Poll

Hoe goed is dit verhaal?

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

Sofie (TB, ML, TL, WL, NL, GL, VN, BP)  (gelezen 112928 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #60 oktober 02, 2013, 15:15:15 15:15*
woww helemaar top een van de beste verhalen tot nu toe

maar het duurt zolang voor het volgende deel :o

Oei, ik wist niet dat twee dagen inmiddels al lang wachten is, haha. :P Dan zal ik maar zorgen dat ik na het avondeten weer iets online zet. Ga ik me anders nog schuldig voelen. ;)

Thanks, trouwens! ^-^

Mooie hoofdstukken weer Snakebite! Maar natuurlijk wisten we al dat je super goed kan schrijven!  ;)

Thanks, dude! Gelukkig ben ik niet de enige. ;)
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 166
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
  • Locatie: gelderland
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #61 oktober 02, 2013, 16:17:49 16:17*
leuk dat pak luiers dat weg is; krijgt ze er nieuwe voor terug, echte luiers en word sofie als mamma/dochter rollenspel verzorgd of is een huisgenote dl(veerle)

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Sofie (Hoofdstuk 04)
Reactie #62 oktober 02, 2013, 16:48:07 16:48*
Hoofdstuk 04:   Paniek

“Nee, nee, nee”, mompelt Sofie, terwijl ze haastig door haar kledingkast zoekt. “Dit kan niet! Waar is dat pak gebleven?”

Sofie maakt al haar werk van eerder op de dag ongedaan, door al haar kleren weer op de grond te werpen. Ze gaat door tot de kast helemaal leeg is. Het verzekert Sofie ervan dat het pak met haar luierbroekjes niet in de kast staat.
“Dit kan niet”, herhaalt Sofie. Snel gaat ze weer op haar buik liggen, en kijkt onder de kast. Voor de zekerheid voelt ze ook nog eens met haar handen. Maar ook onder de kledingkast ligt niets. “Ik snap er niets meer van”, verzucht ze.

Terwijl er allerlei angsten door haar gedachten jagen, gaat Sofie met haar rug tegen de deur zitten. Ze probeert zichzelf te kalmeren, door goed op haar ademhaling te letten. Maar de paniek verdwijnt niet zo snel als Sofie gehoopt had.

“Het kan niet anders. Wie dat speentje hier ook achter heeft gelaten, moet het pak hebben meegenomen”, concludeert Sofie in gedachte.

“Maar waarom?!”

Sofie beseft dat dit niet het moment is om in paniek te raken. Eerst moet ze zichzelf er honderd procent van verzekeren dat de broekjes niet ergens anders liggen. Gehaast staat ze op, en begint ze haar kledingkast weer in te ruimen.

Erna volgen alle andere dozen. Terwijl alles op zijn plek wordt gezet, controleert Sofie ieder hoekje van haar kamer. Onder het bureau, alle laden, onder het bed. Ze slaat geen plekje over. Maar nergens komen de luierbroekjes boven tafel.

“Ik heb in ieder geval twee keer zo hard gewerkt als ik hiervoor deed”, zucht Sofie cynisch. Maar nu?

De broekjes zijn niet meer op haar kamer. Dat betekent dat ze ergens anders in huis kunnen liggen. Nu is het zaak om de rest van het huis te controleren.
Sofie beseft dat ze niet op de andere slaapkamers kan kijken. Maar dat is waarschijnlijk ook niet nodig. Wie die verpakking ook mee heeft genomen, heeft kwade bedoelingen. Dat kan nu niet anders meer. Waarschijnlijk wil ze dat Sofie’s geheim uitkomt. Waarom doet nu niet ter zake. Als het geheim uit moet komen, dan is de kans op succes groter door ze op een gezamenlijke kamer te zetten, dan op de slaapkamer van één van de anderen.

Sofie sluit haar slaapkamer, die nu overigens perfect is ingericht, af. Terwijl ze door de gang loopt, luistert ze voorzichtig of de anderen niet in de tussentijd thuis zijn gekomen. Maar al snel heeft Sofie zich ervan verzekerd dat ze nog steeds alleen is.

