De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)  (gelezen 46427 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 251
  • Geslacht:
  • Yay , ikke zo blij in nat luiertje :P
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: ASB & DL
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #15 november 08, 2012, 00:16:21 00:16*
Ehhhmmmm , ik draag alleen maar katoen ^-^
(\__/)
(='.'=)   This is Bunny. Copy and paste Bunny into your
(")_(")   signature to help him gain world domination

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • skype is deem0702
  • Contact behoefte: tieners jonge
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #16 november 25, 2012, 18:02:12 18:02*
Hopelijk komt er nog een vervolg hoop het zo =D

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • Stay wet! xD
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Regio Eindhoven
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #17 november 26, 2012, 19:56:52 19:56*
Erg leuk verhaal.
Ben benieuwd of er nog een vervolg komt ;)

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 391
  • Geslacht: Man
  • Plasticbroekjesfan!
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1991
  • Ik ben: DL
  • Locatie: FR.
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #18 december 01, 2012, 21:29:20 21:29*
Hopelijk komt er nog een vervolg hoop het zo =D

Op verzoek heb ik vanmiddag nog maar even een deel geschreven!
Hopelijk vinden jullie het leuk.
"Ben je klaar voor de nacht, jongen? Luier om, je plasticbroekje aan?"
"Ja, ma!"
"Goed zo, want je zal wel weer in bed plassen...."

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 391
  • Geslacht: Man
  • Plasticbroekjesfan!
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1991
  • Ik ben: DL
  • Locatie: FR.
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #19 december 01, 2012, 21:33:09 21:33*
Deel 4
Tom en ik gaan kamperen

Tom en ik werden al gauw de beste vrienden. Het feit dat we allebei nog elke nacht in bed plasten schiep een band, en we mochten elkaar ook gewoon graag. Als Tom bij mij bleef slapen, deed hij een drynite om 'Niet aan mijn moeder vertellen, hoor! Dan houdt ze nooit meer op over die afvalbergen!' en ik had bijna elke nacht het plastic broekje aan dat ik van Tom had gekregen.
Niet dat het over m'n drynites echt nodig was, maar ik vond dat zachte plastic broekje gewoon fijn. Heel slim (vond ik zelf) had ik met opzet een paar maal flink gelekt, zodat ik in een nat bed wakker werd, en zo wist ik mijn ouders ervan te overtuigen dat plastic broekjes tegen lekkage hielpen:
'Kijk ma, vannacht had ik Tom's plastic broekje aan, en niet gelekt!'
En zo kreeg ik ze zo ver dat ze voor mij een paar eigen plastic broekjes kochten. Katoenen luiers droeg ik alleen als ik bij Tom bleef slapen, wat nu geregeld voorkwam. Ik was al net zo goed in het om doen geworden als Tom zelf! En het vlierbessensap zorgde er wel voor dat onze luiers en plastic broekjes 's morgens altijd goed nat waren...

Op een dag zei Tom's vader tegen ons: 'Wat dachten jullie er van, jongens, om een weekend in het bos te kamperen? Ik wil binnenkort het nest van een houtsnip observeren, en moet een paar dagen in het bos doorbrengen. Het is een beschermde vogel, weet je!'
Ik hield me nog net in om te zeggen dat ik in DWDD gezien had dat houtsnippen ook erg lekker smaakten. Dat programma hadden Tom's ouders vast gemist: ze hadden immers geen televisie!
'Ik zal zelf direct onder het nest overnachten, zonder tent uiteraard, om het dier niet te verschrikken. Jullie moeten op een paar honderd meter afstand blijven, maar het leek me wel een leuke gelegenheid voor jullie jongens om het bos wat nader te leren kennen!'
Dat leek het ons ook wel, en ook mijn ouders hadden er geen bezwaar tegen. We oefenden in het opzetten van het kleine legertentje tot we het zelfs in het donker feilloos binnen vijf minuten overeind hadden staan. Dat moesten we kunnen, want Toms vader zei dat we geen zaklantaarns of andere verlichting mee mochten nemen.
'Lichtvervuiling van de natuur is een ernstige zaak!'
Toms moeder zag wel een probleem.
'Maar man, als je de jongens twee nachten mee neemt het bos in, hoe zullen ze zich dan moeten douchen? Je bent toch niet vergeten dat ze allebei nog in bed plassen?'
'Er is een bosvijver en er stroomt een beek. Wel wat fris, maar die jongens zijn niet van suiker!'
Wij knikten beiden om het hardst en verzekerden dat we inderdaad niet van suiker waren.
'Ze kunnen hun luier in de beek uitspoelen. Het is tenslotte puur natuur, vrouw!'
'Nou vooruit dan maar. Al zou het me een lief ding waard zijn als die jongens eens met dat bedplassen ophielden. Ze zijn er toch echt te groot voor, zo langzamerhand!'

Ik had allang in de gaten dat het op een paar dagen katoenen luiers uit zou draaien, maar echt erg vond ik dat ook niet. Ik was er al aardig aan gewend geraakt, en kon ze inmiddels ook in het donker omdoen, veiligheidsspelden en al. Ook dat hadden we geoefend, en er veel lol mee gehad. Vooral toen Tom mij een keer in het donker liet controleren of zijn luier wel goed bedekt was door het plastic broekje en hij zonder waarschuwing zijn luier volplaste!
'Dit is wel erg warm, Tom! Volgens mij ben je nat?!'
Wat hij lachend toegaf, en het licht in zijn kamer weer aan deed. Die avond gingen we dus allebei met een natte luier om naar bed, want ik kon natuurlijk niet achterblijven!

