Sashie (oftewel The Return Of Baby Sasha)  (gelezen 13239 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.169
  • Geslacht: Man
  • be yourself no matter what they say!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: gooise meren
Re: Sashie (oftewel The Return Of Baby Sasha)
Reactie #15 november 21, 2014, 22:38:48 22:38*
Ik vind het leuk en Prettig om te lezen.
Be yourself no matter what they say.

bij contact graag even een pm.
medeoprichter van de ABDL Skypegroep.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.282
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alleen bekenden
  • Geboortejaar: 1967
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Den Haag
Re: Sashie (oftewel The Return Of Baby Sasha)
Reactie #16 december 09, 2014, 18:29:29 18:29*
Sashie
Hoofdstuk 6: Wraak en Vervulling


Sashie lag op de bank tegen me aan. NCIS stond aan, maar we keken niet echt.
"Jose vertrekt morgen, met de boot vanaf IJmuiden.
Een paar mensen van ons groepje met wie hij veel contact had vinden het toch wel jammer dat hij weggaat.
Ongelooflijk, niet? Ze gaan hem zelfs uitzwaaien!"
"H'mmm.... uitzwaaien... " overdacht ik haar woorden.
Een duister plannetje borrelde op in mijn wraakzuchtige geest.
"Ja! Na alles wat hij geflikt heeft!"
"Tsja. Zo zijn mensen. Als het hen zelf niet overkomt... "
"Ja, maar toch. Ze zouden beter moeten weten."
Ik dacht nog even na, en nam een besluit.
"Weet je wat wij gaan doen?"
"Nou?"
"We gaan hem ook uitzwaaien."
Sashie keek me even geschokt aan. Maar toen trok haar flauwe, scheve glimlachje om haar lippen.

"Sasha! Wat doe jij nou hier?"
"Jose uitzwaaien, toch? Net als jullie" zei Sasha uitdagend.
"Oh? Maar... "
"Nou, jullie weten toch ook wat hij gedaan heeft? En jullie zijn ook hier, dus... "
De blik van het meisje ging van Sasha naar mij.
"Dit is Pascal, trouwens."
"Oh? Maar dan ben jij toch... Wat doe jij dan hier?"
"Uitzwaaien" zei ik uitdrukkingsloos.
Het meisje bleef me even aankijken maar haar aandacht werd getrokken door de jongen naast haar.
"Daar is hij!"
Het groepje begon verwoed te zwaaien.
Een aantal mensen had zich op het dek verzameld en zwaaide naar familie en vrienden.
Ik had Jose nog nooit goed gezien, maar er stond maar n jongen met een min of meer Zuid-Amerikaans uiterlijk.
Dat moest hem zijn. Eenzaam en alleen.
Hij zag ons groepje, glimlachte en begon terug te zwaaien.
Toen zag hij Sasha en betrok zijn blik.
Sasha zwaaide lieflijk naar hem.
"Dag Jose! Opgeruimd staat netjes!"
Toen zag Jose mij en ging zijn gezicht op onweer.
Ook ik zwaaide even naar hem en trok toen Sasha naar me toe, zoals we afgesproken hadden.
Ik omhelsde haar en we begon te zoenen.
Eerst kusjes op de wangen en lippen.
En, na even gekeken te hebben of Jose het wel goed zag, een lange, uitgebreide tongzoen.
Elkaar nog omhelzend keken we naar Jose.
Op zijn gezicht was een uitdrukking te zien die wisselde tussen geschokte woede en wanhoop.
Sasha trok me naar zich toe en we zoenden weer. Met passie. De kleine wraakgodin.
Jose's gezicht kreeg nu een uitdrukking van diepe droevenis.
Fuck. Nu had ik weer medelijden met hem. Softie die ik ben.
Het groepje keek nu naar waar Jose naar keek en keken ons vragend aan.
Ze hadden ons niet zien zoenen.
We zwaaiden nog een keer meewarig naar Jose en begonnen toen weg te lopen van het groepje.
"Gaan jullie nu al weg?"
"Ja, we hebben hem toch uitgezwaaid?" zei Sasha gniffelend.
"Doei!"