Dat geeft Sofie de kans om de gezamenlijke kamers te doorzoeken. Het toilet en de badkamer zijn als eerste aan de beurt. Maar hier is niets te vinden. Ook op de gezamenlijke gang kan Sofie het pak niet ontdekken.
Het laat nog maar twee opties open: de fietsenstalling en de keuken. Sofie besluit om maar direct de stalling te controleren. Dat is namelijk de eerste plek waar de andere meiden straks thuis zullen komen.
Maar ook in de fietsenstalling is alles in orde.

De keuken doorzoeken vergt nogal wat werk. Er zijn een hoop kastjes aan de kant van het aanrecht. Bovendien staan er nog twee grote kasten aan de andere zijde. Uiteindelijk is Sofie misschien wel een half uur bezig geweest met zoeken. Opnieuw zonder resultaat.

Gefrustreerd besluit Sofie maar terug te gaan naar haar kamer. Haar luierbroekjes zijn weg. Althans, hier in huis zijn ze niet. Tenzij ze toch bij iemand anders op de kamer zijn gelegd. Maar dat kan Sofie niet geloven. Haar gevoel vertelt haar iets anders.

Het verdwijnen van Sofie’s luiers, in combinatie met die speen? Dat betekent maar één ding. Iemand wil haar op een pijnlijke manier vernederen. Misschien zelfs wel een beetje bang maken. Maar, wat is er vernederender dan bekend maken dat Sofie die luierbroekjes draagt?

“Dat ik ze nodig heb”, beseft Sofie hardop.

Als Sofie vannacht geen luierbroekje kan dragen, dan kun je erop wedden dat haar bed morgenvroeg nat zal zijn. En in zo’n studentenhuis, waar iedereen op elkaars lip zit, kan ze dat niet verbergen. De geur zal overduidelijk waar te nemen zijn. En wie wast er nou om de twee dagen haar beddengoed?

Nee, een nat bed zou absoluut opvallen. Alleen de gedachte doet Sofie al huiveren.

Met die conclusie in gedachten, durft Sofie er wel vanuit te gaan dat haar broekjes niet bij de anderen op de slaapkamer liggen. Wie er dan ook op haar kamer is geweest, heeft ze meegenomen.

Dat betekent dat er niet zo snel iemand anders achter zal komen. Iets dat nu de eerste prioriteit heeft, beseft Sofie. Uitzoeken wie de inbreker is, kan later ook nog. Er alles aan doen om het bed droog te houden. Dat moet nu voorrang hebben.

Het betekent dat er voor Sofie nu nog maar één ding opzit: nieuwe luierbroekjes kopen.

Gelukkig komen ze niet van de supermarkt, bedenkt Sofie zich. Daar zou ze die onmogelijk kunnen afrekenen, zonder dat iemand het zou opmerken. Ze kent nu misschien nog maar weinig mensen in Maastricht. Maar, stel dat een toekomstige klasgenoot het zou zien, dan kan Sofie alsnog een groot probleem hebben.

Bij de Kruidvat zal ze misschien een goede kans hebben om de broekjes ongezien te kunnen kopen. Bovendien liggen er in het centrum ook nog twee vestigingen. Eén vrij grote, vlakbij het station, en een kleiner filiaal, in een verre zijstraat.

“Daar kan ik het beste naartoe”, bedenkt Sofie zich, stilletjes. “Waarschijnlijk komen daar ook niet zoveel mensen als in de grote vestiging.”

Snel controleert Sofie of ze nog genoeg geld in haar beurs heeft, en verzekert ze zich ervan dat haar slaapkamerdeur deze keer wel écht op slot zit.

Met haar rugzak om, stapt Sofie vervolgens op haar fiets. De rugzak leek haar de beste manier om het grote pak luierbroekjes in te vervoeren. Je weet nooit wie je op straat tegen kunt komen. En als ze thuis zou komen met een grote zak van de Kruidvat, kan dat ook vragen oproepen. Femke houdt van shoppen, dus die zou ongetwijfeld Sofie’s nieuwste aankopen willen zien. Zelfs al zouden ze ‘maar’ van een drogisterij komen.

De rugzak zal geen vragen oproepen; daar is Sofie wel gerust op.

