedocent meent dat ik zelf ook nog wat bloed moet hebben.” De zuster grinnikte kort, “komt goed meid, komt goed. Dat was de laatste.” Susan moest een klein gaasje tegen haar arm houden en ze kon gaan. “Over 5 dagen krijg je de uitslag via de huisarts” zei de zuster haar nog na.


Haar moeder zat nog op een stoel in de wachtkamer en langzaam liepen ze weer terug naar de auto. “En”…..”Wat en?”. “Nou hoe is het gegaan.” “Ooo ja, alles ging wel goed.” Zei Suus. “Ze hebben 6 buisjes vol getapt en over 5 dagen krijg ik de uitslag.” Terwijl ze in de auto stapte wist Suus wat de volgende bestemming was. Ze dacht even na en zei …. “Mam, als we naar de apotheek gaan, beloof je dan één ding. Vertel het alsjeblieft niemand! Niet Zoë, niet Lucas, Leon of pap of iemand anders…zelfs niet Joy!” Haar moeder keek Suus even kort en ging met haar hand langs Suus haar wang. Suus werd warm van binnen, het was een zorgzame, verzekerende streling die alleen een moeder kon geven. “Ik zal het zelfs niet aan die Bas vertellen waar je altijd mee belt” grapte ze..”MAM!”


Hoofdstuk 4: Bij de apotheek


Het bleef even stil en Susan keek naar buiten. Opeens stopte de auto en ze zag dat ze bij een apotheek waren aangekomen. “We zijn er.” Susanne zuchte een keer goed en volgde haar moeder naar binnen. Weer voelde ze hoe haar knieën slap begonnen te worden. Ze keek even rond in de apotheek, gelukkig waren er geen klanten binnen. Van achter in de apotheek kwam een oudere man aangelopen “Kan ik u helpen” zei hij vrolijk. Susan voelde hoe ze lichtelijk naar voren werd geduwd door haar moeder. “ee…jah..” stamelde Susan. Ze voelde voor het recept in haar broekzak en gaf het me trillende handen aan de apotheker. Deze deed zijn brilletje op en begon het te lezen. Hij keek Susan heel serieus en vragend aan maar zei toen weer met dezelfde vrolijke stem. “Loopt u maar even mee naar achter.” Susan en haar moeder mochten in een ruime kamer gaan zitten met een grote wandkast. Achter hun deed de apotheker de lamellen voor het raam wat dichter op elkaar. “Wilt mevrouw misschien wat drinken?” “Koffie alstublieft.” De meneer keek Suus aan “en de jonge dame “eee…een glaasje water graag.” “Koffie en water komt eraan dames, mijn collega komt u zo helpen.”


Susan merkte dat ze al een hele tijd haar adem inhield en snel nam ze een teug zuurstof naar binnen. Ongeveer 5 minuten later kwam er een vrouw binnen lopen met een dienblad. “Een goeie middag.” Ze zette het dienblad met de koffie en water op de tafel. “Hoi, ik ben Cindy” zou de vrouw terwijl ze haar hand uitstak. “Mevrouw Van Den Hoogheuvel”, Suus kreeg ook een hand “Susanne” zei ze met een onzekere stem.


Cindy pakte een map en nam een slok van haar koffie. “Zo Susan. Ik heb even je dossier ingekeken op de computer. Je huisarts is mevrouw Hoogland toch?” Susan knikte. “Okee okee…” Cindy schreef wat gegevens op. “Goed Susan, ik ga vooral tegen jou praten en je moeder mag af en toe instemmend knikken.” Er kwam een glimlach op haar gezicht en ze was blij dat Cindy zelf een vrolijke meid was die duidelijk van een geintje hield. “Ik heb gelezen dat je wat problemen hebt met bedplassen. In je dossier staat letterlijk ‘hoogstwaarschijnlijk aan stress en sport/school/prestatiedruk gerelateerd.’ Dus daar gaan we dan ook vanuit.” Cindy nam een slok van haar koffie en sloeg een bladzijde in haar map met formulieren om.


