Vakantie Speciaal  (gelezen 27058 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 18
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Noord-Brabant
Vakantie Speciaal
juli 21, 2013, 13:39:36 13:39*
Ik ben hierbij een nieuw verhaal begonnen. Het is al even geleden dat ik heb geschreven, maar ik hoop dat ik hiermee verder kan gaan.
Ik hoop dat je er van geniet, en commentaar/suggesties zijn altijd welkom!

I
Daar zaten we. Met 7 man, in onze huiskamer. Overleggend. Sterker nog: druk overleggend. We gaan op vakantie. 6 VWO gedaan, en dan heb je ongeveer 3 maanden vakantie. Met deze groep gingen we dan. Goedkope camping aan de kust in België. Althans, dat was het plan, er moesten nog wat mensen genoeg geld bij elkaar zien te zoeken. Bij mij was dat geen probleem. Ik zal het uitleggen. Mijn vader en moeder zijn gescheiden. We hadden het altijd goed. Mijn vader had een drukke baan, en verdiende veel geld. Dat had ook een keerzijde, hij was namelijk niet bijzonder veel thuis. Toen we op vakantie waren in Indonesië, is mijn moeder weggegaan bij ons. Ze vertelde later tijdens dat ene telefoontje dat ze er genoeg van had. Ze heeft sindsdien nooit meer gebeld. Ik begrijp het nu wel, eerlijk gezegd. Als je samen bent gaan wonen en je hebt een zoon die je op wilt voeden, dan moet je dat met zijn tweeën doen, ja toch? Daar heb je op dat moment voor gekozen. Of je dit dan op deze manier op moet lossen is nog steeds een vraag, maar ze heeft de keuze gemaakt en heb dus nu ongeveer 4 jaar geen contact meer met mijn moeder. Een probleem? Ja en nee, dus soms. Ons ‘personeel’ heeft dat goed opgevangen toen, denk ik. Onze huishoudster is als een soort moeder voor me, en onze tuinman is meer een mannelijk vader-figuur. Maar een echte moeder blijft onvervangbaar. Zeker als ik zie hoe dat bij vrienden van mij gaat, dan vraag ik me wel eens af wat ik nou mis. Ben ik nu gelukkig? Ja. Zeker ja, 100% ja, maar deze vakantie ga ik nog veel en veel gelukkiger worden.

 Afijn, mijn vader en ik waren dus toen en nu nog steeds alleen. En dat betekende praktisch dat ik alleen was. Toen was ik 14. Nu 18, ik heb ermee leren leven. De pluszijde van deze situatie is dat ik financieel onafhankelijk ben. Ik heb alles wat ik hebben wil: stoere telefoon met alles erop en eraan, een oude range rover, en nu dus een luxe campingset met tent. Ik heb nog nooit gekampeerd eerlijk gezegd. Dat doe je niet als je ook een 5 sterren hotel kunt kiezen. Dat lijkt me vanzelfsprekend. Ehm, wat moet ik nog meer vertellen? Wie ik ben? Haha, ehm, nou, ik ben Lex. Maar iedereen noemt me X (op zijn Engels uitspreken, dus meer als [Ex] dan). Ben dus 18, 1.85 meter, bruin haar. Fors gebouwd zegt men, ik spendeer namelijk veel tijd in de sportschool. Heb toch niets anders te doen.  Ik heb nu 6 VWO gehaald, net als de rest van de groep overigens, na herkansingen. Ik heb nog geen idee wat ik ga studeren en ga dus een jaar niets doen, beetje reizen en vooral kijken waar ik nou eigenlijk mijn brood mee wil gaan verdienen. En dan komt natuurlijk de grote vraag waar die jullie allemaal heel graag beantwoord willen hebben. Waarom staat dit verhaal onder de topic luierverhalen? Hahahaha, ben ik een luierliefhebber? Nu wel maar voor mijn vakantie niet. Dat ga ik jullie allemaal gedetailleerd uitleggen in dit verhaal.

Terug naar onze huiskamer, 3 dames, 3 heren en ik. Allemaal 18 en eentje 19. Deze vriendengroep is ontstaan op de middelbare school. De andere 6 zijn al veel langer vrienden. Ik ben erbij gekomen in de laatste maanden van de zesde. Hoe dat kwam? Nou, ik had een andere vriendengroep, allemaal stoere heren die graag met elkaar wat rondhingen en in de sportschool trainden. Maar dat ging helemaal fout. Een van die gasten had het in zijn bolle kop gekregen om in te breken in een huis. Een beetje zielig verhaal hoor, dat wel. Hij was dus in precies de tegenovergestelde scenario terechtgekomen als wat ik heb meegemaakt. Zijn ouders zijn ook gescheiden maar zijn in een financieel probleem terechtgekomen. Hij mocht mij ook het minst, jaloezie. Dat heb ik ook begrepen hoor. Dus ik ben bij die gasten weggegaan. Hoe dat inbreken verder is afgelopen? 3 Keer raden? Ja, in de bak. Het is een kort verhaaltje nu, de werkelijkheid komt denk ik op hetzelfde neer, alleen moeilijker en onpraktischer om te vertellen. De vriendengroep waar ik nu in zit is beter. Gewoon een perfecte groep. Ik zal ze voorstellen. We beginnen bij de dames. Kristy, Anouk en Lola. Kristy is een klein, blond, mooi meisje. Mooie kont, flinke borsten, lief gezichtje. Erg knap overigens dat die 6VWO gehaald heeft, die heeft er hard aan gewerkt en is toe aan vakantie. Zij is de meest ruige van de dames, veel vriendjes gehad et cetera. Ze heeft ook een klein oogje op mij. Bij het stappen, met wat alcohol dan wil ze wel eens handtastelijk worden. En ik kan je vertellen dat dat geen straf is, haha. Veel is er nooit gebeurd, hoor, wees maar niet bang.
Anouk dan. Prachtig leuke griet. Ontzettend slim ook. Bruin, halflang haar. En die ogen, man man man, om in te verzuipen. Ze is iets groter dan Kristy, strak kontje, mooie, bijna perfecte borsten. Ze is wel het meest vrouwelijk van de dames in mijn ogen. Meer volwassen dan de rest. Daar heb ik dan weer een oogje op, to be honest. Wie weet wat er allemaal mogelijk is. Laten we duimen.
Lola tenslotte. Daar kan ik kort over zijn. Je kunt er goed mee praten. Punt. Ze is niet zo bijzonder mooi, sterker nog, ik heb haar wel eens aangeraden om wat mee tijd in de sportschool te spenderen, als je begrijpt wat ik bedoel. Ze is een zeer goede vriendin van beide dames en heeft verder niet bijzonder veel vrienden ofzo.
Door naar de heren. Bart, Pim en José. Ik begin wel bij José, je spreekt het uit als [gossee]. Een van oorsprong Portugees. Op zijn zesde naar Nederland gekomen met zijn familie. José is een echte mediterrane jongen. Met een echte mediterrane mentaliteit. Samenvattend wil dat zeggen: Wat vandaag niet kan, kan morgen misschien wel. En tijd is altijd een relatief begrip. Jonge toch, die gast heeft af en toe echt een probleem gehad met dat mediterrane gedrag.  Komt vaak te laat en is altijd rustig. Het mooiste voorbeeld daarvan blijft de brandoefening bij ons op school. Veel paniek enzo, hij was nergens te bekennen en na een aantal minuten komt hij heel rustig naar buiten gelopen met zijn jas enzo aan. Hij zat op toilet en dacht dat dat een nieuwe bel was en hij was nu uit. Briljant toch? Hij is echt grappig. Echt heel grappig.
 En dan de laatste twee heren. Pim en Bart. Die kan ik in een keer uitleggen, het is namelijk een tweeling. Een echte eeneiige tweeling. Twee echt Nederlandse jongens, en die bovendien ontzettend veel op elkaar lijken. De rest van de groep gaat soms nog steeds in de fout. Dat levert in combinatie met José echt hilarische situaties op.

Zo, dat was de groep dan. Ik heb er zin in, ik zal je nog snel even vertellen wat er vandaag tijdens onze ‘bijeenkomst’ afgesproken is. We hebben een camping waar we twee weken kunnen staan. We hebben twee tenten, we hebben vervoer. Ik rij met mijn wagen en Bart en Pim kunnen een bestelbus van iemand lenen. Iedereen neemt de spullen mee op de dag van vertrek naar mijn huis waar we de wagens inladen en dan vertrekken voor de exact 378 kilometer lange reis naar de Belgische kust. Ik heb er zin in, nog maar 4 dagen wachten en dan op vakantie. De geldproblemen zijn overigens verdwenen wat ik heb mijn vader even gebeld en die zei dat het geen enkel probleem was om alles op de creditcard te gooien. Een kado van hem omdat ik geslaagd ben. Dat maakt het leven een stuk gemakkelijker.

De dagen gingen langzaam, het was eigenlijk om je kapot aan te ergeren hoe langzaam de tijd ging. Ik wilde zo graag weg van huis. Tot de voorlaatste dag. Morgenvroeg zouden we vertrekken. Ik stond zoals gewoonlijk op, douchte, zette koffie en begaf me naar buiten voor een sigaret in het ochtendzonnetje. Ja, ik heb een slechte gewoonte overgenomen van mijn oude vriendengroep, dat soort dingen gebeuren nou eenmaal.  Mijn telefoon ging. Het was Anouk. “Met Lex”, zei ik. “Hoi, met Anouk”, hoorde ik zacht uit mijn telefoon komen. Prachtig eigenlijk die stem. Zelfs aan de telefoon. Maar er zat een rare klank aan haar stem, normaal praatte ze ook niet zo zacht. “Ehm, ik bel voor iets heel raars”, zei ze……………………



Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 221
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: AB
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #1 juli 21, 2013, 17:11:28 17:11*
ziet er veel belovend uit

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 787
  • Geslacht: Man
  • A Simple Hello Could Lead To A Million Things.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Overijsel
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #2 juli 22, 2013, 01:47:20 01:47*
Mooi opgezet al :-) leest lekker weg
Weep not for roads untraveled
Weep not for sights unseen
May your love never end and if you need a friend,
There's a seat here along side me.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 151
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #3 juli 22, 2013, 07:49:42 07:49*
Heel  erg benieuwd naar het volgende deel!