Na ongeveer een kwartiertje fietsen komt Sofie aan in het centrum van Maastricht. Ze moet nog even zoeken naar waar het kleine filiaal ook alweer lag, maar uiteindelijk weet ze die toch te vinden.

Uit voorzorg zet Sofie haar fiets twee straten verderop op slot. Ze weet dat ze waarschijnlijk overdrijft, maar Sofie moet er niet aan denken dat iemand haar knaloranje fiets zou herkennen. Er mogen echt totaal geen aanwijzingen zijn dat ze bij de Kruidvat is geweest. Ook al is de kans klein, maar je zult net zien dat die éne verkeerde persoon doorheeft dat ze daar luierbroekjes is gaan kopen.

“Rustig blijven”, maant Sofie zichzelf tot kalmte, terwijl ze richting de winkel loopt. “Er is niets aan de hand. Je gaat gewoon naar binnen en wacht een rustig moment af om dat pak broekjes af te rekenen. Dan stop je het snel in je rugzak, en loop je naar buiten. De normaalste zaak van de wereld.”

Toch kan Sofie dat gevoel van naderend onheil maar niet achter zich laten. Er is in die twee dagen Maastricht al zoveel misgelopen. Dit kan gewoon bijna niet goed gaan.
“Misschien stel ik me wel aan”, zucht Sofie. Ze haalt nog even diep adem, en stapt vervolgens iets kalmer de Kruidvat binnen.

Maar meteen wordt Sofie duidelijk dat ze zich niet heeft aangesteld. Er is reden tot zorgen. Misschien wel tot paniek.

Achter de kassa staat Veerle…

Sofie vloekt even binnensmonds. “Hoeveel pech kan iemand hebben op een dag”, vraagt ze zich gefrustreerd af. “En hoe ga ik me hier nu weer uitredden?”

De angst dat Veerle haar opmerkt, wordt Sofie te groot. Daarom moet ze nu een keuze maken. Naar binnen of naar buiten. Ze kan nu niet meer blijven staan.

Haar keuze valt op binnen. Met snelle, zekere passen loopt Sofie de Kruidvat in en direct door naar de babyafdeling. Gelukkig valt dit deel van de winkel niet te zien vanaf de kassa.

Maar nu? Sofie weet zeker dat ze niet met het pak luierbroekjes langs de kassa wil. Blijven staan tot Veerle misschien een keer pauze heeft? Of tot iemand een tweede kassa opent? Dat is ook allemaal geen optie.
In een vlaag van paniek doet Sofie iets, dat ze normaal nooit zou hebben gedaan. Ze weet dat ze die broekjes vandaag nog nodig heeft. Ze moet wel.
Sofie knielt neer, tot op een hoogte waar niemand haar meer kan zien. Snel scheurt ze een pak van de luierbroekjes open, en trekt ze er twee uit. In de hoop dat niemand iets heeft kunnen zien, stopt Sofie ze meteen in haar rugzak.

Het idee dat ze zichzelf nu tot stelen ziet gedwongen, doet Sofie pijn. Maar ze ziet nu geen andere uitweg. Om het schuldgevoel iets tegen te gaan, stopt ze wat make-up en deodorant in een mandje. Bij het afrekenen heeft ze nog een vrolijk praatje met Veerle. Het kost Sofie een hoop moeite om te doen alsof er niets aan de hand is. Snel verzekert Sofie zich er ook nog even van, of Veerle morgen weer moet werken. Dat is niet zo.

“Dan kom ik morgen wel terug”, denkt Sofie cynisch. Na het afrekenen, zegt ze Veerle gedag. Maar ver komt Sofie niet.

Terwijl ze naar buiten wil lopen, beginnen de poortjes bij de uitgang hard te piepen.
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #63 oktober 02, 2013, 16:50:47 16:50*
leuk dat pak luiers dat weg is; krijgt ze er nieuwe voor terug, echte luiers en word sofie als mamma/dochter rollenspel verzorgd of is een huisgenote dl(veerle)

Een leuk idee, maar, zonder te spoilen, het verhaal gaat waarschijnlijk een iets andere kant op.  :-X
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 102
  • Geslacht: Vrouw
  • This is who i am
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1989
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Eelderwolde
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #64 oktober 02, 2013, 17:11:51 17:11*
Spannend hoofdstuk, ben benieuwd hoe het shoppen afloopt.

