Van Liefje naar Luierkindje  (gelezen 16135 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Niet Opgegeven
Van Liefje naar Luierkindje
mei 28, 2015, 01:42:36 01:42*
Dit is een verhaal in 4 delen, elk bestaande uit meerdere hoofdstukjes. Het eerste deel zal normaal gezien wat langer zijn als de andere 3 delen.
Het verhaal is gebaseerd op een terugkerende fantasie en dus geheel fictief.
Opmerkingen zijn zeker welkom, op verzoekjes ga ik normaal niet in (hoe het verhaal verloopt staat min of meer vast).

De 4 delen bedragen:

1. De Vakantie

2. Het Opvoedings Project

3. De Creche

4. Aanvaarding (epiloog)



Deel 1. De Vakantie

"Wees nou toch niet zo onnodig koppig! Je zou er ons zo'n groot plezier mee doen! Alsjeblieft?"
Voor me staat Elisabeth, mijn 16-jarige vriendin. We zijn reeds 5 maand samen en vertrekken morgen voor het eerst samen op reis,
in het gezelschap van haar jongere zus Lien(12), broertje Sam(9) en haar alleenstaande moeder, Anja.
Onze bestemming is Bern, in Zwitserland, waar we 2 weken zullen verblijven in een huisje, dichtbij een ski-piste.

Anja wou me er graag bij en om eerlijk te zijn was ik erg gelukkig dat mijn liefje's moeder me gevraagd had om hun te vergezellen.
In het begin had ze immers haar twijfels bij ons leeftijdsverschil (ik ben een student van 19) en vroeg ze zich af of ik wel eerzame bedoelingen had met haar dochter. Elisabeth is nogal streng opgevoed en haar moeder vindt dat seks buiten het huwelijk niet hoort, en al helemaal niet voor minderjarige meisjes.
Ik heb een vermoeden dat het verdwijnen van de vader (zonder boe of ba) een rol gespeeld heeft: Anja wil dat haar dochters niet hetzelfde overkomt, dat de man die voor hun kiest geduldig en trouw is, en dat ze niet onverwachts op jonge leeftijd zwanger worden. Ik ben het niet met haar eens maar kan wel begrijpen waarom ze er zo over denkt. Ze is een goeie moeder, denk ik.

Uiteraard vrijen Elisabeth en ik wel, stiekem. Ze was geen maagd meer toen we elkaar leerden kennen, en is veel volwassener en rijper dan je van een zestienjarige zou verwachten. Ik heb ook niet het gevoel dat ik met een kind verkeer, voor mij is ze een gelijke. Soms durft ze zelf heel bazig zijn, zoals nu het geval is.
"Ik had het hem al beloofd! Hij was er zo opgelucht van! Weet je wel hoe egoistisch dit overkomt van je? Mama en Lien vonden het nog zo'n reuze goed idee!"

De discussie draait rond haar jongere broertje, Sam. Ondanks zijn leeftijd is hij nog niet helemaal de luiers uit. Hij heeft snachts nog vaak ongelukjes, dus draagt hij nog luiers voor het slapengaan. Het gebeurt zelden dat hij meer dan 3 nachten op rij droog is. Ook overdag kan het al eens fout lopen.
Hij heeft gewoon last van een kleine blaas, daar kan hij zelf ook niet aan doen. Lange auto-ritten, aanschuiven aan een pretpark, wachtrijen voor wc's op campings... dit soort van situaties houden een bepaald risico voor hem in. Het is dan ook te begrijpen dat moeder -na weer eens een stinkende auto- besloten heeft dat Sammie best maar luiers draagt tijdens de langere autoritten.

