Poll

Wat vinden jullie ervan

1
0 (0%)
2
0 (0%)
3
0 (0%)
4
0 (0%)
5
0 (0%)
6
1 (8.3%)
7
0 (0%)
8
2 (16.7%)
9
1 (8.3%)
10
8 (66.7%)

Totaal aantal stemmen: 12

Van stress naar kalmte  (gelezen 11334 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Van stress naar kalmte
juli 28, 2015, 00:33:01 00:33*
Ik heb altijd al eens een verhaal willen schrijven, na zoveel gelezen te hebben denk ik dat het dan toch maar eens tijd wordt dat ik mijn fantasie er op los laat.

Nederlands is niet mijn beste vak helaas, maar ik doe mijn best er op.
Mochten jullie toch wat spelfouten vinden (hoogst waarschijnlijk ;) ) dan hoor ik dat graag uiteraard.

here goes nothing:

Van stress naar kalmte

Proloog

Hoi ik zal me even snel voorstellen, ik ben Ellis, 18 jaar en niet al te groot, dat heeft mij altijd al wat problemen gegeven, ik kan nooit ergens bij met mijn 1 mete 52. Maar ik zit in mijn examen jaar van het gymnasium. na 5 en een half jaar hardt werken kan ik dan eindelijk mijn diploma halen. En dan op kamers en studeren! althans dat is het plan.


Hoofdstuk 1 De examen voorbereiding

“Ellis eten!” hoor ik mijn moeder benden aan de trap roepen. “Ja kom er aan even deze pagina uitlezen” roep ik terug. Nederlands was toch wel het minste vak wat ik had, en nu moest ik er nog een examen in gaan maken ook, ach ja even door bijten en dan ben ik er van af. Dat was mijn antwoord op alles de afgelopen weken.

Snel lees ik de pagina uit en ren naar beneden “Wat eten we vandaag?” roep ik als ik de hoek om ren. “Macaroni” Roept mijn zus terug. “Heerlijk mijn favoriet”, snel schuif ik aan en schep een flink bord op. “Zozo, dat is een flink bord voor zo’n klein meisje als jij” grapt mijn vader. “jaja, ik denk ook niet dat ik alles op kan, maar ik heb er zo’n zin in”. “Het is al goed meid” mijn moeder lacht, ze is altijd zo aardig, mijn vader heeft het goed getroffen er is niks wat je kan doen om haar boos te maken. Nou ja zolang je maar niet een van haar kinderen iets aandoet.

De avond verloopt langzaam en ik zit nog even te werken aan mijn Nederlands, toch wel het examen waar ik het meest tegen op kijk. Stel dat ik het nou niet haal wat dan? moet ik dan nog een heel jaar hier op het gymnasium zitten? daar heb ik dus zo geen zin in, nee studeren en lekker op kamers daar ben ik aan toe. maar ja dan moet ik wel mijn Nederlands examen halen.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #1 juli 28, 2015, 18:42:26 18:42*
Hier het tweede hoofdstuk, ik probeer om in ieder geval elke werkdag een hoofdstuk te plaatsen, en ik hoop dat jullie het een leuk verhaal vinden


Hoofdstuk 2 Een klamme ochtend

“Eindelijk weekend! maar wat is dit?” snel voel ik met mijn handen aan het dekbed. “nee niet alweer hé!” “ugh.. nou eerst maar eens douchen dan” snel spring ik onder de douche, in de hoop dat niemand mij ziet.

Nadat ik mij afgedroogd heb en en wat kleding heb aangetrokken sluip ik terug naar mijn slaap kamer, mijn ouders zullen vast nog slapen, dan kan ik snel de boel opruimen. Maar helaas het was al te laat. Ik zie mijn moeder op het bed zitten ze kijkt mij aan en zegt “Ellis meid, dit is nou al de derde keer in drie weken…”. Even valt er een stilte, maar dan breek ik “Ik weet het mama maar ik kan er niks aan doen, ik… ik” ik begin te stotteren “ik.. ik weet niet hoe het kan, het is al jaren niet meer gebeurt”. Mijn moeder staat op en geeft mij een dikke knuffel “het is al goed meisje, maak je niet zo druk, het komt allemaal goed” ik weet niet wat het is maar mijn moeder heeft zo’n stem die iedereen altijd gerust stelt.

“Weet je wat” zegt ze met een opgeheven stem. “We kijken het gewoon even aan, en als het vaker gebeurt dan maken we een afspraak bij de doctor, en je hoeft je echt niet te schamen hoor, het gebeurt zo vaak en bij zoveel mensen” ze geeft me nog een knuffel en loopt dan weg, net voordat ze mijn kamer uitloopt “Ga jij anders lekker naar het zwembad vandaag, dan was ik het beddengoed.” Das nog niet zo’n gek idee, een dagje relaxen, misschien is dat wat ik nodig heb.

De rest van het weekend verloopt soepel, na een dagje te gerelaxed te hebben bij het zwembad ga ik nog even achter mijn natuur kunde boek zitten. “Ach dit wordt een makkie”. Ook de zondag verloopt rustig mijn zus is de hele dag van huis en mijn ouders zijn aan het winkelen. Ik zit dus lekker in het zonnetje buiten een beetje te leren, op deze manier is het leven nog niet zo slecht.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 78
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: volwassen vrouw
  • Geboortejaar: 1989
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Overijssel
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #2 juli 28, 2015, 21:37:19 21:37*
top begin! ik ben wel benieuwd naar de rest!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 57
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1984
  • Ik ben: DL
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #3 juli 28, 2015, 23:20:18 23:20*
Leuk begin van verhaal

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #4 juli 29, 2015, 19:07:08 19:07*
Mooi om te horen dat het bevalt, hier is het volgende hoofdstuk!