“Hoe vaak gebeurd het?” Suus legde uit dat ze een tijd terug nat was wakker geworden en dat het eerst nog meeviel maar dat ze nu bijna vaker nat dan droog wakker werd. “En hoe nat ben je dan? Is een kleine plek in je broek of is ook je matras doorweekt?” “Eeee..ik ben helemaal nat” zei ze beschaamt. “Okee.okee” Cindy schreef wat op haar formulier. “En hoe is het overdag, heb je dan ook wel eens een natte broek?” Susan schudde haar hoofd. “Ook geen kleine scheutjes, bijvoorbeeld als je moet niezen of tijdens het lachen.” “Nee, het gebeurd alleen als ik slaap” zei Suus teleurgesteld. Cindy stelde nog behoorlijk wat vragen maar na een minuut of 10 was ze eindelijk klaar.


“Zo” zei Cindy. Terwijl ze de laatste regels opschreef. “Dan zijn we met dit papierwerk  klaar. Ik pak even wat proefpakketjes.” Cindy liep naar de grote wandkast en deed de schuifdeur open. Ze stak haar hand uit om wat te pakken toen ze zich bedacht. “Pfff..ik ben weer lekker slim bezig. Ik weet nog niet eens welke maat je hebt. Susan kun je even opstaan.” Suus schoof haar stoel naar achter en stond rechtop. “Je mag ff je trui en t-shirt omhoog trekken, zodat ik je heupen kan zien.” Terwijl Susanne dit deed pakte Cindy een meetlint en sloeg die om haar heen. Ze voelde het koude plastic haar huid aanraken en een rilling sloeg door haar lichaam.


“Kijk gelukkig nog echte meidenheupen, dan kun je nog een small aan.” Susan ging weer zetten en Cindy pakte een aantal pakketjes uit de kast en legde die op tafel. Uit het onderste gedeelte pakte ze de romp van een kledingpop. Cindy trok een aantal pakketjes open en legde die op tafel. Susan voelde haar ogen groot worden terwijl ze de luiers op tafel zeg liggen. Die dingen waren enorm! “Goed Susan, zoals je kunt zien zijn er verschillende soorten materiaal dat we hebben. En zijn talloze mensen in Nederland met vele vormen van incontinentie en voor ieder is er een maat. Susan keek Cindy vragend aan. Cindy begreep meteen het probleem. “Incontinentie betekend dat je moeite hebt of geen controle of je blaas en sluitspieren. Zeg maar wat baby’s en kleine kinderen nog hebben voordat ze zindelijk worden. Zoals je ziet hebben we ook materialen oudere kinderen, tieners en we hebben nog grotere voor volwassenen.”


“Mijn taak om samen met jou het voor jou best bestemde materiaal uit te kiezen. Als je moeder wil, mag ze trouwens ook wel wat vragen hoor.” Susan haar moeder moest even lachen en Cindy gaf snel een knipoog naar Susan. “Die moet immers betalen.” Zei ze lachend. “Dat had ik inderdaad al te horen gekregen van de Huisarts” zei haar moeder. “Ja, helaas wordt incontinentiemateriaal alleen maar verzekerd als men er ook overdag last van heeft. Als het alleen ‘s nachts gebeurd dus niet.” “Okee, we hebben verschillende soorten opvangmateriaal. Van een soort maandverband dat help bij kleine scheutjes tot deze incontinentielip.” Susan merkte hoe Cindy het woord luier het hele gesprek nog niet gebruikt had. Dat waren dit immers toch….gewoon luiers!


“Voor nachtelijk bedplassen zul je waarschijnlijk toch een wat grotere en dikkere slip moeten dragen. Dit omdat je hem natuurlijk vrij lang aanhebt en je wilt natuurlijk wel droog wakker worden.” Cindy pakte een luier op en trok deze open. Het had een groene streep en er stond meerdere malen tena op. Susan zag een S met een cirkeltje er omheen en 8 druppeltjes op de luier waarvan er 7 ingekleurd waren. “Dit is een tena, een van de meest gebruikte slips en ik denk zelf dat hij voor jou het meest geschikt is. Cindy liet de luier zien, hoe de tapes werkte, waar urine werd opgevangen en hoe de lekbeveiliging werkte. Cindy deed luier om bij de pop zodat Susan kon zien hoe het werkte. “Misschien dat bij slips met plakkers je in het begin wat moet oefenen. Voordeel van deze slip is dat de tapes vaker bevestigd kunnen worden. Bij andere slips trek je bij het losmaken gelijk alles kapot.”