"Wij doen allemaal zo ons best om dit voor hem draaglijk te maken, en dan doe jij dit! Weet je hoe hij zich kan schamen voor die luiers? Jij ben godbetert een volwassen vent, jij zou dat allemaal wat beter moeten kunnen plaatsen dan mijn kleine broertje! Hoe is dit voor jou nu erger dan hem? Ik vind het net onvolwassen en kinderachtig van je om ze NIET te dragen!"
Sam schaamt zich voor zijn luiers. Niet tegenover zijn zussen en moeder, wél tegenover anderen (vriendjes, verre familie,... ik ...).
Elisabeth en Lien zijn héél goed in het opvangen en bemoederen van hun broertje, hij voelt zich veilig bij zijn zusjes. Ze verversen soms zijn luier, plagen hem nooit en doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ze steunen mekaar door dik en dun en dat is mooi om te zien.

Nu gaan ze naar mijn gevoel een beetje te ver. Sam schaamde zich zo voor de luiers in de auto, dat hij weigerde van op reis mee te gaan. Hij had het op een huilen gezet omdat hij dacht dat ik hem maar een peuter ging vinden. Elisabeth had hem gekalmeerd, en beloofd dat ik ook een luier ging dragen op reis.
Dat had direct gewerkt, hij was er veel kalmer van geworden.

"Ik zie gewoon niet goed in hoe dit kan helpen." probeerde ik nog.
"Omdat hij zich dan niet klein en alleen voelt! Dat je dat nog niet snapt!" Zuchte Elisabeth.
"Maar waarom ik? Kan één van jullie geen luier om?"
"Hij schaamt zich niet tegenover ons, dat weet je best. Jij bent de reden dat hij zo overstuur is." Elisabeth kijkt me veelbetekenend aan.
Ik voel dat ik aan het verliezen ben. Ze heeft ergens gelijk. Voor haar broertje gaat dit veel betekenen, en enkel als ik het doe.
Maar ik wil niet.
"Toch niet echt mijn schuld dat hij overstuur is" werp ik op. Dit valt moeilijk te weerleggen, denk ik.
Elisabeth glimlacht, oef!
"Tuurlijk niet liefje, het is niet jouw schuld, het is gewoon een ongelukkige samenloop van omstandigheden." Ik knik hevig.
"Maar.." vervolgt ze "je ben wel degene die ons kan helpen met het op te lossen. Als je dat bewust weigert, wiens schuld is dat dan?" vraagt ze poeslief.
Fuck. Ik weet even niet wat zeggen. Ik zoek naar iets in mijn hoofd, iets dat er niet is. Het blijft stil.
"Wil dit zeggen dat je het doet?" Ze streelt door mijn haar en kijkt me erg dankbaar aan.
"Ik vind dat je dit niet had mogen beslissen voor het me te vragen, Liesje". Zo noemde ik haar vaak.
"Dat is waar, mijn excuses daarvoor. In mijn haast om Sam te troosten ben ik in de fout gegaan. Ik ben blij dat we er nu toch uitgeraakt zijn!"
Ik weet onderhand niet meer wat gezegd of gedaan. Ik zit muurvast.

