UIT HET HOTEL GEZET.
“Shit” Ik merk dat de lakens weer nat zijn geworden. Heeft mijn luier toch gelekt.
Ik sla het dekbed weg en ga me douchen. Voor dat ik de luier af doe streel ik er over. Mmmm altijd een lekker behaaglijk gevoel. Dan doe ik de luier af en gooi hem in de afvalemmer.
Na het douchen kleed ik me aan verlaat mijn kamer om in het restaurant te ontbijten. Na het ontbijt nog even naar mijn kamer om mijn tas te pakken om vervolgens snel naar mijn afspraak te gaan.
Bij mijn kamer aangekomen zie ik dat de schoonmaaksters al op mijn kamer zijn.
Mijn bed is afgehaald en wordt net verschoond. Twee vrouwen, ieder aan een kant zijn bezig het onderlaken te vervangen. Ik bloos, wens de vrouwen een goede morgen en pak mijn tas.
Ik weet niet hoe snel ik de kamer moet verlaten. In het voorbij gaan zie ik hoe de jongste vrouw minzaam lacht en mij ook een goede morgen wenst. Bij de deur hoor ik de oudste zeggen: “Blijft u vannacht wel droog” Ik doe of ik het niet hoor en loop door. Achtervolgd door het gelach van de vrouwen..
De volgende dag is het helaas weer mis gegaan. Ondanks zorgvuldige handelen heeft mijn luier weer gelekt. Ik baal daarvan. Neem me voor voorlopig te stoppen met mijn hobby. Het is n.l. niet medisch noodzakelijk maar om de één of andere reden vind ik het heerlijk zo nu en dan een luier te dragen. Gelukkig ben ik veel gedetacheerd en overnacht dan in hotels. Heerlijke plek om ongestoord mijn hobby uit te oefenen. Alleen nu baal ik van dat lekken. Eerst maar weer een pak luiers kopen van mijn eigen vertrouwde merk. Deze, die ik nu heb geven alleen maar ellende.
Om te zorgen dat ik de kamermeisjes niet ontmoet neem ik mijn jas en tas al mee naar het restaurant. Zo hoef ik na het ontbijt niet meer na mijn kamer.
Terwijl ik van mijn ontbijt zit te genieten wordt mijn naam omgeroepen .
Of ik me met spoed naar mijn kamer wil begeven. Ik spoed me met knikkende knieën naar mijn kamer.
Daar staan ze, uitdagend de handen in de zij. De deur van de kamer wordt dicht gedaan..
Zonder omweg valt de oudste Janine direct met de deur in huis. “Het is nu al de tweede keer dat uw bed nat is. Ook voorgaande bezoeken hebben ons extra werk opgeleverd. Volgens de regels zouden we dat aan het management moeten melden. Betekent meestal dat de prijs van uw verblijf flink zal stijgen of u dient het hotel te verlaten!”
Ik kijk de dames verbouwereerd aan. Ze kijken mij onderzoekend aan. Ze lijken niet boos.
Op de één of andere manier schijnen ze te genieten van de situatie.
“Ja maar, ikke ikke” stotter ik “Doe mijn best om het bed droog te houden! Heb alleen nu een pak verkeerde luiers.”
“Ja, ja de oudste kijkt me lachend aan. Met een rood hoofd biecht ik op ’s nachts een luier om te hebben maar nu een ander merk heb. “Klopt, er ligt altijd een doorweekte luier in de prullenbak!” bevestigd de jongste.
“Dan doe je hem niet goed om. Laat ons maar eens zien wat voor luiers je gebruikt?”
Met trillende vingers pak ik een luier uit mijn koffer. “Lijkt me toch groot genoeg! Trek hem eens aan!” Ik sta haar blijkbaar nogal onnozel aan te kijken. “Geef maar hier!” zegt ze lachend terwijl ze de luier pakt en mij aan mijn hand naar zich toetrekt.
Voor dat ik het in de gaten heb hangt mijn broek en slip op mijn enkels.
Ze drukt me zacht maar overtuigend op het bed. Gedwee ga ik liggen terwijl zij mij de luier omdoet. Ik kijk naar het andere kamermeisje. Die staat lachend het tafereel te bekijken. Ik moet gaan staan en beide dames betasten de luier. “Moet toch goed zijn. Heb jij hem zelf ook zo om?” “Niet zo strak!” zeg ik kleintjes. Ze hijsen mijn slip en broek om hoog.