Hoofdstuk 3 De afspraak

“Ik denk nou toch dat we maar eens een afspraak met de doctor moeten maken Ellis” mijn moeder kijkt mij bezorgd aan. “Dit is al je tweede keer deze week dat je in bed geplast hebt, en al de zesde keer deze maand.” Ik begin te huilen “Maar mama… het spijt mij zo.. ik .. ik kan er niks aan doen, ik drink niet voordat ik naar bed ga en ga speciaal nog een keer plassen.. maar… het het gebeurt gewoon!”. Mijn moeder komt naast me zitten en legt haar arm om mij heen “Het is ook niet erg meid, ik ben niet bood niet verdrietig, alleen bezorgt. Ik bel zo de doktor en kijk of we vandaag even langs kunnen komen, is dat goed?” ze geeft mij een dikke knuffel en loopt dan naar de telefoon.

Die middag kon ik direct bij de dokter terecht, we hoefden maar een minuutje of 5 te wachten en toen stond de doctor al mijn naam te roepen “Ellis, deze kant op graag. Ga maar even zitten” zegt de dokter tegen mij en mijn moeder. “Vertel wat is er aan de hand” gaat hij verder zodra we zitten.

Mijn moeder begint “Het begon allemaal een dikke maand terug. Ellis had in haar bed geplast, een keertje kan gebeuren. en een tweede keer ook nog. Maar het gebeurt steeds vaker dokter, en ik ben bang dat er iets niet goed is.” op dat moment hoort mijn moeder mij snikken “och meisje toch, het is niet erg, ik ben alleen bezorgd dat weet je toch.” Ik veeg mijn tranen weg en zeg “ja ik weet het mama maar het is… ik plas in mijn bed als een klein kind”. Mijn moeder geeft mij een knuffel en zegt “Dat moet je niet zeggen meid, het gebeurt vaker, toch dokter?” Ze kijkt de dokter aan en die zegt “Zeker Ellis, veel vaker dan je denkt. En niet alleen bij ouderen of kinderen, maar ook bij jouw leeftijd genoten” Ik wordt wat rustiger, en de dokter zag dat.

“Maar vertel mij eens Ellis, is er de laatste tijd iets ergs gebeurt, ben je gevallen. heb je enig idee wat het zou kunnen zijn?” Ik begin na te denken.. “gevallen, nee niet dat ik weet en iets ergs ook niet.. het enige wat er in de laatste tijd veranderd is is dat ik met mijn examen training begonnen ben. De dokter kijkt op “Examen? Voor welk niveau?” “Gymnasium” roep ik trots. “En hoe gaat het met het leren?” Ik kijk de dokter een beetje raar aan wat heeft dat nou weer met bed plassen te maken? Maar goed “op zich wel goed, maar ik ben niet zo goed in talen dus ik ben daar wel een beetje bang voor” de dokter begint wat te schrijven. “Bang? hoe bedoel je?” “Nou ik wil zo graag mijn examens halen zodat ik straks lekker kan gaan studeren en op kamers gaan enzo.” De dokter maakt nog wat meer notities en zegt dan “Ik denk dat ik het probleem weet.”

Even valt er een stilte en dan gaat hij verder “Het lijkt mij dat het iets heel onschuldigs is, namelijk: stress.” Mijn moeder en ik kijken elkaar aan “stress?!?” zeggen we zijde tegelijk. “Ja stresss, zoals Ellis zelf al zei is ze niet gevallen of iets anders lichamelijks. er zijn ook geen andere trauma's geweest, het enige wat verandert is is de examen stress.” Mijn moeder slikt even en zegt dan “ja als je het zo zegt dan klinkt het wel logisch. Wat kunnen we er aan doen dokter?”.

even is het weer stil dan begint de dokter weer “Nou we kunnen er niks aan doen, het enige wat we kunnen doen is de schade verminderen.” Ik schrik even “Wat bedoelt u dokter, schade verminderen?” Sorry ik zal het iets concreter zeggen “Om te zorgen dat we tijdens je examen tijd het bed droog kunnen houden zul je s’nachts luiers moeten dragen.”

Ik kijk mijn moeder aan en zij mij “Och meisje toch, het is niet erg, en de dokter zegt dat het weer over gaat als je examens voorbij zijn, en het is alleen s’nachts niemand zal het zien, beloofd.” Ik kijk mijn moeder aan, maar ze heeft die ene blik op, die blik van er zit gewoon echt niks anders op. “ok” zucht ik teleurgesteld, van bed plassen naar luiers lijkt meer een achteruit gang dan vooruitgang….

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #5 juli 30, 2015, 19:42:43 19:42*
En hier het volgende hoofdstuk. Ik hoop dat jullie het leuk vinden.


Hoofdstuk 4 De eerste luier

Die avond was het dan zover mijn eerste luier sinds dat ik zindelijk was. Mijn moeder komt naast me zitten, even blijft het stil dan zegt ze “ik kan er niks anders van maken meid, het is maar voor even, en het lijkt me fijner dan in een nat bed wakker worden denk je ook niet?” ik zucht nog een keer “ja dat wel ja..” dan valt er weer een stilte, een langere ietwat pijnlijkere dit keer.

Op eens staat mijn moeder op met een luier in haar hand, mijn luier.. “Goed” zegt ze. “We kunnen hier wel de hele avond zitten, maar daar wordt het niet makkelijker van. Dus trek je broek en onderbroek maar uit en ga maar op het bed liggen” Ik verstijf even van mijn moeders reactie, maar ze had gelijk zitten helpt ook niet. Ik ga staan en trek mijn broek en ondergoed uit en ga op het bed liggen, wachtend op wat komen gaat. “Ok, nu uhmm…. oja benen omhoog meid. Goh dit is al weer een tijdje geleden, maar ik denk dat ik het nog kan” lacht ze. Ik trek mijn benen omhoog, zo ver ik kan. ik kan maar beter mee werken dan is het ook sneller over. “Goed zo! ok nu mogen ze weer naar beneden” Ik laat mijn benen weer zakken en mijn moeder taped de luier dicht. “Ok dat is dat” Zegt mijn moeder trots.