"Maar zo'n luier... is dat niet erg kinderachtig? Dat zie ik niet echt zitten"
Liesje kijkt me boos aan. "Kinderachtig? Wat weet jij daar nu van?"
Ze vervolgt "hoe denk je dat het voor een negenjarige dan voelt? Nog half een kind zijn, net geen tiener, en luiers moeten dragen? Jij bent toch volwassen, of niet?"
Ik knik stilletjes ja.
"Zoiets maakt hem veel onzekerder als jou, of ben jij soms zelf een klein kindje? Jij moet daar toch beter om mee kunnen? Ik vind het echt niet kunnen wat je zegt,nu!"
"Maar Liesje..." begin ik, maar ze gaat verder.
"Ik kan er niet bij! Ik kan er écht niet bij! Dat mijn broertje in tranen in de auto zit met zijn luiertje om, dat vindt meneer normaal. Daar moet Sammie dan zogezegd maar tegen kunnen. Maar als het van JOU verwacht wordt, ho maar! Dàn is het heel wat anders! Dàn is het wel kinderachtig en beschamend! Hij moet er maar om mee kunnen gaan, maar dat kan je blijkbaar zelf niet eens!
 Wel, laat ik het je héél duidelijk maken: hoe jij je nu opstelt, vind ik VEEL kinderachtiger en beschamender, dan dat ik jou ooit zou vinden in een luier! Daar zou ik je dankbaar voor zijn, daar zou ik je voor respecteren!"
"Ik doe het" zeg ik kordaat.
Liesje kijkt me aan. Ze bestudeert mijn gezicht.
"Je hebt gelijk. Ik heb geen redenen om me onzekerder te voelen met een luier om.
Ik zal er zijn voor jou en je broertje. Ik doe hem wel om, die luier."
Punten scoren, denk ik bij mezelf. Ze houdt zielsveel van haar broertje. Ik zie haar smelten waar ze bijstaat. Als het dan toch moet, kan ik maar beter benadrukken dat ik haar en haar familie steun. Dan sta ik bij iedereen op een goed blaadje.
Ze neemt me in haar armen en kust me hartstochelijk.
"Dank je liefje, dit betekent echt veel voor me."
We beginnen heviger te kussen, en al gauw zijn we beiden naakt.
Heldenmoed wordt beloond, zo leerde ik die avond.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Beginneling
  • *****
  • Berichten: 3
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1980
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #1 juni 04, 2015, 23:28:08 23:28*
Leuk verhaal tot nu toe :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 62
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1963
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Nrd Brabant
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #2 juni 04, 2015, 23:49:56 23:49*
Vervolg graag !!!!!!!!!!!!!!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Niet Opgegeven
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #3 juni 06, 2015, 18:05:47 18:05*

Ik schuifelde wat ongewennig met mijn kont. Zo'n luier is echt wel een dikke prop tussen je benen, die voel je goed zitten. Het is ook veel warmer dan ik verwacht had.
Het zit op zich niet slecht, een beetje zoals een kussentje, maar dan één dat je omhelst en verwarmt. Best knus, maar ik ben het niet gewoon. Ook aan het krakende geluid moet ik nog wennen. Elisabeth en Lien lijken het totaal niet op te merken, zij zijn de geluiden van jongetjes in luiers duidelijk gewend.
Sam en zijn moeder zitten vooraan, ik zit in het midden op de achterbank, tussen de zusjes in. Met die dikke luier om is het comfortabeler om te zitten met de benen open, wat het best gaat op het middelste zitje.

Terwijl de zusjes bezig zijn op hun gsm, glijdt mijn linkerhand onder de rand van mijn trainingsbroek. Ik wrijf over mijn geluierde kont.
Wat een aparte ervaring.
Ik weet niet goed hoe ik me er bij moet voelen. Ik word me nu nog wat bewuster van mijn gepamperde toestand. De luier zit vrij strak in de liezen. Elisabeth had hem voor me omgedaan, in één vlotte beweging. De plakkers kan je immers maar 1 keer gebruiken, dus het moest meteen goed zijn. Ik zou ongetwijfeld knoeien, maar voor haar was dit een routine klusje. Elizabeth hielp na schooluren vaak mee in de creche die haar moeder runde in hun voorkamer. Reken daar een bedplassende broer bij en je weet dat luiertjes verversen voor haar dagelijkse kost is. Ze leek het alleszins niet zo gek te vinden om haar vriendje in een luier te steken.
Ik stond er wat onwezelijk bij, aan haar gezicht was niets te merken. "Ziet er goed uit, met een trainingsbroek erover zie je er niets van" zei ze, en ze begon haar valies te maken, zonder er nog woorden aan vuil te maken. De normaalste zaak van de wereld, leek het wel. Voor haar dan toch.

