renate deel 5  (gelezen 3092 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 24
  • Geslacht: Man
  • Geboortejaar: 1980
  • Ik ben: DL
  • Locatie: zuid holland
renate deel 5
mei 03, 2013, 23:29:45 23:29*
De dames waren naar huis gegaan en eenmaal thuis zaten ze nog na te denken over die geweldige kamer die de ouders van monique hadden gemaakt en hoe ze daar geweldig kunnen spelen en kunnen slapen, ieder een eigen bedje, ze konden het nog maar nauwelijks bevatten dat de ouders van monique zo begrip vol waren en dat ze zelfs een compleet ingerichte kamer voor ze geregelt hadden en dat ze zich ook als een echte papa en mama opgesteld hadden en dat de meiden stuk voor stuk de verzorging kregen die kleine baby'tjes nodig hebben.
Helaas was die leuke tijd snel voorbij gegaan en moesten de meiden dus terug de realiteit in, ze moesten weer huiswerk maken en naar school.
De lerares van de klas waar renate en karin in zitten gaf iedereen de opdracht om een gezamelijke opdracht te maken over iets wat ze ooit hebben meegemaakt of wat ze nog maar kort geleden hadden meegemaakt, het moet dus iets persoonlijks zijn over jou en diegene die je uitkiest en daarbij moet je samen die dingen bespreken en doornemen en er uiteindelijk een verslag van maken.
Karin liep gelijk naar renate toe en vroeg of zij zin had om met haar die opdracht te doen? ja leuk zei ze, karin zei tegen renate 't is misschien wel een gewaagd stukje maar zullen we in overleg met de andere onze opdracht maken op de gebeurtenissen die we gezamelijk gehad hebben? en aan de lerares vragen of je er ook meerder personen in mag betrekken naast jou en mij? renate zei, ach waarom niet, dat is best spannend eigenlijk en ben benieuwd naar de reaktie van de lerares wanneer zij het op der bureau krijgt en het doorneemt.
De bel gaat en de eerste pauze is er, karin en renate lopen naar monique, noortje, en sharron en leggen de situatie uit, ze vertellen dat ze een opdracht hebben gekregen waarin ze persoonlijke belevenissen uit het verleden moeten omschrijven en karin en renate willen eigenlijk dat stukje over hun vijfjes vertellen.
Monique sharron en noortje kijken verbaasd op en zeggen, maar dan weet de lerares het straks ook van ons en als ze die stukken gaat bespreken in de klas zullen jullie klasgenoten het ook allemaal weten.
Ja dat klopt zeggen karin en renate, maar wij hebben er vrede mee als dat gebeurt, ik ga het vanavond ook tegen mijn ouders vertellen, het wordt tijd dat die het ook weten en hiermee wil ik duidelijk maken dat hoe je ook bent en wat je ook doet dat maar geaccepteerd moet worden en als ze dat niet doen wij daar dan boven moeten staan.
Ik voel me sterker dan ooit met dit idee en het intreseer me niet meer wat iedereen van me vind, in het dagelijks leven ben ik karin en in de weekenden ben ik een klein baby'tje.
De meiden zeggen tegen karin, meid je hebt eigenlijk helemaal gelijk en zo gaan noortje en sharron het vanavond ook vertellen aan der ouders.
Monique en renate besluiten mee te gaan als back-up om de meiden bij te staan, dat vinden ze fijn en zeggen oke tot vanmiddag in de pauze.
Karin en renate gaan weer terug naar de klas en vragen aan de lerares of er meerdere personen in hun persoonlijk verhaal betrokken mogen worden?
Jahoor zegt de lerares dat is geen probleem, als het maar te maken heeft met jullie eigen persoonlijk stukje in dat verhaal.
En zo beginnen karin en renate hun verhaal te maken.

                                                        DE VIJF BABY MEISJES.

Ik, karin leerde monique , noortje , en sharron kennen op school, monique noortje en sharron zaten bij elkaar in de klas en ik zat als enige in een andere klas.
Doordat wij alle vier iets gemeen hadden met elkaar via internet forums werden we al snel vriendinnen zowel op school als in ons prive leven naast school.
Op een zekere dag gingen wij in de pauze gezamelijk naar het toilet om ons een beetje op te doffen en hoorde wij een " voor ons " nogal bekend geluid komen uit éën van de toilet hokjes.
We besloten net te doen of we weg gingen maar bleven buiten het toilet even wachten, daar bleek renate uit het hokje te komen met een luier in haar hand, toen ik hoiii renate  riep werd draaide ze zich gelijk om en bleef even staan, waarop we gezamelijk op haar af gingen.
We zeiden tegen haar dat ze zich niet hoefde te schamen voor haar luier gebruik omdat dit voor ons bekend was.
Ze vroeg ons waarom het hun bekend was, we lagen het allemaal uit tegen haar dat wij dus diaperlovers waren, ze kon het eerst niet begrijpen omdat zij er alles voor over zou hebben om een tijdje geen luiers te hoeven dragen, we namen haar op in ons vriendinnen groepje en zodoende is renate naast haar incontinentie nu ook diaperlover.
