Poll

Hoe goed is dit verhaal?

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

Sofie (TB, ML, TL, WL, NL, GL, VN, BP)  (gelezen 106951 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 1.090
  • Geslacht: Man
  • be yourself no matter what they say!
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1990
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: gooise meren
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #15 juni 29, 2013, 19:39:42 19:39*
hey zijn er mensen die luiers zouden willen kopen ik heb 3verschillende soorten luiers te koop en allemaal van plastiek heb de tena slip maxi de molicare super plus en de attends m10 en zijn medium en kosten per pak 10euro dus valt mee he en woon in de buurt van eindhoven kijk me profiel maar dan hoor ik het wel gr doei diaperboy 31 ;)


uhhhhh verkeerde topic misschien,


Maar wat zeker op meer van het verhaal
Lijkt mij ook dat dit niet het juiste topic is.
Wacht met smart op het vervolg.
Be yourself no matter what they say.

bij contact graag even een pm.

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Sofie (Hoofdstuk 01)
Reactie #16 september 26, 2013, 19:09:02 19:09*
Hoofdstuk 01:   Spiegelbeeld

“Dit ziet er toch ook helemaal niet uit.” Sofie moppert hardop, terwijl ze zichzelf in de spiegel bekijkt. Voor zover dat gaat, althans. Haar spiegel moet nog aan de muur gehangen worden, dus nu staat hij nog op de grond. Vanwege de lichtgekantelde hoek, is het erg lastig kijken. Maar Sofie weet toch wel wat ze ziet.
In eerste instantie zie je niets vreemds aan Sofie. Gewoon een meisje van achttien in haar slaapkleding. Haar lange, stijle haren hangen in een vlecht net over haar schouder.
Een grijs hemdje, waarvan Sofie vindt dat haar borsten er mooi in uitkomen. Niet dat die nou zo groot zijn, maar ze is er tevreden mee. Wat dat betreft heeft Sofie nooit naar twee meloenen in haar truitje verlangd.
Het hangt waarschijnlijk samen met haar tengere figuur. Van jongs af aan is Sofie al erg smal geweest. Ze heeft altijd tegen het ondergewicht aangezeten. Dat is niet omdat ze te weinig eet, want een lekkere maaltijd gaat er bij Sofie altijd wel in. Het is waarschijnlijk gewoon haar bouw, en het feit dat ze altijd gesport heeft.
Maar het probleem zit ‘m voor Sofie onder dat hemdje. Daar zit nu namelijk geen normaal ondergoed. Geen string; daar heeft Sofie nooit van gehouden. Maar, het is ook geen gewoon slipje, boxer of een hipster. Nee, Sofie heeft een luierbroekje aan.
Sinds haar zesde heeft Sofie geen luiers meer gedragen. Ook niet ’s nachts, voor het bedplassen. Van haar moeder hoefde dat nooit. Maar, aangezien Sofie nu op kamers zit, is het niet te doen om iedere dag een machine nat beddengoed te draaien. Om het over de geur van een drogende matras nog maar niet te hebben.
Sofie en haar moeder zagen dus geen andere keuze dan om de luierbroekjes te proberen. Ze heeft er vrijwel constant tegenop gezien, maar Sofie weet ook wel dat het alternatief nog slechter is.