Mijn penis heeft het warm. Ik voel dat ik een halve erectie heb, gelukkig zie je der niets van, zo'n luier is uitstekende camouflage. Ik mijmer wat tegen mezelf. Hoe lang moet dat wel niet geleden geweest zijn, ik in een luier? Wie had dat ooit kunnen denken? Ik wist niet eens dat ze die in mijn maat maakten. Ergens goed natuurlijk, op deze volwassen luiers stonden geen kinderachtige prentjes ofzo. Al had Liesje er wel hartjes op getekend, wat ik erg lief van haar vond.
Ik keek naar haar. Ze zat wat voorovergebogen, ze streelde met haar hand door de haren van haar broertje, die voor haar zat. Ze bemoederde hem graag.
Doordat ze lichtjes voorovergebogen zat, zag ik een string boven haar jeans piepen. Ik glimlachte meteen, die droeg ze zelden voor me!
Ze wist dat ik bijzonder opgewonden werd van haar in een string te zien, maar ze was het niet zo gewoon, en het zat niet echt goed zei ze.
Ik zat te staren naar het stukje string, en Liesje merkte mijn blik op. Ze grijnsde, boog naar me toe en fluisterde in mijn oor:
"als jij je ondergoed voor me verandert, dan mag ik dat ook wel voor jou doen, niet?". Ze keek me ondeugend aan.
"Uh-uh.." is alles wat ik uitbreng. "Ik heb speciaal alleen maar strings mee in mijn valies. Kijk je al uit naar de rest van de week?"
"Oh ja!" zeg ik haastig.
"Is mijn lieve jongen opgewonden nu? Ik kan het niet zo goed zien, met je dikke luier om!"
"Je maakt me gek" fluister ik in haar oor. "Ik ben hard, nu".
"Oei, en das mijn fout" lacht ze. "nou, daar weet ik wel wat op".
Voor ik het weet glipt Liesje haar hand onder mijn training, op de voorkant van mijn luier. Ze masseert stevig mijn lul door de luier heen.
Ik kijk verschrikt rond. Lien heeft een koptelefoon op, ze zat een film te bekijken op haar gsm. Nu pas merk ik dat ze slaapt. De mama let goed op het verkeer, broertje heeft niets in de gaten. Dit is fout maar ook erg geil en spannend!
Ze grijpt mijn lul door de luier heen, en masseert, trekt, knijpt. Ik kom heerlijk klaar. Niemand lijkt wat te merken, we zijn dan ook vrij gewoon van altijd stil te moeten zijn als we vrijen. Ik kijk met een tevreden blik naar mijn meisje.
"Wel handig hé, zo'n luier. Nu zitten we niet met het probleem van een opkuis" en ze lacht stilletjes.
Ik moet ook wel lachen, wat een heerlijk wijf is ze toch. Ze weet echt wel hoe ze me gelukkig moet maken.

Echter, al gauw vergaat het lachen me. Ik voel immers een druk op mijn blaas. Stom, maar als ik klaargekomen ben, moet ik altijd meteen plassen. Begonnen als een gewoonte, het is goed voor de prostaat. Ondertussen heb ik altijd een stevige drang om te plassen na de seks. Ook nu dus. Het is echter nog enige tijd tot de eerste pauze. Hopelijk gaat de aandrang vanzelf over.

5 minuten gaan voorbij. Een eeuwigheid. De drang om te plassen verdwijnt niet, integendeel. Ik sta op knappen.
"ik moet plassen" fluister ik tegen Elisabeth. "hoe, nu al?" vraagt ze verbaasd. "We zitten nog geen uur in de auto!"
Ik kijk haar droevig aan. "Oh juist!" zegt ze "jij en je plasjes na het vrijen! oei, daar had ik niet aan gedacht!"
"Wat moet ik nu doen? Ik durf het niet goed vragen aan je moeder."
"Dat begrijp ik, die gaat zich ook vragen stellen dan. Probeer het gewoon op te houden, denk aan iets anders. Het gaat wel over."
ze geeft me één van haar boeken, als afleiding. "Zeggen als het niet meer gaat, dan vraag ik mama wel om toch te stoppen. Dat ik me misselijk voel ofzo."
"Ok, dankje."

