Geschreven door: trala1


Een ervaring die ik nu nog steeds wel eens doe.

 
Ik heb laatst mijn begin verhaal al getypt en daarin zei ik dat ik al jaren een dl liefhebber ben.

Ik vind het fijn om een luier te dragen en er 1 om te doen.

 

Ik werk als vertegenwoordigster voor een fotowinkeltje en voor m’n eigen.

Ik rij daardoor velen kilometers in de Benelux, en dan wilt het nog wel is gebeuren dat ik in een file terechtkom of lange ritten heb.

 

Dit verhaal gaat over een ongelukje in de auto.

 

Een paar jaar geleden toen ik 24 was reed ik op de snelweg van huis naar me eerste klant die dag.

Ik was al te laat uit bed gestapt en ik kon niet meer me gewone ochtend ritueel doen.

Dus zonder ontbijt en koffie stapte ik snel in de auto. Ik stelde me Tom Tom in, en reed aan.

Me Tom Tom zei dat het ongeveer 2 tot 2 ½ uur rijden was. Het file nieuws zei dat er geen file’s waren.

Dus ik reed aan in me Audi A3, na ongeveer een goed uurtje te hebben gereden. Kreeg ik het gevoel van dat ik moest plassen. Ik dacht: "na dat doe ik dadelijk wel als ik over een klein uurtje bij de klant ben". Want ik had weinig tijd voor een kleine pauze.Dus ik reed lekker door, langs 2 tank stations. Toen het plotseling stil kwam te staan.

Ik had zo iets van:" He shit man dit kan ik nu net niet gebruiken".
Daar stond ik dan midden in de file, heel langzaam voordsluipend tot het zelfs 1 baan werd.
En plots stonden we stil, geen meter meer vooruit. en we bleven maar staan. Maar ondertussen reden de ambulances en brandweer al een paar keer goed voorbij. Toen wist ik al van dat het foute boel was.ik had het file bericht geluisterd en er bleek dat een groot ongeluk was gebeurd. De weg was helemaal afgesloten. Ik zag net in de verte een blauw lichtje aan uit gaan.

Na een half uur zo gestaan te hebben en de regen nog steeds op me ruit tikten voelde ik weer dat ik moest plassen. Ik zette de muziek wat harder zodat ik de regen niet meer horden. Dat hielp maar voor eventjes.Zo een kwartier later had ik zoiets van:" Shit man ik moet nu toch echt plassen". Ik ging een beetje om me heen kijken of ik niet snel stiekem buiten kon plassen. Maar nee dat kon niet het regende te hard, en ik zou me schamen voor de mensen voor me en achter me.

Na nog zo’n goede 10 minuten zo te hebben zitten tobben ging ik maar een oplossing zoeken. Het zag er naar uit dat de file nog lang iet ophield. Ik ging is in de auto rondkijken.Ik vond van alles, van lege flesjes water tot oude verpakking sandwiches. Maar niks dat ik echt dacht van dat ik in kon plassen. (Een leeg flesje heb ik ooit al is vroeger geprobeerd maar dat ging niet van harte.)Ik ging is in me hand tas kijken, en vond veel vrouwenspullen uiteraard. Ik dacht even misschien helpt een maandverbandje wel, maar nee dat is veelte klein en te dun. Toen ik nog maal goed keek, vond ik onderin een luier die ik ooit snel moest verstoppen.

Toen kwam het idee om de luier maar om te doen want ik moest ondertussen vreselijk plassen.Na wat gestuntel en gedraai in de auto was het me gelukt. Hij zat goed en ik ging me ontspannen.Na 1-2 minuten voelde ik het eraan komen. Na dat er eerst een paar druppels waren gekomen, hield het op.Me gevoel zei: "nee dit kan niet, maar me blaas dacht er toch echt anders over". Ik ontspande me nogmaals en liet alles de vrij loop. Al snel voelde ik me luier langzaam warm en zachtjes worden.Er liep een heerlijke rilling over me rug van genot. Het gevoel dat ik eindelijk plaste en dat ik in een luier zat in me auto. Heerlijk gevoel gaf het me.

Na dat ik klaar was met plassen keek ik snel om me heen of iemand het in de gaten heeft gehad.Na wat ik zag zaten ze nog precies hetzelfde als voor heen. Sloom en niks ziedend voor zich uit te staren.Ik voelde daarna meteen onder me luier of hij had gelekt, maar gelukkig hij lekte niet.

Na ongeveer 5 min en dat ik tot me zelf weer was gekomen, begon ik me luier weer los te maken.Ik keek naar beneden en zag dat ie helemaal geel was, de lucht de ervan af kwam rook je ook behoorlijk goed.Dus snel me raampje klein beetje open gedaan. Natuurlijk besloegen me ramen meteen. Bij andere auto’s had ik het ook al gezien. En toen kon ik daar niet meer naar binnen kijken.