Met onze rugzakken volgepakt trokken we  een volgend weekend het bos in. Het kleine groene tentje hadden we over onze bagage verdeeld, we hadden een pannensetje en een kooktoestelletje, en verder hadden we natuurlijk onze katoenen luiers en plastic broekjes bij ons.
Het bos maakte al gauw een verlaten indruk. Toeristen, leerde Toms vader ons, gaan zelden ver van de gebaande paden af. Dat vinden ze eng. Wij daarentegen trokken dieper en dieper het bos in, tot we tenslotte aankwamen op de plek waar de observatie plaats moest vinden. Onderweg zochten we onder de eikenbomen nog wat cantharellen, die zouden bij ons avondeten vast heerlijk smaken!
Toms vader liet ons zien waar hij de nacht door ging brengen. Van takken had hij een observatiehut gemaakt, en toen hij er in kroop had je er moeite mee om ook maar iets te zien dat op een mens leek. We waren er zeker van dat de vogels voor de gek zouden worden gehouden.

Tom en ik liepen paar honderd meter terug, waar we een open plek hadden gevonden die heel geschikt was om een klein tentje op te zetten. Het was ook vlak bij de beek, zodat we waswater bij de hand hadden.
Het tentje stond zo maar overeind. Je kon merken dat we geoefend hadden! Nu werd het tijd om eten te koken. Eerst deed Tom wat olie in de pan en fruitte een gesnipperde ui. Zijn scherpe zakmes kwam goed van pas. De cantharellen, zorgvuldig van aarde en zand ontdaan, werden ook lichtjes  aangebakken. Daarna haalden we water, legden de gefruite ui en de cantharellen zolang op een bord, deden de spaghetti in de pan en kookten die in een minuut of elf beetgaar. Nu de saus erbij, en toen begon het toch al erg lekker te ruiken! De gesnipperde ui en de cantharellen voegde Tom weer aan de spaghetti toe, en tot mijn verbazing toverde hij zelfs een klein zakje parmezaanse kaas tevoorschijn. Het eten in het bos smaakte verrukkelijk!
Ondertussen begon het toch al wat donker te worden, en we besloten om onze luiers vast om te doen. We hadden immers geen licht en dat betekende dat we het ritme van de natuur aan moesten houden: met zonsondergang was onze dag afgelopen. Handig speldden we onze luiers vast, stapten in onze plastic broekjes en trokken ze omhoog, over de luier heen. Zo, alleen in luier en plastic broekje, liepen we nog even naar de beek om de gebruikte pan vol water te zetten, zodat we hem morgen makkelijk af konden wassen.
Wat was het heerlijk stil in het bos! We zaten aan de oever van het beekje en luisterden naar het geklater van de koele stroom. De natuur kwam tot rust, je kon de avond ruiken. In de verte riep een koekoek. Het water murmelde, en of het daardoor nu kwam of doordat ik bijna in slaap viel buitenlucht maakt niet alleen hongerig, maar ook moe ineens merkte ik dat ik in mijn luier plaste. Voor in mijn plastic broekje werd het aangenaam warm en ik kon bij het wegvallend avondlicht nog net zien dat de luier aardig donkerder kleurde.
Erg vond ik het niet. Die luier en dat plastic broekje waren er tenslotte voor bedoeld om in te plassen, en in het gezelschap van mijn beste vriend, die zelf net als ik ook nog in zijn bed plaste, hoefde ik me niet te schamen. Morgenochtend zouden we immers met zekerheid allebei nat zijn!

Voordat het helemaal donker werd, liepen we naar de tent terug en kropen in onze slaapzakken. We lieten de voorflap nog even open, zodat we tegen de lichtere avondhemel boven onze open plek in het bos de vleermuizen zagen. Ik voelde mijn natte luier in het plastic broekje, plaste er nog een beetje in zodat het weer lekker warm werd en zei, voordat ik helemaal wegzakte, mijn vriend welterusten. Tom kroop nog even uit zijn slaapzak en deed de flap dicht, ik zag zijn plastic broekje glanzen bij het laatste licht. In de gitzwarte duisternis die er nu in ons tentje heerste vielen we al gauw in een diepe, gezonde slaap.
De volgende morgen hadden we natuurlijk allebei in bed geplast.