Ik probeer op te staan, maar val al snel terug op mijn bed “Wow dit voelt toch wel een beetje gek, alsof je een kussen om je heen hebt gebonden.” Mijn moeder lacht om mijn opmerking “Zie daar is de vrolijke meid die ik ken weer, wil je nog even beneden tv kijken of ga je liever direct naar bed?” ze geeft me een knuffel en ik zeg “ik kijk nog even tv als dat mag.” “Natuurlijk” zegt ze “trek maar even die jogging broek aan, dan valt het niet zo op.” “Goed idee mam dank je, ik kom er zo aan.” “Ok tot zo!” echt mijn moeder, en ze loopt mijn kamer uit.

Goed nu maar eens kijken of ik er nog een beetje uit zie zo. ik sta weer op om naar de spiegel te lopen. Blijft gek voelen dit, ik zet een stap “wow” fit voelt echt raar, ik kan mijn benen niet eens tegen elkaar krijgen. Ik zet nog een stap en nog een en dan valt me het geluidje op, dat onmiskenbare geluidje. dat geluidje wat je ook altijd hoort bij een baby. het gekraak van de luier. ik zet nog een stap en luister goed “Ja ik hoorde het goed, een echte luier”. nog een ding voordat ik de jogging broek aan trek. ik kijk in de spiegel, het is een raar beeld. de luier is dik, veel dikker dan mijn normale ondergoed, dit zou ik dus nooit over dag aan kunnen, dat zouden ze me niet aan doen gelukkig maar denk ik. maar ergens als ik een beetje mijn ogen dicht knijp zodat ik niet zie dat ik het ben is het ook wel een klein beetje schattig een niet al te groot meisje met een luier om.

“Ellie kom je nog!” roept mijn moeder onder aan de trap. Ik schrik uit mijn trans, “Ja kom er aan!” roep ik terug. snel trek ik mijn jogging broek aan en loop naar beneden. het blijft een raar gevoel, maar het is gelukkig maar voor even. dat had de dokter gezegd. ik ga op de bank zitten naast mijn zus. “ik heb maar niks voor je ingeschonken” zijn mijn vader. “Maar als je wat wilt dan loop ik nog een keer hoor.” Ik denk even na “nah lijkt me geen goed idee” ik kijk nog een half uurtje tv en ga dan toch maar naar bed. ik woel even in de dekens en denk nog eens na over wat er vandaag allemaal gebeurt is. Stress had de dokter gezegd, dat was alles niet meer niet minder en na mijn examens was het allemaal voorbij, dan konden de luiers weer weg en kon ik weer normaal in een droog bed slapen. ik hoop maar dat hij gelijk heeft, en met die gedachte val ik in slaap.


Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 40
  • Geslacht: Vrouw
  • Contact behoefte: volwassen man
  • Geboortejaar: 1975
  • Ik ben: DL
  • Locatie: kempen
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #6 juli 30, 2015, 21:54:20 21:54*
Een mooi verhaal.
Kan in het echte leven ook gebeuren van de stress en daarna niets meer.
Ken z'n persoon.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #7 juli 31, 2015, 23:25:08 23:25*
Hoofdstuk 5 Een droge ochtend

Ik voel de zon in mijn gezicht en open mijn ogen “ooo lekker zonnetje vandaag” en dan herinner ik het me weer, het bed plassen zou mijn bed droog zijn? Ik ga  voorzichtig met mijn hand onder de dekens en voel aan mijn matras “YES DROOG!” schreeuw ik, wat een opluchting.

na alles van gister toch een droog bed. ik stap uit mijn bed maar dan schrik ik, de luier… hij voelt zo veel zwaarder. ik zou toch niet…? maar… nee op dat moment komt mijn moeder binnen lopen, ze heeft vast mijn blijdschap gehoord hebben. “Wat goed meid! wat mooi!” maar dan betrekt haar gezicht en ze loopt naar me toe. “Ik moet je toch een beetje teleur stellen meid, de verklikkers op de uier zijn verkleurd..” ze geeft me een knuffel “Maar aan de andere kant, de luiers hebben gedaan wat het idee was, je bed is droog en schoon, en dat was het plan toch?” “Ja dat was wel het idee inderdaad, maar het is toch jammer.” “Ik weet het meid, ga maar snel even douchen, en laat de luier maar in de bad kamer liggen, die ruim ik wel op”.

Na mijn douche en het ontbijt ging ik maar weer eens aan de studie, want ja die stress was natuurlijk niks voor niks. “tijd om maar weer eens te gaan blokken” en zo vul ik de rest van mijn dag.

En dan is het weer zover, ditmaal trek ik direct mijn broek en ondergoed uit. het moet toch gebeuren. ik ga liggen en mijn moeder komt binnen met de luier. “Ik ben vandaag nog even langs de apotheek geweest, en ik heb wat luier zalf opgehaald. anders heb je straks uitslag, en dat wil je echt niet hebben.” fijn, alsof een luier nog niet genoeg is “nee lijkt me niet inderdaad” voeg ik nog toe. mijn moeder smeert de zalf en doet daarna kundig de luier om. “Zo” zegt ze “nog maar even tv kijken dan?” “Ja” ik trek snel mijn jogging broek aan en loop met haar mee naar beneden.

het lopen gaat al iets soepeler dan gister, maar die zalf helpt dan weer niet aan de gewenning. ach ja nog twee maanden en dan heb ik mijn examens er op zitten, als het goed is. “En een beetje opgeschoten vandaag?” vraagt mijn vader. “Ja ik ben vandaag druk in de weer geweest met mijn exacte vakken, die heb ik volgens mij al in de pocket! En de aankomende dagen nog even goed voor de talen gaan zitten en dan gaat het beginnen.” “Nou ga maar snel slapen dan, ik maak je morgen ochtend wel wakker, je moeder moet morgen vroeg weg voor het werk.”