Voorzichtig voelt Sofie aan de katoenen buitenkant van het broekje. Het zit wat strak, maar niet echt vervelend. “Gelukkig zijn die dingen lekker zacht”, denkt ze bij zichzelf. “In ieder geval nog één pluspunt.”
Maar dat broekje staat haar totaal niet, vindt ze. Het ziet er zo kinderachtig uit, met een bloemetjesmotief. Sofie had ook al gezien dat er nog andere broekjes in de verpakking zaten met een grote vlinder erop. Vreselijk.
Aan de ene kant verbaast het Sofie toch wel dat ze nog in die luierbroekjes past. Op de verpakking staat dat ze zijn voor meisjes tot en met vijftien jaar, of 60 kilo. Aangezien Sofie nog wel een paar kilo onder dat maximumgewicht zit, valt het wel te verklaren dat ze er nog inpast.
Aan de andere kant stoort het haar ook. Het zou al erg genoeg zijn om op je vijftiende nog zo’n luierbroekje te moeten dragen. Maar op je achttiende? En dan ook nog in die luierbroekjes passen voor jongere kinderen? Dat is nog wel iets vernederender. Om nog maar niet te benoemen dat Sofie die dingen ook nog echt nodig heeft.
Ergens kan Sofie nu wel in tranen uitbarsten. Het raakt haar allemaal veel dieper dan gedacht. Van bedplassen op zich voel je je al bijna een kleuter. Laat staan wanneer je ook nog afhankelijk bent van luierbroekjes, terwijl je wettelijk gezien al volwassen bent.
Maar dat huilen staat Sofie zichzelf niet toe. Ze weet van binnen ook wel dat het nu allemaal even niet anders kan. Dit is de enige optie. Als Sofie het risico zou nemen dat haar bed hier ook zovaak nat wordt, dan moet haar geheim wel uitkomen.
En dat is precies wat Sofie níet wil. In Drenthe wist op een gegeven moment haar hele klas van Sofie’s probleem, en dat vond ze een hel. Hier, in Maastricht, wil ze dat het geheim blijft. Het moet een nieuwe start worden, en geen voorzetting van het oude patroon. Dan had ze net zo goed in Drenthe kunnen blijven.

Daarom weet Sofie dat ze die luierbroekjes zal moeten leren accepteren. Bovendien vermoedt ze dat het nu allemaal erger lijkt, omdat dit de eerste keer is dat ze er een draagt.
“Goed”, denkt Sofie bij zichzelf. “Ik kan niet veranderen DAT ik ze moet dragen, maar ik kan wel iets doen aan HOE ik ze draag.”
Snel loopt Sofie naar de stapel verhuisdozen en haalt haar schooletui tevoorschijn. Tijdens het lopen valt haar op hoeveel geluid zo’n luierbroekje maakt. Dat heeft ze bij haar jongere zusje nooit opgemerkt. Die is zes jaar jonger dan Sofie, dus ze kan zich diens luiertijd nog wel een beetje herinneren.
Eenmaal terug voor de spiegel schudt Sofie even uit alle macht met haar billen, om te kijken hoe erg het gekraak kan worden. Dat is nog verdraaid goed hoorbaar. Het ziet er echter wel grappig uit, en Sofie kan eindelijk even om zichzelf lachen.
Sofie haalt een lichtblauwe markeerstift uit haar etui. Behendig begint ze de voorkant van haar luierbroekje van kleur te veranderen. Al snel kleuren de egaal witte delen lichtblauw. Maar helaas blijft het bloemetjespatroon duidelijk te zien.
Teleurgesteld stopt Sofie de markeerstift terug in de etui. Waarschijnlijk werkt alleen de watervaste, zwarte stift die ze heeft. Maar of dat beter uitziet? Lichtblauw is tenminste nog een beetje vrolijk, maar zwart is zo depressief. En vrolijk wordt Sofie toch al niet van haar luierbroekje.

“Wat doe ik eigenlijk toch moeilijk”, mompelt Sofie zachtjes. Ze vist de boxer die ze die dag gedragen heeft van het stapeltje kleren af. Meteen trekt ze die ook aan. Gelukkig bedekt de boxer vrijwel het hele broekje, en het hemdje doet de rest.
Omdat de boxer van lichtgekleurd stretchmateriaal is, blijft het broekje wel zichtbaar als “iets’ dat eronder zit. Maar Sofie vermoedt niet dat iemand dat als zodanig zou kunnen herkennen. Dan zou die persoon het al moeten weten. “Nee, het is wel prima zo”, besluit Sofie.

Als ze vervolgens richting haar bed loopt, merkt Sofie wel dat het kraken nog een beetje verergerd is. Bovendien voelt de prop tussen haar benen ook wat dikker en strakker. Maar, daar kan ze mee leven. Ze is in haar kamer tenslotte toch de enige die dat kan opvallen.
Snel legt Sofie het plastic bedzeiltje onder haar matrashoes. Aangezien het de eerste keer is dat ze zo’n broekje draagt, durft ze geen risico’s te nemen. Stel je voor dat het broekje niet genoeg opneemt en gaat lekken. Dan heeft Sofie alsnog een nat bed, en is alle moeite voor niets.