'Awel' zei Tom in een nep-belgisch accent, toen we 's morgens vroeg naast ons tentje stonden. Hij bekeek mijn doorweekte luier onder het plastic broekje:
'Ge ziede wel waarom wij Belche da' unne pisdoek noeme! Want da' is unne doek zunne, en daar hedde gij in gepist!'
Zo'n mooie zachte g als Tom kon ik niet maken, maar ik deed m'n best ook Vlaams te klinken:
'Uwen eigen pisdoek is ook nie echt droog meer! Gij heb zowat unne overstroming in uw plastieken broekske!' 
Hikkend van het lachen bedplassen is leuk, als je het samen doet!   schoven we onze plastic broekjes naar beneden, openden de kleurige veiligheidsspelden en deden onze inderdaad totaal doorweekte luiers af. Als nette Hollandse jongens schoten we snel een zwembroekje aan en liepen naar de beek, met onze natte luiers en plastic broekjes in de hand.
Het stromend water was koud, maar dat weerhield ons niet om er na even voorzichtig met een teen te hebben gevoeld vrolijk in te springen. Het water was diep genoeg om in te kunnen zwemmen.  Onze natte luiers namen we mee het water in. Het water stroomde redelijk snel, en het was een grappig gezicht om de katoenen luiers in de stroom te laten wuiven. Ondertussen knepen en wrongen we dat het een lieve lust was, zodat de luiers al gauw weer helemaal schoongespoeld waren. Niet zo'n werk, omdat we geen babies waren die er nog alles in deden, maar gewoon twee bedplassende jongens, die hun luiers alleen maar nat maakten! Even het water uit en de luiers ophangen in een boom was het werk van een ogenblik, en de zon, die inmiddels al aardig aan kracht had gewonnen, zou de rest wel doen. Ook de plastic broekjes spoelden we in de beek uit, wat ook zo maar klaar was, en daarna hingen we zo ook aan een boomtak, toevallig aan de andere kant van de beek dan waar onze luiers hingen. Wat leek het geinig, die twee plastic broekjes, vrolijk wapperend in de wind! .
We zwommen nog een uurtje, bouwden een dammetje van takken en stenen, lagen in de warme zon.  Het werd tijd om wat voor het middageten klaar te maken, en we liepen, gewoon in onze zwembroekjes, terug naar de tent. We hadden broodjes bij ons, en Tom had in zijn rugzak een glazen pot mosterdsoep van De Kleinste Soepfabriek gevonden. Zijn lievelingssoep, en biologisch verantwoord ook nog, dus die had vast zijn moeder als verrassing ingepakt!
We waren er erg blij mee. Op de primus was de soep in de kortste keren heet. Het rook verrukkelijk en zo smaakte het even later ook.

We hadden net onze lunch verorberd toen we tot onze verbazing bij de beek stemmen hoorden. Wie kon dat nu zijn? Hier kwam toch eigenlijk nooit iemand?
We wilden niet ontdekt worden, maar toch wel gauw weten wat er aan de hand was. Dus we slopen zo zachtjes en onopvallend mogelijk terug naar de beek. Wat we zagen maakte ons totaal niet blij!
Het waren een paar jongens uit de hoogste klas van onze school, maar bepaald geen vrienden van ons. Kees-Jan, Gelmar en Ivan waren ruziezoekers en pestkoppen, handelden even buiten het schoolplein in wiet en vuurwerk, en waren alledrie al verscheidene keren geschorst geweest. Kinderen uit de lagere klassen waren bang voor hen, en niet zonder reden. Vaak genoeg kregen ze van het drietal een schop of een geniepige klap, maar nooit kon er worden bewezen waar die vandaan gekomen was.....
Wat deed dit stel zo diep in het bos? Liefde voor de natuur kon het niet zijn! En ze mochten ons vooral niet ontdekken! Wij waren met z'n tween, zij met z'n drien. Zij waren ingemene straatvechters, wij gewone jongens die weliswaar onze vuisten konden gebruiken als het moest, maar we wisten op school allemaal dat Gelmar altijd een mes in zijn laars had. En dan hadden wij ook nog maar alleen een zwembroekje aan. Niet het meest geschikt voor een vechtpartij.
Hopelijk ging dit edele drietal er weer gauw vandoor! Helaas zag het daar niet naar uit. Ze maakten het zich gemakkelijk op de plaats waar wij een dik uur geleden nog vrolijk aan het zwemmen waren geweest! Er kwam een halve liter goedkope whisky te voorschijn, die ze zo uit de fles dronken, en de onmiskenbare geur van een joint verdrong de gezonde boslucht.
We keken het van een veilige afstand vol ontzetting aan. Door deze lui wilden we beslist niet ontdekt worden.
Ineens pakte Tom mijn arm, en wees. Ik zag wat hij bedoelde. Vlak achter het rokende en drinkende drietal hingen onze plastic broekjes! Wat zou er gebeuren als ze die ontdekten?!
Gelukkig hadden ze tot nu toe alleen maar belangstelling voor hun drank en pretsigaretten. De fles ging van hand tot hand. Geen van drien keek ook maar even naar de heerlijke natuur om hen heen, of naar het kabbelende beekje.
Ivan stond op, liep wankel naar de bosjes, maakte zijn spijkerbroek los en begon het struikgewas te besproeien. Pas toen hij uitgeplast was keek hij op - en keek recht tegen mijn plastic broekje aan. Een greep, en hij had het beet. Mijn adem stokte in mijn keel. Zouden we nu worden ontdekt!
Ivan bekeek het plastic broekje, keek nog eens en begon te lachen. Met mijn plastic broekje in zijn hand liep hij grinnikend naar zijn aangeschoten kameraden.