Terwijl ik naar boven loop denk ik nog, dat mama me zo ziet daar kan ik mee leven, maar papa. nee liever niet. stel je dat ik weer een ongelukje heb vannacht, en dan ziet hij me staan in de natte luier… misschien als ik gewoon op tijd opsta dan kom ik hem misschien niet tegen.

Al snel wordt ik wakker, ik wrijf mijn ogen uit en kijk op de klok “ugh nog maar 7 uur” nou ja in ieder geval eerder dan dat papa mijn komt wekken. ik stap uit mijn bed en kijk voor de zekerheid nog even naar mijn bed, “ja droog.” dan kijk ik naar mijn luier “mmm die weer niet” das al twee dagen op rij. maar ja ook wel twee dagen met veel nieuwe en stressvolle dagen.

De rest van de resterende anderhalve week voorbereiding gaan vrij rustig. mijn moeder komt me wakker maken, een paar keer heb ik een natte luier, vooral als ik weer eens met de talen bezig ben geweest. dan weer leren, eten en een schone luier om. daarmee is het cirkeltje weer rond.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #8 augustus 02, 2015, 22:43:43 22:43*
En hierbij hoofdstuk 6, ben benieuwd wat jullie er van vinden, ik heb nu tot en met hoofdstuk 11,5 geschreven. de hoofdstukken worden steeds wat langer :)

Hoofdstuk 6 Het eerste examen

Eindelijk was het dan zover, naar weken, wat maanden voorbereiding ging het dan vandaag eindelijk beginnen. De examens de laatste stap naar het studeren, lekker op mijn eigen kamer en weer zonder die luiers. ik klim mijn bed uit en voel aan mijn luier “ja nat, had ook niet anders verwacht tijdens de nacht voor een examen, meer stress kan er niet komen volgens mij” zeg ik met een klein lachje.

ach die luiers zijn zo slecht nog niet eens, mijn bed blijft droog, en als ik s’avond in mijn luier op de bank tv zit te kijken heb ik een privé kussentje onder mijn billen. en stiekem ook wel een beetje schattig. maar ja niet voor meisjes van 18 jaar die in hun examen tijd zitten.

Na een stevig ontbijt stap ik op de fiets, vandaag is het dan zover het begin aan het einde van mijn middelbare school. toch wel spannend, ondanks dat het een van de makkelijkste vakken is, vandaag is natuurkunde dag. Een kind kan de was doen, of een kind kan de atomen splitten, is toch toepasselijker. een maal aangekomen in de examen zaal lever ik mijn mobieltje in en neem ik plaats.

Na twee uren van de naast de schrijvende pennen en tikkende rekenmachines complete stilte sta ik op. “zo” zeg ik zachtjes, dat zit er op. snel loop ik naar voren om mijn papieren in te ruilen voor mijn telefoon. nog even snel langs het toilet en dan snel naar huis. Ik stap op mijn fiets en race naar huis. “Zo dat is en dikke voldoende!” Roep ik terwijl ik naar binnen storm. Mijn moeder draait zich om, “dat is fantastisch om te horen meid! Pak maar een ijsje uit de vriezer om het te vieren”. Dat laat ik me geen twee keer zeggen natuurlijk.

De rest van de dag geniet ik lekker van de zon in de tuin, en aan het eind van de dag gaat het ondertussen vaste ritueel weer van start. ik lag al kaar op mijn bed toen mijn moeder binnen kwam met de luier. “Zo meid, tijd om je luier weer om te doen, ik ben zo trots op je, dat weet je toch? En je gaat al je examens halen, ik weet het zeker, je verdient het.” Ik kijk mijn moeder even aan en zeg dan “Dank je mama, ik hoop het, dat zou zo mooi zijn, dan is het in ieder geval niets voor niks geweest.”

De dagen erna waren iets minder relaxed, het eerste taal examen kwam er aan, een van de lastigste van allemaal, namelijk Latijns. Ik ging weer terug in mijn oude routine, wakker worden in een natte luier, douchen, ontbijten, leren, eten, een schone luier om krijgen en tot slot nog even een half uurtje tv kijken lekker zittent op mijn privé kussen.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #9 augustus 03, 2015, 21:16:52 21:16*
Hoofdstuk 7 Het ongelukje

Vandaag was het de dag van een van de lastigste examens die er zouden komen, namelijk het examen Latijns. s’ochtend aan de ontbijt tafel zit ik samen met mijn moeder een broodje te eten. “Gaat het wel goed met je Ellis?” vraagt ze met een bezorgde blik. “Huh” ik kijk ok “o ja zeker, sorry ik zat even te denken aan die Latijnse woorden van gister avond.” “Het komt allemaal goed meid, je hebt er zo hardt voor geleerd, dat kan alleen nog maar goed komen.” Ik lach even, misschien heeft ze wel gelijk. Ik heb er inderdaad wel veel tijd ingestoken “Ja dat moet wel.

Onderweg naar school loop ik nog een laatste keer de woorden door, ja dat moet goed komen. ik zet mijn fiets in het rek en loop snel naar binnen geef mijn telefoon af en neem plaats in de zaal “adplicabimus ea” probeer ik in mijn beste Latijns te zeggen. leek me wel een leuk idee om het examen te beginnen met kom maar op dan moet het wel goed komen toch? ik lach even en kijk dan naar het papier.

