Het was een mooie, zonnige dag in mei. Na een hele week op school was het voor Fleur een opluchting om door de verlate natuur te fietsen. Ze was van plan om de hele dag weg te blijven. De natuur was ongerept en er was geen levende ziel te bekennen. In haar tas had Fleur een grote hoeveelheid eten en drinken. Ook had ze een tweede set kleding en een drynite van haar jongere broertje bij zich.
Ook haar ouders zouden de hele dag weg zijn en haar broertje logeerde bij een vriendje. Ze had dus het rijk alleen, maar desondanks durvde ze haar plan niet thuis uit te voeren.
Het fototoestel bungelde onder haar jas, steeds raakte het haar jas en dan weer haar buik. Zo fietste ze nog even door tot ze bij een picknickbankje kwam, het lag een beetje verscholen in de bosjes, iets wat haar goed uit kwam.
Fleur speelde al enkele maanden in haar hoofd met het idee om in haar broek te plassen. Ze had al een aantal keer voordat ze naar bed ging een paar druppeltjes in haar slipje laten gaan, maar dat was niet “echt”. Maar nu haar ouders en haar broertje allebei weg waren en ze de vrijheid had om een dagje naar de onbewoonde wereld te gaan had ze haar kans gepakt.
Ze had een spijkerbroek en een rood shirtje ingepakt, samen met een drynite van haar broertje en was vertrokken. Ze had nu al anderhalf uur gefietst en ze had al één flesje water leeggedronken. Ze voelde haar blaas nog niet echt maar had toch besloten de luier al vast aan te trekken.
Nadat ze even op het picknickbankje had gezeten en nog wat gegeten en gedronken had pakte ze de luier uit haar tas. Ze keek even om zich heen of er niemand was en richte toen haar aandacht weer op de luier. Het was een broekje waar je gewoon in moest stappen en hij zou haar, met haar tengere postuur, zeker nog wel passen.
Terwijl ze haar driekwartsbroek uitdeed waaide haar lange blonden haren in haar gezicht. Nadat ze zich ook van haar hipster had ontdaan stapte ze behoedzaam in het luierbroekje.
Hij paste!
Nu pakte ze ook de spijkerbroek uit de tas en trok die eroverheen aan. Ze keek even naar zichzelf, je zag de luier wel iets zitten, maar alleen iemand die er op zou letten zou erachter komen. Nu verwisselde ze ook haar bloesje voor het rode shirtje dat ze had meegenomen. Ze vouwde haar kleren op en stopte deze in een tas. Ze dronk nog wat voordat ze verder fietsen.
Een klein half uurtje later begon haar blaas op te spelen, een moment waarop ze normaal naar de wc zou zijn gegaan, maar ze had net lekker wind mee en wou niet meteen haar luier bevuilen zodat ze nog iets langer kon genieten van het zachte pak wat haar billen omhulde.
Ze had haar jas ondertussen in een van haar fietstassen gedaan, samen met haar tas. Haar lichaam werd nu alleen omhuld door de wind. In de verte stonden wat schapen.
Toen ze afstapte voelde ze de druk op haar blaas verhogen en een klein beetje urine vocht zich een weg tussen haar schaamlippen door. Het was zo’n kleine hoeveelheid dat hij bijna meteen werd opgenomen door haar luier.
Opeens werd Fleur zich bewust van het feit dat haar broek tegen haar blaas aan drukte. Omdat ze nog wat langer van de luier wou genieten besloot ze hem niet meteen vol te plassen maar eerst nog wat in de bosje te doen.
Toen ze echter de knoop van haar broek los probeerde te maken, wilde dat niet erg lukken. Langzaam voelde ze hoe de laatste halve liter water van een uurtje geleden zich aankondigde in haar blaas, en nog steeds was ze aan het tobben met de knoop van haar broek, waarbij ze haar blaas een klein beetje indrukte.
Plotseling voelde ze hoe ze de controle aan het verliezen was een nog een beetje plas liet gaan in haar luier, gevolgt door nog een beetje, en daarna een hele straal.
De drynite had niet zo’n grote capaciteit en Fleur voelde dat het vocht niet meer gelijk door haar luier werd opgenomen, ze kon nu ze eenmaal bezig was met plassen echter niet meer stoppen.
De luier raakte verzadigt en Fleur zag hoe twee natte plekken zich aan de weerzijde van haar luier in haar spijkerbroek vormde. Ze zag hoe de spijkerstof glansde en ze slaakde een zucht van verlichting omdat haar plas eindelijk voorbij was. Toen ze de schade begon te inspecteren vond ze dat deze nog wel mee was gevallen. Aan de voorkant van haar broek zaten twee natten plekken met een diameter van ongeveer vijf centimeter. Toen ze haar broek uittrok zacht ze dat de luier helemaal geel was gekleurd. Toen ze er aan voelde was hij nog warm en voelde hij nat en sponzig aan. Ze trok hem uit, maar had niets meegenomen om zichzelf mee te verfrissen. Gelukkig vond ze nog een tissue in haar tas en droogde zichzelf daar een beetje mee af. Ze legde haar broek in het gras om te drogen en trok haar normale kleding weer aan.
Door dit ongelukje had ze alleen geen luier meer voor de rest van de dag. Daarom besloot ze om na de lunch weer naar huis te fietsen, een tocht die ongeveer anderhalf uur zou duren. Ze pakte haar tas in en deed haar inmiddels weer gedroogde broek in, de luier deponeerde ze in de rode prullenbak die naast het bankje stond. En met een opgelucht gevoel fietste ze weer naar huis.
Reacties worden erg op prijs gesteld!