We droegen die luiers altijd bij monique thuis omdat haar ouders vaak weg waren voor hun werk en omdat onze ouders het niet weten en onze moeders zowiezo altijd al thuis zijn.
Monique der ouders waren 2 weken thuis en we hebben alles uitgelegt aan haar ouders en hebben nu zelfs een eigen zolder kamer die omgebouwd is tot baby kamer, en we werden in het weekend als echte baby'tjes behandelt door de ouders van monique.
We hebben besloten om het tegen onze ouders te vertellen omdat we met dit verslag duidelijk willen maken hoe wij zijn in het dagelijks leven en hoe we zijn in de weekenden.
Zodoende zijn we bij de ouders van sharron, noortje, karin, en renate geweest om het te vertellen, de ouders van sharron konden dit echt niet begrijpen, ze vonden het maar raar en het hoorde allemaal niet, maar omdat het hun dochter is hebben ze het wel geaccepteerd en gezegt ondanks we het raar vinden en niet begrijpen ben je voor ons gewoon sharron.
zo ging datzelfde verhaal ook op bij noortje thuis, echter bij karin niet, ze begon erover dat ze wat moest vertellen der ouders gingen zitten en waren één en al oor, al snel in het gesprek spraken de ouders uit, nou meid als jij je daar gelukkig bij voeld moet je dat lekker doen, je doet er niemand kwaad mee en het schaad ook je gezondheid niet, alles beter als roken of drugs gebruiken, dat zouden we wel erg gevonden hebben.
Renate der ouders kregen het ook te horen en vonden het voor renate alleen maar leuk omdat ze wisten dat renate er grote problemen mee had dat ze luiers moest dragen, ze zeiden wel dat ze het vreemd vonden dat er mensen bestaan die ze voor hun lol droegen maar vonden het voor renate fijn dat ze nu van haar handicap ook der hobby en lusten kon maken.
Beste lerares, dit is zo'n beetje de voor geschiedenis zoals het ons vergaan is en hebben dus verteld dat we graag baby'tjes zijn in onze vrije tijd.
in dat wereldje wordt het eigenlijk in engels vertaald AB/DL genoemd, AB is adult baby en DL is diaperlover.
Wat we ook willen benoemen is dat hier een groot taboe op berust en daarom hebben wij besloten om er een verslag van te maken om duidelijk te maken dat, wie je ook bent, wat je ook doet bijv school, of werken.. dat iedereen elkaar gewoon moet accepteren zoals ie is.
Dat hebben wij ook gedaan en voor een gedeelte is het geaccepteerd door onze ouders en we zijn benieuwd wat voor reakties er hierop zullen komen.
Wij zijn vijf baby meisjes die graag als baby behandelt worden we dragen dan een luier en alles wat baby's maar nodig hebben, op dat moment zijn we klein en denken we ook klein en zitten we helemaal in de baby rol, maar als alles voorbij is zijn we weer gewoon Karin, Renate, Monique, Sharron, en Noortje.
Dan zijn we gewoon volwassen meiden die naar school gaan om onze opleiding af te ronden en in de toekomst daarna een gepaste baan te vinden.
We hopen hiermee een klein gat geslagen te hebben in de taboe die rust op het AB/DL wereldje, alle mensen die die gevoelens hebben houden het angstvallig geheim en dit zal waarschijnlijk nooit zo geaccepteerd gaan worden als homo's, lesbiénes, travestietsen, en alle vormen dan ook.
Hiermee wordt zeer voorzichtig omgegaan en vooral stil gehouden en alleen onder de mensen besproken die hetzelfde gevoel delen.
Alles wat er over bekend gemaakt is in het verleden door de media, is als lachwekkend en niet begrijpend beschouwd en er werd niet goed op gereageerd.
Voor ons vijfjes geld, wat je hier ook van vind of je ons nu nog wel of niet mag, wel of niet uitlacht, wij staan overal boven en ons krijg je er niet mee onder, wij hebben onszelf geaccepteerd zoals we zijn.
Karin en renate leveren het verslag in en de lerares zegt over 3 dagen weet je het cijver wat je ervoor gekregen hebt en als ieder verslag binnen is gaan we ze bespreken.
Het is vijftien-uur-vijftien en de bel gaat, de schooldag zit erop en de meiden zoeken elkaar op op het plein, ze bespreken dit onder het fietsen richting huis en karin en renate krijgen complimenten van monique noortje en sharron.
Na drie dagen krijgen de meiden het cijver, ze hebben er een 9,6 voor gekregen en de lerares voegt eraan toe dat ze het met plezier gelezen heeft en ze er veel bewondering voor heeft dat ze zo'n heftig persoonlijk verhaal over zichzelf hebben geschreven en gemaakt.
Ook vraagt ze of ze het " mag " bespreken voor de klas en de meiden zeggen dat ze dat goed vinden.
De volgende dag bespreekt de lerares alle verslagen en bewaard die van de meiden voor het laatst en nadat hun verslag besproken was, begonnen alle klasgenote spontaan te klappen en zeiden woow dames dit is wel het meest persoonlijke verhaal dat er tussen zit, de dames zeiden dank je wel en gingen met een zeer tevreden gevoel naar huis.