'Kijk eens wat ik gevonden heb! Een pisbroekje.... hangt hier zo maar in de boom!'
De reactie van zijn vrienden is niet wat hij verwacht.
'Echt wat voor jou om daar mee aan te komen.'
'Waarom neem je dat mee naar het bos, randdebiel!'
'Maar... maar... dat is niet van mij!?'
'Ach man, hou toch je bek. We weten heus wel dat jij nog in je nest zijkt af en toe!'
'En dat je pa je dan weer half verrot slaat!'
'Je hebt het gisteren nog gedaan, bedpisser!'
'Je zuster heeft het me zelf verteld!'
'Laat Fien er buiten!'
'Ze vindt Gelmar anders een stuk meer man dan jou!'
'Ik ben gisteren nog met haar op stap geweest.... '
'Ze heeft weer over haar bedpissende broertje verteld....'
'Je liegt!!'
'Twee biertjes en je bent weer nat 's nachts....'
'Die whisky zal vannacht ook wel weer werken!'
'Hou je bek zeg ik!'
Ivan smijt mijn plastic broekje op de grond en vliegt Kees-Jan aan.
De jongens rollen vechtend over de grond.
Gelmar haalt het mes uit zijn laars.

Tom en ik hoorden het met stomme verbazing aan. Ik was niet blij dat Ivan mijn plastic broekje had gevonden, maar wat we nu hoorden was toch wel erg interessant. Die bullebak van een Ivan plaste nog in bed? Als ze dat op school wisten! Hoe we dat konden gebruiken was ons nog niet recht duidelijk, maar daar gingen we nog wel eens over nadenken. Ons zou hij in ieder geval niet meer kunnen pesten!

Ineens staat de boswachter tussen de drie vechtende jongens. Met zijn lengte van bijna twee meter en zijn zwarte baard is hij een indrukwekkende verschijning, en de drie knapen zijn dan ook op slag een stuk rustiger. Toms vader is echter allesbehalve rustig als hij het mes in Gelmar's hand ziet. Een machtige vuist haalt uit, en Gelmar gaat door zijn knien, voor in zijn versleten spijkerbroek verschijnt een grote natte pisvlek en het mes vliegt uit zijn hand.

 'En nou luisteren, jullie!'
Tom danst vol vreugde heen en weer en vergeet haast dat we ons nog steeds aan het verstoppen zijn. 'Dt is mijn vader! Goed zo, pa!'
Ik geef 'm gauw een por, houd een vinger voor mijn mond.
'Stil nou, Tom! Ze hebben ons nog niet ontdekt, laten we dat zo houden!'
De boswachter spreekt.
'Dat is een mooie lijst. Jullie bevinden je buiten de paden. Dat is verboden. Jullie drinken alcohol in het openbaar. Ook verboden. Zijn jullie al achttien? Dacht het niet... Roken in het bos. In deze tijd van het jaar ook verboden. Over wt jullie rookten zullen we het maar even niet hebben! En jij, pisbroek......'
Hij wendt zich tot Gelmar.
'Bezit van een mes, een verborgen wapen, bedreiging van een ambtenaar in functie!'
Tom danst weer van vreugde. Zijn vader noemt Gelmar, die gemene pestkop, die achterbakse bullebak, zomaar een pisbroek! En gelijk heeft hij, want Gelmars natte spijkerbroek laat niets te raden over. 
'En nu die rommel opruimen. Neem die lege fles mee! En wat is dat daar!'
De boswachter wijst op mijn plastic broekje, dat verloren op de grond ligt.
Ivan raapt het op.
'Dat had je vriend beter aan kunnen trekken, dan had hij nou niet voor gek gelopen met een natte broek!'
Ivan moet zowaar lachen. Gelmar werpt hem een vuile blik toe. Als blikken konden doden, had Ivan op zijn minst zwaargewond kermend op de grond gelegen.
'Geen plastic achterlaten in de natuur! Geef dat broekje maar aan mij!'
Ivan overhandigt het plastic broekje aan de boswachter, en lacht weer schaapachtig.
Toms vader lacht niet terug.
'Ik weet wie jullie zijn. En laat ik jullie dit zeggen, als ik nog n keer een klacht krijg over jullie, of jullie nog n keer in mijn bos aantref, kom ik persoonlijk bij jullie op school en bij jullie thuis. Dan zullen we daar eens een boekje open doen! En nu rechtstreeks naar huis jullie, en laat ik je hier nooit meer zien!'
De drie pestkoppen draven weg, kennelijk bang de boswachter zich bedenkt en ze toch nog meer straf gaan krijgen. Als ze uit het zicht zijn, wenkt Toms vader ons. We dachten onzichtbaar te zijn, maar hij heeft ons natuurlijk allang gezien. Die man heeft haviksogen!
'Zo, dat hebben we ook weer gehad, jongens! Van wie is dat plastic broekje? Van jou of van Tom?' Ik knik. Van mij.
'Jullie luiers hangen daar ook nog aan de andere kant van de beek. Haal die maar op, met die warmte van vandaag zullen ze nu wel droog zijn!'
We hebben onze zwembroekjes nog aan, dus is het geen enkel probleem om nog even in de beek te duiken en de luiers op te halen. Ze zijn inderdaad kurkdroog en we zwemmen terug met de luiers om ons hoofd gebonden als arabische sjeiks. Toms vader ziet het lachend aan.
'Heb je nog genoeg water bij de tent, Tom? We hebben wel een bak thee verdiend, denk ik zo!'
'Tuurlijk pa, zo klaar!'