“Better safe than sorry”, mompelt Sofie, terwijl ze haar kussen en dekbed weer goed legt.

Redelijk ontspannen nestelt Sofie zich vervolgens in haar bed. Even ligt ze nog te woelen. Bij iedere beweging voelt ze het broekje duidelijk meedraaien.
“Volgens mij heb ik nu ineens een heel dikke kont”, bedenkt ze zich nog, en giechelt zachtjes. In bed voelt het allemaal best wel comfortabel. Misschien is het allemaal toch niet zo erg als Sofie eerder nog gevreesd had. Zo valt ze uiteindelijk toch nog gerust in slaap.

De volgende ochtend wordt Sofie gewekt door het alarm op haar telefoon. Met één handige beweging weet ze het toestel te pakken en het alarm af te zetten. Meestal gaat de wekker eerst nog een paar keer over naar de ‘snooze’-functie. Sofie is geen meisje dat uren kan uitslapen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze gemakkelijk kan opstaan.
Als Sofie langzaam maar zeker ‘echt’ wakker wordt, geniet ze nog een beetje van de warmte in haar bed. Terwijl ze zich een slag draait, trekt ze de warme deken nog wat hoger. Bij het draaien wordt ze nog even herinnerd aan haar luierbroekje, dat krakend een beertje protesteert.
Het duurt een paar seconden voordat er iets tot Sofie doordringt. Ineens heeft ze haar ogen weer helemaal open, en wrijft ze met haar blote been over de matras. Van haar bevinding wordt Sofie stiekem erg blij. Haar bed is droog!

Echt enthousiast kan Sofie er niet lang om blijven. “Dat komt waarschijnlijk alleen maar door dat stomme broekje”, denkt ze. “Het is dat het ding ook zo lekker warm zit, anders trok ik hem meteen uit.”
Dan pauzeert Sofie even. Het luierbroekje is inderdaad warm. Opvallend warm. Ze laat één hand in haar boxer glijden en voelt aan haar krakende broekje. Die blijkt helemaal opgezwollen, door al het vocht dat die nacht is opgenomen.
“Raar”, bedenkt Sofie zich. “Ik heb eigenlijk behoorlijk in bed geplast, maar het voelt helemaal niet vies of vervelend aan. Maar goed, daar zijn die dingen natuurlijk voor.”
Sofie accepteert de situatie maar, en gunt zichzelf wat tijd om helemaal wakker te worden, voordat ze rechtop in bed gaat zitten.
Het is ook niet gek dat het broekje zo vol zit, beseft ze vervolgens. Voordat Sofie naar bed is gegaan, is ze niet nog even gaan plassen. Bovendien heeft ze na het avondeten nog behoorlijk wat gedronken. Een stuk meer dan normaal. Eigenlijk heeft ze nog mazzel gehad dat het broekje niet is gaan lekken. Een les voor vanavond.

Al snel merkt Sofie dat ze gisteravond echt veel gedronken heeft. Zodra ze rechtop gaat zitten, voelt ze een flinke druk op haar blaas. Ze moet zelfs nog meer plassen, beseft ze verbaasd. “Meteen maar gaan doen”, mompelt ze, terwijl ze opstaat.
De druk op haar blaas neemt zo snel toe, dat Sofie merkt dat ze moet opschieten. Haastig zoekt ze naar haar ochtendjas, maar ze ziet hem nergens. Die zit dus nog in een verhuisdoos. Maar welke? Dan beseft Sofie dat ze geen tijd meer heeft om te zoeken.
“Dat wordt improviseren”, accepteert Sofie. Stilletjes opent ze de deur van haar kamer en kijkt de gang in. Ze deelt een badkamer, keuken en toilet met drie andere meiden. De kans is groot dat de wc vrij is, maar dan zal ze wel helemaal naar de andere kant van de gang moeten. Met dat vreselijk krakende luierbroekje aan! Bovendien, zo merkt Sofie, doet dat broekje dus helemaal niets aan de zure geur van de opgenomen urine.
Gelukkig is er niemand in de gang. Dan moet het maar even; eenmaal op de wc kan ze dat broekje toch uitdoen en normaal terugkomen. Beheerst begint Sofie door de gang te schuifelen. Voorzichtig kijkt ze de keuken in.
Eén van de meisjes, Femke, staat daar een ontbijtje te maken. Gelukkig is haar rug naar Sofie gedraaid, waardoor ze ongemerkt voorbij de keuken kan. “Als Femke dat gekraak maar niet opvalt”, denkt Sofie bezorgd.