Leest erg lekker weg!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 18
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Noord-Brabant
Vakantie Speciaal II
Reactie #4 juli 23, 2013, 20:03:43 20:03*
II

“Nou, ehm, tsja, ga je gang”, zei ik. Ik had echt totaal geen idee wat er zou gaan gebeuren, of wat ze me zou gaan vertellen. “Ik heb ruzie met mijn ouders, en ik zoek een dak boven mijn hoofd. Bij mijn vriendinnen kan ik niet terecht want mijn ouders weten dan waar ik ben, ze kennen mijn vriendinnen allemaal”, zei ze, ze begon te snikken: “ik heb daar nu gewoon heel even geen behoefte aan”. “uiteraard is dat bij mij geen enkel probleem, dat weet je”. “En als je iemand mee wilt brengen kan ook”, zei ik er nog achteraan om niet over te komen als zo’n smerig ventje. “Ze zijn nu niet thuis, en over een half uur wel. Dus als je me even op kan halen”, zei ze snikkend. “Ja natuurlijk”, riep ik meteen.” Ik pak mijn sleutels en kom eraan oke? Nog ff volhouden”, zei ik terwijl ik mijn sigaret weg deed en mijn koffie wegzette. “echt dankjewel”, zei ze. “Tot zo”, riep ik en stopte mijn telefoon weg. Waarom ik dit meteen zo deed? Normaal zou ik inderdaad wel heel even nadenken over zo’n situatie, maar ik voelde toch meer voor haar dan ik in eerste instantie dacht. Misschien herken je het wel van jezelf dat je dan heel instinctief reageert en dat instinct zegt dan: Doen! Afijn, ik pakte mijn sleutels en liep naar mijn auto. Deur open, instappen, sleutel in het contact en gaan! Ik zal je trouwens nog wel even wat vertellen over mijn auto. Een rode, uit 1973, V8, benzine, Range Rover. Ik heb er wat geklooi mee gehad toen ik hem kocht. De motor deed het niet bijzonder goed, maar bij de Range Rover garage waar mijn vader wel eens een auto kocht, deden ze niet moeilijk en namen ze hem onderhanden. Hij loopt nu dus als een zonnetje en ik schat dat hij rond de 150 pk heeft nu, die oude maar gereviseerde 3.5 liter motor.  Verder is het ding ontzettend ruim en leeg is hij erg snel. Hij rijdt niet briljant, de Porsche 911 van mijn vader rijdt beter, maar voor mij is het prima. 4x4 rijdt echt heel machtig, zeker als je zo hoog zit als in mijn Range Rover. Overigens rijden niet veel auto’s beter dan een Porsche 911. Maar dat terzijde. Ah, we zijn er. Het is niet bijzonder ver, en ik rijd ook niet heel zacht om eerlijk te zijn. Ik stopte voor haar huis; een vrijstaand jaren 80 huis. Ze kwam naar buiten. Ze had een joggingbroek aan en een wit hemdje. Haar haar zat gemakkelijk opgestoken. Ik keek naar haar gezicht. Er zaten grote kringen onder haar rode, betraande ogen. Dat paste zo totaal niet bij haar als persoonlijkheid die ik kende. Ik zag dat ze blij was me te zien. Ze kwam naar me toe en gaf me een knuffel. Ik voelde dat ze het nodig had. “Kom”, zei ik: ”even je spullen pakken en dan kunnen we naar mijn huis”. Ze liet me los en we liepen naar binnen. Er stonden twee flinke weekend tassen, een slaapmatje en een plastictas met kussen. Hatsikidee, dacht ik, daar gaan we. Als alle 3 de dames dat mee gaan nemen dan moeten we straks nog een extra auto gaan regelen….. Maarja. Ik pakte haar tassen en liep naar de auto. Deur open en de grote kofferbak stond paraat. Ik legde alles in de auto en keer naar haar. “was het dat?”, vroeg ik. “Ja, alles voor twee weken kamperen”, zei ze, ze leek wat te kalmeren en ze keek verrassend opgelucht toen ze ‘twee weken kamperen’ zei. We reden weg. Ik had de raampjes altijd open, dus we zeiden eigenlijk niks. Ze was met haar telefoon bezig. Waarschijnlijk haar vriendinnen aan het Whats-appen dat ze weg was van huis en dat ze bij mij bleef. We reden de oprijlaan van de statige, oude villa op waar ik woonde. We reden langs het grote grasveld voor het huis waar de konijntjes verschrikt opkeken toen de Range Rover het terrein op reed. Ik zette de wagen stil en stapte uit. Ik wilde de spullen uit gaan laden toen ze zei:  “Ik ga mijn ouders bellen dat ik weg ben en dat ze me niet hoeven te zoeken”. “Prima, dat moet je doen ja, anders dan wordt je straks als vermist opgegeven bij de politie” zei ik quasi grappend. Ze toverde heel voorzichtig een klein glimlachje op haar prachtige gezicht. Ja, ik weet zeker dat ik wat voor haar voel. Nu zorgen dat ik me inhoud tot het juiste moment anders dan kan ik de twee weken kamperen wel op mijn buik schrijven. “Ga maar naar binnen en bel maar, ik laad de auto wel uit. Geen enkel probleem”, zei ik terwijl ze uit de auto stapte.

Ik heb alle spulletjes uitgeladen en ze staan keurig in de hal. Tsja, ik zal maar naar binnen gaan. Ik op en de deur en ik zie dat ze al klaar is met bellen. Daar zit ze dan. Toch het meisje van je dromen dat binnen in jou huis zit waar in de wijde omgeving niemand te bekennen is op haar na. “Lust je iets te drinken?”, zeg ik terwijl ik mijn kop pak en die onder het koffieapparaat schuif. “Ehm, ja, ik lust wel koffie met melk en suiker alsjeblieft” zegt ze voorzichtig. Ik zet koffie en zet alles op een dienblad. “Ehm, ik pak een sigaretje buiten……” zeg ik voorzichtig. ”Oh, het is lekker weer, ik kom wel even mee naar buiten” zegt ze terug terwijl we naar buiten lopen. Daar zitten we dan, in het ochtendzonnetje. “En? Wat zeiden je ouders?” vraag ik voorzichtig. “Ik kan je beter het hele verhaal vertellen, dan begrijp je waarom ik zo binnenval”.” Voor mij is het geen enkel probleem hoor” zeg ik snel terwijl ik een peuk opsteek. “Het begon eigenlijk al maanden geleden”, begint ze: “We waren toen op skivakantie en mijn vader keek in het zwembad na het skiën heel graag naar de dames om hem heen. Dat deed hij daarvoor ook al wel een beetje maar in dat kleine zwembadje viel het zo verschrikkelijk op dat mijn moeder daar op een avond een keer naar vroeg. Dat ontaarde in een stampende ruzie. Net zoals ieder getrouwd paar heb je wel eens een meningsverschil maar dit was anders. Dit was heviger en intenser. Ze keken elkaar de volgende dag niet eens meer aan, maar aan het eind van de vakantie viel het gelukkig weer mee. Dat kwam mede door het goede weer om te skiën dat we hadden. Ik dacht dat het toen opgehouden was en dat was het ook tot twee weken terug. Mijn vader kreeg een brief van zijn werk mee dat hij langzaam zijn functie mocht afbouwen en dan moest vertrekken. Dat is niet goed voor de sfeer in huis. Ik heb er niet bijzonder veel van meegekregen want ik heb vooral gestudeerd voor mijn examens.” Ik knik begrijpelijk terwijl ik mijn sigaret uit druk. Ze neemt een slok van haar koffie en gaat verder met haar verhaal: “Die slechte sfeer in huis bouwde zich op tot het punt dat de druppel kwam die de emmer deed overlopen. En die kwam er. Een stom voorval, op het oog iets heel onschuldigs. Mijn vader had de schuurdeur proberen te repareren maar tot overmaat van ramp werd het alleen maar erger en mijn moeder maakte een veel te scherpe opmerking daarover. Ik had het gevoel dat de wereld verging, zo hard schreeuwden ze tegen elkaar. Ze hebben de hele dag ruzie lopen maken en keken elkaar niet meer aan. Iedere ochtend en avond zagen ze elkaar zoals gewoonlijk, maar ze konden geen vriendelijke opmerking naar elkaar maken. Gisterenavond had ik er genoeg van en ben ik tussenbeide gekomen.  Ik heb gezegd dat ik weg zou gaan als ze nog ruzie maakten. Dat hielp gisterenavond. Maar vanmorgen werd ik wakker doordat ze elkaar op de gang voor mijn kamer het licht niet meer in elkaars ogen gunden. Toen wist ik dat ik daar weg moest. Toen ik mijn telefoonlijst bekeek zag ik jou naam staan en ik weet zeker dat mijn ouders geen idee hebben waar ik nu ben. Ik heb net aan de telefoon naar mijn vader en moeder gebeld en ze allebei het verhaal uitgelegd. Mijn vader had weinig interesse en mijn moeder zei aarzelend dat dat misschien wel het beste was. Maarja, als ze daarop terug willen komen dat moet ik wel ergens zitten waarvan zij het bestaan niet eens kennen.” Ik heb deze hele monoloog maar een beetje dom zitten knikken en mijn koffie opgedronken. Nu was het tijd voor mij om een slimme, doordachte, helpende opmerking te maken. ”ze moeten het maar zelf oplossen, ja, ben ik met je eens” zeg ik twijfelend: ”ik kan me van de ruzie van mijn ouders heel weinig meer herinneren” zeg ik ingetogen. We staren allebei vooruit zonder iets te zeggen. ”Als je iets wil eten, wil douchen of wil zwemmen, kan dat hè” zeg ik na een tijdje: ” Bijna alles is hier mogelijk” zeg ik lachend terwijl ik opsta om de krant te pakken. Ze is wat opgeklaard, kijkt me aan en zegt: “jij hebt vast een bubbelbad”. Ik begin te lachen: “weet je dat iedereen dat vraagt? Het lijkt wel of mensen allemaal willen bubbelen ofzo” We lachen beiden. Ze is gelukkig weer wat opgevrolijkt.