“Houd die vandaag maar aan! Denk je nog eens aan ons!” Ze verlaten de kamer in de deuropening hoor ik Janine nog zeggen:
“Zorg er voor dat je morgen het bed droog hebt anders moeten we andere maatregelen nemen!” Ik knik en blijf verbouwereerd achter. Gelukkig heb ik vandaag buitendienst waardoor ik de hele dag mijn jas aan kan houden. Stel je voor dat iemand van de klanten zal zien dat ik een luier om heb.
De dag verloopt zonder verdere incidenten.
Na mijn werk spoed ik me naar mijn kamer. Ondanks dat ik zo min mogelijk heb gedronken is de luier toch behoorlijk nat geworden. Het doel van de kamermeisjes is geslaagd. Ik heb vaak aan ze moeten denken. Soms ging zelfs de fantasie bij me op de loop. Vind het toch wel heel spannend wat me van morgen is overkomen.
.
Op mijn kussen ligt een katoenen luier met daar bovenop een plasticbroek,. De veiligheidsspelden liggen bij een enveloppe die op mijn nachtkastje ligt. Ik neem de luier en plasticbroek in mijn handen.
Het geeft een opwindend gevoel. Het zachte plastic. Dat is nu echt jeugdsentiment!
Ik pak de enveloppe en haal er een briefje uit.
“Trek vannacht dit aan! Misschien blijft je bed zo droog. Succes en droom fijn!”
Ik ben geheel in de ban van de opdracht. Besluit om vroeg naar bed te gaan.
Kleedt me uit en speld de luier om en trek de plasticbroek aan. Gaat me onhandig af. De luier zit niet echt strak.
Het voelt vreemd aan. De prop tussen mijn benen is nog dikker dan met zo’n wegwerpluier..
Ik ga in mijn bed liggen en wrijf over het plastic. Voelt heerlijk zacht aan. Hoe zal het voelen om in een katoenen luier te plassen. Zonder de consequenties te overdenken drink ik een paar glazen water. Probeer daarna te slapen. Ik slaap onrustig. Als ik om drie uur wakker word moet ik nodig naar het toilet. Eerst voorzichtig daarna vol overgave laat ik de urine stromen.
De luier plakt en ik voel de plasticbroek warm worden. Voelt heerlijk en ik val te vreden in slaap.
Om zeven uur hoor ik gerommel aan mijn deur. Slaperig kijk ik op en zie de twee schoonmaaksters de kamer op komen. “Ho, wacht even! Jullie kunnen nog niet terecht hoor!”
“Sorry, maar je hebt het label met NIET STOREN niet opgehangen!” De vrouwen hebben de deur achter zich dicht gedaan en komen aan mijn bed staan. “Maar nu we toch hier zijn kunnen we beter even controleren of het bed droog is!” Voor dat ik het in de gaten heb wordt mijn dekbed terug geslagen. Tot mijn grote schaamte lig ik daar te koop in mijn luier en plasticbroek.
Het ergste is nog dat het bed weer iets nat is geworden. De jongste klakt met haar tong en schudt haar hoofd. “Het lijkt hier wel een kindercrèche!” lacht ze spottend.
“Alsjeblieft zeg het niet verder. Ik wil jullie wel wat extra betalen voor jullie moeite!” probeer ik de situatie te redden. Deze opmerking bevalt de dames echter op een andere manier dan mijn bedoeling was.
“Kom dan maar op je knieën voor ons liggen en smeek ons om je te straffen!”
Met een kop als een boei kniel ik voor ze en vraag om huns straf.
“Mooi, zullen we je nu eerst wassen..” Het is nu Carla de jongste van de twee die het initiatief neemt.. Ik ga staan. Gedwee laat ik me door haar uitkleden. Ze lacht naar me en geniet van haar macht. Als ze de plasticbroek laat zakken valt de luier vanzelf op de grond. “Kijk je hebt gewoon hulp nodig. Is ook moeilijk voor zo’n baby om zelf een luier goed om te doen!”