Het begin ging soepel, een paar woorden vertalen een stukje tekst lezen en wat vragen beantwoorden. daarna wordt het al wat lastiger, wat grammatica dingen en naamvallen. naarmate het examen verder volgt wordt hij steeds pittiger. maa twee uren gezeten te hebben was ik nog maar op 80 %, en ik had nog maar een uurtje om al die laats dingen in te vullen. ik begin een beetje in mijn stoel te schuiven, shit helemaal vergeten naar het toilet te gaan van te voeren en als ik nu ga ben ik zeker weer 10 minuten kwijt. nog maar even door bijten

De minuten leken uren en het bedenken van de antwoorden werd steeds lastiger, angstig kijk ik naar de klok nog 10 minuten, dat moet ik halen en nog maar 4 vragen “pfieww” zucht ik zacht komt het toch allemaal nog goed. maar wat was dat… nee.. ik .. ik kan toch niet nu net, snel kijk ik naar beneden naar de stoel en naar mijn broek “oh nee” wat nu denk ik ik twijfel zal ik nu weg gaan, of toch die laats 4 vragen snel invullen, nog 7 minuten, ik vul ze snel in dan kan ik ook als laatste weg, dan zien zo min mogelijk mensen het.

De laatste minuten tikken voorbij en ik vul nog een paar kleine dingetjes in dan gaat de bel “afgelopen, pennen neer” roept een van de docenten. snel leg ik mijn pen neer en verzit nog snel even om zo het plasje in en onder mijn stoel te verbergen. de docenten lopen langs de rijen om de opgaves op te halen. nadat de docent de mijne had opgepikt bleef ik nog even zitten en deed net alsof ik mijn tas aan het inpakken was.

Maar nadat iedereen weg was zat ik er nog ik hoor een van de docenten roepen “Ellis de tijd is op hoor je mag naar huis!” wat nu, wat moet ik doen hoe kan ik weg zonder dat iemand het ziet ik begin een beetje in paniek te raken “oh neee” huil ik zachtjes, dan hoor ik een docente mijn kant op lopen, snel probeer ik mijn tranen weg te vegen maar het is te laat. “Wat is er aan de hand Ellis?” vraagt de docente op een afstandje. “Ik..  Ik… ik uuuhm ik.. ik heb in mijn broek geplast mevrouw” zeg ik heel zachtjes, hopend dat niemand anders het hoort, een docent is al erg genoeg.

“Ach meisje toch” ze draait zich om en roept naar haar collega’s “het is goed hoor, ga maar vast ik kom er zo aan.” Langzaam loopt ze naar mij toe “Het geeft niks meid, zulke dingen gebeuren nou eenmaal, daar kan jij ook niks aan doen. Kom maar snel mee dan gaan we even naar mijn kantoor, dat zit hier om doe hoek, niemand die je ziet” Dat is een kleine opluchting, er is in in ieder geval geen klas genoot die mij zo ziet, voorzichtig loop ik achter de docente aan naar haar kantoor.

“Ga hier maar even zitten” zei ze. “Kan ik iemand voor je bellen?” Even denk ik na “Ja zou u mijn moeder kunnen bellen die is wel thuis.” “Tuurlijk Ellis, geen probleem.” Ze begint met bellen en na een kort gesprekje loopt ze weer naar mij toe. “Je kan hier wel even wachten op je moeder, ik heb verteld wat er gebeurt is en waar je zit. En het geeft echt niks meid zulke dingen gebeuren nou eenmaal.”

Ik hoor de bekende stappen van mijn moeder aan komen, eindelijk denk ik, eindelijk naar huis. “Ach meisje toch” zegt mijn moeder als ze me met mijn natte broek op een stoel ziet zitten “Hé wat vervelend nou, kom dan gaan we snel naar huis en nemen we een lekker ijsco. Voorzichtig loop ik achter haar aan naar de auto, en stap snel in.

Een maal thuis na een douche zittend aan de tafel verbreekt mijn moeder de stilte. “Wat is er gebeurt meid, vertel me”. De tranen springen mij direct weer in de ogen “ik.. ik..” begin ik te stotteren “ik.. moest nog 4 op.. opgaven en en ik had nog tien minuten, dus ik dacht… ik ga maar door.. want dan heb ik het tenminste op tijd af…” mijn moeder geeft me ondertussen een zakdoek om mijn tranen weg te vegen. “Maar toen op eens toen begon de plas zomaar, en .. en ik .. ik kon er niks meer aan doen”. “O meisje het geeft niks echt waar niet, maar misschien is dit ook wel de stress, net als met het bed plassen.”

Ik kijk haar verschikt aan ze gaat toch niet zeggen wat ik denk dat ze gaat zeggen. mijn moeder zit de blik in mijn ogen “het is voor je eigen bestwil meid, het is toch beter om een luier om te doen dan in een natte broek in de zaal te zitten, en alleen tijdens de examens.” “Ik weet het niet mama, misschien was het ook maar een eenmalig ding, ik wil er over na denken.” “Dat is goed meid, ga nu nog maar even van de zon genieten, de dag is al weer bijna voorbij tenslotte”

Tegen de avond begint het vaste ritueel weer, en na nog een half uurtje tv kijken ga ik na bed. “Nu eerst weekend en dan pas weer een examen, tijd om even tot rust te komen”

Offline (Verborgen)

  • Jongeren
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 61
  • Geslacht: Man
  • hi
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1999
  • Ik ben: TB
  • Locatie: groningen
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #10 augustus 04, 2015, 14:47:00 14:47*
mooi verhaal, wacht op meer.
hi, mailtjes sturen mag altijd!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #11 augustus 04, 2015, 22:45:06 22:45*
Goed om te zien dat het in de smaak valt, hier het volgende hoofdstuk, hoop dat het net zo goed of beter is  ;D

Hoofdstuk 8 Voorbereiding

Vandaag was het dan weer zover, ditmaal moest ik geloven aan het Nederlands examen. Uiteraard heb ik me de afgelopen dagen goed voorbereid voor dit examen. En Nederlands was een stuk makkelijker dan Latijns. Maar niet zo makkelijk als natuurkunde, kon alles maar zo makkelijk zijn.