"Gemeen van ons, he?" giechelde Sasha in de auto.
We waren inmiddels op de terugweg naar Delft.
"Best wel. Maar hij heeft het verdiend."
"Ja. Heeft-ie in ieder geval iets om over na te denken."
"Dat zeker, ja. Zal ik je naar huis brengen? Je hebt avonddienst, toch?"
"Ik hd avonddienst. Ik heb geruild" zei Sasha met een onpeilbaar glimlachje.
"Oh? En wat nu dan?"
"Naar jouw huis natuurlijk, oliebol."

Onderweg nog een tussenstop voor een broodje en een bakkie koffie.
Tegen enen waren we in mijn appartementje.
Satan kwam een aaitje halen en vertrok naar de slaapkamer.
Hij wist blijkbaar dat hij mijn aandacht nu met Sasha moest delen en koos eieren voor zijn geld.
"Ha, lekker! We hebben nog de hele middag n de avond!" knorde Sashie en rekte zich zelfgenoegzaam uit.
"En je ouders dan?"
"Die denken dat ik gewoon avonddienst heb."
"Tut-tut, Sashie. Katholieke meisjes mogen niet liegen."
"Ik heb niet gelogen, ik heb gewoon niks gezegd."
"Dat is ook een soort van liegen, toch?"
"Whatever" wapperde ze mijn bezwaren weg, en daarmee was de kous af.

"Zal ik je een luier omdoen en aankleden?"
Sasha knikte me toe met haar pretoogjes maar zei niets.
Ik begon haar uit te kleden en was eigenlijk maar half verbaast toen ik zag wat ze onder haar spijkerbroek aanhad.
Sashie giechelde een ondeugend giecheltje.
"En hij is nog nat ook!" bracht ik uit.
"Ja! Toen we stonden te zoenen!"
"H'rmmm" gromde ik en trok haar tegen me aan.
"Ondeugend stout babymeisje."
"Ja, he?"
"Daar hou ik wel van."
"Dacht ik wel, pappie!"
"Hrrr'mmmm" gromde ik weer en knuffelde haar eens flink.
"Zo. Verschonen maar" zei ik even later.
"Pappie?"
"Ja?"
"Mag ik deze nog even aanhouden?"
Ik voelde een mengsel van opwinding en vertedering in mijn hart.
"Tuurlijk, lieverd. Wel een rompertje eroverheen?"
"Ja, leuk! De witte!"

We brachten een gezellig middagje door met knuffelen, kleuren en spelen.
Ik gaf haar een flesje en voerde haar een hapje.
Toen haar toch al natte luier nog natter was geworden versierden we samen een witte Tena Basic met stickertjes.
Toen hij naar tevredenheid was gedecoreerd kreeg ze hem aan.
Nu kwam ze op schoot zitten. Schrijlings, haar benen aan weerskanten van mijn heupen.
Haar favoriete positie om te knuffelen en te spelen.
En de mijne ook.
Het feit dat ze zo met haar kruis tegen het mijne gedrukt zat was daar niet onbehulpzaam bij.
Maar het bleef vooralsnog onschuldig.
We speelden giechelend en geitend het bekende speenspelletje.
Uiteindelijk mocht ze de speen in haar mond houden.
Ik drukte een paar zachte kusjes op haar mondhoek naast de speen.
Toen een stil moment. Sashie keek me aan met haar grote ogen.
Ik streek door haar haar dat in twee staartjes opzij zat. De fijne krulletjes bij haar oren.
Sashie's gezichtje. Zo onschuldig, met de speen om dat te accentueren.
Dit was geen act die ze uitvoerde om baby-achtiger te zijn.
Dit was Sashie. Mijn babymeisje.