“Je hoef je niet te schamen hoor. Wij houden wel van ondeugende mannetjes die zich als peutertjes of baby’s gedragen!” Ze neemt me mee naar de badkamer en wast me met de hand. Ondeugend stimuleert ze mijn tepels en piemel. Als ze me heeft afgedroogd doet ze me een wegwerpluier om. En kleedt me verder aan.
“Okay, reken bij de receptie af en meld je vanavond op dit adres!” Ze overhandigt mij een kaartje. “Ja maar…” “Niks geen ja maar. Je meld je direct na je werk. Van ons krijg je voor je declaratie een kwitantie op papier van dit hotel. Verder doe wat wij zeggen anders melden we het bij het management en deze zal de extra kosten bij je werkgever declareren!” In gedachten zie ik het al voor me hoe ik op mijn werk word uitgelachen.
Schoorvoetend beloof ik de dames om ’s avonds om vijf uur mij bij hun te melden.
Ze geven me nog een klap op mijn geluierde kont: “Tot vanmiddag. En pasop Niet zelf aan je luier komen!”
Verbouwereerd blijf ik achter. Ik vind dat ik niet veel keus heb. Reken mijn kamer af en begeef me aan het werk.
De dag was traag voorbij gegaan. Om vijf uur begeef ik me schoorvoetend naar het opgegeven adres. De luier was inmiddels zwaar van de urine en hing tussen mijn benen.
Janine en Carla verwelkomen me.
Ze nemen me jas aan en staan me aan te kijken. “Kom op! De rest van de kleding ook!
Hier ben je niet meer het meneertje maar gewoon een klein kleutertje!”
Aarzelend trek ik mijn kleren uit. Beschaamd sta ik te huiveren en de luier een beetje met mijn handen af te schermen. “Ach het jochie schaamt zich. Heeft de kleuterjuf je uitgelachen?
Je bent vast de enige met een luier om in haar klas?”
Janine pakt me bij de hand en trekt me mee de kamer in. Op de tafel liggen diverse kleren, katoenen luiers en een plasticbroek. In de hoek van de kamer staat een box met knuffels en blokken.
Achter de bank wordt een po gepakt. Carla doet mijn luier af en sommeert me op de pot te gaan zitten. “En oh wee als je geen plasje doet!” Janine was naar de keuken gegaan en komt met een blad drinken terug. Voor de dames koffie en voor mij een zuigflesje melk.
Ik moet die leegdrinken terwijl ik op de pot zit. Carla en Janine zijn gaan zitten en genieten van hun koffie. Ze kijken naar me en praten over me. Dat ik zo’n lief knulletje ben. Ze vinden het jammer dat ik soms zo slecht luister. Maar dat zullen ze me nog wel afleren.
Als de koffie op is komt Janine naar me toe. “Grote jongen geweest?”vraagt ze spottend.
Natuurlijk kan ik op zo’n klein potje niet plassen. Bovendien zaten Carla en Janine ook nog te kijken. Om de situatie te redden geef ik haar maar het lege flesje. “Op!” “Goedzo, had ons jochie zo’n dorst! Maar je hebt geen plasje gedaan! Dat is niet lief! Kruip maar achter me aan!” Ik volg haar kruipend naar de bank. Daar moet ik over haar knie gaan liggen.
Er volgt een stevig pak slaag. Ik lig te spartelen maar kan geen kant op. Het huilen staat me nader dan het lachen. “Zo Carla en vind jij het goed dat hij op zijn leeftijd nog in de luier plast in plaats van op het potje?” Natuurlijk vindt Carla dat heel stout en ook van haar krijg ik een ongenadig pak voor mijn kont. De tranen lopen over mijn wang als ik de opdracht krijg om op tafel te gaan liggen spartelen.
Janine en Carla komen bij de tafel staan. Carla speelt met me terwijl Janine me poeiert en me een luier omspelt. Daarna doen ze me een plasticbroek aan en daarover een luierhemd.
Ook trekken ze me een kort nachthemd aan met een print van een beer op de voorkant.
Carla hijst me in een tuigje en neemt me mee naar de box. Ik moet er in gaan zitten en het tuigje wordt vastgemaakt zodat ik niet uit mij zelf de box kan verlaten.