Ik hoor mijn moeders voetstappen de trap op komen, ik zucht even ze zal er zo wel over beginnen. Mijn moeder klopt op de deur. “Binnen.” “Goedemorgen, lekker geslapen?” vraagt ze, in haar handen heeft ze twee koppen thee. “Ja hoor mam” ik pak het krukje voor mijn moeder en zet die bij mijn bureau.

Even is het stil we weten beide wat komen gaat maar de spanning is groot. We nemen wat slokken van de thee en dan breekt mijn moeder het ijs. “Dus heb je er nog over na gedacht?” “Waarover?” vraag ik al weet ik heel goed wat ze bedoeld. “Nou om tijdens je examen ook een luier om te doen. Om dat van vorige keer te vermeiden.” Ik zucht nog een keer “Ik weet het niet mama, stel je voor dat iemand het ziet, of hoort. Wat dan dan kan ik nooit meer normaal door school lopen.” Mijn moeder kijkt me bezorgt aan “Ik weet het meid, maar ik ben bang dat als je het niet doet dat ik dan straks weer een telefoontje krijg van je docent, en dat is niet erg. Maar wat als iemand dat ziet, vorige keer heb je geluk gehad. Maar een luier is makkelijker te verbergen dan een natte broek.” Daar heeft ze een goed punt, ik had vorige keer inderdaad geluk gehad dat ik kon blijven zitten totdat iedereen weg was. Even is het weer stil ik twijfel nog even, en neem nog een paar slokken van mijn thee. Mijn moeder ziet de tweestrijd in mij en voegt er nog aan toe “En het is maar alleen voor je examens, die zijn straks ook zo weer voorbij.” Dat laatste geeft de doorslag “Ja dat is ook zo mam, laten we het vandaag proberen.” “Ok, en dan kun je mooi je jogging broek aan trekken, dan ziet niemand het.”

“Ellis! kom je even naar boven?” roept mijn moeder vanuit mijn kamer, hier gaan we dan “Ja ik kom er aan.” met mijn hart in mijn keel loop ik de trap op, stel je nou voor dat iemand het hoort of ziet. Wat dan? maar ja mama had ook gelijk als iemand mij met een natte broek ziet dan is dat nog veel erger. Ik loop mijn kamer binnen, waar mijn moeder al met een luier en zalf zit te wachten. Snel trek ik mijn broek en ondergoed uit en ga op het bed liggen voor het ondertussen wel bekende ritueel. “Benen even omhoog” Zegt mijn moeder, “Goed zo meid, je mag ze weer laten zakken” echt ze met een lief stemmetje nadat ze me heeft ingesmeerd met de zalf en de luier onder mij heeft geschoven. Vak kundig en snel plakt ze te tapes van de luier dicht “Zo, dat is weer klaar.” Als ik opsta voel ik dat mijn moeder een zacht tikje om mijn luier geeft. “Hé!” roep ik. “Sorry meid, ging per ongeluk, dat deed ik vroeger ook altijd” Zij ze lachend. Snel trek ik mijn jogging broek aan en kijk nog even in de spiegel. Het valt inderdaad wel een beetje mee zo onder de jogging broek, nu maar hopen dat niemand het hoort.

Vol spanning fiets ik naar school, niet alleen omdat ik vandaag mijn Nederlands examen heb, maar ook nog eens in een luier. Ik stap voorzichtig af van mijn fiets en loop direct naar de examen zaal. Ik kijk goed om mij heen of ik geen bekenden zie, en neem snel plaats. “Zo” zucht ik, ik ben in ieder geval binnen gekomen zonder dat iemand mijn luier gezien heeft. Ik kijk naar de klok en zie dat ik een kwartier moet wachten voordat het examen begint, ach ja ik zit in ieder geval lekker zacht grap ik in mij zelf.

“Het examen begint nu” Roept een van de docenten, snel blader ik door de opgaven heen. Valt op zich nog mee. Al zijn die grammatica opgaven wel pittig. Snel pak ik mijn pen en papier en begin aan het examen.Na ongeveer anderhalf uur voel ik dat ik naar het toilet moet, maar ik ben nog niet eens op de helft en negeer het dus maar. een kwartiertje later wordt de druk toch wat vervelender, ik denk even na ik zou natuurlijk gewoon…. nee dat is vies dat hoort niet… maar het is wel makkelijk en dan kan ik gewoon doorgaan met mijn examen. En als ik wel naar de wc zou gaan dan zit ik met die luier en die tapes dat hoort vast iemand dat wil ik ook niet. Ik besluit om het nog even op te houden en door te gaan met het examen.

Een kwartiertje later moet ik dan toch echt kiezen, dit is het laatste moment dat ik nog naar het toilet kan gaan. Ik twijfel nog even maar dan staat mijn besluit vast, ik ga in mijn luier plassen! Ik ga rechtop zitten en begin te ontspannen, maar er gebeurt nog niks ik adem diep in en adem daarna rustig uit. En daar gaat het, ik kan het bijna niet geloven maar ik zit in mijn luier te plassen, terwijl ik ook naar het toilet had kunnen gaan. Langzaam voel ik de warme straal in mijn luier verdwijnen, er komt maar geen einde aan. het blijft maar doorgaan. Even raak ik in paniek en kijk snel naar mijn broek maar alles blijft droog. Nu dat de stroom gestopt is voel ik langzaam dat de luier alles opneemt, hij wordt weer droog en warm. ik verzit even en ga weer verder met mijn examen.