Ik wilde dit moment wel eeuwig uitrekken, maar mijn gedachten gingen weer eens in de weg zitten.
Hoe kan je iets wat zo schattig en lieflijk is ook seksueel aantrekkelijk vinden?
Zijn dat geen tegenpolen in het magnetisch veld van de menselijke aantrekkingskracht?
Met iets schattigs wil je toch niet naar bed?
Maar Sashie was naast een babymeisje ook een ontzettend aantrekkelijke vrouw.
Een volwassen vrouw, met alles wat daarbij hoort.
Waren het niet de bekende twee zijden van dezelfde medaille?
Schattig n sexy... misschien wel de ultieme combinatie.
In mijn belevingswereld.
Win-win.

Om mijn gedachten te verdrijven kneep ik zachtjes in Sashie's zij.
"Iek!" bracht ze uit en begon te giechelen.
Okee. Tijd voor een kietelsessie.
Even later rolden we lachend over de vloer, elkaar kietelend waar we konden.
"Oh nee! Stop!" riep Sashie plotseling. Maar ik was op dreef dus ging nog even door.
"Nou! Nou!" klonk het benauwd en plots *Prrrrt!*. Een beetje gedempt door de luier.
Sashie lag meteen stil en haar konen werden hoogrood.
Ik keek haar vertederd aan.
"Wat hoor ik daar?"
Ik legde mijn hand op het kussentje van haar luierbillen.
"Heeft baby Sashie misschien een klein scheetje gelaten?"
Sashie zei niets en keek me alleen maar beschaamd aan.
"Nou, schaam je niet hoor. Papa weet dat Sashie wel eens wat meer doet in haar luier dan alleen maar scheetjes laten."
Nog steeds geen woord van Sashie, alleen die beschaamde, kwetsbare blik.
"Baby Sashie had zelfs geoefend en een filmpje gemaakt."
"Ja, maar dat was... " begon Sashie.
"Tut-tut, meisje! Luister naar je pappie."
Ze zweeg en keek me aan, minder beschaamd nu.
"Misschien moet baby eens in de praktijk brengen wat ze geoefend heeft?"
"Nee! Dat kan ik niet met jou erbij!"
"Vast wel."
"Nee... ik... "
"Wil je het niet gewoon een keer proberen? Nu, dus eigenlijk?"
"Nou... "
"Je weet wat ik gezegd heb, toch? Ik vind niets vies en wil juist dat je het doet."
"Omdat ik dan helemaal je baby ben."
"Precies. Dat ben je al, maar dit is de vuurdoop, als het ware."
"Ja... Ja... Snap ik. "
"Dus? Proberen?"
"Ja, maar nu nog niet. Straks."
"Goed. Wanneer jij wil. Of kan."
Ze knikte.
"Beetje gamen, nu?" vroeg ik, bewust van onderwerp switchend.

Sashie had zin in Mario Party. Met veel lol speelden we het ene minigame na het andere.
Het leek er op alsof we allebei al vergeten waren waar we het over gehad hadden.
Wat mij betreft was dat ook zo.
Maar na een uurtje stond Sashie plotseling op en legde haar controller op de salontafel.
Ze drukte haar hand tegen haar billen en zei benauwd, maar ergens ook zakelijk: "Ik moet nu heel erg."
Blijkbaar had ze toch al die tijd al aandrang gehad.
Ook ik legde mijn controller opzij. Ik legde mijn handen op haar heupen, trok haar naar me toe en zoende haar buik.
Mijn lippen tegen de zachte stof van de romper.
Ik liet haar weer los en zei: "Toe maar."
"Maar... ik weet niet... kan ik niet... op de WC, of in de slaapkamer... en dan terugkomen? Misschien is dat... "
Ze had het echt te kwaad nu.
"Nee, Sashie. Doe het maar hier. "
"Maar... "
"Ik wil dat je weet dat ik alles van je accepteer. En niks raar of vies vind."
"Ik weet niet..." Ze stond een beetje te huppelen, nu. Ze moest echt hoognodig.
"Ik hou van je zoals je bent. Met alles wat daarbij hoort."
"Ja... "
"Toe maar... " spoorde ik haar aan.
Ze keek me aan en iets in haar houding ontspande zich.
Onmiddellijk gevolgd door een gedempt *brrrppp*-geluid uit de achterkant van haar luier.
Ze sloeg haar handen voor haar ogen. "Oh neeee!!!"
Ik stond op en sloeg mijn armen om haar heen. Trots op wat ze gedaan had.
"Oooh! Het stinkt zooo!"
"Valt wel mee, lieverd."
"Vind je het echt niet vies? Wat ik gedaan heb?"
"Ik ben trots op je."
"Echt waar?"
"Ja, lieve Sashie. Mijn lieve babymeisje."
"Oooh pappieiee!" zuchtte ze en drukte zich nog steviger tegen me aan.
"Ik hou van je, Sashie!"
Dat was nou al de tweede keer binnen een paar minuten dat ik dat zei.
Ik legde een hand onder haar billen en voelde aan de bobbel daar.
Sashie liet me begaan, draaide zelfs haar billen een beetje naar me toe om me erbij te laten kunnen.
"Zal ik je volle luiertje verschonen, babytje?"
"Vind je dat niet vies? Kan ik niet beter douchen?"
"Nee. Je bent mijn babymeisje en ik wil je verschonen."
"Maar... "
"Geen maar, lieve Sashie."
"Okee dan. Maar pappie?"
"Ja, lieverd?"
"Mag ik hem nog even aanhouden?"