Offline (Verborgen)

  • Pappa's en Mamma's
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 36
  • Geslacht: Man
  • ook DL :-)
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Utrecht
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #65 oktober 02, 2013, 18:43:16 18:43*
Echt super weer!
Meer meer meer!

Het is echt megaspannend! Ben benieuwd hoe ze zich hieruit zal redden!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 166
  • Geslacht: Man
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
  • Locatie: gelderland
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #66 oktober 02, 2013, 20:08:49 20:08*
leest ook lekker, maar ben meer fan van je andere verhaal. goed ken dat beter! waar zijn die luiers dan? en oei alarm, ben benieuwd wat nu?

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 691
  • Geslacht: Man
  • voornamelijk PVC en Diaper lover
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Apeldoorn
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #67 oktober 02, 2013, 20:55:07 20:55*
weer leuk nieuw deel !
Skype : reppie19861

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 475
  • Geslacht: Man
  • ik in m'n tena maxi o yeah
    • beste luiers ooit zelf ontworpen samen met een vriend van hier
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1992
  • Ik ben: DL
  • Locatie: vollenhove/ov
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #68 oktober 02, 2013, 22:10:03 22:10*
wat een super verhaal weer op het hoogtepunt weer stoppen he pffff....
lekker lui op de bank met luier en een kinder film aan is de beste manier om je luier te benutten:P verder met luier onder de douche is ook GEWELDIG:P:P

Offline (Verborgen)

  • Dom Blondjee :P
  • Jongeren
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 71
  • Geslacht: Vrouw
  • Als je hard genoeg werkt, kan je alles bereiken!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1999
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Gelderland
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #69 oktober 02, 2013, 23:01:46 23:01*
OMGGGGGGGGGG AMAZING!!!!!  ,./ ,./ ,./ ,./ ,./ ,./ ,./ !1 !1 !1 !1 !1 !1 !1 dance dance dance dance dance dance dance
De kriebels die ik voel als ik aan luiers denk zijn kriebels die ik kan beschouwen als een fijn geschenk :)

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #70 oktober 03, 2013, 15:19:16 15:19*
Spannend hoofdstuk, ben benieuwd hoe het shoppen afloopt.

Thanks! Daar kom je snel achter. ;)

Echt super weer!
Meer meer meer!

Het is echt megaspannend! Ben benieuwd hoe ze zich hieruit zal redden!

Fijn om te horen dat ik het net zo spannend kan maken als ik bedoeld heb. :D

leest ook lekker, maar ben meer fan van je andere verhaal. goed ken dat beter! waar zijn die luiers dan? en oei alarm, ben benieuwd wat nu?

Thanks! Ieder zijn eigen smaak, maar het duurt niet lang voordat dit verhaal iets meer gaat lijken op Peetoom. Vooral qua sóórt verhaallijnen; geen exacte kopie natuurlijk. :)

weer leuk nieuw deel !

Thanks, reppie! ^-^

wat een super verhaal weer op het hoogtepunt weer stoppen he pffff....

Tsja, hoe moet ik jullie anders geďnteresseerd houden voor de volgende hoofdstukken?  ::)

OMGGGGGGGGGG AMAZING!!!!!  ,./ ,./ ,./ ,./ ,./ ,./ ,./ !1 !1 !1 !1 !1 !1 !1 dance dance dance dance dance dance dance

Thááááááánks! :P
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 46
  • Geslacht: Vrouw
  • wees lief vor elkaar
  • Contact behoefte: tieners meisje
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: TB
  • Locatie: omgev. utrecht
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #71 oktober 03, 2013, 17:39:24 17:39*
ik kan elke keer bijna huilen als ik verder scroll en zie dat het hoofdstuk ten einde is ik wil zo graag doorlezen kun je me niet stiekem de delen sturen in een mailtje als ik beloof dat ik het geheim zou houden  ,./

anyway weer een tot deel ben heel benieuwd naar wat komen gaat
als je me wilt toevoegen als vriend leer me dan eers kennen en voeg me dan pas toe.