Ik probeer te lezen. Het gaat niet. Ik moet plassen. Ik moet NU plassen. Ik vraag nog "mevrouw..." maar het is te laat. Een warme straal urine vult mijn luier.
Ik voel me erg klein en verward. Ik voel hoe de luier mijn plas absorbeert. Hij is nog warmer nu.
Als verdoofd voel ik met mijn hand aan mijn luier, ter hoogte van mijn kruis.
"Ja Adam, wat is er?" vraagt Anja. "Niets, laat maar" mompel ik. Elisabeth kijkt me veelbetekend aan.
Mijn luier voelt warm, en vochtig. Niet nat, de luier absorbeert zeer goed. Het voelt een beetje als een zachte sauna. Helemaal anders dan ik gedacht had.
Hij is ook wat dikker, merk ik. Ik wrijf zachtjes over de warme buitenkant. Ik heb in mijn luier geplast. Als een kleine peuter.
Elisabeth legt een hand op mijn knie, en kijkt naar me. "Gaat het?" vraagt ze. Ik haal de schouders op.
Nu de opluchting van het urineren verdwenen is, word ik me bewust van mijn omgeving. Een dikke, warme, natte luier. Gaat dat niet geuren?
Ik kan alleen maar hopen dat iedereen denkt dat de geurtjes van Sammie's luiertje komen, in plaats van de mijne.

Lien slaapt nog steeds. Liesje leest haar boek. Ik schuifel een beetje met mijn kont. Zo'n natte luier, dat ben ik evenmin gewoon. Weer onwennig zitten dus.



Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 62
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1963
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Nrd Brabant
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #4 juni 07, 2015, 11:33:24 11:33*
Spannend,heel mooi !!!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 62
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1963
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Nrd Brabant
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #5 juni 29, 2015, 23:41:24 23:41*
Ben erg benieuwd naar het vervolg !!!!!!!!!

Offline (Verborgen)

  • Jongeren
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 63
  • Geslacht: Man
  • hi
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1999
  • Ik ben: TB
  • Locatie: groningen
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #6 juli 02, 2015, 14:55:54 14:55*
ik denk toch wel echt het beste verhaal tot nu toe. !1
hi, mailtjes sturen mag altijd!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Niet Opgegeven
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #7 juli 13, 2015, 03:29:30 03:29*
Daar zit ik dan, met een natte luier in de auto, tussen 2 jongere meisjes. Geen van beiden besteed veel aandacht aan me. Ik probeer een boek te lezen, maar kan die natte pamper niet echt van me afzetten. Hoe moest ik dat nu uitleggen? Ik had als een kleine jongen in mijn broek geplast. Ik kon onmogelijk zeggen wat de echte reden was. Moesten ze weten dat Elisabeth me gemasturbeerd had, waar iedereen bijzat dan nog wel, zouden de problemen niet te overzien zijn.
Waarschijnlijk zou ik haar dan nooit nog mogen zien. Neen, eerlijk zijn was hier geen optie.
Maar hoe leg je uit, dat je als volwassen man (want zo zie ik me toch) in je luiertje plast? Een ongelukje? Express? Maar waarom dan wel?
Ik vond geen zinnige uitleg. Ik kon enkel maar hopen dat niemand mijn natte luier opmerkte. Dan kon ik hem stiekem uitdoen en vervangen door een droge..
Shit.
Waren er wel extra luiers voorzien voor mij? Dat wist ik niet zeker. Ik werd niet geacht een luierplasser te zijn, dus één moest eigenlijk volstaan.
Maar misschien had Elisabeth er ook één voorzien voor de terugweg? Daar hadden we het eigenlijk niet eens over gehad, besefte ik.

Ik tikte haar aan en fluisterde: "Heb je enkele extra droge luiers mee?"
Liesje knikte. "Tuurlijk. Je koopt luiers niet één per één, maar in een pak. We hebben het hele pak mee, ze zijn toch jouw maat, wat moeten we er anders mee?"
Ik keek haar gerustgesteld aan. Ze ging verder: "Het zijn er 20 ofzo, dus het geeft heus niet als je er straks ééntje uit neemt. Ik zal je helpen met de verversing, ik heb gezien dat je dat zelf niet zo goed kunt."
"Dank je" fluisterde ik. "Geen probleem schatje" zei ze en ze gaf me een kusje op mijn wang.
Wat is hij schattig zo, dacht ze bij zichzelf.