Met z'n drien dronken we een paar koppen thee, en toen ging de boswachter terug naar zijn houtsnippen.
Tom en ik praatten nog even over de gebeurtenissen van de dag. Wie had gedacht dat die pestkop van een Ivan ook nog in zijn bed plaste! Wij zullen hem er in ieder geval niet mee plagen. Ze mogen er sowieso niet achter komen dat wij hun vernedering hebben gezien......
We moesten lachen.
'Zag je hoe Gelmar in zijn broek piste!'
We kookten ons avondmaaltje in de schemering, en gingen weer vroeg naar bed.
Ik sliep zo maar in, maar werd nog weer even wakker.
Mijn luier was al weer doorweekt onder mijn plastic broekje, merkte ik.
Het zou die thee wel zijn geweest!
'Tom!' fluisterde ik.
'Ja, wat is er? Ik dacht dat je al sliep! Ik was ook al haast vertrokken....'
'Tom, ik ben al nat!'
'Nou en!', lachte Tom. 'Zal bij mij ook wel niet zo lang meer duren!'
'Welterusten!'
'Welterusten!'
En zo vielen we weer in slaap.
De volgende morgen hadden we allebei weer in bed geplast. En het was goed.


"Ben je klaar voor de nacht, jongen? Luier om, je plasticbroekje aan?"
"Ja, ma!"
"Goed zo, want je zal wel weer in bed plassen...."

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • skype is deem0702
  • Contact behoefte: tieners jonge
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #20 december 01, 2012, 23:33:52 23:33*
Weer een goed deel hoop dat ik ooit zo kan schrijven =D

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 329
  • Geslacht: Man
  • Stay wet! xD
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1995
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: Regio Eindhoven
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #21 december 02, 2012, 16:14:58 16:14*
Leuk vervolg, je kan inderdaad erg goed schrijven. ;)

Ga zo door!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 251
  • Geslacht:
  • Yay , ikke zo blij in nat luiertje :P
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Ik ben: ASB & DL
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #22 december 09, 2012, 04:16:52 04:16*
Wacht met smart op een vervolg :P
(\__/)
(='.'=)   This is Bunny. Copy and paste Bunny into your
(")_(")   signature to help him gain world domination

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 391
  • Geslacht: Man
  • Plasticbroekjesfan!
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1991
  • Ik ben: DL
  • Locatie: FR.
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #23 december 15, 2012, 15:50:33 15:50*
Wacht met smart op een vervolg :P

Eigenlijk was dit verhaal afgelopen, maar omdat het zo veel wordt gelezen (bedankt allemaal!) komt er vast nog wel een deel. Ik heb al wel een idee....
Maar ik heb zojuist eerst een nieuw deel van Bedplassers Schoolreisje geplaatst (deel 4), veel plezier er mee!
"Ben je klaar voor de nacht, jongen? Luier om, je plasticbroekje aan?"
"Ja, ma!"
"Goed zo, want je zal wel weer in bed plassen...."

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 391
  • Geslacht: Man
  • Plasticbroekjesfan!
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1991
  • Ik ben: DL
  • Locatie: FR.
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #24 januari 06, 2013, 16:07:34 16:07*
Toch nog een nieuw deel geschreven bij De Nieuwe Jongen in de klas! Hopelijk vinden jullie het leuk. Ben ook druk bezig met Bedplassers Schoolreisje, daar komen nog minstens twee delen bij.   
"Ben je klaar voor de nacht, jongen? Luier om, je plasticbroekje aan?"
"Ja, ma!"
"Goed zo, want je zal wel weer in bed plassen...."

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 391
  • Geslacht: Man
  • Plasticbroekjesfan!
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1991
  • Ik ben: DL
  • Locatie: FR.
De nieuwe jongen in de klas - deel 5 (JL BP WL KL PB)
Reactie #25 januari 06, 2013, 16:12:16 16:12*
Deel 5
Het verhaal van Ivan

Het was twee weken na ons avontuur in het bos. De waarschuwing van Tom's vader was kennelijk goed aangekomen bij de drie pestkoppen, want ze waren een stuk rustiger geworden. Het was ook een stuk makkelijker om niet bang te zijn voor een bullebak als Gelmar als je hem voor je ogen in zijn broek hebt zien plassen. Hetzelfde gold voor Ivan, die dus volgens zijn vrienden soms nog in bed plaste.
Het leek wel of Ivan van de drie het meest veranderd was. Hij hing bijna niet meer rond met Kees-Jan en Gelmar. Soms glimlachte hij zelfs tegen iemand uit een lagere klas in plaats van de gebruikelijke sneer, schop of klap. Een wat verlegen glimlach, alsof hij nog niet echt wist hoe het moest.
Op een dag waren we weer in de schooltuin aan het werk alles moest klaar voor de grote vakantie, die er al gauw aan zou komen. Tom en ik waren uiteraard samen aan het werk en hadden elkaar zoals elke morgen weer even op de hoogte gebracht:
'In bed geplast?'
'Ja, hartstikke nat vannacht! En jij?'
'Ha ja, ik ook!' 
Soms wisselden we al een paar woordjes uit door de heg, als Tom zijn plastic broekje en luiers aan de lijn hing en ik de kranten aan het bezorgen was.
Het was gewoon geruststellend om te weten dat  we het allebei nog deden, en het was ns geheim, waar anderen niets mee te maken hadden.
'Zie je zo op school!'