Dat mocht.
Ze wilde weer op schoot zitten, zoals eerder bij het speenspelletje.
"Ben ik nu echt je baby, pappie?"
"Ja, lieverd."
"Nu echt helemaal?"
"Echt helemaal, Sashie."
"Nu echt helemaal super-speciaal?"
Ze begon alweer een beetje te geiten. Blijkbaar trok haar schaamte alweer wat weg.
"Nu echt helemaal super-speciaal deluxe!"
Ze giechelde en leunde voorover. Een nat kusje op mijn wang.
Ik liet mijn hand weer dwalen tot onder haar billen en drukte een beetje tegen de bobbel.
Sashie keek me bevreemd aan. Maar leek het wel lekker te vinden, ergens.
"Hoe voelt dat nou?" vroeg ik.
"Nou... warm... en een beetje plakkerig. Baby-achtig. Eigenlijk wel speciaal."
"Super-speciaal?"
"Helemaal super-speciaal deluxe!" giechelde ze en omhelsde me weer.
"Lief klein babymeisje. Ik hou zoveel van je" gromde ik in haar hals
Dat was nou alweer de derde keer vandaag. De rem was er blijkbaar af.
Sashie zei niets maar keek met haar grote donkere ogen in de mijne.
Een open blik.
"Verschonen, nu maar dan?"
"Ja, pappie!"

Als verpleegkundige ben je wel wat gewend. En bovendien meende ik wat ik tegen Sashie gezegd had.
Niks van haar vond ik vies.
Toch lag Sashie nagelbijtend van spanning naar me te kijken toen ik haar poepluier verschoonde.
Haar ogen lieten de mijne geen moment los. Vond ik het toch niet stiekem vies?
Maar ze hoefde zich geen zorgen te maken.
Met plezier veegde ik haar billen schoon en rolde ik de luier met het stevige balletje poep erin op.
Met haar handen bij haar mond en wijdbeens keek ze toe. Vol overgave.
Zo schattig. Zo cute en babyachtig.
Haar zenuwachtigheid versterkte dat gevoel alleen nog maar.
Met baydoekjes friste ik haar gehele luierstreek op.
Zo! Klaar! Niks meer van te merken.
Ik schoof een schone Cuddlz onder haar billen.
Ik wilde net de plakstrips dichtplakken toen Sashie iets begon te zeggen.
"Pappie?"
"Ja, lieverd?"
"Je bent zo lief voor me."
Ze opende haar armen, klaar voor een omhelzing.
"Je bent ook zo'n lieve baby."
Ik kroop over haar heen en ze sloeg haar armen rond mijn hals.
"Meende je dat? Wat je zei?"
"Wat bedoel je?"
"Dat je van me houdt?"
"Heel veel, lieve Sashie."
"En van grote Sasha?"
"Misschien nog wel meer."
Ze trok me naar zich toe, zodat ik bovenop haar kwam te liggen.
Mijn erectie drukte van onderaf tegen haar schaamlippen.
Haar hand gleed naar beneden en bracht hem in de juiste positie.
"Pappie?"
"Ja, lieverd?" kreunde ik.
"Toe maar."