’s Middags moet ze gaan werken. Ze heeft vanmorgen bij mij in het bubbelbad gezeten. Dat geweldige lichaam in bikini gezien dus. Echt, dat is gewoon onmogelijk zo goed gevormd. Ze heeft wel iets van een buikje. Dat is jammer, maar niet onoverkoombaar ofzo. Maar ik had het wel even moeilijk toen ze het zwembadhuis binnenkwam.
Voor het totaalplaatje heb ik ook maar wat gezwommen. Ik ben eigenlijk niet zo’n zwemmer. Ik vind dat hele geval eigenlijk maar stikirritant. Die chloor-lucht altijd. Ze is nu dus werken. Ze werkt bij de AH heb ik begrepen en ik heb haar weggebracht. Het is maar een kwartiertje op de fiets, hooguit. Maar met deze toestand heb ik haar maar even weggebracht. Als haar ouders haar nou maar niet gaan zoeken daar. Dat wordt de dood van onze vakantie. Ik heb vandaag niet bijzonder veel nuttigs gedaan. Ja, oke, ik heb mijn spullen voor het grootste deel ingepakt. Maar iedere jongen kan het bevestigen: wij mannen nemen nooit veel mee. Een paar broeken, een paar shirts, hier en daar nog wat extra’s. Maar na 20 minuten heb ik het meeste al wel gepakt.
Het is tegen vijven als ik haar ga ophalen. Dan doen we ook meteen even boodschappen voor vanavond. “Als ze nou maar haar ouders niet tegenkomt daar”, zeg ik tegen mezelf als ik het parkeerterrein opdraai………….

Online (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.071
  • Geslacht: Man
  • be yourself no matter what they say!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: gooise meren
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #5 juli 23, 2013, 20:40:39 20:40*
goed verhaal hoop op meer.
Be yourself no matter what they say.

bij contact graag even een pm.

Offline (Verborgen)

  • dubbele account leden
  • Gewaardeerd lid
  • *
  • Berichten: 10
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1980
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Limburg
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #6 juli 24, 2013, 00:18:31 00:18*
Heel mooi verhaal! serieus.

1 tip wil ik je meegeven probeer wat meer stukjes open te laten tussen de tekst(alinea), leest wat makkelijker.

Ik wacht met smart op deel 3, mooi verhaal nogmaals

Groet
Plasje in Tena luier

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 18
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Noord-Brabant
Vakantie Speciaal III
Reactie #7 juli 24, 2013, 11:00:59 11:00*
III

Ik rijd mijn auto richting een parkeervak. Oh oh, dat wordt een krappe. “Jezus man!!”, schreeuw ik uit het raam als de bestuurder van de auto rechts van mij zijn portier opeens openzwaait en mijn voorbumper bijna raakt. “Hé, eikel, wat denk je wel man! Moet ik hem er vanaf rijden ofzo?!?” schreeuw ik zo hard mogelijk naar die gast. Nee, dat was niet echt een heel vriendelijke actie. Maar ik had de situatie al ingeschat hoor. Het is zo’n klein mager mannetje. Hij durft in ieder geval niet terug te schreeuwen en hij trekt heel snel zijn deur dicht als ik mijn V8 even goed laat horen. Ik zet mijn auto weg en stap uit. Hij zit nou opeens heel geconcentreerd naar het scherm van zijn telefoon te kijken. Hij heeft geluk, laten we het daar maar op houden. Een oude blauwe Opel station. Achterop een grote plaat van een of andere visclub. Hahaha, is dat zo’n type loser. Geweldig blijf ik dat soort idioten vinden. Affijn, hiervoor waren we niet gekomen naar hier. We zijn hier voor mijn Anouk. Jaja, stiekem noem ik haar al zo. Alleen is het nog niet wederzijds, maar dat terzijde.

 Ik loop naar binnen en zie haar al een beetje verdekt bij de servicebalie staan. “Hallo”, zeg ik met een lach op mijn gezicht als ik naar haar toe loop. “Hoi, volgens mij heb ik een probleem”, zegt ze. “Kun jij zien wie er in die blauwe Opel zit?”, vraagt ze terwijl ze langs mij heen richting die auto probeert te kijken. “Haha, hoezo? Dat ik hem bijna raakte maakt verder niets uit hoor!!” zeg ik lachend terwijl ik me omdraai en nog eens een blik werp op dat stomme stuk plastic Opel. “Nee”, zegt ze opeens serieus: ”Het is mijn vader volgens mij”. Eerst voel je zo’n ongelooflijke huivering door je lichaam gaan. Dan schieten er allerlei stupide acties door je hoofd. Ja, daaronder valt ook mijn agressieve gedrag. Daarna neemt het gezonde verstand het weer over. Mijn hoofd racet op dit moment alle mogelijke oplossingen na. “Ehm”, zeg ik snel: “Hebben jullie een dienstingang ofzo?”.  Ze pakt haar tas en zegt: “Ja, aan de achterkant van het gebouw”. “Jij loopt door de winkel daar naar toe, ik rijd de auto om en we zijn weg”, zeg ik snel terwijl ik me al omdraai om richting de auto te lopen. Ja, verstandige en simpele oplossing zo. Maar ik moet wel nog even langs de vent die ik net de huid vol heb gescholden. Ik ook met mijn stomme impulsieve en agressieve gedrag. Ik loop snel naar mijn auto en kijk stiekem nog een keer naar de vader van Anouk dus. “Mag ik je wat vragen?” zegt hij opeens. God********, ik kan wel janken. “Tuurlijk meneer”, zeg ik zo rustig en normaal mogelijk terwijl ik zijn kant weer opkijk. “Ken jij Anouk van Doorbergen?” vraagt hij serieus. Wat moet je op dit moment zeggen. Ik probeer het zo slim mogelijk te spelen. “Anouk met van die bruine haren? Die ken ik wel ja” zeg ik nonchalant terug. Is het raar dat iemand je zo opeens vraagt naar iemand? Hier niet. Ik woon bij een niet al te groot dorp en daar heb je eigenlijk maar één school om naar toe te gaan. “Weet je toevallig waar zij nu is?” vraagt hij. “Ik neem aan thuis meneer, het is immers vakantie. Maar als ik haar tegenkom kan ik dan iets doorgeven ofzo?” beantwoord ik zijn vraag half lachend. Dit lijkt mij het beste antwoord mogelijk. “Vraag dan of ze haar vader kan bellen” zegt hij terwijl zijn gezicht veel ernstiger trekt. Weer ga ik proberen zo nonchalant mogelijk antwoord te geven. “Tuurlijk meneer, fijne avond hé”, zeg ik als ik mijn auto weer instap en start. Ik rijd zo snel mogelijk naar de achterkant van de AH. Daar staat ze al. Ze trekt de portier zo snel mogelijk open en roept nog een keer gedag naar d’r collega’s die achter het gebouw staan te roken. “Waar bleef je man?” zegt ze half lachend. “Je vader sprak me aan, hij wilde weten of ik jou ken”, zeg ik lachend terug. “En?!?!, wat zei je?” vraagt ze terwijl ze me aan probeert te kijken. Ik moet mijn ogen heel even op het verkeer focussen maar ik zie vaagjes in mijn ooghoek dat die prachtige ogen mij zo doordringend mogelijk proberen aan te kijken. Als we weer op de doorgaande weg zijn gedraaid, kijk ik haar aan en zeg: “Ja, ik zei dat ik jou wel kende, maar verder niets. Ik vroeg of ik iets door moest geven als ik jou zag. En hij antwoorde weer dat hij graag zou willen dat je hem belde.” Ze ploft terug in de stoel. “Weet je dat dat dus bijna mis ging hè” zegt ze terwijl ik voor de vijfde keer mijn achteruitkijkspiegel check op een blauwe Opel. “We hebben alleen geen eten voor vanavond, maar we bestellen wel wat toch?” zeg ik na een tijdje om de stilte weer een beetje te breken. “Ja, prima”, zegt ze terwijl ze met haar telefoontje bezig blijft.

We komen thuis en ik zet de auto weg. “Ehm, ik ga nog even wat dingetjes aan de auto controleren voor de reis van morgen”, zeg ik twijfelend: “Je weet waar alles staat, hè. Het maakt mij niet uit welke kamer je pakt, kies er maar een uit”, zeg ik met een knipoog. “Ja, dankjewel”, zegt ze terwijl ze in gedachten naar binnen loopt. Het is gewoon maar even een routinecheck. Ik check de batterij, banden, olie, remmen, koeling, airco, uitlaat, want die heb ik laatst weer horen ratelen en tot slot zal ik de auto ook nog even stofzuigen. Ik heb de slechte gewoonte om mijn rotzooi in de auto te laten liggen waardoor het nogal een puinhoop kan zijn.