Onze klas had tuincorvee, net als een paar jongens uit hogere klassen, die zeker niets beters te doen hadden en dus maar naar de tuin waren afgecommandeerd.  Geen Gelmar, geen Kees-Jan, maar Ivan was er wel. En hij draaide maar om ons heen. Het viel op.
Tot het Tom te gek werd en hij tegen de oudere jongen zei: 'Heb ik wat van je aan soms?'
Oud maar doeltreffend, en knap brutaal van een een jongen van vijftien om dat tegen iemand van bijna zeventien te zeggen.
Maar Ivan vatte het op als een uitnodiging om met ons een praatje te beginnen, en zei tegen Tom:
'Jouw vader is toch de boswachter, h? Heeft hij het wel eens over ons gehad?'
Tom deed alsof hij van niets wist en antwoordde: 'Nee, hoezo?'
Ivan keek opgelucht. Maar Tom vroeg nu door.
'Waarom wil je dat eigenlijk weten?'
Ongemakkelijk sprak Ivan:
'Nou, wij zijn hem laatst tegengekomen, in het bos.'
'Wat deed jij nou in het bos? Je lijkt me niet echt een natuurliefhebber.'
'We waren met z'n drien, ik en Gelmar en Kees-Jan.....'
'Ook niet echt natuurliefhebbers, als je het mij vraagt!'
'Nee. En Gelmar, die naarling........'
'Laat hem het maar niet horen! Ik dacht trouwens dat jullie vrienden waren.'
'Hij kan om mij een meter in de stront zakken!' riep Ivan boos.
Hier hoorden wij van op.
'Ruzie gehad?'
'Ja....... dat akelig stuk vreten! Ik wil niks meer met hem te maken hebben!'
'Da's nogal heftig! Leg eens uit?'
Ivan werd rood. 'Dat.... uh.... vertel ik een andere keer wel eens.'

'Zelf weten', zei Tom, en maakte aanstalten om weer met het tuinwerk verder te gaan.
Uit zijn ooghoek keek hij even naar meneer Landman, de biologieleraar, die er op toe moest zien dat er gewerkt werd. Die zat echter lekker van het zonnetje te genieten, op een bankje met een boek, en het laatste wat hij deed was opletten of de jongens wel genoeg deden. Landman was ook al oud, toch zeker wel veertig, en erg streng was hij niet.
Toen Tom zag dat de leraar zich nergens druk om maakte, legde hij zijn schoffel weer neer en keek Ivan aan.
'Maar wat wou je nou eigenlijk van ons? Wij hebben geen ruzie met Gelmar, en dat willen we ook niet.'
Ivan schuifelde ongemakkelijk met zijn voeten. Zo mogelijk werd hij nog roder in zijn gezicht.
'Toen wij in het bos waren, heb ik wat gevonden. Een plastic broekje. Je weet wel, wat bedplassers nog aan hebben 's nachts. Over hun luier. Hing daar aan een boom.'
'Dat is daar vast niet gegroeid!' lachte ik.  'Plasticbroekjesbomen bestaan niet.'
'Nee. En toen ik er later over nadacht, schoot me te binnen dat er niet n, maar twee plastic broekjes hingen. Dat had ik toen zo gauw niet gezien... '
Tom en ik keken elkaar even stiekem aan. Waar wou Ivan naar toe met dit verhaal?
Ivan ging verder.
'En volgens mij hingen er ook luiers, aan de andere kant van de beek. Maar dat weet ik niet zeker. Het ging allemaal zo snel, en we waren stronken....'
Die uitdrukking kenden we niet.
Ik vroeg dus: 'Stronken?'
'Stoned en dronken...'
'In het bos?' vraagt Tom, quasi verontwaardigd. 'Je mag blij zijn dat mijn vader jullie niet heeft gezien!'
'Heeft hij dus wel! De boswachter. Jouw vader. En die stuurde ons weg omdat we zaten te roken...'
'Wat heeft dat dan met die plastic broekjes te maken?'
'Nou, niks. Maar ik dacht later, misschien waren die wel van jullie. Dat jullie ook in het bos waren, als je vader er ook was...'
'Lekker logisch. Als wij in het bos zijn, hangen we plastic broekjes in de bomen.'
'Het was weekend. Misschien hadden jullie daar wel gekampeerd of zo.'
Helemaal onnozel is Ivan kennelijk niet.
'Denk jij dan dat wij nog luiers nodig hebben 's nachts!'
Ivan haalde zijn schouders op.
'Zou toch kunnen.... ?'