2 uren gingen voorbij zonder boe of ba. Ik voelde wel stilletjes een plasje opkomen, weeral. Niemand anders had al gevraagd voor te pauzeren, hoe deden die meisjes dat? Moesten zij niet nodig plassen? Lien en Liesje zaten er gemakkelijk bij, niet met gekruiste benen ofzo. Moeder Anja was gefocusd op de weg. Sammie, dacht ik.
Die heeft ook een luier om, no way dat die droog is terwijl ik nat ben. Dat hoop ik toch, tenminste.
Aangezien ze voor Sammie, met zijn luiertje om, niet rap zullen stoppen voor een plaspauze, zit er niet veel anders op dan zelf te informeren.
"Uhm, mevrouw, hoe lang nog tot we pauzeren?"
"Oh, toch nog zeker een halfuurtje hoor! Waarom, moet je een plas misschien?"
"Oh, neen hoor, zomaar" loog ik.
"Je moet het niet ophouden, je luier houdt het op voor jou!" lachte Sammie. Hierop moest Anja ook lachen.
"Uhm, ok.." mompelde ik, en opende ostentatief mijn boek, einde gesprek.
Terwijl niemand erop lette liet ik een plasje lopen in mijn luiertje. Uiteindelijk was ik toch al nat, wat maakte het nog uit. Nu hoefde ik mijn blaas niet onnodig te pijnigen. Lekker gemakkelijk.
Met een stiekeme glimlach plas ik mijn luiertje vol, die nu weer erg warm en zacht aanvoelt. Onwillekeurig leg ik weer een hand op de bolle buitenkant. Dat warme, veilige, zachte, fijne, knusse gevoel van een natte warme luier; tot mijn verbazing voelde het best goed. 
Dit was niet iets wat ik ooit aan iemand zou toegeven - ik vond het al veel om het aan mezelf toe te geven - maar deze luier was al een beetje van pas gekomen, en ergens was het best wel knus en fijn.