Het valt allemaal wel mee, uurtje werk, ik heb de banden nog wat opgepompt, uitlaat nog wat meer vast geschroefd, en de auto gestofzuigd. Dat was geen overbodige luxe, zeker niet als er nog dames in die wagen moeten. Oh ja, ik heb de ruitenwisservloeistof nog bijgevuld, die kwam ik nog tegen, tijdens de controle van de rest. Mijn auto is in goede staat gelukkig.
Het is half zeven als ik naar binnen loop en mijn handen ga wassen. Anouk komt ook naar beneden en ze heeft gedoucht en andere kleren aangedaan. Een jeans en T-shirt- achtig geval met een leuke inkijk. Daar kan ik wat mee, haha. “Zal ik iets gaan bestellen? Wat lust je graag?” vraag ik met m’n telefoon in mijn hand. ”Eventueel kunnen we ook uit eten, ik ken wat tentjes, maar ik weet niet wat gemakkelijk is. Dan moet ik me sowieso even douchen en verkleden”, zeg ik grappend. “Ken je die italiaan bij de hoek met de kerk?”, vraagt ze twijfelend. “Dan moet je heel even wachten en dan kunnen we zo gaan”, zeg ik terwijl ik me richting te trap begeef. Ik loop naar boven terwijl er dingen door mijn hoofd vliegen. Zou ze me zien zitten en gaat ze daarom met mij uit eten? Is dit een begin? Wanneer moet ik kenbaar gaan maken dat ik haar echt zie zitten? Het leven kan echt moeilijk zijn soms. Zo goed, maar zo moeilijk.
Na een minuutje of 20 kom ik terug beneden. Ik heb een van mijn beter jeans en een overhemd aangetrokken. Niets bijzonders, maar toch iets beter dan een afgetrapte broek met een versleten T-shirt. “Madame”, zeg ik terwijl ik de voordeur opendoe en mijn arm die kant op wijs. Ze loopt langs me heen en ik sluit af. Ik loop naar de passagierszijde van de auto en open deze deur ook. “Een echte gentlemen” zegt ze glimlachend. “Heb ik toch een soort van opvoeding gehad dan”, zeg ik grappend terug. Ik stap aan mijn kant in en rijd richting het centrum. Gelukkig is het niet druk in het centrum en kan ik mijn auto gemakkelijk kwijt. Nou ja, gemakkelijk is niet het juiste woord. Zo’n auto is toch wat lastiger parkeren. Er is plek, laat ik het zo stellen. Ik doe mijn best zo strak mogelijk te parkeren maar ja, hij steekt toch wat lomp uit. Ik kan er niets aan doen. De gemeente moet verdomme die plekken groter maken. Ik stap uit en laat haar er ook uit. Ik probeer helemaal niets fout te doen vanavond. We lopen de italiaan binnen. De ober komt meteen naar ons toe. “Heb je een tafeltje voor twee? Het liefst buiten”, zeg ik snel. Ik kijk haar aan en zeg: ”Of heb je liever niet dat ik rook vanavond?”. “Als het kan, het is best koud buiten” zegt ze met een beetje besmuikte glimlach op haar gezicht. “Dan een tafeltje binnen”, zeg ik lachend terwijl ik me richting de ober keer. “Geen probleem”, zegt hij direct en geeft ons het tafeltje bij het raam. Mooi tentje eigenlijk. Ik kom er eerlijk gezegd niet zo vaak, sterker nog, ben ik hier ooit binnen geweest? Nou ja, we zitten prima nu. De ober komt onze kant weer op met 2 menukaarten in zijn hand. Hij geeft er een aan Anouk, en vervolgens een aan mij. “Wat heeft u graag te drinken?”, vraagt de ober terwijl hij het kaarsje op onze tafel aansteekt. Ik heb erg veel zin in bier, maar ik ben met de auto dus dat wordt een gegarandeerde alcoholvrije avond hier. Een van de weinige levenslessen die ik altijd toepas: Geen alcohol als je achter een stuur moet zitten. “Doe mij maar een Fanta”, zegt Anouk vriendelijk. “Maak er maar 2 Fanta van dan”, zeg ik lachend er achter aan. “Wat een eensgezindheid”, lacht de ober mee: “Zou ik jullie erop mogen attenderen dat het tweepersoonsliefdes-diner de kok z’n specialiteit is”. Ja, leuk, een jongen en meisje die samen gaan eten. Misschien wel meer dan 99% zijn ook daadwerkelijk paartjes of zijn op date. Maar vanavond dus die ene luttele procent. Misschien worden we inderdaad wel eens een paartje, maar of dat vanavond is betwijfel ik. Eens kijken wat Anouk er van vindt. Ik kijk haar aan. “Jullie pizza’s zijn ook heel erg lekker” zegt ze terug. “Het diner is een Italiaans aperitiefje, daarna ieder een halve pizza geserveerd met een koude pasta salade, afgesloten met echte Italiaanse tiramisu”, zegt de ober vriendelijk. “Hebben we daar tijd voor?” vraag ik aan Anouk. “Ik ben eigenlijk nogal moe….”, antwoord Anouk. “Dan worden het twee pizza’s” zeg ik concluderend tegen de ober. “Neem uw tijd voor uw keuze”, zegt de ober terwijl hij zich omdraait om ons drinken te pakken. “Jij kent het hier, wat is hun beste pizza?”, vraag ik aan Anouk. “Ik houd ontzettend van hun tonijnpizza”, zegt Anouk terug terwijl ze de kaart nog eens goed bestudeerd.

Het onvermijdelijke is gebeurd. Helaas, helaas, maar het blijkt dat Lola, de goede vriendin van Anouk, hier vlak bij woont en die zag mijn auto staan. Ik heb je al eerder vertelt dat ik Lola niet bijzonder graag zie, en nu verknalt ze dus ook nog mijn avond. Nu zittende dames van alles te bespreken. Lola heeft zelfs gewoon een pizza meegepakt. Wat moet ik anders zeggen? Zo iets van: nee dikke, ga eerst afvallen ofzo. Haha, ik had die kop wel eens willen zien. Maar ja, wees eerlijk, mijn avond is dus wel een beetje om zeep geholpen hierdoor. Wat kom ik nu te weten? Nou, ze hebben het al gehad over een of andere serie op tv, de uitverkoop in het dorp, hetgene wat Kristy aanhad, of beter gezegd, wat niet een aantal dagen geleden, en nu zijn ze bezig te bespreken wat ze allemaal willen gaan doen aan de Belgische kust.
Ik ga iets zeggen dames en heren. Het heeft volgens mijn bijna een half uur geduurd sinds Lola binnen kwam vallen, maar we gaan het proberen. “Lijkt me toch logisch, we zitten bij het strand en er is een dorp in de buurt dus dat wordt een vakantie van op het strand liggen, en af en toe een keer gaan kijken of het bier in het dorp smaakt”, zeg ik lachend. Anouk kan er gelukkig om lachen omdat Lola al een heel programma had bekeken van wat er op de camping allemaal te doen is komende twee weken. Bam, die heb ik even heel hard weggezet, die Lola. Overigens is het niet raar dat ik deze opmerking maak hoor. Ik heb een schijthekel aan al die activiteiten. Op vakantie moet je zelf kunnen doen wat je wilt en kiezen wanneer je dat wilt. Dan heb je al die mensen en activiteiten toch helemaal niet nodig. Ja, overigens, Anouk vindt deze opmerking helemaal goud en verslikt zich bijna in haar laatste stukje pizza. Ik lach gezellig mee en Lola zit er maar een beetje bij voor Jan met de korte achternaam op dit moment. Ik heb mijn pizza op en Anouk heeft niet echt zin in een toetje. Ik vraag de rekening en zet ’t allemaal op de creditcard. Daarna lopen we naar buiten en dan ben ik benieuwd. Wilt Anouk graag dat Lola mee gaat of laat ze die hier. De spanning stijgt..............

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 18
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Noord-Brabant
Vakantie Speciaal IV
Reactie #8 juli 24, 2013, 17:34:29 17:34*
IV

Ik steek snel een peuk op als we buiten staan. Ik rook nooit in mijn auto, dus moet het heel even tussendoor. Kan ik zonder sigaretten? Misschien wel, misschien niet. Nu is het vakantie en ik vind dat ik het heb verdiend. Tijdens de examens heb ik al niet veel gerookt omdat ik van te voren al veel had geminderd. Ik had geen afkickverschijnselen en die wilde ik ook niet tijdens mijn examens. Lijkt me nogal logisch. Dus ik heb rustig aangedaan. Overigens ook met de drank, maar dat lijkt me logisch. De dames staan nog het een en ander te bespreken. “Heb je je spulletjes allemaal al klaar staan?”, vraag ik aan Lola. “Jaja, ik heb ook die mooie 4-persoons tent van mijn oom en tante mogen lenen, dus wij slapen luxe”, zegt Lola opgewonden tegen Anouk. Een tent en luxe? Oké, nieuw voor mij, maar ja, nooit te oud om te leren zullen we maar zeggen. “Wat doen we nu?”, vraag ik terwijl ik nog een goede hijs neem. “Ik denk dat ik naar huis ga en nog eens goed slaap voordat ik dat niet meer kan op vakantie”, zegt Lola. Oké, die begrijp ik niet helemaal maar ik ben allang blij dat ze niet mee wil naar mijn huis. Ze doelt waarschijnlijk op het nachtleven op vakantie.
“Dan stappen wij ook op, denk ik, hè?”, vraag ik aan Anouk. We nemen afscheid van Lola en lopen richting de auto. “Dat had je even nodig hè, even praten met een vriendin”, zeg ik met een glimlach op mijn lippen. Ze lacht terug: “dat kun je denk ik wel stellen ja”.