Ivan vatte moed. Keek mij aan, en dan Tom. En zei:
'Ik plas ook nog wel eens in bed.'
'Jij??' deden we stomverwonderd.
'Je houdt je bek h?' Even zagen we de oude Ivan weer.
'Best' zei ik. 'Ik zeg niks. Liggen wij niet wakker van, of jij nog in je bed pist of niet....'
'Ik doe het niet zo vaak meer......'
'Fijn voor je!'
 'Maar als ik nat ben, krijg ik altijd een pak slaag van m'n pa. Met z'n riem, als hij een slecht humeur heeft.'
'Niet zo fijn voor je!'
'En nou dacht ik zo, als die plasticbroekjes van jullie waren....... Misschien kon je me dan wel vertellen waar ik die kan krijgen. En luiers. Dan doe ik die stiekem 's nachts aan. Blijft m'n bed droog. En dan slaat m'n pa me tenminste niet meer....'
'Je kan er immers niets aan doen, als je in bed plast', zei ik.
'Maak dat die ouwe maar eens wijs!' zuchtte Ivan. 'Hij denkt dat ik gewoon te lui ben om op te staan.'
'Onzin', zei Tom.
Maar Ivan praatte door.
'En als ik in bed geplast heb, vertelt Fien het altijd door aan Gelmar.... Ze gaat met hem.'
'Fien? Je zuster?'
'Ja. En Gelmar pest me er dan mee.'
'Leuke zus heb jij....... '
'Hadden jullie daar ruzie om? Jij en Gelmar?'
'Nee, daar niet om. Ik trok me er nooit zo veel van aan, als Gelmar me er mee pestte. Hij deed het ook niet altijd. Ik dacht dat we maten waren...'
'Waar hadden jullie dan wel ruzie om? Of wil je het niet vertellen?'
Ivan haalde weer zijn schouders op.
'Als hij er achter komt dat jullie het weten, ben ik dood!'
'Wij zeggen niks. Trouwens, we praten nooit met hem.'
'Okee dan maar. Gelmar had laatst in zijn broek gepist. '
'Gelmar had wt??'
'In zijn broek gepist. In het bos.'
'Ik dacht toch echt dat hij daar een beetje te groot voor was' lachte Tom, alsof hij dit voor het eerst hoorde. En ook ik lachte hartelijk met hem mee.
'Laat me nou uit vertellen. En zeg het nooit tegen Gelmar dat je het weet!'
Tom en ik beloofden het, en lieten Ivan weer aan het woord.

'Gelmar had dus in zijn broek gepist. En niet een beetje! Zijn hele spijkerbroek was nat van voren. En toen wou hij zo niet naar huis. En toen moest ik zijn broek aantrekken.'
'Dat deed je toch zeker niet?!'
'Ja, toch wel. Hij hield me z'n mes op m'n keel. Hij zei dat ik toch al een bedpisser was, en daarom ook wel met een natte broek thuis kon komen. Ik moest zijn natte onderbroek ook aan. En hij pikte mijn Bjorn Borg boxer in. Heb ik nooit terug gehad....'
'Dus jij had Gelmar zijn natgepiste broek aan?'
'Ja. En ik moest de halve stad nog door. Gelmar en Kees-Jan gingen nog naar de Mac. Ik mocht niet mee van hun, omdat ik een natte broek aan had! Kees-Jan zei dat hij niet met een broekjepisser gezien wou worden. Ze scholden mij uit, terwijl Gelmar het gedaan had! Toen was ik echt wel klaar met die gasten.'
'En toen?'
'Ze gingen naar de Mac, en ik liep naar huis. Onderweg keken alle mensen naar mijn natte broek. Het was koud ook. En ik schaamde me kapot.' 
'Kan ik me voorstellen.'
'Kwam ik een jongetje tegen, van een jaar of tien of twaalf of zo. Die had ook in zijn broek geplast. In een kort spijkerbroekje. Dat gastje liep een heel eind met mij op. En maar lachen dat ik ook nat was.'
'Vond hij wel leuk, zeker!'
'Zeker weten. Hij vertelde dat hij nog in bed plaste. En dat hij daarom elke nacht luiers om moest. Voor het bedplassen. En het kon me toen niets meer schelen. Dus toen heb ik dat jochie maar verteld dat ik ook nog in bed plaste. Vond 'ie geweldig!'
'Op je tiende nog in bed plassen is niet zo erg. Deed ik ook nog!' zei Tom.
'Een natte broek op je tiende ook niet!' antwoordde ik, sprekend uit ervaring.

Ivan keek ons even opmerkzaam aan, maar vertelde toen verder:
'Het kon dat joch niks schelen dat hij nat was. Hij huppelde vrolijk met me mee. En toen bleef hij even stil staan, en plaste weer in zijn korte spijkerbroekje. Ik wist niet wat ik zag!'
'Hij plaste gewoon nog een keer in zijn broek?'
'Ja. Hij zei, moet je ook doen, wordt het weer lekker warm.'
'En? Heb je dat gedaan?'
Ivan werd weer knalrood, en knikte.
'Was het tenminste mijn eigen natte broek in plaats van Gelmar z'n pis! En het was inderdaad lekker warm. Ik moest nog een heel eind lopen.'

'En toen kwam je thuis.'
'Ja. Mijn vader was ook thuis. Hij gaf me geeneens de tijd om iets uit te leggen. Dat het Gelmar zijn broek was. Hij had me trouwens toch nooit geloofd...'
'Kreeg je op je donder?'
'Daar heb ik dit blauw oog aan overgehouden!'
'Lekkere pa heb jij' zei Tom.
'Hij heeft er al de pest aan als ik weer een keer in bed heb gepist. En toen hij me zag met een natte broek, ging 'ie helemaal over de rooie.'
'Doe je het eigenlijk nog vaak?' vroeg ik.
'Nee, niet meer', zei Ivan, 'n of twee keer in de maand, of zo. Maar ik krijg toch altijd op m'n flikker als ik nat ben.'
'Wat zegt je moeder daar dan van?' zei Tom.
'Die heb ik niet meer', antwoordde Ivan treurig.

We kregen nu toch wel medelijden met Ivan. Tenslotte wisten wij allebei maar al te goed wat bedplassen was, en dat je er niets aan kon doen als je 's morgens nat wakker werd. Daar hadden ze tenslotte luiers voor uitgevonden! We waren blij dat onze ouders niet zo waren. Onze moeders mochten dan nog wel eens mopperen dat we eigenlijk al te groot waren om nog in bed te plassen, maar wij kregen geen straf meer als we nat waren, en we kregen luiers en plastic broekjes als we ze nodig hadden. Ook al waren het dan soms, zoals bij Tom het geval was, luiers van hennep of biologisch geteelde katoen!