En de hemelpoort opende zich.


 8)
lief, schattig en knuffelig

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.282
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alleen bekenden
  • Geboortejaar: 1967
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Den Haag
Re: Sashie (oftewel The Return Of Baby Sasha)
Reactie #17 december 20, 2014, 01:19:49 01:19*
Sashie
Hoofdstuk 7: Een echt babymeisje



Sashie lag op het speelkleed op de vloer.
Haar witte Tena contrasteerde zoals altijd prachtig met de bruine huid van haar benen.
Aan de vervaagde indicatorstreep en de lichtgelige verkleuring in haar kruis was te zien dat die al aardig nat was.
De roze zolen van haar sierlijke, kleine voetjes waren zichtbaar.
Ze had haar benen iets gekruist en opgetrokken.
Haar lichtblauwe t-shirt met lange mouwen had ze nog aan.
Het beertje tegen haar buik gedrukt.
Haar lange zwarte vlechten over het kleed uitgespreid.
Kleine zilveren oorbelletjes reflecteerden sterretjes van licht.
Haar ogen gesloten.
Verloren in haar babywereld.

Ze draaide haar gezicht naar me toe en opende haar ogen.
Die donkerbruine irissen tussen de nog half geloken oogleden.
"Pappie... " kreunde ze zachtjes.
Haar beertje verdween onder haar rechterarm terwijl haar linkerhand over haar buik naar beneden gleed.
"Oohhh pappie... "
De hand verdween in de luier.
Geen gewrijf over de buitenkant deze keer.
Direct door naar de actie.
Aan het werken van de spieren in haar slanke, ranke onderarm zag ik wat ze deed.
En aan het regelmatig opbollen van de luier in haar kruis, waar haar hand mee bezig was.
"Pappie...!" kreunde ze nogmaals, klageriger nu.
Ze zette haar voeten op de vloer en begon met haar billen te schuiven.
"Pappieee.... oh, mijn papa...!"

Gevoelens alterneerden in mijn hoofd en lichaam.
Mijn liefde voor Sasha.
Mijn liefde voor Sashie.
Mijn liefde voor het babymeisje die zo lag te genieten in haar babywereldje.
De schattigheid van dit onverwachte showtje.
En de opwinding!
Hallo kleine Pascal!
Ik had zin om hem te bevrrijden uit zijn nauwe omsluiting.
Maar ik deed het niet.
Ik bleef alleen maar kijken.
Gefascineerd.

Woordeloze brabbelgeluidjes.
De hand in de luier die sneller op en neer ging.
Haar heupen die omhoog begonnen te stoten, loskomend van de vloer.
Haar hoogtepunt dat nu onontkoombaar naderde.
En toen stopte ze.
Ze wipte op en ging staan.
Draaide haar billen naar me toe en zocht steun met een hand op de tafel.
Haar andere hand verdween weer in de luier, buiten zicht in deze positie.
En begon weer zijn werk te doen.
Zachte knispergeluidjes van het plastic.
"Pappieeeh! Oh pappie tch!"
Haar verstrakkende billen. Haar trillende dijen.
"Oooh! OOOOOHHHH!"
En toen stilte.
Stokstijf bleef ze even staan en duwde toen haar billen wat omhoog.
Een plooi in het zitvlak van de luier werd wat meer naar buiten geduwd.
Een bobbel ontstond... werd groter... en met een zacht geluid vulde de luier zich.
Een kreun van verlichting.
Natrillende dijen.
En haar hand ging weer verder.
Zachte knispergeluidjes.
Haar stem, hees en ademloos.
"Pappiieee... ik heb gepoeeeept!"
De beweging van haar hand, steeds sneller.
"OOH PAPPIE IK HEB EEN VOLLE POEPLUIER!!!"
En het schokken van haar lichaam toen ze haar hoogtepunt bereikte.