Drup, drup en opeens uit het niets gaan de sluizen open. Ja, oké, ik merkte tijdens het opsteken van mijn sigaret dat het harder waaide dan vanmiddag. Maar dit noem je dus echt plaatselijk noodweer geloof ik. “God********”, roep ik keihard over de straat. Nog 150 meter. Oké, dit is een enorm nat pak. Ik maak haar deur open en laat haar instappen. Daarna sprint ik naar mijn eigen portier. We zijn beiden echt heel erg nat geworden. Ik begin te lachen, ze lacht mee. We kunnen de lol hiervan wel inzien. Ik rijd rustig naar huis en als we thuis komen is het allang opgehouden. Ik heb ondertussen wel gevoeld dat mijn schoenen verzopen zijn en dat mijn onderbroek ook wel wat nat geworden is. Zo hard regende het. We stappen uit en ik doe de auto op slot. Ik doe de voordeur open en we stappen naar binnen. “Ik denk dat ik ruzie krijg met de schoonmaakster als we zo nat naar binnen gaan.”, zeg ik als we op de deurmat nog wat staan uit te lekken. “Ik trek mijn kleren wel ff uit en ren naar de bovenste badkamer. Dan kun jij die op de eerste verdieping gebruiken, oké? Die ben je wel tegen gekomen denk ik?” stel ik voor. “ja ja, klopt, dat is helemaal prima hoor” zegt ze: “dat kan ik begrijpen ook, met dat mooie parket wat bij jullie in de woonkamer ligt”. “Nou dat is het hem ja”, zeg ik terwijl ik mijn overhemd losknoop en uitdoe. Anouk begint ook met uitkleden. “Ho, ehm, wacht maar hoor, ik ben zo weg”, zeg ik snel en ongemakkelijk. Dit is om twee redenen dat ik dit zeg. De eerste is dat ze dan misschien meer op haar gemak is. Dames zijn over het algemeen best wel op hun privacy gesteld. En de tweede is dat ik misschien wel een steigerende jongen in mijn broek krijg. En die is dan niet echt heel gemakkelijk te verbergen. “Je hebt me toch ook gezien in bikini?”, zegt ze terwijl ze me een beetje schuin aankijkt en haar T-shirt-ding over haar hoofd uitdoet. Ik zie de bh tevoorschijn komen. Oké, dilemma, ik wil blijven kijken want dit zie je misschien wel maar een keer in je leven. Van de andere kant wil ik me niet voor schut zetten door een bolling in mijn onderbroek. Ik probeer zo vloeiend mogelijk mijn schoenen, sokken en jeans uit te doen. Dit wordt lastig aangezien een van de mooiste dames die ik ooit gezien heb, zich naast mij aan het uitkleden is en dat trekt mijn aandacht nogal. “Het bubbelbad is nog warm, dus als je wilt?”. “Zou dat kunnen ja?”, vraagt ze: “Dat is op dit moment wel extreem lekker ja”. “Ik denk dat ik mijn zwembroek boven ff pak en dan erin ga”. Is dit slim? Misschien niet, maar ik denk wel dat ik lekker slaap als ik haar nog een keer in bikini mag aanschouwen. Ik heb alles uit op mijn onderbroek na en ga de trap op. “Zie ik je zo in de pool, lust je nog iets te drinken? Ik kan een wijntje ofzo openmaken. Kan ook iets anders zijn hoor”, zeg ik snel terwijl ik boven op de trap sta. “Ik ben wel in voor een wit wijntje zo op de avond”, zegt ze van beneden. “Ik zal een lekkere uitkiezen, oké?” roep ik terwijl ik al bijna op de badkamer ben waar mijn zwembroek ligt. Ik hoor dat ze de trap op gaat en de badkamer in loopt. *Klik*; dat was de deur. Ik kan veilig naar beneden. Ik heb mijn zwembroek aan, ga weer naar beneden, en loop richting de wijnkast; zo’n mooie klimaatkast voor wijn. Ik pak er een witte die ik er wel chique uit vind zien en pak meteen twee glazen mee. Ik weet echt helemaal niets van wijn. Ik heb wijn ook nooit zo bijzonder lekker gevonden. Ik kan genieten van bieren en allerlei lekker sterkere drank zoals whisky, cognac of cocktails. Maar wijn heb ik nooit bijzonder gevonden. Daarom heb ik er gewoon geen enkele verstand van. Ik loop richting de pool en zet de glazen en fles neer bij het bubbelbad.

Ik loop naar het bedieningspaneel van de pool. Echt een heel duur, speciaal apparaatje. Luchttemperatuur op 23, bubbelbad op 38, zwembad op 28,de verlichting gedimd, muziekje op de achtergrond. Handig dat zo’n bediening ook eens een keer werkt. Volgens mij zijn de keren dat dat apparaat ook daadwerkelijk werkte, op één hand te tellen. Ik leg twee handdoeken en twee badjassen klaar en settle mezelf in een van de ligstoelen rond het zwembad. Ik kijk nog even in het groepsgesprek van de vakantie. Er werd wat gediscussieerd over het zakgeld voor twee weken. Sommige krijgen een paar honderd euro van hun ouders, José is, zoals eigenlijk altijd, best blut en ik heb het hoogste budget. Tsja, zo werkt dat nou eenmaal. Ik kan er niets aan doen. Ik zal wel vaker het eten betalen, of wat meer rondjes geven in de kroeg ofzo. Dat heb ik altijd gedaan, en ik was niet van plan daarmee te stoppen voordat mijn pa daar geen toestemming meer voor geeft.
Ah, ik hoor een deur. Daar komt ze aan. Ze opent de glazen deur die de gang scheidt van het pool-gedeelte van het huis. Ze komt binnen. Zou ik er een keer een opmerking over haar prachtige lichaam durven maken. Het moet wel een hele goeie zijn dan. Ik doe het maar niet. Voor het zelfde geld maak je er een k**-opmerking van en is de hele vakantie om zeep. Ze loopt richting het bubbelbad, gaat op de rand zitten en glijdt er vervolgens in. Ik sta op en pak de fles wijn. “Ik zal eerlijk zijn dat ik geen enkel verstand heb van wijn en dat ik dus ook geen enkel idee heb van wat ik daarnet uit de kast heb gepakt”, zeg ik lachend en ik haal mijn schouders op. “Ik ook niet, dus laten we hopen dat hij smaakt” zegt ze terug. Ik open de fles en schenk twee glaasjes in. “Alstublieft, madame” zeg ik terwijl ik haar een glas voorhoud. “Dankuwel” antwoord ze. Ze neemt een slok en zegt: ”Dit is wel een goede hoor”. Ik neem zelf ook een slok. Ja, ik ben geen wijn-mens als je dat zo kan zeggen. Het is wat zoet, niet vervelend nee. “Had je je vader nog gebeld?” vraag ik uiteindelijk om een gesprek op gang te krijgen. “Ja”, antwoordt ze: “Hij verontschuldigde zich ervoor dat hij zo reageerde vanmorgen toen ik hem belde. Hij begreep hoe ik me voelde zei hij, en na mijn vakantie hebben ze de situatie verbeterd zei hij”. “Aha, nou, dan is er werk voor twee weken gok ik”, zeg ik terwijl ik nog eens een slok neem. “Het eten was trouwens heerlijk, heel erg bedankt”, zegt ze uiteindelijk omdat er weer een stilte is gevallen. Ze is in gedachten, ik kan het zien en normaal is het helemaal niet moeilijk om een gesprek met haar te beginnen. “Ik wilde net zeggen, een heel goed tentje is dat daar”, zeg ik lachend. Ze pakt haar telefoon en begint weer te turen in dat ding. Ik besluit om er maar een keer een opmerking over te maken. “Ze kunnen je niet missen geloof ik hè”, zeg ik grappend. Dat zeg ik ook altijd als mijn pa constant aan het telefoneren is. “Het is het groepsgesprek van de dames voor onze vakantie. Ze vragen wie wat bij zich heeft want de broertjes hebben een maximum van 2 tassen aangesteld. Anders past het niet in hun wagen zeggen ze”. “Tsja”, reageer ik: “We hebben ook nog niet echt afgesproken wie er in welke auto gaat. Hoeveel man zou er eigenlijk in die wagen van hun kunnen?” . “We zullen het eens vragen in het groepsgesprek”, zegt Anouk. Ik zie het bericht verschijnen op mijn telefoon: hoe doen we het eigenlijk met de auto qua indeling??? Hoeveel kunnen er bij jou in Bart of Pim? Na een paar minuten komt er een antwoord van Pim: IK rijd, dus IK ben chauffeur, niks aan Bart vragen dus xD en er kunnen maar 3 man in, de rest is bagageruimte. Direct zie ik een bericht van Kristy komen: De heren in jullie auto, en de dames bij Lex in zijn auto. Overigens is er nog een random bericht van José doorheen gekomen. Dat gebeurt wel eens vaker hoor. Hij vraagt wat voor weer het wordt zodat hij weet hoeveel winterjassen hij mee moet nemen. Ook daar wordt direct op gereageerd. Kristy vertelt hem dat hij eens op zijn computer moet opzoeken wat voor weer het is. Pim reageert met de standaard opmerking: 1000. Dat zegt hij wel vaker. Een soort stopwoordje als iemand zo’n random opmerking maakt. En Lola stuurt een link van een of andere site die weer denkt te kunnen voorspellen. Ik reageer door te zeggen: Aan zee weet je het nooit, dat schijnt lastig voorspellen te zijn. Daar wordt instemmend op gereageerd. Daarna een berichtje van Anouk die dus naast mij in het bubbelbad ligt: Overigens liggen Lex en ik in het bubbelbad bij hem xxx losers. Ik begin te lachen en kijk haar aan. We schateren het allebei uit als er allerlei grappend bedoelde verwensingen langs komen. Overigens weet de rest dat Anouk bij mij is want de situatie is gemeld in het groepsgesprek vanmorgen.
En uiteraard José met het slotakkoord: heb ik ook als ik eens een goede scheet laat in mijn badkuip. Ik stuur een bericht terug: zullen we nu even gaan zwemmen in het zwembad of over 5 minuten, Anouk? . We lachen allebei om de situatie en na een tiental minuten is de rest ook weer vertrokken van Whatsapp. Allemaal moesten ze nog spullen inpakken enzo. Lekker op tijd denk ik dan, maarja, sommige mensen doen dat nou eenmaal last-minute. De fles wijn is ondertussen halverwege. We zwemmen nog wat en gaan er daarna uit. “Dat doet goed hè”, zeg ik. “Helemaal als ik weet dat die jaloerse bokken dat lekker niet hebben”, zegt ze lachend terwijl ze kinderachtig haar tong uitsteekt. “Inderdaad”, reageer ik lachend. We gaan allebei naar boven om te douchen en ik ben als eerste van ons twee weer beneden. Ik sluit alles bij de pool nog even af. Daarna loop ik terug naar de gang waar onze natte kleren van vanavond nog liggen. Tsja, zometeen maar even doen denk ik. Ik weet niet wat zij met haar kleren wilt doen. Ik kan ze hier wel in de was gooien, maar dat is voor haar toch net even een ander verhaal. Ze komt weer naar beneden. Ik hoor haar van de trap afkomen. Ze heeft de badjas die ik haar had gegeven nog aan. Ik zie er niets onderuit komen. Zou ze……. Nee toch zeker. Kan mijn verlangen toch zo dicht tegen realiteit aan komen? Ze heeft ook de konijnensloffen aan. Die droeg ik toen ik nog 12 was ofzo. Ze zijn heerlijk zacht, maar mij te klein. Zo te zien passen ze haar wel. “Kijk eens!”, zegt ze vrolijk. “Ja, dat is een tijd geleden dat ik die heb gedragen, ze passen mij niet meer, maar jou passen ze perfect. Lust je trouwens iets te drinken nog ofzo?” reageer ik. “Doe nog maar zo’n glaasje van die lekkere wijn van daarnet als dat kan” zegt ze terwijl ze gaat zitten in de sofa.