Nadat mijn ik mijn examen heb afgerond, en de docent mijn opgaven heeft opgehaald sta ik op. Wow de luier is veel zwaarder geworden. Ik voel even snel aan de luier, hij hangt ook wat verder naar beneden. ik loop zo snel en stil mogelijk de zaal uit om daarna op mijn fiets te springen en naar huis te gaan.

Ik zet mijn fiets in de schuur en loop naar binnen. “En?” vraagt mijn moeder. “Het examen ging wel goed, beter dan ik had verwacht.” “En dat andere, je weet wel?” Ik verstijf even en probeer te bedenken wat ik zal gaan zeggen, maar mijn moeder zag al aan mijn gezicht dat de luier niet droog meer is. “Nou maar goed dat je die luier om had dan, toch?” “Ja… maar ik uuhm ik heb er bewust in geplast mama” biecht ik op. “Ik had ook nog naar de wc kunnen gaan.. maar dit was makkelijker denk ik.” Mijn moeder lacht even en zegt dan “Maar dat geeft niks meid, daar zijn ze voor gemaakt.” Daar had ze een punt “Dank je mam, dat lucht op. Ik was bang dat je boos zou zijn omdat ik ook gewoon naar het toilet had kunnen gaan.” “Hou op schei uit meid, ga maar even lekker douchen.

Snel loop ik naar boven en stap ik de bad kamer in. Ik trek snel mijn broek uit en maak daarna voorzichtig de tapes los. Na dat ik de laatste tape los maakt valt de luier met een luide plof op de grond “Wow!” die was wat zwaarder dan dat ik had verwacht. Ik stap onder de douche en was me even goed.

Een paar uurtjes en een lekere pizza verder is het dan weer tijd om naar bed te gaan, gewapend met een luier ga ik de nacht weer tegemoet.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 11
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alle tieners
  • Geboortejaar: 1998
  • Ik ben: DL
  • Locatie: parkstad
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #12 augustus 04, 2015, 23:08:49 23:08*
Topp verhaal hoop dat snel vervolg komt

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 157
  • Geslacht: Man
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #13 augustus 05, 2015, 16:25:31 16:25*
Goed spannend verhaal, ga vooral door

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 58
  • Geslacht: Man
  • 1111 == 1993
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1111
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Friesland
Re: Van stress naar kalmte
Reactie #14 augustus 05, 2015, 22:14:29 22:14*
Mooi om zulke reacties te zien. Dat maakt het het zeker waard
Hier het volgend hoofdstuk, veel plezier :)

Hoofdstuk 9 De uitslag

De examens zitter er bijna op, nog eentje te gaan en dan is het vakantie. Als ik die anderen gehaald heb in ieder geval. Maar dat zijn zorgen voor later, eerst maar eens het scheikunde examen maken. Vrolijk stap ik uit mijn bed “Scheikunde makkie.” Ik kijk naar mijn luier en zie dat hij nog droog is. “Mijn lichaam is het er mee eens” grap ik. De afgelopen tijd gaat het een stuk beter met de nachtelijke ongelukken, nu de moeilijke vakken gedaan zijn lijkt de stress te verminderen. De dokter heeft blijkbaar gelijk. Ik heb nog een paar keer een natte luier gehad s’ochtends. En tijdens mijn examens ook nog een paar ongelukjes gehad. Nou ja ongelukjes, ik had ook naar het toilet kunnen gaan. Maar dit is makkelijker, en lekker warm want de afgelopen dagen was het een stuk minder weer geworden en de examen zaal was vrij koud. “Een privé verwarming én een privé kussen” zeg ik lachend.

Tijdens het ontbijt neem ik nog even de laatste dingen door “o, c, o… koolstofdioxide” mompel ik. “Wat zei je allemaal?” vraagt mijn vader, die nog net even de krant leest voordat hij naar de zaak gaat. “koolstofdioxide, je weet wel die troep die achter uit die karts van jou komt” zeg ik lachend. De zweer is goed. “Vandaag wordt een top dag!” roep ik als ik opsta om naar boven te lopen waar mijn moeder al weer zit te wachten met een luier.

“Zo meid, je laatste examen. Ben je er klaar voor?” Vraagt ze terwijl ik klaar ga liggen op het bed. “Absoluut mama, ik denk dat dit misschien nog wel de makkelijkste is.” Mijn moeder begint met het smeren van de zalf, en legt snel de luier onder mijn billen. “Laat ze maar zakken, kleine wetenschapper van me.” Snel laat ik mijn benen zakken waarna  mijn moeder de luier vast plakt “Zo, dit is ook vakmanschap” grapt ze. snel sta ik op waarna ik weer een tikje om mijn luier voel van mijn moeder, ik zeg niks maar het voelt toch wel grappig.

Snel fiets ik naar school toe, en sprint de examen zaal binnen. Ik kijk naar de klok “Oeps bijna te laat” zeg ik terwijl ik weer op adem kom. De docent begint de opgaven uit te delen, en de ondertussen welbekende stilte valt. ik worstel mij door de opgaven en lever naar net geen twee uur mijn laatste examen in. “Zo, dat ook maar weer gehad!” roep ik als ik de examen zaal uit loop. Eenmaal thuis aangekomen zie ik mijn moeder in de keuken eitjes bakken “Ellis ook een eitje?” Vraagt ze als ik binnen kom “Graag”. “En hoe ging het examen?” vraagt mijn moeder terwijl ze een paar nieuwe eieren in de pan gooit. “Goed hoor, was vrij makkelijk zoals ik al verwacht had. En ik ben nog droog ook” zeg ik trots. “Das goed om te horen, dubbel goed zelfs. Als jij wat drinken inschenkend dan kunnen we lekker even lunchen.” Zo gezegd zo gedaan, tijdens het eten hebben we het over van alles. Van de uitbreiding van mijn vader zijn zaak tot aan de nieuwe tulpen die in de weilanden staan.