"Baby Sashie heeft lekker gepoept, he?"
Ik veegde met de babydoekjes haar billen schoon.
"Een lekkere volle poepluier, he baby?"
"Hmmmja pappie" kreunde ze zachtjes in de nagloed van haar orgasme.
"Kleine meisjes die in hun luier poepen worden lekker verwend door hun papa, toch?"
"Hhhmmmmja pappie."
Met het laatste babydoekje veegde ik het witte vocht uit haar spleetje.
Ik schoof de schone Tena Basic met inlegger onder haar billen en plakte hem dicht.
"Nu moet baby nog wel even goed plassen. We willen geen vervelende infecties en zo."
Onmiddellijk het zachte geruis in haar luier.
Sashie moest altijd flink plassen na een orgasme.
"Goed zo. Grote meid."
Haar half geloken ogen, nog steeds nagloeiend in haar zachte babywereld.
Het blosje op haar wangen. De witte speen tussen haar lippen.
Het beertje lekker tegen zich aan geknuffeld.
"Je bent een lieve baby, Sashie."
"Jij ben liefe pappie" murmelde ze.

In zekere zin had ik gelijk gehad.
Ik wilde dat Sashie haar luier zou volpoepen omdat dat voor mij de bezegeling zou zijn van haar baby-zijn.
Maar aan de andere kant kon ik niet weten wat het met Sashie zou doen.
Hoe het haar laatste reserves zou wegnemen.
En ze werkelijk mijn babymeisje zou worden.
Nog meer dan ik had kunnen vermoeden.
Als ze gepoept had, of wist dat ze het zou gaan doen, veranderde er iets in haar.
Ze werd stiller, trok zich meer in zichzelf terug.
Gedroeg zich baby-achtiger.
En gaf zich meer aan mijn zorg over.
Hoe meer ze aan mij overliet, hoe meer ze zichzelf kon zijn.
Hoe meer ze baby was.
Die overgave deed iets met me.
Hoe intiem en leuk en opwindend ons spelletje ook geweest was, het was niets vergeleken bij dit.
Het was the next level.
Ze gaf zich volkomen bloot.
Dit was ware verbondenheid, ware intimiteit.
Van het soort dat mensen in meer gangbare relaties nauwelijks kennen.
Ik was meer dan gelukkig.

Sashie wilde op schoot.
Ik plofte op de bank en ze kwam schrijlings tegen me aan zitten. Buik aan buik.
Ze drukte haar gezicht in mijn hals.
Ik streelde haar waar ik kon en maakte sussende geluidjes.
Na een poosje gedempte snikgeluidjes.
Nattigheid in mijn hals.
"Aw lieve Sashie? Wat is er dan?"
"Niks." Snikkend.
"Moet baby een beetje huilen?"
Ik voelde dat ze knikte.
"Wat is er dan lieverd?"
Ze snikte nog eens en kwam wat meer overeind.
Ze keek me bedeesd aan en veegde een traantje weg.
Een oneindig schattig gebaar.
Met mijn duimen veegde ik de rest van de nattigheid van haar wangetjes.
"Waarom kan het niet altijd zo blijven?" piepte ze met een klein stemmetje.
"Ach lieverd" kreunde ik, aangedaan tot in de bodem van mijn hart.
"We hebben elkaar toch? En het nu? Dat is het enige dat telt."
Ze keek me droevig aan.
"Ja pappie... " begon ze, onderbroken door een snik.
"Maar ik wil voor altijd je babymeisje zijn!"
Ze sloeg haar armen weer om me heen en begon weer te huilen.
Hardop en met lange uithalen, nu.
Ook ik voelde tranen prikken.
"Sashie, lieve kleine Sashie" mompelde ik zachtjes in haar haar.