“Uiteraard, ik zal hem even pakken, wat doe je trouwens met die kleren van vanavond? Die natte”, vraag ik: “Ik kan ze ook nog even in de wasdroger gooien als je wilt?”, vervolg ik terwijl ik nog twee glazen wijn inschenk. “Ik hang ze gewoon vanavond uit op de badkamer ofzo, dan zijn ze morgen echt wel droog”, reageert ze. Ik zet de glazen neer en ik ga zitten. Na een tijdje nog wat met haar vriendinnen gecommuniceerd te hebben, legt ze haar telefoon weg en neemt een goede slok wijn. “Lex….”, begint ze twijfelend. Haar gezicht is weer wat serieuzer geworden. Ik kijk haar zo vriendelijk mogelijk aan. “Lex…..”, zegt ze nog een keer: “Ik moet je eigenlijk iets vertellen wat best serieus is en wat ik tegen niet veel mensen heb gezegd. Het is best zwaar voor mij, maar ik zal het je moeten vertellen. Kijk, we hebben een 4-persoons en een 3-persoons tent straks hè?”. Ik knik instemmend. “Wel”, vervolgt ze: “Dan moet er dus een van de dames bij de heren of andersom, anders wordt het wel heel krap in de tent van Bart en Pim. En jullie gaan niet met z’n vieren in de tent van Lola, dat durft ze niet aan. En zoals je weet blijven de dames altijd bij elkaar dus zal er een van de heren bij ons moeten komen. Door deze hele situatie heb ik met de dames overlegd dat jij dat wordt omdat ik je nu vertrouw. Deze situatie heeft dus een klein gelukje bij het ongeluk”. Ik knik nog steeds instemmend en zeg: “maar wat is het probleem dan, ik bedoel, ik slaap voor twee weken bij jullie en dan……” . “Daar wil ik het nou juist even met je over hebben”, zegt ze en ze vervolgt: “Ik ben kerngezond. Maar ik heb een klein minder dingetje. Ik ben ’s nachts een bedplasser”. Ze slikt een keer bij het zeggen van haar laatste zin. Ze neemt nog een slok wijn en vervolgt haar verhaal weer: “Ik draag daarvoor luiers ’s nachts. En ik wilde echt niet dat iemand anders daar achter zou komen, maar omdat het bittere noodzaak is straks en ik jou ondertussen zo goed vertrouw wilde ik dit even kwijt. Je moet het weten, en als laatste: vertel het tegen niemand. Echt niemand. Ik hoop dat ik je kan vertrouwen”, zegt ze terwijl ze begint te snikken. “Dat is toch helemaal geen probleem. Als jij een geheim hebt dan hang ik dat echt niet aan de grote klok ofzo hoor”, reageer ik terwijl ik nog eens door mijn hoofd na ga wat ze nou daarnet tegen mij heeft gezegd. Ze begint iets meer te snikken. “Kom eens hier”, ik sta op en ga naast haar op de bank zitten en leg haar hoofd tegen mijn schouder bij wijze van troosten. Of dit een slimme actie is weet ik ook niet maar ik haar hoofd ligt al op mijn schouder als ik er over na begin te denken.

Daar zit je dan. Het begon zo positief. Ik kreeg helemaal een goed gevoel van binnen toen ze zei dat ik bij hun in de tent mocht. Maarja, daarna kwam dat andere. Ik voel genoeg voor haar om daar langs te kijken en het te negeren. Zo erg is het niet. Maar toch is het even een smetje op haar prachtige lichaam en persoonlijkheid. Ik weet niet waarom en ik probeer het te negeren maar dat blijkt moeilijker dan dat het lijkt. Ze is een bedplasser. Datgene wat ik rond mijn 6 de heb afgeleerd. Ze is 18. Tsja, het komt voor maarja……  Dit is dus echt heel raar.
Ik leg mijn arm rond haar schouder en klop er nog een keer op. “Kom op, mij kun je toch vertrouwen, dat weet je toch?” zeg ik opbeurend. Ze doet haar hoofd omhoog en kijkt me aan met haar waterige oogjes. “dankjewel”, zegt ze zacht en ze geeft me voorzichtig een kusje op mijn wang. Ze staat op en zegt: “ik ben moe en ik ga slapen”. Ik ben nog even in trance vanwege dat contact van mijn wang met haar lippen. “Eh, ja, prima natuurlijk. Als je iets nodig hebt of als ik iets moet helpen dan roep je maar hè. Ik pak even een sigaretje buiten en gaan dan ook pitten” zeg ik terwijl ik ook opsta. Ik loop met haar mee naar de gang. Zij om naar boven te gaan en ik om mijn jas te pakken. Terwijl ik achter haar loop kijk ik nog eens naar haar kont. Zou daar nou een luier onder zitten? Ik twijfel, zou ik het vragen of niet. Achja, weetje, op de camping bij haar in de tent kom ik er vast wel eens achter. Zij pakt haar kleren van de grond en ik pak mijn jas en wens haar een goede nacht. Zij gaat de trap op en ik loop richting de keukendeur met een pakje sigaretten in mijn hand. Ik kom langs de drankenkast en schenk ook maar meteen een glas whisky in, en neem die mee naar buiten. Het is best fris geworden buiten, maar onder de veranda is het prima te doen. Ik steek er een op en neem een grote hijs. Ik ben nog wat aan het nadenken en pak mijn telefoon. Ik zal het maar eens op internet opzoeken. Ehm, hoe zou je dat omschrijven. Luiers voor volwassenen ofzo? Ik heb echt geen idee en tik dat maar eens in. Ik zie wat een merk langschieten: Tena. Google geeft ook meteen wat plaatjes. Zo, godverdikke, dat zijn echt hele grote luiers. Er staan ook wat dames en heren op die helemaal als grote baby gekleed zijn. Heel raar en verwarrend.
Ik ben moe en besluit er maar mee te kappen. Ik drink mijn whisky op en neem nog wat hijsjes tot mijn sigaret op is. Ik sluit verder heel het huis af en doe de lichten uit. Ik loop naar boven met mijn natte kleren die ik in het washok dump, en roep nog even snel: “Goedenacht”, terwijl ik weer door wil lopen. “Ehm, Lex, kun je misschien even helpen…….”, hoor ik uit haar kamer komen…………….


Offline (Verborgen)

  • schattig
  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 558
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1997
  • Ik ben: Babyfur
  • Locatie: Noord-holland
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #9 juli 24, 2013, 17:37:23 17:37*
een tip ; voeg meer Alina's toe dat maakt het makkelijker lees baar (doe ik zelf ook)  ;)
Skype : tyyne-epw

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 787
  • Geslacht: Man
  • A Simple Hello Could Lead To A Million Things.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Overijsel
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #10 juli 25, 2013, 01:00:37 01:00*
Blijft een mooi verhaal wat makkelijk te lezen is.
De alinia's storen mij niet en het idee van het schrijveb alsof je het aan me verteld bevalt me oppers best :-)
Weep not for roads untraveled
Weep not for sights unseen
May your love never end and if you need a friend,
There's a seat here along side me.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 18
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Noord-Brabant
Vakantie Speciaal V
Reactie #11 juli 25, 2013, 12:09:37 12:09*
V

Mijn hart begint te bonzen. Nu gaan we wat meemaken, dat garandeer ik. Ik doe de klink voorzichtig naar beneden. Daarna duw ik de deur zachtjes open. De kamer is niet bijzonder groot. Er staan twee grote kasten, een bed en een bureautje met een stoel ervoor. Haar kleren liggen op de stoel. Ze ligt op het bed in de hoek van de kamer. Er ligt een pak luiers, Tena, op de grond en een ervan ligt om haar heen. Ze heeft alleen een ruim T-shirt aan. “Ehm, dus, kun je hem vastplakken?” vraagt ze blozend. Oké, de situatie blijkt dus zo te zijn dat ze de luier om haar heeft uitgevouwen en dat hij alleen nog maar vastgeplakt hoeft te worden. “Tuurlijk, maar ik heb dat nog nooit gedaan dus je zal heel even moeten helpen ben ik bang”, zeg ik snel. Ik loop richting het bed en ga naast haar benen op het bed zitten. Ze heeft dus de twee ‘flappen’ aan de zijkant vast. Die zal ik vast moeten plakken. Ik leun voorover en bekijk waar ik hem moet vastplakken dan. “Daar zitten twee blauwe plakkers, die moet je loshalen en dan strak op de andere kant plakken, begrijp je?”, zegt ze helpend omdat ik nogal aan het zoeken ben wat er nou precies van mij wordt gevraagd. Ik zie inderdaad twee blauwe, plastic plakkertjes. Oké die moeten dus op de andere kant dan. Ja dat lijkt er wel op denk ik. Het plastic kraakt wel wat, maar dat schijnt zo te horen want Anouk reageert niet en kijkt alleen maar of hij wel goed zit.