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Sofie (Hoofdstuk 05)
Reactie #72 oktober 03, 2013, 19:32:48 19:32*
Hoofdstuk 05:   Schuldig

Het is opvallend hoe snel het menselijk brein gedachten kan verwerken. Binnen enkele seconden razen er tientallen scenario’s door Sofie’s gedachten.

Op het moment dat de beveiligingspoortjes beginnen met piepen, blijft Sofie stokstijf staan. Meteen ziet ze voor zich hoe haar gehele plan instort. Die poortjes staan hier tegen diefstal, en dat is precies wat zij aan het plegen is.
Geheid komt er iemand van het personeel kijken. Waarschijnlijk Veerle, een huisgenootje van Sofie. Dat zou de ellende compleet maken. Mogelijk zou Sofie meemoeten naar een kamertje achter in de winkel en daar zal dan haar rugzak gecontroleerd worden. De gestolen luierbroekjes zullen boven tafel komen. Of ze nou begrijpen dat die gestolen zijn, of denken dat Sofie die altijd bij zich moet hebben; het zal ontzettend vernederend worden.

Zelfs als Veerle er niet bij zal zijn als Sofie’s rugzak open gaat, dan zal ze het verhaal toch wel te horen krijgen. Waarschijnlijk zou Veerle zelf vragen wat er aan de hand was. En welke collega zou dan niet vertellen over dat rare meisje met haar luiers?

En dan? Wat als ze doorhebben dat Sofie daadwerkelijk aan het stelen is? Politie? Zou Sofie dan opgepakt worden? Komt ze er met een boete vanaf?

De angsten en scenario’s blijven door Sofie’s gedachten razen. Net zo hard als het gepiep van de poortjes.

Ondanks dat Sofie maar enkele seconden stil heeft gestaan, lijkt het een eeuwigheid te duren voordat Veerle’s stem haar uit de trance haalt.

“Sofie?”, roept Veerle door de winkel.

Sofie schrikt op en kijkt om zich heen. Het is net alsof ze wakker wordt. Maar deze nachtmerrie is nog niet voorbij. Gelukkig zijn er geen andere mensen meer in de winkel. Dat scheelt net weer een stukje extra schaamte. Bovendien heeft Sofie mazzel dat er buiten even niemand langsloopt.

“Sofie? Schrok je?”, lacht Veerle, terwijl ze langzaam van de toonbank richting de poortjes loopt.

“Ja, ik wist niet dat die dingen zo hard stonden”, probeert Sofie de gespannen situatie een beetje af te wimpelen.

Met een kleine sleutel zet Veerle de loeiende poortjes weer uit, voordat ze zich richting Sofie draait.

“Nu moet ik natuurlijk wel je tas even controleren”, zegt ze doodserieus.

Het koude zweet glijdt over Sofie haar rug. “Dit is het”, denkt ze. “Nu gaat alles uitkomen.”

Met ontzettende tegenzin doet Sofie haar rugzak af. Terwijl ze naar de grond kijkt, steekt ze de tas uit naar Veerle.

Die begint ineens hardop te lachen. “Nee, joh! Ik ken je toch. Het is maar een grapje, hoor”, grinnikt Veerle. Ze duwt de tas terug richting Sofie, om haar woorden kracht bij te zetten.

“Heb je soms sleutels in je broekzak zitten?”, vraagt ze vervolgens.

Sofie zet haar rugzak snel op de grond, en controleert de zakken van haar spijkerbroek. “Ja”, zegt ze vervolgens opgelucht. “Mijn fietsensleutel zit erin.”

“Ah, kijk”, reageert Veerle. “Die poortjes hebben al een tijdje kuren. Ze reageren vaker op sleutels die niet in een handtas zitten. Dat verklaart.”

Sofie probeert zo gemeend mogelijk te lachen. “Stomme dingen”, zegt ze. “Ik schrok me echt bijna dood, joh.”

“Nou, niets aan de hand”, stelt Veerle haar gerust. “Maar als je het niet erg vindt, ga ik weer aan het werk. Ik moet nog een hoop voorraad inventariseren.”

“Ja, natuurlijk”, reageert Sofie. “Ik moet thuis ook nog een hoop doen. Tot straks!”