Maar nog voordat Sofie bij de wc aankomt, roept Femke iets de gang in. “Sofie? Jij hebt ook een iPhone, toch?”
Geschrokken blijft Sofie stokstijf staan. “Niet bewegen”, instrueert ze zichzelf, “Dan hoort ze ook niets.”
“Ja, dat klopt”, roept Sofie bevestigend naar Femke. Die blijft echter in de keuken terwijl ze antwoordt. “Mag ik je oplader dan even lenen? Ik heb de mijne thuis laten liggen. Stom, hè?”
“Die ligt op mijn bureau. Pak hem maar; ik ben toch even bezig”, reageert Sofie. Ze besluit om een alles-of-niets-poging te doen en holt richting de wc. Ze staat er stil, precies op het moment dat Femke via de gang naar Sofie haar kamer loopt. Zo te zien heeft die niets opgemerkt.

“Verlossing”, denkt Sofie bij zichzelf. Snel draait ze de klink naar beneden. Maar de deur geeft geen millimeter mee.
“Sorry, bezet!”, klinkt een stem vanaf het toilet.
“Shit”, denkt Sofie hardop. Wat nu? De nood is hoog en de wc is bezet. Als ze nu ergens anders heen gaat, kan iemand haar broekje weer horen kraken. Afdoen op de gang is ook geen optie, en het broekje is te nat om opnieuw te gebruiken.
Terug naar haar kamer? Nee, daar is Femke nu. Dan dringt er een akelige gedachte door tot Sofie.

De luierbroekjes. Het pak. Heeft ze die nou verborgen, of staan ze nog op de verhuisdozen?
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 151
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #17 september 26, 2013, 20:47:06 20:47*
Super verhaal!

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #18 september 26, 2013, 20:56:52 20:56*
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Stamgast
  • *****
  • Berichten: 151
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #19 september 26, 2013, 21:05:47 21:05*
Hoe kom je bij het idee voor maastricht?

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #20 september 26, 2013, 21:06:59 21:06*
Hoe kom je bij het idee voor maastricht?

Het is een stad die ik redelijk goed ken; dat maakt het schrijven wel wat makkelijker. ;)
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 674
  • Geslacht: Man
  • voornamelijk PVC en Diaper lover
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Geboortejaar: 1986
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Apeldoorn
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #21 september 26, 2013, 21:45:43 21:45*
yay, het langverwachte vervolg !!
Skype : reppie19861

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #22 september 26, 2013, 22:17:04 22:17*
yay, het langverwachte vervolg !!

Heeft inderdaad even geduurd. :P Hopelijk was dit het wachten waard. ;)
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 102
  • Geslacht: Vrouw
  • This is who i am
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1989
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Eelderwolde
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #23 september 26, 2013, 22:17:30 22:17*
Leuk vervolg Snakebite. Ik ben benieuwd naar de rest van het verhaal.

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #24 september 26, 2013, 22:24:57 22:24*
Leuk vervolg Snakebite. Ik ben benieuwd naar de rest van het verhaal.

Thanks! ^-^
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 796
  • Geslacht: Man
  • A Simple Hello Could Lead To A Million Things.
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: DL
  • Locatie: Overijsel
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #25 september 26, 2013, 23:58:13 23:58*
Spannend vervolg :-)
Weep not for roads untraveled
Weep not for sights unseen
May your love never end and if you need a friend,
There's a seat here along side me.