Ik heb ze! Alle vier zitten ze vast en Anouk staat op van haar bed. Weer dat gekraak. “Dankje”, begint ze blozend: “dit is de eerste keer dat ik ben geholpen hiermee door een jongen”. “Ja”, antwoord ik, “is toch helemaal geen probleem. Ik ben er om te helpen dat weet je”. “Ik kan eigenlijk die plakkers wel zelf doen, maar dan is er meer kans dat ie gaat lekken, en aangezien ik in iemand anders zijn bed slaap…..” vervolgt ze terwijl ze blozend naar haar voeten kijkt. Ik loop haar kamer weer uit en zeg: “Is geen enkel probleem. Ik ben boven, als er nog iets is val je maar binnen hè. Overigens ik heb de wekker om 8 uur staan. Zal ik je dan wakker maken?” “Oh, ja, goed idee, is prima, welterusten” zegt ze terwijl ze haar deur weer zachtjes dichtmaakt. “Truste”, roep ik nog terwijl ik naar boven loop.

Ik hoor gestommel. Ik kijk snel even op m’n wekker. 2 Uur ’s nachts. Gestommel is niet heel raar ofzo. In ons grote, oude huis lopen wel vaker muizen of misschien wel grotere dieren. Ook slapen er duiven in de goot en hebben we af en toe een uil die uitrust onder het kapje bij de schoorsteen. Dat gebeurt als je in een ouder huis woont met veel bos eromheen. Maar dit is iets anders. Ik zou toch zweren dat dit mijn trap is! Opeens zie ik de klink van de deur bewegen. Spooky!! En dan zie ik het. Anouk d’r hoofd beweegt zich om de open deur heen en fluistert zachtjes: “Lex…., Lex…..”. “Ja, wat is er” zeg ik zo vriendelijk en zacht mogelijk. Dat moet je maar eens proberen als je zo wakker wordt gemaakt. Het is moeilijker dan je denkt om dan vriendelijk iets te zeggen. “Er lopen overal beesten heb ik het idee”, fluistert ze terwijl ik toch een beetje angst in haar stem hoor. “Ehm, ja, je kunt gerust op een andere kamer gaan liggen, die beesten kunnen hier nou eenmaal lopen in zo’n oud huis”, zeg ik alweer zo vriendelijk mogelijk. ”Mag ik niet even bij jou in bed?”, vraagt ze zacht. Het klopt dat ik in een tweepersoonsbed slaap. Heerlijk die ruimte. En ik heb het bed al een tijdje, maar niemand heeft daar nog in geslapen behalve ik zelf. “Ehm, ja, dat kan ook”, zeg ik terwijl ik alvast wat naar een kant toe kruip.
Ze doet de deur volledig open en komt naar binnen. “Ik zal wel even een lampje aanmaken of zie je het al?”, vraag ik. Terwijl ze de deur zachtjes dicht doet zegt ze: “Ja, als dat kan….”. Ik knip de lamp aan en zie eerst heel even niks. Zo’n fel licht. M’n ogen wennen er al snel aan en door mijn ooghaartjes door zie ik een hele mooie meid in een ruim T-shirt met haar haar los op haar schouders, maar ook met een dikke luier aan. Op zich is het wel sexy. Ze ziet er zo kwetsbaar uit nu, en dat maakt dat het ook heel sexy is. Toch kan ik er niets aan doen dat het er ook raar uit ziet. Ze kruipt naast mij onder de deken terwijl ik het lichtje weet uit knip. Ik hoor het gekraak van haar luier net zoals ik die hoorde toen ik hem dichtmaakte. Haar benen tikken de mijne aan. Ik sidder al bijna bij het contact van onze benen. Er liggen genoeg kussens in mijn bed en ze heeft er al gauw een te pakken die ze onder haar hoofd legt. Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik draai me maar om, om weer te gaan slapen. Ze doet hetzelfde en ik slaap weer langzaam in.

De volgende ochtend word ik weer wakker omdat mijn wekker om exact 8 uur begint met piepen. Ik laat hem even piepen en daarna zet ik hem met een klassieke en harde klap weer uit. Het ochtendzonnetje schijnt flauwtjes door de gordijnen mijn kamer in. Ik voel iets kouds tegen mijn knie. Ik lig gedraaid naar binnen en opeens voel ik het warmer worden. Oh ja, Anouk ligt naast mij in mijn bed. Dat wist ik maar…… Ehm…. Dat warme is dan? Ik kijk stiekem onder mijn bed en ja, ja. Ik lig met mijn knie zachtjes tegen haar luier aan.
Ze draait zich om en ziet mijn naar mijn benen kijken. “Och god, nee toch?” zegt ze proestend. Ik begin ook te lachen en al snel zijn we beiden goed wakker door deze enorme lachpartij. “Ehm, ik denk dat ik sorry moet zeggen”, zegt ze na een tijdje. “Mag ik één flauw grapje maken dan. Ik ben blij dat je die luier om had anders dan had ik nou een nat been en bed gehad”, zeg ik grappend. Beiden lachen we er nog wat om en daarna sta ik op. “Gebruik jij de badkamer op de eerste verdieping weer?”. “Ja prima”, zegt ze terwijl ze de deken van haar af slaat. Daar ligt dus het meisje van mijn dromen in een luier in mijn bed. Raar en sexy. Echt, ik heb echt gemixte gevoelens. Ik weet nog steeds niet helemaal wat ik er van moet vinden. Ze staat op en loopt, of misschien toepasselijker gezegd, waggelt richting de deur. “Mag ik wat vragen?” vraag ik nieuwsgierig terwijl ik naar de luier kijk. “Tuurlijk, hoezo?” vraagt ze terug. “Nou, hoe ga je dat ooit in die tent aan en uit doen zonder die ruimte die er nodig is?” vraag ik denkend. Gisteren had ze toch behoorlijk wat ruimte nodig. Want dat moet allemaal in die tent gebeuren zonder dat de buren het horen of zien. Ik heb overigens geen idee hoe groot een tent is, maar ik kan me indenken dat dat kleiner is dan onze logeerkamer waar ik haar gisteren heb geholpen.
Ze begint te lachen. En terwijl ze naar beneden loopt zegt ze: ”Ik denk dat jij wel kan helpen”. Ikhoor dat ze de badkamerdeur openmaakt, naar binnen gaat en de deur weer sluit. Oké, gaat dat betekenen dat ik mee moet gaan helpen met verschonen? Is dat fijn of juist niet fijn? Allerlei vragen schieten door mijn hoofd terwijl ik ga douchen.

Ik heb de krant al doorgebladerd en al een ontbijttafel neergezet als Anouk beneden komt. Ze ziet er weer stralend uit zo helemaal opgemaakt en in wat schone kleren. Dit keer heeft ze een blauwe katoenen broek aan en een strak zittend hemdje. Een met een blauwe tekening erop, ik kan niet ontcijferen wat het is, maar het staat haar wel. We gaan aan de ontbijttafel zitten en ik vraag: ”wat lust je te drinken, koffie of thee, of sap? Zeg het maar”. We zeggen verder niet veel terwijl we rustig ontbijten.

Als we allebei klaar zijn met eten zeg ik: “De rest kwam rond een uur of twee hè?”. “Ja, klopt, omdat we pas vanaf 5 uur op de camping mogen”, antwoordt ze. We zetten samen de spulletjes terug in de keuken en ik schuif de vaat ook even in de vaatwasmachine. Anouk legt haar telefoon weg en zegt: “Lex”, zegt ze: “kun je even mee naar boven lopen?”. “Tuurlijk, geen probleem”, zeg ik terwijl ik haar naar boven volg.

We gaan de kamer in waar ik haar afgelopen avond heb geholpen. Op het bed ligt een uitgevouwen luier. Hagelwit en echt best wel groot. Ze draait zich om naar mij en zegt: “Kijk, ik vertrouw je helemaal, zeker na vanavond en vannacht. Ik bedoel…….”, ze kan haar woorden moeilijk kiezen. Uiteindelijk vervolgt ze haar verhaal: ”Maar, eh, ik wil je wat vragen, wil jij mij op vakantie ook voor de nacht klaarmaken en '’s morgens ook mee helpen enzo?”. Ze bloost en kijkt naar haar voeten. Een erg rare situatie als je het mij vraagt. “Ehm, ja, ik help graag, dat weet je”, reageer ik zo nuchter mogelijk.  “Ja maar dat vraag ik niet, laat ik het anders vragen, ik vertrouw je dan totaal omdat ik mijn lijf aan jou prijsgeef als het ware. Niet veel mensen krijgen te zien wat jij dan gaat zien. Dat begrijp je toch?”. Haar toon is omgeslagen. Haar blik is serieuzer geworden en voor de zoveelste keer deze dagen weet ik niet waar dit heen gaat. Ik begrijp het nu wel een beetje. Het is dus dat ze straks naakt voor mij ligt zonder dat we een relatie hebben. Misschien is er dan nog wel iets anders mogelijk. Maar laat ik niet te ver afdwalen.  “Ja, Anouk, weet je, ik help je graag met verschonen, stiekem vindt ik je een hele leuke meid”, zeg ik oprecht. Ze bloost weer, maar verder besteedt er ze helaas geen aandacht aan. “Wil je het dan nu leren of vanavond in de tent?”, vraagt ze weer. “Verschonen? Ehm, ja, misschien wel gemakkelijk om dat nu te leren”, zeg ik weer.