Het komt Sofie maar wat goed uit dat Veerle weer aan het werk wil. Iedere seconde die ze niet meer in deze winkel hoeft te zijn, is er weer één.
Zo snel als ze kan, loopt Sofie terug naar haar fiets. Gehaast stapt ze op, en vertrekt ze weer richting haar studentenhuis.

Het is alles behalve een rustige rit. Het schuldgevoel neemt het stukje bij beetje van haar over. De schaamte moet van haar gezicht te lezen zijn. Sofie vreest dat voorbijgangers kunnen zien dat ze iets op haar kerfstok heeft.
Normaal zou Sofie nooit iets stelen. Rijk is ze niet, en haar ouders ook niet, maar uit principe. Sofie zou zelf ook niet willen dat iemand aan haar spullen komt. Zoals nu. Aan haar luierbroekjes. En dat heeft Sofie weer tot deze wanhoopsdaad gedwongen.

Want, hoe pijnlijk het ook voelt om toe te moeten geven, Sofie heeft die luierbroekjes nodig. De kans dat de dief haar pak vanavond nog terugbrengt is nihil. Misschien zelfs nog wel kleiner dan nul. Dus Sofie had geen keuze; koste wat kost moesten er nieuwe luierbroekjes komen.

Bovendien, zo redeneert Sofie, zal ze aan die twee die ze nu gestolen heeft, nooit genoeg hebben. Nu ze weet dat Veerle morgen toch niet hoeft te werken, kan ze dan mooi terug gaan. Dan koopt ze de rest van het pak dat ze open heeft gemaakt gewoon voor de volle prijs. Daarmee moet het dan weer goed zijn. Dan heeft ze voor alles betaald, ook al is het achteraf.

Maar dat alles neemt niet weg dat Sofie zich nu heel klein voelt. Een dief. En dat na twee dagen in Maastricht.

Ook als Sofie bij het studentenhuis aankomt, probeert ze zich zo snel mogelijk van iedereen af te zonderen. Bijna vergeet ze zelfs haar fiets en de stalling af te sluiten.

“Niet dat het iets uitmaakt of in dit huis iets op slot zit”, mompelt ze zachtjes. Direct begint ze weer te twijfelen of haar kamer op het moment dat de broekjes gejat werden wel echt afgesloten was.

Haastig werkt Sofie het trappenhuis af, voordat ze op haar verdieping aankomt. Direct kan ze zien dat het vierde meisje, dat ze nog moet ontmoeten, niet thuis is. Veerle is nog aan het werk. In het ergste geval komt Sofie dus alleen Femke nog tegen.

In theorie zou ze nu makkelijk door moeten kunnen naar haar eigen kamer, en die vervloekte tas afdoen.

Maar, die theorie zou geen praktijk worden. Zoals, Sofie al vreesde, merkt Femke haar direct op. Het is maar goed dat Sofie het tasje van de Kruidvat in haar rugzak heeft opgeborgen. Anders zou ze nu veel tijd kwijt zijn aan het bespreken van alle spulletjes die ze gekocht heeft.

“Hey, Sofie!”, zegt Femke vrolijk, terwijl ze richting haar loopt. “Nog bedankt voor het lenen van je oplader. Ik heb hem weer terug op je bureau gelegd. Echt super dat ik hem even mocht hebben.”

“Ja, dat is toch geen probleem?”, reageert Sofie. “Bovendien is het goed om te weten dat we dezelfde telefoon hebben. Als ik mijn oplader nu eens vergeet, kan ik mooi die van jou lenen.”
“Dat mag altijd. Als ik er zelf tenminste aan denk”, lacht Femke. “Maar helaas is niet iedereen zo vrijgevig hier. Daar kom je nog wel achter zodra je Andrea leert kennen.”
“Andrea? Wie is dat?”, vraagt Sofie, afgeleid door de luierbroekjes die bijna haar rugzak uitbranden.