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #26 september 27, 2013, 00:00:30 00:00*
Spannend vervolg :-)

Thanks! Hoofdstuk 02 is onderweg, met, naar mijn mening, een nóg spannender einde.  :-X
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Pappa's en Mamma's
  • Toplid
  • *****
  • Berichten: 36
  • Geslacht: Man
  • ook DL :-)
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Utrecht
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #27 september 27, 2013, 00:35:53 00:35*
Super! Echt leuk!
Dit lees je in 1 adem uit

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Sofie (Hoofdstuk 02)
Reactie #28 september 27, 2013, 00:43:57 00:43*
Hoofdstuk 02:   Betrapt?

Wat nu?

De paniek begon toe te slaan bij Sofie. Ze zit met drie grote problemen, en die kan ze niet zomaar oplossen.

Nog nooit heeft Sofie zo erg naar de wc gemoeten als op dit moment. En juist nu is het enige toilet op deze gang bezet. Ze heeft haar luierbroekje nog wel aan, maar die is zo goed als vol van vannacht. Bovendien moet Sofie er niet aan denken om met opzet in zo’n ding te plassen. Hoe vernederend zou dat zijn?
Zou ze het halen om terug naar haar kamer te schuifelen? Misschien toch maar een ander broekje gebruiken? Maar de druk op haar blaas vertelt Sofie dat ze daar geen tijd meer voor heeft. Bovendien is Femke nu op haar kamer, en moet Sofie zich ook nog zorgen maken over of ze het pak luierbroekjes nou wel of niet heeft opgeruimd.

Zelfs al zou Femke ze niet zien, en Sofie haar kamer halen, wordt het een moeilijk verhaal. Sofie weet dat het broekje dat ze draagt kraakt als een malle, en bovendien vrij goed zichtbaar is.

Dan verschijnt Femke weer op de gang. Sofie blijft stokstijf staan, hopend om geen aandacht richting haar luierbroekje te trekken. Voorzichtig probeert Sofie aan Femke’s gezicht af te leiden, of zij het pak op haar kamer heeft zien staan.
“Sofie?”, roept Femke ineens zachtjes door de gang. De zenuwen gieren door Sofie’s keel.

Maar wat het ook is, Sofie hoeft de confrontatie nog even niet aan. Op dat moment wordt het toilet doorgespoeld, en gaat de deur open. Nog voordat het andere meisje goed en wel op de gang staat, glipt Sofie naar binnen.
“Sorry, ik kom er zo aan!”, roept ze nog naar Femke. Gelukkig overstemt ze daarmee het gekraak van haar protesterende broekje.

Met een zucht van verlichting draait Sofie de deur op slot. Snel schuift ze haar boxer en pull-up tot op haar knieën, en gaat zitten. Stilletjes luistert Sofie of ze iets kan horen dat op de gang wordt gezegd. Ze kan Femke horen praten met het andere meisje. In eerste instantie klinkt het alsof ze fluisteren, maar ineens kan Sofie een zin wel goed verstaan.

“Kom eens mee. Ik moet je wat laten zien.”

Het is Femke die dit zegt. Haar stem klinkt wel erg vrolijk. De moed zakt Sofie in haar schoenen. Niet dat ze die aanheeft, natuurlijk. Sofie moet er niet aan denken dat Femke de verpakking met haar luierbroekjes heeft gezien. En daar dat andere meisje ook nog vrolijk over inseint.

Maar, Sofie beseft ook dat ze zo meteen nog eens over de gang moet lopen in het natte broekje dat ze nu aanheeft. Femke zal haar sowieso wel willen aanspreken. Broekjes gezien of niet. Al was het maar om Sofie te bedanken voor het mogen lenen van haar oplader.

En als Sofie nu met iemand moet staan praten, dan horen ze het broekje zonder twijfel kraken. Laat staan dat de geur ook niet te verbergen is.

Nerveus kijkt Sofie rond op het toilet. “Kan ik dat broekje hier niet kwijt?”, denkt ze stilletjes.

Er staat inderdaad een prullenbak. Op zich zou de natte pull-up daar wel in kunnen. Maar in een studentengang vol met meiden, kun je er donder op zeggen dat die prullenbak regelmatig gebruikt wordt. Stel dat iemand het broekje erin ziet liggen? Ongetwijfeld kijken ze dan naar Sofie, het enige nieuwe meisje op deze gang.