Die nacht bleef Sashie slapen.
Ze belde haar ouders niet, dan hoefde ze ook geen excuus te verzinnen.
De hele avond spraken we nauwelijks. We genoten woordeloos van elkaars aanwezigheid.
Een laatste verschoning voor bedtijd.
Haar favoriete witte rompertje en bijpassende sokjes.
Haar haren los. De twinkelende oorbelletjes tussen het zachte, fijne donshaar bij haar oren.
De hele nacht in elkaars armen.
Vastgeklemd alsof ons leven er van afhing.
Ik droomde avontuurlijke dromen.
Hoe Ik Sasha zou schaken en meenemen naar een ver, warm land.
Hoe ik een miljoen zou winnen en we gingen wonen in een prachtig landhuis met een speciaal ingerichte baby-verdieping.
Hoe ik met Sasha ging trouwen, zij in een prachtige witte wolk van een bruidsjurk.
Met in plaats van mooi kanten ondergoed een witte Tena eronder.

Tegen de ochtend werd ik wakker. Sashie lag met haar hoofd op mijn borst.
Ze maakte schattige zachte snurkgeluidjes.
Ik rook haar adem. Niet meer zo fris maar toch aandoenlijk.
Ik blies zachtjes tegen het ragfijne dons in haar hals.
Aaide door haar haren.
Een kusje op haar kruin, zachtjes, om haar niet wakker te maken.
En ze had gelijk.
Waarom kon het niet altijd zo blijven?

Een uurtje later werd Sashie ook geleidelijk aan wakker.
Toen ze zag dat ik wakker was glimlachte ze lieflijk en gaf me een kusje op mijn lippen.
"Was je al lang wakker?" vroeg ze, nog een beetje schor van de slaap.
"Ja. Ik lag naar je te kijken."
"Oooh! Vandaar dat kleine Pascal ook al wakker is!" grinnikte ze, naar beneden kijkend.
Ze wreef eens flink over mijn ochtenderectie.
"Hmmmmh. Kleine Sashie is ook wakker, hoor."
"Misschien moeten we ze weer eens laten kennismaken?"
"Jaaaah pappie! Vinden ze vast leuk!"
We rolden nog eens lekker om in bed.
Toen gingen de knoopjes van haar rompertje en haar luier open.
En met haar billen nog op de natte luier vond de hernieuwde kennismaking plaats.

"Sashie... " knorde ik even later tevreden.
"Jaaah pappie?"
"Zou je echt willen dat het altijd zo bleef?"
"Ja tuurlijk pappie."
"Ik ook."
"Weet ik toch."
"Kunnen we dan niet proberen om dat te laten gebeuren?"
"Ja, maar hoe dan? Je weet toch... mijn ouders, mijn geloof. Blablabla."
"Ik weet niet. Maar misschien moeten we er eens serieus over na gaan denken."
"Serieus?"
"Ja, serieus. Je weet wel, 'zonder grapjes' en zo."
"Nee, ik bedoel, wil je dat serieus?"
Ik keek haar even veelbetekenend aan.
"Ja. Ik wil."
Ze keek me even verbijsterd terug aan na dit dubbelzinnige antwoord.
En begon te giechelen.
"Oh? Heb ik je ten huwelijk gevraagd dan?"
"Dat niet, nee. Maar misschien moet ik dat wel doen."


THE END

 8)
lief, schattig en knuffelig

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.169
  • Geslacht: Man
  • be yourself no matter what they say!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: gooise meren
Re: Sashie (oftewel The Return Of Baby Sasha)
Reactie #18 december 20, 2014, 19:47:58 19:47*
en weer een heerlijk hoofdstuk. ga zo door
Be yourself no matter what they say.

bij contact graag even een pm.
medeoprichter van de ABDL Skypegroep.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.282
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alleen bekenden
  • Geboortejaar: 1967
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Den Haag
Re: Sashie (oftewel The Return Of Baby Sasha)
Reactie #19 augustus 03, 2015, 14:40:51 14:40*
Neuh, het verhaal is klaar. En dat hoofdstuk qua fantasie ook afgesloten.
Ik heb er voor de duidelijkheid maar even THE END achter gezet.

 aapje1
lief, schattig en knuffelig