Ik begin een beetje te schuiven mijn stoel, en wil gaan opstaan om naar het toilet te gaan. Maar iets in mij houd mij tegen, zal ik… nee, wat zal mijn moeder wel niet denken. Maar het is misschien wel de laatste keer… en ik kan altijd zeggen dat het een ongelukje was, die gebeuren toch? zal ze vast wel snappen. Maar ik kan toch niet… ach wat ik doe het gewoon! ik ga een beetje verzitten en laat alle sluizen los, net als tijdens de examens. even verstijf ik helemaal terwijl voel hoe de luier mijn warme plas opvangt. Na een seconde of 7 die wel 5 minuten lijken te duren stopt de straal. Mijn moeder kijkt me aan “gaat alles goed meid? Je kijkt een beetje geschrokken.” “Ja….uhmmm.. ja het gaat wel goed… maar….. uuhmmm ik .. ik heb net in mijn luier geplast” zeg ik om het op een ongelukje te laten lijken. “Och meisje toch, eet maar snel je eitje op dan en ga maar even lekker douchen. Het zal wel komen van dat nu all je stress weg gaat.”

Als ik na het douchen weer naar benden loop dan zie ik mijn moeder al weer aan de tafel zitten. “Uit gedoucht?" "Yep, ik ben er weer helemaal klaar voor." Mijn moede kijkt mij vragend aan "klaar voor wat?" "Nou ja voor van alles, relaxen, ijsjes eten en wachten op de uitslag natuurlijk."

Na twee en een halve week relaxen was het dan zover. Ik kon s'ochtends al merken dat vandaag de spanning hoog zou zijn, want mijn luier was voor het eerst sinds het laatste examen weer nat. Mijn moeder kwam binnen met een ontbijt op bed "omdat het vandaag een speciale dag is" zegt ze . Ik sla de dekens van mij af om plaats te maken voor het ontbijt. "Ik zie dat je nat bent, wil je eerst douchen?" "Nee hoor dat doe ik straks wel, erger man het toch al niet meer worden" grap ik terwijl mijn moeder het ontbijt neerzet. "Ik heb iedereen verteld dat ze vandaag niet voor 2 uur naar de huis telefoon mogen bellen. Dat voorkomt dat je schrikt dacht ik." Ik lach even "je denkt ook overal aan hè mama?" "Kan ik nog iets voor je doen of halen aangezien jij thuis moet blijven?" Ik denk even na "nee niks." "Ok ik ga even boodschappen doen, ik laat de telefoon hier liggen tot straks." "Tot straks mama." Roep ik mijn moeder achter na. Ik twijfel even zal ik nog even blijven liggen? Of zal ik toch maar even gaan douchen. Ach waarom ook niet, ik doe nog even lekker mijn ogen dicht.

Langzaam doe ik mijn ogen weer open terwijl ik iemand de trap op hoor lopen. Ik hoor de deur open gaan en kijk wie er aankomt. "Lig je nu nog in bed?!?!?" Roept mijn moeder als ze binnen komt. Snel kijk ik naar de klok, 1 uur! "Ik..  Uhmm ik ben weer in slaag gevallen denk ik." "Nou schiet op ga snel even douchen dan" zegt mijn moeder. Vol met adrenaline van de schrik spring ik uit mijn bed en ren naar de bad kamer. Snel maak ik de tapes los en stel onze de douche. "Even snel hè! Je moet op de telefoon passen" roept mijn moeder. "Ja ik schiet op kom er zo aan!" Na een korte douche trek ik wat kleren aan en loop naar benden. "Nog een half uurtje" zegt mijn moeder terwijl zij mij de telefoon geeft.

"Ding dong, ding dong" hoor ik vanuit de kerk toren. "Het is 2 uur mama!! Ik ben geslaagd!!" Van blijdschap spring ik een gat in de lucht en ren ik 3 rondjes door de kamer. "Het was het alle maal waard, ik heb het gehaald!!" Schreeuw ik door het huis. Snel stuur ik een berichtje naar mijn vader en mijn zus, die zullen ook wel in spanning zitten. Het duurt niet lang of ik heb van beide al een berichtje terug. "Mam, papa zegt dat we vanavond uit eten gaan om het te vieren." "Ooh lekker, hoef ik niet te koken" grapt ze.

"Het was heerlijk papa, bedankt." Zeg ik terwijl ik naar binnen loop. "Het is je gegund meid." "Ik ga nu naar bed hoor." "Is goed, zullen we je toch maar een luier aandoen? Nog even voor de zeker heid. Het zal vast niet meer nodig zijn, maar je weet het maar nooit." "Ja is goed, ga je mee naar boven dan mama?" Samen lopen we naar boven, ik ga vast op het bed liggen terwijl mijn moeder een luier pakt uit de kast op de overloop. "Ach meisje" zegt ze terwijl ik mijn benen optrek. "Je examen uitslag is niet de enige uitslag van vandaag zie ik. Je slaap avontuurtje van vanochtend heeft ook wat uitslag bezorgd." Snel smeert ze de zalf op en plakt de luier dicht. "Zo meid ga maar lekker slapen, ik maak je morgen wel wakker." En dat was ook het plan, lekker een nachtje rustig slapen.