Tom nam een besluit, zag ik aan hem. Hij kan soms heel doortastend zijn, daar ken ik mijn vriend inmiddels goed genoeg voor.
'Je wilt dus luiers hebben. En een plastic broekje? Voor het lekken?'
Ivan knikte.
'Zodat hij niet ziet dat mijn bed nat is, als ik weer in bed heb geplast.'
'Komt je vader daar dan niet achter als je een luier om hebt? Of je grote zus?'
Ivan twijfelde even, maar schudde toen van nee.
'Ik heb genoeg plaatsen waar ik wat weg kan stoppen. En als m'n bed droog blijft, is er niks aan de hand. Hij controleert alleen maar 's morgens, als ik opgestaan ben en ga douchen. Een natgeplast laken kan ik niet verbergen, en hij heeft de sleutel van de linnenkast. Maar een natte luier kan ik wel kwijt op weg naar school. Genoeg afvalbakken onderweg!'
'En zo vaak doe je het niet meer..... dus je hebt ook niet zo veel luiers nodig. Als je luier droog blijft, kan je hem wel vaker aan. Moet je vader hem niet vinden overdag, natuurlijk.'

'Wij gaan je helpen, Ivan. Waarom weet ik niet, want zo aardig ben je voor ons nooit geweest!'
'Ik ben niet meer bij Gelmar en Kees-Jan. Het spijt me dat ik rot tegen jullie deed.'
'Is wel goed.'
'We praten van de week wel even verder, Ivan', zei Tom op besliste toon. 'We kunnen je vast wel een paar luiers bezorgen. Om je te helpen. Ik kan er niet tegen als mensen geslagen worden voor iets waar ze niets aan kunnen doen!'
'Die plastic broekjes in het bos.... Plassen jullie nou wel of niet in bed?'
Even, bijna onmerkbaar, schudde ik van nee. Tom zag het en begreep me: zo ver wilden we Ivan nu ook nog weer niet vertrouwen. Dat zou later wel komen. Misschien.

'Jullie staan al een half uur te niksen!' riep ineens meneer Landman, die opkeek uit zijn boek.
We schrokken op, pakten ons tuingereedschap weer. Ivan ging gauw weer terug naar zijn eigen bloemperk.
'Bedankt alvast!', fluisterde hij nog gauw.

'Die luiers voor Ivan zullen van jou moeten komen' zei Tom praktisch. 'Een drynite kan hij wel kwijt, maar een natte katoenen luier echt niet.'
Dat was ik met hem eens. En bovendien zou Ivan vast niet weten hoe hij zo'n katoenen luier om moest doen!
Ik zei:
'Ik hoop alleen maar dat de drynites hem nog passen. Gelukkig is hij net zo mager als wij, dus het zal wel.'
Tom en ik gingen weer aan de arbeid, lekker in de tuin, lekker in de zon. En ondertussen probeerden we te bedenken hoe we Ivan het beste konden helpen, want over n ding waren we het wel eens: wij bedplassers moesten solidair zijn met elkaar!
"Ben je klaar voor de nacht, jongen? Luier om, je plasticbroekje aan?"
"Ja, ma!"
"Goed zo, want je zal wel weer in bed plassen...."

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Gewaardeerd lid
  • *****
  • Berichten: 20
  • Geslacht: Man
  • skype is deem0702
  • Contact behoefte: tieners jonge
  • Geboortejaar: 1994
  • Ik ben: TB & DL
  • Locatie: zuid-holland
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #26 januari 27, 2013, 13:41:24 13:41*
Ik hoop op nog een mooi deel

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 391
  • Geslacht: Man
  • Plasticbroekjesfan!
  • Contact behoefte: niet opgegeven
  • Geboortejaar: 1991
  • Ik ben: DL
  • Locatie: FR.
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #27 januari 27, 2013, 13:51:22 13:51*
Ik hoop op nog een mooi deel

Bedankt! Blij dat je het mooi vindt  :)
Er gaat ook zeker nog een deel komen, ik denk er nog over na hoe het afloopt.
Vanmorgen even een ander verhaal als tussendoortje geschreven (Angry Young Tiener). 
"Ben je klaar voor de nacht, jongen? Luier om, je plasticbroekje aan?"
"Ja, ma!"
"Goed zo, want je zal wel weer in bed plassen...."

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Superlid
  • *****
  • Berichten: 148
  • Geslacht: Man
  • lekker vrij in een luier
  • Contact behoefte: iedereen
  • Geboortejaar: 1981
  • Ik ben: AB & DL
  • Locatie: Gelderland
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #28 januari 27, 2013, 19:06:35 19:06*
Ja goed verhaal, dan zeker benieuwd naar het vervolg!

Offline (Verborgen)

  • Volwassen
  • Forum Held
  • *****
  • Berichten: 367
  • Geslacht: Vrouw
  • Contact behoefte: alle volwassenen
  • Ik ben: DL
Re: De nieuwe jongen in de klas (JL BP WL KL PB)
Reactie #29 februari 25, 2013, 22:38:04 22:38*
Leuk verhaal...
Kijk al uit naar het vervolg