In gedachten verzonken sloot ik de ogen, en ruste even uit. Een halfuurtje later werd ik uit mijn dagdroom gehaald door moeder Anja:
"wakker worden sufkoppen! De eerste pauze is een feit!".
Nu moet het gebeuren, dacht ik bij mezelf. Ik keek Elisabeth veelbetekend aan. Ze knikte.
We stapten met zijn allen uit de auto. "En, heb je het droog gehouden Sammie?" vroeg Anja.
Sammie schudde van neen. "Laat eens zien" sprak ze en ze trok de rand van zijn jogging wat naar zich toe,
zodat ze een goed uitzicht had op zijn luier.
"Die is al aardig nat, jij bent toe aan een droge luier jongeman! Kom, dan gaan we samen met Adam naar de heren-wc terwijl je zussen naar de meisjestoilletten gaan."
Oh neen, wat moet ik nu doen? Ik zoek Liesje's blik. Zij is bezig met luiers in een luiertas te steken.
"Het is goed hoor mam, ik zal Sam wel verversen. Adam heeft een ongelukje gehad, dus ik moet sowiso mee naar de jongens-wc." zegt ze luchtig. Alle blikken zijn nu opeens op mij gericht - ik voel me koud gepakt door mijn meisje, dit was helemaal niet de bedoeling!
"Heb je in je broek geplast Adam?"
"Neen, in zijn pamper!"
"Waarschijnlijk daarstraks, toen je vroeg of het nog ver was?"
"Nu ik erop let, je luier staat erg dik - je ziet door je joggingsbroek heen dat je luiertje al goed nat is!"
Ik voel me kwaad worden door het verraad van Elisabeth en vlieg tegen haar uit. "Kon je gvd niet gewoon je mond houden!" zeg ik boos. "Waarom moest je dat nu zeggen, weet je hoe vernederend dit is? Is dat dan mijn dank? Ik weiger nog een luier aan te doen, vergeet het maar!"
Nu weet ik wel dat Elisabeth mondig is, maar hier zag ik me toch echt niet het onderspit delven. Helaas.
Met een kwade blik kijkt ze me doordringend aan. "Pardon?!" zegt ze met veel ergernis in haar stem. Ze staat recht voor me, en er gaat een soort van onbestemde dreiging van haar uit.
"Hoe is het mogelijk, jij verwaande nietsnut! Hoe durf je, hoe kan je.. ZO egoistisch zijn!"
Ze wees met één hand naar haar broertje, die er érg beteuterd bijstond.
"Is het dan zo vernederend om eens een ongelukje te hebben in je luier, hmmm? Is het dat wat je wil zeggen? Vernederend zegt-ie! Snap je dan nog steeds niet dat dit niet rond jou verdomde persoontje draait, maar dat de bedoeling was dat je Sammie hielp? En wat doe jij dan? Hem het gevoel geven dat hij een peuter is! Dat hij raar is! Door je zo publiekelijk te schamen voor je luier, zorg je ervoor dat Sammie zich heel slecht voel bij de zijne! Gedraag je nou toch eens wat normaal en help de zaak een beetje! Je bent toch geen peuter, of wel soms? Op deze manier help je niet!"
Shit. Ik had aan mijn plichten verzaakt en was vergeten wat het doel van mijn luierdragen ook alweer was.
Gedragen zoals ik nu deed was zinloos.
Ik keek rond. De gezichten spraken boekdelen- iedereen dacht er hetzelfde over. Met een beteuterde blik kijk ik weer naar Elisabeth.
"Was het Sammies schuld dat jij een ongelukje had, neen toch hé? Dat heb je toch voornamelijk aan jezelf te danken, dacht ik. En dan zo moeilijk dan, lafaard! Je gedraagt je.. ik moet dit echt niet hebben, versta je! Doet Sammie zo heimelijk over een natte luier, neen hé. Die geeft eerlijk toe dat hij een ongelukje had, en aanvaard respectvol een helpende hand. Jij daarentegen! Geen eerlijkheid, geen respect, alleen maar egoisme en misplaatste trots! Wie is er dan de baby hier?"
Ze pauzeert, en kijkt me vragend aan. Verwacht ze dat ik antwoord?
"Wel? Wie is er dan de baby hier, Sam die normaal doet over zijn ongelukje, of jij? Wie is het kleine kind hier?"
"Ik." fluister ik zachtjes.
"Zeg dat maar tegen Sammie". sprak ze op een toon die geen tegenspraak dulde.
"Ik ben de baby, niet jij Sammie, jij bent al een grote volwassen vent. Sorry." sprak ik stotterend.
Zonder verder nog een woord te zeggen, neemt Elisabeth mijn hand vast, en tesamen met Sam begeven we ons naar de toiletten voor onze verschoning.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 530
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #8 juli 13, 2015, 14:30:29 14:30*
das super , doe zo voort  !1 !1 !1

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alle volwassenen
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #9 juli 13, 2015, 16:25:54 16:25*
Geweldig!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 62
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1963
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Nrd Brabant
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #10 juli 13, 2015, 18:15:32 18:15*
Super verhaal. Ben reuze benieuwd naar het vervolg !!!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 59
  • Geslacht: Man
  • wanne change me?
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: DL
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #11 augustus 07, 2015, 19:34:14 19:34*
super leuk verhaal, doe zo verder ...

het deed me gewoon dromen over mijn stoutste fantasieën om ook zo een vriendin te vinden ...

tnx
diapeetje

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 62
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1963
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Nrd Brabant
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #12 augustus 09, 2015, 11:36:23 11:36*
vervolg vervolg !!!!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 57
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: AB & DL
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #13 augustus 13, 2015, 00:39:30 00:39*
Komt er een vervolg.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 73
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
Re: Van Liefje naar Luierkindje
Reactie #14 augustus 13, 2015, 08:38:39 08:38*
Leuk verhaal !