Aha, daar wilde ze dus heen. “Dan zal ik eerst maar uitleggen waarom verschonen goed moet gebeuren. Kijk, als zo’n luier niet goed zit dan gaat hij lekken dus dat moet je goed kunnen doen. Ze doet haar broekknoop los. Mijn brein werkt op vol vermogen en er schiet mij iets te binnen wat ik direct ga vragen: ”waarom laat je Kristy of Lola dit niet gewoon doen?” Ze begint te blozen en stopt met haar broek naar beneden te doen. “Eerlijk?”, vraagt ze. “Ik eerlijk tegen jou, jij eerlijk tegen mij”, zeg ik met een glimlach op mijn lippen terug. “Nou, Kristy kan het niet, dus die had ik het ook van te voren of in de tent moeten leren, en dan is het veel beter om dat van tevoren te doen. En Lola vindt het eigenlijk maar niks. Ze vindt het vies, of ze durft niet. Ik weet niet wat het met haar is maar ik heb het haar gevraagd en ze zei eigenlijk gewoon nee. Dus ik had me al voorbereid op de mogelijkheid dat ik het door Kristy zou laten doen en zelf wat onhandig mee zou helpen. Maar ik ben serieus, ik vertrouw je en het is veel makkelijker om dat van tevoren zo te leren.”
Ze kijkt me met die mooie, doordringende ogen aan. Gaf ze mij nou net een knipoog? Ik weet het niet zeker maar volgens mij wel.  “Tsja, we zullen eens gaan kijken dan”, zeg ik terwijl ze haar broek nu helemaal uit doet. Ze doet haar shirt iets omhoog en ik heb nu vol zicht op haar slipje. Een mooie, rode, hipster. Ze pakt die ook aan de zijkant vast om naar beneden te doen. “Ehm, oh, dat hoeft niet hoor als je dat niet wilt hè”, zeg ik snel en ongemakkelijk. Het is toch dat iemand zich uitkleedt voor je neus. Ik wil dat ze zich op haar gemak voelt.
“Tsja, lieve schat, ik ga mijn hipster niet vies maken in die luier dus ik ga er gewoon au naturel in, oké? Ben je bang ofzo?” zegt ze met een glimlach op haar gezicht terwijl ze langzaam haar hipster op de grond laat vallen. Het ene moment zit je thuis je voor te bereiden op een vakantie. Twee dagen later staat het meisje uit je dromen zich voor je neus uit te kleden!!!! Bijna krankzinnig dit.

Ze gaat op de luier liggen. Haar benen zijn iets wijd dus ik heb vol zicht op haar kruis. Mijn blik wordt er heel even door aangetrokken. Ze ziet het. Oh oh, ben bang wat ze nu gaat zeggen. “Dus…. Is het naar wens?”, vraagt ze met een besmuikte glimlach op haar gezicht. “Ehm, ja, oké, hé, weet je dat dit de eerste keer is dat dit live voor mij is. Niet gek toch?”, zeg ik een beetje geïrriteerd en half lachend terug. Ik zal je even uitleggen wat er te zien is. Het is dus kaal daar. Alles is verder van nature zo, dus alles is te zien daar. Ja, ik weet dat omdat ik wel eens porno kijk ja, niet raar als je vaak alleen thuis bent en je in de pubertijd bent.
“Ik scheer het omdat die geur anders blijft hangen”, zegt ze. “Oké, oké” zeg ik geïnteresseerd: “Leg het me nou eens uit hoe het werkt”, zeg ik om er maar niet te lang verder bij stil te staan hoe haar geslachtsdeel eruit zien. “Ik zal het eerst voordoen en dan doe je het daarna zelf, oké?” stelt ze voor. “Lijkt me een strak plan”, antwoord ik terwijl ik in mijn broek iemand duidelijk aanwezig voel worden. Hij was al wakker sinds ze zich uitkleedde, maar nou voel ik dat hij in ‘actie-mode’ begint te komen. Nu maar hopen dat ze het niet ziet anders staat dat ook zo lullig. Letterlijk en figuurlijk.
“Je legt hem eerst in het midden, dan trek je hem over mijn kruis naar boven, je legt de flappen over elkaar en doet dan de plakkertjes vast. En ze moeten best wel strak zitten ander ga ik lekken. Tot slot ga je nog een keer met je vinger langs deze onderrand om de anti-lek randjes op te zetten”, zegt ze terwijl ze elke handeling voordoet en tot slot op staat. “En tegen de luier uitslag doe je er normaal wat poeder uit deze fles op mijn luiergebied. Anders krijg ik pijn en kriebel enzo en dat wil ik niet, oké? “ Ze heeft een grote, witte fles in haar hand. Oké het zal verder wel denk ik maar

Ze gaat weer liggen en doet de strips er weer af. Ze staat naakt weer op en zegt: “Nu jij!, en doe maar met talkpoeder, zo heet dat, dan kan ik direct zien of je dat goed doet”. “Oké, let’s go” zeg ik terwijl ik haar begeleidt naar haar luier toe. Ze gaat liggen en ik probeer elke handeling zo goed mogelijk uit te voeren. Eerst haar lichaam in het midden. Ik trek de luier recht en keur het goed zo. Mijn broek staat het ondertussen best wel bol. Ik hoop niet dat ze dat ziet.
Vervolgens het poeder dan. Ze geeft me de fles en ik strooi wat op haar ‘luiergebied’. Ik neem aan dat dat het gebied is waar haar luier normaal zit. “Mag best iets meer zijn hoor”, zegt ze vriendelijk terwijl ze toekijkt. Ik strooi nog wat extra, ik zet de fles weg en wil vervolgens de luier dicht gaan maken als ze zegt: “Eerst een beetje verdelen met je hand, anders heb ik er nog niks aan”. Ik ga met mijn vingers lang haar liezen en over haar bekken. “Ook mijn vagina nog!”, zegt ze opeens lachend: “Anders dan wordt ik helemaal gek straks, hahaha”.
Ik slik en ga met mijn vinger en wat poeder langs haar schaamlippen. Ik doe er rondomheen ook nog wat en ik voel dat er een siddering door haar lijf gaat. “Prima, dat is al beter”, zegt ze lachend. Ik vervolg door de luier dicht te maken. Dat had ik gisteren al gedaan en als het klaar is staat ze op. Ze geeft me een knuffel en een kus op mijn wang. “Dankje, nou weet ik dat iemand mij kan helpen op vakantie!”, zegt ze blij. “Hoeveel kan dat ding nou hebben?”, vraag ik nieuwsgierig. “Wil je dat weten? Dan moet je er zelf ook een proberen??”, zegt ze terwijl ze me uitdagend aankijkt. “Ehm, ik zou wel willen, maar door jou staat er nou een paal in mijn broek, dus dat zal niet gaan”, zeg ik eerlijk. Dat klinkt erg raar maar het is zo. Eigenlijk is dit helemaal niet de zin die ik wilde zeggen maar ik heb hem al gezegd voor dat ik er erg in had.  “Ik zag het al inderdaad” zegt ze lachend. “Weetjewat? Dat ga ik regelen hiernaast en dan doe ik er een aan? Wat dacht je daar van?”, zeg ik vrolijk. Dan maar zo hè. Heel veel andere dingen kan ik niet voorstellen
“Dus je gaat je hiernaast staan afrukken?”, zegt ze lachend. “Jij mag het ook doen hoor”, zeg ik grappend. “Oeh, dat klinkt als een uitdaging!”, zegt ze. Ik kijk raar op en zeg: “We hebben totaal geen relatie of iets en dan wil je zoiets?”. “Is dat zo?”, zegt ze uitdagend terwijl je haar lippen naar de mijne brengt.

Daar staan we; zoenend. Het moment waar ik op wachtte. Ik durfde niet, maar zij dus wel. Dit is het dus. Heerlijk subtiel en rustig gaat het. Heerlijk. Maarja, dan moet ik verder gaan zeker? Het zal wel, ik kan me niet meer houden. Ik ga naar de onderkant van haar hemdje met mijn handen en haal hem langzaam omhoog. Onze lippen laten elkaar los en ze zegt: “zie je wel, we hebben veel meer dan je denkt”. Ik doe haar hemdje van over haar hoofd en daar staat ze dan in een prachtige, rode bh. Ze heeft ondertussen mijn broek te pakken en die ligt nu al op mijn enkels. Ze gooit me op het bed. Ik kom omhoog om haar bh uit te doen. Ze duwt mijn handen terug en zegt: “Tut tut tut, jij eerst.” Ik doe mijn shirt uit en ondertussen is ze bovenop me gesprongen. Ze zit op mijn buik. Ik ga weer omhoog om met mijn handen achter haar, de sluiting van haar bh los te maken. Onze lippen komen elkaar weer tegen. We zoenen weer innig. Onze tongen zijn in perfecte harmonie met elkaar. Ik voel het koude plastic op mijn buik. Ik heb de sluiting los en laat de bh over haar armen glijden. Er komen twee prachtige borsten tevoorschijn. “We zullen nu eens wat aan die paal gaan doen dan?”, zegt ze geil. Ze schuift naar achteren en zit nu boven mijn benen. Ze zit recht voor mijn penis. Ze doet mijn onderbroek naar beneden en ze begint met trekken.
Dit houdt ze vol tot mijn hoogtepunt. Ik pak haar bij haar middel en leg haar naast mijn op haar bed en ga met mijn hand haar luier in. Ik vinger haar ook klaar terwijl we zoenen.

 “De ene dienst is de andere waard, hè?” zeg ik terwijl we naast elkaar, hand in hand, liggen uit te hijgen. “Je bent geweldig”, zegt ze lachend. Dit wilde ik, maar ik had eerlijk gezegd al gehoopt, en heel blij geweest als dit na onze vakantie zou gebeuren. Maar nu is het al gebeurt voor dat we überhaupt in België zijn. Keivet!! Kennelijk was ze al wat van plan ofzo en hier liggen we dan. Met nog twee weken vakantie voor de boeg. Heerlijk dit.
Ze draait zich naar mijn kant toe, kijkt me aan en zegt: "Jij zou toch ook nog een luier aan doen nu??………



Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 94
  • Geslacht: Man
  • Ik ben: DL
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #12 juli 25, 2013, 21:09:34 21:09*
Ah wat een leuk verhaal! een van mijn topverhalen van dit forum nu al :-)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Beginneling
  • *****
  • Berichten: 3
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1982
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Oosterhout
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #13 juli 26, 2013, 03:37:45 03:37*
Ik wil meereer :o

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 10
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1996
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Prinsenbeek
Re: Vakantie Speciaal
Reactie #14 juli 26, 2013, 13:18:15 13:18*
Please meer dit is het beste verhaal dat ik tot nu toe heb gelezen :D nog lang niet stoppen!