Sofie voelt dat ze nu een beslissing moet nemen. Omdat ze weet dat alle andere meiden vandaag al met hun colleges beginnen, gaat ze er vanuit dat ze later op de dag de kans zal krijgen om het broekje weer uit de prullenbak te vissen en zelf ergens weg te gooien. Dan is het alleen maar hopen dat Femke niets op haar kamer heeft gezien. En dat niemand iets opmerkt in de prullenbak, voordat Sofie de kans krijgt om het natte luierbroekje weg te werken.

Om het gekraak opnieuw tegen te gaan, scheurt Sofie de zijkanten van haar pull-up pas los, zodra ze het toilet laat doorspoelen. Als het goed is, moet niemand iets opvallen. Snel vouwt ze het broekje op, en werpt het in de prullenbak. Vervolgens trekt ze haar boxer op en draait de wc-deur van het slot.
Met een zucht voor goed geluk opent Sofie de deur, en kijkt ze de gang in. Femke en het andere meisje zijn niet te zien. Zouden ze inderdaad naar Sofie’s kamer zijn gegaan? Dat zou wel erg respectloos zijn, maar Sofie is wel gewend aan leeftijdsgenoten die daar geen problemen mee hebben.

Sofie wil geen onnodige aandacht trekken, en loopt daarom rustig terug richting haar kamer. Ze kan geen geluid horen. Niemand praat, niemand lacht. Daar wordt ze behoorlijk zenuwachtig door. Wat zijn die twee nou aan het doen?

Dan is er reden tot opluchting. Sofie loopt langs de keuken, en de twee meiden zijn gelukkig daar. Niet op haar kamer. Dat valt dan alweer mee. Bovendien staan ze via het keukenraam naar buiten te kijken. De ideale gelegenheid om ongemerkt richting haar kamer te kunnen glippen.

Maar op dat moment merkt Femke Sofie toch op. “Sofie, snel, kom kijken!”, roept ze. Sofie probeert zich nog te excuseren, maar Femke neemt daar geen genoegen mee. “Heel even maar”, zegt ze. “Je zult er geen spijt van krijgen; dat beloof ik je.”

Sofie beseft dat ze geen kant opkan, en loopt met tegenzin naar het keukenraam. Het andere meisje draait zich ook even om, en steekt een hand uit.

“Hoi Sofie! Ik ben Veerle”, zegt ze, met een duidelijk Vlaams accent. Sofie stelt zich ook netjes voor. “Ja, ik kom uit Hasselt”, legt Veerle uit. “Nou, dan ben ik gelukkig niet de enige met een accent”, grapt Sofie over haar Drentse afkomst.

Als Sofie via het keukenraam naar buiten kijkt, snapt ze waar Femke en Veerle zich zo druk om maken.
Buiten staat een heel knappe jongen te trainen. Omdat het zelfs ’s ochtends nog lekker warm is, heeft hij blijkbaar besloten geen shirt nodig te hebben. Zelfs Sofie zwijmelt even over zijn afgetrainde lichaam. Bovendien heeft hij lange haren, die een beetje dansen bij iedere beweging die hij maakt. Wat hij precies doet, weet Sofie ook niet. Het is in ieder geval iets dat lijkt op Kung Fu.

“Het is toch ook een lekker stuk, hè?”, zucht Femke. “Het beste uitzicht dat je op de vroege ochtend kunt hebben”, beaamt Veerle.

Sofie heeft haar aandacht echter ook nog bij iets anders. Ze is doodsbang dat de geur van haar natte luierbroekje is blijven hangen in haar andere kleren. Heel lichtjes hurkt ze bij het raam, in een weinig zinvolle poging om afstand te scheppen tot de neuzen van Femke en Veerle.
Ineens haalt Veerle haar neus op. Opnieuw slaat Sofie de schrik om het hart. “Volgens mij begin ik weer verkouden te worden”, zegt Veerle echter. “Ik heb al sinds gisteren last van mijn neus.”