“Die woont hier in de vierde kamer”, legt Femke uit. “Dat is de vriendin van Thijs, weetjewel? De jongen die in de tuin traint? Een echte bitch!”
“Nou, dan kan ik niet wachten om kennis te maken”, grijnst Sofie. “Dat wordt nog lachen. Maar, ik ga even iets te eten zoeken op mijn kamer. Ik begin honger te krijgen.”
“Smakelijk alvast”, wenst Femke Sofie, voordat ze weer in haar eigen kamer verdwijnt. Sofie wil zo vlug als ze kan doorlopen, maar ineens dringen er woorden van Femke tot haar door.

“Femke? Had jij de oplader op mijn bureau gelegd?”, roept Sofie richting de gesloten deur van Femke’s slaapkamer.
“Ja, hoezo?”, reageert deze meteen. “Nou, ik had mijn deur op slot gedaan”, roept Sofie, die intussen vol argwaan zit.
Sofie krijgt niet direct een antwoord, maar het duurt niet lang voordat Femke de deur van haar slaapkamer opent en uitleg geeft.
“Dat klopt, maar ik heb een loper van deze verdieping. Dat is verplicht in verband met brandveiligheid. De huisbaas vertrouwde mij er blijkbaar meer mee dan Andrea. Die woont hier eigenlijk al langer dan ik. Ze is er echt jaloers op. De huisbaas is overigens een oom van haar, en dat maakt het alleen maar leuker voor mij”, ratelt Femke de hele verklaring af.
“Oh, oké. Ben je eerder op mijn kamer geweest?”, vraagt Sofie direct, terwijl ze Femke goed in de gaten houdt. Ieder signaal kan nu iets betekenen. “Nee, ik gebruik de loper eigenlijk nooit. Maar ik wist niet hoe laat jij terug zou komen, en ik moet zo werken in de frituur. Voor de zekerheid heb ik de oplader toch maar teruggelegd”, antwoordt Femke.
“Oké, tof! Dankjewel nog”, reageert Sofie. Ze is niet helemaal overtuigd van het verhaal van Femke. “Jij bedankt”, zegt Femke nog, voordat haar slaapkamerdeur weer dichtgaat.

Sofie haast zich haar slaapkamer op. Direct sluit ze de deur achter zich, en controleert ze alles. Maar er is niets vreemds waar te nemen. Het pak broekjes is nog steeds weg, en de speen ligt nog keurig in de afgesloten lade.
Een beetje gerustgesteld houdt Sofie zich die avond alleen in haar slaapkamer. Eten, lezen en GTST kijken. Hetzelfde als altijd. Alleen is er dat onderbuikgevoel dat ze maar niet kan uitzetten.

Uiteindelijk komt ook het vaste ritueel voor het naar bed gaan weer. Goed plassen, uitkleden, luierbroekje aan, en het bed in. Na alle moeite die ze ervoor heeft moeten doen, voelt Sofie zich zelfs een beetje opgelucht om het broekje om te hebben. Opnieuw staart ze nog even naar zichzelf in de spiegel. Het begint er al bijna gewoon uit te zien.

Maar Sofie is niet de enige die haar spiegelbeeld kan zien. Ze heeft totaal niet in de gaten, dat iemand vanuit de tuin, via haar raam, de slaapkamer in kan kijken. En die volgt iedere beweging die Sofie maakt.
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 29
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1989
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: antwerpen
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #73 oktober 03, 2013, 19:37:14 19:37*
Wauw ik geniet er volop van mooi verhaal.

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP, VN)
Reactie #74 oktober 03, 2013, 19:37:59 19:37*
ik kan elke keer bijna huilen als ik verder scroll en zie dat het hoofdstuk ten einde is ik wil zo graag doorlezen kun je me niet stiekem de delen sturen in een mailtje als ik beloof dat ik het geheim zou houden  ,./
anyway weer een tot deel ben heel benieuwd naar wat komen gaat

Thanks! ^-^
Ahw, niet huilen! Dat is nou ook weer niet de bedoeling. *stopt speentje maar in je mond om je te kalmeren* ;)

Nou, ik weet niet of ik dat kan maken. Wil het graag spannend houden voor iedereen, en ik ben grote stukken aan het herschrijven. Zo wordt het verhaal waarschijnlijk 22 hoofdstukken, in plaats van 12. :)

Wauw ik geniet er volop van mooi verhaal.

Thanks! Super om te horen! :D
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)