Er kwam nog een stout idee in me op.

Mezelf eens verwennen in me auto. Ik was tenslotte al nat en had een luier om. Dus waarom niet dacht ik.Met een relaxt muziekje op de achtergrond begon ik mezelf een beetje te strelen.Na zo’n ongeveer 5 min bezig zijn geweest hoorde ik een claxon. Ik schrok me kapot en keek meteen om me heen.Ze reden weer, voor me een paar meter langzaam vooruit. dus ik snel de auto gestart en rustig heel rustig aan er achter aan kachelen.Daar reed ik dan goed opgewonden en met een luier aan door de file. Ik dacht van:" oh jee dadelijk zien ze me zo zitten als we het ongeluk voorbij rijden". Maar ik pakte snel me jas en legde zo over me schoot heen.

Na het ongeluk gepasseerd te hebben en een goede rood gezicht, scheurde de auto’s me meteen voorbij als of ze de tijd nog goed konden maken. Ik had me afspraak ondertussen al afgebeld en een nieuwe gemaakt. Dus ik stopte maar bij de eerste rustplaats.

Bij de rustplaats aangekomen was er natuurlijk niemand. De mensen hadden allemaal al gepauzeerd in de file, of ze waren al uitgerust genoeg. Daar stond ik dan in me eentje op die parkeerplaats met nog een natte luier om.
Ik vertel niet wat er verder is gebeurd maar het was onvergetelijk.

Ik wilde deze ervaring met jullie delen, en hoop dat jullie dit wederom een leuk verhaal vinden.
En als je me andere verhaal nog niet had gelezen, zoek dan effe op:
mijn aanraking met luiers*  geschreven door trala1



Laat het graag even weten wat je ervan vond.

heb ongeveer hetzelfde eens gedaan, toen ik nog werkte in de thuisverpleging, we hadden dus altijd staaltjes van luiers bij in de auto die we eventueel aan patiënten konden geven als ze een incontinetieprobleem hadden, als ze er een paar hadden uitgetest konden ze die bij ons bestellen. Die doos met staaltjes (alle maten, soorten en vormen) zitten daarin; Normaal werkte wel als je de voormiddag en de namiddag had van 7u tot 11 en van 13u tot 17u. Ik werkte toen in Mechelen, maar woonde bij mijn schoonouders in in Itegem, dat was een half uur rijden over en weer, dus bleef ik in zo'n geval gewoon in Mechelen, nu had ik toen in de voormiddag tot 1éu gewerkt en omdat ik zo veel patiënten had, heb ik ook vooral doorgedaan, toen ik dan om 12u gedaan had met mijn voormiddagtoer, zette ik me op een parkeerplaats om zo mijn bokes op te eten, maar ik moest heel dringend plassen; Ik stond vlak bij de bib en daar kan je natuurlijk gewoon naar binnen om naar de wc te gaan (wat ik ook vaak doe), alleen sloot de bib tijdens de middag en ja, midden in een stadscentrum kan je je ook niet gewoon even opzij zetten. ik voelde ondertussen al wat lopen in mijn slipje en toen dacht ik aan die staaltjes, ik nam een inlegger (leek me ven makkelijker om ongemerkt in de auto te kunnen plassen, ik had een rok aan, ik deed mijn slipje omlaag en legde de inlegger op de stoel en ging zitten met mijn rok naar boven gedaan en ja, in het begin ging het moeilijk, maar toen plost kwam het gelopen, het bleef maar lopen, wat een opluchting, ik hield ondertussen de inlegger zo goed als ik kon tussen mijn benen omhoog omdat ik geen lekkage wilde, het was immers ook een wagen van het werk. Alleen toen het uiteindelijk stroomde voelde ik wel dat er naast begon te lopen, maar hoe hard ik ook probeerde, ik kon niet stoppen met plassen. Toen ik eindelijk uitgeplast was, heb ik zitten wrjven over de inlegger die nu echt kletsnat was, eigenlijk gaf het een zalig gevoel, vooral omdat ik ook zo iets had, die mensen dat passeren zouden eens moeten weten wat ik hier zit te doen. Uiteindelijk nam ik een plastiek zakje (die ik altijd in de auto had liggen om afval in te gooien, want ja, je leeft dan half in je auto met zo'n werk en je eet al wel eens iets of zo....) en smeet de natte inlegger in een vuilbakje van het stad. Toen ik terug naar de auto kwam, zag ik wel een grote natte plek op de stoel, heb er dan maar (weer uit die staaltjesdoos) zo'n onderlegger opgelegd en ben daarna rustig met mijn namiddagtoer begonnen....