Cindy pakte nog wat andere merken en soorten. Ze liet een soort oma-onderbroek zien waar een groot absorberend gedeelte in zat en een luier met een grote heupband. “Voordeel van de broekjes is natuurlijk dat je ze simpel aan en uit kan trekken. Ze zijn alleen wat minder geschikt voor liggend gebruik, dat ligt er een beetje aan hoeveel urine je in de nacht laat lopen.” Susan voelde hoofdpijn op komen, ze had opeens helemaal geen zin meer in dit hele gedoe en chagrijnig ging ze achterover zitten. Uiteindelijk kozen ze 3 pakketjes uit. Susan las de namen op de proefpakketjes: ‘Tena pants small super, Tena slip small super’ en nog iets dat onderin het tasje zat maar wat ze zo niet snel kon lezen.


“Draag ze als je gaat slapen en kijk hoe ze voor jou werken en natuurlijk hoe je ze vindt zitten.” Susan kreeg een kaartje van Cindy dat ze gelijk aan haar moeder gaf. “Dat is mijn directe nummer in de apotheek als je weet welke je wilt hoef je alleen maar te bellen. Ik heb bijna altijd nog een voorraad liggen.” De dames gaven elkaar een hand en namen afscheid. “Ik hoor het wel he Susan”. Suus knikte en liep de deur uit. Terwijl ze in de auto ging zitten zei haar moeder. “Zo, dat viel toch wel mee he?” Susanne haar hoofd deed nog steeds pijn en ze knikte weer even. Terwijl haar moeder de auto startte ging de mobiel van Susan. Het was Joy.


“Met Suus”….”hey girl met mij…waar ben je?” “Ik lig ziek thuis” loog ze, “net bij de huisarts geweest maar morgen kom ik weer naar school toe hoor.”

“oo okee..beterschap dan, kom je morgen dan ook weer trainen voor de wedstrijd?”….

“Jah ik denk het wel, xzie je morgen weer goooed!”…”Toppie, kusjes” zei Joy. “Doeg.”



“Hoezo ga je morgen pas weer naar school, je kunt toch perfect na de pauze de overige lessen volgen!.” Zei de moeder van Susan. “Mam, dan moet ik weer dingen gaan uitleggen. Ik heb enorme koppijn en absoluut geen zin om nog naar school te gaan.” De rest van de rit werd en niks gezegd en thuis aangekomen pakte Suus wat te eten en ging ze met het tasje proefpakketjes op bed ligen. Ze keek goed wat voor tekst er allemaal op voor tekst op stond. Ze nam een hap van haar boterham en trok een van de pakketjes open. Ze bekeek de slip en zag dat het de oma-onderbroek was. Ze voelde aan het kruis gedeelte en vond het maar een dik raar ding.  Dit moest ze dus tijdens het slapen gaan dragen. Ze had geen luiers meer gedragen sinds haar 5e en dat was alleen voor in de nacht!


Ze zuchtte een keer en deed de deur van haar kamer op slot. Ze deed haar trainingsbroek en onderbroek uit en trok de slip open. Ze stapte er voorzichtig in en trok het broekje op. Ze voelde een kleine prop tussen haar benen maar voor de rest was het materiaal zacht. Susan bekeek haarzelf in de wandspiegel. Het materiaal was een beetje elastisch en het leek meer op zo’n pull-up trainingsbroekje voor peuters dan een echte luier. Suus bekeek het nog eens goed en besloot toen om een pyjamabroek aan te trekken. Het broekje stak een beetje uit boven de broekrand maar als ze een T-shirt aanhad kon je echt niet zien dat ze een luier droeg. Hier was Susan wel blij mee. Ze had tijdens de autorit al nagedacht hoe ze ooit nog uit logeren kon als ze luiers droeg. Maar dit viel nog goed te verbergen.


Suus trok haar pyama en luier uit en stopte deze met de rest van de pakketjes in de kast. Snel trok ze haar trainingsbroek weer aan en pakte ze de laptop. Misschien had ze wel mail van papa!