Carla en Janine gaan eten. Ik krijg twee flessen pap. Na het eten moet ik plassen en vraag de dames om naar de wc te mogen. Ze lachen me uit. Janine komt naar me toe en maakt de drukknopen van het luierhemdje los. “Laat maar zien hoe je in de luier plast. Tevreden ziet ze de luier nat worden. “Zo dat wordt leuk vanavond!” Ik kijk haar vragend aan.
“We hebben een weddenschap met enkele collegaatjes dat we jou wel klein zouden krijgen.
En dat is wel gelukt zo te zien!” Carla en Janine lachen hartstochtelijk. “Ze komen straks koffie drinken en tot die tijd blijf jij mooi in de box zitten.”
Ze verlaten de kamer en ik hoor ze in de keuken afwassen. Regelmatig wordt het lawaai van het afwassen overstemd door hun gelach. Angstig probeer ik een uitweg te bedenken.
De minuten tikken traag weg. Maar dan hoor ik de bel. De deur wordt geopend en enthousiaste vrouwenstemmen vullen de gang.
Triomfantelijk opent Carla de deur en drie vrouwen verdringen zich om het tafereel te aanschouwen. Eerst verbaast maar al snel liggen ze in een deuk. Ik schaam me dood.
Janine maakt het tuigje los en sommeert me om uit de box te stappen.
Nieuwsgierig wordt mijn kruis betast. Een donkere forse vrouw opent het kruis van het luierhemdje.”Aaaaah, de baby is nat!” lacht ze terwijl ze haar hand stevig over mijn kruis laat glijden. “Kom laten we de baby verschonen!”
Vijf paar vrouwen handen dirigeren mij naar de tafel. Mijn nachthemd en luierhemdje worden naar boven geschoven. De donkere vrouw trekt mijn plasticbroek uit en spelt de luier los.
“Of werkt je moederinstinct ook op deze baby!” Ze lacht haar tanden bloot: “Voel mijn borsten wel. Denk dat ik hem zo even aanleg!” “Wat een lief klein babypiemeltje heeft hij!”
Ondeugend pakt ze hem beet en speelt er mee. Als ik opgewonden raak schuift ze een luier onder me en poeiert me. Dan spelt ze hem dicht en schuift de plasticbroek weer over de luier.
Ze opent haar blouse en bevrijd een borst die parmantig uit haar bh tevoorschijn komt.
Ze gaat op de rand van de tafel zitten.
De andere vrouwen ondersteunen me zo dat mijn mond voor haar tepel komt. Ze masseert haar borst en spuit een straaltje melk in mijn gezicht. Dit tot grote hilariteit van alle vrouwen.
De tepel wordt tegen mijn lippen gedrukt en ik begin te zuigen.
“Zo is het wel genoeg. Straks houd ik niets over! Laat ons maar eens zien hoe goed jezelf spuiten kunt!” zegt ze naar een tijdje Ze maken mijn luier los en ik voel hoe diverse vrouwenhanden mij beginnen te strelen. Ik wil niet opgewonden raken maar kan de verleiding niet weerstaan. Een hand grijpt mijn piemel en begint hem vakkundig te masseren. Ik begin te hijgen en te kreunen en onder luide aanmoediging van de vrouwen kom ik klaar.
Als ik weer aangekleed ben mag ik bij de vrouwen gaan zitten. Ze vertellen dat ze een weddenschap hadden afgesloten. Ze hadden mijn luiers gezien en iedereen was nieuwsgierig om mij in zo’n luier te zien rondlopen. Carla en Janine hadden toen gesteld dat ze me als een baby konden behandelen als ze dat wilden. Dat had de gemoederen opgehitst en algauw was de weddenschap gemaakt.
Na de koffie verlaten de collega’s vrolijk het huis. Janine en Carla stoppen me in een bed en binden me met een tuigje vast. “Vanaf nu kom je altijd bij ons logeren als je hier moet zijn. Je bent ons luierslaafje en we weten nog een heleboel leuke spelletjes. Beloofd?”
Ik knik bevestigend en als ze het licht uitdoen lig ik al te fantaseren over wat ze allemaal wel gaan doen met hun “baby”.
Poll