Opgelucht doet Sofie nog maar even mee met het gezwijmel om die jongen. “Woont hij ook hier?”, vraagt ze geïnteresseerd.
“Ja, Thijs woont op de zolderverdieping”, reageert Femke. “Maar haal je maar niets in je hoofd, Sofie. Wij mogen alleen maar kijken. Hij heeft al een vriendin. Een echte bitch.”
“Jammer”, reageert Sofie. Het is maar half gemeend. “Maar ik ga me eens omkleden, want ik begin het koud te krijgen.”

Eenmaal weer terug op haar kamer, draait Sofie direct de deur op slot. Snel speurt ze de kamer rond, op zoek naar het pak pull-ups. Uiteindelijk ziet ze het liggen achter een stapel dozen. Aangezien de dozen tegen haar bed aanstaan, vermoed Sofie dat ze daar vannacht wel tegen zal hebben gestoten, of iets dergelijks.
In ieder geval is het pak niet duidelijk zichtbaar geweest voor Femke. Althans, het heeft niet open en bloot in het zicht gelegen. Sofie vermoed niet dat Femke het type is dat zomaar op andermans kamer gaat rondneuzen, en dus neemt ze er maar genoegen mee. De kans is groot dat Femke niets heeft opgemerkt.

Opgelucht gaat Sofie op bed zitten. “Die stomme dingen”, denkt ze bij zichzelf. Wekenlang heeft ze er tegenop gezien om ze te moeten dragen. Gisteravond en vannacht is het haar absoluut meegevallen. Maar zo’n situatie als net? Dat wil ze nooit meer meemaken. Niet dat die situatie al voorbij is. Dat broekje ligt nog in de prullenbak op de wc.

Maar voorlopig kan ze daar even niets aan doen. Daarom besluit Sofie om maar wat ontbijtspullen te gaan halen bij de supermarkt. Gelukkig gaan die in Maastricht al om acht uur open. Snel maakt ze haar bed op, en kleedt ze zich aan.
Op haar gemak fietst Sofie een eindje de stad in, en doet ze haar boodschappen. Omdat ze de omgeving erg mooi vindt, besluit ze om op de terugweg te lopen en er een beetje van te genieten. Al met al is Sofie dan een dik uur weggeweest.

Eenmaal weer thuis, ontdekt ze dat de andere meiden al naar college zijn vertrokken. Gelukkig ook Veerle. Sofie was even bang dat zij thuis zou zijn gebleven, omdat ze zich ziek begon te voelen. Nu kan ze dat broekje mooi wegwerken.

Maar – eenmaal op de wc – slaat de schrik Sofie opnieuw om het hart. Als ze de prullenbak opent, ziet ze dat de vuilniszak is vervangen! Iemand heeft de oude meegenomen. En haar natte pull-up heeft bovenop gelegen.

Teleurgesteld loopt Sofie terug naar haar kamer. De deur is niet op slot. Uit alle macht probeert Sofie zich te herinneren of ze hem nou wel of niet had afgesloten. “Als alles er nou nog maar staat. Anders draait Mam me de nek om”, denkt ze bij zichzelf.

Maar, eenmaal binnen, kan Sofie zien dat er geen spullen zijn verdwenen. Integendeel, zelfs. Als ze naar haar bed kijkt, kan ze zien dat er iets is bijgekomen. Iets dat niet van haar is.

Op haar kussen ligt een fopspeen.

Sofie zet de boodschappentas neer, en pakt het speentje van haar kussen af. Ze bekijkt hem goed. Hij is egaal roze, zonder opdruk.

“Wat doet dit hier?”, vraagt Sofie zich hardop af.
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)

Offline (Verborgen)

  • Daddy & Schrijver
  • Pappa's en Mamma's
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 484
  • Geslacht: Man
  • Outwit - Outplay - Outlast
  • Contact behoefte: iedereen
  • Ik ben: Papa
  • Locatie: Limburg
Re: Sofie (ML, WL, NL, BP)
Reactie #29 september 27, 2013, 00:44:52 00:44*
Super! Echt leuk!
Dit lees je in 1 adem uit

Thanks! Had je reactie gemist, terwijl ik het nieuwe hoofdstuk plaatste. Dus ik hoop dat je nog een tweede adem overhebt. ;)
If you want a happy ending, that depends, ofcourse, on where you stop your story.

---
Voor een lijst van mijn verhalen, kun je terecht op mijn profiel. :)