Om kwart over één kwamen Zoë en Lucas thuis. Ze hadden blijkbaar van alles te vertellen want Susan kon de kinderen onder tegen hun moeder horen schreeuwen. Iets later werd op de deur geklopt en langzaam ging die open tot een kiertje. “Suus…mag ik binnenkomen?” Het was haar zusje, “natuurlijk!” Zoë liep naar binnen en sprong voorzichtig op het bed en gaf haar grote zus een knuffel. “Mam zei dat je ziek was.” “Ja…ik voel me niet zo lekker, ik heb hoofdpijn.” “Mag ik een kopje thee met honing voor je maken?” Susan keek in de oogjes van haar zusje en gaf haar een aai. “Als je mam laat meekijken en voorzichtig bent…graag.” Zoë sprong dolgelukkig van het bed af en Susanne had moeite om haar laptop goed vast te houden. Suus surfde nog wat verder op haar laptop en toen het 5 uur was checkte ze nog even haar mail.


Ze had een mailtje van Leon. Hij zou eigenlijk dit weekend eindelijk weer thuiskomen maar ze werden weer een week binnengehouden…iets met net ingeplande oefeningen. Maar volgend weekend zou hij er zeker zijn. Suus deed haar laptop dicht en liep naar beneden. Ze vertelde haar moeder dat Leon niet thuis zou komen. “Wat!….dat meen je niet.” Suus keek haar moeder aan. “Ik ga vrijdag toch een weekendje naar Amsterdam met een paar vriendinnen, dan moest Leon wel thuis zijn. “Ik ben er vrijdag toch.” “Jah maar zaterdag ben je de hele dag weg en daarna heb je dat feestje in de avond. Noujah, ik verzin wel iets”



Na het eten en wat tv-kijken bracht Suus haar broertje en zusje naar bed. Ze las met hen nog een spannend kinderboek en na het instoppen deed ze iets later om half 9 het bureau lichtje uit. Ze gaf haar zus een kus. “Truste Lucas”. Maar ze kreeg al geen reactie meer. Onder kroop ze nog even tegen haar moeder een en ze keken samen nog naar de tv. Rond 10 uur werd Suus moe en ze liep naar de keuken om een glas water te halen. Ze wou haar moeder net welterusten wensen toen die zei “Zou je dat nu wel doen.” Susanne begreep het eerst even niet maar ze zag haar moeder naar het glas water kijken. Ze zuchtte nam een grote slok en gooide de rest van het water in de plantenbak. Haar moeder liep naar haar toe en nam het glas aan. Ze zei voorzichtig “Moet ik je zo misschien even helpen met aantrekken?” Susan keek haar moeder even een en het schaamrood liep haar op de wang. “ikku…trek eerst wel zo’n broekje aan, dat is een stuk makkelijker.”

Ze zei welterusten en liep de trap op. Na het tandenpoetsen ging ze haar kamer binnen en zette de wekker op haar telefoon. Ze deed haar kleren uit en trok een ruim zittend t-shirt. Ze deed de kast open en pakte de open pull-up uit de kast. De andere 2 pakketjes verstopte ze achter een stapel kleren. Ze moest er niet aan denken dat Zoë of Lucas die vonden. Suus trok het broekje open en schoof er voorzichtig in. Ze voelde de zachte stof tegen haar huid. Het paste nog steeds goed. Susanne bekeek haar zelf in de wandspiegel. Een meid van 15 jaar…en ze had een luier aan. Ze draaide zich om en bekeek de absorberende laag op de achterkant. Suus zei tegen haarzelf “Het is maar tijdelijk, het is maar tijdelijk…….” Ze stapte in bed en snel viel ze in slaap.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 218
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1966
  • Ik ben: AB & DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #13 oktober 07, 2009, 23:43:56 23:43*
Bedankt om er nog een stukje aan te breien. Vlot leesbaar en schrijffoutjes zijn toch niet erg of wil je het als roman publiceren?
Beter een natte luier aan de kont, dan een plas op de grond.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 389
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: volwassen vrouw
  • Ik ben: DL
Re: Hoe moeten we nu verder
Reactie #14 oktober 08, 2009, 18:39:11 18:39*
mmmmmmm
net weer lekker zitten lezen
keep it going  !1 !1

gr ed
stay in diapers
stay focused